Uyarı: Bu kitap cinsellik, toksik ilişkiler, travmatik bağlar, bir miktar psikolojik şiddet, küfür ve argo içerir. "Kendi kelimelerinle var olamazsan, başkalarının kelimeleriyle yok olursun."

Farklı karakterlere sahip iki kişinin aynı çatı altında yaşamak zorunda kalmasıyla başlayan süreçte, aralarındaki mesafenin zamanla değişmesi.

"Rüzgarın iyileştiren şefkati ile Özgür`ün ruhunu ateşe veren tutkusu arasında sıkışan hayal, bedeninde beliren açıklanamayan kanamalarla kendi savaşını veriyor bu bir özgürlük hikayesi mi, yoksa kendi yarattığı bir hapis mi?"

Onların yolları bir tesadüf eseri kesişmedi; kader, bu iki farklı dünyanın insanını aynı gökyüzünün altında sınamak için çok önceden ağlarını örmüştü. Bu hikâyede sadece ilk görüşte filizlenen naif bir aşkı değil; savaşın soğuk nefesini, ayrılıkların kavurduğu yürekleri, gözyaşının tebessüme karıştığı anları, köyün bitmek bilmez entrikalarını ve hayatın onlara sunduğu o tuhaf, trajikomik sürprizleri okuyacaksınız. Şimdi, derin bir nefes alın ve sarp dağların eteklerinde, tozlu köy yollarında başlayan bu serüvene adım atın. Pusulanız kalbiniz olsun. 🧭

Küllerinden yeniden doğmayı başaran bir kadının, karanlığın ortasında verdiği hayatta kalma mücadelesi. Satranç tahtasına benzeyen bir dünyada herkes bir taştır; ama bazıları oyunu değiştirecek kadar güçlüdür. Afra Lavinia Ulusoy, babasının kaybından sonra babasının mirasına sahip çıkmak istemez; başka bir ülkede, normal insanlar gibi yaşamak ister. Ama Afra`nın üzerine bir cinayet yıkarlar, yakınlarına zarar vermeye başlarlar. Afra artık babasının bıraktığı cehennem hayatla yüzleşir, koruması gereken önce kendisi, sonra sevdikleridir. Bu yolda tek başına yürüyeceğini düşünür ama Afra`nın gölgesi olan Asır Keskin Arslan, hep onun bir adım önünde olur. Birlikte bu cehennem hayattan kurtulup istediği hayatı yaşayacaklarına inanır. Bu yolda gerçeklerle yüzleşir; o kadar yaralanıp duracaklar ama Afra, her yıkılışında ayağa kalkmasını iyi bilir. Asır Keskin Arslan da sevdiği kadının yanında dimdik durmayı çok iyi bilir. Afra Lavinia Ulusoy, kendi finalini çoktan yazmıştır. Kaçmak istediği cehennem, artık onun tek gerçekliğiydi.

Zeynep Kartal İzmir`de babasının baskısından kaçıp öğretmenlik yapmak için atandığı bu şehirde hayatı gayet sakindi. Ta ki o komutanla Yavuz Akalp`le tanışıp hayatı altüst olana kadar... Kendini bir anda silahların, çatışmaların ortasında bulur. Onu korumayı kendine görev edinen kişi ise sert mizacı, keskin dili ve sarsılmaz disipliniyle tanınan bir SAT komandosu: Üsteğmen Yavuz Akalp. Başta sadece bir görev gibi görünen bu yakınlık, zamanla ikisi için de daha karmaşık bir hâl alır. Tehlike her adımda peşlerindeyken, güven ve mesafe arasında kurdukları o ince denge giderek kırılmaya başlar. Bir yanda ülkeyi hedef alan büyük bir plan, diğer yanda inkâr edilen duygular... Kuralların, sınırların ve gururun ortasında sorulması gereken tek bir soru kalır: Bazen kalbi korumak mı daha zordur, yoksa birini gerçekten sevmek mi?

Çiçek sertli tepe mahallesine taşınarak kendisine yeni bir hayat kurmak isterken nerden bile bilirdi ki kendisinin hayal etiği erkeğin tam tersi olup kaba Saba elinden hiçbir şekilde düşmeyen tespih li bir adama gönlünü kaptıracağını.

