Bu bir peri masalı. Kitabı tersten okumalı.

Yeni gelen Alman teknik direktörden sonra yaşadığı sakatlık üzerine Yavuz için artık altyapısından çıktığı Trabzonspor defteri acı bir şekilde kapanmıştır. Yeni başlangıçlar için geldiği Demirliman Spor Kulübü’nde “Alabora” taraftar topluluğunun hedefi haline gelir. Gece Mavisi ve Çelik Grisi formanın ağırlığı tüm bedenini sarmışken Demirliman Kadın Futbol Takımının kaptanı Asiye de dertleri arasına eklenir. Liman Kızı, kulübün rekor para vererek kadrosuna kattığı Yavuz’u boğmamak için kendini zor tutarken, ikinci şansını iyi değerlendirmek isteyen Yavuz tüm bu zorluklara göğüs gerebilecek midir? Kuzeyin Oğlu ile Limanın Kızı... Bu gri şehrin gördüğü en tutkulu fırtına.

“Boşuyorum seni! Boş ol!…” Durdum kaşları çatıldı ama tek kelime etmedi. İçimde bir kaos vardı uyutmaya çalışıyordum lakin izin vermiyorlardı ne zaman şarkılar söyleyip dindirsem acımı uyandırıyorlardı… Sonra da sen delisin derlerdi…insan hiç mi unutmaz diyorlardı…unutmazdım unutmayacaktım niye unutacaktım!

ailesi olmayan güneş İstanbul`dan gelen bir mesajla İstanbul`a gidecektir ama bu mesajın sahte olduğunu bilmeden bu yolculuğa çıkacaktır. onu istemeyen ailesinden intikam alacak ama aynı zamanda çok büyük bir Sevgi tatacak.

Defile salonu, büyüleyici bir ışıltı içinde kaybolmuştu. Podyumun başında, yüksek sesle çalan müzikle birlikte modellerin adımları yankılanıyordu. Ama bir anda ışıklar Tamar`a odaklandı. O an, bir nefeslik sessizlik oldu ve hemen ardından flaşlar patlamaya başladı. Tamar, podyuma ilk adımını attığında, salon bir anda çılgınca heyecanlandı. Kameralar ardı ardına çekim yaparken, herkesin gözleri onun üzerindeydi. Altın rengindeki elbisesi, ışıklarla adeta parlıyordu. Her adımında zarafetiyle bütün salonu büyüleyen Tamar, topuklarının şık sesiyle her adımda gücünü ve özgüvenini sergiliyordu. Flaşlar, salonu aydınlatan bir ışık seline dönüşürken, Tamar’ın içi biraz karıştı. Bu kalabalık, bu gözler, hep ona bakıyordu ama o, gözlerini sadece podyumun sonuna odaklamıştı. Kapanışa yaklaşırken, bir an bir şey hissetti. Bir bakış, bir duruş… Gözleri podyumun sonundaki adamla kesişti. Vasil, ışıkların arasında, tüm kalabalığın içinden Tamar’a odaklanmıştı. Gözleri ona kilitlenmişti, bir şeyler vardı, bir çekim… Tamar’ın her hareketi, her zarif adımı, onun içindeki gizli merakı uyandırıyordu. Ama Tamar, sadece podyumu tamamlamaya odaklanmıştı. Defilenin sonunda, Tamar podyumu terk ederken, hala arkasında kalan bakışları hissediyordu. Her adımda, o bakışların ona olan etkisi, Tamar’ı huzursuz etti. O an, yalnızca bir model değildi; o, geçmişin ve geleceğin kesişim noktasıydı.

Çocukluktan beri birbirini seven, aynı sokaklarda büyüyen iki genç... Nişanlıyken, hiçbir açıklama yapılmadan biten bir hikâye. Kız neden terk edildiğini asla öğrenemeden yurtdışına gider. Erkek ise sessizce ortadan kaybolur. Üç yıl sonra, büyüdükleri şehirde bir düğünde yolları yeniden kesişir. Artık her şey farklıdır: geçmiş, suskunluklar ve saklanan gerçekler. Bazı aşklar bitmez. Sadece cevapsız bırakılır.

