Babamın şiddetiyle geçen günlerin ardından kapı çaldığında içimde korku b�y�m�?t�. Kar??mda duran adam s?radan biri de?ildi; Ediz Ege Karahan�d?. Sert bak??lar?yla babama meydan okurken bana kar?? yumu?ak davran?yordu. ?lk kez biri babam?n yan?nda bana g�ven hissettirdi.

Ediz, yaralar?m? fark etti?inde i�imde utan�la birlikte garip bir huzur do?du. Babam?n k���lt�c� s�zlerine kar?? �?k?yor, bana �yan?mda g�vendesin� diyordu. Onun varl??? babam?n karanl???n? sars?yordu.

Babam beni a?a??lamaya devam etti, evin i�inde gerginlik b�y�d�. Ediz ise babama kar?? sertle?ti, kimli?ini a�?klad?. Karahanl?lar ailesinden oldu?unu s�yledi?inde babam?n y�z� gerildi. O an anlad?m ki bu adam s?radan biri de?il, babam?n korktu?u biriydi.

Sonras?nda ya?ananlar beni daha da yordu. Babam?n sertli?iyle kar?? kar??ya kal?rken Ediz�in koruyucu tavr? i�imde yeni bir umut filizlendirdi. Onun s�zleri, bak??lar? ve yan?mda olu?u bana ilk kez g�ven duygusunu tatt?rd?.

Bay?ld???mda g�zlerimi a�t???m yer art?k babam?n evi de?ildi. Ediz beni kendi evine getirmi?ti. Yaralar?m? dikmi?, yan?mda kalm??t?. Onun sesini duydu?umda i�imdeki korku biraz olsun hafifledi. Bana hayat?m?n de?i?mesi gerekti?ini s�yledi. Babam?n yan?nda mutlu olmad???m? biliyordu.

Ben h�l� korku ve g�vensizlik i�indeydim, ama Ediz�in varl??? bana yeni bir kap? aral?yordu. Onun yan?nda ilk kez nefes alabildi?imi hissettim.

Bu kap? evlilikten a�?lan bir kap?yd? ve ben o kap?dan i�eri ad?m?m? �oktan atm??t?m...

En fazla bir iddia ne olabilir ki?

Bir şehir. Gömülmüş günahlar. Ve kimin yaşayacağına karar verdiğine inanan bir adam. Ölümler başladığında, polisler Pilar ve Rob bunun sıradan bir cinayet serisi olmadığını anlar. Kurbanların ortak bir noktası vardır: Hepsi geçmişlerinde bir şey saklamaktadır. Bir balerin. Bir ressam. Bir ayyaş. Bir rahip. Ve her ölümün ardında aynı karanlık düşünce vardır: **Günah cezasız kalmamalı.** Katil için bu bir cinayet değildir. Bu, adalettir. Bu, arınmadır. Bu, Tanrı adına verilmiş bir hükümdür. Fakat Pilar ona yaklaştıkça av ile avcı arasındaki çizgi değişmeye başlar. Çünkü bazı insanlar öldürmek için narkoz vermez. **Uyanmadan önce gerçeği görmeni ister.** **NARKOZ** *Kimse masum değil. Kimse güvende değil. Ve bazen uyanmak, ölmekten daha korkunçtur.*

�ocukluktan tan??an ve o ya?lar?n saf duygular?yla birbirlerine �??k olan Mayra ve Yi?it'in hik�yesi...

Y?llar �nce g�nderilmi?, ama asla yan?tlanmam?? tek bir mesaj.

~ Seni seviyorum.

Aradan ge�en y?llar, onlar? birbirinden tamamen farkl? iki insana d�n�?t�rd�.

Mayra, ger�eklikle hayalin birbirine kar??t??? bir d�nyan?n i�inde ya?ayan bir ?izofreni hastas?.

Yi?it ise y?llar sonra onun kar??s?na bir psikiyatrist olarak �?kan adam.

Peki y?llar?n ard?ndan yeniden kar??la?salar, iki d�nya aras?nda ya?ayan Mayra, Yi?it'i ger�ekten hat?rlayabilecek miydi?

Yoksa onun i�in Yi?it yaln?zca "psikiyatrist Yi?it" olarak m? kalacakt??

Belki de baz? insanlar unutulmazd?.

