Siz: Helal sana yiğido. Çimen adam: Eyvallah bacım. Siz: Hakaret alsaydım bu kadar üzülmezdim bu lafına. (Bu mesaj silindi) Çimen adam: Kızım yazıp yazıp siliyorsun, Çimen adam: Hiç hoşlanmam öyle insanlardan. Siz: Allah Allah zaten yeterince tepenin tasını getirdin Siz: De git yoksa elimden bir kaza çıkmasın. Çimen adam: Ben nasıl bir taşa denk geldim Çimen adam: Hasbiyallah.. (Görüldü) Bu kurgumu kıymetlim, Emine Ateş`e armağan ediyorum. Çalıntı, kopyalanma ve kurgunun başka şahıslar tarafından yazılması hâlinde gerekli işlemler yapılacaktır.

“Dermanı kalmamış halime rağmen dudaklarımdan sessiz bir fısıltı yükseldi  "kızım, meleğim,Sare`m" Bartın’ın küçük bir kasabasında başlayan hikaye, uzak diyarlara uzanan bir aşkla boyut değiştiriyordu. Abla kardeşin karadenizle başlayan yolculuğu , beklenmedik karşılaşmalar dostluklar ve aileyle şekillenirken aralarındaki o büyük sevdayı anlatan bir aşk hikayesi İKİ YABANCI. Asel Sağlam & Eymen Sarıkaya

Bir katil düşünün.. duygularını bitirmiş, tüm benliği bir hiç olmuş bir kız nehir. O hep karanlık sularda boğulmuşken artık karanlığı kendine arkadaş edinmiş ve bu yolda yalnız yürümye devam ediyor... Babası tarafından şiddete alıştırılmış bir kız çocuğu. Elinde oyuncak bebek olması gerekirken silah vardı neden? Bir gün onu merhameti sınamıştır, bir katil merhametli olabilir mi? Bir insan kendini babasını öldürecek kadar ileri gidebilirmiydi? O çift gözler baba diye ağlarken o kendi babasını da öldürmüştü. Polis.. kartal akat bu işin peşine düşmüş ve kendi geçmişi aksine merhametli bir polis.. sizce, Aşk mı daha ağırdır yoksa adalet mi? Kartal ise bu seçim ile sınanırken kendini nehrinin derin sularına attığının farkında değildi. `Bir kız nasıl hayatını mahveder biliyor musunuz? İlgiyi dışarıda aradığında. Denize atılan yem gibi derinlerde ilgi ararken avlandığını fark etmeden kendini ölüme atar.` Bu hikaye bir polis ve bir katilin hikayesiydi Bu hikaye nehirin derin sularının hikayesydi. Bu hikaye mahkûm oluşun hikayesydi...

Ablasının eğlenceli ama çıkmazlarla dolu hayatı, ölümle noktalandığında, genç bir kız için geriye tek şey kaldı:  İntikam. Mafyanın karanlık dünyasına adım atacak, sevgilisi,arkadaşları mafyanın ağında olacak. kuryelik ile intikamını almaya çalışacaktı. ihanetle güveni, dostlukla ihaneti sınayacak. Sevgilisi bir mafya lideri olmak yolunda  Bu yolda hem aşkı hem de ihaneti tadacak, dost gördüklerinin aslında ne kadar düşman olabileceğini öğrenecek. Katili onun çok güvendiğiydi arabasında ki bileklik katil olduğunun kanıtıydı...                                 Tüm hakları bana aittir!

Külhanbeyi kitabının 2.`si. Kadir ve Şirin`in hikayesi... Mahallenin çiçekçisi, işlettiği dükkan gibi bahar kokulu cıvıl cıvıl genç, adı gibi bir kadın... Şirin. Boynunda muska, elinde tesbihin eksik olmadığı mahallenin kahvecisi ve aynı zamanda ağır abilerinden olan bir adam... Kadir. Şirin ve Kadir`in zaman zaman saç baş yolduracak zıtlıklarla dolu aşk hikayesine hazır mısınız? "Biz seninle aynı olamayacak kadar ayrı dünyaların insanlarıyız ve yine biz seninle ayrı olamayacak kadar aynı dünyanın insanıyız Şirin." Hazırsanız Şirin ve yıllardır kalbine bela olan, mahallenin kaba saba kahvehanecisi Kadir`in hikayesine başlayalım ✨❤️ Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020 TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINMA VEYA KOPYALANMA DURUMUNDA LÜTFEN BENİ HABERDAR EDİN ZİRA O KİŞİ VEYA KİŞİLERE YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

