Defne Karaca, sevgisizliğin içinde büyümüş bir çocuktu. Ailesinin yanında vardı ama aslında hiç yoktu. Evdeydi ama hiçbir zaman "evde" hissetmedi. Küçük yaşlardan beri aynı boşluğu taşıdı içinde. Ne yaparsa yapsın dolduramadığı, adını koyamadığı bir boşluk... Bazen kendi kendine fısıldardı: "Ben neden böyleyim?" Ama zamanla şunu öğrendi: Bazı soruların cevabı yoktu, sadece acısı vardı. Yıllar geçti. Defne büyüdü. Ama içindeki o eksiklik hiç büyümedi, hep aynı kaldı. Hatta biraz daha ağırlaştı. Ve bir gün, hayat ona sessizce gerçeği gösterdi. Ne bağırarak... ne açıklayarak.... sadece hissettirdi. Defne o an, ilk kez gerçekten anladı. Sevgi sandığı şeyin ne kadar eksik olduğunu... ve aslında hiç başlamamış bir hikâyenin içinde yaşadığını. Ama Defne şunu henüz bilmiyordu: Bazı gerçekler, sevgiyle değil, acıyla öğrenilirdi.

Evlilik hayalleri kurduğun askerin şehit haberini aldıktan üç yıl sonra çalışmaya gittiğin kararagahta karşına çıkarsa ne olur? "Ben seni kaybettim sandım... Sen ise sadece benden uzak bir hayata saklanmışsın." Askeri görev uğruna biten hayatlar bin vazgeçiş gibiydi.

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨

Bütün resimler meta Al ile yapılmaktadır.“Bazı evlilikler aşkla değil, mecburiyetle başlar.” Berivan, ailesinin verdiği kararla hiç tanımadığı Boran’la evlenmek zorunda kaldı. Boran ise bu evliliği kabul etse de Berivan’a kalbinde hiçbir zaman yer vermeyeceğine emindi. İki yabancı, tek bir nikâh ve geçmişten gelen sırlar... Peki ya nefretle başlayan bu berdel, ikisinin de kaçamayacağı bir aşka dönüşürse? Berivan & Boran Bazı kaderler değiştirilmez. Bazıları ise bir insanla değişir.

Gerçekler bazen yaşayanlardan değil, ölülerden öğrenilir. Başkomiser Nilüfer Tüzün, İstanbul Cinayet Büro Amirliği`nde çalışan deneyimli bir polistir. Onun için adalet, kanun kitaplarında yazanlardan ibaret değil; bazen bir bakışta, bazen ise bir sessizlikte gizlidir. Ama bazı vakalar vardır ki, hiçbir delil bırakmaz. Ne tanık, ne iz, ne kamera görüntüsü. Sadece... yok oluş. Bir gün, çıkmaza giren bir kayıp vakasında, meslektaşlarının ciddiye bile almadığı bir öneri gelir: Bir medyum. Ve Nilüfer, mesleki ve dini inançlarına ters düşse de, Sarp Ermiş adındaki serseri görünümlü, alaycı ama tuhaf biçimde çekici bir adamla tanışır. Sarp sıradan biri değildir. Çünkü o, arafta kalan ölüleri görür... Cinayet dosyaları birer birer açılır, ruhlar geçmişin karanlık perdesini aralar. Nilüfer delillerin, Sarp ise görünmeyen işaretlerin peşine düşer. Her çözülen vaka, onları hem gerçeğe hem birbirlerine biraz daha yaklaştırır.

Oğuz ile Sıla`nın hikayesinin devamı yani Yanlış Numara 1. Kitabın devamı.

Bir kurşun... İki aşiret... Ve uğruna ömür boyu feda edilecek bir aşk. Yıllar önce sıkılan tek bir kurşun, Şahinbeyler ve Doğanbeyler arasında oluşacak düşmanlığı ateşler. O günden sonra iki aşiret arasında büyük bir kan davası ortaya çıkar. Fakat yıllar sonra kan davasını bitirecek bir tohum serpilir toprağa. Bu tohumun adı da; Aşktır. İki genç birbirine deli gibi aşık olmuştur. Ne var ki, iki aşiret arasında olan kan davası yüzünden birbirine kavuşmaz sevdalılar. Aşiretler toplanır, umutlar tekrar toprağa ekilir. Lakin alınan tek karar düşmanlığın devam etmesidir. Herkes düşmanlığın tekrar devam edeceğini zannederken aralarında bir kişi bu zinciri kırar; Hicran Doğanbey. Bir insan iki aşiretin arasında ki düşmanlığı bitirebilecek mi? Bir insan iki aşiretin arasında ki kaderi değiştirebilecek mi? Peki ya bunun bedeli kendi hayatı olursa? Kan mı kazanacak, yoksa aşk mı?

