13 yaşındaki Zeynep, 15 yaşındaki Melike ve 17 yaşındaki Gamze... Üç kardeş, aileleriyle aynı evde yaşamalarına rağmen birbirlerinden bile sakladıkları sırlarla doludur. Ailelerine hiçbir şey anlatmadan kendi sorunlarını çözmeye çalışırlar. Her gün yeni bir yalan söylemek zorunda kalırken, sırları giderek büyür. Kardeşlik bağları onları ayakta tutsa da, saklanan gerçekler bir gün ortaya çıkacak mıdır? Dostluk, kardeşlik, güven ve büyümenin zorluklarını anlatan bu gençlik romanı, bazen en ağır yükün söylenemeyen sözler olduğunu gösteriyor.

Gerçek ailem kurgusu dur. Erkek versiyondur. O bir askerdi. Doğduğu hastanede yaşanan büyük bir felaket, kaderinin tüm yazgısını değiştirmişti. Ancak ne o, ne de başkası bu büyük sırrın habercisiydi. Tam hayatının rayına oturduğunu sandığı anda, kendini daha karanlık bir çukurun içinde bulacaktı. Onu bu uçurumun dibinden çekip çıkaracak olan şey ise, asla beklemediği bir aşk olacaktı.

●Belirsiz dini bir Bilim Kurgu kitabıdır. *İlk 7 bölüm içinde anlatımı bölüm bölüm aksaklıklara uğramış yakın zamanda düzenlemeye almaya çalışacağım. Bunun bilincinde kitaba başlarsanız müteşekkir olurum. 8. Bölümde anlatım düzelecektir :) Betül Güney henüz 18`inde kendi hâline yaşayan bir genç kızdır. Günün birinde ne olduğunu anlayamadığı bir hastalığa tutulur. Doktor doktor gezmeleri hiçbir işe yaramaz ve kendisini devletin karantinası altında buluverir. Çaresizlik iliklerine kadar işlerken tek dayanağı umut ve dua olan bu genç kız için Yaradan tarafından hazırlanan bazı süprizler vardır. Üzüntüler ile sarılı olan küçük mutluluklar, bu genç kızın hayatını nereye kadar taşıyabilecektir? Dahası peşine takıp karantinaya sürüklediği bir avuç insan hayatına nasıl bir iz bırakacaktır? "Sorumlu olduğum ve olmadığım her şey için... " "Özür Dilerim, Özür Dilerim Betül..." *Burak Kahraman

Siyah`dan Mavi`ye Doğan Aşk+1& kitabının ikinci serisidir. Önce onu okuyup sonra bu kitabı okumanızı öneririm. Böylece konuya daha hakim olabilir siniz. Her son yeni başlangıçlar demektir. Helin`in yaşadığı o kadar zorluktan sonra doğan kızı ve herşeyin düzelmesi. Saye. Ailesinin Türkiye`nin en güçlü mafyalarından oluştuğunu bilmesine rağmen bir birşeyi umursamadan hayatını yaşayan Saye ve eskiden kalma bir düşmanlık. En büyük hayaliydi halası gibi avukat olup sesini duyuranayanların sesi olmak. Saye`nin hayallerinin peşinden gitmesine engel olabilecek mi bu düşmanlık? Peki ya bu düşmanlık aşka dönüşürse?

