- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Nerden bilebilirdimki yeni okulumun bana hem imkansız aşk hemde gerçek ailemi geitreceğini. Bu benim hikayem. Bu ben ile 6 aydır sevdiğim çocuğun beni sevmemesinin hikayesi. İmkansız olduğumuzu bildiğim halde onunda beni sevmesini beklediğim hikaye. Bu hikaye gerçek ailemin hiç ummadığım anda karşıma çıkmasının hikayesi. Bu kitabı yazıyorum evet belki bir çok kişi okumayacak ama benim yaşadıklarımı yaşayanların yarasını da merham gibi saracak bu kitap. Kim bilir belki bir gün imkansızlıklarda imkan dahilinde olur... Belki beni sevmeyeceğini düşündüğüm gerçek ailemin beni sevmesinin ve benim hayatta ilk defa gerçekten sevilmemi hissedeceğim hikayedir.

🖤 İlk fırça darbesi... İkinci fırça darbesi... Ve üçüncü fırça darbesi... Ben Nihan Sezin. Zengin bir ailenin el bebek gül bebek büyütülmüş biricik kızları Nihan Sezin. Anne ve babası tarafından hiçbir zaman anlaşılmamış Nihan Sezin. Soyadından nefret eden, bu evde doğmamayı dileyen Nihan. Sadece Nihan... Küçük bir atölyede ömrünü tamamlayan, yaşayan bir ölüden farkı olmayan Nihan... Kitap kapağı tasarımı; @lost_on_you

Bir serseri de olsa..en yakın arkadaşımın abisi de olsa..düşmanımda olsa..aşk..aşktır.

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...

Üvey babasından yıllarca şiddet görmüş ardından zorla bir adamla evlenmiştir ama sadece kağıt üzerindedir evliliği. Bir kızıda vardır bu kadının ve ikisi her defasında evden kaçmak isterler ama hep başarısız olurlar ama en sonunda bir şekilde evden kaçarlar anne, kız ve artık onlar için güzel bir hayat başlıyor olacak ama bu hikayede şiddetten kaçsalar dahi peşlerini bırakmayan bir şey vardır....

☀️ Yıllarca yaşam mücadelesi vermiş, sadece oğlu Umut için nefes alan bekar bir anne Mihre Akçay... onları korumaya yemin etmiş Yüzbaşı Mehmet Aslan Kılıç... Her anlarında destek olan Kilit Timi... ☀️

"Gökçem karanlığıma ışık oldun. Her şeye inat yanımda oldun. Sen zifiri karanlıkta açan bir papatyasın. Benim papatyamsın..:)"🦋 Gökçe ve Koray küçüklüklerinden beri tanışan iki yakın arkadaştı. Ancak Koray`ın vedasız gidişiyle uzun yıllar birbirlerinden haber alamadan ayrı şehirlerde yaşadılar. Halbuki her gece aynı gökyüzüne bakıyorlardı. Aynı güneşin ışığına çeviriyorlardı yüzlerini. Bu ayrılık bazı hislerin o kadar da basit olmadığını anlamalarını sağlamıştı. Bu hikaye vedasız ayrılan iki çocuğun birbirine kavuşması aslında, kırık iki kalbin birbirinin yaralarını sarması ve tüm karanlıklarına rağmen papatyalarının açması. "Bahar bir insanla gelebilir insana..." 🤍 Eğer ki hayata yeniden tutunmak istiyorsanız ve umudu tekrardan hissetmek isterseniz. Sizi bekliyor olacağım..:)

Geçmişin tozlu hırkasından sıyrılıp parlak rugan ayakkabıların içine sıkışanlar, hırsla gökyüzünü daraltanlar ve balıklara şemsiye açacak kadar kibirle dolup taşanlar... ​ Bu kitap; sınırları insan eliyle çizilmiş daracık kafeslerin içinde, kendi okyanusunun ağırlığıyla ezilen ruhların sesi oluyor. İçindeki iyiliği usulca kaybedenlerin, zamansızca çürüyenlerin ve kendi kanından izler kovalayanların dürüst bir vesikası. ​ Sığamadığımız her gökyüzüne ve sığdırılamadığımız her kafese dair...

