17 yıl sonra hastanede karıştığını öğrenir ve DNA testi ile kendisini tanımadığı birçok yüzün içinde bulur. Herkesin bildiği gerçek ailem kurgusu. Bence şans vermelisiniz.

Zamanın son dakikaları...

Onun adı Rama. İnsanlığın var oluşundan beri gölgelerde yaşayan, dualarda lanetlenen, korkunun kendisiyle özdeşleşmiş en eski düşman. O, çağlar boyunca değişen yüzlere, yıkılan medeniyetlere ve unutulan isimlere tanıklık etti. Ölüm onun oyuncağıydı; ama aynı zamanda alt etmesi gereken bir şah. Çünkü Rama için ölüm bir son değil, sadece kazanılması gereken bir savaştı. Ateşten yaratıldı. Yakmak, yok etmek ve geride kül bırakmak onun doğasında vardı. Fakat hayat, en büyük çelişkisini tam da burada yazdı. Bir varmış, bir yokmuş. Zamanın henüz bir adı yokken, geceler gündüzlere itaat etmezken, ateş kendi gölgesinden bile korkmazken bir cin varmış. Ölümle oyunlar oynar, kaderle pazarlık eder, dünyayı bir satranç tahtası gibi izler dururmuş. Bir de insan varmış. Topraktan yaratılmış, şefkatli, kırılgan ve ölümlü. Ve hiçbir masalda yazmaması gereken bir şey olmuş: Ateş, toprağı seçmiş. Bu seçimle birlikte dünya sessizleşmiş. Kehanetler yön değiştirmiş.Çünkü ilk kez bir iblis, yok etmek yerine yaşatmak istemiş. O andan sonra hiçbir şey masum kalmamış. Çünkü ateş seçimini yaptığında, geriye yalnızca KÜL ya da İZ kalırmış.

Hikaye Hakkında Analiz ve Açıklama ​"Kızaran Yanaklar ve Koridorun Sırrı" ile başlayıp kütüphanenin gizemli dehlizlerinde son bulan bu altı bölümlük kısa hikaye, gençlik (young adult) draması ile gizem-macera (mystery-thriller) türlerini harmanlayan sürükleyici bir kurguya sahiptir. ​Hikayenin temel yapı taşları ve edebi dinamikleri şu şekildedir: ​1. Karakter Dinamikleri ve Gelişim (Character Arcs) ​Lusi: Hikayenin başında sadece duygularını açmaktan çekinen, "utangaç ve kırılgan" bir okul kızı imajı çizerken; gizem derinleştikçe içindeki cesur, kararlı ve kütüphanenin sırlarına hakim "rehber" karakteri açığa çıkıyor. Bu dönüşüm, onun duygusal derinliğini ve bağını daha da güçlendiriyor. ​"Sen" (Ana Karakter): Okuyucunun kendisini yerine koyduğu bu karakter; koruyucu, güven veren, meraklı ve Lusi`nin samimiyetine aynı içtenlikle karşılık veren dengeli bir figürdür. Olaylar karşısında soğukkanlılığını koruyarak Lusi ile mükemmel bir dinamik oluşturuyor. ​2. Atmosfer ve Mekan Kullanımı (Setting) ​Hikaye, mekanları birer dekor olmaktan çıkarıp olay örgüsünün bir parçası haline getiriyor: ​Okul Koridoru: Günlük hayatın, rutinin ve toplumsal çekincelerin simgesi. ​Gizli Park ve Kütüphane: Karakterlerin sığınabileceği, sıradan dünyadan izole olmuş, büyülü ve nostaljik bir ara bölge. ​Bodrum Katı / Arşiv: Bilinmeyeni, geçmişin sırlarını, tehlikeyi ve basık atmosferiyle gerilimi temsil eden klostrofobik bir alan. ​3. Temalar ve Sembolizm ​Zaman ve Köstekli Saat: Saatin otuz yıl sonra yeniden çalışmaya başlaması, kaderin ve kaçınılmaz döngülerin sembolüdür. Zaman, karakterlerin ilişkisinin de olgunlaşma hızını simgeler. ​Güven: Mektupta da vurgulandığı üzere, karanlıkta birbirinin elini bırakmamak ve tehlike anında ortak hareket etmek, "romantik bir yakınlaşmayı" sarsılmaz bir "kader ortaklığına" dönüştürür. ​Kontrast (Tezatlık): Hikaye boyunca utangaç fısıltılar ile bodrumdaki sert postal sesleri; zifiri karanlık arşiv ile dışarıdaki gösterişli, altın sarısı kütüphane aydınlatması sürekli bir tezatlık oluşturarak görsel ve işitsel algıyı canlı tutar. ​4. Anlatım Dili ve Ton ​Hikaye, okuyucuyu doğrudan olayın içine çekmek için ikinci şahıs anlatımı ("Sen") ve birinci şahıs perspektifinin birleşimiyle yazılmıştır. Romantik basamaklar aceleye getirilmeden, adeta bir macera filminin temposuyla tırmandırılmış; finalde ise hem gizemin çözülmesinin verdiği rahatlama hem de yeni bir başlangıcın tatlı heyecanı dengeli bir şekilde okuyucuya aktarılmıştır.

