Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

İki düşman aile... Berdelle evlenen çift... Hiçbir zaman sevilmeyeceğini düşünen, çocuğu olamayacağı için üstüne kuma getireceklerini düşünen Roza Avani, Küçüklüğünden beri onunla evlenmeyi hayal eden, onu canından çok seven, değil üstüne kuma getirmek gözü ondan başkasını görmeyen Azad Şerwan.

"Eğer kabul etmesen öldürürler seni" "Ne diyorsun be sen" "Benimle evlenmesen bu işten kurtulabileceğini mı düşünüyorsun Su" **İMKÂNSIZA RAĞMEN** "Bazı insanlar birbirini sevmek için yaratılır, bazıları ise birbirinden uzak durmalıdır." Sueda ve Miran da öyle sanıyordu. Sueda, hayatını renklere adayan genç bir ressamdı. Miran ise çocukluğunda yaşadığı acılar yüzünden aşka olan tüm inancını kaybetmiş, duygularını mantığının arkasına saklayan bir adam... İstemedikleri bir evlilik, birbirinden tamamen farklı iki hayatı aynı çatı altında birleştirir. Ancak Miran`ın geçmişi, Sueda`nın kabul görme mücadelesi ve ailelerinin bitmek bilmeyen önyargıları, bu evliliği her geçen gün daha da zorlaştıracaktır. Çünkü bazen en büyük savaş, birbirine âşık olmak değildir. Asıl savaş, o aşka inanabilmektir. Ve bazen... En güzel hikâyeler, **imkânsıza rağmen** yazılır.

Asil Ağa isimli bu hikayenin tüm hakları diğer hikayelerimde olduğu gibi tarafıma aittir. En ufak kopyalama taklit v.s de gerekli hukuki işlemler başlatılacaktır. Instagram: azimet340 🍁🍁🍁 Bildiğiniz bütün ağa hikâyelerini unuttun. Klasiklerin dışında bir hikâye. Bu Asil Ağa`nın hikâyesi. Hikayemizin bir ucu Şanlıurfa bir ucu İstanbul... 🍁🍁🍁 Erkek evlat sahibi olamayan Reşo Ağa nihayet üçüncü karısından ikiz çocuk sahibi olacaktı. Biri kız biri erkek. Zeliha`ya 9 ay gözü gibi baktı Reşo Ağa. Ne de olsa erkek doğuracaktı. Altı kızdan sonra Nihayet bir kız daha olsada Allah onunla birlikte bir de erkek evlat verecekti. Büyüdüğünde babasının desteği olacak, zamanı gelince yerine geçecekti oğlu. Ağa oğlu ağa olacaktı. Doğduğunda kurbanlar kesecekti Reşo Ağa oğlu için. Ama olmadı. Büyük konuşan Ağa`ya Allah yine erkek evlat vermedi. Oğlu dünyaya geldiğinde sadece yarım saat yaşadı. İşte o gün yazıldı Asil`in ateşten harflerle kaderi. Annesi adını Asya koyacakken babası ölen erkek kardeşinin suçunu da adını da yeni doğan kız bebeğe yükledi. Babası bir erkek gibi büyüttü yetiştirdi kızı. Sonunda Asil olan kızın adının arkasına Ağa eklendi.

Yirmi beş yıl önce kurulan bir yalan, iki aileyi kan davasına sürükledi. O gece yaşananlar “kaçırma” diye anlatıldı… ama gerçek asla anlatılan gibi değildi. Bu yalanın gölgesinde büyüyen düşmanlık, Dilan ve Baran’ı istemedikleri bir evliliğin içine itti. Birbirine yabancı iki insan, aynı çatı altında geçmişin yükünü taşımaya zorlandı. Baran öfkesini saklamayı öğrenirken, Dilan hayatta kalmaya çalıştı. Ama hiçbir şey sonsuza kadar gizli kalmadı. Evlilikten sadece iki ay sonra, yıllardır üstü örtülen gerçek sızmaya başladı. Ve sızan her parça, sadece geçmişi değil… iki ailenin bugünkü düzenini de yıkmaya başladı. Çünkü o gece bir kaçırma yoktu. Bir plan vardı. Ve bu plan, yirmi beş yıldır herkesin inandığı her şeyi baştan sona değiştirecek kadar büyüktü. Şimdi tek bir soru kaldı: Kim avdı… kim avcıydı… ve kim yirmi beş yıl boyunca bir yalanın içinde yaşadı?