Yazmayı kısa bir süreliğine bıraktım ama geri yazacağım. Kızımız Helin`in doktorluk hayatına başlamasıyla bazı gerçekleri öğrenir. Ailesinin yıllardır zengin ve varlıklı olmasının tek nedeninin holding ve şirketleri olmadığını öğrenir. Babasından annesinin ölümüne neden olmasından dolayı nefret dolu olsada kız kardeşi Ecem için yanında olmak zorunda kalır. Ama öğrendiği gerçekle beraber hayatı tamamen değişir. Babası ve abisinin mafya olduğu gerçeğiyle yüzleştikten sonra ise babasının yerini abisi değil onun alması gerektiğini öğrenip doktorluk kariyerinin yanı sıra Türkiye`nin en büyük Mafya masasına geçmesi gerekmektedir. Nedenini öğrendiğinde ise aslında onu daha büyük bir sürpriz ve yeni bir hayat bekler. Abisinin yakın arkadaşı ve masanin başı olan Kara ise onun en büyük sürprizlerinden biridir... Arkadaşlar Gökçen ve Sokak Nöbertçileri okurlarına minik sürprizler içerebilir. İyi okumalar dilerim. Destek olan herkese şimdiden teşekkür ederim.

"Aile kavgaları ve içimdeki o dinmeyen fırtınalar... Hayatın beni tam da sana sürükleyeceğini nereden bilebilirdim? İntikam için ördüğüm duvarların, aşkın tek bir bakışıyla yıkılacağını kim tahmin edebilirdi? Adım Feyza, ama bu tehlikeli oyunun içinde artık Elfida’yım. Ajanlık kariyerimin başladığı o ilk gün, hayatımın rotasını değiştiren adamla tanıştım. İntikam ve aşkın arasındaki o ince çizgide yürümeye hazır mısınız? Benim dünyamın kapılarını sizin için aralıyorum."

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta" yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

O saplantıyı güç sandı,tutku sandı.... Ama mafyanın olduğu yerde kaçış varmıydı? Karanlıktan kaçmak isterken Karanlığın tam ortasına düşersen ne yaparsın? Karanlık sadece ışığın yokluğu değildi. Bazı karanlıklar nefes alırdı. Ve ben Ondan kaçtığımı sanırken.... O beni çoktan seçmişti.

İçerik; (Tutku, Şiddet, Zor zamanda aşk, Görev, Arsız erkek, İnatçı kadın, Güçlü çiftler, Romantik komedi, Aksiyon.) Eski Yazar - Yeni Hesap Kızçelerim 🪷 (Bi doğurup geldim. 🤭) İnşaat mühendisi bir kadın. Yüzbaşı bir adam. Görücü usulü bir randevuda başlayan, kazara bir aşk. Biri şehirde büyümüş, Diğeri dağların içinde, emir ve sorumlulukla yoğrulmuş...İki zıt karakter. Bir kader. Ve tüm bu karmaşanın ortasında, istemeden örülmüş bir aşk... ❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥 Yüzbaşı Fatih Ulutürk; bir an bile tereddüt etmeden Deniz`i kucağına aldı. "Ne yapıyorsun sen!" diye çıkıştı Deniz. "Ne yapıyor gibi görünüyorum? Kapa çeneni, bana tutun. Çok da meraklı değilim seni kucaklamaya!" Deniz gözlerini kıstı. "Bak sen, görücü usulü tanışırken hiç böyle değildin ama." Fatih`in kaşları daha da çatıldı. "O zamanlar seni hanım hanımcık biri sanıyordum. Zırdelinin teki olduğunu bilseydim, arkama bile bakmadan kaçardım." Telsiz cızırtıyla doldu. Ömer`in sesi geldi: "Komutanım, doğudan gölge hareketi var. Dikkatli olun." Dışarıda Harun, gözünü dürbünden ayırmadan kıskançlıkla, onları izliyordu.

İMGE MAYIS SEZER Yıllar önce korkunç bir adam tarafından yetiştirilmiş bir çok duygusunu kaybetmiş yetim bir kızdır.Tek yaptığı hırsızlık ve cinayettir.Ancak bir gün gizli görevler için ajanları eğiten bir kurumdan teklif alır.Bir ekibin içinde olmak ona hem arkadaşlığı hemde aşkı tattıracaktır.Ancak İmge buna nasıl alışacaktır. !vahşet ve küfür içerir !