Hayaller hiçbir zaman kurulduğu günkü gibi kalmıyormuş. Oysa onu ilk gördüğümde, koyu mavi gözleri gözlerime ilk hapsolduğunda onunla kurduğum hayaller çok güzeldi. Ben o zamanlar heyecanla kurduğum hayallerin şimdiki hâline dönüşmesini hiç istemezdim.

Bazı hikâyeler mutlu sonla bitmez. Bazıları… bitmez. Onlar defalarca ayrıldı. Defalarca birbirine döndü. Her seferinde biraz daha kırık, biraz daha eksik. İhanetler oldu, gözyaşları oldu, “bu sefer gerçekten bitti” denilen geceler oldu. Ama ne olursa olsun, birbirlerinden tamamen vazgeçemediler. Bu, doğru insanların yanlış zamanda karşılaşmasının hikâyesi değil. Bu, yanlışlara rağmen birbirinden kopamayan iki insanın hikâyesi. Ve belki de en acısı şu: Bazen en çok sevdiğin kişi, seni en çok yaralayan olur.

Kırmızı; Kanın rengi, artık kaderinde rengi. Her şeye rağmen güçlü bir şekilde ayakta duran bir kadın; Nazlı.. Dünyaya nam salmış bir adam, Fırtına gibi esen lakabı da Fırtına olan durdurak bilmeyen koca bir örgütün lideri; Ali Asaf Bozkurt.. Kaçarken kaderin birleştirdiği bir sokakta denk geldiği adam onun hayatını değiştirecekti. Arabasının önüne bayılan kadını alıp evine götüren Ali Asaf kırılma noktasının bu kadın olduğunu anladığın da hayat onlar için kaderi baştan yazacaktı. Hikaye zor, ama kolay değil. Olacakları okumaya hazır mısın? Peki ya bu dünyaya girmeye? Acı içinde kıvranan bedenler mutluluğu zor ama Elbet bir gün yakalardı. Tüm hakları saklıdır, bana aittir.

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

Mafyada aşk başkadır... Bir hoca, bir polis amiri, bir mafya, mafya liderinin sevgilisi bir kız.... Onların hikayesi bir şekilde kesişiyor. Bir üniversite hocası, eski öğrencisi bir polis amirine aşıkken; sonra, mafyanın sevgilisine aşık oluyor. İki aşk arasında; iki ateş arasında kalıp ..... Bakalım ne, nasıl olacak? :)

Siz: Alp abi sana bir şey söylemem lazım.(20.30) Alp Abi: Yine ne oldu Defne?(20.47) Siz: Hamileyim.(20.48) Alp Abi: Ne saçmalıyorsun?(21.00)

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. GECE KRALİÇESİ KİTABIMIN SERİSİDİR. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

Bazen devlet, en sessiz anında bile tetiktedir. Sokaklar sıradan görünür. Ama perde arkasında nefesler kısılır, haritalar yeniden açılır ve ülkenin kaderi tek bir karara bağlı hâle gelir. Bu kez karşılarında sıradan bir örgüt yoktu. Eylemlerinin satır aralarında çok daha büyük, çok daha hesaplı bir planın izi vardı. Hedefleri bir şehri yakmak değil, bir geleceği kesmekti. Bu yüzden iki tim devreye alındı: Turan ve Kurt. Biri hamleleri önceden görürdü. Diğeri taşı kaldırmadan önce zaten harekete geçmişti. Birlikte hareket ettiklerinde ortaya çıkan şey ne zaferdi ne yenilgi — sadece hayatta kalmanın o ağır, sessiz gerçeğiydi. Bu hikâye o gerçeğin izini sürüyor. Ve bazı şeyler, ödendiğinde bile geri alınamaz. Not: Bu eserde geçen askerî unsurlar, operasyonlar, örgütler, mekânlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kurum veya yapılarla ilişkilendirilemez.

Solen, bir yayınevinde editörlük yapan genç ve güzel bir kadındır. Bir gün şirketin genç, yakışıklı ve bir o kadar da gizemli Türk asıllı yabancı bir adam tarafından satın alındığını öğrenir. İşte her şey o zaman değişmeye başlar. Chris ve Solen arasında filizlenen aşkın sonuçlarını merak ediyorsanız kitaba göz atmanızı öneririm.

