Şef Tarık Dibitutan ve Enise`nin romantik komedi evrenine hoşgeldiniz🥧 Tarık’ın kazara elindeki tuz dolu cam şişeyi düşürüp kırmasıyla Enise’nin sağ gözü seğirmeye başladı. Elindeki delik cüzdanın içini göstererek “yeter Tarık” dedi. Sabrının son damlasının da taştığı dağılmış topuzundan belli oluyordu. “Hafızanı kaybetmiş olabilirsin ama Maşallah iştahın yerinde! Bu kadar pahalı malzemeleri almak zorunda mıydın?” Tarık, sanki kulağında sinek vızıldıyormuşçasına omuz silkti. Bakışlarını çok beğendiği sunum tabağından ayırmayarak yanıtladı. “Kim olduğumu gerçekten hatırlamıyorum ama sanki dünyanın en güzel sosunu keşfetmişim gibi hissediyorum.” Yüzüne şımarık bir çocuk gülüşü takınarak ekledi. “Tadına bakmak istemez misin, Karamel?"

Zaman... Kimine göre ilaç ,kimine görede acıdan başka bir şey değildi. İnsan zamanla kim olduğunu anlardı, bende anlamıştım ama kim olduğumu değil, neye dönüştürüldüğümü anlamıştım... Bundan sonra sessiz kalmayacaktım, bu benim hikayemdi ve benim için yazılmış kaderi değiştirip sil baştan kendi istediğim gibi yazacaktım. Ben Ilgın Akdemir`dim kimseye benzemezdim ve benzemeyecektim.

Okuluna yeni atanan güzeller güzeli İngilizce Öğretmeni İzmir. Onun deli dolu ailesi, bir birinden çılgın ve farklı kuzenleri ve hayatının büyük kısmını kapsayan en yakın arkadaşı Pelin. Ayrıca her şeyden önemlisi yeni atandığı okuldaki Beden Eğitim Öğretmeni Tolga... Hem gülmeye hem eğlenmeye hem de muhteşem bir aşk hikayesine hazır mısınız? Bu süper ötesi eğlenceli romantik komediye sizleri de bekliyoruz.

"Bazı sırlar kanla yazılır, ancak gözyaşıyla silinir.". Selin Tayla için ölüm, bir son değil; babasından miras kalan vahşi bir hazdı. Ellerindeki kanın sıcaklığı, ruhundaki soğukluğu dindirmeye yetmiyordu. Ta ki karşısına o çıkana kadar: Yalın Valerius. Düşman bir ailenin veliahtı ve Selin’in çocukluğunun en derin, en can yakıcı yarası. Geçmişin tozlu raflarında saklanan Letâif, şimdi her iki ailenin de sonunu getirecek bir fırtınaya dönüşüyor. Aşk, bu karanlıkta bir kurtuluş mu olacak yoksa en büyük infaz mı?

Bazı köylerde olaylar yaşanır. Bu olaylara köy sakinleri araştırır...

"Şeytanın en büyük kumarı insandı. Ve kumarı insan kazandı, şeytandan daha şeytan olarak." Burası sadakatin intiharla, sırların ise cellatla eşdeğer olduğu o kör nokta. Şimdi, kendi kaderini başkalarının avucuna bırakanlar ile o avuçları paralamaya gelenlerin savaşı başlıyor. Önemli olan ilk darbeyi kimin vurduğu değil, son darbeden sonra kimin ayakta kaldığıdır. Tarih, sadece en son ayakta kalanı yazar. Bundan tam yüz otuz yıl önce, Çarlık Rusya döneminde, Kurucular Konseyi tarafından gizli bir ‘Stol Soglasiya’ kurulmuştu. Güç uğruna yazılmış kurallar, feda edilen masum hayatlar ve acımasız bir ataerkil sistem. Burası, öylesine dünyaya gelenlerin değil, daha ilk nefesinden önce, o masa için doğanların dünyası. Çünkü Stol Soglasiya’da dağıtılan kanlı kartlar sadece birer kâğıt parçası değil, bizzat kaderin kendisidir. Ve bu düzende ne yaparsan yap, asla o kartta yazan kaderinden kaçamazsın. Düzen bozuldu. Kartlar yeniden, yeni sahiplerine dağıtıldı. Ama kader, tekerrürden ibarettir. Şimdi... Oyun başlıyordu. Ellerde lekeli geçmişler, zihinlerde ise günahı bile kıskandıracak planlar var. Kumar başladı. Şeytan her biri için zarları çoktan attı. Masada yazılı olmayan ama herkesin bildiği tek bir kural vardı. Karşına çıkan her şeytandan daha kusursuz bir iblis olmaktır. “Bu masada herkes satranç tahtasında bir taştı. Hangi taş olduğunu hamleler belirlerdi. Peki bir kumarın içinde misin yoksa satranç tahtasından düşen piyonlardan biri mi?”

