Sümeyra`nın istanbul`a çıkan tayiniyle başlayan hikayesi... Zorlu sınavlarla imtihan olacak bir aşk... Öğrencilerine umut olmayı isteyen bir öğretmen... Romantik komedi tadında bir hikaye... Ömer ve Sümeyra`nın hikayesi

Levent: Aklıma eskiden lisede yaptığımız mallıklar geldi. Duygulandım. Erdem:  Mallıkların demek istedin herhalde. Levent: Knk beni seviyor musun, nefret mi ediyorsun ben anlamadım? Erdem: Sen karar ver. Alya: Sen, böyle kırıcı olmak zorunda mısın? Erdem: Sen, böyle olmak zorunda mısın peki? Alya: Kimse sen olmak istemez. Levent: Ver o mübarek elini öpeyim. Alya: İstemez kalsın. Levent: Öpmeyecektim zaten!

Aslı`nın cehennemi olan okul bir gün birden cenneti hâline gelir... Not: Kitabımda uygunsuz içerikler ve küfür bulunmaktadır.

Serephina Damiana Leks`in bildikleri yalan, bilmedikleri ise onu kaosun ortasına sürükleyecek kadar tehlikelidir. Her şey, onun kendi elementinin üzerinde hakimiyet sağlayabilmesi için Öz`ün Okulu`na gitmeye hak kazanmasıyla başlar. Serephina teyzesinden ve kasabasından ayrılmak istemez. Ne yazık ki, bundan sonra gerçekleşecek çoğu şeyi de istemeyecektir...

~Klasik gerçek ailem kurgusudur~ Doğduğundan beri yetimhanede büyüyen Lavin tam umudunu kaybettiği sırada bir aile onunla tanışmak ister nereden bilebilir ki onunla tanışan ailenin öz ailesi çıkacağını? Yeni aile yeni okul yeni aşklar...

SELAAAAMMM ay bu kitap için çok heyecanlıyım.. dört kuzenin aynı eve çıkmasıyla beraber gelişen olayları anlatıyor. tatlı aşklar ama gerçekten yaşayabileceğimiz durumlardan yola çıkarak her karakteri halktan biri gibi yazmaya çalışıyorum HEPİMİZ BU KARAKTERLERDE O KADAR KENDİMİZİ BULACAĞIZ Kİ!! umarım çok severek okuyacağınız kafa dağıtmalık bir kitap olur şimdiden bir şans vereceğiniz için teşekkür ederimmm<33

~minsung~ Okuldaki herkesin korktuğu zorbanin yanlislikla telefonuna mesaj atarsam ne olur? Minho:kimsin?