Annesine değer veren ve hiç kaybetmek istemeyen Çağla büyük bir felaket ve hayal kırıklığı ile sevdiği her şey ve herkesi kaybeder. Hayat ışığı söner. Üvey annesi ve öz babası ile sorunları çıkar fakat bu kâbustan biri onu uyandırır ve rüyaları olur

Bir adam?n bak??lar? sizi ne kadar etkileyebilir? Hayranl?k? a?k? yoksa... ba??ml?l?k m??

Neden diye sorup durdum kendime, aptald?m ablam?n e?ine ba??ml? olacak kadar aptal... Bir ?arap gibiydi kokusu kadar yo?un verdi?i tat ve haz kadar ba??ml? yapacak t�rden. Onun olmak istiyorum onun yasak meyvesi olmak istiyorum...

"Sende beni sevdin mi? Sevenler ayr? durmaz Minho"

-B�t�n haklar bana aittir metnin, kurgunun, veya karakter dinamiklerinin �al?nmas? ve �o?alt?lmas? durumda yasal i?lem ba?lat?lacakt?r-

"Ne ölün ölüme, ne ölüm ölüme..." Elif sevdiği adamdan darbe yedi. Azad Ağa`dan tehdit aldı. Abisi için her şeyi yaparım dedi. Peki ya bedeli kendisi olursa? Aşk bitti. Şimdi sıra *BEDEL*`de.

Baz? insanlar hayat?n?za tesad�fen girmez.
Baz?lar?, ge�mi?inizin saklad??? s?rlarla birlikte gelir.

Ella Mira Sokolov, y?llard?r ailesinin g�lgesinde ya?amaya al??m??t?. Ta ki kar??s?na, bak??lar?nda kendisininkine hi� benzemeyen ama nedense fazlas?yla tan?d?k bir karanl?k ta??yan Radion Ivan Smirnov �?kana kadar.

?ki farkl? aile�
Y?llard?r saklanan s?rlar�
Ve onlar? birbirine ba?layan, ad? bile unutulmu? bir ge�mi?.

Ella, Radion`a yakla?t?k�a kendi hayat? hakk?nda bildi?i her ?eyin bir yalan olabilece?ini fark eder.

��nk� baz? �i�ekler ???kta a�maz.

Baz?lar? yaln?zca karanl?kta b�y�r.

Ve baz?lar?, y?ld?zlar kadar uzakta g�r�nen bir kaderin tam ortas?nda a�ar:

Kara y?ld?z �i�e?i.

"Beni tanımamazlıktan mı geliyorsun?"(...) __Bu yarım kalmış bir sevdanın hikayesi__ Genç kadının geçmişi şöyleydi: O evliydi, eşini seviyordu, bir gün bir kaza oldu, eşi öldü ve kadın bir başına çocuğunu büyüttü... Peki ya bu hikaye ne kadar doğruydu? Ya yıllar önce terk ettiği kocası ile tekrar karşılaşırsa ne olur? Adam için geçmiş şöyleydi: O evliydi, mutlulardı, sonra bir gün sabah ansızın terk edildi. Çok sevdiği karısı onu terk etmişti. Hiçbir şey söylemeden, kendi isteğiyle... Peki ya bu hikaye ne kadar doğruydu? Ya o kadınla tekrar karşılaşırsa ne olur? .... İşte bu hikayeyi okumak isterseniz: Kitaba giriniz... `Hatırla Beni` duzensiz yazr

Asker olmanın hayali ile tutuşan asena ve hayatın acı gerçekleri asker& gerçek aile klasik hikayelere benzetmek istemiyorum çok ayrı bir şey düşünüyorum okuyup bana destek olursanız sevinirim