Kendi zihninin cehenneminde boğulan Helena`nın önünde tek bir yol vardı, o da anlamsız hayatına bir son vermek. Ya da, hayatın anlamını yeniden bulmak... Helena`nın cehennemdeki günlerine son vermek için can atan Kurtan`ınsa daha büyük bir sınavı vardı. Helena`yı kendi cehenneminden uzak tutmak. 𝐵𝑢̈𝑡𝑢̈𝑛 𝐷𝑢̈𝑛𝑦𝑎 𝑘𝑎𝑟𝑠̧ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑢𝑟𝑘𝑒𝑛, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑡𝑒𝑘 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑠𝑎 𝑦𝑒𝑡𝑒𝑟𝑑𝑖. 𝑂 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑑𝑒 𝑧𝑎𝑡𝑒𝑛 𝑘ı𝑦𝑎𝑚𝑒𝑡 𝑘𝑜𝑝𝑠𝑎 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑚𝑎𝑦𝑎 𝑑𝑒𝑣𝑎𝑚 𝑒𝑑𝑒𝑟𝑑𝑖... AY KUŞAĞI SERİSİ İKİNCİ KİTABIDIR, İLK KİTAP OLAN TEMPERSİTAR`I OKUDUKTAN SONRA OKUMANIZ ÖNERİLİR. Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kurgudur, tüm hakları saklıdır.

Eğlence hayatına düşkün bir kadın Ahu Özdemir, milyarder yakışıklı Bora Ateş Karahanla yolları kesişirse.. Ahu tam bir eğlence düşkünü, yeme içme, moda giyim ve eğlenmek.. Ona sadece bunları deyin ha birde çikolata bağımlısı.. Bora iş hayatına önem veren hayatında aşkı tatmayan zengin bir milyarder.. Peki birgün gittiği gece kulübünde Ahu Özdemiri görürse... Asla tanışmaması gereken bu ikilinin hayatında neler olur dersiniz?

"Birbirine düzgünce veda edememiş her insan günün birinde mutlaka tekrar karşılaşır. Veda eder, ve yoluna bakar" ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Genç kadın evinde oturup kitap okuyorken aniden kapısı çaldı. Bakışları dış kapıya kitlendi ve hemen ayaklandı. Birisini beklemiyordu. Beklediği kişinin geleceğini zannetmiyordu doğrusu. Artık gelecek birisi de varmıydı bilmiyordu. Adımları hızlı hızlı kapıya gelip delikten bile bakmadan açtı. Karşısında duran iri cüsseli insan çok çok yakından tanıdığı biriydi ama aynı zamanda hiç ama hiç tanışamadığı kişiydi. Yeşil gözleri adamın üstüne sabitken konuşamayacağını anlayan adam omzunu kapı pervazına dayayıp karşısında kısa kalan kadına bakıp konuşmaya başladı. " istiyorum " dedi net bir şekilde. " seni tanımayı, seni görmeyi, senin hakkında olan her şeyi bilmek, duymak istiyorum" Genç kadının elleri kapı kulpunun üzerinde adeta uyuşmuş gibiydi. Ne diyeceğini hatta cümle kurabilir mi ondan bile emin değildi. Genç adam konuşamayacağını anlayınca omuzunu dayadığı yerden doğrulup koyu gözlerini kadının gözlerine kenetlemişti. " yalnızca ben " dedi ihtiyaç ve muhtaç şekilde. " ve yalnızca sen" İstiyordu, muhtaçtı ve ondan başkasıyla olamazdı. Tamamen kurgusal bir kitaptır. Kendi şahsıma aittir. Okunur okunmaz bilmiyorum ancak yazmaya bir şans verdim umarız sizde verirsiniz...

