"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

Gonca Altıntaş İstanbul`da doktorluk yapmaktadır. Bir gün ansızın memleketi Diyarbakır`dan gelen telefonla, hemen Diyarbakır`a gider. Onu bekleyen olaylar çıkmaz bir hikâye yelken açar.

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

Bir şehir. Gömülmüş günahlar. Ve kimin yaşayacağına karar verdiğine inanan bir adam. Ölümler başladığında, polisler Pilar ve Rob bunun sıradan bir cinayet serisi olmadığını anlar. Kurbanların ortak bir noktası vardır: Hepsi geçmişlerinde bir şey saklamaktadır. Bir balerin. Bir ressam. Bir ayyaş. Bir rahip. Ve her ölümün ardında aynı karanlık düşünce vardır: **Günah cezasız kalmamalı.** Katil için bu bir cinayet değildir. Bu, adalettir. Bu, arınmadır. Bu, Tanrı adına verilmiş bir hükümdür. Fakat Pilar ona yaklaştıkça av ile avcı arasındaki çizgi değişmeye başlar. Çünkü bazı insanlar öldürmek için narkoz vermez. **Uyanmadan önce gerçeği görmeni ister.** **NARKOZ** *Kimse masum değil. Kimse güvende değil. Ve bazen uyanmak, ölmekten daha korkunçtur.*

Defne, do?du?u gece hastanede ba?ka bir bebekle kar??t?r?l?r. Y?llarca �z ailesi sand??? insanlar?n yan?nda sevgisiz ve ?iddetin eksik olmad??? bir evde b�y�r. �ocuklu?undan beri ast?m hastas?d?r ve ge�irdi?i krizler hayat?n? daha da zorla?t?r?r. Tek s???na?? ise gitar? ve m�ziktir. Bir g�n ge�irdi?i a??r bir ast?m krizi sonras? hastanede yap?lan testler, Defne`nin ailesi sand??? insanlarla kan ba??n?n olmad???n? ortaya �?kar?r. Ger�ekler ara?t?r?ld?k�a do?umda kar??t?r?ld??? anla??l?r. Defne, bir yandan ger�ek ailesini tan?maya �al???rken di?er yandan "Aile, kan ba?? m?d?r; yoksa sevgiyi hissettiren insanlar m??" sorusunun cevab?n? arar. Bu yolculukta hem ge�mi?in s?rlar?yla hem de kendi kimli?iyle y�zle?mek zorunda kal?r.

Okulların tatile girmesiyle annesinin kafesinde temelli çalışacak olan Buse bir cumartesi sabahı Güney`in kafeye gelmesiyle onunla tanışır ve hikayeleri burada başlar. İlk yayın tarihi 23 Nisan 2026

Telefonuma bakt?m; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan h�l� ne bir arama ne de bir mesaj vard?. Tam o an, sessizli?i y?rtarcas?na telefon �almaya ba?lad?. Ekranda "Babam" yaz?yordu. Hi� d�?�nmeden a�t?m.

?"Alo? Baba, neredesin? Seni �ok merak ettim... Baba?"

?Ama kar??dan gelen ses babama ait de?ildi. So?ukkanl?, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi:

?"Alo, merhabalar. Mara Han?m`la m? g�r�?�yorum?"

?Bir an nefesim titredi. Bu kad?n da kimdi?

"Evet, benim. Siz kimsiniz?"

?Kad?n derin bir nefes al?p sakin bir tonla konu?tu:

"�ncelikle sakin olun... Ben baban?z?n doktoruyum."

?S�zleri beynimde bir anda �arp??t?.

"Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?"

?"Mara Han?m, l�tfen biraz sakin olmaya �al??-"

?"Ne sakinli?i? Ne oldu babama, s�yleyin!"

?Kad?n sesi biraz daha netle?ti:

"Ben Doktor Serkan. Baban?z bir trafik kazas? ge�irdi. ?u anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endi?elenmeyin, size haber vermem gerekiyordu."

?O an d�nya ayaklar?m?n alt?ndan �ekildi. "Durumu iyi" demi?ti ama ya iyi de?ilse? Ya bir ?ey olursa? Babam... benim her ?eyimdi. Onu kaybetme ihtimalini d�?�nmek bile i�imi parampar�a ediyordu.

?Telefondan tekrar ses geldi:

"Mara Han?m, orada m?s?n?z?"

?Sesim titredi, bo?az?m d�?�mlendi:

"E-evet... buraday?m. Geliyorum. Hemen geliyorum."

?Telefonu kapatt?m. Ellerim titriyordu, nefesim d�zensizdi. Bir anl???na d�nyam kararm?? gibi hissettim... ama tek bildi?im, babama ula?mam gerekti?iydi.

-"Ah ama sadece bir kere acıyacak.Korkmana gerek yok. "Dedi içindeki düzeni bile bile... Kuzenim sanıp yazdığımın bir İtalyan mafyaya ait olduğunu nereden bilebilirdim.

