“Güneş çık üzerimi değiştireceğim dedi sert bir sesle olmaz dercesine başımı iki yana salladım sadık amcaya söz vermiştim yarasına bakacaktım Çıkmayacağımı anlayınca üzerinde ki tişörtü eteklerinden tutarak çıkardı Üzerime doğru yürüdüğünde kapıyı açarak beni dışarı iteledi ve kapıyı sertçe yüzüme kapadı ✨ Bir adam hayatında duygular yok tek yaşamı mesleği ve bir kadın her şeye rağmen mutlu bir yaşamı var bu ikilinin yolları kesişirse ne olur gelin okuyalım altta kısa açıklama var Güneş yakınlarının yönlendirmesi ile bir adamla tanışır ve görücü usulü biriyle tanışır ancak bir gün polisler gelir ve bir anda herşeyini kaybeder Alaz adı gibi bu hikayede beni yakacaktı ama tek yanan ben olmayacaktım Güneş ve Alazın hikayesine hoşgeldiniz okurken oylamayı unutmayın 🫶 Türünü seçemedim o yüzden genel kurgu şimdilik

Hayat bir satranç tahtasıysa, ben piyon mu olacağım yoksa hamle yapan mı? Gerçek sandığım her şey, belki de en büyük yalandı. Yalanların içinde yüzüp gerçeğe ulaşabileceğimi mi sandım? Yoksa asıl yanılgım, gerçeğin sandığım kadar gerçek olması mıydı? Seçimlerim ya beni kaderimin mahkûmu yapacak ya da ipleri elime alıp oyunu yeniden kuracağım. Çünkü biliyorum ki kader ağlarını her zaman tesadüfen örmez. Bazen, en büyük sırlar en açık oynanan kartların arasındadır. Peki, ben gerçekten kendi oyunumun içindeyim mi, yoksa çoktan bir başkasının hamlesi mi oldum? -Kitap tamamen şahsıma aittir. Herhangi bir çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. -İnstagram hesabımız @mahperi00_

Liseli olan bir genç kızın babasının düşmanı tarfından tuzağa düşmesi

Dikkatimi çeken cinayet dosyalarını kaleme dökmek istedim, +1& Kitaba bir spotfy listesi açtım okurken dinlemek istiyorsanız bakabilirsiniz ama mevcut şarkıların hepsi bölümlere ekli

Hayat bazen hiç beklemediğin anda beklenmediğin biçimde sana gerçek aşkı verir. Tabi ki sen bunun farkında olup güzel bir fırsata çevirirsen ne ala.... Kader mi dersiniz alın yazısı mı orasını size kalmış. Ben ne diyorum diye sorarsanız Can Özüm.. Ben Yasemin ufak bir köyde mutlu, ailesi ile büyüyen sonrasında şehre üniversite okumaya giden genç bir kız.Üniversite ortamının renkliliği,ailesinin yoğun sevgisi içinde herkesin samimi olduğunu düşünen masum bir kalp. Hayatın tam da beni iyi niyetim yüzünden kıracağını bilmeden heyecanla kayıt yaptırmaya gidişim. Her şey dün gibi... Şimdi nasıl mıyım? Gelin birlikte bakalım...

> Sessizlik onun dünyasıydı... ama bu sessizlik artık güven vermiyordu. Karanfil Sare, evine dönerken arkasında duran gizemli bir adamın gölgesiyle yüzleşir ve hayatı bir anda karanlık bir oyuna dönüşür. Yanlış anlaşılmış bir intikam, gölgelerin ardında bekleyen çeteler ve tehlikeli sırlar... Hayatta kalmak için zekasını ve cesaretini kullanmak zorunda. Peki ya gerçek suçlu kim? *** 𝙆𝙖𝙧𝙖𝙣𝙛𝙞𝙡 𝙎𝙖𝙧𝙚, 𝙗𝙞𝙧 𝙤𝙮𝙪𝙣𝙖 𝙠𝙪𝙧𝙗𝙖𝙣 𝙢ı 𝙜𝙞𝙩𝙢𝙞𝙨t𝙞 𝙮𝙤𝙠𝙨𝙖 𝙜𝙚𝙧𝙘ç𝙚𝙠𝙩𝙚𝙣 𝙠𝙖𝙩𝙞𝙡 𝙤 𝙢𝙪𝙮𝙙𝙪? Bir gün evine giderken takip edildiğini fark eden Sare` nin kaçmak için vakti yoktu. Kendi katil çetesini kurmuş bir adamın kardeşini öldürmekle suçlanırken her gün, her saat, her dakika masum olduğunu haykırarak geçiyordu. Ancak çok emin bir şekilde kendisinin katil olduğu her saat kendisine söylendiğinde aklını ne kadar koruyabilecekti? Gerçek ve yalan arasındaki çizgiyi kaybetmeye başladığında ve artık kendisi bile katil olduğundan şüphe duymaya başladığında oradan nasıl kaçacaktı ki? ______________________________________ Kitap, kurgu, olaylar ve karakterler tamamen bana aittir. Hiçbir şekilde bir benzeri yazılamaz, veya üretilemez. Çalıntı gibi bir durumda adli işlemlere başvurmaktan çekinmeyeceğimi de bildirmek isterim. İyi okumalar....

