Kimi adaleti arar, kimi ise kendi kanunlarını yazar. Ama bazı sırlar, açıldıkları an ellerinizi kanatır.

idealist bir avukat Lara, masasında bulduğu o tek dosyayla hayatının en büyük kumarını oynadığından henüz habersizdi.

Dosyanın diğer ucundaki isim ise polisin dosya açmaya korktuğu, yeraltı dünyasının kural tanımaz ve tehlikeli lideri Pars'tan başkası değildi.

Zannediyordu ki bu sadece hukuki bir savaştı. Ancak gece yarısı sokaklarında yankılanan kurşun sesleri, aralanan karanlık sırlar ve tehlikeli ittifaklar ortaya çıktığında gerçeği çok geç anladı:
>
Pars'ın dünyasına giren herkes yanardı. Ve Lara, o ateşin içine kendi ayağıyla yürümüştü.Biri adaletin peşinde, diğeri ise karanlığın ta kendisi...

CESARET Bazı aşklar yaşanmaması için değil, uğruna savaşılması için vardır. Defne, hayatının hiçbir zaman kolay olmayacağını biliyordu. Geçmişinden kaçarken geleceğinin de bir gün karşısına çıkacağını tahmin etmiyordu. Ta ki Kuzey Arslan`la tanışana kadar... Kuzey, Defne`nin uzak durması gereken tek insandı. Çünkü aralarındaki çekim ne kadar güçlü olursa olsun, ailelerinin geçmişi bu aşka izin vermeyecekti. Bir tarafta yılların sakladığı sırlar, diğer tarafta kalplerine söz geçiremeyen iki insan... Sevmek mi daha zordu, yoksa sevdiğin insandan vazgeçmek mi? Peki ya bazı aşklar, bütün imkânsızlıklara rağmen yaşanmaya değerse? Çünkü bazen bir kalbin ihtiyacı olan tek şey cesarettir.

Kan davası bitsin diye , sakat bir adamla evlendirilen genç bir kız.

"Bazı vedalar, kalanları gidenlerden daha çok öldürür." Yüzbaşı Evren Merih Koçer için hayat, koordinatlardan ve emirlerden ibaretti. Ta ki en yakın arkadaşı kollarında son nefesini verene kadar. Devran’ın ona bıraktığı veda mektubu, bir helallik isteği değil, büyük bir yalanın itirafıydı. Şehadet haberiyle yıkılan Leyla, sevdiği adamın yasını tutmaya hazırlanıyordu. Ancak Evren Komutan kapısına geldiğinde, getirdiği şey sadece bir Türk bayrağı ve bir künye değildi. Getirdiği şey, Leyla’nın tüm geçmişini silecek olan acı bir gerçekti. Devran gitmişti ama geride, kimsenin varlığından haberdar olmadığı bir çocuk ve o çocuğu bulmak zorunda olan iki yabancı bırakmıştı. Kırık bir künyenin birleştirdiği bu iki insan, ihanetin soğuk yüzüne rağmen birbirlerine tutunabilir mi? Yoksa o büyük sır, onları da mı parçalayacak? Burası, sözün bittiği yer değil; yalanın bittiği, yangının başladığı yer.

Her şey Rüya`nın takıntılı abisinden kaçarken bir aracın kendisine çarpmasıyla başlar.

Sil...

Her şey aslında yıllar öncesinde başlamıştı fakat oyuncular, henüz oyuna yeni katılmıştı.

Hiç kimse, tahammülü olmayan, sinir hastası olan Rüya`nın sevgili rolü yapmak zorunda kaldığı adama karşı hisleri olacağını beklemiyordu.

Hiç kimse, eyvallahı olmayan, mahallenin delikanlı Ahıskalısı ve intikam için hayatını hiç etmiş Sıraç Ali`nin sevgili yalanını teklif ettiği bu kadını yıllardır aradığını bilmiyordu.

Her şey araba çarpması ile başlamadı... Her şey Rüya`nın abisini bıçaklaması ve nezarette Sıraç Ali ile tanışmasıyla başladı.