Cevher, Galata Müzesi`nde güvenlik görevlisi olarak ilk iş gününe başlamıştır. İlk günün gecesinde uykuya dalıp geçmişin dehlizlerinde kendini bulmuştur. Zaman, ayrıcalıklı davranıp Cevher`i her gece başka zamana götürüp ondan bulmasını istediği tablolar için görev verir. Peki, Cevher bu süreçte zamanın dehlizlerinde kayıp mı olur, yoksa kahraman mı?

Gece gördüğü bir rüyayla başlayan ve o ana kadar yaptığı her şeyin hatta hissettiği duyguların bile yazılı olduğu bir günlük. Üstelik kendi el yazısıyla. Gayet normal. Asıl anormal olan şey ise bu günlüğü hiç yazmamış hatta hayatında bu defteri bile hiç görmemiş olmasıydı. Günlüğü okurken hissettiği korku ve şaşkınlık dahi yazıyordu bu günlükte. Ha bir de şöyle yazıyordu, "...gelecekte yaşayan geçmişteki beni ikna etmek..."

Bence yalnızlığın rengi tek bir renk olmak zorunda değil ama en çok lacivert yakışır. Çünkü lacivert geceyi hatırlatır; her şeyin sustuğu, seslerin azaldığı, insanın kendi düşünceleriyle baş başa kaldığı anları. Siyah kadar sert değil, ama yine de içinde bir ağırlık var. Sanki “kimse yok ama ben buradayım” hissi gibi. Bir de bazen yalnızlık gri olur. Ne tam üzgün ne tam sakin… arada kalmış, donuk bir his. İnsan kalabalıkta bile yalnız hissediyorsa o griye dönüşür. Ama şunu da unutmamak lazım: yalnızlık her zaman kötü bir renk değildir. Bazen beyaz gibi de olabilir; boş ama temiz bir alan, insanın kendini yeniden duymaya başladığı yer. Benim yanlızlığım hep değişiyor yanlızlımı ne kadar hissedersem o kadar koyu bir renk oluyor yanlızlım ne kadar azalırsa daha açık bir renk oluyor.

(Zamanın Çizgileri Serisi - 2. Kitap) "Her son, aslında başka bir zamanın tohumudur." Doğa ve Thomas’ın yok oluşuyla son bulan hikaye, aslında yalnızca başlangıçtı. Yok edildiği sanılan makine, ardında kusursuz bir sessizlik değil, görünmeyen bir hata bıraktı. Zamanın dokusunda açılan o ince çatlak, geçmişi, kimlikleri ve kaderi birbirine karıştırdı. Şimdi, yanlış bir hayatın içinde uyanan bir kız var. Herkes onu Sena olarak tanıyor. Ama bir mektup, unuttuğu bir ismi fısıldıyor: Lena. Sekiz parça, sekiz farklı dehliz ve zamanın ipliğini kesen bir kadın... Zamanın Çizgileri efsanesi, küllerinden doğan yeni bir karakterle ve tarihin en büyük hatasını düzeltmek için çıkılan bu soluk kesici yolculukla devam ediyor.

5 kişilik bir grubumuz var. Hepsi hayatlarında farklı zorluklarla karşılaşmış ve kader onları bir araya getirmiş. Her biri geçmişinde izler taşıyor, ama artık ortak bir amaç için birlikteler. Dünyalarındaki zulme sessiz kalmıyor, adaleti kendi yöntemleriyle sağlamaya çalışıyorlar. Yasa dışı yollar kullansalar da yakalanmamakta oldukça ustalar. Onlar HÜZME. Bakalım bu tehlikeli yolculukta aşk onlara eşlik edecek mi?