Bir kaza da hayata 0 dan başlayacağımı nereden bilebilirdim

Eskiden çok yakın dost olan iki mafya lideri Hakan Kaya ile Cihan Aslan`ın düşmanlığı... Küçük yaşta okumaya yurt dışına gönderilen Sena Aslan, her şeyden habersiz babasının onu kandırması ile geri dönmüş ve zorla babasının dostu olan mafya liderinin oğlu ile evlendirir ancak kendisi avukat olduğu için hukuki yollardan boşanır... Ve sonra beklenmedik bir anda hayatının aşkı ile karşılaşır ancak o kişi herkesin tırsdığı mafya lideri ARAS KAYA dır...

Gerçek her zaman kurtarıcımıdır yoksa yıkıcımı?...

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Ölesiye bir aşk ölesiye bir sevgi

Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten." ------- Kesişim 1. Kitap Kırınım 2. Kitap ------- [Kırınım adlı kitabım bu kitabın devamıdır. Dileyenler bağımsız da okuyabilir.]

Onlar aynı masada birbirini hiç tanımadan büyüdüler. Aynı kurallarla yetiştirildiler. Aynı dünyaya ait oldular. Bu dünyada ortaklık vardı, anlaşmalar vardı, sessizlik vardı. Ama aşk yoktu. Her şey planlandığı gibi ilerlerken, tek bir yalan bütün dengeleri altüst etti. Gizli kalmış anılar gün yüzüne çıkarken, güven yerini şüpheye, sadakat yerini ihanete bıraktı. Çünkü bazı gerçekler kurşundan daha ölümcüldü. Ve bazı yalanlara.. Kurşun bile işlemedi.

Kadınlara değer verilmeyen bir ülkede dünyaya gelen prenses...

Petek üvey babasının şiddetine maruz kalan genç bir kızdır.Mahalleden çocukluk aşkı olan Ufuk, Petek’in çığlıklarını duyup kapıyı kırdığında, olanlar artık geri döndürülemezdir. Ufuk hapse girerken, Petek ise karnında bir sır taşıdığını henüz bilmiyordur.Yıllar sonra ise Petek artık bambaşka bir kadındır.

Fantastik, sırlarla dolu bir kitaptır. Özeti altta. 4010 yılında olmamız bir mucizeydi, 3048 yılında dünya üzerinde bilinmeyen bir virüs yüzünden insanların yüzde, ellisini kaybetmiştik, bu virüs ise dünya üzerinde en korkunç virüs ilan edilmişti, bu virüs toplam 10 sene sonra kendini öldürebilmiş ya da yok edebilmişti. 2048 yılında başlayan bu virüs 2060 yılına kadar her yerdeydi, havadan tutun canlılara kadar, dışarı sadece doktorların bulduğu aşıyı kendinize enjekte ettiğinizde cıkabılırdık. Şu an herkes bunu kolay bir şey zannederdi, çünkü şimdiki insanların tek dediği şey " git aşını ol ve dışarı çık bu kadar basitti kendilerini ölüme terk ettiler " ama onların bilmediği tek bir şey vardı, 2048 yılında o aşıyı olmak için toplam 5 milyon dolar para vermek zorundaydı ve bu o zamandaki insanların ödeyemeyeceği bir paraydı, 2048 yılı dünya üzerinde ekonomisi en çok kötü 2. yılı ilan edilmişti. 1. yılı ise 2032`ti. Dünya üzerinde kardeş ülkeler, ülkelerini birleştirerek dahada büyüdüler ve güçlendiler ve şu an dünya üzerinde 3 ülke oluşmaktaydı. Dünya üzerinde bu 3 ülke olması çok büyük felaketlere yol açmıştı. Her geçen gün suyumuz tükeniyordu. Topraklarımız susuzluktan kupkuru olmuş bir çiçek dahi göremiyorduk. Su içmek için günde sınırlı sayıda su alabiliyorduk. Şimdiki insanların tek istediği şey 1 yudum su içmek. Her geçen gün insanlar ellerine kürek ve kazma alarak her gördükleri toprak alanlarını kazmaya başlamıştılar. Ülkenin her tarafı insanlar yüzünden çukurlar olmuştu. Biz, şimdiki insanlar mal, mülk yerine 1 damla su için insan dövmeye ve öldürmeye başlamıştık. Ben geçmişte hep geleceğin güzel olacağını düşünmüş veya hayal etmiştim.

