O benim için sıradan bir adam değildi. Bir bakışıyla günümü güzelleştiren, adını duymak için bahaneler aradığım, gelmeyeceğini bile bile yolunu gözlediğim adamdı.

Ama onun dünyasında ben kimdim?

Belki tanıdığı bir öğretmen, belki birkaç kez karşılaştığı bir kadın...

O, benim kalbimde koca bir hikâyeyken ben onun hayatında yalnızca küçük bir ayrıntıydım.

Yine de sevmekten vazgeçemedim.

Çünkü bazı aşklar itiraf edilmezdi. Bazı insanlar hiç haberi olmadan sevilirdi.

Ve bazı bekleyişlerin sonunda kavuşmak değil, insanın kendisiyle yüzleşmesi vardı.

Peki ya bir gün, uzaktan sevdiğin adam sana dönüp bakarsa?

Wattpad kurgusudur.Bilmediği numaraya mesaj atar numaranın sahibi abisinin arkadaşıdır.Tüm telif hakları saklı olup,bana aittir.

Sanem ve Berkenin Zorlu Sevdası. Zorlu olduğu kısmı doğru ama o Sevda gerçek olacak mı ? kavuşabilecekler mi ? birbirlerinden vazgeçecekler mi? hepsinin cevabı hikayede gizli. •Gerçek bir hikayeden uyarlanmıştır.•

Aşka inanmayan bir adamı inandırmak kolay mıydı? Peki ya aşktan korkan bir kadını cesaretlendirmek… Defne ve Levent’in aşkı yanlış anlaşılmalar arasında sıkışmış, kıskançlık ve öfkenin ördüğü duvarlarla sarılmıştı. Yine de gerçek bir aşk için her zaman çıkış vardı… Levent geçmişinden yaralı kalbini, çelik zırhların arkasına saklamıştı, ama Defne’nin zarif ruhunun çatlaklarından içeri sızmasını engelleyememişti. Defne ise Levent’in ateşinden köşe bucak kaçmış, ama saklanamamıştı. Bu bir adamın masumiyeti bulması, bir kadınınsa gerçek aşkı tanımasının hikayesi…

Sıradan bir lisenin sıradan olmayan iki öğrencisi...

İkisinin bir araya gelmesi kırmızı kar yağması kadar imkansızken -en azından Beste böyle söylüyordu- bir araya gelmişlerdi. Hem de iki baş düşmanken iki genç aşık olarak.

Kırmızı karların yağdığı o ütopik evrene hoş geldiniz.

Keyifli okumalar...

-
Bölüm günleri; Çarşamba, Pazar.

Beste Kahraman&Arda Eryavuz

21/10/26

Bembeyaz zambakların önüme serildiği, yemyeşil çimlerle kaplı bir bahçede yürüyorum. Arkama bakmıyorum, önümü görmüyorum. Sadece yürüyorum. Çünkü o an ihtiyacım olan şey o. Geçmişime sığınmıyorum, geleceğimin umuduna kapılmıyorum. Bütünüyle ana odaklıyım. Ve o an benden sana yardım etmemi istiyor. Bütün yaşanmışlıklarımızı, anılarımızı çöpe atmamı; sadece basit bir yara bandı olarak kullanılmamı. Peki ya ben? Ben ne istiyorum? Sana gerçekten yardım etmeyi mi? Yoksa hissettiğim günahkar duyguları bu kılıfa uydurup yanında kalabilmeyi mi? K-Pop dünyasının parlak idolü, PRDX grubunun yıldızı Park Seo-jin diğer adıyla Sylus. Ve onun on dokuz yıllık arkadaşı, bir su kadar güzel ve berrak Kim Ha-eun. Yaşanmışlığın üzerlerine bindirdikleri yük, kalplerindeki kor alevi bastıracak mı? Ya da anıların feryadı, ikisini de yakıp küle mi çevirecek? Uyarı! Bu kitap eser miktarda şiddet/cinayet ve çeşitli istismar öğeleri içermektedir. Bu konuda herhangi bir travmanız varsa lütfen es geçiniz. Kitabın tüm hakları, şahsım Judgement Lane`e aittir. Herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Gülayşe ve Kürşat’ın hikayesi…

Bir evlilik… Birbirine yabancı iki insan… Ve geçmişten gelen sırlar.

Hande, hayatı boyunca başkalarının kurallarına göre yaşadı. Aşağılandı, susturuldu ve kendi hayatı üzerinde söz sahibi olmasına izin verilmedi.