EN KISA ZAMANDA EKLEYECEĞİM

Bir düşünün;İntikam için tekrar geldiğiniz mahallenizde bir kaza geçirip, buradan gitmeden önceki zamanlarınıza döndüğünüzü,Siz neleri değiştirirsiniz bilmem ama Efsun çok şey değiştirdi..

Günümüzün teknoloji bağımlısı genci Alisin dijital dünyadan kopup kendini aniden fantastik Sarkofya Krallığında bulmasını konu alır.

... Bazı aşklar üniversite bavuluna sığmaz. Bazıları büyüdüğün mahallenin sokak lambasında asılı kalır. O, gitmeye gün sayarken kalbi çoktan bir yerde kalmıştır. Aynı kaldırımlarda yürüdüğü, aynı gökyüzüne baktığı bir adamda... Çocukluktan gençliğe uzanan o ince çizgide, masum bir bakışın nasıl derin bir sevdaya dönüştüğünü kimse fark etmez. Belki o bile. Bu bir mahalle hikâyesi. Duvarlarına isim kazınmış, akşamüstü rüzgârında saçları savrulmuş, pencereden pencereye taşınmış sessiz duyguların hikâyesi. Ama bazı aşklar karşılık bulmaz; sadece insanın içinde büyür. Ve bazen en çok sevdiğin yerde en çok yalnız kalırsın. "Aykırı Çiçeği" Bir genç kızın, kalbini geride bırakıp yürümeyi öğrenirken yavaş yavaş kadına dönüşmesinin hikâyesi. ...

İnsanlar düzeni bozdu ve tüm büyüyü kendilerine istediler,büyüyü aldılar ama zamanı kaybettiler.Kaybolan zaman ise huzuru bozdu ve topraklar üç adaya ayrıldı.Alderomin,Algedi ve Alkurah.Ve her şeyin sonunda adaların en güçsüzü Alkurah adasından bir kız,tıpkı onun gibi bu düzene karşı bir korsanla zamanı bulmak için yola çıktı.

Bazı insanlar hayata bir adım geriden başlar. Sevilmeden büyümek, ait hissedememek ve her gün biraz daha eksilerek yaşamak… bunu sadece yaşayan bilir. Bu hikâye, küçüklüğünden beri sevgiyi hep uzaktan izleyen bir kızın hikâyesi. Sustuğu için anlaşılmayan, güçlü durduğu için yaraları fark edilmeyen bir kızın… Ama her karanlığın içinde bir ışık vardır. Onun ışığı ise ikiz kardeşiydi. Bazen bir insan, bütün dünyaya bedel olur. Herkes sırtını dönerken elini bırakmayan, en çok sustuğunda bile seni anlayan biri… İşte bu hikâyede o kişi, onun ikiziydi. Birbirine tutunarak büyüyen, yaralarını birlikte taşıyan iki kız kardeşin; gerçek ailelerini, geçmişlerini ve aslında kendilerini bulma yolculuğu… Bu sadece bir aile arayışı değil. Bu; kırılmış bir kalbin yeniden atmayı öğrenmesi, yarım kalmış bir çocuğun kendini tamamlaması ve sevginin gerçekten ne demek olduğunu anlamasıdır. Belki de bazı insanlar ailelerini doğdukları yerde değil, kalplerinin ait olduğu yerde bulurlar. Ve belki de gerçek aile… seni en çok seven kişidir.

Hadi ama! bu da olmuş olamaz? Allahım allahım isyan etmiyorum.valla bak gebertecem seni aşağılık pisi,tel tel yolacam o bıyıklarını" GEL ÇABUK BURAYA" "Abla ordan değil sağa gitti rafık" Ula rafık ula rafık salandırmazsam seni balkondan bana da gökçe demesinler ha sakin ol gökçe o sadece bir hayvan rızkının peşinde ,düşünebilen bir canlı değil,iç güdüleriyle hareket ediyor. Kimi kandırıyorum ben ya Apartmanın önüne çöktüm başımı avuçlarımın arasına alıp çaresizce beklemeye başladım .ağlamayacaktım en azından şimdilik "SENİN O KUYRUĞUNU KÖPEKLERE YEDİRECEM .BİTTİN SEN OĞLUM!!" Sokak ortasında bağırıyordum resmen kalleş bir kedi ; aşağılık rafık yüzünden rezil olmuştum tüm mahalleye tavşanımı boğazlayıp kaçmıştı resmen kaşla göz arası sahibi peşine düşmüştü ben de oturmuş kara haberi bekliyordum Nazmiye anlaşan , sonra yukarı çıkıp avaz avaz ağlayacaktım .can yoldaşım gitmişti benden sonuçta muhtemelen markete giderdim sonra helva kavurmam gerekecekti bir de .

