​Babasızlığın ve yokluğun gölgesinde doğan Liya, annesi Meryem’in dizinin dibinde, sabırla büyür. Tırnaklarıyla kazıyarak kazandığı üniversite birinciliği, onu hayal bile edemeyeceği bir başarı ödülüyle ödüllendirir: Avusturya’nın masalsı göl kasabası Hallstatt’ta kış tatili. ​Okulun kibirli zengin züppeleri ve kalbine gömdüğü platonik aşkı Demir ile aynı yerde yer alan Liya için bu gezi, tam bir masal gibi başlar. Ancak Alpler’in üzerine çöken dondurucu bir kar fırtınası, ardı ardına bulunan cesetler ve bir seri katilin olması Avusturyanın kapılarını dünyaya kapatıp onları bu tarihi konakta mahsur bıraktığında her şey değişir. ​Dışarıda göz gözü görmeyen bir fırtına, bölgede kol gezen acımasız bir katil ve konağın içinde yükselen çığlıklar… Doğduğu gün kendi fırtınasının ortasında yalnız kalan Liya, şimdi hem hayatta kalmak hem de kalbiyle yüzleşmek zorundadır. ​Masal bitti, amansız bir hayatta kalma mücadelesi şimdi başlıyor.

Arkadaşının yazdığı bir çizgi romanın içine düşen genç bir radyo sunucusu, kendini cinayetler ve sırlarla dolu bir dünyada bulur. Bu dünyanın kahramanı olan gizemli adam, yıllar önce ailesini öldüren katili aramaktadır. Katilin peşinde birlikte ilerlerken aralarında beklenmedik bir aşk filizlenir. Fakat her ipucu onları gerçeğe yaklaştırırken, kadın da ait olduğu dünyanın bu olmadığını ve sevdiği adamın yalnızca bir hikâyenin parçası olabileceğini fark etmeye başlar. Bazı aşklar kaderle yazılır. Bazıları ise mürekkeple. Ancak ikisini de kan silebilir.

Helen Minel Deren bir avukattı. Adalete inanırdı. Ta ki adalet onun kapısını hiç çalmayana kadar. Kör Alan, bir sokak çetesinin nasıl örgüte dönüştüğünü değil, bir insanın intikam uğruna neye dönüşebileceğini anlatır. Gerçek bazen gözümüzün önündedir. Ama herkesin bir kör alanı vardır.

Komiser Dila Sare Soytürk, meslek hayatının en büyük hedefinin peşindedir: Yıllardır izini sürdüğü, hakkında neredeyse hiçbir kesin bilgi bulunmayan Savaş Ateş Aladağ`ı yakalamak. Zekâsı, stratejik hamleleri ve ardında iz bırakmayan yöntemleriyle efsaneleşen Aladağ, emniyet teşkilatının çözemediği en büyük sırdır. Dila, uzun süren takibin ardından nihayet onun dünyasına sızmayı başarır.

Cinayet Büro Komiseri Asuman Aktaş, aylar önce "doğum komplikasyonu" denilerek kapatılan bir dosyayı yeniden açtığında, karşısında şehrin en başarılı kadın doğum uzmanlarından biri olan Dr. Özdemir Sungur vardır. Aylar önce Özdemir, doğum sırasında hem eşi Mehtap`ı hem de henüz dünyaya gelmeden bebeğini kaybetmiştir. Herkes bunun talihsiz bir kader olduğuna inanmıştır. Dosya kapanmıştır ve hayatlar devam etmiştir. Ya da herkes öyle sanmıştır... Asuman`ın bulduğu tek bir delil, aylardır saklanan sırları gün yüzüne çıkarmaya yeter. Silinen kamera kayıtları, eksik ameliyat raporları, korkudan susan tanıklar. Ve o gün ameliyathanede yaşanan, kimsenin konuşmaya cesaret edemediği gerçek... Gerçeğe yaklaştıkça hem Asuman`ın hem de Özdemir`in hayatı tehlikeye girer. Çünkü bazı insanlar, geçmişin açığa çıkmaması için yeniden öldürmeye bile hazırdır...

