"Hiç gidilmemiş bir mezar, hiç açılmamış bir oda ve kırık bir pusula." Arista Sideris, on yedi yılını geçirdiği Yunanistan`dan Türkiye`ye dönerken neyle karşılaşacağını kendisi bile bilmiyordu. Bu, kendi mezar taşını öpmeye gelen bir hayaletin, yabancısı olduğu gerçek ailesiyle tanışma hikayesi.

Bu bir minik bir kız çocuğuyla, hayatında hiç babalık nasıl olunur bilmeyen bir adamın hikayesidir ...

gerçek ailem kurgusudur irem versiyonlu

Her insanın içinde bir boşluk vardır. Ama bazı boşluklar büyümez… büyütülür. Ve bazı cevaplar, kaybolmak için değil. Bulunmak için vardır.

Klasik aile hikayesi ama bu sefer karakterimiz sokaklarda büyüyor. Hayatı sokaktan ibaret olan Kaan, her gün başını ayrı bir belaya sokması yetmiyormuş gibi şimdi çok daha ağır bir gerçekle yüzleşmişti: Aile sandığı insanların aslında onun ailesi olmadığını öğrenmişti. Zaten yeterince bela çekiyordu; ama bu seferki bela, diğerlerine hiç benzemiyordu. Uğurlu gelmeyeceği daha en başından belliydi.Peki Kaan, bu yeni belayla nasıl baş edecekti? Not: • Kötü son • Kitap içerisinde alkol,sigara, bar vb. Yerler geçmektedir. Özendirmek için yazılmamıştır. • Kitap içerisinde farklı bir kitabın reklamının yapılmamasını rica ederim yapıldığı takdirde yorum silinecektir.

KİRAZ MAHALLESİ🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi`nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi İyileştirir. Bu kitap, bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Bir isimle başladı her şey. Bir soyadından geriye kalan tek parçayla. Piraye, kendisine anlatılan hayatın aslında kendi hayatı olmadığını öğrendiğinde, her şey bir anda değişir. Bildiği insanlar, güvendiği ev, “aile” diye bildiği düzen… hepsi yerinden oynar. Gerçeğin peşine düştüğünde ise onu tek bir şey bekler: kaçış. Ama bazı kaçışlar özgürlüğe değil, daha büyük bir karanlığa çıkar. Yabancı bir hayatın içinde büyütülmüş bir kız… Saklanan bir anne… Hiç bilmediği bir baba… Ve gerçeği kendi düzeni gibi kuran bir adam. Piraye, hem kendisinden kaçarken hem de kendini bulmaya çalışırken, gerçeğin sandığından çok daha tehlikeli olduğunu fark eder. Çünkü bazı aileler bağla değil, sırla kurulur. Ve bazı gerçekler, öğrenildiğinde insanı özgür bırakmaz.

10 yaşında tanışıp kan kardeş olan 3 arkadaşın 7 yıl sonra doğdukları hastanede karıştıklarını öğrendiklerinde neler olacak

Öfke. Artık ona duyduğum en büyük duygu bundan ibaretti.

Birce 3 yaşında yetimhaneye bırakılmıştır. Kendi engelinden dolayı ailesinin onu yetimhaneye bıraktıklarını düşünüyordur. Aslında olanlar çok farklıdır. Öztürk ailesi çocuklarının öldüğünü düşünerek acılarını kalplerine gömmüştür.

Bir insan için çiçek koparmak basit bir eylemden ibaretken, bir çiçek için dalından ayrılmak azaptır. Sadece afitapı için koparılan çiçeğin sonu ölümken, bir çocuğun annesinden kopması ızdıraplı bir ömürdür.

21 yaşında bir baba ve onun bir yaşında ki kızı ve de gerçek ailem. Hiç yazilmayan bir şey yazıp sınırların dışına çıkmak istiyorum. Hikaye turetielmez tamamen bana aittir

Aylin doğduğu gün hemşirenin hatası yüzünden karıştırılır ve bu hata 17 yıl sonra ortaya çıkar. Bakalım Aylin yıllar sonra bulduğu abileri , ablası , üçüzü , kardeşi , babası , annesi yani gerçek ailesiyle anlaşabilecek mi?

