"Beni yenemezsin Lalin. Boşuna heveslenme, denemek mi istiyorsun?" Bilmiyordu; bir boksörün yapacağı en ölümcül hata, her dalga geçtiğinde kısılan gözleriyle düşmanına en büyük açığını ezberletmekti. Ve Alaz Karahan, bana ilk yenilgisini kendi elleriyle verecekti. Biri tamamen karanlığa oynamaya alışmıştı, diğeri ise o karanlığın ortasında açan bembeyaz bir lale gibiydi. Kurallar basitti: Gardını indirirsen kaybedersin. Ama Lali`nin bilmediği şey. İlk yumrukta kalbinden vurulan bir adam, bu maçı nasıl kazanabilirdi ki? ❕Uyarı, Kitapta; argo, küfür, şiddet ve dövüş/illegal ring unsurları barındırmaktadır. Karakterlerin dünyası serttir; okuyacakların bunu bilerek gelmesi rica olunur. Karakter gelişimleri zamanla oturacaktır! iyi okumalar.

Ailesi gizemli bir kişi tarafından öldürülen bir kız. Peki o niye sağ kaldı? Dört ile lanete bulanmış bir hayat... Dört yıl sonra alınan bir karar... Peki o karar neydi? Merak uyandıran bir serüvene hoş geldiniz... İyi okumalar...

Telefonuma baktım; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vardı. Tam o an, sessizliği yırtarcasına telefon çalmaya başladı. Ekranda "Babam" yazıyordu. Hiç düşünmeden açtım. ​"Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?" ​Ama karşıdan gelen ses babama ait değildi. Soğukkanlı, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi: ​"Alo, merhabalar. Mara Hanım`la mı görüşüyorum?" ​Bir an nefesim titredi. Bu kadın da kimdi? "Evet, benim. Siz kimsiniz?" ​Kadın derin bir nefes alıp sakin bir tonla konuştu: "Öncelikle sakin olun... Ben babanızın doktoruyum." ​Sözleri beynimde bir anda çarpıştı. "Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?" ​"Mara Hanım, lütfen biraz sakin olmaya çalış-" ​"Ne sakinliği? Ne oldu babama, söyleyin!" ​Kadın sesi biraz daha netleşti: "Ben Doktor Serkan. Babanız bir trafik kazası geçirdi. Şu anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endişelenmeyin, size haber vermem gerekiyordu." ​O an dünya ayaklarımın altından çekildi. "Durumu iyi" demişti ama ya iyi değilse? Ya bir şey olursa? Babam... benim her şeyimdi. Onu kaybetme ihtimalini düşünmek bile içimi paramparça ediyordu. ​Telefondan tekrar ses geldi: "Mara Hanım, orada mısınız?" ​Sesim titredi, boğazım düğümlendi: "E-evet... buradayım. Geliyorum. Hemen geliyorum." ​Telefonu kapattım. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anlığına dünyam kararmış gibi hissettim... ama tek bildiğim, babama ulaşmam gerektiğiydi.

Arkadaşlıkları bir gruptan çok daha azı. Hepsi bambaşka kişiliklere ve hayatlara sahipler ama bir şekilde arkadaşlıklarını sürdürmeye devam ediyorlar. Günlük yaşamları ve birbirleriyle olan ilişkileri devam ettikçe birbirleri hakkında daha fazlasını öğrenecekler.

Zengin bir ailenin ilk ve tek kızı olan Aurora eski sevgilisi Paxton`ın kendisini rahatsız etmesi sebebiyle koridorda görse yolunu değiştirececeği tekinsizlerden biri olan Joshua Jhonson ile bir anlaşma yapar. Ancak Joshua`yı daha çok tanıdıkça ve ikili istemsizce yakınlaştıkça Aurora joshua`nın karanlık tarafı ile karşılaşmak zorunda kalır. ♠💗♠💗♠💗Keyifli okumalar💗♠💗♠💗♠

spyxfamily fanfiction Shiva Krause; ailesini savaşta kaybeden, zar zor bir yetimhaneye yerleşen ve yerleştiği yetimhanede zekası keşfedilen bir kızdı. En azından Sunrise`ın hikayesi bu yöndeydi. Asıl hikayesi bu değildi tabiki. Öte yandan Yuri Briar; yirmisine henuz ayak basmış, ablasının mutlu olmasından başka pek birşey ummayan genç bir diplomattı. Elbette onunda gerçek hikayesi bu değildi. En azından tamamı bu şekilde değildi. İkilinin karşılaşması pek uzun sürmedi. Ve karşılaştıklarında mı..? Birbirlerinden nefret ettiler.

