"Ne?" Dedim tiz bir sesle. "Salak mısın Su?" Dedi şu an psikolojim iyi değil. "Değilim sensin salak mal herif" Kafasını iki yana salladı ve tekrar gözleri gözlerimi buldu "tam bir belasın kızım sen anlamada eksiklik var sanırım" dedi "O zaman açık konuş sende" "Anlamıyor musun evlenmek zorundayız yoksa peşini bırakmayacaklar Su sadece altı ay o zamana kadar seni sadece koruyacağım evet seni babanda koruyabilir ama böyle olması gerekiyor Su altı ayın sonunda büyük bir kavga ettik ve ayrıldık deriz" dedikleri yüzüme bir Tokat misali çarptı beni korumak içinde evet ne olduysa onun yuzundendi bu da evet. Peki ya babam? O buna nasıl bir tepki verecekti ki. "Babam?" Dedim sadece...

Henüz 17 yaşındaki Mai, hiç tanımadığı ailesinin kanlı töresi yüzünden İstanbul’daki hayatından koparılıp bir berdelin ortasına atılır. Karadağ Konağı’nın acımasız kurallarına ve kaderini mühürleyen adamlara karşı tek başına amansız bir direniş başlatır. Ancak bu esaretin ortasında onu, karanlığa gömülmüş ve herkesin ümidini kestiği felçli bir adam beklemektedir: Mirza. Mai, kendi yaralarından kan akarken, ruhu ve bedeni tutsak kalmış Mirza’ya derman olacak; iki yaralı ruh bir olup bu cehennemi baştan yazacaktır. Kırık porselenlerin üzerinde başlayan bir isyanın, iki kalbi yeniden hayata döndüren fırtınalı hikâyesi…

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Ben Melina. Otuz yaşındayım. Savcıyım. On yaşında bir kızım var. Hayat bana hiç kolay davranmadı. Yirmi yaşımdayken hamile olduğumu öğrendiğimde eşim bebeğimizi istemedi. Bana çocuğumu aldırmamı söyledi. Ben ise kızımı seçtim. O gün eşimi geride bıraktım. Kızımı tek başıma büyüttüm. Gecemi gündüzüme kattım, hukuk fakültesini bitirdim ve savcı oldum. Şimdi ise yeni bir görev beni bekliyor. Mardin`e tayinim çıktı. Beni orada neyin beklediğini bilmiyorum. Belki çözeceğim zorlu davalar... Belki de otuz yıldır saklanan gerçekler... Ama bildiğim tek bir şey var. Ben Melina. Adalet benim mesleğim değil, yaşam biçimim. Ve ne olursa olsun, doğruluktan asla vazgeçmeyeceğim.

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. GECE KRALİÇESİ KİTABIMIN SERİSİDİR. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

İki farklı dağ, iki ayrı aşiret... Birinde yatağa mahkum bir adam: Mirza Altunhan. Diğerinde narin ama dimdik duran bir kadın: Gül Karahanlı. Aşiret töresinin gölgesinde, geçmişin kanlı hesaplarıyla şekillenen bir evlilik... Gül, abisinin işlediği bir günahın bedelini bedenini vererek öder. Mirza ise yıllar önce geçirdiği bir kazanın ardından yatağa mahkûm, sesi susmuş, yürüyemez bir adamdır artık. Ama gözleri konuşur. Gözleri, Gül`e dokunur. İntikamla başlayıp, şefkatle büyüyen bir beraberlik. Suskun bir aşkın gözlerle yazılan hikâyesi. Gül başta yalnızca merhametle yaklaşır Mirza`ya. Fakat zamanla kalbi, onun bakışlarındaki kırılmışlığı, içindeki çığlığı ve unutturulmaya çalışılan umudu duyar. Şefkatiyle kanatlanan bu aşk, yalnızca iki yüreği değil, iki aşireti de yeniden şekillendirecek. Ama Altunhan konağında fırtınalar eksik olmaz: Hırs dolu bir üvey anne... Karanlık emelleri olan bir üvey kardeş... Ve her şeyin üstünü örten töre duvarları... "Bir insan ne zaman gerçekten sağ kalır? Bedeni iyileştiğinde mi, yoksa kalbi dokunulduğunda mı?" "Altunhan ile Karahanlı`nın kalemle değil, kalple yazılmış hikâyesi..." Aşkın susarak bile haykırdığı bu roman, yüreğin en derin yerine dokunacak. ---

