Şehir geceleri artık daha sessizdi. Çünkü insanlar karanlığın içinde kimin dolaştığını biliyordu. Bir tarafta… adı bile korkuyla fısıldanan adam vardı. Karga. Onun gerçek adını kimse bilmiyordu. İnsanlar yalnızca bıraktığı cesetleri, susturduğu sokakları ve çöktürdüğü imparatorlukları biliyordu. Kumarhaneler, limanlar, gece kulüpleri… hepsi onun gölgesinin altına girmişti. Masaya oturduğunda sigara dumanı bile yön değiştirirdi. “Bu şehirde iki şey kaçınılmazdır…” demişti bir gece. Viski bardağını yavaşça çevirirken gözleri ölüm kadar soğuktu. “Ölüm…” Kısa bir sessizlik olmuştu. “…ve ben.” İnsanlar ondan korkuyordu çünkü Karga bağırmazdı. Sakinliği daha tehlikeliydi. Ama sonra… Şahin öldü. Ve şehir ilk kez başka bir ismi konuşmaya başladı. Kim olduğunu kimse bilmiyordu. Nereden geldiğini… kaç kişiyi gömdüğünü… neden omzunda bir karga taşıdığını… Hiç kimse bilmiyordu. Sadece siyah araçlardan oluşan bir konvoyla İstanbul’a geldiğini gördüler. Bakır saçlarının yağmur altında ateş gibi parladığını… ve Karga’nın gözlerinin içine korkmadan baktığını. Köprünün üstünde ilk kez karşı karşıya geldiklerinde herkes savaş çıkmasını beklemişti. Ama silahlar değil… kelimeler ateşlenmişti. “Seninle böyle tanışmak çok komik oldu.” Kızın sesinde alay vardı. Karga ise sadece ona bakmıştı. Uzun süre. Sanki karşısındaki kişinin insan mı yoksa yaklaşan bir felaket mi olduğuna karar vermeye çalışıyordu. “Buraya ne için geldin?” diye sormuştu sonunda. Kız dudaklarındaki koyu kırmızı ruju yavaşça düzeltmişti. “Babamı senin öldürmediğini düşünüyorum.” İşte o an… şehir değişmişti. Çünkü ilk kez biri Karga’ya korkmadan yaklaşmıştı. İlk kez biri onun kurduğu karanlığın içine gözlerini kırpmadan yürümüştü. Ve daha kötüsü… Karga onu öldürmemişti. Bu yüzden insanlar fısıldamaya başladı. “Kim bu kadın?” “Karga neden hâlâ onu yaşatıyor?” “Gerçekten Şahin’in kızı mı?” Ama cevap yoktu. Çünkü o kadın bilinmezdi. Ve bilinmeyen şeyler… yeraltı dünyasında her zaman korku yaratırdı. Bir gece Karga’nın sağ kolu sessizce odasına girip şöyle dedi: “Efendim… o kadın tehlikeli.” Karga pencerenin önünde durmuş, şehrin ışıklarını izliyordu. Sigarasının közünü karanlıkta görmek mümkündü. “Biliyorum.” “Öyleyse neden hâlâ nefes alıyor?” Karga birkaç saniye sustu. Sonra boğuk sesi odanın içine yayıldı: “Çünkü bazı insanlar öldürülmeden önce anlaşılmalıdır.” Ama anlamadığı bir şey vardı. Kadın da onu izliyordu. Otelde, loş ışıklı odasında omzundaki karganın tüylerini okşarken cama yansıyan kendi gözlerine bakmıştı. Ve fısıldamıştı: “Karanlığın sahibi olduğunu sanıyor…” Kuş hafifçe ses çıkarmıştı. Kadın dudaklarının kenarını kaldırmıştı. “…oysa karanlık bazen insanın içinde doğar.” Şehir artık iki farklı fırtınanın arasında kalmıştı. Bir tarafta herkesin korktuğu adam vardı. Diğer tarafta kimsenin tanımadığı kadın. Ve en korkuncu… İkisi de birbirini öldürmek yerine anlamaya çalışıyordu. Çünkü bazen yeraltı dünyasında savaş… kurşunla değil, merakla başlardı.