Ta ki bir gün, istemediği bir evliliğin içinde kendini bulana kadar…

Yavuz Çakır, herkesin çekindiği güçlü bir adamdı. Peki Hande'nin hayatına yalnızca bir eş olarak mı girmişti, yoksa bu evliliğin ardında kimsenin bilmediği başka nedenler mi vardı?

Bazen en büyük sırlar, en yakınında duran insanların arasında saklanır.

Peki Hande, kendisine kurulan oyunun farkına varabilecek mi?

Ben Börteçine. Hande'nin hikâyesine hoş geldiniz. 🖤

15.10.26💫

❤️‍🔥🖤⚜️ Eskiden burada popüler olmuş kurgumu okurlarımın mesajları ve daha rahat bitirebilmeleri için yeniden buraya yüklüyorum. Finale kadar iki kitabın yüklenmesi sanıyorum bir haftayı bulur. keyifli okumalar..

⚜️⚜️⚜️

“Dinlediğim en büyük aşk hikâyesi acı dolu kıssalardan yontulmuştu. Zaman, hayata sadıktı. Ne bir saniye erken geldi, ne bir nefes geç kaldı. Hayat ise bir urgan misali, kimi anda uzadı kimi anda bitti. Kimini bekletmeden aldı, kimini yaşarken unuttu. ”

“On üç yıl…”

“On üç yıl, üç ay, bir gün.”

•Mit, Askeri Kurgudur.

•Aksiyon/Romantik bir kitaptır.

**Yer yer şiddet ve yetişkin ögeler içermektedir.

•kitap boyunca ipuçlarını takip ederek sizler de kitap akışına dahil olabilirsiniz.

Kalbinde aşk var bir ben görüyorum…

Gökçe’nin zihninde kurduğu aşk, kitapların arasından sızmış bir hayal gibiydi.
Sayfaların arasında büyüyen, cümlelerin içinde şekillenen, her “bir gün” ile beslenen bir hayal…
Ama gerçek, her zaman en beklenmedik yerden gelirdi.
Koridorun ortasında duran o çocukla birlikte.
Aras Koray.
Ne bir roman kahramanıydı o, ne de hayal gücünün dikkatlice seçilmiş bir parçası…
Gerçekti.
Ve bu, Gökçe’nin bütün kurgusunu sessizce yerinden oynatıyordu.
Ne de olsa “edebiyatçı kız” sadece aşkı kitaplardan okumuştu.
Aşkın nasıl olması gerektiğini satırlardan öğrenmiş, cümlelerin güvenli alanına sığınmıştı.
Ama şimdi…
O satırların dışına taşan bir hikâyenin içindeydi.
Koray Özel Lisesi Koleji’nin duvarları arasında, kendi kurduğu hayallerle hiçbir ilgisi olmayan bir gerçeklik onu bekliyordu.
Aras sınıfta öylece duruyordu.
Sanki oraya aitmiş gibi…
Sanki hikâyenin yeni bölümü onunla başlamış gibi…
Gökçe ise ilk kez, yazdığı hiçbir kitabın bu anı hazırlamadığını fark etti.
Çünkü bazı karşılaşmalar planlanmazdı.
Bazı insanlar hikâyeye girmezdi…
Hikâyeyi baştan yazardı.

elin kafede kuzey le çarpışır ikiside birbirine bağlı olduklarını ve bunun onlara bedel ödeneceğini bilmez ,arkadaşlıkla başlayan bu bağlantı zamanla sevda ateşine dönüşür

OrEl çifti için kısa hikayeler

Rahatsız olan okumasın

Wooyoung nereden bilebilirdi aşkın bu kadar acı olabileceğini ama bilmediği birşey vardı oda aşkının karşılıklı olduğu

Sadece fotoğraf paylasicam belki yorum da olur

Evet bayadır arıyodum 2 3 kitao anca buldum ve sıkıldım artık ben yazcam nieyse 11/A gibi kurgular(sınıftaki tek kız)gibi yazcam okumsun okunmasın farj etmez bana göre olduğı için mutluyum aşşağıda kisa bi kitapla ilgili şeyker yazcam(karakter tanıtım bölümümdeki görseller alisa ile alaz)

...

Alisa

10/B

Alaz

Limonlu sodaaa

Bunlar saçma ama hikaye daha saçma hazır olun en saçma kurgu geliyoooo...

