Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

bazı günler vardır insanı mutlu eden ama öyle zamanlar vardır ki insanı yasa boğan Yağmur Akkan o gün kaybetmişti bir sevdiğini , yasa boğulmustu insanlar hata olarak görmüşlerdi onu. O günden sonra yağmur , hayattan gitmek istedi ama yapamadı onu tutan birşey vardı çünkü. Abisinin yapamadıklarını yapmak. Ardından 3 yıl geçti kızımız 19 yaşına bastığında hayatı tepetaklak oldu istediğine vardı ama geçmişteki bir hata ona engel oldu. Yasak aşkı, geçmişi ve yeni ailesi ile Yağmur Korhanlı büyük bir çıkmaza girmişti peki şimdi ne yapacaktı?

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

Hayatım ölümlerle geçti ve bu ölümler hayatım için hep bir dönüm noktası oldu. Beklenmeyen ihanetler, zorlu bir yaşam mücadelesi. İnsan yaşarken kendini unutur mu? Ben unuttum. Bir daha da hatırlayamam sanmıştım. Taki o güne kadar... ARKADAŞLAR BU BENIM İLK KİTABIM DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM!!!🙃

Ölüm ve hayat arasındaki tek fark bir harfti. Ben artık hayat değil ölüm olmak istiyordum... Mafyalar kralından hayatın hikayesi sizlerle..

Bir bakış... Bir an... Ve o andan sonra verilen emir. "O kızı bulun." Yanlış olan bir şeyler vardı. Doğru olmayan ve can yakıcak olan şeyler. O gün bir kız sessizliğin içinden çekilip alındı. Ama hesaplanan, planlanan gerçekleşmedi. ▪️Tüm hakları tarafıma aittir.

"İlaçlar öldürmüyordu, sadece gittikçe sizi daha fazla ölüme sürülüyordu." Uzun soluklu bir kitap.

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

Karşımdaki adama gülümseyerek baktım. "Peki senin gerçekte kim olduğunu bildiğimi söylesem buna inanırım mıydın?" Dedim alayla. Bu onu imkansız zannediyordu, o da alayla gülümseyerek baktı. "Eger bana gelip de herkes gibigölge dersen daha çok gülmeme sebep olursun Elif." Hass***ir o benim kim olduğumu öğrenmiş olamazdı. Korkuyordum ama sakın durarak konuştum. "O zaman bu sefer gelmeyeceksiniz Uraz Bey." O benim kim olduğumu öğrenmişti, bu tehlikeliydi ama ben de onun kim olduğunu çok yakından biliyordum. Kitaptaki karakterler ve olaylar tamamen kurgudur ve tüm hakları saklıdır.

" BU BİR AJAN KİTABIDIR" "intikam! intikam istiyorum. Benden alınan he şeyi ,yıllardır dağ taş demeden aradığım annemin mezarını!" dedim bağırarak. Son söylediklerim onu şaşırtmıştı ama hemen toparlandı. " Sana neden inanayım? " dedi. Bana inamasını beklemiyordum. " Bana inanmana ihtiyacım yok" onaellerinle getireceksin!" Desteğiniz benim için en büyük motivasyon sizden isteğim yorum ve yıldızlarınızı eksik etmeyin iyi okumalar❤️❤️

Rus Anastasia Vera Morozova`nın yaşadıklarına rağmen gerçekleri bulmak istemesi... Gizemli kişinin varlığına ve üvey ailesine rağmen dik durmaktan vazgeçmeyen Anastasia. Peki Anastasia gerçeklerle beraber kendini, kim olduğunu bulabilecek mi? Peki bulduklarını kabul edebilecek mi? Gizemli kişinin büyük sırrı sonucunda etkilenen büyük bir aile en önemlisi etkilenen Anastasia gerçekleri öğrenince ne yapacak? Gerçeklere nasıl baş edebilecek? Anastasia`nın gizem dolu hayatına hoş geldiniz. ❤️🔥 Her doğum gününde gizemli kişiden çok korkunç hediyeler alan Anastasia. 25/03/2016 tarihi Anastasia`nın dönüm noktası oldu ve hayatı iyisiyle kötüsüyle tamamen değişti. Gizemli kişi: Umarım sürprizimi beğenmişsindir. Genç kız sadece "hayır" diye fısıldadı. Nasıl koştuğunu hatırlamıyordu bile. Zaman durmuş, tüm saniyeler birbirine karışmıştı. Bir dakika belki de bir cana bedeldi. ❤️🔥