gözlerim odada Ereni aradı ve onu hiç görmek istemeyeceğim bir halde gördüm.. bir koltuğun üzerinde baygın yatıyordu yüzü mahvolmuştu üstünde bir şey yoktu ve vücudunun belli bölgelerinde sargılar vardı onu öyle görünce gözlerimin dolmasını engelleyemedim hemen yanına gidip kolundan hafif sarstım "Eren kalksana Erenn" "Sakin ol doktor baktı ilaçtan dolayı uyuyor şu an " telefondaki sesti bu kafamı sesin geldiği yere çevirdim . kaverengi alnına dağılmış saçlar tam bir serseri havası veriyordu bronz ten,sert diyebileceğim yüz hatlarına ve ona yakışır şekilde bir burnu erkelere göre dolgun dudaklara sahipti ve daha önce hiç görmediğim safir yeşili gözlerr... "İncelemen bitti mi" erkeksi bir sesi vardı sorusunu es geçerek "Neden bu halde!! Kim getiirdi onu bu haleeee!!" bağırmamla düz suratında sinir pırıltıları belirdi "Sesini kıs önce" Gerçekten mi şaka mıydı bu adam " Sen iyi misinnn ! Gerçekten miii şu hale baksana bir senn!!" gözlerini kapatıp bir nefes aldı ve açtığında o safir yeşilleri artık daha koyu bakıyordu gerçekten buna mı bu kadar sinirlenmişti üzerime doğru bir adım attı tabi onun bir adımı benim iki adımıma denkti boyu en az 1.95 vardı. birden dibimde bitip işaret parmağını yüzüme hizzasına kaldırdı "Bak kızım-.." kaldırdığı eline vurarak indirmesini sağladım ama bu yaptığıma daha da köpürdü zaten dibimde değilmiş gibi daha da yaklaştı tam bir şey söyleyecekken araya bitkin bir şekilde "Gggece" diyen Erenin sesi girdi ışık hızıyla ona döndüm yarı açık gözleriyle bana bakıyordu "İyi misin Eren çok korktum nasıl yaparsın böyle bir şeyi sen !" gözlerimden ne ara yaşlar akmaya başladı bilmiyorum bugün gerçekten de streste tavan yapmıştımm "Senin burada ne işin var" Başımı ellerimin arasına alıp delirmiş gibi odada volta atmaya başladım "Allahım delirecem şu haline bak sen bii asıl senin burada bu halde ne işin var Erennn yüzün gözün mahvolmuşş! her yerin mosmor " "Nasıl olmuş Gece seninkiler gibi mi "O an donup kaldım yerimde gerçekten bu halde bana laf mı çarpıyordu oo dönüp ona baktığımda söyleiğine pişman bir ifade vardı yüzünde ama artık söylemişti . o an yüzümde başka bir ıslaklık hissettim aynı zamanda Erenin yüzünde endişe belirdi yerinden aceleyle doğrulmaya çalıştı ama bu bile canını yakmış olmalı ki yüzünü buruşturdu. bugün kahve dışında bir şey yiyip içmemiştim ve aşırı streslenmiştimm Elimi dudağımın üstüne götürüp geri çektim ve elimde kan vardı işin kötü tarafı beni kan tutardı her yer birden kararmaya başladı düşerken Erenin Gece diye bağırdığını duyabildim sadece tam yere çakılacakken bir çift sert kol beni yakaladı ve havalandığımı hissettim ve gözlerim kapanmadan önce gördüğüm son şey bir çift donuk safir yeşili.....

Merhabaaa, bu benim bilmem kaçıncı kitabım oluyor. _-_-_-_ Ben ölüyordum. Cidden hayatımın son demlerini yaşıyordum, bunu hissediyordum. Gözlerim kapalı bir şekilde ruhumun bedenimden çekilmesini bekliyordum.