Kapılar sessizce kapanır. Ama içeride kalanlar, kapananın gerçekten kapı olup olmadığından asla emin olamaz. İki bina. Bir avlu. Sekiz kişinin tamamlanması gereken yerde… hâlâ yalnızca beş. Dört erkek iki yıldır bekliyor. Bir kız yeni uyandı. Üç kişi daha yolda. Ses, hiçbir duygu taşımadan duyurulur: “Oyun başlıyor.” Kurallar henüz yok. Ama bir şey çoktan belli: Buraya girenler, bir daha dışarı adım atamaz.

🛑KOPYALAMA ALINTI YOKTUR!!! TAMAMEN KENDİ FİKRİMCE YAZILMIŞTIR!!!

Derin, yaz tatilini geçirmek için arkadaşları ilee birlikte Yazlık evine gelirler. Tek istediği deniz, arkadaşları ve sorunsuz bir yazdır. Ta ki sahilin en dikkat çeken Can kurtaranı Can`la tanışana kadar…

Yavuz Agâh Karahan otuz üç yaşında, eşini doğum sırasında kaybetmiş ve küçük kızı Asena ile hayatını yeniden kurmaya çalışan bir cerrahtır. Geçmişinin izlerini hâlâ taşıyan Yavuz, kendisini yeniden bir evliliğe hazır hissetmez. Mihre Aksu ise yirmi üç yaşında, hemşirelik yapan genç bir kadındır. Yavuz`u çocukluğundan beri tanımaktadır. Ancak yıllar önce başlayan ve karşılık bulmayan sevgisini hiçbir zaman dile getirmemiştir. İki ailenin yakınlığı ve Yavuz`un annesinin teklifiyle iki gencin yolları beklenmedik bir evlilik ihtimaliyle kesişir. Mihre bu evliliği kabul ederken Yavuz, genç bir kadının hayatını kendi geçmişine ve sorumluluklarına ortak etmekten korkar. Bir yanda kaybettiği eşinin hatırasını hâlâ taşıyan bir adam, diğer yanda sevdiği adamın hayatında kendine bir yer bulmaya çalışan genç bir kadın... Peki, aynı çatı altında başlayan bu evlilik, iki yabancılaşmış kalbi birbirine yaklaştırabilecek mi? Rize`nin yemyeşil çay bahçelerinde, Hemşin`in kendine özgü doğasında ve Karadeniz`in serin esintileri arasında geçen bir hikâye...

0551***: Elfidaaaaa, bir belalı başımsın.

0551***: Elfidaaaaa, beni fark etme sakın.

Elfida: Pardon, siz kimsiniz?

0551***: Omzumda iz bırakma, yüküm dünyaya yakın.

Elfida: Kimsin sen kardeşim, hayırdır?

0551***: Elfida, hep aklımda kalacaksın...

Elfida: Manyak mısın sen?

0551***: Sana manyağım, Elfida:)

Lise son sınıfa giden Elif Elmas`ın sıradan bir hayatı vardır.Ta ki sıradan olan hayatını sıradışı yapacak olan adamla ansızın bir şirket ortaklığıyla tanışana dek...

ALINTI

"Çatma şu kaşlarını Yiğit, bantlayacağım en sonunda!"

umursamazca omuz silkti

"elini alnımdan çekmezsen bende çatmam"
şaşkınca sordum

"ama ben hep senin yanında olamam ki!"

"o zaman bende senin yanımda olmadığın,elinin alnımda olmadığı her an kaşlarımı çatarım!"

.....-----..... :) ;)

Bir görev için şehit oldu olarak gösterilen bir askerim. Mezarımın başındakileri uzaktan izliyorum. Annemi,babamı,abimi ,kardeşimi ve dığer herkesi. Herkes teker teker gidiyordu. Annemi saat çok geç olduğumda anca kaldırdılar mezarın başından. Bense gidemedim yanına. Diyemedim "Yasıyorum sen kahrolma." Biraz daha mezara bakmayı sürdürdüm. Bende artık gitmeye hazırlanıyordum ki. Bir kadın mezarın basına geldi. Önce telefondan bir ile konuştu. Konuşmayı bitirince hattı açıp çıkardı ve kırıp cebine koydu. Sonra yavaşca çömeldi. Elini mezara koydu. Yüzünü göremiyordum. Biraz o şekilde kaldı. Bir şeyler anlattı ama duyamamıştım. Ayaklandı gitmeye ihtiyacı varmış gibi. Yüzünü gördüm. Saniyelikte olsa. Kimdi bu kadın?

Jisung,seni seviyorum biliyorsun değil mi?

...

Jisung,seni seviyorum sadece.

...

Üzerine başka gül koklamam,asla.

...