Seyr-i Sükût, iki insanın birbirini değil… kendini bulmaya yaklaştığı bir yolculuğun hikâyesi. Sözlerin bittiği yerde başlayan bir bağ, suskunlukta büyüyen bir aşk… “Ne ararsan kendinde ara.” Yunus Emre

Hayat gayelerimiz, mutluluklarımız ve hüzünlerimiz. Belki de gerçekten yaşayanlar için önemli olan şeylerdir. Benim var oluşum lanetli bir kehanetin çevresinde hayat bulmuş, hayat veren bitince geriye hiçbir şey kalmamıştı. Tanıdığım herkes tanımadıklarıma, anılarım yaşanmamışlıklara, aşkım ise gönlümüze hiç düşmemiş gibi olacaktı. Belki de annemin rüyalarımda seslenişi bile yalandır... belki de kendi kendime varım ben demenin yollarını aramış kendime sahte bir benlik yaratmışımdır. İsiliel`in yaptıklarına ve Yunor`un batırdıklarına karşın eski kehanet beni seçmiş ve bir noktaya kadar istediği yere getirtmişti. Artık gelinen bu noktada yapılacak olan ne varsa bana ait değildi. Ben sadece işlerini görebilsinler diye birkaç pürüzü halletmiştim. Tüm malzemeleri ayarlamıştım keki yapmaları için ve artık benim görevim bitmişti. İsiliel`in kehaneti neydi? Ne oldu? Kimse bilmiyor. Ama ben eski kehanetin gerekliliklerini başka bir kehanet ile sağlamıştım. Tek bildiğim buydu ve birde artık bana gerek kalmadığı...

Melike lina Öztürk ve asaf Çınar palanın imkansız aşkı Asaf Çınar pala bütün ülkenin ağızımda ki boksör bir gün düşmanları tarafından vurulur hastaneye kaldırıldığında Asaf Melike’yi görür işte o an Asaf için kopma noktası olmuştu Ertesi gün melike kendini bir anda ülkenin en büyük boksörünün doktoru olarak bulur Ama bir şeyi unuttunuz melike lina Öztürk doğuştan kalp hastalığı vardı bu imkansız aşk buluşabilecek miydi?

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. GECE KRALİÇESİ KİTABIMIN SERİSİDİR. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

Canı sadece tiramisu çekmişti tek isteği tiramisuydu ama başına neler geleceğini o da bilmiyordu.

Gizlenmiş bir kimlik. Bambaşka bir hayat. Yepyeni bir kişi... Üstüne sevda... Sevdanın getirdikleri...

0544 *** ** ** : Şayet bir gün okursanız mesajlarımı, bilin ki... Bilin ki bir yolu olsaydı, karşınıza çıkıp gözlerinizin taaa içine bakıp size sadece iki kelime söylemek isterdim. 0544 *** ** ** : Kendine Gel! 0544 *** ** ** : Tövbe Kapısı kapanmadan Kendine Gel! (Görüldü.)

Tatil adasında yasanan bir cinayet ve karantina sırlar ve aşklar sara serdal patronunu ve arkadaşını bastıktan sonra onu tehtid ederek nuklu miktarda para alıp bir tatil köyüne gider orada yaşanan bir cinayet sonucunda karantina altına alınan köyde giriş çıkışlar kapanır ve sara orda kalır aynı zmanda ise tugay adındaki adam ile tanisr acaba katil kim

Bazı karşılaşmalar vardır; ne başlar ne biter. Sadece olur. Rüveyda, ait olduğu hayatın içinde yürürken, Leonardo bu hayatın içine yalnızca kısa bir süreliğine uğrar. Aynı zaman, aynı şehir… Ama aynı hikâye değil. Bu, kalmakla gitmek arasındaki o ince çizginin, bir ihtimal kadar yakın, bir tesadüf kadar uzak olduğu bir hikâye.

Bebek sahibi olmak isteyen Defne gözüne yakışıklı, karizmatik bir adam kestirir. Bu adamın gösterişli olması ve yakışıklı olması Defne`yi etkilemiştir. Ama adamla nasıl karşılaşmak istediğini düşünür ve aklına gelen hain bir planla onunla birlikte olur. Yaman acımasız, piskopat, zorba, ego manyağı bir insandır, abisi Murar ile yaşar, ailesi yurt dışındadır, Yaman çapkın birisidir, her gece bir kızladır. Takıldığı kızlar hep tek geceliktir, ciddi düşünmez...

Sesi gibi gönlü de güzel Hazan çiçeğim...

Savcı & Asker & Karadeniz Kapak ve kurgu şahsıma aittir. Bir Wattpad kurgusu. Bir kadın var eksik büyümüş. Hayatın acı gerçekleriyle küçük yaşta karşılaşmış. ... Ve bir adam var. Vatanı için ailesinden vazgeçen bir asker var. Vatanını seçtiği için evladından vazgeçen bir ailesi var. ... Bir kadın var. Karadeniz kadar inatçı, asi, hoyrat. ... Bir adam var. Karadeniz`in hırçın dalgalarıyla boğulacak olan.

