Bir zamanlar lise yıllarında birbirlerine aşık olan Eslem ve Şahin son derece cesur kararlar alırlar.Eslem`in ailesi bu duruma şiddetle karşı çıkar ve Şahin`in ailevi durumlarıda ilişkilerini bitirir.Yıllar sonra amansız bir mücadelenin içinde buluşan ikili, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının farkındadır.Fakat ikisinin kavuşması zamanla imkansız hale gelen aşıklar; Şahin`in mücadelesi ve Eslem`in acıları arasında sıkışıp kalacaktır.

Özgür dirseklerin mutfak masasına yaslayıp öne doğru eğildi. "Seninle koşup oynamayı özledim." dedi Özgür. Burnunun ucuna doğru düşmüş olan gözlüğünü işaret parmağıyla eski yerine iterken. "Bende özledim" dedi Mutfak tezgahında uğraşırken. Başını yana çevirip kendisini izleyen Özgür`e bakarak. Özgür hafifçe tebessüm edip önünde ki bisküvili pastadan bir çatal aldı. Her zaman ki gibi bu tatlı da genç kızın yanındayken lezzetliydi. Yoksa, genç kız yanında yoksa bal, baklava olsa dahi tadını alamıyordu. "Şimdi de oyun oynayabiliriz" dedi Özgür hafif muzip sesiyle. Her zaman ki gibi, bir kaşını kaldırmış yüzünde hafif tebessümü vardı. "Ne?" Nükte`nin yüzünden şaşkınlık ve bir o kadar da anlayamamazlık okunuyordu. "Diyorum ki, eskisi gibi oyun oynaya biliriz. " "Ne oynayacakmışız? Nasıl olacak o?" Nükte`nin sesi alay doluydu. "Evcilik oynayabilriz. Sen anne olursun, ben baba." [Nükte: dikkat edince anlaşılabilen ince mâna. ] [Kapak tasarımı kendi şahsıma aittir. ]

Eskiden düşman olan iki aşiret arasındaki aşk

Bazı yaralar görünmez, bazı hikâyeler yazarın kalbinden sessizce süzülür. Bu roman, iki gencin hayatında yaşanan kırılmaların, suskunlukların ve içlerinde büyüyen derin boşluğun hikâyesi. Yazarın kendi yaşamından izler taşıyan bu satırlarda, kaybedilen dostlukları, yarım kalan aşkları ve saklanan acıları bulacaksınız. Bir şehri değiştirmek mümkün olabilir, ama insanın içindeki boşluğu doldurmak, en zor yolculuktur. Ve bazen en büyük mücadele, kendinle baş başa kaldığın anlarda başlar. "Boşluk"; yaşanmışlığın en hüzünlü, en gerçek halinin kelimelere dönüşmüş şeklidir.

Texting/yarı texting hikaye

Elara, annesinden kalan eski bir evi devralmak için sislerle kaplı bir kasabaya gelir. Ama kasaba… normal değildir. İnsanlar geceleri dışarı çıkmaz. Bazı evlerin ışıkları hiç sönmez. Ve ormanda bir şey avlanır. Lucien, bu kasabanın karanlık hükümdarıdır. Ama Elara’yı gördüğü anda her şey değişir.

Bazı aşklar vatan için yarım kalır...

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe Instagram adresi: toprak_cicege_durdugunda •Mümkün olduğunca gerçeğe uygun yazılmaya çalışılmıştır. •En azından ilk birkaç bölümden sonra kesin bir yargıya varmanız önerilir.

sürücü kursuna yazılmak isteyen eslem, bir dolandırıcıya denk gelirse neler olur? alp: bu inat ve hırs hoşuma gitmedi değil umarım sadece bana karşı böyle değilsindir eslem: neyse ne adresi veriyor musun alp: vermiyorum çünkü güzelsin ve ben güzel kızları dolandırmıyorum not: kitabın tüm hakları şahsıma aittir. herhangi bir kopyalama, çalma, alıntılama durumunda yasal işlem başlatılacaktır. bilginize.

*7 Olamaz mı? Siz Olamaz *7 Öyle olsun ;) Siz öyle olacak zaten Siz Ya Allah aşkına ne sanıyorsun kendini sen Siz Gecenin bir yarısı mesaj atıyorsun Siz Seni tanımıyorum bile oe *7 Ama oe falanda ayıp oluyor *7 Popüler kültür kölesi :) Siz Eeee Siz Senin derdin ne ? Siz Gecenin bir yarısı bir kıza mesaj atıyorsun ve o kız seni tanımıyor  bile Siz Kendini havalı göstermek için de cevap vermiyorsun ? Siz Sence kim popüler kültür kölesi bu durumda *7 Sazan gibisin:) *7 Her halta bilip bilmeden atlıyorsun *7 Ve bu seni daha da tatlı kılıyor Siz Sen kimsin ? *7 Kim olduğumu bosver *7 Konuşmak istesem gerçek hayatta da karşına çıkardım *7 Ama o özgüven bende yok maalesef *7 Tek bilmeni istediğim şey şu,  sapık falan değilim ve eğer rahatsız oluyorsan engelleyebilirsin Siz Bu kişiyi engellediniz . Lütfen engeli kaldırmak için dokunun .