.. Gösterimi sergiliyordum. İçim kan ağlarken rolümü yapıyordum, zorundaydım. Acımı sadece perde görüyordu. Perdeye de kan bulaşmıştı ellerime olduğu gibi. Elimde kan vardı. Hayatımda kan vardı. Ben kanayarak doğmuştum. Kanatarak doğmuştum. Deşerek büyümüştüm. İnsanların acısını oluşturmaktan zevk almış bir sadistten yaralıya dönmüştüm. Karma`ya inanır mısınız? Ben İlay Karael, hayatımı batırmıştım. O. Karan Viran, hayatımda bana ilk defa vicdan azabı çektiren kişiydi. Aşkım, sevgilim benim... affet beni, özür dilerim ama hatalarımı geri alamam, gece gözlüm. Beni böyle de sever misin? Elimde senin kanın var sevgilim...

Babasının evlenmesiyle birlikte annesinin yanına taşınan Ahu`yu İstanbul`da karmakarışık bir lise hayatı bekliyordur. Yeni bir okul, yeni bir ev, yeni arkadaşlıklar ve aşk... Sarp Fırat Karaca ile tanışmasının ardından her şey değişir.

Hüma Arsen bir mafyanın polis kızıydı. Peşine düşen adam onu öldürmek yerine oyununa davet ettiğinde her şey değişti. Aşk, en beklenmeyen anda insanı bulurdu. Ama adalet için yemin etmiş bir kadının, adaleti kana bulayan bir adama âşık olması… felaketti. ♟️ “Sen…kimsin?” Boğazım acıdı ve yıllarca susuz kalmışım gibi çatlaktı sesim. Konuşmak bile büyük bir azaptı. “Avcın,” Parmakları yüzümde yaraların etrafında geziniyordu biliyordum ama hissim her saniye köreliyordu. “Ölümsün,” diye fısıldadım. “Ölümünüm,” diye fısıldadı. ♟️ YAYINLANMA TARİHİ: 23.01.2026

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

"Seni kurtarmak için değil, acını daha güzel bir ışıkta izlemek için kapıyı açtım" Tüm dünyası beyaz bir odadan ibaret olan Alina, onu özgürlüğe taşıyan adamın aslında yaralarını tekrar kanattığını fark ettiğinde her şey için geçti. Aras aşık bir adam değil kurbanının acılarından şaheser yaratan bir cellattı. Aşkın sanata, sanatın ise arzu ve acıya dönüştüğü yerde her tuval bir sır. 17.04.2026 - 12.05.2026

-Kendi başımın çaresine bakabilirim. Ayrıca üç gün önce tanıştığın birinin ölüp ölmemesi neden seni ilgilendiriyor? -Üç gün önce tanıştım diye seni ölüme terk edip gidemem, ben öyle bir adam değilim. Başına bu belayı ben açtım ve eğer izin verirsen ben halledeceğim. Benim yüzümden ölmene izin veremem.

GERÇEK AİLEM KURGUSUDUR! Neva, üç yaşındayken annesi tarafından İstanbul’a götürüldü. Yeni bir hayat kuran annesi, geçmişini geride bırakırken kızını da herkesten sakladı. Neva yıllarca dış dünyadan uzak büyüdü; arkadaşları olmadı, hastanelere götürülmedi, kimseye gösterilmedi. Sanki hiç var olmamış gibiydi. Ama sırlar sonsuza kadar saklanamazdı. Bir gün çıkan kavganın ardından evin içindeki sessizlik bozuldu.

Geçmiş ve şimdi arasındaki ince çizgide, Elizan farklı bir kimlikle Eray`ın karşısına çıkıyor. Acaba Taha Eray Kesici, bu küçük oyunu bozacak mı?

"Bana on sekiz yıl boyunca bir yalanı yaşattılar." Yedi nüfuslu, rutubet kokan, her köşesine sefaletin sindiği o evin istenmeyen kızıydım ben. Üzerime giydirilen başkalarının eskileri, sofrada bana düşen o en küçük pay ve ne yaparsam yapayım o gözlerdeki `yabancı` bakış... Hepsi benim gerçeğimdi. Ben Sıla`ydım; İstanbul`un arka sokaklarında unutulmuş, o yoksul ailenin sığıntı kızı. Ta ki o rüyalar başlayana kadar. Zihnimin duvarlarını yıkan, gözlerimi kan ve intikam hırsıyla açmama sebep olan o fısıltılar bana kim olduğumu haykırıyordu. Ben o döküntü evin kızı değildim. Ben benden çalınan bir hayatın, arkamdan çevrilen karanlık oyunların ve kanla yıkanmış bir tahtın tek varisiydim. Beni bir çöplükte büyümeye mahkum eden gerçek ailem... Yıllarca bana `kızımız` diyerek o iğrenç yalanı sürdüren sahte ailem... İçimde uyanan bu karanlık gücü artık durduramam. Gölgelerin ardındaki o geçidi bulacağım. Oraya, ait olduğum yere gideceğim. Ve benden çalınan her bir saniye için, hepsinden hesap soracağım. Merhamet yok. Sadece intikam var.