Üç kadın... Hayatlarını zenginlerin evlerinde temizlik yaparak kazanan, fakir ama birbirine sımsıkı bağlı üç dost... Bir gün, içlerinden birinin geçmişte mafyayla bağlantılı kocasından kalan bir kasada bir çok safir taşına sahip olmalarıyla hayatları değişir. Onlar, yeni bir başlangıcın hayalini kurarken, şehrin en acımasız mafyası taşların peşine düşer. Kaçırılmalar, ihanetler, kazalar, unutulan hatıralar… Ve sonunda, düşmanla dost, aşkla nefret arasındaki ince çizgide, kalpleri en çok yaralayan seçimler... “Yaralı Mafya”, aşkın gölgesinde, ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide nefes kesici bir yolculuğa çıkarıyor.

"Ölüm kadar soğuk bir yemin, intikam kadar sıcak bir ten... Karşı karşıya gelen iki düşman ve sınırları paramparça eden bir şehvet."Fırat’ın kuruyan yatağında akan kan, iki aşiretin kaderini mühürlemişti. Su davası bir kan davasına dönüştüğünde, töre hükmünü verdi: Barış, iki düşmanın aynı yatakta erimesiyle yazılacaktı.Azen... Özgürlüğünü ve geleceğini abisinin cansız bedeniyle birlikte o çorak toprağa gömen asi bir kadın. O, Süveyda konaklarına diz çökmeye, bir kurban olmaya gitmiyordu. Göğsünde sakladığı hançerle, abisinin katillerini içeriden bitirmek için o yatağa giriyordu. Tek silahı vardı: Gururunu eğmeyen asiliği ve bir erkeğin iradesini delirtecek o buram buram yayılan şehveti.Mirza Süveyda... Kalbini ölen ilk aşkıyla birlikte toprağa gömen, yatak odasını, ruhunu ve bedenini dünyaya kapatan bir kontrol delisi. Dışarıda tek bir sözüyle aşiretleri hizaya getiren bu heybetli adam, töre zoruyla karşısına dikilen o asi kadına asla dokunmayacağına yemin etmişti. Kalbinin ortasındaki o siyah nokta gibi, kapkaranlık ve aşılmazdı.Ama o kapalı kapının ardında, loş ışıkta ne yeminler kaldı ne de kurallar...Azen’in kışkırtıcı dudaklarından döklen her kelime Mirza’nın buz tutmuş duvarlarını çatlatırken; Mirza’nın vahşi, cezalandırıcı her dokunuşu Azen’in intikam yeminlerini ateşe veriyordu. Biri geçmişin hayaletinden kaçmak istiyordu, diğeri geleceği yok etmek... Ama tenleri birbirine değdiğinde, akıl sustu; yerini sınır tanımayan, karanlık ve günahkar bir arzuya bıraktı.Onlar ne geçmişte kalabildiler ne de geleceğe yürüyebildiler. Onlar, ölümle yaşamın, nefretle aşkın tam ortasında sıkıştılar.Burası onların Berzah’ıydı. Ve bu yangından kimse sağ çıkamayacaktı.

Mayısın Külleri, annesinin gidişi ve babasının kaybıyla çok erken yaşta büyümek zorunda kalan Elaya`nın; yasla, yalnızlıkla ve sessizlikle örülü iç dünyasını konu alır. On üç yaşında ailesinin dağılmasıyla sarsılan Elaya, dört yıl sonra babasını kaybettiğinde hayata tutunduğu son dayanağını da yitirir. Babasının ölümünden sonra geride bıraktığı bir mektup, Elaya`nın hayatında yeni bir kapı aralar: varlığından habersiz olduğu bir abisi vardır. Bu beklenmedik gerçek, Elaya`nın parçalanmış dünyasında ilk kez bir bağ hissi yaratır. Abisiyle kurduğu ilişki, Elaya`nın yasla baş etmeye çalıştığı bu süreçte en büyük desteği olur. Psikolojik destek alarak amcasının yanında yaşamaya başlayan Elaya, üniversite eğitimi için Ankara`ya gider. Yeni bir şehirde, geçmişinin ağırlığını omuzlarında taşıyarak ayakta kalmaya çalışırken, en yakın arkadaşı Ayza ve onun abisi Ahlas ile yolları kesişir. Kendinden dört yaş büyük Ahlas, Elaya için yalnızca bir aşk değil; yeniden tutunabileceği bir umut, sessizliğini anlayan bir sığınak olur. Ancak her şey yoluna girmeye başlamışken Ahlas, hiçbir açıklama yapmadan ülkeyi terk eder. Elaya, bu ani gidişle birlikte bir kez daha yarım kalmışlıkla baş başa kalır. Dört yıl boyunca sevmenin bazen beklemek, bazen de susarak katlanmak olduğunu öğrenir. Yıllar sonra Ahlas geri döndüğünde, zaman herkes gibi onları da değiştirmiştir. Geçmişin küllerinden yeniden bir bağ doğup doğmayacağı ise belirsizdir. Mayısın Külleri, kayıpların ardından iyileşmenin ani değil zamana yayılan bir süreç olduğunu; sevmenin ise bazen yalnızca kalabilmekten ibaret olduğunu anlatan bir romandır. Bazı yaralar kapanmaz, sadece sessizleşir. Ve bazı aşklar, küllerin altında hâlâ sıcaktır.