Bazı insanlar kırılmaz. Sadece daha tehlikeli hale gelir. Barlas Arhan Çelik, karanlığın içinde büyümüş bir adamdı. Kuralların işlemediği bir dünyada, tek bir şey öğrenmişti: Güçlüysen hayatta kalırsın. Zayıfsan yok olursun. Ve o… asla zayıf olmamıştı. Ta ki o geceye kadar. İlk kez kaybettiğinde, kanının sokaklara karıştığı o anda, karşısına çıkan kişi kaderi değiştirecek son insandı. Ahu Atasay. Soğukkanlı, keskin ve tehlikeli derecede sakin. Onu kurtarmaya çalışmadı. Onu değiştirmeye de. Sadece… gitmedi. Ama bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı insanlar hayatına girmek için değil, her şeyi yıkmak için gelir. Barlas için Ahu bir zaaf değildi. Olmamalıydı. Ahu için Barlas bir tehlikeydi. Uzak durması gerekiyordu. Ama karanlık, birbirine benzeyenleri her zaman bulur. Ve bazı bağlar… kırıldığında bile kopmaz. Çünkü bu hikâyede aşk, kurtuluş değil. Bir savaş. Ve her savaşın sonunda… kan dökülür.

formaliteden bir evlilik, birbirine zıt giden iki karakter. ela: komik değilsin derman elini üzerimden çek bu zamana kadar nasıl yaptıysan öyle yapmaya devam et derman: ben elimi hiçbir zaman senin üzerinden çekmedim ela her zaman gözüm, kulağım ve ellerim senin üzerindeydi ela: ben hissedemedim ya da göremedim ama derman: o kalkık, dik olan kalçaların daha çok dikleşmesin diye göstermemiş olabilirim

Yüksek Ateşli bir arzu fırtınası 🔥

Helena Lincoln sabırlıydı, merhametliydi ve güvenilirdi ama... Asla cesur değildi. Ve tarihte cesaret olmadan kazanılan bir savaş yoktu. Elementerler kendi aralarında sonu bir türlü gelmeyen çekişmelerini sürdürürken, kalbinin esiri olmuş olan Helena`nın durdurması gereken bir Kıyamet var. Ah, tabii durdurmayı seçerse. Her zaman kötülerin karşısında duracağız diye bir kural yok; bazen kötüler, doğruları yanlış bir dille ifade edebilirler... ••• 5 kitaptan oluşan AY KUŞAĞI serisinin ilk üç kitabı TEMPERSİTAR, METALLUM ve IGNISER yayında! AY KUŞAĞI SERİSİ ÜÇÜNCÜ KİTABIDIR, TEMPERSİTAR`I VE METALLUM`U OKUDUKTAN SONRA OKUMANIZ ÖNERİLİR. Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kurgudur, tüm hakları saklıdır.

Hafızasını kaybetmiş bir kadın gözlerini ormanda açar. Yabancı bir adamın özel mülkünün sınırları içerisindedir. Onu buraya getiren kaybettiği zihni midir yoksa yabancı adam aslında yabancı değil midir? "Her insan, onu tanıdığın zamandaki senden ibarettir."

Bilimsel olarak sadistler başkalarına acı çektirip zihnen zevk alan kimselerdir. Benim için ise bana asla zarar vermeyeceğini bildiğim karanlık bir adam. Bu kitap Beyza Temel ile birlikte yazılmıştır.

“Bu delilikse ben zaten deliyim. Onun için bir hiç olmaktansa cehennemi olmayı yeğlerim.” *** Liora Teniz, bir gece hayatında hiç görmediği bir adam tarafından kaçırılır. İlk ve ikinci hayatı onun ellerinde son bulur fakat yine kaçırılacağı o geceye geri dönmekten kurtulamaz. Üçüncü hayatında ise yaşayabilmek için yeraltı dünyasının frenkıranı ile sözleşmeli bir evlilik yapmak zorunda kalır. Bu kez ölmemek için öldürmeyi göze almalıdır.

Ana karakterimiz Asel Ekinci, ona takıntılı derecede aşık olan mafya liderimiz tarafından kaçırılır ve kayıp annesini bulma bahanesiyle anlaşmalı evlilik yaparlar. Ve Asel`in hayatı bu macerada alt üst olur...