Azel, on dokuz yaşına kadar gerçek ailesinin kim olduğunu bilmeden yaşadı. Sevgi sandığı şeyin zamanla bir yüke dönüştüğü evde büyüdü; kendisine ait olmayan bir hayatın içinde sustu ve on yedi yaşında öğrendiği gerçekle bütün geçmişini sorgulamaya başladı. İki yıl boyunca her şeyi gizlice araştırdı. Annesinin kim olduğunu, babasının nerede yaşadığını ve neden başka bir aileye bırakıldığını öğrenmeye çalıştı. Sonunda karşısına tek bir isim çıktı: Alparslan Karanlı. İstanbul’un en korkulan adamlarından biri. Gücün, paranın ve karanlık sırların sahibi. Azel, öz babasının konağına girebilmek için tek bir yol bulabildi: Orada hizmetçi olarak işe başlamak. Artık kendi evinde bir yabancıydı. Öz babası her gün yanı başından geçiyor, yüzüne bakıyor ama onu tanımıyordu. Alparslan Karanlı, yıllar önce öldüğüne inandığı kızının kendi çatısı altında yaşadığından habersizdi. Üstelik Azel’in yokluğunda onun yerini dolduran başka bir kız vardı. Azel gerçeği açıklayıp yıllardır kendisinden esirgenen hayatı geri alabilecek miydi? Yoksa Karanlıların yalısına adım atarak, sonu olmayan bir savaşın tam ortasına mı düşecekti?

Dünyaca ünlü yakışıklı bir piyanist ve cafe sahibi genç,güzel bir kadın bir araya gelirse neler olur 🤭🤭

Bu kitap The Early Spring (İlkbaharın Başında) dizisinden esinlenmiştir. +1& ve üzeri okurlar içindir. Beş yıl önce, hayatımın en güzel günlerinin aslında kalbime ektiğim en büyük pişmanlık tohumları olduğunu nereden bilebilirdim? Demir’i ilk gördüğüm o an, içimde ona karşı en ufak bir kıpırtı bile yoktu. Aksine, ondan köşe bucak kaçmak, varlığının yarattığı o tuhaf rüzgardan korunmak için elimden gelen her şeyi yapmıştım. Sonra ne oldu, hangi ara bu surlar yıkıldı, Bilmiyorum. Bir gün geldi, göğsüne yaslandığımda dünyadaki tüm fırtınalar diniverdi, kendimi ilk defa bu kadar güvende hissettim. Kalabalıklar içinde sadece onun bakışlarını arar oldum. Dudaklarından dökülen ufacık bir kelime, sıradan bir günü masalsı birine dönüştürmeye yetti. Ve ben, yabancının teki olan o adamın, bilmeden hayatımın tam merkezine yerleşmesine engel olamadım. Onu sevdim. Ruhumun en derin yerinden, kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir büyük yangınla sevdim. Meğer bazı insanlar hayatımıza kalmaya değil, bizi bizden koparıp gitmeye geliyormuş. Bazen hayatınızdaki en muhteşem anı da, bir ömür kanayacak en derin yara da aynı insandan kalıyormuş geriye. Ben onunla gökyüzüne uçmayı öğrendim; sonra da kanatlarımı kırıp beni boşluğa bırakmasını. Şimdi bu enkazın içinden geriye dönüp baktığımda, kafamda yankılanan tek bir cümle var: Keşke hikayemizin son satırını baştan bilseydim de, bu ateşe hiç ayak basmasaydım.

Gözlerini alamazsın üstünden (Türkçe)

Aynı mahallenin tozlu sokaklarında büyümüşlerdi. Ta ki o kara geceye kadar... O gece, evden yükselen çığlıklarla her şey altüst oldu. Küçük kızın babası annesini öldürdü; polis sirenleri arasında kelepçelenip cezaevine götürülürken, yapayalnız kalan küçük kız İzmir`deki teyzesine gönderildi. Karşı sokaktaki çocuk, sevdiği kızın gidişini izledi. Arabanın ardından koştu, yalvardı ama durduramadı. Yıllar geçti; o çocuk Adana`nın sözü geçen, kudretli bir iş adamı oldu. Lakin ne serveti ne gücü, hafızasındaki o kızı unutturabildi. O, yıllardır kızı bulmak için arı gibi iz sürerken; kız İzmir`in sakin bir köşesinde, geçmişin kabuslarını toprakla ve yetiştirdiği narin lalelerle iyileştirmeye çalışıyordu. Peki, yıllar önce arkasından bakakaldığı o küçük kız, bir gün İzmir`deki lale bahçesinde başını kaldırıp karşısındaki o adamın gözlerine baktığında ne olacaktı?

