KİRAZ MAHALLESİ🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi`nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi İyileştirir. Bu kitap, bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Yan mahallelerinde yaşayan bir çocuktan uzun süredir hoşlanan Şirin, numarasını bulunca yazmak ister. Ancak hoşlandığı çocuk onu aylar önce taciz eden kişidir. Tür: text/gizem/romantik Sen Olduğunu Bilmeden | 31.10.2025

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

Yaşadığı büyük depremden sonra ailesini kaybetmiş genç bir kız ve hiç kızları olmayan Karalar. Kader mi onları bana getirmişti yoksa her şey planlımıydı? Karalar büyük bir gizemdi, çözülmesi imkansız derece de zor olan problemdiler ama ben çözecektim. Başka şansım yoktu.

Umutsuzluk da bir umuttur...

"Unutma beni . Ama biliyorum bazı günahlar unutulmalı, O günahlardan biri de benim . Üzgünüm sevgilim , Hemde her şey için . Affet beni ..." *** "Ellerim soğuk benim , hep soğuk. Yeni değil bu . Doğduğumdan beri böyle." Ardından ellerini birbirine sürttü. Genelde buna cevap vermeliydim fakat onun güzel yüzüne bakarken ne diyeceğimi bilemedim. Tanrım... O gerçekten çok güzeldi . Mavi gözleri , koyu kahverengi-siyah saçları , beyaz teni,  küçücük burnu,  dolgun dudakları ... gerçekten bazılarımız özene bezene yaratılmıştı . Bunun en güzel örneklerinden biri Simay`dı. "Pekii , sen bu konu hakkında ne düşünüyorsun Huysuz Çocuk?" Aniden gelen sorusuyla ne diyeceğimi bilemedim. Bu kız benim bütün algı yeteneğimi kaybetmeme sebep oluyordu. Boğazımı temizleyip konuşmaya başladım, "Bir şey düşünmüyorum İnatçı Kız." "Emin misin ? Sonuçta konu `o` ve okuldaki herkes onu sana olan düşkünlüğü ile bilir." "Fakat beni de hep ondan uzak kalmayı tercih etmelerimden tanırlar.  Bunun farkındasın değil mi?" "Yinede . Tamam Dicle`den hoşlanmıyorsun ama kızın  yaşadığı durumda asla normale indirgenecek bir şey değil.  Onu ziyaret etmelisin." " `Hayır` dedim Simay." "Bende `Evet` dedim Devrim." "Yine inatçılık yapıyorsun." "Sende yine mızıkçılığa ve huysuzluğa başladın." Yüzümü ellerimin arasına aldım ve derin bir nefes verdim . "Yine başa dönüyoruz Simay." "Döndüren sensin Devrim." "Off . İşleri çok zorlaştırıyorsun Simay." "Devrim , senden tek istediğim gidip Dicle`yi görmen. Daha ötesinde bir şey istemedim. Bir kızı ziyarete gitmek bu kadar zor olmamalı." Seni, sana takıntılı olan kişinin yanına zorla gönderen eğer platonik olduğun kız ise zor. "Eğer gitmezsen bir daha seninle asla konuşmam,  projeni de tek yetiştirirsin artık." "Heey, bu adil değil ama." "Bence yeterince adil . Ya sen gidersin ya ben." Bıkkınlıkla onun suratına baktım. "Tamam Simay , gideceğim . Oldu mu ?" Gülümsedi "Aferin Huysuzuma." Huysuzum Benim Huysuzum Bu cümleden sonra nefesim kesildi.  Ayağa kalkıp sirkelendi. Ardından konuşmaya başladı . Sesini duymamla hayal alemimden çıktım. "Geliyor musun Huysuz?" "Evet İnatçı,  hemen arkandayım." Gülümsedi ve yürümeye başladı. Bir kaç saniye sonra güzel sesi bütün sokakta yankılandı. "Gölgen gibi adım adım Her solukta benim adım Ben nasıl ki unutmadım Sende unutma beni Unutama Beni "

|Üç yıl önce boşanan Ceren ve Aras, 6 yaşındaki kızları Ada’nın hastalığıyla yeniden bir araya gelir. Ada, en zor günlerinde anne ve babasının yan yana olmasını ister; onlar da geçmişin gölgesine rağmen birbirlerine katlanarak aynı evi paylaşır. Geçmişe dair unutulmuş anılar, yılların ardında kalan duyguları sinsice yeniden alevlendirir ve saklı kalan yaralarını yeniden ortaya çıkarır.|