"SENDEN NEFRET EDİYORUM, DUYDUN MU BENİ! SENİN GİBİ BİR ADAMLA DA ASLA EVLENMEYECEĞİM AS-LA" dedim, bağırarak. Üstüme üstüme geliyordu. "Sen" dedi ve bir adım daha attı, "Benden kurtulamayacaksın, bunu unut. Sev ya da sevme. Ama o evlilik olacak. Eğer ailenden her birinin gözlerinin önünde ölmesini istemiyorsan, bunu yapmak zorundasın asi kız. Zira biz kan dökersek, kaçanları öldürmekle kalmayız. Töre denildi, kadın susturulmaya çalışıldı. Bu yalnızca bir aşk hikâyesi değil, susturulmak istenen bir kadının başkaldırışı. Bazı kadınlar susmaz, susturulur.

"Efsun, acılarından kaçmak için barda o yakışıklı adamın kollarına sığındığında, kaderinin tamamen değiştiğini anlamamıştı. Sabah uyanıp arkasına bakmadan kaçtı. Ama bilmediği bir şey vardı: Urfa`nın acımasız topraklarında hizmetçilik yapacağı o konağın sahibi, yatağından kaçtığı o adamın ta kendisiydi. Oyun yeni başlıyordu ve bu sefer kaçış yoktu.

İki farklı hayat… İki ayrı şehir, iki ayrı kader, iki bambaşka yol… Biri geçmişinin yükünü omuzlarında taşıyarak yürüdü. Diğeri duvarlarının arkasına saklanarak yaşamayı seçti. Zaman geçti. Hayaller büyüdü. Yollar uzadı. Her ikisi de kendi savaşını verirken, hayat onlara bambaşka yönler çizdi. Ama bazı insanlar ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın, kader aynı noktada buluşturur. Bir gün, hiç beklemedikleri anda yolları kesişti. İlk bakışta değişen şey sadece kalpleri değildi; geçmişleri, korkuları ve geleceğe dair tüm bildikleri sarsıldı. Ayrı başlayan iki hikâye… Sonunda aynı cümlede buluştu. Karan Karabey&iren Baybars

Gaziantep`in en güçlü iki ailesi... Yalçınkayalar ve Sancaktarlar. Yıllardır süren bir husumetin ortasında kalan iki genç. Bazen en büyük savaş, iki kalbin birbirini seçmesiyle başlar.

SİYAH İNCİ -TÖRE- Bazı günahların bedelini onları işleyenler ödemezdi. O bedeli günahkar değil, masumlar öderdi. Azel Leyan, ağabeyinin verdiği bir karar yüzünden kendini Şahmaranların dünyasında bulduğunda, hayatının artık eskisi gibi olmayacağını biliyordu. Bilmediği şey ise karşısındaki adamın gözlerinde kendisine değil, geçmişe baktığıydı. Berzan Şahmaran… Doğunun en güçlü aşiretinin ağası, Öfkesiyle anılan, adı korkuyla fısıldanan, kimsenin gücünün yetmediği, adı deli ağaya çıkmış adam. Ve geçmişi affetmeyen biri. Yıllar önce yaşanan bir ihanetin, bir suçun ve bir yıkımın izleri hâlâ onunla birlikte yaşıyordu. Şimdi ise o geçmişin gölgesi, Azel Leyan’ın yüzünde karşısına çıkmıştı. Hem de onları bir araya getiren bir berdelle… Birileri mutlu olacaklar diye, onlar bunun cefasını çekeceklerdi. Bir tarafta töre. Bir tarafta intikam. Bir tarafta hiç işlemediği suçların yükünü omuzlarında taşıyan genç bir kadın. Diğer tarafta yaralarını öfkesinin ardına saklayan bir adam. Kader onları aynı yola sürükledi. Ama bazı yolların sonu sevda değil, Berdel, nefret ve kibirin bir araya geldiği savaştı. Ve bazen insanın en büyük sınavı, nefret etmesi gereken kişiye karşı kalbinin sessiz kalmamasıdır. TÜM HAKLARI SAKLIDIR VE BANA AİTTİR. ÇALINTI SÖZ KONUSU OLDUĞUN DA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Hırsın ve açgözlülüğün gözünü kör ettiği bir ağa… Sözü kanun, hükmü kader olan bir adam… Ve bu düzenin içinde ezilen, sessizce yaralanan bir genç kız… Nazlı, ait olduğu toprağı arayan narin bir çiçekti. Kader, onu acının tam ortasına savurmuştu; yarası derindi, umudu ise neredeyse tükenmişti. Tam da her şeyin karanlığa gömüldüğü yerde, gücüyle olduğu kadar yüreğiyle de hükmeden bir ağa çıktı karşısına: Seyithan Dağlı. Bazı yaralar vardır, zorla değil sevgiyle iyileşir. Bazı sevdalar vardır, kaderi bile dize getirir. Nazlı’nın yarası, Seyithan’ın kalbinde merhem bulurken; sevda, hiç olmadığı kadar güçlü, hiç olmadığı kadar gerçek bir hâl aldı. Naz Yarası, acıyla yoğrulmuş bir kaderin, aşkla yeniden yazılışının hikâyesi…

Amcasının öldürdüğü damadının kardeşi ile berdel yüzünde evlenmek zorunda kalan Zilan ve Azad`ın aşk hikayesi.