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı insanlar hayatınıza girmek için değil, bütün hayatınızı değiştirmek için gelir. Bir kadın, geride bıraktığını sandığı geçmişiyle yüzleşirken kendini hiç beklemediği bir hikâyenin içinde bulur. Aşk mı kazanacak, gurur mu? Peki ya kalbin en derininde saklanan sırlar ortaya çıktığında geriye ne kalacak? Bazen insanın en büyük savaşı, iki hayat arasında değil; kendi kalbiyle arasındadır. +17 bölümler vardır.

Aşk ne kadar zaman alırdı...
Bir ömür?
Belki daha az...
ya da sadece bir kaç saniye...
Bakarsın...
Görürsün...
Gülümsersin
ve Aşk sızar yüreğine...
sadece 4 saniyede...

Ve AŞK BİR ÖMÜR KALIR İÇİNDE...

"Mavi güldü bu imkansız aşkın simgesi kavuşamayanların simgesiydi"

Zoya, sevdiği adamla evlenmek ister fakat adamın ailesi tarafından istenmez. Daha sonra ilişkisinde bir tuhaflık olduğunu anlar ve sevdiği adam aniden başka biriyle nişanlanır. Üstelik nişanlandığı kadın Adana`ya nam salmış Rezan Dağlı`nın sevgilisidir.

İnsan kalbinin peşinden giderken kendini ne kadar kaybedebilir?

Boğazımda sert yutkunuşların izi, yüzümde acının gözyaşları vardı.

"Yine kaçıyorsun benden." dediğinde adımlarım duraksadı, sesindeki tükenmişlik kalbimi parçalara ayırdı.

"İki yıl önce seni sevdiğimi söylediğimde de kaçtın. Tamam yanında değil ama en azından olduğu yerde mutludur dedim, karşına çıkmadım." dediğinde çenem titredi. Kalbim acıyordu onu her böyle gördüğümde.

"O kadar zaman geçtikten sonra yeniden geldiğinde sevdamın altında ezilir oldum. Şimdi yine aynı noktadayız, senden bir cevap bekliyorum ama sen susuyorsun."

Dik tutmaya çalıştığım omuzlarım sarsıldı, ağlamalarım hıçkırıklara karışırken Yağız aramızdaki mesafeyi iki adımda kapatmıştı bile. Ferah nefesi yüzüme çarparken sıcak ellerini yanaklarıma yaslayıp zaten bildiğim o gerçeği fısıldadı.

"Sana hala aşığım Deva."

"Bilerek yaptın." dedim deliye dönerek.

Biraz daha bana doğru eğildiğinde sinirle bende geri adım atmadım. O kaçmıyorsa ben hiç kaçmam!

"Makarna gayet sıcaktı." diye mırıldandığında dişlerimi sıktığımı fark ettim.

"Soğuktu!"

Bir adım daha bana eğilip, "Sıcaktı!" diye öfkeyle tekrarladı. Kafamı ona doğru hafifçe biraz daha kaldırdığımda burun buruna geldik.

"Soğuktu!"

Kıyameti engellemek ve yaşama tutunmak için Kara Kurt’u arkasında bırakan Helena, döndüğünde karşılaşacağı manzaradan habersizdi. Giderken sevdiği adamın kalbini de alıp götürmüştü ve... Kalpsiz bir kara kurt, kıyametten de beterdi. Kıyametin ilk eşiği aşılmış, ölümle yaşam arasındaki perde sarsılmıştı. şimdi tek bir seçenek vardı... Kıyameti tamamen durdurmak. Ama bunu nefret dolu bir aşıkla yapmak hiç de kolay olmayacaktı. “O benim sevdigim kadın degil. Helena... Beni ölse de terk etmezdi.” ••• 5 kitaptan oluşan AY KUŞAĞI serisinin ilk üç kitabı TEMPERSİTAR, METALLUM ve IGNISER yayında! AY KUŞAĞI SERİSİ DÖRDÜNCÜ KİTABIDIR, TEMPERSİTAR`I METALLUM`U VE IGNISER`I OKUDUKTAN SONRA OKUMANIZ ÖNERİLİR. Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kurgudur, tüm hakları saklıdır.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Ademelması hareket etti. "Neden?" Sessiz kaldım. "Cevap ver." Yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" Sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu; korkunç mu, güzel mi?" dedi, sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansam da bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum: "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