"Gökçem karanlığıma ışık oldun. Her şeye inat yanımda oldun. Sen zifiri karanlıkta açan bir papatyasın. Benim papatyamsın..:)"🦋 Gökçe ve Koray küçüklüklerinden beri tanışan iki yakın arkadaştı. Ancak Koray`ın vedasız gidişiyle uzun yıllar birbirlerinden haber alamadan ayrı şehirlerde yaşadılar. Halbuki her gece aynı gökyüzüne bakıyorlardı. Aynı güneşin ışığına çeviriyorlardı yüzlerini. Bu ayrılık bazı hislerin o kadar da basit olmadığını anlamalarını saglamıştı. Bu hikaye vedasız ayrılan iki çocuğun birbirine kavuşması aslında, kırık iki kalbin birbirinin yaralarını sarması ve tüm karanlıklarına rağmen papatyalarının açması. "Bahar bir insanla gelebilir insana..." 🤍 Eğer ki hayata yeniden tutunmak istiyorsanız ve umudu tekrardan hissetmek isterseniz. Sizi bekliyor olacağım..:)

Siz: Poyraz selam. Siz: Konuşmuyoruz biliyorum ama zor durumda kaldım beni almaya gelebilir misin? 02.57 054**: Konum at. 03.14 “Duru,” diye seslendim. Bana döndü ve ‘efendim’ dercesine başını salladı. “Poyraz’a yazdım şimdi,geliyormuş.” Defne duraksadı ve kaşlarını çattı. “Sen onun numarasını silmemiş miydin?” Bu sefer duraksayan ben oldum. Duru haklıydı, silmiştim. Ben kime yazdım o halde?

*7 Olamaz mı? Siz Olamaz *7 Öyle olsun ;) Siz öyle olacak zaten Siz Ya Allah aşkına ne sanıyorsun kendini sen Siz Gecenin bir yarısı mesaj atıyorsun Siz Seni tanımıyorum bile oe *7 Ama oe falanda ayıp oluyor *7 Popüler kültür kölesi :) Siz Eeee Siz Senin derdin ne ? Siz Gecenin bir yarısı bir kıza mesaj atıyorsun ve o kız seni tanımıyor  bile Siz Kendini havalı göstermek için de cevap vermiyorsun ? Siz Sence kim popüler kültür kölesi bu durumda *7 Sazan gibisin:) *7 Her halta bilip bilmeden atlıyorsun *7 Ve bu seni daha da tatlı kılıyor Siz Sen kimsin ? *7 Kim olduğumu bosver *7 Konuşmak istesem gerçek hayatta da karşına çıkardım *7 Ama o özgüven bende yok maalesef *7 Tek bilmeni istediğim şey şu,  sapık falan değilim ve eğer rahatsız oluyorsan engelleyebilirsin Siz Bu kişiyi engellediniz . Lütfen engeli kaldırmak için dokunun .

Bütün benliğini vatanına adayan, onun aşkıyla tutuşan bir asker için ay yıldızdan başka sevda olamazdı. Kanının son damlası, bayrağının dalgalanması, son nefesi, milletinin istikbâli için feda edilirdi. Gönüle kor gibi düşen bir yaren bile, şehidin son örtüsüne el bastıran o kutlu yemini bozdurmazdı. Üsteğmen Selçuk Atagün`ün hayatı, kendisini vatan yemini ve sevdası arasında bıraktıracak bir kadınla tanıştığında tamamen değişecekti.

Yanan bir aşk, bazen insanın bile isteye atlayacağı kor bir çukurdan ibaretti. Belki tahammül edemeyişinin, onu gördüğündeki o kabarışının sebebi; kontrol edemediğin çarpıntı hislerindi. Hırs, insanın kendine koyduğu çizgi ve doğruyu ayırt edemeyişinin en büyük engeliydi. O, bazen karşıma geçip yüreğimi yakan bir bakış yolladığında dudaklarım sadece şu kelimeleri dile getirmek istiyordu; "Gönlümdesin, ama cehennem gibisin..."

Kimsesiz Serra, hem yetim hem öksüz Serra, alay edilen Serra, kendi yaralarını kendi saran Serra, herkesin acıyarak baktığı ama hiç kimsenin merhamet etmediği Serra... Ama hayır hayır. O kız büyüdü. Daha doğrusu kendi kendini büyüttü ama insanlar nasıl olduğuyla değil ne olduğuyla ilgilenir. Bu yüzden sadece büyüdü diyelim. Kobra lakabıyla merhamet edilmeyen değil merhamet etmeyen olarak anılmaya başlandı. Peki ondan saklanan şeyleri öğrense ne olur? İki tane kardeşinin olduğunu mesela? Ya da kardeşinin istemediği bir evliliğe zorlandığını? Demek ki Kobra`yı herkese tanıtma zamanı geldi. Alınması gereken çok intikam var... “Ayıp ediyorsunuz, Kobrasız düğün mi olurmuş?” Yayında olan ikinci kitabımız hayırlı olsun efenim 🌺💕 (Kitap kapağı kendi tasarımımdır ve kitabın telif hakları bende çalınma gibi durumlarda gerekli işlemler başlatılacaktır.)