Eğer bir not geldiyse ölüm senle dans ediyor demektir... Dikkat et ölme, öldürme, öldürülme yada... Öldürülmesinler

Elena`nın bir gün ailesinin katilini bulması için yardım istediği insanlar hiç bırakamayacağı sıcak yuvası olacaktı... İlk kitabım yanlışlarım olabilir.Lütfen bir şans verin.

Bir Anka misali, yanmış hayatımızın küllerinden doğduk. Birbirinden kopmuş beş kişi... Bir zamanlar aynı sokaklarda yürüyen, aynı hayalleri paylaşan bu beş kişi, şimdi birbirine yabancı, hatta düşman. Bir psikolog, başkalarını kendi karanlıklarıdan kurtarırken, kendisi karanlığın içine düşüyor. Bir polis, adaletin peşinde koşarken, aslında eski bir dostunun izini sürüyor. Bir mafya, intikamın kanlı yollarında yürürken, kendi ablasını hedef alıyor, aşktan yok oluyor. Bir ajan, gerçeği saklamakla görevlendirilmişken, eski bir ihanetle yüzleşiyor. Ve aralarında tüm bu karanlığı kahkahasıyla delen, geçmişin yükünü hafifleten biri... Aynı şehirde yeniden karşı karşıya geldiklerinde, hem sevgiler hem de silahlar çekiliyor. Dostlukla düşmanlık, aşkla nefret birbirine karışıyor. Herkesin gizlediği bir sır, herkesin içine işleyen bir yara var. Nihandan Gelenler, sadece kaybolmuş dostlukların değil, küllenmiş duyguların da hikayesi. Peki, bu beş kişi yeniden aynı yolda yürüyebilecek mi, yoksa nihanda yarım kalan geçmiş onları sonsuza dek birbirine düşman mı edecek?

Ailesini küçük yaşta kaybeden İnci şuan 23 yaşında bir seri katildir her cinayetinin ardından yeşil bir boncuk bırakır, bu sebeple lakabı "Boncuk" tur. Ajan Karan`ın görevi ise İnci`yi öldürmektir, İnci ise bu durumu öğrenince bir köstebek olarak ajanların arasına sızar. İkisinin de amacı birbirini öldürmektir ama yolunda gitmeyen bir şeyler vardır.

"İki tehlikeli adam, tek bir av. Ve teslim olmayan bir kadın asker." Kalkan Timi’nin komutanı Üsteğmen Özge, hayatını vatanına ve kalbinde sakladığı o isme adamıştı. Ancak savaş sadece cephede değildi. Özge, karanlık bir saplantının tam ortasında kalmıştı: Bir yanda onu korumak bahanesiyle her adımını nefes nefese takip eden, Kılıç Timi’nin kural tanımaz lideri Emir; diğer yanda sınırın ötesinden ona pençelerini uzatan acımasız bir Rus Mafyası. Özge için Emir bir kurtarıcı değil, özgürlüğüne vurulmuş bir kelepçeydi. Rus mafyası ise somut bir ölümdü. Ama unuttukları bir şey vardı: Özge, kimsenin ganimeti olmayacak kadar iyi bir askerdi. Gülümsememi solduran o sesi işittim. Bir el silah sesini...