Kızını ilk kez görmeye gittiğinde tutuklanan bir baba Babasından hiç haberi olmayan bir kız Babakız birleştiğinde ne olacak beraber görelim Aile birleşecek mi yoksa dağılacak mı Her şey hayal ürünüdür Argo ve küfür olabilir

Gerçek ailem hikayesi efgan 17 yıl boyunca her türlü acıyı çektikten sonra bir gün biz senin gerçek aileniz diyen insanlar çıkıyor efgan nasıl davranmalı

Çiçek adlı, karanfil kokulu bir kız vardı, yaşadıklarına rağmen gülmeyi unutmayan. Bir kız vardı onca şeye rağmen mutlu olabilen. Bir kız vardı ne yaşarsa yaşasın vazgeçmeyen… Ama bir adam vardı ona bu hayattan umudunu kestiren. Bir adam vardı ona hayatı zindan eden. Bir adam vardı onun sevdiğini elinden alan… O adam sayesinde artık gülmeyen bir kız vardı…

Diğer gerçek ailem kurgularindaki karışma olaylarından bambaşka bir olay. İçinde sırlar olan bir kurgu. * Kurgunun her şeyi bana aittir çalınmasına karsiyimdir.*

Hayat mıydı bizi biz yapan? Yoksa yaşadıklarımız mıydı? Mesela babam gitmeseydi... Yapmasaydı tüm bunları, ben yine aynı Alisa olur muydum? Babama duyduğum nefret, özlem, içimde her ne varsa annemi toprağa verdiğim gün bitti. Şimdi sadece intikam için gidiyorum. Onun, karısının ve üvey kardeşlerimin o sahte cennetine... Elimden geleni ardıma koymayacağım, o evdeki her bir mutluluğu tek tek ellerinden alacağım. Çünkü artık kaybedecek hiçbir şeyim yok. Ben Alisa Erdem. Annemin Çilek kızı. Ve şimdi, o kusursuz hayatları parça parça mahvetmeye geliyorum. •MAHALLE •GERÇEK AİLEM •ABİ/KARDEŞ •DOSTLUK •İNTİKAM •KOMEDİ

“Belki geçici geliyordur hislerim ama ben seni seviyorum be kızım. Öyle böyle değil. Nasıl anlatayım ki?” AÇIKLAMAYI OKUMADAN KİTABI GEÇME Kitabın adındaki çirkin bir kızın güzellik algısından bahsetmiyor ondan hoşlanan çocuğun kızı ilk gördüğünde ağlıyor olması ve daha ne hissettiğini bilmeden gözyaşlarının bıraktığı izlere ve gözlerindeki kızarıklığa karşı söylediği bir söz serseri ise kızın çocuğun inadına söylediği bir lakap Kitabımın içeriğinde ; Aile aşk lise platonik çocuk ve bilinmeyen numaradan atılan bir mesaj buyrun okumaya İlk bölüm kısa ve olay yok diğer bölümleri okumadan kitabı bırakmayın lütfen Bilinmeyen:Ben seni rastgele sevmedim ki Bilinmeyen: ihtimallerden seçmedim ki Oylamayı ve yorumlamayı unutmayın lütfen emek vererek yazıyorum… 🫶💫

3 yaşındaki kızı ile birlikte cehennem gibi bir hayat yaşarken ailesinin, gerçek ailesi olmadığını öğrenen bir kız.

Bazı yaralar vardır. Kapanmaya yüz tutan kapanmayan ve iz tutan yaralar bu 3 yara da bende var hepsi. 17 yıl kolay değil 17 yıl ben 17 yıl boyunca canavar bir ailede büyüdüm. Yanlış onlar beni büyütmediler ben büyümek zorunda kaldım. 17 yıl boyunca çektiğim acılar hepsi boşuna mıydı? Ben 17 yıl boyunca çektiğim acıyı tek başıma çektiğimi sanıyordum. Hâlbuki hiç tanımadığım ikizim Efe Saygın Efe de 17 yıl boyunca çektiğim acıların aynısını kalbinde yaşıyormuş. Bana bu acıları yaşatan hiç kimseyi affetmiyeceğim ama kendim için değil ikizim diğer yarımda bu acıları hissettiği için. "Abinim kızım ben senin abinim"Alp "Tabiki de sana akıl vericeğiz abiyiz biz abi" Sarp "Kim ne diyor sen abilerine karşı mı geliyorsun çiçeğim abiyiz biz abi" dedi. Doğu Diğerlerinin bir şey demesine izin vermeden bağırdım. "YETER! NE ABİYMİŞ. EYY GÜZEL ALLAH`IM BEN SENDEN BİR TANE İSTEDİM 6 TANE İSTEMEDİM Kİ"