Bazen kader, insanı kalbin ve aklın savaşı ile sınardı Kalp aşkı, akıl ise geleceği seçerdi. Solares Sistemi`nın beşinci gezegeninde beş krallıktan en güçlüsü olan Marosa Krallığı`nda katiller, dolandırıcılar ve hırsızlar orduya alınmak için, üç gruba ayrılan askeri tesislere gönderilirdi. Athena Valente`de on bir yaşındayken işlediği cinayetten dolayı bu kadere mahkumdu. Ama kendisini halktan gizlenen dördüncü grupta bulunca Solares`in kaderini değiştirmek için plan yaptı. Çünkü Athena, Solares Sistemi`nın zalim hükümdarı Noras tarafından aranan altı Pomiwa vârisinden biriydi ve damarlarında kadim hava elementi akıyordu. Noras ise yirmi yıl önce kehanette bahsedilen altı vârisi bulmalı ve tahtı için onları için yok etmeliydi. Çünkü altı vâris birleştiğinde Solares`in kaderi de değişecekti. Ancak Athena bir seçim yapmalıydı. Ya kalbini dinleyip aşık olduğu adamı seçecek, kimliğini sonsuza kadar saklayacaktı. Ya da aklını dinleyip isyanı seçecek, halkı zalim hükümdar kurtaracaktı. Ve bu seçim, Solares`in kaderini baştan yazacaktı. Kehanet der ki: Gezegenler sıralandı Pomiwa`nın varisleri yıldız ışığı ile kutsandı Şahitlik etti yıldızlar, vârislerin doğumuna Yazgı yazıldı, kehanet belirlendi Solares`e ikinci bir şans verildi Yıllar sonra altı varis birleştiğinde Solares kadim güçle sallanacak Zalim hükümdar devrilecek, halk özgür kalacak Ama... Halk, varislere ihanet ederse Pomiwa, ışığı ile Solares`e kıyameti tattıracak"

" Sahte sevgiler gerçeklere tutulan bir aynadır. " " Toz bulutu gibiydi insanın içi. Işıltılı ve bir yörünge içerisinde. Ama her toz bulutu görünmez değildir. Bazıları için siyah bir nesneyi beyaza çevirecek kadar göz çarpıcıdır. " Kaybolmak istiyor insan, her şeyi geride bırakmak istiyor. Tüm bu zorlukların arasında yaslanabileceği bir omuz, bağlanabileceği bir kişi arıyor. Gerçekten sevilmek istiyorum. Oyunlar olmadan, yalanlar olmadan, sahtelikten uzak bir yaşam istiyorum. Güvenmek zor geliyor bazen. Yıllardır uyutulup gerçeklerle yüzleştiğin an en çok kırılıyormuş insan. Geçmişi unutmak istersin hatta geleceğine odaklanmak en büyük amacın olur. Ama bazı insanlar vardır ki, sen ne kadar geleceğine baksan da onlardan gelen geçmişin izleri geleceğine kalıntılar bırakır. " Bu gece birileri anlatacak birileri ise susacak altın ayaz kızı. Bil ki eğer susarsan araya bıraktığın boşluklardan ışık illaki dışarı sızar. İçinden taşacak onca şey varken kusurlarını gizlemen imkânsız. " Altın ayaz demişti bana. Nedendi? ... " Kusur gibi gördüklerin diyorum. Kafanda açtığın bir başkaları için savaşların sonucunda ortaya çıkan o leken. Hikâyen nasıldır bilemiyorum. Ama şunu unutma ki; her iz bir dokunuş, her dokunuş ise bir yeniden doğuştur. " ... " Seni burada kalıcı tutan nedir? " bir süre dövmesine baktıktan sonra bana başını kaldırırken hiç beklemediğim bir cevapla elini cebine atıp bir kolye çıkarmıştı. Ardından sol elimi kaldırarak kolyeyi avucumun içine bırakmıştı. Ve o sözleri kurmuştu bana. " Belki bir gün yine karşılaşırsak kendi içimdeki tutsaklığımı sana kırmak isterim. O yüzden bu kolyeyi o güne kadar boynunda sakla. Kolyeyi hiç çıkarma ki o gün geldiğinde seni kolyeden tanıyabileyim. " " Şimdilik kendine iyi bak ve kimseye bağlı kalma. " demişti...

Geride bırakılan sadece bir şehir değil. ... "Çünkü ben... Babam gibi olmak istiyorum." "Baban gibi? İyi de baban sevmiş ya anneni. Yoksa sen olmazdın akıllım." Gözlerim fırtınalandı, onun da gözleri büyüdü. "Ne diyorsun sen kızım!" "Onun gibi asker olup yanına gideceğim." yüzü gerildi. "Yapma." "Söz verdim." "Asya Allah aşkına! Delirtme beni!"