Sevgili rolünden dolayı Sıraç Ali`yle birlikte kalmaya başlayan Rüya bu birbirine sıkı sıkıya bağlı mahallede kendi öz ailesini bulacağını düşünmüyordu.

Bir tarafta üvey ailesinin tehditleri, diğer tarafta gerçek ailesini kabul etmeyişi...

Her iki taraftan kaçıp sığıntığı tek omuz Ahıskalınındı....

Suikastçı Serisi II. Kitap Devam kitabıdır. En büyük hatanın güvenmek olduğunu mu demeliydim sana? O halde şunu bilmelisin; evim dediğin yerde, sırtını yasladığın korumalarının arasında ve hatta mabedine alıp güvenle sakladığın kalbinde hainler var, Giray. Buna ben de dahil: Karın.

Geçmişin acısı ile kavrulan Gece`nin hiç beklemediği bir anda geçmişteki sırları öğrenmesi. Kapısının önünde bulduğu mektup Gece`yi bir örgütün içine çekecektir. Bad Dream Örgütü. Bad Dream ülkeyi bir parazit gibi yiyen rejimi yok etmek için kurulmuştur. tabii bu görünen yüzü "Bad Dream Örgütü bir aileydi. onlar örgüt bile değildi. onlar özgürlük için bağıran insanların sesiydi. Bad Dream benim geçmiş ve geleceğimdi"

Mahallenin eski kulübesi ödül olarak ortada duruyor. Deniz ve mavi takım, yeni ceketli, parlak kalkanlı Eski Krallar'a karşı Bayrak Kapmaca turnuvasına çıkıyor. Bantlı gözlükler, solmuş çantalar ve küçük bir bilye... Bu sefer her şey ciddi. Beş bölümlük bu serinin ilk bölümünde maç başlamadan önce herkes yerini alıyor.

“Ben çocukluğumu bir babanın koynunda gömdüm. Şimdi sıra, geleceğimi çalanlarda.” Ejderistan kıtası; Alaric, Elowen ve acımasız Pressor İmparatorluğu arasındaki kırılgan dengelerin üzerinde yükselmektedir. Güneşin tam tepede olduğu o kanlı öğleden sonra, Pressor Lordu Melgrein’in Blodgrey birlikleriyle kurduğu pusu, iki imparatorluğun kaderini kökünden değiştirir. İmparatoriçe Iris ve küçük oğlu karanlığa gömülürken, geride kalan beş yaşındaki Blooma için çocukluk o gün son bulur. Yıllar geçer... Blooma Duncan; Alaric ve Elowen topraklarında soğukluğu, kusursuz stratejileri ve savaş alanındaki bükülmez iradesiyle nam salan "Yenilmez Prenses" olarak büyür. İçindeki kontrolsüz ve yıkıcı sihri bastırmak için duygularını bir zırh gibi kilitleyen Blooma, dış dünyaya karşı geçilmez bir maske giymiştir. Ancak hiç kimsenin bilmediği bir gerçek vardır: Blooma yalnız değildir. İçindeki devasa sihri paylaştığı beş kadim ejderha, gölgelerden ayrılmayan sadık kurdu ve efsanelerden çıkıp gelen kanatlı atı, dış dünyanın göremediği o gerçek gücün ve bağın en sadık muhafızlarıdır. Bu kadim yaratıklar, Blooma`nın kalpsiz maskesinin ardındaki acıyı hisseden ve ona itaat eden tek varlıklardır. Yine de örmüş olduğu o sert duvarlar, zihninde yankılanmaya başlayan fısıltılarla çatlamaya başlar. Annesinin sesi, zihninin derinliklerinden ona düşman hareketlerini ve gizli geçitleri fısıldamaktadır. Blooma yalnızlığından çıldırdığını ve yasın getirdiği sanrılar gördüğünü düşünse de, takip ettiği her fısıltı onu kanlı bir gerçekle yüzleştirir: Ailesi ölmemiştir. Düşman ordusunun en tepe noktasına kadar sızmış, Blodgrey zırhının altında kimliğini gizleyen bir ikiz kardeş... Esaret altında bile telepatik bağla çocuklarına rehberlik eden bir anne... Ve "Yenilmez Prenses" maskesinin arkasındaki o kırılgan acıyı fark eden tekinsiz bir müttefik... İhanetin, çift taraflı oyunların ve saklanan kadim güçlerin hüküm sürdüğü bu savaşta Blooma; ya zihnindeki seslerin bir delilik olduğuna inanıp pes edecek ya da hayvan yoldaşları ve zihnindeki o fısıltıların peşinden gidip kaybettiklerini geri alacaktır.