Belki baz? duygular, zihnin en karanl?k k�?elerinde bile ya?amaya devam ederdi.

Ve Yi?it'ten bir mesaj daha...

~ Deniz ne kadar b�y�k olursa olsun, insan sevdi?ine giden yolu bulur.

iki d�?man aile ve bu ailelerin tek varisileri

"Ne?" Dedim tiz bir sesle. "Salak mısın Su?" Dedi şu an psikolojim iyi değil. "Değilim sensin salak mal herif" Kafasını iki yana salladı ve tekrar gözleri gözlerimi buldu "tam bir belasın kızım sen anlamada eksiklik var sanırım" dedi "O zaman açık konuş sende" "Anlamıyor musun evlenmek zorundayız yoksa peşini bırakmayacaklar Su sadece altı ay o zamana kadar seni sadece koruyacağım evet seni babanda koruyabilir ama böyle olması gerekiyor Su altı ayın sonunda büyük bir kavga ettik ve ayrıldık deriz" dedikleri yüzüme bir Tokat misali çarptı beni korumak içinde evet ne olduysa onun yuzundendi bu da evet. Peki ya babam? O buna nasıl bir tepki verecekti ki. "Babam?" Dedim sadece... KİTAP BERDEL KİTABI DEĞİLDİR

o beni tan?mam??t? o sevgilisini tan?mam??t? cidden beni unutmu?tu
insan sevdi?ini nas?l unutur ki

Baz? kar??la?malar tesad�f de?ildir.
Baz? kay?plar ise asla ger�ekten kaybolmaz�

�z�m, ge�mi?ine dair bo?luklarla ya?ayan gen� bir kad?nd?r. Haf?zas?nda eksik kalan par�alar, hayat?n?n en karanl?k an?na uzanan bir s?rla doludur. O g�n� hat?rlamaz� ama o g�n, her ?ey de?i?mi?tir.

G�ven ise cevaplardan �ok sorularla ya?ayan biridir. �z�m��n hayat?na giri?i, yaln?zca bir kar??la?ma de?il; �ok daha b�y�k bir zincirin ilk halkas?d?r.

Aileler aras?nda g�m�lm�? eski bir d�?manl?k, y?llar �nce ya?anan bir felaket ve ayn? g�ne ba?lanan k?r?k kaderler� Hepsi yeniden y�zeye �?kmak �zeredir.

Ve en tehlikeli ger�ek ?udur:
Baz? insanlar birbirine tesad�fen de?il, geri d�nmek �zere ba?lan?r.

Bu hikaye 1987 yılından günümüze kadar uzanmaktadır GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİ DEĞİLDİR genç bir moda tasarımcısı olan Pervin ve Muhlise`nin tip1 diyabetle olan mücadelesini anlatıyor Pervin moda dünyasının en gözde kadınlarından Muhlise ise moda dünyasının en kıskanç en karaktersiz kadınlarındandır Pervin`in can düşmanıdır her ikiside tip1 diyabetle savaşan iki ayrı kadınlardır

Bir cinayet.

Bir kutu.

Ve �zerinde yazan tek bir kelime:

GURUR.

Dedektif, ard? ard?na i?lenen cinayetlerin tesad�f olmad???n? fark etti?inde kar??s?nda yaln?zca bir katil de?il, kusursuzca haz?rlanm?? bir d�zen bulur.

Her cinayet yeni bir g�nah?, her g�nah yeni bir s?rr? ortaya �?kar?r.

Ve baz? s?rlar?n bedeli �l�md�r.

Yedi g�nah.

K?rk dokuz kurban.

Tek bir katil.

Ama as?l soru ?udur:

Neden onlar?

Askeri ve mafya kar???k cnm.
ilk kitap oldu?u i�n yaz?m yanl??? anlat?m bozuklu?usal ?eyler olabilir ama okuyun tm m?

O, �ocukluk oyunca??n? de?il; kural kitaplar?n?, sokaklar? de?il; buz gibi ofis koridorlar?n? tan?d?. A??r? disiplinli ve i?kolik dedesinin g�lgesinde, hatalara yer olmayan bir imparatorlukta mermerden bir heykel gibi b�y�t�ld�. G�l�msemek bir zay?fl?k, hissetmek ise i? kayb?yd?. Onun i�in hayat, kusursuz y�r�yen bir algoritmadan ibaretti...Ta ki o anla?ma masas?na oturana kadar...