Bazı evlilikler aşkla başlamaz. Bazı insanlar birbirini istemeden hayatına alır. Ama kalp, verilen kararlara her zaman itaat etmez. O, hayatının kontrolünü elinde tuttuğunu sanıyordu. Ta ki hiç istemediği bir adamla aynı kaderin içine sürüklenene kadar… Bir tarafta ailesinin baskısı, geçmişin yaraları ve kaçamadığı bir evlilik… Diğer tarafta ise ilk bakışta soğuk, mesafeli ve ulaşılmaz görünen bir adam. İkisi de bu evliliği istememişti. İkisi de birbirinden uzak durmaya kararlıydı. Ama aynı çatı altında atılan her adım, söylenmeyen her söz ve gizlenen her duygu onları birbirine biraz daha yaklaştıracaktı. Çünkü bazen insan, en çok istemediği kişide kendini bulur.

Bu kitap 1& ya? ve �zeri okurlar i�in uygundur. Hik�yede geleneksel aile yap?lar?,psikolojik ?iddet, c1nsell1k i�eren sahneler bulunmaktad?r. Baz? b�l�mler hassas okuyucular i�in rahats?z edici olabilir.

Mardin`in ta? duvarlar? yaln?zca y?llar?n izini de?il, suskun b?rak?lm?? s?rlar? da saklar.

Aslanbey ve Sancak aileleri aras?nda verilen bir s�z, iki kona??n kaderini birbirine ba?lar. Ancak d�?�ne say?l? g�nler kala saklanan bir s?r, herkesin hayat?n? alt�st edecek kadar b�y�r.

Narin Aslanbey, bir sabah uyand???nda art?k kendi hayat?n? de?il, ba?kalar?n?n verdi?i kararlar? ya?amak zorunda kalaca??n? hen�z bilmiyordur.

Peki ya bir gelin, beyaz duva??n? kendi iste?iyle de?il de bir ba?kas?n?n g�nah?n? �rtmek i�in takarsa?

Düğününde kocası yerine kocasının gönderdiği figüranla evlenen ama hiç bir şey onların istediği,beklediği gibi gitmeyen bir hikaye. Kocasınınbir kadına aşık olup ondan boşanmak istemesi onu zora sokar ve engellemeye çalışır,ama beklediği gibi olmaz…

İki düşman aşiret`en doğan aşk hikayesi

Sevdam Kor Ateş, yıllar önce ardında bıraktığı hayatına geri dönmek zorunda kalan Dilan`ın hikâyesini anlatıyor. Kocasının ihanetiyle sarsılan Dilan, beş yaşındaki oğlu Can`ı yanına alarak memleketi Mardin`e, ailesinin konağına döner. Fakat yıllar sonra döndüğü baba ocağında onu özlemden çok geçmişin hesapları karşılar. Babası Süleyman Ağa, kızının dönüşünü kabul etmez ve Dilan`ı konaktan kovar. Ne yapacağını bilemeyen Dilan, Mardin`in güçlü ailelerinden biri olan Akçatepe konağının kapısına dayanır. Ancak burada da onu kolay bir hayat beklememektedir. Ve tam her şeyini kaybettiğini düşündüğü anda, Dilan`ın yıllar önce geride bıraktığı Seyit yeniden karşısına çıkar. Bir kadın, bir çocuk, iki güçlü aile ve yıllar sonra yeniden alevlenen bir sevda... Sevdam Kor Ateş, Dilan`ın Mardin`e dönüşüyle başlayan; aile, geçmiş ve aşk arasında sıkışan bir hayatın hikâyesi.