"Kalbine mi sıkayım? Kalbime mi sıkayım Gülyâre. Söyle ne yapayım?" Gökler ağlar mıydı insana? Toprak? Dağlar? Ağlar mıydı? Ağlardı. Şimdi gecenin bu kör vaktinde, iki yanındaki ormanda kanat çırpan kuşlar bile ağlıyordu Gülyâre`ye. Yiten umutlarına, hiç edilen sevdasına, bağrından sökülüp alınan evladına ağlıyordu gökteki kuşlar. Körpe yüreğinde büyüttüğü sevdası ise şimdi dizlerinin dibindeydi. Gülyâre`nin elindeki silahı kendi büyük elleriyle kavrayıp tam kalbinin üzerine bastırdı Hazar. Dilindeki düğümü çözüp konuşurken takati kalmamıştı artık kadının. "Başka bir sonumuz olabilir Hazar. Yapma bunu ne olur?" - - - Hazar. Gaddar Hazar. Kalpsiz Hazar. Merhametsiz Hazar. Herkese iyilik meleği olan ama Gülyâre`ye azap meleği olan Hazar. Herkesin gölgesinde nefes aldığı ama Gülyâre`in nefesini kesen Hazar. Ne yapacaktı şimdi. Tetiğe basıp yaktığı intikam ateşiyle kendini mi yakacaktı. Kendi sonu olupta, bir hiç uğruna kaybettiği kardeşlerinin üçüncüsü mü olacaktı? Yoksa vazgeçip intikam uğruna ruhunu tarumar ettiği kadından yeniden aşk mı dilenecekti. Hayır. Hayır bunu yapamazdı. Kardeşlerinin kanının üzerine mutlu sonlu bir rüyayı yaşayamazdı varlığı kabus olan bir adam. Buna hakkı da yoktu. Herkes sussa vicdanı buna izin vermezdi. Şimdi burada dizlerinin dibine yıkıldığı karısı halen Hazar`a umutla bakıyordu geldikleri sona rağmen. Başını salladı Hazar umutsuzca. "Bizim mutlu sonlu bir hikayemiz hiç olmayacaktı Gülyâre." Yutkundu. Sanki alacağı bir nefes onu bu cehennemden kurtaracakmış gibi. Ama yolun sonuydu onun için. Sonra denizlerle göklerin vuslatı gibi son defa birleşti iki çift mavi. "Oğlumuza iyi bakacağını biliyorum. Ama senden tek bir isteğim var... beni kötü bilmesin. Hak etmediğimi biliyorum ama yinede bencilce beni kötü bilmemesini istiyorum." "Yapma Hazar..." Kelimeleri umutla dolu, sesi hiç utanmadan sıkılmadan yalvardığını gizlemiyordu Gülyâre. Hazar dinlemedi karısını. Küçük basit bir hareketle tetiğe bastı. Ölüm sesi karanlık ormanda yankılanırken o küçük metal parçasının günahkar kalbini parçalamasına izin verdi. Sonra ne mi oldu? Hiç. Koskocaman bir hiç. 🥀 🥀 🥀

Hiç tanımadığınız bir insanla fake hesaptan konuşursanız en fazla ne olabilir ki?

Bir Bedel Meselesi Çok yakında yeni bölümlerle devam edeceğiz

Bazı yaralar görünmez, bazı hikâyeler yazarın kalbinden sessizce süzülür. Bu roman, iki gencin hayatında yaşanan kırılmaların, suskunlukların ve içlerinde büyüyen derin boşluğun hikâyesi. Yazarın kendi yaşamından izler taşıyan bu satırlarda, kaybedilen dostlukları, yarım kalan aşkları ve saklanan acıları bulacaksınız. Bir şehri değiştirmek mümkün olabilir, ama insanın içindeki boşluğu doldurmak, en zor yolculuktur. Ve bazen en büyük mücadele, kendinle baş başa kaldığın anlarda başlar. "Boşluk"; yaşanmışlığın en hüzünlü, en gerçek halinin kelimelere dönüşmüş şeklidir.

(İlk kitabı okumadan okuyabilirsiniz) Bazı doğum günleri dileklerle değil, vedalarla başlar… Duru, yirmi sekizinci yaş gününde kahkahalarla dolu bir evin ortasında, geçmişin hiç kapanmamış bir yarasıyla yüzleşir. Sevdikleri etrafındayken, kalbi onu beş yıl öncesine; bir düğün gününde başlayan ve kar altında biten bir ayrılığa sürükler. Rüzgâr… Bir asker. Görevleriyle duyguları arasında sıkışmış, sevdiğini korumak için ondan vazgeçmeyi seçmiş bir adam. Bir cümleyle biten bir ilişki, gözlerden kondurulan son bir öpücük ve hiç dinmeyen bir “ya şöyle olsaydı”… Yıllar sonra gelen bir atama, Duru’yu bu kez bambaşka bir yol ayrımına getirir. Hakkâri’de bir askerî kışla… Geçmişin izleri, bastırılmış duygular ve yeniden karşılaşma ihtimali. Aşk, görev, ayrılık ve cesaret… Bu hikâye; sevmenin bazen gitmek, güçlü olmanın ise kalabilmek olduğu anları anlatıyor. Bazı aşklar yarım kalır, bazıları ise tam da en uzak yerde yeniden başlar.