Ben Novelya Vural abimin arkadaşı Arel Arslan`a aşık oldum. Ama o benim abim yaşında... *Gelecek bölümden kesit * " Ne kadar tatlı birşeysin sen " dedim avuçlarım arasında duran yavru kediyi severken. Çok yakınımdan " sana benziyor" diyen ses kalbimin ritmini değiştirmeye yetmişti. Arel Arslan tam arkamdaydı. Ona döndüğümde elindeki kedi maması dikkatimi çekti. Kalbi temiz bir adamdı. Gerçekten adamdı.

Hayal, y?llard?r hem?irelik yapan, kendi halinde ve sakin bir kad?nd?. Hayat?, bir g�n telefonuna gelen yabanc? bir numaran?n mesaj?yla de?i?ecekti.

Asil ise karanl?k i?lerin i�inde, sert ve g��l� bir adamd?. ?nsanlar?n ad?n? duydu?unda bile �ekindi?i Asil'in hayat?nda Hayal'in yeri ise �ok farkl? olacakt?.

?kisinin yollar?, Hayal'in hi� beklemedi?i bir ?ekilde kesi?ti.

Ve her ?ey, yabanc? bir numaradan gelen tek bir mesajla ba?lad?.

Aslı: Merhaba Cevdet bey ben aslı Aslı: şirkete yeni alınmış stajyer kız .... Cevdet bey: yanlış numaraya yazmışsınız Aslı hanım Cevdet bey: Ben URAZ KARAASLAN

Vera çok küçük yaştayken babası ortadan kaybolmuş ve bir daha hiç geri dönmemiştir. Ve babasının intikamı için Moskova’ya gitmek mecburiyetinde kalmıştır. Orda ise Rus bir mafya örgütünün başıyla karşılaşır. Ama o kişi belkide onun en büyük düşmanıdır.

LAV?NYA

Baz? geceler vard?r.

Hayat?n?z? ikiye b�ler: �ncesi ve sonras?.

Lalin i�in o gece, her ?eyin de?i?ti?i geceydi.

Kendini hi� tan?mad??? bir adam?n kap?s?nda buldu?unda, hayat?n?n bundan sonra nas?l ilerleyece?ini bilmiyordu.

Ya??z ise kap?s?n? a�t??? bu konu?kan k?z?n, sessiz hayat?n? bu kadar k?sa s�rede alt�st edece?inden habersizdi.

Biri ge�mi?inden ka�?yordu.

Di?eri ge�mi?ini kimseye anlatm?yordu.

Birbirlerine hi� benzemiyorlard?.

Belki de tam olarak bu y�zden, birbirlerinin yan?nda kendileri olmay? �?rendiler.

Ama ge�mi?, ikisinin de sand???ndan daha yak?nd?.

Ya?am?m?n birinci ve �zellikle ikinci d�nemimden an?lar ve d�?�nceleri size aktarmaya �al??aca??m.Okudu?unuz i�in te?ekk�rler.

Matem y�kl� goncalar?n a�t??? bir ?ehirdi Mardin...

Ta?lar?n haf?zas? vard? burada. Her duvar, ard?na saklanm?? bir s?rr?; her avlu, yar?m kalm?? bir duay? ta??rd?. Bir kur?un yaln?zca bir can? de?il, bir kona??n sessizli?ini, bir annenin �mr�n�, bir a?abeyin omuzlar?n?, bir sevdan?n gelece?ini de vururdu.

Bu, yaln?zca Narin ile Ferman`?n hik�yesi de?il...

Bir nar a?ac?n?n g�lgesinde filizlenen suskunluklar?n, ailelerin omuzlar?nda ta??nan y�klerin, kaderin birbirine d�?�rd�?� insanlar?n hik�yesi.

��nk� Mardin`de baz? goncalar bahar? beklemeden matem a�ar...
Ve baz? hik�yeler, daha ilk sayfas?nda insan?n y�re?ine sessizce yerle?ir.

?

Kaderi y�z� gibi g�zel olmayan bir kad?n?n, mutlu bir hayat? da olamaz.

Baz? insanlar kendini anlatmaz.

Baz? insanlar, kendi hik�yesinin en karanl?k yerinde susmay? �?renir.

Ben de sustum.