İki farklı bir ruh iki farklı bir insan. Ama tek bir beden. 🪞 ⚰️ 🪞 Ölüm yeni bir yaşamı belirledi. Yalan büyük bir ihaneti koynunda büyüttü. Acı kimliksizliğe bürünüp onu sahte bir bedene hapsetti. Gerçekler silik bir imgeden ibaret olarak kaldı. Yalanlar bir hayatı şekillendirdi. Hiç kimse istediği bedende değildi. Hiç kimse gerçeği köreltemezdi.

Texting/yarı texting hikaye

Hoş geldiniz, burası Hane 7. Burada her şey gerçek, sadece biraz fazla "Soydan“ Bir Albay, bir Profesör, bir Savcı, bir Diş Hekimi adayı, iki dahi ergen ve... ben. Yani Hane 7’nin tek sivil vatandaşı Ceylan! Soydan soyadını taşımak, dışarıdan bakınca bir ayrıcalık içerden bakınca ise bitmek bilmeyen bir maraton.

ANDREİ SAVİNKOV: Ölmeyi seven biririsini ilk defa görüyorum. SİZ: Bu da demek oluyor ki son görüşün olucak. ANDREİ SAVİNKOV: Neden öyle dedin ? SİZ: Öleceğimi biliyorum çünkü ANDREİ SAVİNKOV: Hiç kimse ne zaman öleceğini bilemez.. SİZ: Ama belirleye bilir intihar gibi mesala ANDREİ SAVİNKOV: Ölümün kurtuluş olacağını ne yaşıyarak öğrendin . SİZ: Öğrenemedim ama deniye bilirim. ANDREİ SAVİNKOV: Denemekle kalırsın. UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

O rakı gibi bir adamdı ben ise şarap gibi bir kadındım. Ve rakı gibi bir adama şarap gibi bir kadın yakışırdı. 🍷 Dudakları hafifçe yanlara kıvrılarak bana tatminkar bir bakış atarken arka tarafta duran içki bölümüne ilerlemiş ve sol tarafta duran şaraplardan birini almıştı. Hemen yan rafta duran bardakların içinden aldığı kadehe şarabı koyarak kadehi önüme iktirdiğinde kaşları çatma sırası bana gelmişti. Gözlerini bana dikmiş adama bakarak beni duyması için biraz yüksek sesle konuştum. "Ben şarap sevmem." Kurduğum cümleden sonra tek kaşını kaldıran barmen, tezgaha biraz yaslanarak yüzünü yüzüme yaklaştırdığında yutkunmadan edemedim. Elini uzatarak tezgahın altından çıkardığı rakı bardağı dikkatimi çekerken şaşırmadan edemedim. Daha önce bir barda rakı içen kimseyi görmemiştim.Elindeki rakı bardağını önümde içi şarap dolu kadehe vurarak dudaklarına götürürken tek bir cümle kurmuştu. "Şarap gibi kadınlara şarap içmek yakışır." Gülümsedim ve o gözlerimin içine bakarak rakısından bir yudum alırken cevap verdim. "Rakı gibi adamlara rakı içmenin yakıştığı gibi mi?" Öylece bana bakmaya başladığında bu sefer tezgaha doğru eğilen ben olmuştum. Şimdi rakı kokan nefesi yüzüme vuracak kadar yakındı yüzlerimiz. "Ben bir de şöyle bir rivayet duydum barmen bey, ne kadar doğru bilmem ama. Demişler ki; rakı gibi adamlara şarap gibi kadınlar yakışırmış. Söyle bakalım var mı bu cümlenin aslı astarı." "Cümle güzelmiş şarap, ama cevabı bende yok."

Çocukluğundan beri hiç çalışmamış, hayatı görmemiş ve kolaya kaçmış bir kadının konfor alanından çıkıp ayakları üzerinde durma çabası… Peki bu kadın ne zorluklarla karşılaşacak, bu yolda yeni bir aşkla karşılaşacak mı, arkadaş edinebilecek mi? Hamilelik, evlilik ve hayatın getirdiği zorluklar ile ilgili birçok tetikleyici unsur vardır!