Bazı suçlar karanlıkta işlenmez. Işıkların altında, sessizlikle yapılır. Kimse görmediğinde değil, görenlerin konuşmadığında büyür. Tanık yoksa masumiyet de yoktur. Sadece susmayı seçenler ve suskunluğun bedelini başkalarına ödetenler vardır.

"İki kişinin kavuşmasına bedeldi bir kişinin ölmesi."

GÖLGE İnsanlar kaybolduğunda iki ihtimal vardır. Ya gerçekten gitmişlerdir... Ya da birileri onları bulunamasın diye saklamıştır. Yedi yıl önce Gölge Özel Operasyon Birimi`nin şefi Murat Erdem ardında tek bir açıklama bırakmadan kayboldu. Dosya kapandı. Umutlar tükendi. Herkes onun öldüğüne inandı. Kızı Yaz Erdem hariç. Yıllar sonra sıradan görünen bir para aklama dosyası, Murat Erdem`i yıllardır saklayan sırların kapısını aralar. Gölge ekibi, gerçek kimlikleriyle tehlikeli bir sızma operasyonuna hazırlanırken, karşılarında yalnızca suçluları değil, geçmişlerini de bulacaktır. Bazı bağlar kan bağıyla kurulur. Bazıları ise aynı kurşunun hedefi olunca aileye dönüşür. Bu ekip için Gölge sadece bir görev değildir. Evleridir. Fakat hiçbir eğitim, Yaz`ı beklemediği bir şeye hazırlamamıştır. Kalbinin, gerçeği aradığı yerde birine ait olmaya başlamasına... Çünkü bazen en büyük savaş, tetiği çekmekle değil... Kalbini susturabilmekle verilir. Ve bazı gölgeler... Asla kaybolmaz.

Bir Anka misali, yanmış hayatımızın küllerinden doğduk. Birbirinden kopmuş beş kişi... Bir zamanlar aynı sokaklarda yürüyen, aynı hayalleri paylaşan bu beş kişi, şimdi birbirine yabancı, hatta düşman. Bir psikolog, başkalarını kendi karanlıklarıdan kurtarırken, kendisi karanlığın içine düşüyor. Bir polis, adaletin peşinde koşarken, aslında eski bir dostunun izini sürüyor. Bir mafya, intikamın kanlı yollarında yürürken, kendi ablasını hedef alıyor, aşktan yok oluyor. Bir ajan, gerçeği saklamakla görevlendirilmişken, eski bir ihanetle yüzleşiyor. Ve aralarında tüm bu karanlığı kahkahasıyla delen, geçmişin yükünü hafifleten biri... Aynı şehirde yeniden karşı karşıya geldiklerinde, hem sevgiler hem de silahlar çekiliyor. Dostlukla düşmanlık, aşkla nefret birbirine karışıyor. Herkesin gizlediği bir sır, herkesin içine işleyen bir yara var. Nihandan Gelenler, sadece kaybolmuş dostlukların değil, küllenmiş duyguların da hikayesi. Peki, bu beş kişi yeniden aynı yolda yürüyebilecek mi, yoksa nihanda yarım kalan geçmiş onları sonsuza dek birbirine düşman mı edecek?

Üç aile ve üç aileden alınan, üç hayat… Düşmanlıklar yüzünden ailelerinden alınan, üç çocuk. Bu üç çocuk hiç bir suçları yokken, bedel ödememleri gerekiyordur. Çünkü onlar geçmişin kurbanlarlarıydılar. Üç yakın arkadaşın bir anda gerçek ailelerini bulmaları ile, geçmişin izleriyle ve ödeyecekleri bedellerin doğrularıyla karşı karşıya gelirler. Üç aile çocuklarının acılarını yaşarken bir anda öğrendikleri gerçekler karşısında neler yapacaklardır. Ailelerinin geçmişten kalan hata ve bedellerini kabullenecekler midir yoksa yok sayıp hayatlarına devam mı edeceklerdir…

"Ölsem üzülür müsün?" "Tanımadığım bir kız için niye üzüleyim," Karadeniz`in dalgaları gibi sert bir hikâye... Karan,babasının ölümünün hesabını sormaya yemin etmiş bir adamdır. Derya ise inatçı ruhuyla,unutulmuş anıları ve saklanan gerçekleri ortaya çıkarmakta kararlıdır. Unutulan anılar ve saklanan sırlar sisli kıyılarda tekrar uyanırken,intikam ile aşk arasındaki çizgi her geçen gün biraz daha silinir. Peki bu kıyılarda intikam mı,yoksa aşk mı galip gelecek?