Gazel Alya Yalaz... Sıradan bir üniversite öğrencisi, sıradan bir hayat. En azından öyle sanıyordu. Ta ki birinin onu izlediğini fark edene kadar. İki yıldan fazla süredir peşinde olan bir katil, Gazel`e takıntılı hâle geliyor. Ona yaklaşan herkes birer birer ölü bulunurken, Gazel her gün biraz daha köşeye sıkışıyor. Nereye gitse, kimi sevmeye kalksa... gölgeler onun peşini bırakmıyor. Katil, sadece onu izlemiyor. Onu "sahipleniyor." Kim olduğunu bilmiyor. Ne istediğini bilmiyor. Ama bildiği tek şey var: Bu oyun, artık sadece korkudan ibaret değil. Bu, Gazel`in hayatta kalma savaşı.

Şuanlık açıklama yok

Odada beklerken içeride birbirini yiyen kalabalığın sesini duyuyordum. Herkes kan görmek için kendisini paralıyordu. Karşımdaki adamlar genç oğlanı iki yandan tutup sürükleyerek önümden geçirdiler. Nihayetinde onunla yalnız kaldık. Şimdi düşünüyordum da belki de buraya geldiğimi Yabancıya söylemeliydim. Çakallar sofrasına düşmüştüm ve arkamda duracak birine ihtiyacım vardı. Bunu neden yaptığımı kendime hatırlatıp söze girdim. "Benim de bir şartım var." Ucuz purosunu dudaklarından uzaklaştırıp leş sırıtmasıyla bana baktı. "Nedir?" derken sesi keyifli geliyordu, beni gördüğüne memnun olmuştu. "Son maçta karşımda Barutu istiyorum." Duyduklarıyla katıla katıla gülmeye başladı. Durumun trajikomikliğinden zevk alıyor gibiydi. Kumar oynuyordum ama kartların benden yana olması için ne gerekirse yapacaktım. Purosundan derin bir nefes çektikten sonra konuşmaya başladı. "Öyleyse kıvılcımı buldum demektir." ... Ne olup bittiğini bile anlamadan bir çukura düşmüştüm. Çukurdan çıkmak için halat sarkıtan Yabancıya güvenmekten başka şansım yoktu. İpi tuttum. 🥀 "İğneyle yüreğime işlendin gül oyası, artık istesende gidemem senden." 🥀

ULYSSES YAYINLARI TARAFINDAN BASILIYORRR Hayatının bütün yükünü sırtlanmış genç bir kız ve onun hep yanında olan arkadaşları, peki ya bir gün o kızın hayatına gerçek ailesi girerse...

Selin Kara bir kızin başkaları için dövüşe başladığını ve bunun aslında sonradan aşka dönüşeceğini anlatır ama komik bir kitaptır . İlk kitabım olduğu için yazım hatalarım olabilir kusura bakmayın

YALANIN GÖLGESİNİ HİSSEDİYOR MUSUN? KADERİN SANA GÜLÜYOR MU, YOKSA ALAY MI EDİYOR? TEK BİR ŞANSIN VAR. FIRTINANIN ORTASINDA HANGİ YOLU SEÇECEĞİNİ BUL. Elirya gözlerini açtı. Saray sessiz. Zincirler sessiz. Ama fırtına… fırtına nefesini tuttu. Her adım bir tuzak. Her nefes bir oyun. Babası mı? Kader mi? Bilmiyor. Ama biliyor… Oyun başladı. Ve kaybederse… Sadece kendisini değil, krallığı da yok edeceğini biliyor. Gerçek mi? Yoksa bir yalan mı? Kim doğru söylüyor? Kim yalan söylüyor? Unutma… Bazı gölgeler kendi karanlığında büyür. Bazı prensesler kendi ateşinde yanar. Bazı kaderler ise… kırılmayı bekler. Ve artık… Kurallar yok. Savaş senin elinde. Kader nefesini tutuyor. BEN ONUN OYUNU DEĞİLİM. BEN… ONU YAKAN, GÖLGEYLE ATEŞİN KESİŞTİĞİ SON KIVILCIMIM.

