"Bak gördün mü, ne kadar darsın, ne kadar sıkışmış durumdasın..." dedi, sesi adeta bir ceza gibi odaya yayıldı. "Nefes bile alamıyorsun. Kendi içinde kaybolmuşsun. Ama birazdan seni öyle bir paramparça edeceğim, seni öyle bir genişleteceğim ki Alina... Benden sonra içine çekeceğin her nefeste, yaşayacağın her saniyede sadece benim adımı haykıracaksın. Benim imzamı taşıyacaksın. Bu acı senin hafızan olacak."

İhanetlere uğradım, sırtımda ki bıçakların sayısını bile unuttum... Ama aklımda olan tek bir şey vardı. İntikam Hem benim hemde ihanete ve haksızlığa uğrayanların intikam alma zamanı gelmişti.. biz sustukça aynı şeyleri yapmaya devam edeceklerdi ama bu sefer susmak yoktu, kan, göz yaşı, kayıplar, ve en önemlisi intikam vardı..

"ya siz kafayı mı yediniz çocuk daha o çocuk iki gün önce papucu yırtıldı diye ağlayan kızı gelmiş bana koynuna al diyorsunuz o yetmezmiş gibi bide çocuk yap diyorsunuz çocukla çocukmu yapılır Allah aşkına" bütün konak sesiyle yankılanıyordu Xece hanım sürmeli gözlerini oğluna dikti"valla onu bunu bilmem evlenecen hep küçük olsunki sözün geçsin baktın bir kaç ay olmuyor alırsın yeni bir kadın koynuna halin kuvvetin yerinde çok şükür sana kadınmı yok" Aziz sakin olmaya çalıştıkça üstüne geliyordu hem oyuncakmı bu sıkılınca at köşeye anası durmadı devam etti sözlerine "hem sen olmasan amcanın oğlu istiyor babası kızını yamamak için zengin bir kapı arıyor" işte şimdi sinirleri tepesine çıktı amcasının oğlu kırk yaşındaydı iki karısı vardı yetmezmiş gibi küçük kızımı gözüne dikmişti zalimin tekiydi hem o acımazdı o garibana düşündü bir süre evlense hiç değilse kız rahat ederdi yanında alır elini sürmezdi okutur büyütürdü sonra boşanırlardı kıza güzel bir hayat sunardı hiç değilse zaten halindende belliydi ailesinden eziyet gördüğü öyle olmasa amcasının oğluna vermeye razı gelirlermiydi yüzünü sıvazlayıp " tamam " Xece hanım istediğini almıştı artık keyfine diyecek yoktu "kızlar bana kahvemi getirin"

Bir insan hayatında biri ile tevafuk olarak kaç defa karşılaşır? Hayat sizi tekrar bir araya getiriyorsa bu kader değil midir? Leyla ile Ömer’in tatlı, masum hikayesini okumak ister misiniz? Leyla’nın sakarlıkları ile sizi güldüreceği, Ömer’in duruşunun sizi etkileyeceği bir hikayede yer almak isterseniz buyrun davetlisiniz… Kitap kapak tasarımı bana aittir🌿

Kitabıma bir şans vermeye ne dersin ? Bir adam hayatında duygular yok tek yaşamı mesleği ve bir kadın her şeye rağmen mutlu bir yaşamı var bu ikilinin yolları kesişirse ne olur gelin okuyalım altta kısa açıklama var Güneş yakınlarının yönlendirmesi ile bir adamla tanışır ve görücü usulü evlenmeye karar verir ancak evleneceği gün polisler gelir ve bir anda herşeyini kaybeder Alaz adı gibi bu hikayede beni yakacaktı ama tek yanan ben olmayacaktım Güneş ve Alazın hikayesine hoşgeldiniz okurken oylamayı unutmayın 🫶 Türünü seçemedim o yüzden genel kurgu şimdilik

Eski Mısır`dan gelen miras bir gün kaybolur. Kral ve Tanrıçanın aşkı bir gün son bulur. Aşkı temsil eden yüzük demir ustası elinde şekillenir ve zemine düşer. Gözünü tahta dikmiş Tanrıça. Kralı görmez gözü, aşkından emin değildir kanıt ister Kraldan. Günler geçer , ay geçer ve sonsuzluk kolyesi yüzyıllar geçince lanetini salar.

Derin senenin son kafes dovusene girmişti oysaki nerdne bilebilirdi ki rakibinin ikizi oldugunu

Renklerin bir anda kaybolmasıyla dünya tamamen karanlığa bürünüyor. Peki sizce renkler nereye kayboldu ya da geri gelebilecekmi? Renklerin son koruyucusu kimm?