Ta ki ge�mi?im kap?m? �alana kadar.

Birbirinden farkl? hayatlar?n, saklanan s?rlar?n ve s�ylenemeyen c�mlelerin aras?nda kendimi bulmaya �al???rken �?rendi?im tek bir ?ey vard?:

Beni benden dinlemeden, hakk?mda hi�bir ?eye inanma.

��nk� herkesin anlatt??? hik�yede bir par�a ger�ek vard?r.

Ama as?l ger�ek, kimsenin anlatmaya cesaret edemedi?i yerde sakl?d?r.

Hiç kaybolmuş hissettiniz mi? Eviniz varken, evsiz hissettiniz mi? Böyle hissedenlere adıyorum bu kitabı. Aden cennet demekti, bu cehennem ağırdı ona... Tek derdi para olan bir ailenin içinde büyümek nedir, bilir misiniz? 𝗔𝗱𝗲𝗻 𝗞𝗮𝗻𝗱𝗲𝗺𝗶𝗿 ailesinden uzaklaşmak için, aklını toparlayıp tek bildiği yere gitti. 𝐴𝑛𝑡𝑎𝑙𝑦𝑎 Yolculukta o dünyayı tanıyıp yine de ondan uzak durmuş bir adamla tanışır. Asıl konu şuydu ki... Aden onu kader doğrultusunda ilerleyen bir tesadüf sanıyordu. - 𝑻𝒆𝒔𝒂𝒅𝒖̈𝒇𝒕𝒆𝒏 𝑩𝒊𝒓 𝑺𝒂𝒉𝒏𝒆⋆.˚🦢⋆ ``Alo, buyurun?`` Karşı taraftan bir süre sonra ses geldi. ``Merhaba Aden. Nasılsın?`` Ses tanıdıktı. ``Karan?`` Dediğimi fark edince kendimi hemen düzelttim. ``Yani... Karan Bey. Bir sorun mu var?`` Hafifçe bir gülüş sesi duydum. ``Ta kendisi.`` Gülüş sesi yavaşça azalmıştı. ``Geçmiş olsun Aden Hanım.`` Kaskatı kesildim. Tabii ya! Sahilde bu yüzden ``Zaten ileride iletişimde olacağız`` diyordu. Planlı bir şeydi bu. ``Planınız tıkır tıkır işledi Karan Bey. Tebrik ederim.`` Anlaşılan benden bu çıkışı beklemiyordu. Herhalde sağa sola küfür edeceğim, bağıracağım falan sanıyordu. Cidden herkesin ailesini sıcacık hissettiren bir şey gibi mi hayal ediyordu bu herif? ``Benim yaptığım ne malum Aden Hanım. Kalbim kırılıyor yalnız.`` Anlaşılan oyun oynamak istiyordu... Oynayalım bakalım. ``Bende kalp yok mu Karan Bey? Kınıyorum.`` Gene o gülüşünden bir tane duydum. Kabul ediyorum. Gülüşü güzeldi.

"Beni tan?mamazl?ktan m? geliyorsun?" (...)

__Bu hikaye yar?m kalm?? bir sevdan?n hikayesi.__

Adam?n �ene kemikleri birbirine �yle bir h?rsla kenetlendi ki, ?akaklar?ndaki damarlar birer halat gibi d??ar? f?rlad?.(...)

"Ger�ekten..." dedi adam, sesi derinlerden gelen garip bir titremeyle k?s?larak. "Ger�ekten y�z�me bak?p bu oyunu oynayacak kadar al�ald?n m??"

Melis ne diyece?ini, bu kontrols�z �fkeyi nas?l g�?�sleyece?ini bilemiyordu(...) Kar??s?ndaki adam bir patron gibi de?il, elinden en de?erli varl??? �al?nm?? bir kurban gibi bak?yordu ona.

"Beyefendi," dedi Melis, sesine kat? bir mesafe koymaya �al??arak. "San?r?m beni �ok b�y�k bir ?ekilde ba?ka biriyle kar??t?r?yorsunuz. Benim ad?m Melis. Buraya yaln?zca(...)�"

"Kes!"

Adam masaya �yle bir ?iddetle vurdu ki, �zerindeki cam bardak �?nlayarak devrildi, su masaya sa�?ld?. Melis irkilerek bir ad?m geriledi.