Hayatlarının farklı yollarında yalnız kalan iki insanın, beklenmedik bir anda yolları kesişir. Umut, sevgi ve küçük yanlış anlamalarla örülü bu yolculuk, onları hem sınar hem de birleştirir. "Sevgiyle Örülmüş Hayat" aşkın iyileştirici ve dönüştürücü gücünü gözler önüne seren , sürükleyici bir hikâye.

Güneş o gün doğmamıştı belkide.... Aslında güneş Eylül için hep bir ışıktan ilerisi olamamıştı.......

Sessiz Umut; Bazen insanın içinde kimsenin duymadığı duygular vardır. Söylenmemiş cümleler, yarım kalmış hayaller ve geceleri sessizce kalbe çöken düşünceler… “Sessiz Umut”, tam da o duyguların içinden doğan bir şiir yolculuğu. Bu sayfalarda yalnızlık var, kırılmış kalpler var, geçmişe takılı kalan hatıralar var. Ama hepsinin içinde küçük bir şey daha var: vazgeçmeyen bir umut. Her şiir, insanın kendi iç dünyasında yaptığı yolculuğu anlatıyor. Bazen kaybettiğimiz şeyleri, bazen de yeniden ayağa kalkma gücünü… Belki bu satırlarda kendinden bir parça bulacaksın. Belki bir hatıranı, belki de kalbinde sakladığın bir duyguyu… Çünkü bazı umutlar bağırmaz. Sessizce büyür. Ve bazen insanı ayakta tutan şey… o sessiz umut olur. “En karanlık gecede bile, insanın içinde sönmeyen küçük bir umut vardır.” — Mert İçli 📖✨

SARE YALÇIN; Yanacağımı ve bu işin sonunda kül olacağımı hissediyordum. Yüzbaşının sözleri zehirliydi. Bakışları sertti. Sesi soğuktu. Ama, beni yakardı biliyorum.

Yasemin... Kalbi yaralı bir genç kız... Ve yaralarını saklayan bir maske... Bu kitap yaralarına ilaçlar arayan bir kızın hikayesi... Bu kitap bir genç kızın iyileşme hikayesi... Bu kitap bir kızın en gerçek ilaç olan rabbine sığınmakla tanışmasının hikayesi... Bu kitap tüm acılarına rağmen umutlu hayaller kurmayı bırakmayan kızların hikayesi... Her şeye rağmen bitmek bilmeyen umutlu hayallerin hikayesi

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

Asel ve Batın çocukluklarında birbirine çok yakın iki insandır. Ancak hayat onları altı yıl boyunca birbirinden ayırır. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde hiçbir şey eskisi gibi değildir. Asel kopmaktan korkar, Batın ise bağlanmaktan bu yüzden ikisi zıt karakter olduğu için asla uyuşamaz.Bakalım hikayenin sonunda bu ikisi beraber olabilecek mi yoksa finalde ikisi de başka kişilerle mi olacak?

Hilal, ailesini kaybettikten sonra hayatla bağını neredeyse tamamen koparır. Ama onu asıl tüketen, kimseye anlatamadığı geçmişidir. Emir, onun en karanlık zamanlarında yanında olur. Hilal, onunla birlikte yeniden nefes almayı öğrenirken, saklanan gerçekler de yavaş yavaş gün yüzüne çıkmaya başlar...