Bazı yaralar görünmezdi. Bazı sırlar ise asla unutulmazdı… Yıllar önce yaşanan bir olay, herkesin sustuğu bir gerçekle birlikte yeniden ortaya çıkmak üzeredir. Geçmişin gölgeleri geri dönerken, saklanan her sır bir bedel ister. Kırılmış bir kalp, kaybolmuş bir gerçek ve hiç beklenmeyen bir karşılaşma… Karanlıkta başlayan bu hikâye, acının içinden doğan bir aşka dönüşecek. Çünkü bazen insan, en çok kaybettiğini sandığı yerde kendini bulur. Karanlığın Ardında; dramın, gerilimin ve imkânsız bir aşkın hikâyesi…

Başkarakterimiz Yüzbaşı Asena Çağan, çocukluk hayalini gerçekleştirmiş, cesur ve idealist bir kadın askerdir. Görevi gereği tayin olduğu sınır bölgesindeki kışlada, kendi timine liderlik etmeye başlar. Yeni bir şehir, yeni sorumluluklar ve bir o kadar da ağır geçmişin yüküyle baş başadır. Askerî hayatın zorlukları, timin güvenliğini sağlama görevi ve acı dolu kişisel kayıplar Asena`nın ruhunda derin izler bırakmıştır. Fakat tüm bu karmaşanın içinde, güven ve bağ kurma ihtiyacı ağır basar. Asena, yalnızca bir komutan değil; aynı zamanda timindeki askerlerle güçlü bir kardeşlik bağı kuran bir abla, bir sırdaş olur. Askerî disiplinin katı sınırları içinde, duygular bastırılmak zorundadır. Ancak Asena`nın karşılaştığı kişiler arasında zamanla doğan çekim, gözle görülmeyen ama hissedilen bir bağa dönüşür. Bu ilişki, bir askerî kışlada, hem duygu hem de etik sınavları beraberinde getirir. İçsel çatışmalar, görev ile kalp arasında kalan duygular Asena`yı düşündürmeye başlar. Aşk, bu dünyada bir zaaf mı yoksa güç mü olacaktır?

Bazı oyunlar kartlar bitince sona erer. Onunki ise tam o anda başlar. Çocukluğundan geriye kalan tek şey korku, sessizlik ve asla kapanmayan yaralardır. Yıllar sonra geçmişiyle hesaplaşmaya karar verdiğinde ise kendi kurallarını yazar. Avını bul. Aklını çal. Tutkunu al. Sonsuza sal. Her kurbanın ardından geriye yalnızca bir iskambil kartı kalır. Bir... İki... Üç... Kartlar azaldıkça şehir korkuya teslim olur. Polis, kartların ardındaki sırrı çözmeye çalışırken katil çoktan son desteyi zihninde dizmiştir. Çünkü bu oyun, 54. kart yere düşene kadar bitmeyecektir. Kanlı İskambil`de her kart bir günahı, her cinayet geçmişten kalan bir hesabı temsil eder. Peki ya son kart... Kime ayrıldı? --- Rahatsız edici ögeler içerir!

"Canavarı uyandırdıysan eğer uysallaştırmayı da öğreteceksin. İnine girdin bir kere, yanmayı da yakmayı da göze almak zorundasın, Vera." ❝Uyuşturucu kaçakçılığının yeni örgüt lideri olan Kutay K. Karaca, güvendiği ve her şeyini bildiği sağ kolu olan Ayaz Sarınç`ın milyon dolarlık parasını kaçırıp, tüm bilgilerini de baş düşmanına satıp ihanet ederek ortadan kaybolması, büyük bir borcu ve ödemesi gereken bir ihanet bedelini de beraberinde getirir. Ayaz`ın babası olan Ender Sarınç, kefareten Kutay Karaca`ya büyük kızı Nida`yı para karşılığı satıp ihanetin bedelini ödemeyi planlar ancak plan istedikleri gibi ilerleyemeden Nida`nın kül olan cesedi bulunur. Ablasının ölmediğinden emin olan doktor kardeşi Vera, bu işin peşine düşerken borcu ödeyecek olan yeni kişidir. Öfke dolu başladığı bu yolda hedefinde Kutay K. Karaca vardır ancak unuttuğu detay ise Vera`nın babasının geçmişte, örgütüm başına geçmek için öldürdüğü eski uyuşturucu lideri Vladislav`ın da intikamının hesabını soracak olmasıdır. Tüm ihanetin ve geçmişin bedelini başa geçen yeni örgüt lideri Kutay Karaca ödetecekken bir süpriz çıkagelir. Vera`nın lisedeyken illegal araba yarışçısı olan eski flörtünün takıntılı ezeli rakibi de yıllar sonra peşlerine düşer. ❞

Birinin elleri kana bulanmış, diğerinin ruhu çoktan teslim olmuş. Biri sonu getiren bir cellat, diğeri o sona yürüyen bir kurban. Ama bu hikâyede kimin av, kimin avcı olduğunu sadece son perde söyleyecek. Adaletin sustuğu yerde, kanın ve gözyaşının başladığı noktaya hoş geldiniz.

