- En çok onu mu sevdin? Ha Bade? Bu dünya da en çok onu mu sevdin? Acıyla gülümsedim. - En çok değil. Bu dünya da sadece onu sevdim. "Varla yok arasında. imkanla imkansızlığın kucağında. Tüm mümkünlerin kıyısında. En derinim de hatta. Bazı vakitler ise hayallerimin bile uzağında." Ben Bade. İstekleri dünyaya ağır gelen, hayal kuran, her hayali başına yıkılan Bade. Ben Bade hep sevdikleriyle sınanan, her defasında kaybeden Bade. Ben Bade. Yine kurduğu düşlerin ve dahi güvendiği dağların üzerine acımasızca yıkılışını seyreden Bade. Ben Bade Vuslat Sağlam. Doğduğu gün ölmek zorunda kalan hasret çekmek kaderinde olan.

Hakkâri`nin sert dağlarında görev yapan bir Komando Timi... Görevle şekillenmiş hayatlar, söylenmeyen korkular ve dağların ortasında sessizce filizlenen beklenmedik bir bağ. Yüzbaşı Tolga, sınır hattında görev yaparken disiplinin dışına çıkmamayı öğrenmiş bir subaydır. Onun dünyasında duygular, ertelenmesi gereken ayrıntılardır. Ta ki yolu, çocuk seslerinin azaldığı bir köyde görev yapan öğretmen Zehra ile kesişene kadar.Bir yanda operasyonlar, sorumluluk ve askerî gerçekler vardır. Diğer yanda tebeşir tozu, umut ve hayata tutunma çabası. Bu hikâye; Hakkâri`nin sertliğinde sınanan bir timin, yarım kalmış hayatların ve görevle kalp arasında kurulmaya çalışılan kırılgan bir dengenin hikâyesi. Bir tim. Bir yüzbaşı. Bir öğretmen.

O bir varisti. Bilinen ama saklı olunandı... Bir elinde kalem diğer elinde de silah. Gündüz hayalini yaşarken karanlık çöktüğünde ölüm saçardı etrafa. Dipsiz bir uçurumdu görünende ama bu sadece görünendi...Taki kan bağının bir önemi kalmayana dek...

Eflal, çocukluğunda babası yüzünden aile nedir bilmiyordu. Babasının demesi gibi; onun kalbi siyah, soğuktu. Bu kalp yalnızca çocuğu gibi gördüğü öğrencilerine açıktı. Öğretmenliğinin ilk dönemlerinde Hakkâri’ye atanmıştı Eflal. Şanslıydı; arkadaşı orada doktordu ve beraber kalıyorlardı. Fakat bilmedikleri başka bir şey de vardı: Hakkâri’de herkesin dilindeki o “Gölge Timi”… Sessizce, aynı bir gölgeymiş gibi hareket ederdi o timdeki herkes. Fakat kim bilebilirdi, teröristlerin onlara bir pusu kuracağını? İyi okumalar…

Yeni bir şehir, yeni bir başlangıç ve ideallerle dolu genç bir öğretmen... Göreve başladığı lisenin ilk gününde öğrencilerine basit bir ödev verir: "Geleceğinizi Yazın." Ancak kağıtlar toplandığında, hayallerin yerini karanlık bir itiraf alır. İsimsiz bir kağıtta, henüz işlenmemiş ya da kimsenin ruhunun duymadığı bir cinayet, en ince ve kan donduran detaylarına kadar anlatılmıştır. Bu bir kurgu mu, yoksa bir katilin ayak sesleri mi? Olayın ucu, dağların sert rüzgarını teninde taşıyan Kılıç Timi’ne uzandığında, okul koridorları bir savaş alanına dönüşür. Bir yanda kalemini adaletin hizmetine sunan bir öğretmen, diğer yanda vatanı ve sevdikleri için kılıç kuşanmış bir asker... Sıraların arasında gizlenen o katil kim? Mürekkep kuruyup gerçekler gün yüzüne çıktığında, Kılıç’ın adaleti mi yoksa katilin kusursuz planı mı galip gelecek?

Bazı yeminler kanla yazılır, bazıları ise gözyaşıyla. Alparslan için vatan her şeyden önce gelirdi; ta ki o güne kadar. Gökçe ise çocuklara umut olmayı seçmiş bir ilkokul öğretmeniydi. Yolları, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o sınır kasabasında kesiştiğinde, her ikisinin de hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı. Biri korumaya yeminliydi, diğeri ise eğitmeye. Peki, kalbindeki yarayı saramayan bir adam, başka bir ruhu nasıl kurtarabilirdi?