Mardinde birçok evlilik aşktan değil berdel kararı ile yapılır, töre birçok çiftin birçok Aşkın üzerine çöker . Uzun yıllardır Mardin`de yaşayan 2 köklü aşiretin kendi soylarından olan 2 kişinin birbirlerini severk kaçmaları ile başlayan bu olay zamanla kan davasına dönüşür tüm aşiretler bu durumdan huzursuzluk duyar ve bu iki aşiretin arasındaki savaşı durdurmak için bir karar verirler ve verdikleri karar iki gencin hayatına mal olur bir tarafta üniversite okuyabilmek için evden kaçmaya çalışan mihra Karataş diğer yanda ise Arslanoğulları aşiretinin başı Sancar Arslanoğlu Bakalım bu hikayede Sancar Arslanoğlu & Mihra Karataş nasıl bir ikili olacak

Doğunun sert topraklarında başlayan bir intikam hikayesi… Güç, aşk, bağlılık ve intikamın iç içe geçtiği zorlu bir berdel. Hazal Karahan; güzelliği ile nam salmış kırılgan ama asi bir kadın. Ailesinin yükü omuzlarında acılarla yoğrulmuş bir kadın. Azad Mirzahan; kimsenin karşısın da duramadığı, korku ve kudretin vücut bulmuş hali. Soğuk, acımasız, ama içinde sakladığı kırılgan bir sır… Bir yanda kanla yazılan töreler, bir yanda aşkın imkansızlığı… Kaderin zincirlerini kırmak için yanmaya mahkum iki yürek… KIZIL GELİNE AĞIT. Tüm hakları saklıdır ve bana aittir.

Şanlıurfa`ya ataması çıkan Sarah İpek Kaya, kızı Helen ile birlikte hayatta kalma mücadelesi vermektedir; ancak öğretmenliğinde ilk günü onun hayatını değiştirecektir. Kitaptaki karakterler ve olaylar gerçek değildir; tamamen hayal ürünüdür.

19 yaşında Endüstri hazırlık okuyan rojin okulun 1 haftalık tatilde ailesinin yanına gelen rojin abisinin bir tane kızla gelmesiyle...

Mardin`di burası aşkların yarım kaldığı Şehir.. Azad ile Dilan töreye kurban gitmişti, Azad sevdiği kadın ile evlenirken Dilan acı çekeceğini sanıyordu.. DİLAN KOZAN,Mardin`de güzelliği ile tanınmış Dilan KOZAN, diğer lakabı ile ŞEHRAZAT, Şehrazat özgürlüğüne düşkün demekti peki Dilan bu özgürlüğe ne zaman kavuşacaktı,evleneceği adam ailesinin veremediği sevgiyi de özgürlüğüde verebilecekmiydi.. Mardinin en ün sanmış Ağası AZAD ŞAHİN bu özgürlüğü sevdiği kadına verebilecekmiydi yada bu şehrin yarım kalan aşklarına mı dönüştürecekti aşkını.. "Dilan`ım çek vur beni ama bu herif ile gitme, eğerki gidersen ben o zaman ölürüm"... Gelin beraber Mardin töresi yüzünden evlenen bu iki gencin aşkını okuyalımm. Bence kitabımı beğeneceksiniz bi şans vermeyi unutmayınn😊

"Ne oldu?" diye sordum korkuyla. Son dakika birşey çıkmıştı işte... Al başına belayı... "İstemediler mi Fatma`yı?" diye sordum. Esma abla kapıyı kapattıp yatağa doğru yürüdü yanıma oturduğunda, "İstemesine istediler de Fatma`yı değil seni istediler!" dedi karşısında ki kapıya boş boş bakarak. "Ne..." dedim boş bulunup ama gerisi gelmedi. Ne demek beni istediler? Adam yüzümü bile görmedi nasıl beni isterler. "Şaka? " dedim olmadığını bile bile... Kapıdan içeri bir hışım giren yengem ile şaka olmadığına emin oldum. "Kalk bakalım gelin hanım!" dedi sinirinden alaya vuruyordu "Koskoca Karacahanlar`a gelin gidiyorsun şu haline bak!" dedi üstümü başımı düzeltmeye çalışarak.

