İşlediğim cinayetleri buraya yazcam

Topra??n hayk?r??lar? oldu pusulam. Benli?imi b?rakt???m kanatlar?m �l�m�n habercisiyle bulu?tu. Sarma??klar?na sar?l? bedenler onun varl???nda v�cut bulurken, hayat verdi?i topaktan can alacakt?m. O kefene sar?lmam?? ruhlar? benim i�in s�slerken, kasvetli havas?n? mavi kanatlar?mla da??tacakt?m. Ruhu ar?a �?km?? bu insanlar?n, cellatlar?n?n son tan?klar?yd?k biz.

Varl???m yok olu?un milad?.

Ya?am? var olu?un yok olu?u.

Bir cinayet i?lendi. Herkes bir ?ey g�rd� ama kimse hi�bir ?ey g�rmedi. Resmi dedektifimiz sensin. ?imdi bize yard?m et.

Spotify listesi var. (Bioda hesab?m var)

"Kalem kırıldığında adalet yerini bulur derler. Peki ya o kalemi bir katil tutuyorsa?" Ankara’nın gri gökyüzü altında, kendini yazar, kurbanlarını ise birer sayfa olarak gören bir katil... Kurbanlarının son nefesini eski bir daktilonun şeritlerine kazıyan bu karanlık zihin, şehri kusursuz bir tiyatro sahnesine çevirmiştir. Bu kanlı oyunun karşısında, yılların yorgunluğunu gözlerindeki karanlık kuyuya kilitlemiş, aşılmaz bir adam durmaktadır: Başkomiser Borahan Aslan. Ve onun o buzdan dünyasına, inatçı zekası ve içindeki harlı ateşle meydan okuyan genç polis Umay Güneş. İki zıt ruh, kan ve mürekkebin birbirine karıştığı bu labirentte omuz omuza yürümek zorundadır. Ancak katil, romanının en acımasız bölümünü yazmak için kaderin zarını attığında, vurulan sadece sıradan bir beden değil; Umay’ın bütün dünyası olacaktır. O gün geldiğinde, adalet arayışı yerini intikam ateşine bırakacak; hiçbir kurala, hiçbir duyguya yenilmeyen Borahan, paramparça olmuş bir kadını kollarında tutabilmek için kendi inşa ettiği o buzdan şatoyu ateşe verecektir. Mürekkep kuruduğunda geriye sadece acı kalır. Peki, bu hikayenin son sayfasını kim yazacak?

İzmir`in karanlık sokaklarından Bodrum`un şımarık, bembeyaz lüksüne... ​Gündüzleri sıradan bir belediye park işçisi olan Yekta, görünmezlik pelerinini bu kez Bodrum`un yüksek taş duvarlı malikanelerinin arasında giyiyor. Şehri devasa bir bahçe, insanları ise budanması gereken otlar olarak gören bu narsist seri katil, yeni "nadir orkidelerini" lüksün ve paranın getirdiği sahte kibrin içinden seçiyor. ​Ancak Yekta bu kez yalnız değil. İzmir Emniyeti`nin bürokrasisine yenik düşüp rozetini masada bırakan Komiser Aylin, artık kurallara bağlı bir polis değil; kaybedecek hiçbir şeyi olmayan, kanunsuz ve vahşi bir avcı olarak Yekta`nın peşinde. ​Bodrum`un göz alan güneşi, av ve avcı arasındaki bu ölümcül kedi-fare oyununu örtmeye yetmeyecek. Kusursuzluğun kokuşmuşlukla, adaletin intikamla yer değiştirdiği bu "Sahte Cennet"te, Ege`nin yakıcı sıcağı kanla serinleyecek.

MEŞALEN`İN DİĞER YÜZÜ – 2. SEZON Bazı yaralar zamanla kapanmaz... Sadece daha derine gömülür. Kübra ve Ulus, verdikleri her kararın bedelini ödemeye hazırlanırken geçmiş, peşlerini hiç bırakmamaya kararlıdır. Aile bağları, sırlar, ihanetler ve geri dönüşü olmayan seçimler, onları hiç beklemedikleri bir savaşın içine sürükler. Artık hiçbir ev güvenli, hiçbir dost tamamen masum değildir. Sevgi ile nefret arasındaki ince çizgi her geçen gün silinirken, hayatta kalmak bazen sevdiklerinden vazgeçmeyi gerektirecektir. Çünkü bazı hikâyelerde mutlu son değil, verilen mücadele hatırlanır. Meşalen`in Diğer Yüzü, ikinci sezonuyla çok daha karanlık, çok daha duygusal ve çok daha sarsıcı bir yolculuğa devam ediyor.