Abisi ile beraber İzmir`e taşınan Defne`nin bütün düzeni bozlumustur. Taşındıkları yeni şehirde hiç aşık olmam dediği kişiye abisinin arkadaşına aşık olur, Demir onun çocukluk aşkıdır, ama malesef ki Demir ona o gözle bakmaz onun için minnoş Defne olmuştu her zaman, onun ne kadar güzelleştiğini ve çekici bir kadın olduğunun farkına sonradan varır, Demir`in sevgilisi var Sinem, Demir`i hiç paylaşamaz onu deli gibi kıskanır kendi gölgesinden bile, Demir, Sinem`in kıskanç ve çekilmez olduğunu bildiği halde ona çok kez şans vermişir, Defne bu duruma çok üzülür ve Demir ile kurduğu planları alt üst olmuştu, ona oyun oynamak için en yakın arkadaşı Poyraz`ı kullanır ama onda da çuvallar, Poyraz, Defne`yi birden öpünce Defne o ara Demir`in yüzünü görür ve yaptığı bu oyuna pişman olur, Defne ona çok aşıktır ne yapıp edip onu elde etmek ister, ama tek sorun Demir`in onu kardeşi gibi görmesidir, Demir, Defne`yi mı yoksa Sinem`i mi seçecekti bu savaşta kim galip kim malup olacaktı acaba???

Bazı aşklar toprağa gömülmez... Bazı vedalar, sadece başlangıçtır. Ayşe, ardında ailesini, geçmişini ve mecburiyetlerini bırakıp Ordu`ya gitti. Ayşe`nin hayatı, doğduğu şehirde yazılmış bir kader masalından ibaretti: Sessiz kalması gereken bir kız, itaat etmesi gereken bir evlat ve evlenmesi gereken bir kadın. Ama onun kalbinde yalnızca bir kişi vardı vatan için canını veren, ama ruhunu onda bırakan bir asker: Merih. İki yıl boyunca sustu. Acısını içine gömdü. Ta ki bir gün, parmağına Merih`e ait olmayan bir yüzük takılana kadar... İşte o gün, susmadı. Merih`in doğduğu topraklara, onun mezarına, anılarına... ama orada sadece geçmişle değil, yeni sorularla, yeni bağlarla ve belki de yeni acılarla karşılaştı. Peki, bir kadın hem yas tutup hem yeniden nefes alabilir mi? Aşk sadece iki kalp arasında mıdır, yoksa bazen bir mezarın başında, sessiz bir bekleyişte mi saklıdır? Kayıp Rütbe: Aşk Sadece bir aşk romanı değil... Kırık bir kalbin, bastırılmış bir haykırışın ve hiç unutulmayan bir sevdanın hikayesi

Şimdilik açıklama yok 😁

Bu kitap komple şiirlerden oluşmakta olup kalplerinize dokunmak için yazırlmıştır.

Umutsuzluk da bir umuttur...

Renkli mutlu dünyama hoşgeldiniz Menekşenin hikayesini okuyacaksınız Bu kız hep tatlı hem güçlü hayata karşı hep dik duruyor Tek güçsüz göründüğü yer O adam onun yanında kendini rahat hissediyor kendi olabiliyor.

Bu hikaye mutluluğu ve gerçek sevgiyi arayan iki gence ait herkez gibi. Peki size bir soru siz gerçek sevgiyi bulabildinizmi?.