Adam ba??n? yava?�a �ne e?di.(...) "Ba?ka biri..." diye f?s?ldad?. Sesi �yle zehirli, �yle ac? doluydu ki oda buz kesti. Y�z�n� tekrar kald?rd???nda g�zlerinde nefrete belenmi? deh?et bir tebess�m vard?. "Tabii ya. Ba?ka biri. Sen yapmazs?n. Sen bir tek kelime etmeden �ekip gitmezsin. Sen y�z�me bak?p arkandan b?rakt???n enkaz? g�rmezden gelmezsin, de?il mi?"

(...)

Ad? ayn?yd?. Y�z� ayn?yd?. Kokusu bile... Buram buram odaya yay?lan ve adam?n zihnindeki t�m yalar? tazeleyen o kahrolas? kokusu bile ayn?yd?.

"Kurallar basitti. Güvenme. Bağlanma. Sevme. Ama hayat, kuralları bozmayı en iyi bilen şeydi. Minel, kendini hiç ait olmadığı bir dünyanın ortasında buldu. Uras ise yıllardır kimseye açmadığı kalbinin kapısını ilk kez aralamak zorunda kaldı. Çünkü yapmaya zorlayan bir kalbi vardı bunu red etmek o da istemezdi...

Efsun Karaca, hen�z yirmi be? ya??nda olmas?na ra?men erken ya?ta bu karanl?k d�nyaya girmi?ti. Annesinin katilini bulmak i�in. Annesi ile beraber o da �lm�?t�. On be? y?l �nce...

Abisinin ni?an?ndan sonra hi� tan?mad???, sadece ismini duydu?u Tuna Alacahan, Efsun'a reddedemeyece?i bir teklifle geldi?inde Efsun'un tek �aresi onu kabul etmekti; Beraber anla?mal? bir evlilik yapacaklard?.

Ama ger�ekler bamba?kayd?...

Hayat; sen plan yaparken ba??na gelenlerdir' derler. Tuna, Efsun'u kendine a??k etmeye �al???rken o a??k olmu?tu. Ne kadar plan varsa hepsini silip atm??t?.

Efsun'un en g�vendi?i iki insan onu arkas?ndan vurmu?tu. Abisi ve Tuna...

Efsun, bu yalanlarla nas?l ya?ayabilece?ini d�?�n�rken hayat ona k���c�k bir umut vermi?ti...

Kimsenin bilmedi?i ?ey ?uydu; Ger�eklerin er ya da ge� ortaya �?kma huyu vard?...

Bu kitap The Early Spring (İlkbaharın Başında) dizisinden esinlenmiştir. +1& ve üzeri okurlar içindir. Beş yıl önce, hayatımın en güzel günlerinin aslında kalbime ektiğim en büyük pişmanlık tohumları olduğunu nereden bilebilirdim? Demir’i ilk gördüğüm o an, içimde ona karşı en ufak bir kıpırtı bile yoktu. Aksine, ondan köşe bucak kaçmak, varlığının yarattığı o tuhaf rüzgardan korunmak için elimden gelen her şeyi yapmıştım. Sonra ne oldu, hangi ara bu surlar yıkıldı, Bilmiyorum. Bir gün geldi, göğsüne yaslandığımda dünyadaki tüm fırtınalar diniverdi, kendimi ilk defa bu kadar güvende hissettim. Kalabalıklar içinde sadece onun bakışlarını arar oldum. Dudaklarından dökülen ufacık bir kelime, sıradan bir günü masalsı birine dönüştürmeye yetti. Ve ben, yabancının teki olan o adamın, bilmeden hayatımın tam merkezine yerleşmesine engel olamadım. Onu sevdim. Ruhumun en derin yerinden, kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir büyük yangınla sevdim. Meğer bazı insanlar hayatımıza kalmaya değil, bizi bizden koparıp gitmeye geliyormuş. Bazen hayatınızdaki en muhteşem anı da, bir ömür kanayacak en derin yara da aynı insandan kalıyormuş geriye. Ben onunla gökyüzüne uçmayı öğrendim; sonra da kanatlarımı kırıp beni boşluğa bırakmasını. Şimdi bu enkazın içinden geriye dönüp baktığımda, kafamda yankılanan tek bir cümle var: Keşke hikayemizin son satırını baştan bilseydim de, bu ateşe hiç ayak basmasaydım.