“Ama şunu sakın unutma Karan: o duvak sadece yüzümü el alemden saklamaya yarayacak, seninle aramızdaki uçurumun köprüsü olmayacak!” “Aramızdaki uçurum bir köprüyle geçilmez zaten ama bir gün seninle bu uçurumu, el ele aşağı düşerek kapatacağız.” * * * Hazal için hayat, sığındığı o sessiz limanda kendi halinde akıp giderken bir gecede, tek bir fırtınayla darmadağın oldu. İkizi Hayat’ın vefatıyla kucağına bırakılan emanet, sadece minicik bir bebek değil; kaçmaya çalıştığı o karanlık ve acımasız töre kanunlarının ta kendisiydi. Mardin’in o koca, kasvetli Özkaya konağına adım attığında karşısında sadece düşmanları değil, beş yıl önce kalbine gömdüğü o yeşil gözleri buldu: Karan Özkaya. Geçmişin hesapsız yaraları, konaktaki entrikalar ve kapıda bekleyen tehlikeler zincirine karşı, birbirlerini tanıyan ama yabancı olan Hazal ve Karan tek bir amaç için bir araya geldi: Korunmasız bir bebeği canları pahasına korumak. Biri geçmişin yükünü omuzlarında taşıyan bir aşiret ağası, diğeri ise bir gecede anne olmak zorunda kalan yaralı bir kadın...

Amcasının öldürdüğü damadının kardeşi ile berdel yüzünde evlenmek zorunda kalan Zilan ve Azad`ın aşk hikayesi. Azad Zilanin arkasına geçti gelinliğin fermuarını yavaş yavaş indirdi. Odada tek bir ses yoktu Zilanin iç çekisleri dışında,Azad ustaca indirdi fermuari "git çıkar ne yapacaksan yapıp gel !" Dedi. Zilan gelinliğin ön tarafını tutup banyoya girdi kapıyı kilitledi çünkü içinde barındırdığı iki duygu tek vardı, gerçi başka duygu hissedecek hali kalmışmıydı o da muamma. Zilan gelinliği indirip önceden banyoya koymuş oldukları gecelikle bakıştı eskiden olsa bu gecelikleri kocama giyeceğim diye sevinirdi ama sevdiği adamla okuduktan sonra bu hayalleri kurardı adı üstünde hayal eskide kaldı. Zilan üstündekileri çıkarıp suyun altına girdi suda belli bir süre kalınca Azad kapıya gelip çaldı " çabuk ol !"diye bağırdı içinden keşke ölsem dedi. Duşunu alıp üstüne geceliği giyip kapıyı açtı yatağın yanında ki koltukta oturan Azad kapı sesi gelince banyonun kapısına baktı üstünde bembeyaz bir gecelik bulunan küçük karısına cildi süt beyazı gibi beyaz saçları simsiyahtı geceliğin içinde adeta peri kızı gibiydi. Azad kendine itiraf edemese bile içinden karısı olduğu için çok şanslı olduğunu söylemişti . Zilan odaya girdi Azad tam karşısında durup dudaklarını öpmeye başladı.

Ayazın bir dava için ülkenin en iyi avukatı olan aleyna cengizeden yardım ister. Herşey yolunda giderken başkasının yaptığı bir hata sonucu ikilinin hayattı birden değişir.Mahkeme salonlarının soğuk duvarları arasında başlayan hukuk mücadelesi, Mardin`in dar sokaklarına ve ikilinin arasındaki duygusal hesaplaşmalara taşınır. Sırlar birer birer dökülürken, Ayaz ve Aleyna kendilerini hem geçmişin gölgeleriyle hem de kalplerindeki fırtınayla baş başa bulur. Adalet, sırlar ve tutkunun masumiyeti sınadığı bu yolda, fırtına koptuğunda kim ayakta kalacak?

Ailenin sevilmeyen kızı Yezda& Onu gördüğü ilk anda etkilenen Baran 🤍

... Bir insanın canı ne kadar yanabilirse o kadar yanmıştı. Ama üzülmüyordum. Müslüman umutsuz olmazmış, yeni yeni öğrenebilmiştim. Bu yaşıma kadar nasıl oldu da nefes alabildim, yemek yiyebildim, su içebildim bilmiyorum. Allah onu bulamamış olsam da rızkımı kesmemişti. Onu bulmamı beklemişti... Onu bulduğumda ise yanımdakileri kaybetmiştim. Tek kalemde silmişlerdi beni. Ailem bile.

aldığı bir karar ile hayatı alt üst olan, kaçtığı şehirde olaylar yaşayan ve hayatını düzene sokmaya çalışan Hafsa. Hafsa`nın eşsiz şehir olan Mardin`de karşısına çıkan acımasız ağa ve ağa ile yaşadığı zorlu aşk hikayesi

Bu kitap, Aymira`nın zorlu geçmişinin ve karanlık dünyasının yanında, imkansız her şeyin imkanı olduğunu anlatıyor...