Hayatınızı üzerine inşa ettiğiniz geçmişin koca bir yalan olduğunu öğrenseydiniz, ait olduğunuz yere mi yürürdünüz yoksa arkanızı dönüp gider miydiniz? Genç bir doktor, bir laboratuvar raporunun soğuk satırları arasında kendi gerçeğiyle yüzleştiğinde, hayatı geri dönülemez bir şekilde sarsıldı. Damarlarında akan kan, büyüdüğü insanlara ait değildi. O, hiç bilmediği köklü bir geçmişin elinden koparılmış kayıp bir parçaydı.Kendi kimliğinin peşine düştüğü o puslu günde, yolları sarsılmaz duvarlarla çevrili, dışarıya kapalı bir aileyle kesişti. Yıllar önce bir gecede en büyük yarasını alan bu aile, şimdi karşılarında duran yabancı kadının, o kanlı geçmişin eksik halkası olduğundan habersizdi. Peki, sarsılmaz bir kale gibi birbirine kenetlenmiş bu aile, aralarına bir yabancı gibi sızan gerçeği kabul edebilecek miydi? Yoksa kopan aile bağlarını yeniden dikmek, o bağların tamamen kopmasına mı yol açacaktı?

"Her şey bir mesajla başladı." Sadece bir saniye, bir dikkatsizlik ve yanlış kişiye gönderilen tek bir mesaj... Talya Yelgin`in kendi halindeki çiçek kokulu dünyası, o gece bir yabancının ekranında parlayan bir bildirimle sarsıldı. Kiminle konuştuğunu bilmiyordu. Sadece karşısındakinin ne kadar "Arsız" olduğuyla ilgileniyordu. Bir numara ne kadar ileri gidebilirdi ki? Ya da bir mesaj, bir insanın hayatını ne kadar değiştirebilirdi? Talya, o gece o gönder tuşuna bastığında sadece birine cevap verdiğini sanıyordu; oysa çoktan geri dönülemez bir oyunun içine düşmüştü. İşte şu an elinizde tuttuğunuz bu kitap, o yanlış mesajın ve peşinden gelen o arsız yabancının, ve beraberinde getirdiği olaylar dizesinin hikayesiyle ortaya çıktı. Yılların sakladığı sırlar ve göz ardı edilen olayların gün yüzüne çıkışının en büyük tanığı olmaya hazır mısınız?

İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu belki bir kan davasıydı ama ne kin tamamen susmuştu ne de aşk masum kalabilecek kadar güçlüydü.. “HANZER İSİMLİ İLK VE TEK KURGUDUR. HERHANGİ BİR ÇALINTI VEYA KOPYALANMA DURUMUNDA GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.”

Sorarlarsa bu hayatta en çok nereye ait hissettin? Cevabım tek olurdu: onun gözleri. Victoria Petrow, New York’un en güçlü mafya ailelerinden birinin tek prensesi. Bembeyaz saçları, gri-mavi gözleri ve inatçı ruhuyla herkesin dikkatini çekse de, kalbi hiç ummadığı birine aitti: ailesinin en büyük düşmanının oğluna. Elias Dimitri Carsin… Simsiyah gözleriyle insanın içine işleyen, soğuk, mesafeli ve tehlikeli bir adam. Kendi ailesine bile karşı duracak kadar acımasız, tek bir kadına sahip olmak için her sınırı çiğneyecek kadar tutkulu. Aralarında yıllardır süren kan davası, kurallar ve yasaklar vardı. Ama kalplerin sesi hiçbir kuralı dinlemezdi. O, onu dünyadan bile kıskanarak sahiplenmek istedi; o ise o gözlerin büyüsüne kapılıp esiri olmaktan korktuğu kadar çekildi. İki düşman aile, iki farklı dünya ve kontrol edilemez bir tutku… Siyah gözlerin derinliğine düşen bir kalp, sonunda kanı mı yoksa aşkı mı seçecekti?