Bir gece çığlık çığlığa bağırmıştı kız. Delicesine kurtarılmayı beklemişti. Fakat ne yazık ki kimselere duyuramamıştı o güzel sesini. Çaresizce bu acımasız hayata teslim oldu. Hayat artık onun için bir bataklıktan ibaretti ve her geçen gün o bataklığa çekiliyordu. Kız keşke diyordu içinden... Keşke bunların hiçbiri yaşanmamış olsaydı. Bunu her şeyden çok isterdi. Kader belki de onu bu bataklıktan kurtarabilir. Kim bilir?

Bazı sırlar sevgiyle, bazıları kanla saklanır. Herkes aynı kişiden şüphelenirken gerçek katil sessizce aralarında dolaşıyordu. Peki ya siz? Katilin kim olduğunu gerçekten tahmin edebilecek misiniz? « 𝑷𝒆𝒖𝒕-ê𝒕𝒓𝒆 𝒒𝒖`𝒊𝒍 𝒆𝒔𝒕 𝒑𝒍𝒖𝒔 𝒑𝒓𝒐𝒄𝒉𝒆 𝒒𝒖𝒆 𝒗𝒐𝒖𝒔 𝒏𝒆 𝒍𝒆 𝒑𝒆𝒏𝒔𝒆𝒛. » Larin - Miran Boş olduğumda atmaya çalışacağım düşüncelerinizi bekliyorum İnsta: @blmooddie

Yıllar önce ablam öldü, denizin dalgaları arasında kaybettim onu çığlıkları hala kulağımda yankılanırken kaybettim ve şimdi on altı yıl sonra yeniden denizdeyim. Aslında hiç tanımadığımı öğrendiğim ablamın geçmişi ile baş başayım. Onun katili artık ablamın anıları arasında bana seslenen ve onu bulmam için içimi kemiren bir fısıltıdan çığlığa dönüştü. Bu sefer yalnız değilim yanımda tüm dünyanın tanıdığı bir adam var ve bu adam nasılsa bana uzun zamandır kalbimin derinliklerime gömdüğüm bir hissi hatırlatıyor. Güveni ve sevgiyi… İlk kez belkide yalnız değilim. Ablamı kurtarmak zorundayım en azından geçmişimden kurtulmak zorundayım.

Defne, lise son sınıfta kendi halinde bir öğrenciydi. Dersleri, arkadaşları ve sıradan hayatı dışında büyük bir sorunu yoktu. Ta ki bir gece telefonuna gelen bilinmeyen bir mesajla her şey değişene kadar. "Yarın saat 16.00`da Eski Çınar Parkı`na gel." Defne bu mesajı önemsemedi. Bir şaka olduğunu düşündü. Ama ertesi gün saat tam 16.00`da Eski Çınar Parkı`nda yaşanan olay, bunun basit bir mesaj olmadığını gösterdi. Artık ortada cevaplanması gereken sorular vardı. Bu mesajı kim göndermişti? Defne neden seçilmişti? Ve en önemlisi... Bir sonraki mesaj geldiğinde, bir hayatı kurtarmak için yeterince hızlı olabilecek miydi? Zaman ilerliyor. Saat işliyor. Ve biri Defne`yi izliyordu.

Bazı oyunlar kartlar bitince sona erer. Onunki ise tam o anda başlar. Çocukluğundan geriye kalan tek şey korku, sessizlik ve asla kapanmayan yaralardır. Yıllar sonra geçmişiyle hesaplaşmaya karar verdiğinde ise kendi kurallarını yazar. Avını bul. Aklını çal. Tutkunu al. Sonsuza sal. Her kurbanın ardından geriye yalnızca bir iskambil kartı kalır. Bir... İki... Üç... Kartlar azaldıkça şehir korkuya teslim olur. Polis, kartların ardındaki sırrı çözmeye çalışırken katil çoktan son desteyi zihninde dizmiştir. Çünkü bu oyun, 54. kart yere düşene kadar bitmeyecektir. Kanlı İskambil`de her kart bir günahı, her cinayet geçmişten kalan bir hesabı temsil eder. Peki ya son kart... Kime ayrıldı? --- Rahatsız edici ögeler içerir!