Dilan Karahan, yıllar önce ailesinden koparıldığında kaderinin onu yeniden aynı karanlığın içine sürükleyeceğini bilmiyordu. İstanbul`da kurduğu hayat, özgürlüğü ve hayalleri bir gecede elinden alındı. Üvey abisinin yaptığı bir hata, onu hiç tanımadığı bir adamla berdel evliliğine mahkûm etti. Yavuz Beyhanlı... Mardin`in en güçlü aşiretlerinden birinin ağası. Soğukkanlı, sert ve gerektiğinde herkesin karşısına dikilebilecek kadar gözü kara bir adam. Kız kardeşini ölümden kurtarmak için elindeki bütün kozları kullanmış, Dilan`ı istemediği bir evliliğin içine sürüklemişti. Dilan için Yavuz, özgürlüğünü çalan adamdı. Yavuz için ise Dilan, kardeşinin hayatını kurtarmak adına ödemek zorunda kaldığı bedeldi. Nefretle başlayan bu evlilikte her gün yeni bir savaş demekti. Ancak bazen kader, en büyük düşmanları aynı safta yürümeye mecbur bırakır. Sırlar ortaya çıktıkça, yaralar kanadıkça ve kalpler yavaş yavaş birbirine yaklaşırken ikisi de tek bir gerçekle yüzleşecekti: Bazı aşklar seçilmez... Bazı aşklar kader tarafından yazılır. **** HİKAYE ÇALINTI DURUMUNDA YASAL YOLLARA BAŞ VURULACAKTIR! YAŞI KÜÇÜK OKURLARIN OKUMASI TAVSİYE EDİLMEZ! BUNUN SORUMLULUĞU YAZARA AİT DEĞİLDİR! BU HİKAYE TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK HAYATLA HİÇ BİR İLİŞKİSİ YOKTUR.

Hayat onu benim karşıma ansızın çıkardığında ben bu zaman kadar onun eksikliğini aslında başkaları ile doldurduğumu fark etmiştim. Ben Mardin`in serin gece vaktinde gökte süzülen bir kuş o ise; beni damdan izleyen bir çocuk. Biz kaderi en başından yazılan iki aşıktık. Gök ile yer birleşti; biz ezelden beri bağlıydık. Bir berdel değil bedel hikayesidir.

Kadın bir mum gibidir... Bir mum yakıldığında, her dakika o mum biraz daha erir ve sonunda tamamen yok olur. Tıpkı bir kadın gibi. Çünkü insanlar bir kadının yüreğini yaktığında, o kadın her gün biraz daha tükenir. Ve onu yakanlar... O kadının her dakika biraz daha yok olduğunu bile bile sadece izlerler. Tıpkı bir mum gibi... Ben, Mihra Çetiner. Biraz asi, biraz da hırçın bir kadınım. On iki yıl önce Allah`a bir söz verdim. Ve o sözü tutmak için avukat oldum. Şimdi her şeyi değiştirme vakti geldi. Artık kadınların her gün biraz daha yok olmasına göz yummayacağım. Çünkü ben, onların sessizce bir köşede erimesini izleyenlerden olmayacağım...

Tüm hayatımın bir yemek ile değişeceğini bilseydim ~o yemeğe kesinlikle giderdim.. ~ Ezman KARACABEY & Zehra ER Zorla başlayan güçlü tutkulu bir aşk hikayesi...