Aysima, bir adamı yıllarca sessizce sevdi. Kalbinin en kırılgan yerini Arslan’a sakladı; büyüdü, sustu, bekledi ama bazı insanlar insanın içinde yara gibi kalıyordu. Deniz ise hayatına hiç beklemediği bir anda giren adamdı. Önce arkadaşı oldu. En karışık zamanlarında yanında duran, onu herkesten iyi tanıyan, sustuğunda bile ne hissettiğini anlayan kişi sonra fark etmeden sığındığı yere dönüştü. Aysima bir gün, en güvenli hissettiği yerin Deniz’in yanı olduğunu anladığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Çünkü Deniz ona ilk kez gerçekten sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Yorulduğunda yaslanacak bir omuzun varlığını korkmadan bir çift gözün içine bakabilmeyi aşkın can yakmak değil, insanı iyileştirmek olduğunu. Ama hayat, insanı en mutlu olduğu yerden sınardı. Geçmiş peşlerini bırakmadığında, sırlar birer birer ortaya döküldüğünde ve Aysima hiç beklemediği bir gerçekle yüzleştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca bir aşkı anlatmazdı. Bazı hikâyeler; kaybetme korkusunu, yarım kalmayı, kırılan yerlerinden yeniden sevilmeyi anlatırdı. Ve Aysima, sevdiği adamın gözlerinde korkunun rengini gördüğü gün anlayacaktı. Bazı aşklar insanın sadece kalbini değil bütün hayatını değiştirirdi.

"Nazlı ." Ne diye sürekli Nazlı diye sesleniyordu bu adam bana . Zaten sinirli olan bedenimi iyice geriyordu . "Naz , benim adım Naz . Nazlı diye seslenip durma sinirlerimi bozuyorsun ." "Nazlı ." Ya beni beni dinlemiyordu . Ya da anlamaya beyni yetmiyordu. Zaten okuldayken de hiç beyni basmıyordu derslere . "Ne var ? " "Evlenelim mi ?" Ne saçmalıyordu bu adam . "Gülşah Hanım`la konuşmalarınızı duydum.Evlenelim mi ?" "Annemle konuşmalarımızı mı dinledin ? Gerçi okuldayken de hep insanların konuşmalarını dinlerdin , gıcıklığından hiç ödün vermemişsin ." "Sorumun cevabı bu değil .Evlenelim mi ? " "Senin çıkarın ne olacak bu evlilikten ? " "Senin gibi somurtkan bir karım olacak yetmez mi ?" ... Genç kadın yıllardır hastalıkla mücadele eden babasını biraz olsun mutlu edebilmek için kabul etmişti bu evliliği.Genç adam ise annesinin baskısından kurtulmak için kabul etmişti . Bir anlaşma yapmışlardı . Sadece bir süre evli kalıp sonra boşanacaklardı . Ama bilmiyorlardı ki ilkokulda birbirinden hiç haz etmeyen iki çocuktan birbirlerine iyi gelecek iki yürek olacaklarını ... Bir Nazlı kız ve Deli bir Rüzgar`ın hikayesi ...

“Bazı insanlar hayatımıza gürültüyle girmez. Sessizce yaklaşır, yanımıza oturur ve bir gün bütün şarkıların bize onları hatırlattığını fark ederiz.”

"Adı Bahar baba. " dedi Mahir. "Yüreğimi bahar bahçe yapan, içime çiçek açtıran Bahar." Herkese, her şeye karşı güvenini yitirmiş masum bir kadın... Kalbi kırık olduğu kadar da; sanki içindeki bütün ışık birer birer söndürülmüş. İnsanların sesinden bile yorulan, en çok da "güven" denilince korkan bir kadın... Bir yanda sevdası, diğer yanda içinde sakladığı ağır bir sırla yaşayan bir adam... Konuşsa sevdiğini kaybedecek, sussa kendi vicdanında boğulacak kadar çaresiz bir adam. Peki iki yaralı ruh, birbirine gerçekten şifa olabilir miydi?