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe Instagram adresi: toprak_cicege_durdugunda

Bazı hayatlar sessiz yaşanır; ama Allah katında en gür yankıyı onlar bırakır. Beyza, annesi lösemiyle yatağa bağlı bir hafız… Babası rızık peşinde, ev ise onun omuzlarında. Bakımı, duası, sabrı ve umudu aynı elde tutar. Gençliğini erteleyen bu kız, imtihanı kader değil, emanet bilir. Hayat çıkmaz sokaklara sürüklediğinde, aşağı mahalledeki bir cami yeni bir kapı olur. Aranan Kur’an kursu öğretmeni, Beyza’nın yolunu minare gölgesine düşürür. Ve ezan… Sadece vakti değil, kalbi de çağırır. Müezzinin edebi, sükûneti ve Allah’a yaslanan hâli; Beyza’nın kalbinde bir hayranlıktan öte, bir istikamet uyandırır. Bu bir bakışın hikâyesi değil; bir duruşun, bir ahlâkın ve teslimiyetin hikâyesidir. Bu kitap; sabırla yoğrulan kalplerin, imtihanı aşka dönüştürenlerin, “Allah kulunu yarı yolda bırakmaz” diyenlerin romanıdır. Çünkü bazı aşklar konuşulmaz; yaşanır. Bazı yollar gürültüyle değil, ezanla başlar.

Külhanbeyi kitabının 2.`si. Kadir ve Şirin`in hikayesi... Mahallenin çiçekçisi, işlettiği dükkan gibi bahar kokulu cıvıl cıvıl genç, adı gibi bir kadın... Şirin. Boynunda muska, elinde tesbihin eksik olmadığı mahallenin kahvecisi ve aynı zamanda ağır abilerinden olan bir adam... Kadir. Şirin ve Kadir`in zaman zaman saç baş yolduracak zıtlıklarla dolu aşk hikayesine hazır mısınız? "Biz seninle aynı olamayacak kadar ayrı dünyaların insanlarıyız ve yine biz seninle ayrı olamayacak kadar aynı dünyanın insanıyız Şirin." Hazırsanız Şirin ve yıllardır kalbine bela olan, mahallenin kaba saba kahvehanecisi Kadir`in hikayesine başlayalım ✨❤️ Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020 TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINMA VEYA KOPYALANMA DURUMUNDA LÜTFEN BENİ HABERDAR EDİN ZİRA O KİŞİ VEYA KİŞİLERE YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

Sıcacık bir mahalle, gırgır şamata ve herkesin içinde yaşadığı bolca aşk... Bu mahallenin bir ferdi olan Neslihan ve kendini bildi bileli nefret ettiği, her hareketinde gıcık olduğu komşu oğlu kaba saba külhanbeyi bozuntusu Yusuf... Ufak bir intikam oyunu oynamak isterken açığa çıkan gerçeklerin altında ezileceğini tahmin etseydi hiç o mesajı atar bu yola girmek ister miydi Neslihan? ••••• Hazırsanız başlayalım ✨❤️ ••••• Not: Bol bol Argo ve küfür bulunmaktadır. Rahatsız olanların okumaması tavsiye edilir. Bu hikayeye başlanma tarihi 14 Temmuz 2020 Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020

"UZAK DUR… YOKSA KENDİNİ KAYBEDERSİN." Yüzyıllar önce cadılarla insanlar arasındaki savaşta, insanlığı korumak için özel güçlerle doğan Koruyucular ortaya çıktı . İnsan gibi görünseler de güçleri, zekâları ve doğaları onlardan farklıydı. Cadı büyülerinin giderek arttığı son dönemde Bethany, Koruyuculardan uzaklaşıp inzivaya çekilmişti. Ancak geçmişten gelen bir lanet ve bitmeyen bir intikam, tüm planlarını tersine döndürmüştü . Şimdi Koruyucuların ona hiç olmadığı kadar ihtiyacı vardı. Bethany ise geri dönmenin eşiğindeydi. Ya lanetine rağmen Koruyucularla yeniden savaşacaktı ya da doğasına sırt çevirip milyonlarca insanı cadıların eline bırakacaktı...