"Bazı ruhlar toprağa değil, fırtınaya aittir. Ve fırtınada kök salmaya çalışmak, kıyameti göğüslemektir." Aidiyet, insanın ruhuna vurulmuş en kadim mühürdür; fakat o mühür söküldüğünde, geriye sadece kanayan bir boşluk kalır. Feride, geçmişin paslı zincirlerini kırıp kaçtığında, özgürlüğe değil, koca bir hiçliğe adım attığını sanıyordu. Oysa kader, köksüz kalanların yollarını, en sert rüzgarlarda bile yıkılmayanlarla kesiştirirdi. Bir yanda; öfkesini yumruklarında, merhametini ise nasır tutmuş kalbinin en derin mahzenlerinde saklayan, sokakların kuralsız şövalyesi Aybars Ateş. Sessizliği bir yemin, bakışları ise henüz kopmamış bir kıyametin habercisi... Diğer yanda; adaletin soğuk mermerlerine sığınmış, doğruları kanunların satır aralarında arayan, mağrur ve tavizsiz Nil Kalender. Düzenin koruyucusu, kaosun tam ortasında yanmaya mahkûm bir buz dağı... Ve gölgelerin içinden, geçmişin hayaletlerini birer cellat gibi üzerlerine salan karanlık bir geçmiş. Kağıttan kaleler ile etten duvarların, kanun ile yumruğun, kaçış ile yüzleşmenin savaşı başladığında; herkes kendi arafında yanacak. Çünkü bazı umutlar filizlenmek için güneşe değil, yangına muhtaçtır. Onlar, birbirlerinin yaralarında yurt arayanlardı. Onlar, fırtınanın ortasında kök salmaya cüret edenlerdi. "Adalet, suçlunun gözlerine bakabildiğin yerde başlar; ama aşk, o gözleri kurbanın üzerinden çekebildiğin yerde biter."..

Taş gibi adam Taş gibi adamdı az konuşandı Çok enteresandı yandı, yandı... sonunda kafayı sıyırmıştım gülerek şiiri söylemeye devam ettiğimde karşımdaki adamın sabrını sınıyordum resmen - güzelim sakinleşmeye çalışıyorum ama sen sürekli sınırlarımda dolaşıyorsun - işaret parmağımla kendimi göstererek ben mi dedim - evet sen güzelim sinirlenmiştim bir tek senin sınırların mı var korkusavar benim de sınırlarım , kırmızı çizgilerim var sen onları ihlal edebiliyorsun ben artık sınırlarında olmak istemiyorum senin kalbinde olma... cümlenin devamını getirmeye cesaretim yoktu her neyse saçmaladım işte. yüzümde saklayamdığım kırgınlıkla baktım gözlerine keşke ikimizinde ortak sınırları olsa kesişim kümesi gibi.. korkut yüzüme uzun uzun bakıp iç geçirdi yanıma yaklaştı kulağıma fısıldadığı cümleler yüzünden vücudum sanki yaşam fonkiyonlarını yitirmişti - sınırlarımı yavaş yavaş yok ettiğinin farkında bile değilsin beni kendi sınırlarının içine aldın kardelen çiçeğim. belki de sana sınırsızım . not - -

Bazı insanlar hayatımıza ışık gibi girer. Gördüğümüzde tanırız ama dokunduğumuzda korkarız. Aylin, İstanbul’dan Oslo’ya uzanan bir yolculukta, kendi hayallerini ve kalbini yeniden kurmaya çalışırken adı konmamış bir aşkla, gizlenen gerçeklerle ve suskun kalbin fısıltılarıyla yüzleşir. Bu bir aşk hikâyesi… Ama kavuşmaktan çok beklemeyi, unutmaktan çok hatırlamayı anlatıyor. Bazı hayatlar ışığa bırakılır. Bazılarıysa ışığın ardında kalır.

Bir gül kadar zarif… Bir diken kadar ölümcül. ~~ Rosalind Draeven, yaşadığı acı dolu hayata rağmen babasının ihanetiyle asılarak ölüme terk edildi. Ancak bir bilinmezlik vardı ki; nefretin toprağı onu öldürmek için savaşırken, kehanetin altın yazısı kalbini tekrar uyandırmıştı. Kanının lanetiyle hikâyesini baştan yazmak için küllerinden doğan Rosalind artık eskisi gibi değildi. Geçmişe dönen bu genç kadın, aynı hataları tekrar etmeyecek; karanlığın bizzat kendisi olacaktı. Ablasını kendi zindanına kilitleyecek, düşmanının gelini olarak hanedanının mezarını kendi elleriyle kazıyacaktı. Ama beklemediği tek şey, evlendiği düşmanının kalbinde kendi kırık parçalarını bulmasıydı. Aralarındaki nefret zamanla tutkuya, kin yavaşça aşka dönüşecekti. Ve bu aşk, her şeye rağmen yeniden kurduğu kaderin en kanlı savaşı olacaktı. Rosalind; yalnızca intikamını değil, kalbini de fethedecekti. ~~ “Geçmiş, kalbin yaralarıyla anıldığında… O topraklarda artık sadece nefret yeşerir.”