Zamanı iyi değerlendirmemiz gerekirdi, peki ya değerlendirmek için zaman kalmazsa ?

Eskici bir adamla nazende bir kızın kesişen yollarını anlatan bir hikaye

Ruhundaki karanlık tarafa fedakarlıklar vererek aydınlık tarafını hayatta tutmaya çalışan bir adam ve adam`a adanmış bir ruh... Hiçbirşeyden habersiz diyarsız kalmış bir kadın... Ruhuna ulaşmak için herşeyi göze almış bu adamı kim durdurabilir peki?

Bir savaş silüeti belirsin göz çerçevenizde... Öyle bir savaş olsun ki bu savaşta her mahluk olsun içinde; bazıları sabahı beklesin, bazıları akşamı. Gülü seven de olsun, sevmeyen de; zamanın tutsağı olan da olsun, hür olan da. Gelincikleri solduran da olsun, yaşatan da... Bazen doğan güneşini dağıtsın taçlarına, bazen de bir gökyüzü kaplanı gibi yıldırımlar estirsin tüm cihana. Hatırladın değil mi savaşı? Sen bu savaştaki masum bir gelinciksin; seni ölü kılan şeyse, fanusun içindeki zaman zincirleri oldu.

Bir kaza gecesi bedeni buggünde kalırken ruhu asırlar öncesine savruldu Uyandığında Osmanlıdaydı ve burada ona yabancı gözüyle bakılmıyordu Çünkü bu zaman onun kalbinin zaten ait olduğu yerdi Zamanın Emaneti Âit olmadığı bir dünyadan âit olduğu zamana çağrılan bir kızın hikayesi Bazı uykular vardır Asırlık uyanışlara gebe olan

⏳Eczacı Hâle aylar süren baş ağrısı için tomografi çektirir.. ⏳Ama o tomografi cihazı değil zaman makinesidir.. ⏳Gözlerini açtığında kendisini Osmanlı sarayında şifacı olarak bulur..

192 gün. Kimse fark etmedi. Gülüyordu. Konuşuyordu. Yaşıyor gibiydi. Ama zihninde her gün yeni bir çatlak oluşuyordu. Bir insan kaç gün dayanabilir? Ve kırıldığını kim anlar? Bu bir çöküş hikâyesi değil. Bu, içindeki karanlıkla yüzleşme hikâyesi.

"Söylesene çilli aynı mahallede gözümün içine baka baka nasıl gittin onunla?" "Söylesene Turan bu evcilik oyunu ne zamana kadar sürecek?" ❤️‍🩹 Manevi dayısının oğluna hisler besleyen Umay Ece, Manevi halasının kızına aşık olan Turan Efe. - Başlama tarihi : 07.02.2026

Eylül, saçını pembeye boyayıp annesine sürpriz yapmaya giderken, hayatının en büyük sürprizini kendisi yaşar. Bahçede beliren gizemli bir solucan deliğine düşer ve gözlerini açtığında bambaşka bir dünyadadır: Osmanlı İmparatorluğu. Modern dünyanın lafını esirgemeyen, asi, enerjik kızı Eylül; artık ipek kaftanların, hanların, çarşıların ve mehter seslerinin içindedir. Ama bu sadece bir zaman yolculuğu değildir. Eylül`ün saçındaki sıra dışı renk, gözlerindeki altın parıltı ve beraberinde gelen uğursuz görünen kedi Şanziment, eski bir sırrı uyandırır. Osmanlı`da Eylül`ü bekleyenler: Onu cadı sanan sipahiler, Gizli bir tarikat, Asırlar öncesinden gelen bir kehanet, Ve kaderini tamamen değiştirecek biri... Eylül hem eve dönmenin yolunu bulmak, hem de geçmişin karanlık sırlarıyla yüzleşmek zorundadır. Ama sorular bitmez: Solucan deliği neden açıldı? Bu dünyada Eylül`ün rolü ne? Ve altın gözlü kız... gerçekten yalnız mı? Pembe saçlı bir kızın Osmanlı`da başlattığı macera, bir sırra dönüştüğünde hiçbir zaman çizgisi eskisi gibi kalmayacak.