Toprağın haykırışları oldu pusulam. Benliğimi bıraktığım kanatlarım ölümün habercisiyle buluştu. Sarmaşıklarına sarılı bedenler onun varlığında vücut bulurken, hayat verdiği topaktan can alacaktım. O kefene sarılmamış ruhları benim için süslerken, kasvetli havasını mavi kanatlarımla dağıtacaktım. Ruhu arşa çıkmış bu insanların, cellatlarının son tanıklarıydık biz. Varlığım yok oluşun miladı. Yaşamı var oluşun yok oluşu.

Birinin elleri kana bulanmış, diğerinin ruhu çoktan teslim olmuş. Biri sonu getiren bir cellat, diğeri o sona yürüyen bir kurban. Ama bu hikâyede kimin av, kimin avcı olduğunu sadece son perde söyleyecek. Adaletin sustuğu yerde, kanın ve gözyaşının başladığı noktaya hoş geldiniz.

Adil olmayan bir oyundasın Pusulan yok ,yönün yok,hayatın yok Neye inanırsın? Geçmişin karanlığınamı Geçmişlerin ortaklığınamı Yoksa geleceğin umudunamı

Geçmişin karanlık yüzü yıllar sonra aydınlığa çıkar. Peki karanlık mı aydınlığa mahkumdur yoksa aydınlık mı karanlığa, Bir polisin dostluk için yaptığı seçimler bazı hayatların yanan ateşi oldu.. Abisinin intikamı için bu yolda yıllarca inandığı yalanla sevdiği kadını kullanan bir Adam ona koşulsuz şartsız aşık olan bir kadın ve ölümünden sonra bile mektuplarla kardeşine yol gösteren bir Abi, meşale kim için yandı kim için düştü kimi yaktı..

"Sen kendini ne sanıyorsun?" "Ne demek istiyorsun?!" "Alt tarafı her şeyimsin." "Böyle konuşursan öperim seni." "Bir cesedi öpemezsin Abby"

Psikolojik olarak kafasında binlerce savaş veren Eflan, yıllardır bir kuruma, tesise üyedir ve burada çocukluğunu geçirmiştir. Ancak tesiste yaşanan olaylar küçükten büyüğe sıralanmaya başlar. Aynı anda İstanbul`da işlenen cinayet gizemiyle beraber tesise gelir, peki olaylar ne derecede bağlantılıdır? Eflan bu cinayetin tam olarak neresindedir? Belki de cinayet sadece bahanedir.

İntikam tutkuya dönüşür mü? Gizemler çözülür, sırlar tek tek açığa çıkar mı? İntikam uğrunda çıktığı bu yolda belki yıllar önce gizlenmiş sırların, belki yeryüzüne çıkıp her şeyi tekrar darmaduman edecek gerçeklerin, duygularla çeliştiği, sürükleyici intikam ateşi dolu sayfalar~

Dikkatimi çeken cinayet dosyalarını kaleme dökmek istedim, +1& Kitaba bir spotfy listesi açtım okurken dinlemek istiyorsanız bakabilirsiniz ama mevcut şarkıların hepsi bölümlere ekli

Bir şehir. Üç cinayet. Ve ardında kalan derin bir sessizlik. Başkomiser Okan’ın peşinde olduğu sırlar, suskunluk içinde örülen bir ağ gibi. Susmak bazen zorunludur, ama susturulan sesler mutlaka duyulur. Ve bazen en yakın dostun bile gölgesinde, gerçekler en soğuk yüzünü gösterir. Bu hikâye, kaybolanların ve unutturulanların öyküsü. Sayfalar ilerledikçe, gerçekler bulanıklaşır, şüpheler artar, karanlık büyür. Gerçeği arayanlar için bu yol kolay değil. Çünkü her cevap, yeni bir soru getirir. ⸻ Gazeteci Devrim İplikçi’nin ölümü, sadece bir cinayet değil; şehrin en karanlık sırlarını ortaya çıkaran bir kapı aralıyor. Başkomiser Okan, doğudaki güçlü bir çetenin gölgesinde, sessizliğin ve korkunun içinde gerçekleri açığa çıkarmaya çalışıyor. Şehrin üstü örtülmüş sırları, dostlukların ardındaki ihanet ve susturulmuş sesler, gerçeğin peşindekiler için tehlikeli bir yolculuğun başlangıcı. Devrim’in hayatı ve ölümü, bu yolun hem anahtarı hem de uyarısıdır.