Bazı karşılaşmalar vardır; ne başlar ne biter. Sadece olur. Rüveyda, ait olduğu hayatın içinde yürürken, Leonardo bu hayatın içine yalnızca kısa bir süreliğine uğrar. Aynı zaman, aynı şehir… Ama aynı hikâye değil. Bu, kalmakla gitmek arasındaki o ince çizginin, bir ihtimal kadar yakın, bir tesadüf kadar uzak olduğu bir hikâye.

İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu belki bir kan davasıydı ama ne kin tamamen susmuştu ne de aşk masum kalabilecek kadar güçlüydü.. Alıntı; Kız arkasını dönüp gidecekken Miran kolundan tutup kendine çevirdi. -Daha söyleyeceklerim bitmedi. Sare dolu gözlerle başı dik bir şekilde kocasına bakıyordu, ne yaparsa yapsın yıldıramayacaktı onu. -Daha sıkacak kurşunun var yani. Miran karşısında ki karısının gözlerinin içine baktı. -Sen artık bir HANZER`sin o ÖZKAN`lardan kimse senin bir şeyin değil artık, kardeşlerinde dahil hiçbiriyle görüşmeyeceksin bundan sonra. Sare acıyla kapattı gözlerini. Korktuğu şey başına gelmişti, kardeşlerini de göremeyecekse daha ne için katlanacaktı bu evliliğe?

Kalbim çaresizce sana yöneldi. Hayat, karşılaşmak istemeyeceğim en son kişi olsan da seni sürekli karşıma çıkardı. Her seferinde canımı yakmana rağmen kalbim seni bulmaya devam ediyor. Dahası, bencil, duygusuz ve kaba bir insan için neden bu kadar hızlı attığını anlamıyorum. Kimseye karşı nefret beslemeyen ben, bu adamdan nefret ediyorum. Murat Soykan; bir holding sahibi, zengin, ukala ve kendini beğenmiş biri. Parayla herkesi ve her şeyi satın alabileceğine inanan bir egoist. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Bilemezdim en güzel sakarlığımla ona tutulup, kalbine doğru yolculuğa çıkacağımı.. *** "Dilruba bittin sen kızım, çocuk şöformuş ve şuan tam arkasında kim var bil bakalım." Son mesajı okurken sanki beynimden aşağı kaynar sular dökülüyordu. Önce mesajı doğru okudun mu diye tekrar gözden geçirdim. Doğru okumuştum. Kalbim hızla atarak başımı telefondan kaldırdım. Ağır çekimde ama öğle hızlı değil. Gözlerim dikiz aynasına kaydı ve şimşekler çaktı. Az önceki ateş saçan gözler aynıydı. Afeti devran meğersem şöformüş hemde kimin şöforü? Bahtsız bedevi Dilruba`nın. Peki o şoförün tam arkasında kim oturuyordu tabiki bahtsız Dilruba...

Bir mektup... Bir kumarhane... Ve tehlikenin gölgesinde yalnız bir genç kadın. Ceylan, genç ve kırılgan bir kadın, annesinden aldığı gizemli bir mektubu Vurgun Kaya`ya ulaştırmak için tehlikeli bir kumarhaneye girer. Elindeki mektubu teslim etmek için girdiği bu dünyada, tanımadığı ve korkutucu güçlerle karşı karşıya kalır. Artık her adımı ölümle dans, her nefesi gerilim dolu... Mektubun içeriğini bilmemektedir ve tek amacı, emanetini güvenle ulaştırmak ve buradan sağ çıkmaktır. Ama bu gece, basit bir görev sandığı şey, hayatını değiştirecek olayların zincirini başlatır. Kim dost, kim düşman? Hangi bakış gerçek tehdidi gizliyor, hangisi sadece bir oyun? Ceylan`ın hikayesi, güç, korku ve cesaret arasındaki mücadeleyi, genç bir kadının tehlikeli dünyalarla başa çıkmaya çalışmasını ve kendi sınırlarını keşfetmesini anlatır.

