Hayatım da ilk defa yaptığım bir hata yüzünden düştüm yollara. Peki neydi o hata? Birine koşulsuzca güvenmek! Şimdi ise kalp kırıklığı ile memleketime gidiyorum....

Bazı kalpler vardır ki sevgi girdimi içine, ölüm siner sinesine... Asker/Öğretmen kurgusu. Yüksek dram bulunmaktadır. Peçete bulundurun yanınızda...

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...

Mert ve Cansel`in hikayesi... Cansel, öğrencilerini çok seven ve dokunduğu her kalpte bir iz bırakan öğretmendir. Sınıfındaki bir öğrencisinin evde ailesini bulamayıp hıçkıra hıçkıra ağlaması üzerine, öğrencisini sakinleştirip evine götürmüştür. Bu esnada küçük öğrencisinin dayısı da, uzun süredir gelmediği bu köye gelmiş ve yeğeninin öğretmeniyle karşılaşmıştır. Bazen hüznün bazen neşenin bazen aşkın ve büyük bir gizemin yer aldığı bu kitapta, Cansel`i ve Mert`i, onların sevgileriyle birlikte mücadelelerinin de yer aldığı bu kitabı okumaya hazır mısınız? O zaman başlayın, çünkü pişman olmayacaksınız..

Efsun yetimhanede büyümüş ve öğretmen olmuştur. Yıllar önce onu yetimhaneye bırakan annesi bebek battaniyesi`nin arasına bir mektup iliştirmiş ve iliştirdiği mektupta Mardinli olduğunu yazmıştır Efsun Mardin`e annesini bulmak için giderken öğretmenlik yapacağı Mardin`de bir kaç öğrencinin de hayatına dokunacaktır. Aynı zamanda bu bir aşk hikayesidir

Hayatın acısıyla mesleğine tutunan Eliska Petrova ve hayatını işine ve kızına adamış Arven Karahanlı; tesadüfler onları bir araya getirdiğinde, tutku ve sırlar her şeyi değiştirecek.

yıllar önce Mardin sokaklarında işlenen bir günah o günah gecesine şahit olan bir çocuk. günahın üzerinden yıllar geçse de en büyük hesaplaşma daha başlamamıştı. köklerini arayan Umay öğretmen. onu korumaya yemin etmiş bir Türk askerî Cihangir Ulusoy. Ezelden ebediyete kaderin zinciriyle bağlı olan bu iki kalp YARIM AY tamamlanan bilecek mi?

Lalezar; 1980’lerin gölgesinde, kendi yolunu arayan asi ruhlu bir genç kadının hikâyesi. Lale, kalabalıkların içinde bile yönünü kalbinden alan, durduğu yerde kök salmak yerine yürümeyi seçen biridir. Hayatı sorgular, kuralları sessizce aşar ve bazen kaçmayı bir tercih hâline getirir. Onun hikâyesi; susması beklenen bir dünyada konuşmayı, durması istenen yerde yürümeyi ve kendi yolunu kendi çizme cesaretini anlatır. Lalezar; özgürlüğün, cesaretin ve kendin olmanın hikâyesi.

Bir söz vardı. İki hayat vardı. Ama kimseye sorulmadı. Dilan Karahanlı, öğretmen olarak hayata tutunduğunu sanırken, kaderinin çoktan beşikte yazıldığını öğrenir. Azad Berzam ise bir sözün ağırlığıyla büyümüş, töre ile vicdan arasında sıkışıp kalmıştır. Bu bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, susturulan bir hayatın hikâyesi. BANA SORULMADI