Zelara çok küçük yaşlardan beri ailesi tarafından yaşamadığı şey bırakılmamış bir prensestir. buna rağmen çoğu kişi tarafından sevilen birisidir lakin hayatı boyunca sadece birisi ona şiddetli bir düşmanlık yapmıştır. O kişi ise Dört Element Dünya`sının Başaskeri olan Daren`dir. Fakat bu düşmanlık yılların etkisiyle Daren`in açısından son bulur fakat Zelara`nın bundan haberi yoktur. Zelara daha fazla o kalede kalmamak için idam edileceği gün kaçar ve Daren`de onun peşinden gider. Acaba bu ikisinin sonu nasıl olacaktı veya Zelara`nın Daren`e karşı olan görüşü değişecek miydi? Ya da zelara istediği o tahta oturabilecek miydi?

Ben Yağmur Demir. Koşulsuz güvendiğim bir ailem vardı. Benden asıl gerçekleri saklayan... Sevdiğim bir adam vardı. Yalanlar üzerine gizleyerek sakladığım...Abimin en yakın arkadaşı. Bir abim vardı, koşulsuz güvendiğim ama güvenimi boşa çıkartan... Ben Yağmur Demir. İnandığım, güvendiğim ne varsa hepsini birer birer kaybettim. Kaybediyorum. Kendimi kaybetmemek için aşkıma ve dostlarıma sığınıyorum. Ben annemin rahminden düşen bir lanetim. •••••••••••••••••••••••••••••••• (İlk versiyon) Hikayeye başlama tarihi : 28.08.2021 Hikayeye bitirme tarihi : 29.07.2023 •••••••••••••••••••••••••••••••• (Son versiyon) Başlangıç Tarihi: 17.01.2025

Yıllar sonra o sert dağ karakoluna ilk defa ayak basıyorlar. Geride bıraktıkları bir kardeşin kabrini ziyaret etmek, o yarım kalmış hatıralarla yüzleşmek için uzun zamandır bekledikleri o an sonunda gelmiştir. Aktif görevdeki dört asker, dostlarının vasiyetini yerine getirmek ve toprağın altına gömdükleri o acıyı tazelemek için yola koyulur. Fakat bu dönüş, sandıkları gibi sessiz ve huzurlu bir anma ziyareti olmayacaktır. Kasabada atılan ilk adım, geçmişin kilitli kapılarını ardına kadar aralarken; dağların arasında yankılanan rüzgâr, asıl hesaplaşmanın henüz başlamadığını fısıldayacaktır. Çünkü bazı vedalar asla bitmez, sadece doğru zamanı bekler.

Bazı günahların bedelini, o günahı hiç işlemeyenler öderdi. Deniz Ege sustuğu ne varsa geceleri tellere fısıldarken, Kumsal Ada geçmişin yükünü kütüphanenin tozlu rafları arasına gizliyordu. Aynı enkazın altında, farklı acılarla büyüyen iki gencin yolları yıllar sonra yeniden kesiştiğinde, ikisi için de artık hiçbir şey saklandığı raflar ve gitarın telleri kadar güvenli olmayacaktı. Bu hikâye; karanlıkta yönünü şaşıranların değil, güpegündüz görünmez olmaya mahkûm edilenlerin hikâyesiydi. 09.01.2026

Babas? g�zlerinin �n�nde ?ehit olan Ay?e onun yoklu?unda hayata k�sm�?t�r. Abisinin arkada?? Mustafa sayesinde tekrardan hayata tutunmaya ba?lam??t?r ve yine en b�y�k darbeyi Mustafa`dan alaca??ndan habersizdir. Yoksa ger�ekler g�r�nd�?� gibi de?il midir?

Denize d�?en y?lan olsayd? bu sefer kim kime sar?l?rd??

AHZER & AHZAN MOROZOV

Bazen bir insan?n sessizli?i, bir d�nyan?n �??l???d?r.

Bir �ocuk, bir anne, bir silah� Ve y?llar sonra susarak ya?amaya mahk�m bir adam.

Aras, ge�mi?in g�lgesinde nefes almay? unuttu?unda, bahar ye?ili g�zleriyle bir kad?n ona yeniden ya?am? hat?rlat?r.

Ama baz? mahk�miyetler parmakl?klarla de?il, vicdanla �r�l�r.

Affetmenin ve affedilmenin s?n?r?nda, iki yabanc?n?n yolu g�ky�z�n�n alt?nda kesi?ir.

Kimi susarak ya?ar, kimi konu?arak �l�r�

Ve bazen, �zg�rl�k g�ky�z�n�n alt?nda de?il kalbin derinliklerinde sakl?d?r.

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.