Adamın bütün hayatı kızıydı. Can tanesi, bir tanesi... Beklemediği bir anda, yıllar önce velayetini isteyerek ellerine teslim eden eski karısı çıkageldiğinde ise yüreğinde hem korku hem de öfke aynı anda dolanmaya başlamıştı. Korkunun yerini sevda, öfkenin yerini sükunet alsın diye de yoluna çiçekler serdi kadın. Belki biraz geçti ama önemli olan geç olması değil sonsuz olmasıydı. Sonsuzluklarında yollarına çıkan her taşı tek tek kaldırıp, çiçek bahçesine döndürdükleri bu serüveni hep beraber yaşadığımız Destek Aşklar Serisi 2 - Gönlümün Hakimi`ne hoşgeldiniz. "Tanıdık birine tekrar kavuşmak gibiydi aşk..."

Şehirlerle toprağın ortasında sıkışmış iki aile. Yıllar önce dökülen bir damla kan,bugün iki gencin kalbinde yankılanıyor.

" Belkide özgürlük bu dünya da değildir? Belki de özgürlüğüm ve kurtuluşum için hayatımı feda etmeliyimdir ?"

Ben Begüm ve savaşım şimdi başlıyor.

"Ne oldu?" diye sordum korkuyla. Son dakika birşey çıkmıştı işte... Al başına belayı... "İstemediler mi Fatma`yı?" diye sordum. Esma abla kapıyı kapattıp yatağa doğru yürüdü yanıma oturduğunda, "İstemesine istediler de Fatma`yı değil seni istediler!" dedi karşısında ki kapıya boş boş bakarak. "Ne..." dedim boş bulunup ama gerisi gelmedi. Ne demek beni istediler? Adam yüzümü bile görmedi nasıl beni isterler. "Şaka? " dedim olmadığını bile bile... Kapıdan içeri bir hışım giren yengem ile şaka olmadığına emin oldum. "Kalk bakalım gelin hanım!" dedi sinirinden alaya vuruyordu "Koskoca Karacahanlar`a gelin gidiyorsun şu haline bak!" dedi üstümü başımı düzeltmeye çalışarak.

Açıklama yok üşendim sonra gelcek

Bir kadının içindeki saf çocuk, annesinin kanıyla yıkanıp karanlığa gömüldüğünde; geriye sadece küllerinden doğan amansız bir fırtına kalır. Mayıs, hayalleri elinden alınmış kırık dökük bir tasarımcıydı. Aras ise onun sığınağı, üniversite yıllarından beri saklanan gizli bir aşkın failiydi. Ancak geçmişin gölgeleri podyumun ışıltığı ışıklarını söndürdüğünde, aşk ve intikam amansız bir savaşa dönüştü. Biri zirveye tırmanırken diğerinin zirveye battığı, gururun aşkı diz çöktürdüğü bir hikaye...

İki gencin küçükken tanışıp sonradan yollarının ayrıldığı büyüyünce ikisininde ailesini kaybedip birbirlerini yeniden bulup hayat kurmaları

"Karahindiba gibisin." "Ne?" "Aynı karahindiba gibisin, herşeye rağmen yeniden açıyorsun."

Hayat bizi bazı seçimlere zorlar bu seçimler ya hayatımızı değiştirecek yada bu seçimlere göre alternatif sunacak peki biz ne kadar başarılı olacağız? Korkularımız bizi elemi geçirecek yoksa biz korkularımızla oyun mu oynayacağız?

"Sadece binalar yıkılmadı; o gece Aslı`nın geçmişi, kimliği ve inandığı tüm gerçekler de enkaz altında kaldı. Bir şehrin karanlığa gömüldüğü o uğursuz saniyeler, yeni bir hayatın değil, zorunlu bir varoluş mücadelesinin başlangıcıydı. Her şeyini kaybeden bir insan, kendi benliğini yeniden inşa edebilir miydi?"

Bu krallıkta düzen var ama adalet yoktur. Kurallar kesindir, hatalar affedilmez. Ve sadakat... korkuyla ölçülür. Thtta oturan kadın ise bir kurtarıcı değil, o merhameti zayıflık sayan bir kraliçe. Gülerken bile hesap yapar susarken bile hükmeder. Sarayın duvarları ve çevresinde enrikalar büyürken, her bakış bir tehdit her bir söz bir oyuna dönüşür. Çünkü bu krallıkta güç verilmez, alınır. Ve o gücü sadece taşımıyor.... Yönetiyor. Entrika, kaos ve saray olayları seviyorsanız tam yerine geldiniz bir kötünün ağzından dinleyip okuyacaksınız!!!!