"Bana bir evlat verirsen, baban yaşar." Bu cümleyle başladı her şey. Nil için hayat o an ikiye ayrıldı: Babasının aldığı her nefes ve hiç tanımadığı bir adamın, Vefa Kerim Düzkaya’nın buz gibi dünyasında ödeyeceği ağır bedel. Bir yanda dini nikahın gölgesine sığınmış iki yabancı, diğer yanda silahların patladığı, sırların döküldüğü ve sadakatin kanla sınandığı bir savaş... Nil, o altın kafese sadece babasını kurtarmak için girmişti; ancak kalbinin o kafesin anahtarı olacağını hiç hesaba katmamıştı. Önce karanlığı aydınlatan Umut doğdu, sonra küllerinden yeniden doğan bir aşk... Şimdi fırtına dindi, silahlar sustu. Geçmişin yaraları, minik bir elin dokunuşuyla iyileşebilir mi? Kırılmış bir kalp, kendisini en çok acıtan adamda huzuru bulabilir mi? Vazgeçmeyenlerin, affedenlerin ve her şeye rağmen aşkı seçenlerin sarsıcı hikayesi. Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

Kervancıoğlu ailesi... Gücün, paranın ve korkunun diğer adı. Onlar kaybetmez. Onlar yıkılmaz. Ama bir gece... her şeye sahip olan o aile, en değerli şeyini kaybetti. Oğullarını. Yıllar geçti. Her şey kaldığı yerden devam etti. Ama kimse bilmedi... O çocuk hâlâ hayattaydı Ve kendi ailesini tanımadan yaşıyordu Aras Karahan... Kendi kimliğini bilmeden yaşayan bir adamdı. Ahu Çavdar ise... o ailenin kapısından içeri bir hizmetçi olarak giren, kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış bir kızdı. Ama bazı kapılar sadece açılmaz... kaderi değiştirirdi Çünkü Ahu`nun attığı o adım, sadece kendi hayatını değil... Kervancıoğlu ailesinin geçmişini de geri getirecekti. Ve bazı gerçekler ortaya çıktığında...

Telefonuma baktım; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vardı. Tam o an, sessizliği yırtarcasına telefon çalmaya başladı. Ekranda "Babam" yazıyordu. Hiç düşünmeden açtım. ​"Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?" ​Ama karşıdan gelen ses babama ait değildi. Soğukkanlı, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi: ​"Alo, merhabalar. Mara Hanım`la mı görüşüyorum?" ​Bir an nefesim titredi. Bu kadın da kimdi? "Evet, benim. Siz kimsiniz?" ​Kadın derin bir nefes alıp sakin bir tonla konuştu: "Öncelikle sakin olun... Ben babanızın doktoruyum." ​Sözleri beynimde bir anda çarpıştı. "Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?" ​"Mara Hanım, lütfen biraz sakin olmaya çalış-" ​"Ne sakinliği? Ne oldu babama, söyleyin!" ​Kadın sesi biraz daha netleşti: "Ben Doktor Serkan. Babanız bir trafik kazası geçirdi. Şu anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endişelenmeyin, size haber vermem gerekiyordu." ​O an dünya ayaklarımın altından çekildi. "Durumu iyi" demişti ama ya iyi değilse? Ya bir şey olursa? Babam... benim her şeyimdi. Onu kaybetme ihtimalini düşünmek bile içimi paramparça ediyordu. ​Telefondan tekrar ses geldi: "Mara Hanım, orada mısınız?" ​Sesim titredi, boğazım düğümlendi: "E-evet... buradayım. Geliyorum. Hemen geliyorum." ​Telefonu kapattım. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anlığına dünyam kararmış gibi hissettim... ama tek bildiğim, babama ulaşmam gerektiğiydi.