"Bana bir evlat verirsen, baban yaşar." Bu cümleyle başladı her şey. Nil için hayat o an ikiye ayrıldı: Babasının aldığı her nefes ve hiç tanımadığı bir adamın, Vefa Kerim Düzkaya’nın buz gibi dünyasında ödeyeceği ağır bedel. Bir yanda dini nikahın gölgesine sığınmış iki yabancı, diğer yanda silahların patladığı, sırların döküldüğü ve sadakatin kanla sınandığı bir savaş... Nil, o altın kafese sadece babasını kurtarmak için girmişti; ancak kalbinin o kafesin anahtarı olacağını hiç hesaba katmamıştı. Önce karanlığı aydınlatan Umut doğdu, sonra küllerinden yeniden doğan bir aşk... Şimdi fırtına dindi, silahlar sustu. Geçmişin yaraları, minik bir elin dokunuşuyla iyileşebilir mi? Kırılmış bir kalp, kendisini en çok acıtan adamda huzuru bulabilir mi? Vazgeçmeyenlerin, affedenlerin ve her şeye rağmen aşkı seçenlerin sarsıcı hikayesi. Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

Mahalleye gelen Altuğ yeni bir arkadaş grubuna dahil olur ve Leyla zaman içinde Altuğ`a aşık olur. Ani bir kararla anonim olarak yazmak ister..

Bazen tek bir mesaj, her şeyi başlatmaya yeterdi. Ahu, amcasından aldığı bir numaraya kısa bir mesaj attığında bunun sıradan bir yanlışlık olduğunu düşünmüştü. Ama cevap geldiğinde hiçbir şey sıradan değildi… çünkü karşısındaki kişi Türkçe bilmiyordu. Drew, kim olduğunu bilmediği bir numaradan gelen mesajı anlamaya çalışırken bunun basit bir hata olmadığını hissetmişti. Her cümle daha çok soru, her cevap daha büyük bir bilinmezlik yaratıyordu. Dil farklıydı. Dünya farklıydı. Ama mesajlar aynı yere çıkıyordu: birbirlerine. Bir yanlış numara… Bir yanlış anlaşılma… Ve geri dönüşü olmayan bir bağ. Ahu ve Drew, hiç tanımadıkları birinin hayatına adım atarken aslında kendi kaderlerinin de yönünü değiştiriyordu. Çünkü bazen… aradığın kişi, yanlışlıkla yazdığındı.

Defne, geçmişiyle arasına mesafe koymayı öğrenememiştir. Bazı yaralar kapanmaz; sadece saklanır. Yeni hayatı, sandığı kadar temiz başlamaz. Aras, hiçbir şey söylemeden çok değiştiren bir yabancı gibi girer günlerine. Ege ise giderek uzaklaşan bir ses olur. Defne artık en basit soruyla baş başadır; insan en çok kendini mi yanıltır, yoksa güvendiğini mi? Ve bazı yaralar... hatırlamak için kalır.

"Bir çöplükten daha kirli tek şey vardı."

"Demir, biz hiç bir kadını öldürdük mü?" "Hayır, sen Aras Vural`ı, Mert Akaydın`ı, Boran Şahsuvar`ı-" "Tamam, kes!" dedi ve yönünü bana doğru çevirdi. Önüme gelen sarı saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdı ve "Öldürdüğüm ilk kadın olmak ister misin?" diye sordu. Elalarında bir nebze olsun dalga aradım ama yoktu. Ciddi ciddi bana böyle bir soru soruyor olamazdı değil mi?

Bir ailem vardı ama beni bıraktılar gerçek ailem hayla biryerlerde

"Kelimeler çok uzak bir yoldan gelir dile; önce yaşamak gerekir. İnsan anlaşılmak ister oysa, fakat anlaşılmadığındandır belki de intikam hırsı. Gözler konuştukça kalp sükût eyler; lâkin konuşursa dil, ne kalbin sesi duyulur ne de gözün... Her dost bir seçim değildir belki de. Bazıları Allah (c.c.) tarafından bir hediyedir bize, biz istemediğimiz halde... Verâ yalnız olmayı sevmezdi, yalnız ölmekten de korkardı. Cesurdu fakat dayanacak ne bir duvarı vardı ne de bir ağacı. Verâ biraz fazla yorulurdu; kimseler fark etmezdi ama gözlerinin altı mordu. Verâ, hiçe sayılmak nedir çok iyi bilirdi. Fakat hiçbir zaman hiçe saymayacaktı ne bir kimseyi, ne bir fikri, ne de bir düzeni... O, hiçe saymaktansa düzeltecekti yanlış olan her şeyi. Yanlış olmak ise uzun bir meseleydi, tıpkı doğru olmak gibi... O bir dosttu; hepimizin kalbinden geçti ve gitti..."