Eyşan ile Mahir... bir bilinmezliğin buluşması. yara iken derman olmak, kara iken ak...

Eylül ve Atlas… aynı gökyüzüne bakıp farklı fırtınalarda kaybolan iki insan. Aşk mıydı bu, yoksa birbirlerini tüketmenin başka bir adı mı? 🖤

Bu yalıda son sözü hep ben söylerim!" diyen bir çapkınla, "O zaman şimdiden alış, çünkü artık kuralları ben yazıyorum!" diyen hırçın bir kızın hikayesi... Ferit (Erdem Şanlı), o şatafatlı yalının kurallarına göre yaşayan, uslanmaz ve ukala bir veliahttır. Seyran (Zeynep Atılgan) ise bu lüks dünyanın sahteliğine kafa tutan, asla boyun eğmeyen dik başlı bir fırtına... İki zıt kutup, zoraki bir oyunun ortasında karşı karşıya geldiğinde, o meşhur yalının mermer merdivenleri büyük bir savaşa sahne olacak. Nefretle başlayan bu tehlikeli oyunda, acaba ilk kimin gönlü fethedilecek? Kim çapkın, kim hırçın; kuralları baştan yazmaya hazır mısınız? Düşmanlıktan aşka uzanan fırtınalı bir kurgu... Tek bir kural var: Asla teslim olma!

"Yaraya Sarılmış Zaman" Bazı sessizlikler iyileştirmez… boğar. LAVİN. Bir resmin içine saklanmış ruh. Fırçası çığlık atar ama kimse duymaz. Ankara’nın sessiz sokaklarında yalnız yaşayan genç bir ressam. Tabloları renkli görünür ama her tonu karanlık bir geçmişin yankısıdır. Konuşmaz. Anlatmaz. Anlaşılamaz. Ta ki biri, sessizliğin içindeki çırpınışı fark edene kadar… HARUN. Kalbin diliyle konuşmayı öğrenmiş bir klinik psikolog. Zihin değil, ruh izler. Bir sergide Lavin’in resimleriyle karşılaşır ve her fırça darbesinin içinde gizlenen yaraları okumaya başlar. Ama bazı geçmişler dokunulmazdır. Ve bazı kadınlar, iyileştirmek isteyenlerden bile kaçar. ALAZ. Bir sır gibi gelir. Ayda’dan kopup Lavin’in hayatına sızar. Güzel cümleler kurar, sıcak gülümser… Ama gözlerinde geçmişten sızan kirli bir karanlık vardır. Onun gelişiyle Lavin’in renkleri solmaya, resimleri değişmeye başlar. Çünkü Alaz, Lavin’in yarasını iyileştirmeye değil, onun geleceğini kirletmeye gelmiştir. Harun geçmişi anlamaya çalışırken, Alaz Lavin’in kaderini yeniden yazmak ister. --- Geçmiş mi? Gelecek mi? Kurtarıcı mı? Yok edici mi? Aşk mı? Tuzak mı? Yaraya Sarılmış Zaman İyileşmekle yok olmak arasında kalan bir kadının, gözlerden saklanan iç savaşı… Telif Hakkı © 2025 Hira Şeker Bu kitabın tüm hakları saklıdır. Kitabın hiçbir bölümü, yazarın yazılı izni olmaksızın elektronik, mekanik, fotokopi, kayıt ya da başka herhangi bir yolla çoğaltılamaz, dağıtılamaz, yayımlanamaz veya herhangi bir bilgi sisteminde saklanamaz. Bu eser bir kurgu ürünüdür. Kitapta adı geçen kişi, yer, kurum ve olayların tamamı ya da bir kısmı hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve olaylarla benzerlikler tamamen tesadüfidir. Kitap Adı: Yaraya Sarılmış Zaman Yazar: Hira Şeker

"Geçmiş onu büyüttü. Karanlık onu şekillendirdi. İntikam ise onu geri çağırdı.” Eflin Öztürk, yeraltının en tehlikeli gölgesidir. Demir Ateş ise Batı’nın değişmeyen gücü. İkisi karşı karşıya geldiğinde, artık hiçbir sır güvende değildir.

Düşmanlık kanla yazıldı… ama kalpler başka bir savaşa sürüklendi. Zerya Karahan ve Azad Demirhan… İki düşman aşiretin gölgesinde büyüyen iki isim. Onlar için birbirine bakmak bile yasaktı. Ama kader, yasakları severdi. Bir gece… bir kurşun… ve geri dönüşü olmayan bir karşılaşma… Zerya, düşmanına güvenmek zorunda kaldığında hiçbir şey eskisi gibi kalmayacaktı. Çünkü bazı savaşlar dışarıda değil, insanın içinde başlardı. Ve en tehlikelisi… kalbin düşmana yenilmesiydi.

Sangu ve sanrı