♧♧♧ "Komutanım..." diye söze girdi Aras, bakışlarını o Kurter`in üzerindeydi. "Kolunuz." Kurter, başını bile kaldırmadı ama o tok ve tahammülsüz sesiyle, "Sus," diye homurdandı. "Biliyorum." "Bayağı kötü duruyor." "Laren beni mahvedecek," diye mırıldandı dişlerinin arasından. Aras, "Komutanım," dedi hayretle karışık bir alayla. "Kolunuza saplı bir kurşunla duruyorsunuz, bundan korkmuyorsunuz..." Gülmemek için dudaklarını birbirine daha sert bastırdı. "Ama yengenin size çekeceği azardan mı korkuyorsunuz?" "Sus lan artık." "Hastaneye gidelim mi Komutanım? Sınır hastanesine çekeriz aracı, acilde hemen çıkarırlar kurşunu." Kurter, Eymen`in bu pratik ama Laren`in öfkesinin boyutunu kavrayamamış önerisine alayla güldü. Hastaneye gittikleri an rapor direkt Laren`in sistemine düşerdi ve Laren`i biraz tanıyorsa eğer, o hastaneyi basar, her yeri birbirine katardı. "Aynen," dedi alaycı bir sesle. "Hastaneye gidelim de Laren hastaneyi bassın." "Komutanım..." diye size girdi Aras. "Ayıptır söylemesi ama siz naneyi yediniz gibi duruyor." Kaşları anında çatıldı Kurter`in. "Ayıpsa söyleme lan o zaman!" "Lan sus artık çenesinin yayını kardığımın Aras`ı. Sen sabah yürek mi yedin de geldin buraya?" Atilla dirseğinin kenarıyla öfkeli bir şekilde dürttü Aras`ı. "Komutan zaten sinirli, sinirinini bizden çıkaracak şimdi." "Susun lan!" Bağırırken sol kolu tehlikeli bir şekilde sızladı Kurterin. "Benim derdim bana yeter zaten." Kurter sessizliğe dayanamayıp başını içlerinden aklı başında olan Eymen`e çevirdi. "Eymen çok mu kötü duruyor?" Eymen umutsuzca iki yana salladı başını. "Çok kötü duruyor. Komutanım." "Atilla?" "Durum vahim, Komutanım." Aras kendisine sorulmamış olmasına rağmen söze girdi. "Bayağı da kötü duruyor Komutanım. Yenge kesin mahvedecek sizi. O kadar da uyarmıştı operasyona gitmeyin diye." Ardından aklına gelen ihtimalle korkuyla yerine sindi. "İnşallah yenge size azar çekerken biz de arada kaynayıp dayak yemeyiz." Kurter sağ eliyle yüzünü sıvazladı. "Laren beni kesin mahvedecek ya...." "Komutanım..." Hafifçe gülümsedi Eymen. "Kolunuza saplı bir kurşunla duruyorsunuz, kan kaybediyorsunuz, ölümlere kafa attınız, bütün bunlardan korkmuyorsunuz... Yengeden mi korkuyorsunuz?" İki yana salladı başını Kurter. "Laren kurşundan daha tehlikeli. Bu kurşun bana bir şey yapamaz ama Laren yapar." "Bu kadar gerilmeyin Komutanım ya," Güldü Atilla. "Doktor Hanım ne yapabilir ki en fazla?" Bu sefer sinirle Atilla`yı dürten Aras`tı. "Ağzımıza sıçar, görürsün." Atilla hälä duyduğuna inanmıyordu. "Bence abartıyorsunuz.` Koyu yeşilleriyle ters ters karşısındakilere baktı Kurter. "Sen hiç hayatındaki kadından azar yedin mi Atilla?" "Yemedim Komutanım." "O zaman kes sesini." Aras tekrar araya girdi. "Allah bizi Laren yengenin şerrinden korusun, Komutanım." "Amin!" dediler hep bir ağızdan. Çektiği sessiz amin`in ardından Kurter daha da sinirlenmişti. "Yenge deyip durmayın lan Laren`e! O benim doktorum sadece." "Yalnız Komutanım..." Eymen ciddi bir ifadeyle baktı. "İnsan doktorundan bu kadar korkmaz." Atilla devam ettirdi. "Korksa korksa..." "Hatunundan korkar," diye tamamladı Aras. Bu cümleden sonra aralarında gizli gizli gülmeye başladıklarında Kurter onlara ters bir bakış attı. "Kesin lan gülmeyi!" ♣︎♣︎♣︎ NOT: kitap bana ait değildir. Wattpadden (@YAZALVEN) Adlı kullanıcının kitabıdır.