`Foggy`e hoş geldin, merhaba demeyecek misin?` Her şey böyle başlamıştı. •∆• Alıntılar 👇🏻 "Zorunda değilim Kandemir. Duydun mu, zorunda değilim! Az önce sen söyledin, ne istersem onu yapabilirim. Şimdi burdan defolup gidiyorum. Sen de ister gelirsin, ister kalırsın." "Hiçbir yere gitmiyorsun, Ömür. Beni zor kullanmak zorunda bırakma. Bu senin görevin, Kılıç`ın görevi. Bir kere buraya girdiysen maç bitene kadar çıkamazsın. Anladın mı?" "Sikeyim Kılıç`ı!" Kolunun karnıma bıraktığı ağırlıktan kaçmaya çalışıyordum ama milim kıpırdamama izin vermiyordu. "Kara gözlerini de sikeyim!" Duraksadı. Ben de duraksadım. Neden böyle bir şey dediğimi bilmiyordum ama daha onunla tanışalı saatler olmuşken sanki yıllardır aklımın içinde gezinip duruyormuş gibi hissediyordum. Bu yüzden ona karşı bir filtrem yoktu. Şaşkınlıktan açık kalan ağzımı eğlence pırıltıları taşıyan gözlerinin dudaklarıma düşüşü nefesimi kestiğinde fark ettim. Dudaklarımda olan bakışlarını gözlerime çevirip yüzünü yüzüme yaklaştırdı. Ben kimdim, o kimdi, şu an burda ne yapıyorduk unutmuştum. "Nesi varmış kara gözlerimin? Hım?" Konuşuyordu, görüyordum ama algılama işinde sıkıntı yaşıyordum şu an. Fısıltıyla sordum. "Ne?" "Diyorum ki, nesi varmış gözlerimin? Ah pardon, kara gözlerimin." •∆• kandemir: Yarından itibaren Foggy`e daha sık gelip gitmeye başlasan iyi edersin. Maçlarımı takip edecek, analiz yapacaksın. kandemir: Zaten sana dövüş öğreteceğim bilgisi çoktan amcana gitmiştir, onu da aradan çıkartırız. omurdilaygocmen: Ben ne anlarım dövüşten be? Analiz yapacaksın diyor bana. omurdilaygocmen: İstersen hakemlik de yapayım? He? omurdilaygocmen: Sanki görmedin tanıştığımız gün kaçıp gitmek istedim maç sırasında.

Başarılı bir boksör olan Bora nin kulübüne yapilan arama sonucunda kulübün illagal olaylar için onu kullandığını öğrenir ve savcı asli ile tanışır

Okulda ve sosyal hayatında insanların biriciği minik prensesi Alara, geceleri ringin en büyük kabusu oluyor. -*-*-*-*-*-*-*-*-* Babasının borcunu ödemek için hayatındaan vazgeçen ama bunu kimseye çaktımadan yapan minik alara okul sonrası farklı farklı işlerde çalışıp geceleri evden kaçıp hayalleri olan yeraltı kafes dövüşlerinde dövüşüp hayatına devam ediyor. Ama doğduğu gün aslında başka bir kızla karıştığını ve bunca yıl yaşadığı lanet olası ailesinin aslında gerçek ailesi olmadığını öğrenen Alara yeni ailesine ve onların yaşantısına alılabilecek mi?

" Geçmiş hiç bu kadar yakın olurmu? Sonsuz bir döngüye girmişken kaçış ara, yolları bul. Çünkü geçmiş seni yakalarsa hapseder." "Küçük bir kızın dünyayı sarstığı bir dünya kalacak gelecektekilere." " Çünkü Kara ejderha herkesi avlamaya geliyor."

Tehlikeli bir mafyanın kızı ve o mafyayı tutuklamak için gelen bir üst teğmen

Ada Karael için yenilgi, lügatinde olmayan bir kelimeydi. Zengin dünyasının asi kızı, yeraltı ringlerinin ise Pirana`sıydı. Ta ki o geceye kadar. Ada o gece hayatında ilk kez bir erkeğe yenilmişti. Üstelik kendisini mindere seren gizemli yeşil gözlerin, okulun en disiplinli sınıfında karşısına dikileceğinden de habersizdi. Ve asıl savaş işte şimdi başlıyor. Ada ya intikamını alacak ya da bu fırtınaya teslim olacak.

Doruk Ayaz Yelkan, yeraltı dövüşlerinin acımasız dünyasında Keskin olarak bilinir. Sert, mesafeli ve geçmişin yüküyle yaşayan bir adam… Mira Yıldız, meraklı ve cesur bir genç kadın, yeni taşındıkları villa sayesinde Ayaz’ın dünyasına adım atar. Onu anlamaya çalışırken buz gibi sertliğin altında saklı kırılganlığı keşfedecektir. Kaybedilenler, korkular ve gerçek duygular… Bu hikâye, buz ve ateşin çarpışmasıdır.