Birinin elleri kana bulanmış, diğerinin ruhu çoktan teslim olmuş. Biri sonu getiren bir cellat, diğeri o sona yürüyen bir kurban. Ama bu hikâyede kimin av, kimin avcı olduğunu sadece son perde söyleyecek. Adaletin sustuğu yerde, kanın ve gözyaşının başladığı noktaya hoş geldiniz.

"Kabuğu olmayan biri için duygular tehlikelidir"

"Oyun bittiğinde şah da piyon da aynı kutuya konur." Bazı kumpaslar o kadar zarafetle kurulur ki, kanı ilk kimin döktüğünü kimse anlayamaz. Dışarıdan bakıldığında imrenilen evlilikler, şık beş çayları ve hayırseverlik maskeleri… Erguvan Evleri’nde herkes masumdu. Ta ki sekiz yıl önceki o kanlı lise sırrı, Ceylin’in sürpriz dönüşüyle uyanana kadar. Bir davet. Masaya saçılan zehirli sırlar. Ve mermerlerin üzerinde son bulan bir hayat... Şimdi tek bir gerçek var; herkesin öldürmek için bir sebebi, ölmek içinse bir günahı var.

Doğum günü partisine dinleme cihazı yerleştirmeye giden iki polisin umulmadık biri tarafından yakalanması ve devamında değişen hayatlar... Biri ters köşe mi dedi. O zaman buyurun.

Ateş , geçmişiyle bugünü arasında kendi yolunu çizen, hayatını kurarken ardında bıraktığı yılların izlerini de taşıyan genç bir adamdır. Çocukluğundan bugüne uzanan yolculuğunda dostluklar, beklenmedik karşılaşmalar ve yarım kalmış hikâyeler onun dünyasının bir parçası olur. hikayesi yanlızca yaşananları değil geçmişin izlerini de anlatır. Yıllar geçse de hakkındaki gerçekler ve bağzı sorular cevapsız kalır. Geçmişten bugüne uzanan, her parçası kendi anlamını taşıyan ve kendi hayat hikayesini araştırırken kendini kaybetmemeyi örenen Ateş`in hikayesi Ve şimdi, onu tanıma sırası sizde.

Başkomiser Emir Aslan, adaleti her şeyin önünde tutan, görevine tutkuyla bağlı bir polistir. Yıllardır peşinde olduğu suç örgütünün lideri Rauf Konakçı`yı yakalamak, kariyerinin en büyük operasyonu olacaktır. Ancak Rauf`un en büyük gücü silahları ya da adamları değil; tüm kirli işlerini kusursuzca yöneten, kimseye güvenmeyen gizemli kadın Gece Yıldırım`dır. Emir, Gece`nin suç dünyasının bir parçası olmaktan çok, o dünyanın içinde hayatta kalmaya çalışan biri olduğunu fark eder. Onu Rauf`un gölgesinden kurtarmak ister. Fakat Gece`nin Rauf`un yanında kalmasının ardında kimsenin bilmediği, hayatına mal olabilecek kadar büyük bir sır vardır. Rauf ise Gece`yi ne polise ne de ölüme teslim etmeye niyetlidir. Adalet, sadakat ve aşkın birbirine karıştığı bu tehlikeli oyunda herkesin sakladığı bir gerçek vardır. Ve o gerçek ortaya çıktığında, kimin kahraman, kimin suçlu olduğu artık hiçbir anlam ifade etmeyecektir. Çünkü herkes bir şey saklar. Bazıları ise hayatını...