"Gözlerimle, yıllar önce o lanetli sekiz yaşımda yalvardığım gibi yalvarıyordum. Ve ben, kendimi bildim bileli bu zayıflığımdan nefret ediyordum." ​Elysian Krallığı`nın parıltılı surları ardında, adalet sadece bir illüzyondan ibarettir. Bu görkemli dünyada Başkomutanlık koltuğunda oturan Brandon içinse hayat, her gün taşımak zorunda olduğu ağır bir "lanetli" damgasından farksızdır. Öz dedesi olan Kralın bitmek bilmeyen nefreti, Ak Konsey`in acımasız haksızlıkları ve her adımda üzerine çöken o ağır baskı... Sırf onu korumak uğruna sürgünleri göze alan abisinden başka, bu koca krallıkta sığınacak tek bir gölgesi bile yoktur. ​Ancak Edwards Malikanesi`nin karlı ve labirent gibi koridorlarında saklanan şey, sadece sekiz yaşındaki bir çocuğun geçmişteki sessiz feryatları değildir. ​Brandon`ın yüzündeki o sessiz boyun eğiş, aslında bu krallığın görebileceği en tehlikeli maskedir. Kalbinin hemen altında sinsice kanayan gizli yaralar sızlamaya, krallığın tam kalbinde karanlık bir tohum filizlenmeye başlamıştır. ​Herkes onun diz çöktüğünü ve yok olduğunu sanırken, sarayın aydınlık ışıklarının arkasında büyük bir fırtına büyümektedir. ​Kefaret günü yaklaşıyor. Işığa tapan bu krallık, kökleri derinde olan o karanlıkla yüzleşmeye hazır mı?

Vicdanını kaybetmiş yaratıklardan korkuyordum. Vampir ya da insan. Tiyatro seçmelerinde boy gösterene kadar okulda hiç görmediği o öğrenci, Mira`nın ve tüm Paşalar sakinlerinin hayatını değiştirecektir. Bu sefer bir rüya değil ve vampirler buradalar.

Yeraltı dünyasının kendi kuralları vardır ve bu kuralları ihlal edenlerin ödeyeceği bedel her zaman ağırdır. Karanlık Bağlar, güç savaşlarının, sarsılmaz sadakatlerin ve geçmişten gelen büyük sırların tam ortasında geçen bir mafya dramasını anlatıyor. Kendi krallıklarını kuran ve birbirlerine görünmez zincirlerle bağlı olan üç adamın dünyası, hain bir pusuyla tamamen sarsılır. Bu pusu, sadece silahların değil, yıllardır saklanan aile bağlarının ve gizemli geçmişin de fitilini ateşler. İki farklı ailenin yolları, tehlikeli kararların ve namlunun ucundaki hayatların gölgesinde kaçınılmaz bir şekilde kesişecektir. "Güvenin bir lüks, sadakatin ise ölümcül bir zorunluluk olduğu bu dünyada; ya bağlarınız sizi korur ya da o bağlar sonunuz olur."

Annem bu dünyaya ait değildi. Başka bir evrenden getirilmiş, kanatları olan bir melekti. Annem adının hakkını layıkıyla veren melekti. Zalim bilim insanlarının eline düşmüş DNA`sıyla bizim insanlarımızın üzerinde deney yapılmıştı. Deney yapılan ve onların çocukları, yani bizler normal değildik. Ben Duru yarı melek yarı insan olan kızım. Şimdi ise beni istiyorlar. Unutmayın şeytanlar ölmez sadece şekil değiştirirler.. "Siz kimsiniz? Ve benden ne istiyorsunuz?" "Biz annenin katilleri, seni ve senin olan her şeyi, herkesi. Özellikle de kanatlarını kırmayı."