Lura Henyer, dört yaşında kaybolduğunda ardında yalnızca kapanmayan bir oda, susturulmuş kayıtlar ve onu beklemekten vazgeçmeyen bir ev bıraktı. Ama kaybolduğu yer ölüm değildi. Başka bir dünyada adı silindi. Geçmişi parçalandı. Bir çocuk olması gerekirken karanlığın diliyle büyütüldü; emirleri, sessizliği, hayatta kalmayı ve öldürmeden önce tereddüt etmemeyi öğrendi. Yıllar sonra son görevi onu karanlık bir denize sürüklediğinde, Lura öldüğünü sandı. Fakat gözlerini açtığında kendini Sylvariella’nın yaşayan ormanında buldu. Sylvariella onu hemen kabul etmedi. Çünkü orman yalnızca kayıpları saklamazdı; seçimleri sınardı. Kael Akunar ise sarayın sessiz duvarları arasında büyümüş bir prensti. Annesinin ölümünden sonra Drisax’a gönderilmiş, yaşaması beklenmeyen bir sürgüne dönüştürülmüştü. Ama Kael ölmedi. Kuzeyin karanlığından geri döndüğünde yanında yalnızca yaraları değil, kapalı kapılar, eksik kayıtlar ve annesinin ardında bıraktığı tehlikeli mektupları da taşıyordu. Lura ile Kael’in yolları Sylvariella’nın göl kıyısında kesiştiğinde, bu yalnızca iki yaralı ruhun karşılaşması değildi. Eski dünyanın taşları, Demir Ev’in sakladığı sırlar, Akun Sarayı’nın kapalı kayıtları ve iki dünyanın arasındaki unutulmuş eşikler uyanmaya başladı. Lura, Henyer kanının Demir Ateşi’ni, eski ejderha soyunun kıvılcımını ve peri diyarının sessiz büyüsünü taşıyordu. Kael ise yalnızca sürgünden dönen bir prens değil; Elyndra’nın kanıyla saklanan hakikate tanıklık edecek kişiydi. Biri koruyan olacaktı. Diğeri tanık. Ama herkes Lura’yı bir cevap, bir anahtar, bir kayıp miras ya da açılması gereken bir kapı gibi görmeye başladığında, Lura’nın en büyük savaşı iki dünya arasında kalmak değil; kendi kaderinin başkaları tarafından yazılmasına izin vermemek olacaktı. Çünkü bazı bağlar kurulmaz, hatırlanır. Bazı kapılar açılmaz, bekler. Ve bazı kızlar kaybolmaz; yalnızca dünya, onları geri verecek kadar cesur olana dek saklar.

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ? Yayın: 25.01.2025

Vampir okuluna seçilen 15 insandan biri olsaydın? 🩸🩸🩸

Kitapta her zaman ki gibi kıza el koyan bir mafya var ama bu kız onlara boyun eğecek mi acaba. Belki onlar kıza boyun eğer bilemeyiz. Bunu ilerleyen bölümlerde öğreneceğiz. ... "Onlar beni av sandı. Oysa ben avcıydım; onlar da benim avımdı."

Doğunun sert topraklarında başlayan bir intikam hikayesi… Güç, aşk, bağlılık ve intikamın iç içe geçtiği zorlu bir berdel. Hazal Karahan; güzelliği ile nam salmış kırılgan ama asi bir kadın. Ailesinin yükü omuzlarında acılarla yoğrulmuş bir kadın. Azad Mirzahan; kimsenin karşısın da duramadığı, korku ve kudretin vücut bulmuş hali. Soğuk, acımasız, ama içinde sakladığı kırılgan bir sır… Bir yanda kanla yazılan töreler, bir yanda aşkın imkansızlığı… Kaderin zincirlerini kırmak için yanmaya mahkum iki yürek… KIZIL GELİNE AĞIT. Tüm hakları saklıdır ve bana aittir.

Beliz Erden & Çağın Alkan Beliz 6 Şubat depreminde Hatay’da kaybolur herkes onu öldü sanır lakin o aslında hafıza kaybı yaşayıp farklı bi isim ve kişilik ile yıllar sonra ona yıllardır takıntılı aşık olan adam tarafından bulunur.