ÖRGÜTTE LİDER OLAMAYAN GÜNEŞİN HAKKI OLAN TAHTI ALMA SAVAŞI VE BİLİNMEYEN NUMARA GİZEMLERI

Hilal Deniz ve Pamir Altan hem 20 yıllık bir davayı çözecekler hemde birbirlerine olan nefretlerini de davaya dökecekler

Hepimiz hayatımızın bir noktasında bir kapıyı kapatırız. Kimi zaman bir şehri, kimi zaman bir insanı, kimi zaman da kendimizden geriye kalanları terk ederiz. Ardımıza bakmamaya, yaşadıklarımızı unutmaya ve hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya çalışırız. Ama bazı şeyler unutulmaz. Bazı geceler, üzerinden kaç yıl geçerse geçsin, insanın zihninde aynı saatte yeniden başlar. Bazı sesler sessizlikte bile duyulur. Bazı kapılar ise kapandığını sandığımız anda yeniden çalınır. Bu kitap, geçmişinden kaçan bir kadının hikâyesi. Fakat burada kimseye hemen inanmayın. Çünkü her hatıra gerçek değildir, her sessizlik masumiyet anlamına gelmez ve bazen en çok güvendiğimiz insanlar, bize anlatılan hikâyenin en karanlık bölümünü saklar. Sayfalar ilerledikçe sorularınız çoğalacak. Cevaplar bulduğunuzu düşündüğünüzde ise her şey yeniden değişecek. Belki Defne’nin neden kaçtığını anlayacaksınız. Belki de asıl sorunun, neden geri dönmek zorunda kaldığı olduğunu fark edeceksiniz. Sizden tek bir şey istiyorum: Son sayfaya ulaşmadan hiçbir şeyden emin olmayın. Çünkü bazı sırlar sonsuza kadar saklanmaz. Ve bazı kapılar sadece dışarıdan değil, içeriden de çalınır.

Bazen insan, en çok kendinden kaçar.

Bir isim...

Bir geçmiş...

Ve cevabını aradıkça çoğalan sorular...

Kimi zaman bir yabancı, ailenden daha tanıdık gelir.

Kimi zaman da en tanıdığın yüz, en büyük yabancıya dönüşür.

Çünkü bazı gerçekler öğrenilmek için değil, taşınmak için vardır.

Ve bazı hikâyeler...Mutlu sonla değil,

gerçeklerle biter.

"İnsan bazen en çok, kendi adını duyduğunda yabancı hisseder."

❝Sanrılardan ibaretti sanki bütün yaşananlar... Boğazıma oturan o koca yumru, elimden kayıp giden, bir daha da sahip olamayacağım hayallerim, hayatımdı sanki... Ağlayamadım. Bağıramadım. Durduramadım. 26 yıllık yaşamımın, 7 yılında adım atmadığım şehirde, onun tarafından bir başıma bırakılmıştım. Son umudumda da dalından acımasızca koparılıp alınmış gibi hissediyordum... Varlığımdan nefret eden insanlarla doluydu etrafım. Kaçmak isteyip, kaçamadığım bir labirentin içimdeydim sadece. Karanlık yolumu aydınlatan tek bir mumum vardı. Cılız ateşi bir sağa, bir sola savrulurken, koşmam için umut olmuştu bana... Yoktu. Artık o da yoktu. Karanlığın ortasında bir başımaydım. "Sözler hiçbir zaman tutulmaz anne... tutulmaz. Dedim sana. Ben ne sevmeyi hak ediyorum, ne de sevilmeyi. O gün... o gün ölmesi gereken bendim. Bendim." Ucunda oturduğum kayalara içindeki nefreti döküyormuş gibi çarpan o hırçın dalgalar, sanki sesim olmaya çalışıyordu. Gök gürledi. Bulutlar ağladı... Göğsüme ince bir sızı yayıldı. "Beni sevdiğine inanmamıştım zaten..." Titreyen dudaklarımı zapt etmeye çalışırken, gözlerimi karşımdaki hırçın denize çevirdim. "...şayet sen bile sevmekten vazgeçtin." Karadeniz acımasızdı. Aldığını vermez, verdiğini de acımadan ellerinin arasından alırdı... sonra elinde avucunda bir şey kalmazdı. Almıştı. Hepsini ellerimin arasından çekip almıştı. Ben Güneş. Kolu kanadı acımadan koparılan, omuzlarına tonlarca yük konulan kadın.❞ 🌑 0 4 /0 3 /2 0 2 4 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 Written by: simaara 🪶

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe •Mümkün olduğunca gerçeğe uygun yazılmaya çalışılmıştır. •En azından ilk birkaç bölümden sonra kesin bir yargıya varmanız önerilir.