Gökyüzünün en büyük çelişkisi… Bir yanda, karanlıktan korkan ama ışık saçmaya mecbur hisseden Güneş; geçmişin gölgelerinden kaçarken, parladıkça kendi yarasını gizlemeye çalışan. Diğer yanda, ışığını kaybetmiş Ay; yüklerin ağırlığı altında gençliğini tüketmiş, sessiz gecelerde yalnızca başkalarının varlığıyla parlayabilen. Biri ışığını kaybetmenin acısıyla boğuşurken, diğeri ışığının yükünü taşımaktan yorulmuştu. İki yaralı kalp, iki farklı yol… Biri güçlü görünmek için ışığını zorla yayar, diğeri hayata küsmüşçesine kendi karanlığına saklanır. Ama aynı gökyüzünün mahkûmları olarak, aynı hikâyede buluşmaktan kaçamazlar. Çünkü bazı yollar, ne kadar farklı görünse de aynı noktada kesişmeye mahkûmdur. Kader, bazen en sert fırtınaları aynı gökyüzünde toplar; bazen de iki uzak ışığı, tek bir çizgide karşı karşıya getirir. Ve işte o anda, gölge ile ışığın sınırı silinir, hangi tarafın diğerini aydınlattığı belirsizleşir. Birbirlerine benzemeyen ama birbirlerinin eksikliğini taşıyan bu iki ruh, aynı sorunun cevabını ararken kendilerini hiç beklemedikleri bir yolculuğun içinde bulurlar: Karanlıkla yüzleşmek mi daha zordur, yoksa ışığı taşımak mı? Ve gökyüzünde ayrı duran bu iki ışık, yeryüzünde birbirinin eksikliğini tamamlamaya başlar. Ama bu tamamlanış, bir iyileşme mi getirecektir, yoksa yeni yaralar mı açacaktır? Çünkü cevaplanması gereken bir çok soru vardır: Ay mı Güneş’ten güç alır, yoksa Güneş mi Ay’ın saklı kalan karanlığını aydınlatır? Ya biri ışığını kaybederken diğeri kendi ışığından korkuyorsa… O zaman gerçek aydınlık nerede saklıdır? -İTHAFTIR- "Ne gündüzdün, ne gece. Ne tamamen vardın, ne de yok. Ama kalbimin en sessiz yerinde hep sen vardın. Seni hiç tanımadan tanıdım, görmeden bildim. Bu kitabı, bir rüya kadar gerçek, bir dua kadar saf olan o hissin sahibine armağan ediyorum..."

Abla, o içeri kaçtı, bana görünmedi sanıyor ama onun sürprizi içeride. Aaaaaa diye bir çığlık geldi. Ne yaptınız kız Zeynebime?. ~Abla, o artık kurtulamaz. Nasıl kurtulamaz, ne yaptınız kıza yav? Geliyorum içeri, aç kapıyı. ~Açık kapı abla, gel artık. Geliyorum kızım. İçeri yürümeye başladım ,Bu da ne? Yok artık, gerçek olamaz bu! Şoku atlatıp, “Lan siz gerçekten kaçırdınız mı karşı mahalledeki Mert’in çetesini?”

ULYSSES YAYINLARI TARAFINDAN BASILIYORRR Hayatının bütün yükünü sırtlanmış genç bir kız ve onun hep yanında olan arkadaşları, peki ya bir gün o kızın hayatına gerçek ailesi girerse...

Aynı evde gülen insanlar, aynı operasyonda birbirleri için ölmeyi göze alabilir miydi? Dokuz adam. Dokuz farklı hayat. Ama tek bir yemin. Kılıç Timi, Türk Silahlı Kuvvetleri’nin en tehlikeli görevlerine gönderilen özel bir birliktir.Başardıkları operasyonlar kaybettikleri insanlar Komutanları Batur Akçay’ın liderliğinde; şakaların, kardeşliğin ve kaosun arasında kerem ve Emre’nin bitmek bilmeyen şakaları komedileri, selim’in düzen takıntısı ve İstanbul beyfendiliği Oğuz’un acemiliği Çetin’in babacan tavırları Hakan ve Aylin’in aşkı Gökhan’ın deli dolu halleri Bora’nın asiliği Onlar birbirinin yarasını saran, aynı sofrada oturan, aynı korkuları paylaşan bir aileydi.