Bazı duygular, kelimelerle ifade edilemez. Bazı aşklar ise suskunlukta saklı kalır. Lalin’in kalbinde fısıldayan hisler, yazdığı mektuplarda ortaya dökülür; ama kimse onları okumaz... Henüz. Okul koridorlarında başlayan küçük bakışlar, gizli gülüşler ve yanlış anlaşılmalar arasında, Lalin ve Arın’ın hikayesi sessiz bir heyecanla ilerler. Bu hikaye, sevginin, cesaretin ve içtenliğin gücünü; kalbin bazen sessiz ama çok güçlü olabileceğini anlatır. ~•~•~ “Beni tutan el bırakmadı belki, ama ben kalacak kadar güçlü değildim.”

Bir yandan hayatı, bir yanda kaderi. İkiside elinin ucunda bağlı, birinden birini seçecekti. Yezda ya kaderini seçecek razı gelecekti, yada hayatını seçecek kaderini değiştirecekti. Küllerinden doğacak bir aşk masalı

Hayatımın daha en ortalarında Güzel Sanatlar Lisesi okuyan bir kızdım. Bir gün ansızın karşıma çıkan çocuğun her şeyim olacağını bende bilmiyordum. Yarasının neden olduğu sorduğumda ve neden geçmediğini sorduğumda bana sadece şunu söylemişti "İzlerde İz bırakanlarda unutulmaz." O gün anlamıştım ki onun yarasını saracak tek kişi bendim.

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

demir_batuhan: Sana deneme birincisinin kopya ile birinci olduğunu söyledim. Sense beni kopyacı olarak gösterdin! siyah_beyaz_itiraf: Birinciyi çekemediğin için attığın yalanın bir bedeli olmalıydı, Hancı.    ⁠♡♡♡ "Seviyoruz be zalımın kızını." "Şuna bakın ya hemen zalımın kızı olduk! Hani ben senin güzelin, bebeğin, bir tanendim?" "Sen Batuhan`ın güzelisin bu değişmez bir gerçek, güzellik." deyip göz kırptı. "Kanma." diye fısıldadı, Sezin. "Karışmasana." dedi, Yunus. "Sus be sen. Ben aşkını itiraf edemeyenlerle konuşmuyorum." Batuhan`a aşkımı itiraf edemediğimde benimle gerçekten konuşmamıştı. "İtiraf et aşkını!" demişti Batuhan bana. "İtiraf et aşkını!" demişti Sezin Yunus`a. Ve itiraf et aşkını demeden sevmişti birbirlerini Yüsra ile Barlas. Onlar her zaman cesurdu, ilk kavuşanlardı, hep var olanlarından...

Ölüm, kabullenilmesi en zor gerçektir. Kimileri ölümle yaşar, kimileri ise ölüm hiç yokmuş gibi... Deniz, ölümü kabullenemeyen insanlardan yalnızca biridir. Sevdiği adam, Poyraz`ın ölümüyle hayatı birden altüst olur. Kendi canından geçecek kadar derin bir acı içindedir. Poyraz`ın yanına gitmeyi ve onunla yeniden kavuşmayı aklına koyduğu gece, izlediği bir reklam her şeyi sonsuza dek değiştirir. Bir imkan. Bir olasılık. Ve böylece içinde bir umut tohumu yeşermeye başlar. Ölüm artık bir son olmak zorunda değildir.

Bir mektup... Bir kumarhane... Ve tehlikenin gölgesinde yalnız bir genç kadın. Ceylan, genç ve kırılgan bir kadın, annesinden aldığı gizemli bir mektubu Vurgun Kaya`ya ulaştırmak için tehlikeli bir kumarhaneye girer. Elindeki mektubu teslim etmek için girdiği bu dünyada, tanımadığı ve korkutucu güçlerle karşı karşıya kalır. Artık her adımı ölümle dans, her nefesi gerilim dolu... Mektubun içeriğini bilmemektedir ve tek amacı, emanetini güvenle ulaştırmak ve buradan sağ çıkmaktır. Ama bu gece, basit bir görev sandığı şey, hayatını değiştirecek olayların zincirini başlatır. Kim dost, kim düşman? Hangi bakış gerçek tehdidi gizliyor, hangisi sadece bir oyun? Ceylan`ın hikayesi, güç, korku ve cesaret arasındaki mücadeleyi, genç bir kadının tehlikeli dünyalarla başa çıkmaya çalışmasını ve kendi sınırlarını keşfetmesini anlatır. Bu hikaye Ceylan ve Sungur`un hikayesi. Av ve avcının.