Çocukluklarından beri sürekli didişen 2 genç,yıllar sonra yeniden karşılaşır ve birbirlerine aşık olurlarsa sizce neler olur 😉Kapak için @leydiasteria arkadaşımıza çok teşekkürler ❤️

24 yaşında, hukuk fakültesinden henüz yeni mezun olmuş idealist bir savcı olan Okyanus, yeni atandığı adliyede mesleğinin en büyük ve en tehlikeli sınavıyla karşı karşıya kalır. Kucağında bulduğu ve adliyenin karanlık dehlizlerinde fısıltıyla anılan "Çaylaklar" davası, sıradan bir suç örgütü soruşturmasından çok ötedir. Bu gizemli "Çaylaklar" grubu, otuzlu yaşlarında oldukları tahmin edilen, ne gerçek isimleri ne de yüzleri somut olarak bilinen dört korkunç figürden oluşmaktadır: Arkasında tek bir boş kovan dahi bırakmadan kusursuz cinayetler işleyen seri katil Mavzer, Kurbanlarının son çığlıklarını akıl almaz ritüellere dönüştüren seri katil Vaveyla, Beyaz yaka görümünün ve gücün arkasına saklanarak acımasızca insan harcayan o gizli Zalim Prens, Şehrin tüm yeraltı ağını tek bir talimatla yöneten kudretli mafya babası Cehennem Kralı. Okyanus`un bu yoldaki tek gayesi, bu görünmez adamları adaletin önüne çıkarmak ve kimliklerini deşifre etmektir. Ancak genç savcının fark edemediği çok daha büyük ve ürkütücü bir gerçek vardır: Okyanus bu dosyayı kendi iradesiyle seçmemiştir; aksine, Çaylaklar onu bilinçli olarak seçmiştir. Bu atama, ardında tesadüflere yer bırakmayan kusursuz bir tuzağın ilk adımıdır. Bu tehlikeli ve nefes kesen soruşturma sürecinde Okyanus yalnız değildir; ona bu yolda destek olan tecrübeli savcı Kurtuluş ve olayların arka planını çözen komiser Kunt eşlik etmektedir. Soruşturmanın adli ayağında davanın hâkim koltuğunda Orlando otururken, adliyenin içinde Okyanus`u bekleyen başka bir cephe daha vardır: Hukuk fakültesinden beri tanıştığı ve aralarının öteden beri bozuk olduğu diğer savcı Bartın. Okyanus`un çözmesi gereken asıl sır ise adliyenin görünmeyen yüzünde gizlidir. Kunt, Kurtuluş, Orlando ve Bartın çocukluktan beri ayrılmaz birer arkadaştır

Ben sekiz yaşında sokaklarda yaşamaya mahkum edilmiştim, ben kim miyim ? "Yüzbaşı Alara soylu Mardin emret komutanım"

Kadın bir mum gibidir...

Bir mum yakıldığında, her dakika o mum biraz daha erir ve sonunda tamamen yok olur.

Tıpkı bir kadın gibi.

Çünkü insanlar bir kadının yüreğini yaktığında, o kadın her gün biraz daha tükenir.

Ve onu yakanlar...

O kadının her dakika biraz daha yok olduğunu bile bile sadece izlerler.

Tıpkı bir mum gibi...

Ben, Mihra Erçetin.

Biraz asi, biraz da hırçın bir kadınım.

On iki yıl önce Allah`a bir söz verdim.

Ve o sözü tutmak için avukat oldum.

Şimdi her şeyi değiştirme vakti geldi.

Artık kadınların her gün biraz daha yok olmasına göz yummayacağım.

Çünkü ben, onların sessizce bir köşede erimesini izleyenlerden olmayacağım...