Altı yaşında anne ve babasını kan davasına kurban veren Fesya`nın o gün gülüşü de toprağa gömüldü. Mardin`in ve Diyarbakır`ın en köklü iki aşiretinin tek kız torunu olan Fesya, gözlerden uzak büyütüldü. Kızıl saçları, mavi gözleri ve dillere destan güzelliği yıllarca saklandı. Çünkü bazı kızlar sadece sevilmez, uğruna savaşlar çıkar. Yıllar sonra İtalya`da kurduğu düzen, bir telefonla altüst oldu. Kuzeninin sevdiği kızı kaçırması, iki dost aşireti düşmanlığın eşiğine getirmişti. Bir yanda kan, bir yanda berdel vardı. Fesya, kardeşini son kez görmek için Diyarbakır`a döndüğünde kendini namluların, gözyaşlarının ve çaresizliğin ortasında buldu. Ve tam o anda, kardeşinin başına dayalı silahın arkasındaki adamla göz göze geldi. Asil Ağa... Adı kadar asil olmayan, namı korkuyla anılan, kalbini çoktan toprağa gömdüğünü söyleyen o adam... Bir karar verilecekti. Ya kan dökülecek... Ya da Fesya, hiç tanımadığı bir adamın kaderi olacaktı.

Türk Hava Kuvvetlerinde Olan Kadın Ve Türk Kara Kuvvetlerinde Olan Adamın Hikâyesi... "Havadan gelen nefes karaya vurmasaydı, Çiçek toprağa kavuşmazdı. Çiçek oksijen bulması için toprağa karışması gerekirdi. Ve Hava ve Kara Birleşirdi. Toprak ve Çiçek Buluşurdu. Bu ne demekti? Bu Tam olarak şu demekti. Bir Makine, Bir İnsan Tek Vücut Olduğunda Yeryüzü Ve Gökyüzü Birleşir Bir Savaşçı Doğar."

Asker konulu bir kitaptır, kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Ruh, insanın dipsiz bir kuyusudur. Sen ruhunda dolaştığını sanırsın ama onun ne kadar derin olduğunun hiçbir zaman farkına varamazsın. Ta ki biri çıkıp orayı talan edene kadar. "Yanacaksınız, yakacaklar. Canınızın acımasını önemsemeyecekler." Parmaklarına sarılı urganı sertçe gerdi. Parmak boğumları giderek beyazlaşırken gözleri, alev topuna dönüşmüştü. "Nefesinizi kesecekler." İki farklı asker; Asena Eyşan Boduroğlu ve Mete Mert Çakır. Birbirlerinden haberi olmadan aynı göreve atanırsa en fazla ne olabilir ki? "Bugün bir tehdit mektubu aldım MMÇ`den gelmiş." *Tüm hakları saklıdır.*

Ölesiye bir aşk ölesiye bir sevgi

Adım Meyra okuma hevesi kursağında kalan genç bir kızım. Babam ve annem beni para için hiç tanımadıkları birine kuma verdi. Üniversiteye gideceğim yerde kuma gitmiştim. [Yorum ve Voteleriniz Benim İçin Çok Değerli]

O son damla olmasaydı belkide bu demirlerin arasında olmazdım...

Ben Melis SOYLUER . Ama bana komiserim de derler. Bu zamana kadar hiçbir zaman böyle bir his duymamıştım. Ama galiba artık zamanı gelmişti. Aşık oluyordum. - Siz kimsiniz de benim dosyamı başkasına veririsiniz? + Ben Baran KARAHAN buranın yeni savcısıyım. - Kim olursanız olun dosyamı alamazsınız + Aldım bile.

"Hayat acının kendisidir demişlerdi". Sahi öylemiymiş

Alçin bir gün gözlerini bir sarsıntıyla açar. Telaşlanıp ailesinin yanına gitmek ister fakat evdeki hiç kimse yoktur. Aceleyle dışarı çıkar fakat orada da manzara aynıdır biraz ilerleyince kendi yaşlarında bir çocukla karşılaşır ve onların grubunun bir parçası olur. Herkesin sandığının aksine bu normal bir deprem değildir, şehir meydanında ki koca göçüğün sebep olduğu bu kabus daha henüz yeni başlamıştır. Alçin bu şartlarda kime ve neye güveneceğini, bu kabusun ne zaman ve nasıl biteceğini bilmeden umutsuz bir şekilde yaşama tutunmaya çalışır ve en zoru da göçük muhafızına yakalanan veya göçüğe düşen kişinin başına ne geldiğinin bilinmemesidir. Bilinenin aksine bilinmezlik ölümden daha korkutucudur... Fantastik+Macera+Romantik Vakit buldukça yaklaşık haftada 1 bölüm💫🩷 Ayrıntılı k4n ve şiddetten etkilenenlerin okuması tavsiye edilmez. BU kitabın herhangi bir söz veya alıntısının basılması kopyalanması veya kullanılmasına izin verilmemektedir. Herhangi bir ihlalde dava açılacağı duyurulur.