AKSAYAN RİTİM Marcus, ne uğruna olurda olsun oğlunun katilini bulmaya kararlı bir babaydı.

Anlaşmalıevlilik / Mafya / Aksiyon . "İnatçısın" dedi sıcak nefesiyle. Gözleri bir saniyeliğine karşısında titrememek için çaba sarf eden dudaklarıma kaydı. Sonrasında gözlerime kaldırdı elalarını ve konuştu. "Ve ben inatçı kadınlardan nefret ederim." Yüzümde sahte bir sırıtış belirdi. Acımasız ve bir o kadar da samimiyetsiz bir gülümseme. "İnatçısın" dedim tıpkı bana kurduğu cümle gibi. "Ve ben inatçı adamlardan nefret ederim" derken nefret kelimesini büyük bir arzuyla, nefretle söylemiştim. Kitappadde MÜREKKEBİ KANLI DEFTER adında yazılan ilk kurgudur.

Helen Minel Deren bir avukattı. Adalete inanırdı. Ta ki adalet onun kapısını hiç çalmayana kadar. Kör Alan, bir sokak çetesinin nasıl örgüte dönüştüğünü değil, bir insanın intikam uğruna neye dönüşebileceğini anlatır. Gerçek bazen gözümüzün önündedir. Ama herkesin bir kör alanı vardır.

İki farklı bir ruh iki farklı bir insan. Ama tek bir beden. 🪞 ⚰️ 🪞 Ölüm yeni bir yaşamı belirledi. Yalan büyük bir ihaneti koynunda büyüttü. Acı kimliksizliğe bürünüp onu sahte bir bedene hapsetti. Gerçekler silik bir imgeden ibaret olarak kaldı. Yalanlar bir hayatı şekillendirdi. Hiç kimse istediği bedende değildi. Hiç kimse gerçeği köreltemezdi.

Ruhefza; karanlık bir yetimhanede filizlenen bir canın, başkalarının yaşamını kurtarma pahasına verdiği savaşı anlatır. Hanne, küf ve pasın içinden çıkıp nefes olmaya ant içerken; Teoman, ölümü göze aldığı anda ona bağışlanan “Ruhefza’sını” aramaya başlar. Kaderleri kesiştiğinde; belki bu hayatları birleşecek, belki de gün olup dağılan iskambil kâğıtlarına işleyecektir.

"Bir yıl evli kalmak şartıyla on milyon dolar senin. Ne dersin, Ayperi?" Ayperi Aksoy`un paraya ve eski sevgilisinden intikam almaya ihtiyacı vardı. Ferit Hanoğlu`nun ise bir eşe. Anlaşma basitti: Bir yıl boyunca karı koca rolü yapacaklar, süre dolduğunda Ayperi on milyon dolarını alıp onun hayatından çıkacaktı. Tek bir sorun vardı: Ayperi, evlendiği adamın gerçekte kim olduğunu bilmiyordu. Çünkü Ferit Hanoğlu, onun altı yıl önce geride bıraktığını sandığı geçmişinden geliyordu. Daha kötüsü, Ayperi o geçmişte Ferit`i öldürdüğüne inanıyordu. Şimdi hayatında milyon dolarlık bir koca, onu aldatan eski sevgili ve attığı her adımı bilen gizemli bir numara vardı. Fakat bunların hiçbiri, yıllar önce öldürdüğünü sandığı adamın yeniden hayatının tam ortasında olduğu gerçeği kadar tehlikeli değildi. Çünkü bazı insanlar unutulur, bazıları yalnızca unutulduğunu sanırdı. Bazı aşklarsa nisyana mahkûm edilse bile ölmezdi. #𝐍İ𝐒𝐘𝐀𝐍 𝐒𝐞𝐫𝐢𝐬𝐢 𝟏: 𝐌𝐢𝐥𝐲𝐨𝐧 𝐃𝐨𝐥𝐚𝐫𝐥ı𝐤 𝐊𝐨𝐜𝐚 ☆ çocukluk aşkı ☆düşmandan aşka ☆ dark romance ☆ cinayet ☆ intikam ☆ ihanet ☆ anlaşmalı evlilik ☆ miras ☆ romantizim ☆ stalker ☆ bilinmeyen numara ☆ texting ☆ patron ☆ geçmiş ☆ kimlik karmaşası ☆ °Olumsuz öğeler içermektedir. Küçük yaştaki okuyucular için uygun değildir. Ayperi & Ferit İlk yayınlanma tarihi (wtd) : 09.09.2026 Kitappad ilk yayınlanma tarihi : 30.09.2026