Seul’ün pırıltılı sokaklarında kaybolmuş bir kalp, başkasının hikayesinde figüran olmayı ne kadar sürdürebilir? ​Minsoo için bu şehir, yıllarca çocukluk arkadaşı Hae-won’a duyduğu ama hiç dile getiremediği sessiz bir aşktan ibaretti. Ancak bir başka adamın Hae-won’un hayatına girişiyle Minsoo’nun kurduğu o güvenli dünya bir gecede başıbaşağı olur. Kendini yalnızlığa ve kırgınlığa terk etmek üzereyken, mimarlık fakültesinin soğuk ve mesafeli dâhisi Yujun ile yolları kesişir. ​Yujun’un çizim cetvelleri, keskin sınırları ve kimseye açmadığı dünyasında Minsoo için beklenmedik bir sığınak saklıdır. Yujun, Minsoo’nun zırhlarını tek tek sökerken, ona sadece kendi sınırlarını çizmesini değil, hayatının ana karakteri olmayı da öğretir. Ancak geçmişin yaraları, yarım kalmış konuşmalar ve arkadaşlık grubunun içten içe çatırdayan dengeleri, her ikisini de büyük bir sınavın ortasına çeker. ​Seul Işıkları Altında Kalp Atışları, gölgelerden çıkıp kendi ışığını bulmaya çalışan bir adamın, gizemli bir mimarın çizimlerinde yankılanan ilmek ilmek işlenmiş, büyüleyici bir aşk ve kendini keşif yolculuğu. ​Aşk acısının içinden doğan, yavaş yavaş demlenen ve Seul’ün yağmurlu caddelerinden sonsuz maviye uzanan unutulmaz bir hikaye… ​"Başkasını kırmamak için kendini kırmaya devam mı edeceksin? Senin sınırların nerede başlıyor Minsoo?"

Köy Kurgusudur.

"Kirazın mevsimi değil ama tatmam lazım." diyerek dudaklarını dudaklarıma yaklaştırdı. Sıklaşan nefeslerim onun sakin nefeslerine karışırken, belime sıkıca sarılan parmaklarla tedirginliğim gittikçe artmaya başladı. Birisinin görecek olması korkuma korku katıyordu. Yakalanmak en son isteyeceğim şeyken, sanki bunu hissetmiş gibi burnundan sert bir nefes verdi. Eğilerek bir çırpıda beni kucağına aldığında titrek bedenim onun kolları arasında odasına kadar kaldı. En son duyduğum ses ardımızdan kapanan kapının sesiydi.

Nüket Kozcu, kendi halinde üvey annesinin yaptıklarından hoşnutsuz bir üniversite öğrencisidir. Bir gece bara gider ve tanımadığı bir adamla beraber olur. Ah, yanlış oldu; adamı çok iyi tanıyordur fakat sarhoşluğundan kim olduğunu anlamamıştır. Yakın arkadaşının abisi olduğunu farkettiğindeyse çoktan olayların akışına istemeden de olsa sürüklenmiştir. Nüket Kozcu bu geceyi aklından çıkarmayı planlarken, planları Savaş Akduman`ın planlarına toslar. Savaş Akduman, o gecenin etkisinden kurtulamaz ve Nüket`i beklenmedik bir şekilde kendi dünyasına davet eder. Nüket tarafından aldığı olumsuz yanıtlar ise Savaş`ı durdurmaya yetmeyecektir. Savaş için her şey `Şehvetten` ibarettir, Nüket ise `Aşk` istemektedir. Ya şehvet kazanacaktı, ya da aşk. Arası yok! "Sen satranç oyuncusu gibisin Savaş, hedefi değil hedefe giden yolu seviyorsun." (Nüket Kozcu) "Sen etrafına at gözlüğüyle bakarken birinin de çüş demesi bir zahmet zoruna gitmesin, güzelim." (Savaş Akduman)

*7 Olamaz mı? Siz Olamaz *7 Öyle olsun ;) Siz öyle olacak zaten Siz Ya Allah aşkına ne sanıyorsun kendini sen Siz Gecenin bir yarısı mesaj atıyorsun Siz Seni tanımıyorum bile oe *7 Ama oe falanda ayıp oluyor *7 Popüler kültür kölesi :) Siz Eeee Siz Senin derdin ne ? Siz Gecenin bir yarısı bir kıza mesaj atıyorsun ve o kız seni tanımıyor  bile Siz Kendini havalı göstermek için de cevap vermiyorsun ? Siz Sence kim popüler kültür kölesi bu durumda *7 Sazan gibisin:) *7 Her halta bilip bilmeden atlıyorsun *7 Ve bu seni daha da tatlı kılıyor Siz Sen kimsin ? *7 Kim olduğumu bosver *7 Konuşmak istesem gerçek hayatta da karşına çıkardım *7 Ama o özgüven bende yok maalesef *7 Tek bilmeni istediğim şey şu,  sapık falan değilim ve eğer rahatsız oluyorsan engelleyebilirsin Siz Bu kişiyi engellediniz . Lütfen engeli kaldırmak için dokunun .