Kapının önünde sessizce bekleyen Aypare, zaman geçtikçe huzursuzlanmaya başlamıştı. Dewran Ağa içeride hâlâ çıkmamıştı. İçini kemiren belirsizlikle baş edemeyince, elini temkinli bir şekilde kaldırıp kapıya iki kez hafifçe vurdu. Kapının ardında, sessizce bekleyen Aypare, içeriden gelen tok ve net "Gel," sesiyle irkildi. Nefesi kesilir gibi oldu. Kalbi, kaburgalarına sığmayacakmış gibi atmaya başladı. Mağaza artık neredeyse boştu. Ne Nurcan ne de Emin görünürdeydi. Sessizlik neredeyse elle tutulur hale gelmişti. El mahkûm, kapıyı yavaşça araladı. İçeri adımını attığında, bir ayağı hâlâ dışarıda gibiydi. Tüm temkinini üstüne giymişti adeta. Gözleri çevresini tarıyor, zihninde olası senaryolar dönüp duruyordu. Yakışıklı olmak, iyi niyetin garantisi değildi. Onu da hayat öğretmişti Aypare`ye. Dewran Ağa ise hâlâ gömleğinin ön kısmını iki eliyle tutuyor, bakışlarını kaçırıyordu." Düğmeleri kapatamıyorum. Yuvası kapalı," dedi. Bu sözler Aypare`nin içini bir nebze rahatlattı. En azından derdi başka şeydi." Makas alıp geliyorum hemen," deyip hızla dışarı çıktı. Az sonra elinde küçük, sivri uçlu bir makasla yeniden içeri girdiğinde içten içe bir çatışma yaşıyordu. O anın gerektirdiği yakınlık, içinde bir huzursuzluk yaratıyordu. Ama başka bir yolu yoktu. Düğmeler gömleğin üst kısmındaydı, Dewran Ağa`nın eliyle açması mümkün değildi. Aypare yaklaşırken gözleri gömleğin düğmelerine takılmıştı ama elini uzattığında, parmak uçları kazara adamın tenine değdi. Sıcaktı... Teni, yaz güneşine tutulmuş bir taş gibi sıcak ve diri. Bu sıcaklık Aypare`nin soğuk ellerine yayıldı. Parmakları ürperdi ama titremedi. Dewran Ağa, Aypare`nin her hareketini göz ucuyla takip ediyordu. Ama gözü en çok onun dudaklarında takılı kaldı. Yüzünü ilk defa bu kadar yakından görüyordu. O anda Aypare`nin güzelliğini inkâr edemedi. Sade ama etkileyici bir güzelliği vardı. Yüzündeki duruluğun altında derinlik, gözlerinde susturulmuş kelimeler vardı. Ama bu büyülü anın içinde başka bir isim geldi aklına: Bade. Gözlerini sıkıca kapattı bir an. İçinden kendine ağır küfürler savurdu. Sevdiği bir kadın varken, karşısındaki başka bir kadına böyle bakması... Onu kendi içinde öfkelendirdi. Aypare, görevini tamamladı. Düğme yuvalarını tek tek açtı, sonra birkaç adım geriye çekildi. Dewran Ağa da içten içe bu yakınlıktan rahatsız olmuştu. Elini hızlıca gömleğin düğmelerine götürüp ilikledi. Ama bakmadı Aypare`ye. Bir kez olsun gözlerini kaldırmadı.

"HERKİMSE GEÇMİŞİNİ BIRAKABİLİR AMA GEÇMİŞİ ONUN ARDINDAN GELECEK" Azad Zinar, yıllar önce Mardin`in tozlu sokaklarını ve törenin nefes aldırmayan kurallarını arkasında bırakıp İstanbul`a sığınmış bir adamdır. Kendi tırnaklarıyla kazıyarak kurduğu imparatorluk, bugün Türkiye`nin dört bir yanına yayılan şirketler zinciriyle ona büyük bir güç ve özgürlük kazandırmıştır. O artık Mezopotamya`nın bir aşiret varisi değil, modern iş dünyasının parmakla gösterilen, sert ve kararlı iş adamıdır. Geçmişin gölgesinden kaçtığını sanırken, hayatın ona en büyük oyununu oynaması uzun sürmez. Kız kardeşinin bir başka aşiretin oğluyla kaçtığı haberi, Azad`ın İstanbul`daki lüks hayatına bir yıldırım gibi düşer. Töresi, kanı ve aşireti onu geri çağırır. Mardin`e döndüğünde, namlunun ucunda sadece bir hayat değil, sarsılan bir onur ve durdurulması gereken bir kan davası vardır. Silahların susması, toprağın kanla sulanmaması için tek bir yol kalmıştır: Berdel. Rojîn, hayatı boyunca o topraklardan kaçmanın hayaliyle yaşamış, gecesini gündüzüne katarak tıp fakültesini kazanmış genç bir kızdır. Beyaz önlüğünü giyip insanlara şifa dağıtacağı günün hayaliyle yaşarken, bir sabah kendini o meşhur berdel masasında bulur. Kardeşinin hatasının bedeli, Rojîn`in hayallerinden vazgeçmesi ve hiç tanımadığı, kalbi buz tutmuş bir adama gelin olmasıdır. İstanbul`un gökdelenlerinden Mardin`in taş konaklarına dönen Azad ile hayalleri elinden alınan müstakbel doktor Rojîn... Bir yanda törenin yıkılmaz duvarları, diğer yanda yarım kalmış bir gençlik. Azad, bu evliliği sadece bir borç olarak görürken; Rojîn, o konakta kendi sesini ve özgürlüğünü arayacaktır. Bu sadece bir evliliğin değil; pişmanlığın, küllerinden doğan bir aşkın ve bir kadının onur mücadelesinin hikayesidir.

Bir Bedel Meselesi