• Elini masanın altından bacaklarıma doğru yaklaştırdı. Nefesimi tutmak istedim ama bu imkansızdı. “Bakın, bıçaklayan kişiyi gördüm. Polise gidersek hallederi-“ Sözümü bitiremedim çünkü parmakları, çıplak bacağıma değdi. Sustum ama kimse fark etmesin diye devam etmek zorunda kaldım. Yutkunarak Mehtap’a döndüm. “Polis olmaz.” Dedi soğuk bir tavırla. “Neden olmazmış? En olması gereken şey bu aslınd-“ Soğuk parmaklarını bacağıma sürtmesiyle sertçe yutkundum. Yavaşça elinim tersini iç bacaklarıma doğru sürttü. Hissettiğim tüy kadar hafif ama beni yakacak kadar ağır duygu, beni ateş altında bırakabilirdi. “Aslında.” Diye bitirdim ve elimi saçlarıma götürerek hafifçe kenara attım. Parmakları büyük bir istekle bacaklarımda dolanıyordu. Burası iyice sıcak olmaya başlamıştı. Gözlerimi ona değdirmemeye özen göstererek yerimde kıprandım. “Sen bize o kişiyi tanıt, biz buluruz. Polise gerek yok.” Dedi Kubilay. Bakışlarımı ona çevirdim. Hemen önümüzdeki sırada Mehtap ile ters bir şekilde oturarak bize bakıyorlardı. Parmakları yavaşça bacağımdan yukarıya doğru çıktı ve eteğimin ucuna gelince olduğu yerde daireler çizmeye başladı. Alnımdan ecel terleri dökülürken yavaşça bakışlarımı ondan tarafa, sağa doğru çevirdim. Sanki bacağımı büyük bir arzuyla okşayan kendisi değilmiş gibi ciddiyetle Kubilay’a bakıyordu. Saçları dağınık bir şekilde alnına düşmüştü ve iri kolları giydiği tişörtün içinde muhteşem duruyordu. Biraz daha bakarsam, alev alev yanacağımı hissettim. Bakışlarımı Mehtap’lara döndürdüm. “Olabilir, çıkışta bunun hakkında konuşalım.” Dedim zar zor. Sesimi gerçekten yutacak gibiydim. Parmakları bacağımın üstündeyken odaklanmak çok zordu. Sıcaklamıştım. Dairesel hareketleri hızlandı ve iki parmağı eteğimin altına girdi. Bedenimi kaplayan titreme ile yerimde duramayacak gibi oldum. Elimi kendime doğru yelpaze gibi sallamaya başladım. Ensemden, sırtıma doğru bir ter damlası akmıştı. “Sıcakladın mı?” Diye sordu Mehtap. Hızla başımı ona çevirdim ve elimi indirip masanın üstüne koydum. Hava soğuktu, kış mevsimindeydik. Sıcaklamak… Garipti. Yanımdakinin sırıttığını gözümün ucuyla fark ettiğimde sinirle yutkundum. “Hıhım… Sıcak sanki biraz…” Dedim zorlukla. Parmağı yavaşça yukarı doğru çıkarken, sızladığımı hissettim. Çok yanlış yerdeydik. “Hava o kadar da sıcak değil sanki…” Diye imalıca konuşan Kubilay,’ın bakışları, Aras’ın koca parmaklarının durduğu, bacaklarımın üstündeydi. • DİP NOT!! KARAKTERLERİM LİSE SON SINIF ÖĞRENCİLERİ ANCAK YAŞLARI 19-23 ARASI. BU YÜZDEN YAŞ SINIRLI BÖLÜMLER OLACAKTIR. BUNA DİKKAT EDEREK KİTABA BAŞLARSANIZ SEVİNİRİM!!!

Aslında her şey kanla başladı sadece kimse bunun farkında değil

Sare: Anıll Sare: Ben bugün bir kuş gördümmmm Anıl: Nasıl bir kuş gördün? Sare: Çok güzeldi

Femonen Serisi 1 "Duymak istediğim buydu Yazgı, kendine güvendiğin kadar sesine ve sahnene de güven!" dediğinde kaşlarımı çatmıştım. Ne olduğunu hâlâ anlamış değildim. "Anlamadım," dediğimde kızlar yok artık der gibi bana bakıyordu. "Sahne senin Yazgı, çık ve kendini göster." Sahne senin. Alp Beyin ciddi duruşunun karşısında anlamıştım ki ben bu gece o sahneye çıkacaktım. Korkulacak bir şey yoktu. Hayır, vardı. Ben hiç prova yapmadım.

Büyüklerimizin dediği gibi gerçekten yalanların er ya da geç ortaya çıkma gibi bir huyu var mıdır? Gölgeden gelen gizemli mektuplar ile başlayan bu yalandan nasıl bir gerçeklik çıkacak?

Dershanedeki sınava hasta olduğum için geç girmek zorundaydım. Diğer 3 arkadaşım da öyle. Tarih öğretmenimiz gözetmendi sonrasında ne olduğunu anlamadık fakat hocamıza güveniyorduk

Derslerine ve hedefine odaklı Elay... Klasik bir güne mi uyandı yoksa hayatında yepyeni başlangıçlar mı yaşayacak? Eğlenceli ama bir o kadar da derin bir hikayesi olan bir lise kurgusu ile sizlerleyim🌹

Rüzgar cebinden bir kibrit çıkararak konuştu. "ELVEDA EDİN SİMAYA" İkimiz de korku dolu bakış atarken içeriden Simayın sesi geldi. Ani bir şekilde kibriti kulübeye attığında. Saniyesinde kulübe alev alırken, ben korkudan kal gelmişti alevler için de yanan kulübeye bakıyordum.