Sınır mı vardı? Yoktu. Çünkü kalp bütün sınırların önüne geçmişti. *** "Gün doğdu nefret ettim senden." Ve bir gün battı, çok sevdim. *** Bu zamana kadar vatan ne dediyse yapmış olan o iki kişi yine vatanın dediğini yapmıştı. Vatan o iki kişiye evlenmeyi emretmişti.

Eskiden düşman olan iki aşiret arasındaki aşk

Yolunu kaybeden yaprak, elbet birgün evini bulur... Rüzgar dindiğinde.

Bir kurşun... İki aşiret... Ve uğruna ömür boyu feda edilecek bir aşk. Yıllar önce sıkılan tek bir kurşun, Şahinbeyler ve Doğanbeyler arasında oluşacak düşmanlığı ateşler. O günden sonra iki aşiret arasında büyük bir kan davası ortaya çıkar. Fakat yıllar sonra kan davasını bitirecek bir tohum serpilir toprağa. Bu tohumun adı da; Aşktır. İki genç birbirine deli gibi aşık olmuştur. Ne var ki, iki aşiret arasında olan kan davası yüzünden birbirine kavuşmaz sevdalılar. Aşiretler toplanır, umutlar tekrar toprağa ekilir. Lakin alınan tek karar düşmanlığın devam etmesidir. Herkes düşmanlığın tekrar devam edeceğini zannederken aralarında bir kişi bu zinciri kırar; Hicran Doğanbey. Bir insan iki aşiretin arasında ki düşmanlığı bitirebilecek mi? Bir insan iki aşiretin arasında ki kaderi değiştirebilecek mi? Peki ya bunun bedeli kendi hayatı olursa? Kan mı kazanacak, yoksa aşk mı?

Genç, güzel yazar Serin ve Nevşehir’li yakışıklı otelci Engin’in küçük, inci bir küpe sayesinde başlayan aşkları …

Haksız yere hapis yatan Ezel. Onu kurtarmaya yemin etmiş tehlikeli bir adam. Ellerinde kelepçeler vardı ruhunu zincire vurmak isteyen kelepçeler. Üzgün mü? Yada başka bir duygu içerisinde miydi bilmiyordu. Kafasını kaldırdı her zaman olduğu gibi inatla gökyüzüne baktı güçlüydü ruhu bedenine sığmıyor şimdi de onu durdurmak için kelepçeler takmışlardı. Onu iten polislerle beraber yürümeye devam etti ne olacak bilmiyordu ama annesi için endişeleniyordu.. ya o gökyüzünden onu görüp kederlenirse..... Yaşamak acı çekmektir, hayatta kalmak ise acı çekerken bir anlam bulmaktır. ~Friedrich Nietzsche ~İhtimallerin ötesinde bir aşk.

Sıcacık bir mahalle, gırgır şamata ve herkesin içinde yaşadığı bolca aşk... Bu mahallenin bir ferdi olan Neslihan ve kendini bildi bileli nefret ettiği, her hareketinde gıcık olduğu komşu oğlu kaba saba külhanbeyi bozuntusu Yusuf... Ufak bir intikam oyunu oynamak isterken açığa çıkan gerçeklerin altında ezileceğini tahmin etseydi hiç o mesajı atar bu yola girmek ister miydi Neslihan? ••••• Hazırsanız başlayalım ✨❤️ ••••• Not: Bol bol Argo ve küfür bulunmaktadır. Rahatsız olanların okumaması tavsiye edilir. Bu hikayeye başlanma tarihi 14 Temmuz 2020 Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020

Üç kitaplık epik bir fantastik seri. Savaşın yalnızca devletleri ve orduları değil, insanın zihnini, ilişkilerini ve ahlaki sınırlarını nasıl değiştirdiğini anlatıyor. İktidar, adalet, kardeşlik, kayıp ve sevgi ekseninde ilerleyen hikâyede ejderhalar, kadim silahlar ve büyük ordular kadar insan psikolojisi de savaşın merkezinde yer alıyor.

"Oğluşum, sonunda evin yolunu bulmuş." "Oğluşuna sahip çık, kızımın peşinde dolanıyor."

Dört üniversite öğrencisinin yurtdışında çıktıkları gezide kaybolmalarıyla başlayan aşk hikayelerini konu alır.. !Bu hikâye eğlence amaçlı yazılmıştır.!

Sevdiğin adam mı? Yoksa sevmediğin ama sevildiğin adam mı? Meyra`nın ablasının takıntılı tavırları,abisinin çalkantılı nişanlılık dönemi ve Meyra`nın etkilenen hayatı. Siz olsanız ne yapardınız?