Sınıf öğretmeni ile savcının tanışma hikayesi

Arabayla dümdüz bir yolda giderken birden takla atmak gibiydi hayatım; hızlı, aniden ve acı verici. Kader miydi bu olanlar, yoksa kendi kaderimizi biz mi yazıyorduk? Hayat mı sille vuruyordu bize, yoksa insanların acımasızlığı mı? Belki de her şey, içinde olduğumuzu fark edemediğimiz bir simülasyondu. Kim bilebilirdi? Ölünce hakkında ne diyeceklerini düşündün mü hiç? Gerçi bunların hepsi ben öldükten yıllar sonra adımı ve yüzümü insanlara anımsatacak kadar güçlü değildir ama ben hatırlanmak, anımsanmak istiyorum ama yaptıklarımla değil yaşadıklarımla, bana yaşatılanlarla anımsanmak istiyorum. Sizin gözünüzde psikopat bir seri katil değil buna mecbur bırakılmış bir kadın olmak istiyorum. Ben sadece hayatta kalmak için savaştım, kalabildim mi bilmiyorum. Çünkü hayatta kalmak sadece nefes almak, kalbinin atması değildir. İnsan, arkasında bıraktıklarıyla da yaşar. Hatta asıl kişiliği, geride kalanlarda saklıdır. Yaşamın boyunca ne kadar iyi olursan ol, arkanda bıraktıkların seni kötü anlatıyorsa, sonunda kötü biri olarak hatırlanırsın. İnsanlar bir söz, bir hırka, bir anı ya da birini bırakırlar arkalarında ve arkalarında bıraktığı şeyler var olmaya devam ettikçe o kişi hayatta kalmış olur aslında. Benimde sonum öyle olacak, arkamda bırakacağım tek şey bu sayfalar ve bu sayfalar okundukça kulaktan kulağa, elden ele gezdikçe ben hayatta kalacağım. Şimdi söyle bakalım hayatta kalabildim mi?

Yaş Farkı Çok Değildir.Bir Şans Verin.💮🏹🏹🏹

- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

Dolmuşta birbirlerini görür görmez etkilenen iki gencin yıllar sonra tekrar bir dolmuşta karşılaşmasıyla olaylar sarpa sarar. Hayatın onlara sunduğu ikinci şansı nasıl gerçekleştireceklerini bilmeden yaşamlarına devam etmeleri kaderi sinirlendirmiş olmalı ki sürekli yollarını birbirlerine çıkartıp yeni bir aşk doğurmuştur... Öğretmen olarak atanan Kardelen lise yıllarında karşılaştığı çocukla beraber yıllar sonra tekrar karşılaşır. Bu süreç boyunca kendisini bir askere aşık olmamak için zorlayan Kardelen en sonunda kaderin oyununa yenik düşer. Sinan ise Kardelen`i ilk gördüğü anda ona vurulmuş ve uzun zamandır sıkıcı olan hayatı renklenmişti fakat sorunlar asla peşlerini bırakmıyordu. Biri bitip diğeri başlayan engeller yüzünden Sinan kökten çözüm bulmuştu...

Bir babanın, yaramaz oğlu ve şikayetçi olan bir öğretmen. 𓇢𓆸 Anlaşmalı evlilik.

Öğretmen öğrenci kurgusudur

Onun adı Rama. İnsanlığın var oluşundan beri gölgelerde yaşayan, dualarda lanetlenen, korkunun kendisiyle özdeşleşmiş en eski düşman. O, çağlar boyunca değişen yüzlere, yıkılan medeniyetlere ve unutulan isimlere tanıklık etti. Ölüm onun oyuncağıydı; ama aynı zamanda alt etmesi gereken bir şah. Çünkü Rama için ölüm bir son değil, sadece kazanılması gereken bir savaştı. Ateşten yaratıldı. Yakmak, yok etmek ve geride kül bırakmak onun doğasında vardı. Fakat hayat, en büyük çelişkisini tam da burada yazdı. Bir varmış, bir yokmuş. Zamanın henüz bir adı yokken, geceler gündüzlere itaat etmezken, ateş kendi gölgesinden bile korkmazken bir cin varmış. Ölümle oyunlar oynar, kaderle pazarlık eder, dünyayı bir satranç tahtası gibi izler dururmuş. Bir de insan varmış. Topraktan yaratılmış, şefkatli, kırılgan ve ölümlü. Ve hiçbir masalda yazmaması gereken bir şey olmuş: Ateş, toprağı seçmiş. Bu seçimle birlikte dünya sessizleşmiş. Kehanetler yön değiştirmiş.Çünkü ilk kez bir iblis, yok etmek yerine yaşatmak istemiş. O andan sonra hiçbir şey masum kalmamış. Çünkü ateş seçimini yaptığında, geriye yalnızca KÜL ya da İZ kalırmış.