Büyük Paradoks: Yıllar önce bir intikam planı uğruna, bir hastane karışıklığı sonucu birbirinin yerine geçen iki bebeğin hikayesi. İzmir`deki lüks ve modern bir hayatın içinde "şımarık bir züppe" olarak büyüyen dahi Karan ile Mardin`in geleneksel ve köklü yapısının içinde, ailenin "canavarı" haline gelmiş Kerem`in kaderlerinin yeniden kesişmesi. Gizli Kimlik: Dışarıdan bakıldığında sadece magazin sayfalarında yer alan, şımarık ve sorumsuz bir genç olarak görünen Karan`ın, aslında Yapay Zeka Mühendisliği öğrencisi, siber güvenlik uzmanı ve disiplinli bir dövüşçü olan çok yönlü bir dahi olması. Karan`ın bu maskeyi, ailesi tarafından görülme ve sevilme ihtiyacı nedeniyle takması. Kültürel ve Ailesel Çatışma: Mardin`deki Kalender ailesinin, yıllardır "kanımızdır" diye bağrına bastığı Kerem`in Burhan`ın öz oğlu olduğunu öğrenmesiyle yaşadığı büyük şok. Ailenin, öz kardeşleri olan Karan`ı bulduklarında, onu da magazin haberlerine dayanarak "şımarık bir serseri" olarak etiketlemesi ve ona karşı büyük bir önyargıyla yaklaşması. İyileşme mi, Çatışma mı?: Karan`ın, Mardin`e geldiğinde aileyi darmadağın eden o "canavar" ile yüzleşmesi ve ailenin kendisine olan önyargısını zekasıyla kırıp kıramayacağı. Hikaye, "Önyargı olmak mı, aile olmak mı?" sorusu etrafında karakterlerin değişimi ve olgunlaşmasını konu alıyor.

"Moskova`nın soğuk beton duvarları arasında adalet aranmaz, sadece fidyen ödenir. ​Ballerion; kuralları kanla yazılan, para birimi `Baller` olan ve sadece tek bir adamın, `Deli Şah` Akın Dazel Markos`un vicdanına hapsolmuş bir imparatorluk. O, elinde kuzgunuyla yeraltının kralıydı. ​Talya Marsel ise tüm bu karanlığı dağıtmaya yemin etmiş, yüzünde çilleriyle adalet kokan bir Cumhuriyet Savcısı. İmkansızı başarmaya, kurdun inine girmeye geldi. Ancak bilmediği bir şey vardı: Kuzgun, avını avlamadan önce onunla dans etmeyi severdi. ​`Senin kanunların burada geçmez savcı hanım. Burası benim dünyam; burada sadece benim çiçeğim açar, benim kuzgunum öter.` ​Bir tarafta adalet, diğer tarafta 12 günlük bir ölüm kalım savaşı. Mavi güllerin hikayesi, kanla yazılmaya başlıyor." Peki, ya avcı, avına aşık olursa?"

Azêm şimdilerde yalnız bir adam...ama aslında yıllardır sevilmek için çırpınırken büyümek zorunda kalan bir genç. Artık tamamen bittiğini ve yalnız kaldığını düşündüğü anda hayat ona yepyeni deneyimler kazandıracak bir sürpriz yapıyor.

"Hayatta İmkansız Diye Birşey Yoktur"

Hayat, parçalardan oluşur. Bazen bir kitabın orta yerinde, bazen bir sokak köşesinde, bazen de kendi sessizliğimizde bulduğumuz o küçük anlamlar... Genel Yazılar, tam olarak bu parçaların bir araya gelişidir. Bu kitap, iddialı büyük tezlerin değil, samimi gözlemlerin kitabı. Yazar, gündelik olanın içindeki felsefeyi, sıradan görünenin altındaki derinliği arıyor. Genel Yazılar, sanki yazarla karşılıklı oturmuşsunuz da hayat üzerine derin bir sohbete dalmışsınız hissi veriyor. Kendinize ayırdığınız o sakin zamanlarda, biraz düşünmek ve biraz da kendinizi bulmak için sayfaları çevirmeye başlayın.

- Çiğköfte, ayran, yanında şalgam Memlekette lakabım "Tarkan" İki çanta, girdim banka Bu kadar nakiti n`ap`ı`c`ı` banka ( 2.22) 0563 - ne anlatıyon birader gece gece?( 3.12)

"Kırılma tanımladığı bir dönüşüm sürecidir.

Her şey sıradan bir gün atılan yanlış bir mesajla başladı... Azra, ödev için arkadaşına yazmak isterken mesajını yanlış bir numaraya gönderir. Karşısındaki kişi ise beklediğinden çok daha farklı biridir: Ege. İlk başta birbirlerine tahammül edemeyen bu iki genç, gün geçtikçe hayatlarının en önemli parçası hâline gelir. Mesajlarla başlayan sohbetler kahkahalara, sırdaşlığa ve zamanla kalplerini ele geçiren duygulara dönüşür. Ama aşk her zaman kolay değildir. Yanlış anlaşılmalar, kıskançlıklar ve korkular onların ilişkisini sınarken Azra ve Ege bir seçim yapmak zorunda kalacaktır: Vazgeçmek mi, yoksa birbirleri için savaşmak mı? Bazen kader kapınızı büyük olaylarla çalmaz. Bazen sadece telefonunuza gelen tek bir mesajla hayatınızı değiştirir. Aşkın, dostluğun ve tesadüflerin iç içe geçtiği bu hikâyede, bir yanlış mesajın nasıl doğru bir kalbe ulaştığını keşfedeceksiniz.

Bazen ihanet düşmandan değil , en beklenmeyen kişilerden gelir. GECE VE KARA`NIN KADERİNDE BU CÜMLE VARDI... Aysima ve İclal`den