Gökten inen sarmaşıkların birbirine dolanmasıyla başladı her şey. Sarmaşıklar tek tek inip bizi ilk günden bağlamıştı. Sonra o sarmaşıklar koptu ve geriye kocaman bir hayal kırıklığı bırakmıştı. Şimdi sarmaşıklar tekrar toplanıyordu ve bizi bir araya getirmek için komutlanıyolardı. " Bizi öldürdün ama ben yine de sana geldim. " diye kendime kızarak fısıldadım. " Bizi öldürdüm ve şimdi toplamak için yeminliyim. " dedi alnını alnıma bastırıp. Sarmaşıklar birbirine dolandı ve zaman bizim için akmaya başladı. Bu kurgu da geçen tüm kurul ve kuruluşlar da geçen olaylar gerçeklik teşkil etmez!!

Devlet verilerine göre ölü olan bir tıp öğrencisi, özgürlüğünü geri kazanmak için; masum ve korumasız biçimde Karahan imparatorluğunun içine sızarsa neler olur? Efsun ve Aral`ın hikâyesine hoşgeldiniz..♟️🎲 Bazen piyon şahı yendiğini düşünür...

İtalyan bir mafyanın evine ajan olarak sızan Nora, asla düşünmediği sürprizlerle karşılaşacaktır. Evde otururken aklıma gelen şeyle kamerayı elime aldım. Eğer bu görevde ölürsem-ki bu asla yaşanmayacak- o zaman arkamda iz bırakmak istiyordum. "Ben Nora Benntt. Geçmişte ailemi kaybetmeme neden olan İtalyan mafya Leonardo Marino`nun evine FBI ajanı olarak giriş yapacağım. Orada karşılaşacağımı düşündüğüm hiç bir olay yok. Sana sesleniyorum Leonardo Marino. Bana şans dile. Ecelin olmaya geliyorum."

Hayatın onu sürüklemiş olduğu bir yer vardı yer altı dünyası,o acıların kadınıydı ama acırdı elbet ,elvin gece kılınç doğar doğmaz yalnızlığa mahkum edilmiş bir bebekti çöp konteynırının yanındaydı bir tane cocuk onun ağlama sesini duyup çıkmıştı dışarıya yetimhanenin hemen dibindeydi konteynır çocuk onu alıp girdi içeri ve müdüre selginin yanına gitti merhametli kadındı aldı yurda besledi onu bulan çocuksa kardeşi gibi görmüştü onu fersah kılınç bir gün bile ayrı kalamıyordu kardeşinden elvin koymuştu adını ama kaderin ağları elvine ikinci bir isimde sunmuştu asıl hikaye şimdi başlıyordu işte….

“Küçüklüğümden özür dilerim,kendimden özür dilerim.." Karanlığın,hiçliğin ortasında büyüyen bir çiçek.Adı Liva Aköz Çocukluğundan beri babası tarafından şiddet gören,Babası tarafından çocukluğu alınan ve ajan olmakla zorlanan bir kız çocuğuydu Liva.Öz annesi onu sırf sırtından sağ omzuna doğru tırmanan beyazdoğum lekerinden ötürü terk etmişti çünkü onun gibi çirkin bir kızın annesi olamazdı bunu gururuna yediremedi.Liva karanlık bir geçmişe sahip olan bir kızdı ve zamanla acımasız bir kadına dönüştü.Tek zaafı sevgi ve merhametti ve bunu bilen sayılı kişi vardı.Seri katil yakalamak için girdiği bir köşkte onu çok şey bekliyordu.Yeni bir aile, gerçekler ve daha nicesi ama en önemlisi Giray Alp Akdoğan. Ülkenin korkulu rüyası bir seri katil.Liva hakkında herşeyi bilen bir manyak.Manyak denilir mi?Evet ama bir o kadarda içinde biryerlerde iyilik vardır.Sonuçta ne demişler Her iyiliğin içinde bir kötülük,her kötülüğün içinde bir iyilik vardır ve bu ikisi dünyanın dengesini oluşturur. Livanın içinde bir kötülük vardı.Girayın içindede bir iyilik vardı. “Senin Işığındaki en büyük günah benim Liva." “Olsun,ben senin için o günahı taşımayada razıyım Giray."