"Bazı yaralar kabuk bağlamaz, bazı nefretler aşka meydan okur." — NEFRETİN ESİRİ "İki düşman aile, geçmişten gelen kanlı bir miras ve bu mirasın gölgesinde yazılan tehlikeli bir oyun..." Karaaslan ailesinin veliahdı Emir , bugüne kadar kurallarını kendisinin koyduğu özgür bir hayat yaşamıştı. Ta ki dedesi Tarık Karaaslan’ın sarsılmaz otoritesi, onun tüm hayatını ipotek altına alana kadar. Masaya atılan o son emir, sadece bir evlilik kararı değil; iki aileyi birbirine bağlayacak ya da tamamen yok edecek bir fitildi. Doğa ise hayatı sınırların ötesinde, neşeyle yaşamayı seven, kurallara sığmayan özgür bir ruhtu. Kendini bir güç savaşının ortasında, hiç tanımadığı bir adamın kaderine bağlanmış olarak bulduğunda, bu esarete boyun eğmemeye yemin etti. Kaçınılmaz sondan kurtulmak için Emir’in attığı o tehlikeli adım, her şeyi değiştirecekti. Düşmanının kızını kaçıran bir adam ve o adama nefretle bakan bir kadın... Ancak bu kaçırma, bir son değil, herkesi kandıracak büyük bir aşk oyununun başlangıcıydı. En yakın dostlar arkadan vurulacak, aileler bu büyük yalana inanacaktı. Birbirine yabancı iki kalbin, ailelerine karşı başlattığı bu sahte ittifak, sırlar açığa çıktıkça kontrolden çıkacak. Peki, nefretle örülen bu duvarda ilk gediği kim açacak? Bu sadece bir kaçış planı mı, yoksa kaderin iki düşmanı birbirine esir etme biçimi mi? Çünkü bazı yalanlar, gerçeğin ta kendisinden daha çok yakar.

"Sen benim zayıf noktam değilsin Peride. Sana her baktığımda kalp ritimlerim hızlanıyor. Gözlerimde anlam veremediğim parıltılar oluşuyor. Sen gülünce yaşama tutunasım geliyor. Sen benim en güçlü yanımsın, Peride."

Kimsesiz Serra, hem yetim hem öksüz Serra, alay edilen Serra, kendi yaralarını kendi saran Serra, herkesin acıyarak baktığı ama hiç kimsenin merhamet etmediği Serra... Ama hayır hayır. O kız büyüdü. Daha doğrusu kendi kendini büyüttü ama insanlar nasıl olduğuyla değil ne olduğuyla ilgilenir. Bu yüzden sadece büyüdü diyelim. Kobra lakabıyla merhamet edilmeyen değil merhamet etmeyen olarak anılmaya başlandı. Peki ondan saklanan şeyleri öğrense ne olur? İki tane kardeşinin olduğunu mesela? Ya da kardeşinin istemediği bir evliliğe zorlandığını? Demek ki Kobra`yı herkese tanıtma zamanı geldi. Alınması gereken çok intikam var... “Ayıp ediyorsunuz, Kobrasız düğün mi olurmuş?” Yayında olan ikinci kitabımız hayırlı olsun efenim 🌺💕 (Kitap kapağı kendi tasarımımdır ve kitabın telif hakları bende çalınma gibi durumlarda gerekli işlemler başlatılacaktır.)

"Pis herif!" "O numara benim hakkım!" "Resmen numaramı çalmışsın ya!" "Hırsız!" ?: Ne diyorsun ya?! ?: Ne numarası? ?: Yanlış numaraya yazmışsın kardeşim.