Bir şehir. Üç cinayet. Ve ardında kalan derin bir sessizlik. Başkomiser Okan’ın peşinde olduğu sırlar, suskunluk içinde örülen bir ağ gibi. Susmak bazen zorunludur, ama susturulan sesler mutlaka duyulur. Ve bazen en yakın dostun bile gölgesinde, gerçekler en soğuk yüzünü gösterir. Bu hikâye, kaybolanların ve unutturulanların öyküsü. Sayfalar ilerledikçe, gerçekler bulanıklaşır, şüpheler artar, karanlık büyür. Gerçeği arayanlar için bu yol kolay değil. Çünkü her cevap, yeni bir soru getirir. ⸻ Gazeteci Devrim İplikçi’nin ölümü, sadece bir cinayet değil; şehrin en karanlık sırlarını ortaya çıkaran bir kapı aralıyor. Başkomiser Okan, doğudaki güçlü bir çetenin gölgesinde, sessizliğin ve korkunun içinde gerçekleri açığa çıkarmaya çalışıyor. Şehrin üstü örtülmüş sırları, dostlukların ardındaki ihanet ve susturulmuş sesler, gerçeğin peşindekiler için tehlikeli bir yolculuğun başlangıcı. Devrim’in hayatı ve ölümü, bu yolun hem anahtarı hem de uyarısıdır.

Bir şehir. Gömülmüş günahlar. Ve kimin yaşayacağına karar verdiğine inanan bir adam. Ölümler başladığında, polisler Pilar ve Rob bunun sıradan bir cinayet serisi olmadığını anlar. Kurbanların ortak bir noktası vardır: Hepsi geçmişlerinde bir şey saklamaktadır. Bir balerin. Bir ressam. Bir ayyaş. Bir rahip. Ve her ölümün ardında aynı karanlık düşünce vardır: **Günah cezasız kalmamalı.** Katil için bu bir cinayet değildir. Bu, adalettir. Bu, arınmadır. Bu, Tanrı adına verilmiş bir hükümdür. Fakat Pilar ona yaklaştıkça av ile avcı arasındaki çizgi değişmeye başlar. Çünkü bazı insanlar öldürmek için narkoz vermez. **Uyanmadan önce gerçeği görmeni ister.** **NARKOZ** *Kimse masum değil. Kimse güvende değil. Ve bazen uyanmak, ölmekten daha korkunçtur.*

Gerçekler bazen yaşayanlardan değil, ölülerden öğrenilir. Başkomiser Nilüfer Tüzün, İstanbul Cinayet Büro Amirliği`nde çalışan deneyimli bir polistir. Onun için adalet, kanun kitaplarında yazanlardan ibaret değil; bazen bir bakışta, bazen ise bir sessizlikte gizlidir. Ama bazı vakalar vardır ki, hiçbir delil bırakmaz. Ne tanık, ne iz, ne kamera görüntüsü. Sadece... yok oluş. Bir gün, çıkmaza giren bir kayıp vakasında, meslektaşlarının ciddiye bile almadığı bir öneri gelir: Bir medyum. Ve Nilüfer, mesleki ve dini inançlarına ters düşse de, Sarp Ermiş adındaki serseri görünümlü, alaycı ama tuhaf biçimde çekici bir adamla tanışır. Sarp sıradan biri değildir. Çünkü o, arafta kalan ölüleri görür... Cinayet dosyaları birer birer açılır, ruhlar geçmişin karanlık perdesini aralar. Nilüfer delillerin, Sarp ise görünmeyen işaretlerin peşine düşer. Her çözülen vaka, onları hem gerçeğe hem birbirlerine biraz daha yaklaştırır.

Ailesini trafik kazasında kaybeden Gizem Başar`ın yolu aynı gece havuz partisinde arkadaşını kaybeden Kaan Sönmez ile kesişir.

Matem y�kl� goncalar?n a�t??? bir ?ehirdi Mardin...

Ta?lar?n haf?zas? vard? burada. Her duvar, ard?na saklanm?? bir s?rr?; her avlu, yar?m kalm?? bir duay? ta??rd?. Bir kur?un yaln?zca bir can? de?il, bir kona??n sessizli?ini, bir annenin �mr�n�, bir a?abeyin omuzlar?n?, bir sevdan?n gelece?ini de vururdu.

Bu, yaln?zca Narin ile Ferman`?n hik�yesi de?il...

Bir nar a?ac?n?n g�lgesinde filizlenen suskunluklar?n, ailelerin omuzlar?nda ta??nan y�klerin, kaderin birbirine d�?�rd�?� insanlar?n hik�yesi.