Pamuk ipliğiyle birbirine bağlanan hayatlarımız şimdi ayrılmaz bir bütün olmuş. Ruhum maddenin her türlü haliyle senin ruhuna karışıyor sevgilim. Yaşadıklarımızı anlatacak kimsem yok, belki bizi okurlar. Her şeye rağmen, seni kalbimden seviyorum SP.

Özgür dirseklerin mutfak masasına yaslayıp öne doğru eğildi. "Seninle koşup oynamayı özledim." dedi Özgür. Burnunun ucuna doğru düşmüş olan gözlüğünü işaret parmağıyla eski yerine iterken. "Bende özledim" dedi Mutfak tezgahında uğraşırken. Başını yana çevirip kendisini izleyen Özgür`e bakarak. Özgür hafifçe tebessüm edip önünde ki bisküvili pastadan bir çatal aldı. Her zaman ki gibi bu tatlı da genç kızın yanındayken lezzetliydi. Yoksa, genç kız yanında yoksa bal, baklava olsa dahi tadını alamıyordu. "Şimdi de oyun oynayabiliriz" dedi Özgür hafif muzip sesiyle. Her zaman ki gibi, bir kaşını kaldırmış yüzünde hafif tebessümü vardı. "Ne?" Nükte`nin yüzünden şaşkınlık ve bir o kadar da anlayamamazlık okunuyordu. "Diyorum ki, eskisi gibi oyun oynaya biliriz. " "Ne oynayacakmışız? Nasıl olacak o?" Nükte`nin sesi alay doluydu. "Evcilik oynayabilriz. Sen anne olursun, ben baba." [Nükte: dikkat edince anlaşılabilen ince mâna. ] [Kapak tasarımı kendi şahsıma aittir. ]

Yasemin... Kalbi yaralı bir genç kız... Ve yaralarını saklayan bir maske... Bu kitap yaralarına ilaçlar arayan bir kızın hikayesi... Bu kitap bir genç kızın iyileşme hikayesi... Bu kitap bir kızın en gerçek ilaç olan rabbine sığınmakla tanışmasının hikayesi... Bu kitap tüm acılarına rağmen umutlu hayaller kurmayı bırakmayan kızların hikayesi... Her şeye rağmen bitmek bilmeyen umutlu hayallerin hikayesi

Geçmişin yaraları ve geleceğin karanlığı içinde tek başına hayata tutunmaya çalışan bir kadın. O kadını canından çok sevecek bir asker, kızı için her şeyi yapacak acımasız bir mafya. Hepsinden öte acı dolu bir hayat ve yaşam mücadelesi. *** Kendi halinde, tek başına yaşayan Aysima bir gün suçsuz yere iki çocukla birlikte kaçırılır ve olaylar o an itibarıyla başlar. Bir tarafta Aysima`yı kızına anne yapmak isteyen bölge lideri Batın Cevahir diğer tarfta Aysima`ya sebepsiz yere yardım eden Üsteğmen Ceyhun Uluç Korkmaz. Bu dikenlerle dolu yolda mücadele veren Aysima`yı neler bekliyor, gelin birlikte okuyalım. *** Şiddet ve tecavüz tanımları içermektedir. Dikkatle okuyunuz.

ANDREİ SAVİNKOV: Ölmeyi seven biririsini ilk defa görüyorum. SİZ: Bu da demek oluyor ki son görüşün olucak. ANDREİ SAVİNKOV: Neden öyle dedin ? SİZ: Öleceğimi biliyorum çünkü ANDREİ SAVİNKOV: Hiç kimse ne zaman öleceğini bilemez.. SİZ: Ama belirleye bilir intihar gibi mesala ANDREİ SAVİNKOV: Ölümün kurtuluş olacağını ne yaşıyarak öğrendin . SİZ: Öğrenemedim ama deniye bilirim. ANDREİ SAVİNKOV: Denemekle kalırsın. UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

Ama kimse, sevgi ve masumiyetin bu kadar tehlikeli olabileceğini tahmin etmemiştir. Bir adam her şeyi kaybedebilir ama kızını asla.

yıllar önce Mardin sokaklarında işlenen bir günah o günah gecesine şahit olan bir çocuk. günahın üzerinden yıllar geçse de en büyük hesaplaşma daha başlamamıştı. köklerini arayan Umay öğretmen. onu korumaya yemin etmiş bir Türk askerî Cihangir Ulusoy. Ezelden ebediyete kaderin zinciriyle bağlı olan bu iki kalp YARIM AY tamamlanan bilecek mi?

Sadece arkadaşım ile bir numara sallayıp eğlenecektik ama konunun buralara kadar geleceğini tahmin etmemiştik... ~☆~