WATTPAD den sonra artık kitappad`deyiz. HAYALET TİM olarak adlandırılacak efsane ekibin kurucu Lideri Fehmi Kemankeş yıllar önce, ekibinde yer alan ve kibirliliğiyle nam salmış Askeri Uraz Cağaloğlu`nu , Ankara`da Milli Güvenlik dersleri için devletin Atama beklediği okula, görevinde yaptığı hata sebebiyle sürgüne geçici süreliğine öğretmen olarak gönderir. Uraz Cağaloğlu cezası sebebiyle öğretmenliğe gönderildiği bu okulda , sözde öğretmenlik görevini ifa ederken aslında kendisine verilen gizli görevle yetenekli öğrencilerin de bulunduğu pilot okuldaki öğrencilerin profil analizlerini yapacaktır. Üniversiteye hazırlanan lise son sınıf öğrencisi olan Güneş Şenel`le Uraz Cağaloğlu`nun kaderlerinde yazılı olan ilk karşılaşmaları da bahsi geçen bu pilot okulda olur. Güneş Şenel ,yetimhanede kalan, ailesini çok küçük yaşta trajik bir şekilde kaybetmiş, sorunlu bir öğrencidir. Geçmişinin, ruhunda bıraktığı kalıntıların sebebi sorunlu kişiliğinin yanı sıra yetenekleriyle de etrafındakilerce her daim ilgiyi üzerine çekmeyi başarır. Güneş, Uraz`ın dikkatinden kaçamayacak ve pilot çalışmanın yapıldığı okulda eğitim alırken öğretmen olarak tanıdığı ama aslında bir profil analizcisi olan Uraz`ın kendisi hakkında yazdığı profil sebebiyle yıllar sonra tekrar Uraz`ın karşısına çıkarılacaktır. Ülkede yaşanan faili meçhul cinayet ve şüpheli intihar vakaları, adaletsiz yargı ve bir çok komploların sebebi olan düşmanların, devletin Silahlı kuvvetlerine kadar intikal etmesi, vatanı işgal altına alan kriptolara karşı önlem almaya iter. Devletin yüksek teknolojiyi esas aldığı ve üstün yeteneklilerin katılımıyla MİT, PÖH iş birliğiyle gizlice inşa ettiği bu yapılanma Uraz’ı ve Güneş`i tekrar bir araya getirmekle kalmayıp asla tahmin edemeyecekleri olaylara ve duygulara sürükleyecektir.

Bir mektup... Bazen bir insanın hayatını değiştirmeye yeter. Defne Kırımlı, yıllarca yalanların arasında büyüdü. Bir teşkilatın gölgesinde savaşmayı öğrendi, ailesinin karanlık sırlarıyla yaşamayı öğrendi, sevmekten korkmayı öğrendi. Sonra Kansav çıktı karşısına. Onun sığınağı, onun savaşı, onun en büyük zaafı oldu. Tam her şey bitti sandığında, tek bir mektup bütün gerçekleri paramparça etti. Çünkü bazı aşklar tesadüf değildir. Bazı karşılaşmalar kader değildir. Bazı insanlar hayatına seni kurtarmak için değil, seni izlemek için gönderilir. Defne şimdi ardında aşkını, geçmişini ve kurduğu tüm hayalleri bırakıp Zemheri`nin karanlık dağlarına doğru yol alırken; Kansav, sevdiği kadının gözlerinde yeniden yer bulabilmek için kendi geçmişiyle yüzleşmek zorundadır. İhanet ile sadakat arasında... Aşk ile görev arasında... Kan bağı ile kalp bağı arasında... Bir seçim yapılacaktır. Ve o seçim, yalnızca iki insanın değil, nesiller boyunca saklanan sırların da kaderini değiştirecektir. "Beni yalanlarınla bıraktın..." "Belki." "...ama kalbim hâlâ sana dönmenin yolunu arıyor." ZEMHERİ KANATLARI Bazı ayrılıklar bir son değildir. Bazı aşklar ise ölmek nedir bilmez. "Beni yüzüstü bıraktın... Ama kendi ruhunu bende bıraktın."