🗡️🩺🗡️ “Bilmiyorum Delfin. İyi miyim kötü müyüm bilmiyorum. Ama bildiğim tek bir şey var o da…” beklentiyle bakıyordum yüzüne. O da gözlerimden bir umut ışığı görmek için bakıyordu bana. Ama korkusuzca baksa anlayacaktı benim içimdekini de. Acı bir şekilde tebessüm etti “O da seni çok sevdiğim. “ ben olduğum yerde mıhlanmış dururken o bir adım attı bana. “Ben senin her şeyini çok sevdim, Delfin. Rüzgarda uçuşan kumral saçlarını; sevindiğinde, üzüldüğünde, kızdığında koyulaşan yeşil gözlerini; kendinden çok sevdiklerin için atan o kalbini… Ben senin, sana ait olan her zerreni çok sevdim doktor. Senden hiçbir karşılık beklemeden, uzaktan ve acıtmadan sevdim. “ Gözlerim dolu dolu yüzümde tebessümle dinledim her bir kelimesini. Yüreği naif olsa da dışarıya göstermeyen o adam şimdi benim için yüreğini önüme sermişti. Belki de bu; hayatımda aldığım en güzel itiraf olarak kalacaktı benimle. 🗡️🩺🗡️ Annesinin ölümü ile hayatı değişin bir kadın:Delfin. Ve onunla aynı kaderi yaşayan bir adam:Safir. İlmek ilmek işleyen aşk ve verilen mücadeleler…

Birbirinden habersiz taşınan bir miras... Ve kaderin hiç umulmadık bir anda karşı karşıya getirdiği iki insan. Efruz ve Ali Murad... Bazen insan sevdiğiyle değil, ait olduğu yerle imtihan edilir. "O zaman sana az evvel yeri öptüren at değil inekti." "Git işine be ! Sana mı kaldı beni yargılamak !" "Az önce canını kurtardım ,yinede teşekkür edeceğine birde karşındakini azarlıyorsun. Tam bir Şerkeşsin !" "Sende yaptığı iyiliği insanın gözüne gözüne sokan, çok bilmiş Ganere herifin tekisin !"

Ailesi bildiği kişi aslında kendi ailesi değil gerçek ailesi aslında Mardin`de yaşar ama gerçek anne babasıda ölmüştür ve kızımız bir maceraya atılıyor bakalım neler yaşayacak

Onunla ilk tanıştığım da asla o küçük kızın kendime yar olacağını hiç düşünmezdim onu hayatımdaki diğer kadınlar gibi yapmak için elimden geleni yaptım ama onun tutkusu çok güçlüydü ~Faruk ZORLU🔥

Ailesi ile oldukça mutlu bir hayatı olan Ecre`nin yolu Mardin`e düşer. Burda hem hayatının aşkını hemde biyolojik ailesini bulucaktır. Ama zaten canından çok sevdiği bir ailesi varken onu terk ettiklerini düşündüğü ailesi ile ilişkisi nasıl olucaktır Ecre`nin?? Onlara bir şans verebilecek mi? Ecre oldukça kindar, biraz şımarık, ve gerektiği yerde SAYGISIZ olucaktır, bunları dikkate alarak okuyalım.

İki düşman aile... Berdelle evlenen çift... Hiçbir zaman sevilmeyeceğini düşünen, çocuğu olamayacağı için üstüne kuma getireceklerini düşünen Roza Avani, Küçüklüğünden beri onunla evlenmeyi hayal eden, onu canından çok seven, değil üstüne kuma getirmek gözü ondan başkasını görmeyen Azad Şerwan.

"SENDEN NEFRET EDİYORUM, DUYDUN MU BENİ! SENİN GİBİ BİR ADAMLA DA ASLA EVLENMEYECEĞİM AS-LA" dedim, bağırarak. Üstüme üstüme geliyordu. "Sen" dedi ve bir adım daha attı, "Benden kurtulamayacaksın, bunu unut. Sev ya da sevme. Ama o evlilik olacak. Eğer ailenden her birinin gözlerinin önünde ölmesini istemiyorsan, bunu yapmak zorundasın asi kız. Zira biz kan dökersek, kaçanları öldürmekle kalmayız. Töre denildi, kadın susturulmaya çalışıldı. Bu yalnızca bir aşk hikâyesi değil, susturulmak istenen bir kadının başkaldırışı. Bazı kadınlar susmaz, susturulur.