"Bazı renkler, en karanlık dağlarda bile parlar." Firuze Aydın, İstanbul’un konforlu hayatını ve ailesinin dayatmalarını arkasında bırakarak, Hakkâri’nin karlı zirvelerindeki bir sınır köyüne, Kuyuobası’na adım attığında sadece bir öğretmendi. Ya da o, öyle sanıyordu. Kalbinde babasından kalan yarım kalmış bir hikâye, bileğinde 16:40’ta durmuş eski bir saatle, buz kesmiş bu topraklara umut ekmeye gelmişti. Ancak bu dağların kendi kuralları, bu kuralların ise tek bir sahibi vardı: Yüzbaşı Yaman Karahan. Sert, sahiplenici ve bir kale kadar yıkılmaz olan Yaman için Firuze, bu tehlikeli coğrafyada korunması gereken bir "ayak bağı"ydı. Yaman’ın barut kokan dünyasıyla Firuze’nin gökyüzü rengi hayalleri çarpıştığında, sadece karlar erimeyecek; sırlar da bir bir dökülecekti. On kişilik efsanevi Pençe Timi`nin gölgesinde, her anı bir operasyon, her bakışı bir savaş olan bu yolculukta; sadakat en büyük sınav, aşk ise en tehlikeli cephe olacaktı. "Bana bak öğretmen hanım; bu kapıdan dışarı adımını attığın an, bastığın toprak da soluduğun hava da benim sorumluluğumda. Benim iznim olmadan yerinden kımıldamayacaksın." Bir tarafta görevine aşık, vatanı için yaşayan bir asker... Diğer tarafta bir halkın umudu, inatçı bir kadın... Soğuk bir kış masalı değil, bir direniş hikâyesi.

ASKERİ KURGUDUR! . Alya, Diyarbakır’ın naçizane bir köyüne atanan bir öğretmendir. Alya, atandığı köyü tanımak için küçük bir gezintiye çıkar. Olacaklardan habersiz bir şekilde kırlara doğru yürümeye başlar. “Hey, dur!” Alya, arkasını döndüğü zaman gördüğü insanla şok oldu. Bu bir askerdi. “Kimsin?” Karşısındaki asker ona doğru silah tutunca, Alya irkildi. Ve o an arkasına bile bakmadan koşmaya başladı. Ta ki bir mayına basana kadar.

Tek gecelik ilişkiniz hocanız çıksa ne olurdu? ... Verdigi tutkuluğu öpücüğü sonlandırdı. Aldigı derin nefesleri genç kızin dudaklarına uflemekten çekinmedi. "Umarım her hocaya bu performansı sergilemiyorsundur." Onun sorduğu bu küstah soru karşısında gulumsemesini tutamadi. Nefeslerinin arasına konustu: "Her hocamla deliler gibi sevişmiyorum""

Oğuz, bordo bereli bir asker olarak vatanı için hayatını adarken, annesi Emine Hanım onun artık yuva kurmasını istemektedir. Mahallenin çalışkan kızı Sıla’yı gelin adayı olarak seçse de, Oğuz bu fikre asla yanaşmaz. Ancak kaderin oyunuyla, Oğuz ve Sıla’nın yolları beklenmedik şekilde kesişir. İstemediği bu kız, zamanla Oğuz’un kalbinde yer etmeye başlar.Sıla’nın Oğuz’un görev yaptığı şehre atanmasıyla, zorlu bir aşk hikayesi başlar. Peki, Oğuz’un savaş alanında çelik kadar sağlam olan kalbi, aşk karşısında aynı direnci gösterebilecek mi?

Bismillah diyin ve başlayın.

Massachusetts`in orman yolunda gece vakti benzinliğe giren Serelina hayatı boyunca unutamayacağı bir cinayete tanık olur. Bir genç kızın çığlıklarına yetişen Alâ Serelina, Harvard Üniversitesinin profesörü ile katil avlamak zorunda kalırlar. Yaktıkları cesedin kalıntıları ise onları hiçbir zaman rahat bırakmayacak gelecek vadeder.

Eskişehir`den gelen bir Tarih Öğretmeni…  Beste Suerdem.. Hayatındaki tek ciddi ilişki annesinin bastırdığı çeyiz takımıyla sınırlı. Evlilik baskısından kaçarak geldiği İstanbul’da, iki yakın arkadaşıyla birlikte kurduğu bekar evinde hayata sıfırdan başlıyor. Sadece çamaşır makinesini değil, kendi hayatını da yeniden kuruyor. Ama hayat bu ya, tam “Kendi çağımı başlatıyorum” dediği anda, üst daireye çevik kuvvet kadar çevik ama duygular konusunda yavaş çalışan bir komşu taşınıyor. “Ya Tutarsa” dediği şey evlilik değil aslında. Bir kadının hem kendini bulma, hem de kahkahalarla kaybolma hikâyesi. Nasreddin hocanın `ya tutarsa` sözünü hayat felsefesi yapan Beste`nin hikayesine sizlerde hoşgeldiniz❣️

Savaşmaktan korkmayan bir adam, peki neden aşktan bu kadar kokar? Aşk, en sert savaşlardan bile daha korkutucu olabilir mi? İnsan, sevdikçe kaybetmekten korkmaz mı?