Töre ile Başlayan Aşk Gözlerim dolu, dudaklarımda bir titreme ve soluğum kısık bir şekilde Demir’in gözlerinin içine baktım. “Zelal!” Konuşmasına izin vermedim. Canım çok yanıyordu. Babamı kaybedeli daha üç ay olmuştu. Babam, benim bu dünyadaki tek zayıf noktamdı. Onun ölümüyle büyük bir boşluğa düştüm. Bu süreçte herkesten, her şeyden uzak kaldım. En çok da gözlerimin içine acı bir tebessümle bakan sevdiğim adamdan… “Yaklaşma, Demir… Kurbanın olayım, bırak beni. Görmüyor musun? En büyük acıyı sana çektiriyorum.” Dedim, acı içinde çıkan sesimle. Nefes alışım göğüs kafesime batıyordu. Benim gibi acı içinde kıvranıyordu. Yüzünde üzgün, bakışlarında kırgın bir kıyamazlık vardı. Bir iki adımda yanıma yaklaşıp kolları arasına alıp sıkıca sarıldı. Bu da en büyük yıkılışım oldu. Çığlıklarla ağlamaya başladım. Kollarımı sırtına dolayıp parmaklarımı ince gömleğinin üzerinde tenine batırdım. “Nasıl senden vazgeçmemi istersin? Gözümün önünde eriyip gitmene nasıl izin veririm? Senin bir gözyaşına canımı veririm. Mardin’i bırak, bütün dünyayı yok ederim.” Dedi, başımı göğsüne yasladı. Saçlarımı okşayıp en derin öpücüklerini bıraktı. Sevgisini her öpücükle mühürlüyor, acımı dindirip sevgisiyle sarmalıyordu. “Boşanalım.” Boğuk çıkan sesimle bana sarılan vücudu kaskatı kesildi. Göğüs kafesi şişti ama beni geri bırakmadı. Kollarından sıkıca sarılmış duruyordum. “Yanlış bir… yanlış duydum, değil mi?” Kendini duyduğu şeye ikna etmek istiyordu. Kollarını gevşetip bir adım geri çekildi. Bakışları yüzümde oyalandı. Gözlerime bakan kehribar gözleri büyük bir yıkımla bakıyordu. “Boşanalım mı dedin?” Sesi yüksek çıkmadı belki ama acı dolu bir haykırıştı.

Abla, o içeri kaçtı, bana görünmedi sanıyor ama onun sürprizi içeride. Aaaaaa diye bir çığlık geldi. Ne yaptınız kız Zeynebime?. ~Abla, o artık kurtulamaz. Nasıl kurtulamaz, ne yaptınız kıza yav? Geliyorum içeri, aç kapıyı. ~Açık kapı abla, gel artık. Geliyorum kızım. İçeri yürümeye başladım ,Bu da ne? Yok artık, gerçek olamaz bu! Şoku atlatıp, “Lan siz gerçekten kaçırdınız mı karşı mahalledeki Mert’in çetesini?”

Bir yanda on beş yaşında ailesi tarafından zorla evlendirilip yıllarca bir odada hapsedilen kız ve doğduğu toprakları sevse de törelerini sevmeyen bir adam... Evlendiği adam tarafından tam sekiz sene evin içindeki bir odaya hapsedilen kız, bir gün kocasının ölmesiyle özgür kalır ve tekrar onu zorlayan ailesine dönmemek için hiç tanımadığı bir adamdan yardım ister... Diğer yanda görücü usulüyle olsa da sevip sevildiğini düşünen bir kadın, kocasının kuma getirmesi üzerine onu boşar ve hayatta kalmak uğruna Ağaların Ağası olarak görülen bir adama sığınıp kendine yeni bir hayat kurmak isterse neler olur sizce? Hadi gelin, birlikte Sedef ve Asmin`in hikâyesine bakalım. Birbirini hiç tanımayan bu insanlar neler yapacak?

Bir yandan hayatı, bir yanda kaderi. İkiside elinin ucunda bağlı, birinden birini seçecekti. Yezda ya kaderini seçecek razı gelecekti, yada hayatını seçecek kaderini değiştirecekti. Küllerinden doğacak bir aşk masalı

Yasemin... Kalbi yaralı bir genç kız... Ve yaralarını saklayan bir maske... Bu kitap yaralarına ilaçlar arayan bir kızın hikayesi... Bu kitap bir genç kızın iyileşme hikayesi... Bu kitap bir kızın en gerçek ilaç olan rabbine sığınmakla tanışmasının hikayesi... Bu kitap tüm acılarına rağmen umutlu hayaller kurmayı bırakmayan kızların hikayesi... Her şeye rağmen bitmek bilmeyen umutlu hayallerin hikayesi

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

"Ali Asaf" ona ilk defa ismiyle seslenmiştim. "Yapma" "Neyi yapmayayım" anlamamıştım. Gözlerini kısıp "Bana ismimle seslenme. " "İyide senin ismin Ali Asaf değil mi?" Sesini yükselterek "San YAPMA dedim!İsmim Ali. Sana sadece Ali daha fazlası değil." Bu son sözleri ise kırılan kalbimin sesiydi. Ona artık Ali diyecektim sadece Ali. İsmini söylememi istesede artık benim için sadece Ali`ydi. Ruhumda iz bırakılmış nişaneler dolanıyordu. Bir bir etrafımı sarmış ve an kolluyorlardı. Kaçış yoktu ama benim de pes etmeye niyetim yoktu. Genç kurgu sevenleri kitabıma beklerim.