Geçmişini bilmeyen geleceğini yaşayamaz

Kış susar. Her şeyi örter. Ama bazı izler, karın altında bile kaybolmaz. Bir yıldız. Bir hançer. Karanlık bir orman ve o karanlığın içinde kaybolmuş bir sır. Aşk, güven, ihanet birbirine karışırken…. “Gerçekten kimi kurtarmaya çalışıyordum?” “İnsanlar en karanlık gecenin ay doğmadığında yaşandığını sanırdı. Oysa gerçek karanlık, Sirius gökyüzünde belirdiğinde başlardı.”

Bazı sırlar sadece fısıldanır. Bazı ateşler ise dokunan herkesi yakar... Geçmişin sırları ortaya çıktığında yeniden zarlar atılacaktı ama bu sefer umay o zarı atmayı kabul edecekmiydi? Bazı sırlar kurşunla gömülür. Bazıları ise ateşin fısıltısıyla yeniden doğar. karanlık hayatın gizemlerini, ihanet ve geçmişten kalan sırları yansıtan bir mafya kurgusu. .... "Bir kalp bir kere sever " dedi polat ve devam etti; "Bir kalp bir kere sever sözüne hep inandım, çünkü bu zamana kadar sadece bir kere sevdim ." .... Bir kalp bir kere severdi Eşrefinde dediği gibi , Polatta bir kere sevdi ömrünün sonuna kadar....

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

"Unutmak bir hediye değildir; bazen en acımasız cezadır." Şehrin neon ışıklarının ulaşamadığı, hatıraların birer para birimi gibi el değiştirdiği o karanlık sokaklarda, Mihra zihinlerin mimarıdır. İnsanların en utanç verici anılarını bir neşter gibi kesip atan, hafızaların derinliklerinde sessiz izler bırakan bir "Bellek Taciri" kendi elleriyle silip attığı bir geçmişin yükü, onu şehrin en gizemli ve en tekinsiz kapısına, Alaz’ın dünyasına sürükler. Bu malikanede sessizlik, bir emirden daha serttir. Alaz; gücün, soğukkanlılığın ve yalanın vücut bulmuş hali. Mihra ise bu sarayın duvarları arasında, zihinleri yeniden şekillendirmek için biçilmiş bir silah. Ancak bu evin temelleri, gün yüzüne çıkmamış anılarla ve saklanan gerçeklerle atılmış. Mihra, Alaz’ın zihnine her dokunduğunda, sarayın gölgeleri biraz daha derinleşir. Kimin avcı, kimin av olduğu, hangi anının gerçek, hangisinin inşa edilmiş bir illüzyon olduğu birbirine karışır. Gerçekler, sadece hatırlayanlar için değil, onları yok etmeye çalışanlar için de bir tehdittir. Unutulmuş kan ve aşk: Hiçbir şey göründüğü gibi değil, çünkü hiçbir anı masum değil.

Hayat bir satranç tahtasıysa, ben piyon mu olacağım yoksa hamle yapan mı? Gerçek sandığım her şey, belki de en büyük yalandı. Yalanların içinde yüzüp gerçeğe ulaşabileceğimi mi sandım? Yoksa asıl yanılgım, gerçeğin sandığım kadar gerçek olması mıydı? Seçimlerim ya beni kaderimin mahkûmu yapacak ya da ipleri elime alıp oyunu yeniden kuracağım. Çünkü biliyorum ki kader ağlarını her zaman tesadüfen örmez. Bazen, en büyük sırlar en açık oynanan kartların arasındadır. Peki, ben gerçekten kendi oyunumun içindeyim mi, yoksa çoktan bir başkasının hamlesi mi oldum? -Kitap tamamen şahsıma aittir. Herhangi bir çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. -İnstagram hesabımız @mahperi00_

Ana karakterimiz Asel Ekinci, ona takıntılı derecede aşık olan mafya liderimiz tarafından kaçırılır ve kayıp annesini bulma bahanesiyle anlaşmalı evlilik yaparlar. Ve Asel`in hayatı bu macerada alt üst olur...

Kitap Şarkısı - Coraline ~ Måneskin “Buyurun?” dedim soğuk bir sesle. “Size de günaydın, küçük hanım.” Kaşlarım hızla çatıldı. Kimdi bu? “Ne için gelmiştiniz, beyefendi?” dedim sertçe. Dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı. “Karımı almaya geldim, hanımefendi.” Tanımadığınız bir adamla evli olduğunuzu öğrenseniz ne yapardınız?