"Gözden öpmek ayrılık getirir derler Deniz..." 2015 yılının o tozlu köy yollarında, kalpleri sadece birbirleri için atan iki gençti onlar. Biri dalgaları dizginleyemeyen hırçın bir Deniz, diğeri o denizin kıyısında sessizce kök salmış narin bir Gül. Sözler verildi, yeminler edildi. Bir türkü fısıldandı bir ağacın gölgesinde. Ama kader, masum bir duayı 11 yıllık bir sessizliğe mahkûm etti.

Onunla ilk tanıştığım da asla o küçük kızın kendime yar olacağını hiç düşünmezdim onu hayatımdaki diğer kadınlar gibi yapmak için elimden geleni yaptım ama onun tutkusu çok güçlüydü ~Faruk ZORLU🔥

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Kalbini kapatmayı öğrenmişti. Sevmeden yaşamayı… Bağ kurmadan devam etmeyi… Ta ki biri çıkana kadar. Ama Lavin şunu çok iyi biliyor: Sevgi, en çok yaralayan şey olabilir. Bu tek annelik hikâyesi değil… Bu, sevgiyle korku arasında sıkışmış bir kadının hikâyesi.

Külhanbeyi kitabının 2.`si. Kadir ve Şirin`in hikayesi... Mahallenin çiçekçisi, işlettiği dükkan gibi bahar kokulu cıvıl cıvıl genç, adı gibi bir kadın... Şirin. Boynunda muska, elinde tesbihin eksik olmadığı mahallenin kahvecisi ve aynı zamanda ağır abilerinden olan bir adam... Kadir. Şirin ve Kadir`in zaman zaman saç baş yolduracak zıtlıklarla dolu aşk hikayesine hazır mısınız? "Biz seninle aynı olamayacak kadar ayrı dünyaların insanlarıyız ve yine biz seninle ayrı olamayacak kadar aynı dünyanın insanıyız Şirin." Hazırsanız Şirin ve yıllardır kalbine bela olan, mahallenin kaba saba kahvehanecisi Kadir`in hikayesine başlayalım ✨❤️ Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020 TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINMA VEYA KOPYALANMA DURUMUNDA LÜTFEN BENİ HABERDAR EDİN ZİRA O KİŞİ VEYA KİŞİLERE YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

ANDREİ SAVİNKOV: Ölmeyi seven biririsini ilk defa görüyorum. SİZ: Bu da demek oluyor ki son görüşün olucak. ANDREİ SAVİNKOV: Neden öyle dedin ? SİZ: Öleceğimi biliyorum çünkü ANDREİ SAVİNKOV: Hiç kimse ne zaman öleceğini bilemez.. SİZ: Ama belirleye bilir intihar gibi mesala ANDREİ SAVİNKOV: Ölümün kurtuluş olacağını ne yaşıyarak öğrendin . SİZ: Öğrenemedim ama deniye bilirim. ANDREİ SAVİNKOV: Denemekle kalırsın. NOT: KİTABIMA BENZER BİR ŞEKİLDE YAZIPTA ÇALAN KİŞİYİ HİÇ UYARMA`DAN DİREKT YASAL İŞLEM BAŞLATIRIM... •UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

KİRAZ MAHALLESİ🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi`nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi İyileştirir. Bu kitap, bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Her hikâye bir suskunluktan doğar; söylenmeyen, saklanan ya da ertelenen şeylerden… Benim hikâyem de işte orada başladı: küçük bir kızın kalbinde, dile gelmeyen kelimelerin gölgesinde. Bazen bir bakış ömür boyu hatırlanır, bazen de bir kayıtsızlık… Benim payıma düşen, hiç fark edilmeyen bakışlar ve sessizce atıp duran kalp çarpıntılarıydı. O, başkasının hayatına koşarken ben sustum. Sustukça içimde büyüyen yangını kimse bilmedi. Ve ben, o yangınla büyüdüm.”

Siz: Poyraz selam. Siz: Konuşmuyoruz biliyorum ama zor durumda kaldım beni almaya gelebilir misin? 02.57 054**: Konum at. 03.14 “Duru,” diye seslendim. Bana döndü ve ‘efendim’ dercesine başını salladı. “Poyraz’a yazdım şimdi,geliyormuş.” Defne duraksadı ve kaşlarını çattı. “Sen onun numarasını silmemiş miydin?” Bu sefer duraksayan ben oldum. Duru haklıydı, silmiştim. Ben kime yazdım o halde?

Bir yandan hayatı, bir yanda kaderi. İkiside elinin ucunda bağlı, birinden birini seçecekti. Yezda ya kaderini seçecek razı gelecekti, yada hayatını seçecek kaderini değiştirecekti. Küllerinden doğacak bir aşk masalı