Bazı suçlar karanlıkta işlenmez. Işıkların altında, sessizlikle yapılır. Kimse görmediğinde değil, görenlerin konuşmadığında büyür. Tanık yoksa masumiyet de yoktur. Sadece susmayı seçenler ve suskunluğun bedelini başkalarına ödetenler vardır.

"Bu intikam oyununda özellikle benimlesiniz." İşaret parmağı o kızın üzerinde durdu. Kahverengi ve dalgalı saçları, saçlarından daha koyu kahve gözleri ve dolgun olmasına rağmen uzaktan ince ve uzun görünen dudakları olan kıza bakarak konuştu. "Özellikle de sen, fırtına öncesi" daha ilk günden gözlerinde ki fırtına öncesi sessizliği görmüştü. Bu saatten sonra bu kız o adam için en önemli silahtı.

"Ben sana inandım, ben sana güvendim ya ben sana-" gözümden süzülen yaşlar bulanık görmeme neden olurken aniden bağırmasıyla sözlerim boğazıma dizildi. "İnanmasaydın, güvenmeseydin ben sana en başta ne dedim" sesi boş sokakta yankılanıp tekrar kulaklarıma ulaşırken donup kalmıştım. Nefesim sıkışmaya başlarken elim kalbime ulaşmıştı. "Ben seni hiç bir şeye inandırmadım ben sana güven vermeye de çalışmadım" sinirle elini saçlarının arasından geçirirken öfkeli gözleri yeniden yaşlarla dolu gözlerimi buldu. "Ama sen o kadar zayıf bi haldeydin ki" kafasını eğip yüzüme yaklaştığında her cümlesi tokat etkisi yarattı zihnimde. "O kadar yalnızdın ki" yaşlar bir bir gözlerimden boşalırken kafamı sağa sola salladım yapma dercesine. "Merhametimi aşk mı sandın yoksa" alaylı ve küçümseyici sesi damlayı taşıran son damla olmuştu. Elim hızla sol yanağını bulduğunda kafası yan dönsede alaylı gülümsemesi yüzünden kaybolmadı. "O gün o evde keşke kimse olmasaydı" acıyla gülümsediğimde kafasını eğip salladı ne dediğimi anlayarak. Daha ilk günden onun yanında durmak yanlıştı zaten.

O, kendini katil olarak görmüyor. Ona göre sadece eksik kalan adaleti tamamlıyor. NOCTERRA’da adalet mahkemelerde değil, karanlığın içinde yazılıyor… ve her hüküm, kanla mühürleniyor.

Bu kitap geçmişinden kurulamayanlara... Hayat beni çok garip yerlere sürüklüyordu ben ise kaçamıyordum

Yalnızlığın kimsesizlğin hiçliğin kıyısında adım adım ilerleyen Feride Meva Ahlas, mutlak gerçeğin bütün ürkünç ve doğruluğuyla Ejder denilen bir ` Mafya bozuntusu `karşılaşır. Hayatının asıl o zaman değiştiğini kimse bilmese de annesi her şeyi en başından bilmekte ve yakından tanık olmaktadır. ༺═────❦─────═༻" Bu kurgunun tüm hakları saklıdır. Metnin tamamı veya herhangi bir bölümü yazarın açık izni olmaksızın hiçbir şekilde çoğaltılamaz yayımlanamaz veya farklı platformlarda kullanılamaz. Aksi bir durumun tespiti halinde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. Bu kurguda yer alan olaylar karakterler ve davranışlar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan unsurların gerçek hayatla herhangi bir bağ kurulmadan yalnızca kurgu çerçevesinde değerlendirilmesi önemle rica olunur. Metinde yer alan hiçbir durum veya davranış gerçek yaşamda kabul edilebilir ya da örnek alınabilir nitelikte değildir.