Kitabıma bir göz atarsanız gerçekten çok mutlu olurumm🫶❤️

`` Herkesin bir Akşam Yıldızı vardır değil mi? `` Peki ya kaybolmuş bir yıldızın , ışığını geri getirmek mümkün mü? Bu hikaye ; mesleğinin esiri olmuş , hayatın içinde kaybolmuş bir yüzbaşı ve onun ışığını tekrar kazandıracak bir öğretmeni anlatıyor... Bazen umutların tükendiği , cesaretlerin bittiği anlar olacak ama onlar için akşam yıldızı hep yol gösterici olacak... `` Bir yıldız ne kadar parlak olursa olsun , bazen kaybolur. Ama bir kalpte yeniden parlar.`` Bu kaybolmuş hayatlarınızın içinde kendi Akşam Yıldızınızı bulmak için hazır mısınız?

Bayramlardan kaçan, herkesin kutladığı o özel günleri reddeden bir çocuk düşünün... Şekerin kokusu midesini bulandırırdı, çikolata bir çocukluk vaadi değil, kaçılması gereken bir hatıraydı onun için. "Sizin dört gözle beklediğiniz günlerde ben odama saklanırım, Leyla," derdi. "Bana neden bu kadar kendini kapattın deme. Ben zaten küflü odalarda büyümüş biriyim..." Bu, Türkiye`nin farkına geç vardığı bir ressamdı. Fırçası kadar suskun, renkleri kadar yaralı. Dostoyevski`yi yalnızca okuyan değil, onunla yaşayan bir adam... Yiğit ve Leyla, her gün başka bir yüzünü keşfederken şunu fark ederler: Bazı insanlar anlatıldıkça değil, çözüldükçe derinleşir. Ve bazı hikâyeler, mutluluktan değil, eksikliğinden doğar. Eğer bayramlardan kaçan bir çocuğun, karanlık odalarda büyüyen bir ruhun ve sanatla hayatta kalmaya çalışan bir adamın hikâyesini merak ediyorsan... Bu sayfayı çevir. Çünkü bu hikâye, okuyanı değil yakalayan türden.

Bazı hikayeler acıyla başlar sonradan mutluluğa ulaşır

Beyda Behrilan,güzeller güzeli bir veteriner. O, hayatının en büyük yarasını taşıyor: Yıllardır görmediği Baran`ı, unutamıyor. Baran Karaser, İstanbul’un en başarılı Tarım Holdingi yöneticisi. Güç ve modern hırs onun tek rehberi. Ailesinin çağrısıyla döndüğünde, gelenek onu beşik kertmesiyle zoraki evliliğe, Beyda`ya mahkûm ediyor. Baran, bu evliliği bir görev sayarken; vicdanını İstanbul’da bıraktığı gölge bir ilişkiye esir etmiştir. Beyda ise yıllardır beslediği saf sevginin, Baran’ın kayıtsızlığı karşısında yanıp kül olduğunu fark eder. Bir yanda vazgeçilmez bir sadakat, diğer yanda kaçınılmaz bir ihanet gölgesi. Peki bu zoraki evlilikte, kalbi kimin esiri olacak? HER GÜN SAAT 19.30 YENİ BÖLÜM

Tek bir amacım var. Beni kendine sıkı sıkı bağlıyan. Yanımda arkadaşlarımla peşindeyim o amacın. HEPİMİZ BİRİMİZ BİRİMİZ HEPİMİZ İÇİN

Kökü kurumuş bir ağacın son yaprağını bekleyişi gibi; insan bazen bittiği yerde kalır, çünkü gidecek bir “sonra”sı yoktur. Her şeyin solduğu, renklerin siyah ile beyaza mahkûm olduğu bir dünyada herkes çoktan gitmişken, bir ruh neden aynı eşikte tek başına bekler? “Berzah”, ne tamamlanmış bir sonun ne de yeni bir başlangıcın adıdır. O; insanın içinde sessizce uzayan, zamanı donduran ve her şeyi yarım bırakan o amansız bekleyiştir. Bu hikâye; kaçmakla kapanmayan yaraların, açılmamış odaların ve kendi uçurumuna tutunanların hikâyesidir. 🎀 Geri dönüşleriniz, yorumlarınız, eleştirileriniz benim için çok değerli lütfen yanlışlarımı düzeltmem hatalarımı görmem için yardımcı olur musunuz 🎀