"Benden beslenecek misin? Bunun için mi beni karın yaptın?!" diye bağırdım gözlerinin karşısında. Bana çok yakın duruyordu, doğaüstü bir varlık tam gözlerimin önünde gözlerini benden ayırmadan bakıyordu. Boğazıma oturan yumru yüzünden yutkunmakta zorlandım, ondan çok uzaklara gitmek ve bu lanetli yere geri dönmek istemiyordum. Fakat o elini kaldırıp omuzlarıma dökülen dalgalı saçlarımın bir tutamını tutarak geriye attırdı. "Asla böyle bir şey yapmayı düşünmedim küçük Dolores," Rumen aksanı her zamankine göre sakin çıkıyordu. Sakin ve yumuşak. "Amacım sadece seni babandan kurtarmaktı ama bu yaşlı kalbim son günlerde seni gördüğü an fazla hızlı atmaya başladı." Gözlerini benden ayırmadan konuşuyordu. "Ben senin lanetinim ama sen benim cennetimsin, Dolores."

O, zehirli şeytanın ininde gizlenen bir katildi. Gecenin günahkâr ayazı koyu saçlarına birer damla is bırakır, ruhu ölü bir adam oluverirdi. Karanlığın içine gizlenmiş karanlıktı o; beyaz ya da gri yoktu. Sadece karanlık ve siyah… Ama siyah ona öyle çok yakışırdı ki, karanlığın varisi olmak sanki ona ant içilmiş gibiydi. ❝Kurşun seker, kalbe isabet eder. Kalp gider, sevene ihanet eder.❞ … S.K (Bölümler uzun olacağı için başlayabilirsiniz.) © Tüm hakları şahsıma aittir.

Kocası Uygar`ı istihbarata ihanet ettiği için tutuklatan Yakut, yıllar sonra tekrar karşılaştıklarında ondan nefret etmenin ve onu sevmenin arasında, farklı duygular yaşamaya başlar.

Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…

Bazen devlet, en sessiz anında bile tetiktedir. Sokaklar sıradan görünür; insanlar hayatın telaşında kaybolmuş gibidir. Ama perde arkasında nefesler kısılır, haritalar yeniden açılır ve ülkenin kaderi tek bir karara bağlı hâle gelir. Haftalardır yükselen uyarı sinyalleri, küçük saldırılar ve belirsiz patlamalar birikerek tek bir gerçeği işaret ediyordu: Bu kez karşılarında sıradan bir örgüt yoktu. Eylemlerinin satır aralarında çok daha büyük, çok daha hesaplı bir planın izi vardı. Devlet biliyordu. Onların hedefi bir şehri yakmak değil, bir geleceği kesmekti. Bu defa hata payı yoktu. Bu yüzden yıllardır gölgede çalışan iki tim devreye alındı: Turan ve Kurt. Çalışma biçimleri, karar yapıları, yaklaşım tarzları farklıydı. Biri strateji ve zeka ile ilerlerken, diğeri saldırı gücü ve sahadaki refleksiyle düşmanı çökertecek yapıdaydı. Birlikte hareket ettiklerinde ortaya çıkan tek gerçek vardı: Hiçbir güç, Türk milletinin dayanıklılığını küçümseyemez. Bu hikâye, o dayanıklılığın izini sürüyor. Gölgelerden yükselen bir düşmanı, karanlıkta büyüyen hesapları ve vatan için atılan her adımın arkasındaki bedeli anlatıyor. Her operasyon bir başlangıçtır. Her başlangıç yeni bir bedeli beraberinde getirir. Ve bu kez ödenecek bedel, kimsenin tahmin edemeyeceği kadar ağırdı. İki tim. Tek hedef. Kurt Timi düşmanı sarıp çökertirken, Turan Timi satranç tahtasının hamlelerini yöneten akıldı. Şimdi tarihlerinin en büyük tehdidine karşı birleşmek zorundalar. Not: Bu eserde geçen askerî unsurlar, operasyonlar, örgütler, mekânlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kurum veya yapılarla ilişkilendirilemez.