Her pusula kuzeyi gösterir. Ama bazıları birini... Geçmiş, gömüldüğü yerde kalmaz. Hele ki tanıklar hâlâ nefes alıyorsa. Hazan, Abant’ın sararmış yaprakları arasında kendi sessizliğine sığınmış bir kadındır. Fakat sessizlik bazen huzur değil, yalnızca fırtınadan önceki uğultudur. Güney ise Londra’nın soğuk sokaklarında geçmişini susturmaya çalışarak büyür. Bir cinayet suçlamasıyla kaçırılan çocukluğunu ve geride bıraktığı tek dostunu; Arda’yı… Ama bazı geçmişler kaçmakla silinmez. Büyüyüp geri döner. Türkiye`ye adım attığında, Güney’in tek bir hedefi vardır: O gece olanların cevabını bulmak. Fakat cevabın olduğu yerde Hazan vardır. Onun sessizliğinde bir bağ, gözlerinde bir yön vardır. Birbirlerinin yaralarını tanıyan bu iki yabancı, aynı sonbaharda kesişir. Pusulalar kuzeyi gösterir. Ama Hazan`ın pusulası hep Güney`i göstermiştir. Ya senin pusulan kimi gösteriyor?

Kum Torbası – Kimi Aşklar Yumruk İzi Gibi Kalır Alya Nur... Ringlerde “Kara Gamze”, pistlerde “Kelebek”. Yasak dövüşlerin ortasında, tek kişilik bir savaşa tutuşmuş genç bir kız. Kalbi dosya gibi; tıbbi raporlarla, kırıklarla, sırlarla dolu. Ama hâlâ dimdik. Hâlâ savaşıyor. Berke... Ringin sert çocuğu, dışa karşı duvar gibi. Ama Alya’yı gördüğünde o duvar çatlıyor. Söze gerek yok, bakışları yetiyor. Onun için bir yumruk değil, bir adım öne atmak bile savaş. Sertliğiyle tanınan bu çocuk, Alya’ya dokunmaya bile korkuyor. Ama söz konusu Alya’nın güvenliği olduğunda… Savunmasını hiç indirmiyor. Okulun sessiz koridorlarında başlayan hikâye, ringin kan kokan zeminine kadar uzanıyor. Alya geçmişinden kaçarken, Berke onun geleceğinde yer edinmeye çalışıyor. Ve her şey... bir kalp atışı kadar hızlı değişebiliyor. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kızın hayatta kalma hikâyesi. Ve onun yanında, gözünü bile kırpmadan duran bir çocuğun...

Vega Manon bir zamanların en acımasız MMA dövüşçüsüyken şimdi küçük bir sahil kasabasında, sakin bir kafede şarkı söyleyerek hayatını sürdürmektedir. Her sabah kahve kokusuyla uyanır, her gece mikrofonun başına geçtiğinde geçmişini boğmaya çalışır. Ama bazı yaralar sesle değil, sessizlikle konuşur. Darien Arzhel ise hâlâ ringin kralı. Soğukkanlı, stratejik ve rakip tanımaz. Bir akşam girdiği kafede, sahnedeki kadının sesinde tanıdık bir kırılmayı fark eder. Gözlerinin içine baktığında ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Vega`nın karanlık geçmişi, 13 yaşında yaşadığı bir travmayla şekillenmiş, ringdeki kimliği "Kod 13" olarak yeniden doğmuştur. Ama şimdi biri geçmişini kazımaya başlıyor. Ve bu kez kaçmak, savaşmaktan çok daha zor. Aşk mı, güven mi, hayatta kalmak mı? Bazen en büyük dövüş, ringin dışında başlar...

Anicca; Her şeyin hatta hayatın ve duyguların bile geçici olduğu ve değişime tabii olduğu anlamını taşır. Peki aşk; geçici ve değişime açık mıdır? Ya da hayat ve duygular gelip geçici midir? Bir bilinmeyen numara, bir platonik aşk ve sürekli bir kaçış... Genç adam; yalnızlığının, korkularının ve kaybolmuş kalbinin peşinden sürüklenirken, sırlar yüzeye çıkacak. Aşk, duyguların en karmaşık hissiydi. Duyguların en saf haliyle birleştiği yerdi. Kalbinin en derinlerinde küf tutmuş, bazen korkarak, bazen umutla beklediğin bir duyguydu. Bu isimle çıkan ilk kitaptır. Tüm hakları saklıdır!