Her hikaye mutlu başlamazdı bazen.Sonunun nasıl olacağını bilmez okumaya devam ederdik.Merak eder,heyecenlanır,okuma hevessimizle ilerlerdik. Peki hayatta bu şekilde değil miydi? Bir olaya bağlı kalarak yaşamak.. Anlatırken gözümüzün dolduğu çokça şeyler vardı belkide.İçimize atmak zorunda kaldığımız,kalbimizin sesini dinleyerek uyuduğumuz.. Belki her hikaye mutlu bitmezdi. Kim bilir.

Neden hep fedakarlıklar tek taraflı olur? Neden sadece tek taraf tüm hayal kırıklıklarını hücresine kadar yaşar? Bu kitapta genc bir kızın büyümesi, büyürken yaşadığı sancıları okuyacaksınız. Ayrılıkları kavuşmaları imkansızlari güvenle dolu ihanetleri okuyacaksınız. Yalnız bırakmayın, kimse yalnız kalmamalı.

KLASİK KARIŞAN BEBEKLER KURGUSUDUR!!

O, kendini katil olarak görmüyor. Ona göre sadece eksik kalan adaleti tamamlıyor. NOCTERRA’da adalet mahkemelerde değil, karanlığın içinde yazılıyor… ve her hüküm, kanla mühürleniyor.

Onlar yetimhanede tanıştı ve günün birinde ayrılmak zorunda kaldılar. Ayrılırken birbirlerine söz verdiler. Giden gelecekti, kalan bekleyecekti. Yirmi yıl geçti. Giden yana yakıla aradı, kalan sabırla bekledi. Ve bir gün... Birbirlerini buldular. Ama tanıyamadılar. ✋🏻 Bu kitabın rengi kırmızı. KAN KIRMIZISI ♟ Yeraltı Kulübü, İstanbul`un en gözde gece kulüplerinden biridir. Şaşaası göz kamaştıran bu mekânda cebinin doluluğuna güvenen herkes sınırsızca eğlenebilir. Ancak perşembe geceleri içeriye girebilmek için sahip olduğunuz statü ya da ensenizin kalınlığı geçerli olmayacak. Sadece özel kişilerin erişebileceği karta sahipseniz kapılar size açılacak ve perşembe gecesinin karanlığıyla tanışabileceksiniz. Düzenlenen kafes dövüşlerinde hiçbir kural yok, ancak Yeraltı Kulübü`nün dövüş gecelerinden bile üstün tuttuğu tek kural var. Nehir ise hayatını aksiyondan uzak tutmaya özen gösteren, kendi hâlinde yaşayan bir kadındır. Fakat kader her zamanki gibi kendi planını devreye koyduğunda ve hiç ummadığı birinin sahtekârlığı yüzüne çarptığında hayatı birden rayından çıkar. Bulaştığı pislikten yakasını kurtarabilmek için sunulan teklifi kabul etmek zorunda kalır. Kimilerinin sahip olduğu statü ve parayla bile elde edemediği o kart avucuna bırakılır. Ve Nehir bir gece vakti, eline tutuşturulan paketle, Yeraltı Kulübü`nün önünde kendisini bulur. Birincisi paketin içerisinde ne olduğunu tahmin etmektedir. İkincisiyse Yeraltı Kulübü`nün yıkılmaz kuralından habersizdir. ♟ Entrika, gizem, gerilim, aksiyon okumayı sevenlere hitap edecek bir kurgudur.

Atlas Koleji: Güçlü ailelerin çocuklarının eğitim gördüğü, kusursuz görünen hayatların ardında sayısız sırrın saklandığı seçkin bir okul. Dönem başladıktan haftalar sonra okula yeni bir öğrenci gelir: Savaş Karahan. Sessiz, mesafeli ve kimsenin dikkatini çekmek istemeyen bu burslu öğrenci, daha ilk günden okulun tüm dengelerini değiştirmeye başlar. Özellikle de, okulun en popüler kızı Derin Erdemir için... Herkes Savaş`ın bu okula yalnızca eğitim almak için geldiğini sanırken, onun yıllardır sakladığı bambaşka bir amacı vardır. Geçmişte işlenen bir günah... Saklanan gerçekler... Ve hayatları geri dönülmez şekilde değiştirecek sırlar... Savaş gerçeğe her adımda biraz daha yaklaşırken, Derin`le arasında beklenmedik bir bağ oluşur. Fakat bazı gerçekler ortaya çıktığında, aşk bile insanı korumaya yetmeyebilir. Çünkü bazen en ağır bedeli, günahı işleyenler değil. Bir başkasının günahını taşıyanlar öder.