��nk� Mardin`de baz? goncalar bahar? beklemeden matem a�ar...
Ve baz? hik�yeler, daha ilk sayfas?nda insan?n y�re?ine sessizce yerle?ir.

?

Yara alan her zorh kanlı olmaya mahkumdur. Alev Zırh`da Aras Sancar`a mahkumdu.

Bir cinayet büroda komiser yardımcısı olan kadın, yeni işlenen cinayet dosyasında iki yıl önce mesleğini bırakmış komiser ile ortak olarak çalışmak zorunda kalır. Fikirleri ve yöntemleri zıt ola ikili başta birbirilerinden hiç hoşlanmaz. Ama zıt kutuplar birbirini çeker, değil mi?

Özel Zirve Koleji`nin ikinci kitabıdır. Ece gerçekten katil mi? Yoksa yanlış yerde miydi? Neşe tam katili buldum derken ortaya yeni sorunlar çıkıyor. Peki Neşe bu defa katili bulabilecek mi? Yoksa sıradaki kurban o mu?

"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

Dikkatimi �eken cinayet dosyalar?n? kaleme d�kmek istedim, +1&

Kitaba bir spotfy listesi a�t?m okurken dinlemek istiyorsan?z bakabilirsiniz

BA?LAMADAN �NCE 11. B�L�M� OKUMANIZI TAVS?YE ED?YORUM

İncelikle rivayet edilmiş kutsal kitaptan bir adam cümleler okurdu. Kadın adamı dinler ve iman ederdi. Adamın sözcüklerinin kıyısına köşesine kıvrılır, uyuklardı. "Biraz daha dinlemek istiyorum." Kadın, mahmur sesiyle mırıldandı. Adamın gözlerinden inci taneleri gibi dökülen merhamet, kadının yanaklarındaki çukurda birikmeye başladı; ona kıyamıyordu. "Uykun geliyor, Eslem." Kadın, küçük bir kız çocuğu gibi dudaklarını büktü. Adam, o dudaklara buse kondurdu. Kaderleri, pembe bir alın yazısı gibi gözüküyordu. Fakat kaderlerini yazan kalem tükenmişti. Yarım kalan kaderlerini adam ısrarla yazma çalıştı. "Bu evren ve hayat sen varsın diye var. Eğer yoksan yok." Kadın bir aynayla anlaştı; ruhunu sattı. Adam, açık artırmaya çıkmış bu ruhun peşine düştü. İşte bu noktada kaleme mürekkep doldurdu. Yazdı... Yazdı... Ve kadını sevdi.

Bazı oyunlar kartlar bitince sona erer. Onunki ise tam o anda başlar. Çocukluğundan geriye kalan tek şey korku, sessizlik ve asla kapanmayan yaralardır. Yıllar sonra geçmişiyle hesaplaşmaya karar verdiğinde ise kendi kurallarını yazar. Avını bul. Aklını çal. Tutkunu al. Sonsuza sal. Her kurbanın ardından geriye yalnızca bir iskambil kartı kalır. Bir... İki... Üç... Kartlar azaldıkça şehir korkuya teslim olur. Polis, kartların ardındaki sırrı çözmeye çalışırken katil çoktan son desteyi zihninde dizmiştir. Çünkü bu oyun, 54. kart yere düşene kadar bitmeyecektir. Kanlı İskambil`de her kart bir günahı, her cinayet geçmişten kalan bir hesabı temsil eder. Peki ya son kart... Kime ayrıldı? --- Rahatsız edici ögeler içerir!

Gözlerimi kapattım fotoğrafa bakabilmek için cesaretimi topladım. Zaten bakacaktım başka şansım yoktu. Önce ona bakacak daha sonra da o fotoğrafın nasıl çekildiğini öğrenecektim. Gözlerimi açıp fotoğrafa baktım. Kanım dondu, nefesim tekledi. Bu….bu çok başkaydı. Bu kez gördüğüm şey kendi odamdı .Masam, yatağım, pencerem… Yerde boylu boyunca yatıyordum. Göğüs kafesim yarıktı. Kalbim dışardaydı. Midemin yandığını hissettim. Nefes alamıyordum. Başımda birisi vardı. Simsiyahtı. Siyah palto, siyah pantolon, siyah rugan ayakkabılar. Bana bakıyordu sırtı kameraya dönüktü. Duvara kaydı gözlerim. Kırmızı bir boyayla yazılmış on dört harf. İki kelime. Belki de bütün hayatımın daha da mahvolmasını sağlayacak iki kelime. ‘’SIRADAKİ SENSİN’’ ...... Eski eşya tezgahında satılan basit, kırık bir kameranın ona ölüm getireceğini bilse Mert yine de o kamerayı alır mıydı?