“Küçüklüğümden özür dilerim,kendimden özür dilerim.."
Karanlığın,hiçliğin ortasında büyüyen bir çiçek.Adı Liva Aköz Çocukluğundan beri babası tarafından şiddet gören,Babası tarafından çocukluğu alınan ve ajan olmakla zorlanan bir kız çocuğuydu Liva.Öz annesi onu sırf sırtından sağ omzuna doğru tırmanan beyazdoğum lekerinden ötürü terk etmişti çünkü onun gibi çirkin bir kızın annesi olamazdı bunu gururuna yediremedi.Liva karanlık bir geçmişe sahip olan bir kızdı ve zamanla acımasız bir kadına dönüştü.Tek zaafı sevgi ve merhametti ve bunu bilen sayılı kişi vardı.Seri katil yakalamak için girdiği bir köşkte onu çok şey bekliyordu.Yeni bir aile, gerçekler ve daha nicesi ama en önemlisi
Giray Alp Akdoğan.
Ülkenin korkulu rüyası bir seri katil.Liva hakkında herşeyi bilen bir manyak.Manyak denilir mi?Evet ama bir o kadarda içinde biryerlerde iyilik vardır.Sonuçta ne demişler
Her iyiliğin içinde bir kötülük,her kötülüğün içinde bir iyilik vardır ve bu ikisi dünyanın dengesini oluşturur.
Livanın içinde bir kötülük vardı.Girayın içindede bir iyilik vardı.
“Senin Işığındaki en büyük günah benim Liva."
“Olsun,ben senin için o günahı taşımayada razıyım Giray."

Bazen sığınmak… en büyük tuzaktır. Bazı hayatlar kırılmak için başlar… Derin, daha çocukken her şeyini kaybetti. Ailesini, evini ve güvenini. Ama asıl kayıp, yıllar sonra başladı. Yetimhaneden sonra “yuva” sandığı ev, onun için bir hapishaneye dönüştü. Ve Derin, hayatta kalmak için susmayı öğrendi. Ta ki o geceye kadar… Bir kafede başlayan sıradan bir gün, onu hiç tanımadığı bir adamın hayatına sürükledi. Soğuk bakışlı, sessiz ve fazla doğru zamanda ortaya çıkan biri… Derin onu tanımıyordu. Ama o, Derin`nin tüm hayatını değiştirecek kadar yakından bakıyordu. Ve o andan sonra tek bir soru kaldı: Kaçtığın yer mi daha tehlikeli… yoksa sığındığın yer mi?

Burada her şey bir kullanıcı adıyla başlar... Satırlar, gizli kalmış hisler bazen acıklı bazen de kahve kokulu hikayeler hep @ işaretinin ardında saklı. Kendi adına yazılmış bir mısra arıyorsan, doğru yerdesin. Not: Yorumlara kullanıcı adını bırakman yeterli sıra sana da gelecek. ✨

Lise son sınıf öğrencisi Melisa nin sanal ortamda tanışıp eve getirilerek Sert ve Küfurlü sikilişi ❤️‍🔥🥵

Bir gece, Bir ihanet, Bir pazarlık! Ve gitmek için çalınan bir kapı… O gece Amara’nın kaderine bir bedel biçildi. Ama hesabı yapılmayan birşey vardı. Börü Tulgar… Çünkü bazı adamlar, kuralları bozmak için doğar.

Bir kızın gördüğü ve daha ilk görüşte ona karşı oluşan merakı. Bu hikâye gerçek hayattan uyarlanmış olup hâlâ yaşanmaktadır, o yüzden gelecek bölümler için olan sabrınıza ihtiyacım var, teşekkür ederim.⭐

Küçük bir akvaryumda birbirlerini yutmaya çalışan Pirana gibiydiler. Ve bu vahşi balıklardan biri bir gün içlerinden birini yutamadı. Onu yok edemedi. Ondan nefret edemedi. Sadece... ...onu çok özledi. Bir akvaryumda kaç balık yaşar ? NOT: Hikaye de homoseksüel ve heteroseksüel karakterler bulunmaktadır. Homofobik olan kişilerin hikayeden uzak durmasını rica ediyorum. Eğer okumak istiyorsanız da saygı çerçevesi içinde yorumlarınızı yapabilirsiniz. Aşk aşktır. Bedenler sadece kamuflajdır.

- "Benimsin." + "Değilim." - "Boynundaki iz nedir, o halde?" + "Nefretimi azdıran bir hata." - "Değil, imza." + "Ben senin mülkün değilim." - "Benim gözümde öylesin." + "Sen kimsin ki?" - "Bunu soran son kişi yaşıyor mu sanıyorsun?" + "Yaşıyor ya, kör müsün?" - "Kim?" + "Ben."

Giden midir suçlu? Kalan mıydı acı çeken bir tek? Kalanın gidenden, gidenin kalan acılardan haberi olmayan bir aşk hikayesi...

Saklı bir aşkın hikayesi..

Gözlerini kırpıştırıp konuştu, "Beni sevebileceğini düşünüyorum." kahkahasıyla beraber konuştu. "Seni sevebileceğimi düşünmüyorum."