Mayısın Külleri, annesinin gidişi ve babasının kaybıyla çok erken yaşta büyümek zorunda kalan Elaya`nın; yasla, yalnızlıkla ve sessizlikle örülü iç dünyasını konu alır. On üç yaşında ailesinin dağılmasıyla sarsılan Elaya, dört yıl sonra babasını kaybettiğinde hayata tutunduğu son dayanağını da yitirir. Babasının ölümünden sonra geride bıraktığı bir mektup, Elaya`nın hayatında yeni bir kapı aralar: varlığından habersiz olduğu bir abisi vardır. Bu beklenmedik gerçek, Elaya`nın parçalanmış dünyasında ilk kez bir bağ hissi yaratır. Abisiyle kurduğu ilişki, Elaya`nın yasla baş etmeye çalıştığı bu süreçte en büyük desteği olur. Psikolojik destek alarak amcasının yanında yaşamaya başlayan Elaya, üniversite eğitimi için Ankara`ya gider. Yeni bir şehirde, geçmişinin ağırlığını omuzlarında taşıyarak ayakta kalmaya çalışırken, en yakın arkadaşı Ayza ve onun abisi Ahlas ile yolları kesişir. Kendinden dört yaş büyük Ahlas, Elaya için yalnızca bir aşk değil; yeniden tutunabileceği bir umut, sessizliğini anlayan bir sığınak olur. Ancak her şey yoluna girmeye başlamışken Ahlas, hiçbir açıklama yapmadan ülkeyi terk eder. Elaya, bu ani gidişle birlikte bir kez daha yarım kalmışlıkla baş başa kalır. Dört yıl boyunca sevmenin bazen beklemek, bazen de susarak katlanmak olduğunu öğrenir. Yıllar sonra Ahlas geri döndüğünde, zaman herkes gibi onları da değiştirmiştir. Geçmişin küllerinden yeniden bir bağ doğup doğmayacağı ise belirsizdir. Mayısın Külleri, kayıpların ardından iyileşmenin ani değil zamana yayılan bir süreç olduğunu; sevmenin ise bazen yalnızca kalabilmekten ibaret olduğunu anlatan bir romandır. Bazı yaralar kapanmaz, sadece sessizleşir. Ve bazı aşklar, küllerin altında hâlâ sıcaktır.

Moda tasarımcısı olan Defne düğüne 7 gün kala imam nikahlı kocası tarafından terk edilmiştir ama karnındaki ufak bir yumurcakla DEFNE LAL AKIN*YAVUZ ALİ TÜRKER

Senden hiç bir sorumluluk istemiyorum" "Sınır ihlali yapıp çok yanlış surlara girdin. Bu gece yapacağımız hatanın içinde duygu yok, sorumluluk yok sadece bir birimizin ihtiyaçlarını gidereceğiz.." Fısıldayarak devam etti "Ve bugün olanları unutsan bile sınırı zorlayıp benim topraklarıma girmeyi sen istedin. Bunu unutmayacaksın.." Gülümsedim. "Sen unut desende ben unutmayacağım."

İNTİKAMDAN DOĞAN BİR AŞK MASALI ... Genç kadının gözlerinde derin bir yenilgi vardı. Yorgunluk ve bitkinlik bedenini esir almış, bakışları küçük ellerinin ortasında kızıla boyanmış lekeye takılmıştı. Yarın, hiç tanımadığı, hiç sevmediği bir adamın karısı olacaktı. Abisi için… Ne yaşadıysa, neye mecbur bırakıldıysa, hepsi abisi içindi. O ve  onun bebeği için… Korkuyordu. O adamın gözlerinin kahverengisi öylesine delice bakıyordu ki, sanki canının yanacağını bağırır gibiydi her göz süzüşü. Kardeşinin intikamını alacaktı elbet o kadın vesilesiyle. O ve onun ailesi düşmandı adama. Ve adam düşman sevmezdi... Berzan BORAN. Canını yakacaktı… Ciğerini nasıl söktüyseler öyle solduracaktı  o ailenin en kıymetli çiçeğini. Kabus olacaktı bir kere. Kardeşini ondan koparmanın bedelini ödetmek için yakacak, yanacak, kül olacaktı. Ama bir şey vardı… Kalbi… Kalbi o çiçeği soldurmak istiyor muydu? Bunu billmiyordu işte  Kadının gözlerinde ürkek ceylanlar saklıydı; hem korkusuz, hem de kaçmak ister gibiydi. Bakışları pusluydu; bir yanı bangır bangır adama nefretini haykırırken diğer yanı sanki hak veriyordu. Biliyordu ki sanki canı yanıyor. O kadın değeri bir mücevher gibiydi… Ama adam farkında bile değildi elindeki servetin. Bir yanı delice kadından kaçmak isterken, diğer yanı da  adını koyamadığı bir hisle yanıp kavruluyordu. Neydi bu yoğun duygunun adı? Kıskançlık… Bariz kıskançlıktı... “Hazır ol Civan Bey,” dedi genç adam. “Yarın gelip alacağım cevabını. Seçim senin; ya kardeşim, ya kardeşin.” Sözleri ağırdı. Ortama çaresizlik sinmişti. Kadının ürkek parıltılarla şekillenen harelerinden gözlerini alamıyordu. Onlar, büyük bir intikamın kurbanıydı. Kadın, yanaklarından süzülen damlalarla teslim olmuştu adama. Peki ya adam? Oysa o  çoktan kendinin saymıştı kadını… Geliyor… Büyük bir intikamın gölgesinde yeşerecek mucizevi bir destan. Ya intikam bitecek, aşk kazanacaktı… Ya da intikam kazanacak, aşk hiç var olmayacaktı. Onlar, ancak birbirlerinin gölgelerinde nefes alabilecekti. BERZAN ❤ GÜL BORAN