..... "Hayır de. Doğru değil de." Dedim yalvarırcasına. Gözlerim orman gözlerindeydi. Aşık olduğum orman gözler ben hariç her yere bakıyordu. Neden gözlerinde pişmanlık görüyordum? Neydi o gözlerindeki acı? "Doğru." Dedi sadece. Tek kelime iki hece. Ve Eflin bir kez daha ölürken Tomris bir kez daha kanadı. İnanamıyordum ve şok olmuştum.Tek bir sözcük insanın kalbini acıtır mıydı? Benimki acımıştı. ....... Hayat bir günde tepetaklak olur muydu? Olmuştu. Eflin Tomrisin hayatı da sadece bir günde , birkaç dakikada değişmişti.Artık o Eflin değil sadece Tomristi. Gök gözlü doktor ve orman gözlü asker.💙💚 Hayatta Eflin değilde Tomris olmak zorunda kalanlara selam olsun.. ( KİTABIN ADI VE KAPAĞI ŞAHSIMA AİTTİR.HER TÜRLÜ KOPYALAMA İŞLEMİNDE İŞLEM YAPILACAĞINI BELİRTİRİM.) 19.01.2026

Evreni yöneten iki rozet, bu rozetleri korumakla yükümlü olan iki krallık vardı. Ölüm ve Yaşam rozetleri. Necrovia ve Valoria Krallıkları. Valoria krallığının varisi Prenses Letita yolunu kaybettiğindeyse ipler yerinden kopar. Çünkü onu bulan Prens Morvan yolunu kaybetmiş prensesi bir prenses olduğunu bilmeden, kötülüklerle dolu Necrovia krallığına götürür.

"Geçmişin gizemlerini geleceğin sırları örterse ne olur?" ©cicelf

"Bazı emirler ölüme, bazıları ise imkansıza gönderir." Yüzbaşı Devran Aras Çelik, çelikten iradesi ve tavizsiz disipliniyle tanınan, sınır hattının en keskin komutanlarından biridir. Rutin bir operasyon sırasında timiyle birlikte girdiği o mağara, sadece bir sığınak değil; zamanın ve gerçekliğin büküldüğü karanlık bir dehlizdir. Telsizlerin sustuğu, pusulaların şaştığı o kırk sekiz saatten geriye döndüklerinde, dünya için iki gün geçmiş, ancak Devran ve adamları için sadece bir saat akmıştır. "Adalet rütbe tanımaz, Yüzbaşı. Gerçekler ise asla saklı kalmaz." Askeri Savcı Selin Arya Karahan, hukuku kılıç gibi kullanan, zekasıyla en kapalı kapıları bile açan bir kadındır. Karşısında duran 1.94`lük bu dev adamın gözlerindeki o tarif edilemez parıltıyı ve tıbbi raporlardaki imkansız verileri fark ettiğinde, bunun sadece bir "kaybolma vakası" olmadığını anlar. Selin, kanıtların peşinden gittikçe, ordunun en derinlerine gömülmüş Proje Anka`nın kanlı izlerine rastlar. Biri emirlerin adamı, diğeri ise gerçeklerin savunucusu.. Devran ve Selin, bir yandan birbirlerine duydukları karşı konulmaz çekimle savaşırken, diğer yandan insanüstü güçlerin ve kirli bürokrasinin ortasında hayatta kalmaya çalışacaklar. Zamanın durduğu o mağarada başlayan gizem, sadece bir birliğin değil, tüm insanlığın kaderini değiştirmek üzeredir. Geri döndüler... Ama artık hiçbiri sadece "insan" değil..

Draiochia evreninde çizgiler keskindir: Gücü elinde tutan Asiller hükmeder, Çarklar üretir, Gölgeler ise sadece itaat eder. ​ Güvenli bir yaşamı ardında bırakıp Draiochia Element Akademisi’ne adım atan genç bir kızın tek bir amacı vardır: Bu adaletsiz dünyayı kökünden yıkmak. Ancak akademinin loş koridorlarında saklı kadim bir kitap ve karşılaştığı gizemli iki kardeş, onun tüm planlarını altüst edecektir. ​ Sırlar ve yasak bağlar açığa çıkarken, duvarlar yıkılacak mı yoksa karanlık tüm dünyayı feda mı edecek?