Her şeyini kaybetmiş olan Gece bir gün babaannesinin taşınma fikri sayesinde bir mahalleye taşınır ve orada yeni arkadaş, yeni komşular ve yeni okul.  Zorluklar ile karşılaşsada herkes ona iyi davranır ve bir sürü arkadaş edinir.  Fakat bir kişi hariç.  Yiğit Erdem Kuplay.  Ailesi olsa da yalnızlığa mahkum olmuş birisi. Sessiz, soğuk ve gıcık. Kimse ile arkadaşlık etmeyen Yiğit, Gece`ye aşık olur ama iki yıl geçse de söyleyemez ve kendi içinde bir şeyler yaşar. Bu da onun yorulmasına neden olur.  Bu da böyle bir aşk hikâyesi.  İyi okumalar 

En güzel hatalarımdan biriydi öğretmenime aşık olmak. "Aşkda imkansız bir şey yokmuş Savaş bunu seninle yaşarken öğrendim" UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERE BİLİR!!

Mardin`e yeni taşınan aselin okuldaki zorbalığı ve ablasının aşkı ve abisinin arkadaşının arkadaşının ona karşı olan takıntısı yani kısaca aselin Zorlu hayatı ( pano mesajında tam tanıtım var

"Adını ben koydum, çünkü kader bile susmayı seçti. Okulun ilk gününden başlayan bu macera, doğum gününe dayanır mıydı?peki,bu yolculukta yanıma beş kişiyi alır mıydım, bu yolu seçer miydim bilinmez... Ama benim tek seçeneğim buydu. Belki de ben seçmiştim bu kitabı. Adını ben koydum ama sonunu sen yazdın."

Kendi zihninin cehenneminde boğulan Helena`nın önünde tek bir yol vardı, o da anlamsız hayatına bir son vermek. Ya da, hayatın anlamını yeniden bulmak... Helena`nın cehennemdeki günlerine son vermek için can atan Kurtan`ınsa daha büyük bir sınavı vardı. Helena`yı kendi cehenneminden uzak tutmak. 𝐵𝑢̈𝑡𝑢̈𝑛 𝐷𝑢̈𝑛𝑦𝑎 𝑘𝑎𝑟𝑠̧ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑢𝑟𝑘𝑒𝑛, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑡𝑒𝑘 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑑𝑢𝑟𝑠𝑎 𝑦𝑒𝑡𝑒𝑟𝑑𝑖. 𝑂 𝑘𝑖𝑠̧𝑖 𝑑𝑒 𝑧𝑎𝑡𝑒𝑛 𝑘ı𝑦𝑎𝑚𝑒𝑡 𝑘𝑜𝑝𝑠𝑎 𝑦𝑎𝑛ı𝑚𝑑𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑚𝑎𝑦𝑎 𝑑𝑒𝑣𝑎𝑚 𝑒𝑑𝑒𝑟𝑑𝑖... AY KUŞAĞI SERİSİ İKİNCİ KİTABIDIR, İLK KİTAP OLAN TEMPERSİTAR`I OKUDUKTAN SONRA OKUMANIZ ÖNERİLİR. Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kurgudur, tüm hakları saklıdır.

Üç arkadaş sınavda kopya çektiklerinde biri tarafından şikayet ediler, o kişinin numarasını bulduklarında kendi gruplarına eklerler fakat ekledikleri kişi sandıkları kişi değil, onların her şeyi olacak bir kızdır.

0544 *** ** ** : Şayet bir gün okursanız mesajlarımı, bilin ki... Bilin ki bir yolu olsaydı, karşınıza çıkıp gözlerinizin taaa içine bakıp size sadece iki kelime söylemek isterdim. 0544 *** ** ** : Kendine Gel! 0544 *** ** ** : Tövbe Kapısı kapanmadan Kendine Gel! (Görüldü.)

"Küçücük bir kararın hayatını ne denli değiştireceğini asla bilemezsin." Eğer gitmeseydi o gün müdür odasına, şikayetini dile getirmeseydi, onu yönlendiren kişi farklı bir öğretmen olsaydı tanışmayacak mıydı onunla? Dalgalı saçlarına dokunamayacak, misket gözlerine bakamayacak mıydı? "Senin yanında dünyam değişiyor. Yaşadığımı hissettiriyorsun bana."

Yeni okul, yeni şehir, yeni hayat… Defne sadece sakin bir üniversite başlangıcı isterken, onun hiç beklemediği biri karşısına çıkar: Eren. Soğuk, umursamaz, kimseye bakmayan… ama nedense Defne’ye farklı bakan biri.

SİZE AİT OLAN ELBET SİZE GELECEKTİR TEK YAPMANIZ GEREKEN BEKLEMEKTİR