Zeynep Kartal İzmir`de babasının baskısından kaçıp öğretmenlik yapmak için atandığı bu şehirde hayatı gayet sakindi. Ta ki o komutanla Yavuz Akalp`le tanışıp hayatı altüst olana kadar... Kendini bir anda silahların, çatışmaların ortasında bulur. Onu korumayı kendine görev edinen kişi ise sert mizacı, keskin dili ve sarsılmaz disipliniyle tanınan bir SAT komandosu: Üsteğmen Yavuz Akalp. Başta sadece bir görev gibi görünen bu yakınlık, zamanla ikisi için de daha karmaşık bir hâl alır. Tehlike her adımda peşlerindeyken, güven ve mesafe arasında kurdukları o ince denge giderek kırılmaya başlar. Bir yanda ülkeyi hedef alan büyük bir plan, diğer yanda inkâr edilen duygular... Kuralların, sınırların ve gururun ortasında sorulması gereken tek bir soru kalır: Bazen kalbi korumak mı daha zordur, yoksa birini gerçekten sevmek mi?

Cıvıl mı cıvıl, renkli, enerji dolu bir karaktere sahip olan 25 yaşındaki sınıf öğretmeni Feray Soylu, Doğu`da tek okullu küçük bir köye atanır. Aynı köyde doğup büyümüş, çok sevdiği mesleğini memleketinde devam ettiren, başarılı ve disiplin sahibi 29 yaşındaki genç komutan Arel Aytaç ile yolları kesişir. Feray öğretmen ile Arel komutanın hikâyesini gelin hep birlikte okuyalım efenim...

Eşinin ölümüyle hayatını oğluna adayan Jandarma Özel Harekat Yüzbaşı Oğuzhan Yener ile komşu olan sınıf öğretmeni olan Nur Su Yalın’ın hikayesidir…

Asker&öğretmen kurgusu…

Massachusetts`in orman yolunda gece vakti benzinliğe giren Serelina hayatı boyunca unutamayacağı bir cinayete tanık olur. Bir genç kızın çığlıklarına yetişen Alâ Serelina, Harvard Üniversitesinin profesörü ile katil avlamak zorunda kalırlar. Yaktıkları cesedin kalıntıları ise onları hiçbir zaman rahat bırakmayacak gelecek vadeder.

Tek gecelik ilişkiniz hocanız çıksa ne olurdu? ... Verdigi tutkuluğu öpücüğü sonlandırdı. Aldigı derin nefesleri genç kızin dudaklarına uflemekten çekinmedi. "Umarım her hocaya bu performansı sergilemiyorsundur." Onun sorduğu bu küstah soru karşısında gulumsemesini tutamadi. Nefeslerinin arasına konustu: "Her hocamla deliler gibi sevişmiyorum""

Sümeyra`nın istanbul`a çıkan tayiniyle başlayan hikayesi... Zorlu sınavlarla imtihan olacak bir aşk... Öğrencilerine umut olmayı isteyen bir öğretmen... Romantik komedi tadında bir hikaye... Ömer ve Sümeyra`nın hikayesi

Bir mektup... Bir kumarhane... Ve tehlikenin gölgesinde yalnız bir genç kadın. Ceylan, genç ve kırılgan bir kadın, annesinden aldığı gizemli bir mektubu Vurgun Kaya`ya ulaştırmak için tehlikeli bir kumarhaneye girer. Elindeki mektubu teslim etmek için girdiği bu dünyada, tanımadığı ve korkutucu güçlerle karşı karşıya kalır. Artık her adımı ölümle dans, her nefesi gerilim dolu... Mektubun içeriğini bilmemektedir ve tek amacı, emanetini güvenle ulaştırmak ve buradan sağ çıkmaktır. Ama bu gece, basit bir görev sandığı şey, hayatını değiştirecek olayların zincirini başlatır. Kim dost, kim düşman? Hangi bakış gerçek tehdidi gizliyor, hangisi sadece bir oyun? Ceylan`ın hikayesi, güç, korku ve cesaret arasındaki mücadeleyi, genç bir kadının tehlikeli dünyalarla başa çıkmaya çalışmasını ve kendi sınırlarını keşfetmesini anlatır.

Bazı yaralar bantla kapanmaz, bazı aşklar ise asla unutulmaz. En azından biri hatırladığı sürece..." Siz: merhaba 0534: ? Siz: Selamın aleyküm 0534: Eleyküm selam da sen kimsin ? Siz : He orasını boş ver be maksat konuşup anlaşmak isim öğrenmek boş önemli olan kalplerin uyuşması dimi? 0534: Kardeşim dalgamı geçiyorsun kimsin? sen dalgamı geçiyorsun ? Siz : Haşa öğretmen bey Ne dalgası sadece seninle konuşmak istedim o kadar başka bir şey yok . 0534: Madem konuşmak istiyorsunuz niye karşıma geçip de konuşmak yerine burdan yazıyorsun ve adını bile demiyorsun? Siz : he şimdi şöyle ki benim bir tarafım yemedi ki . Geçeyim de karşına konuşayım Allah Allah zaten konuşsam sence burdan sana yazarmıyım? ​ ​yazar`dan; mesaj balonlarına sığdırılan anıların, tebeşir tozuyla karışan beyaz önlüklerin ve "görüldü" atılamayan bir geçmişin sürükleyici hikayesi.

(GERÇEK HAYAT HİKAYESİNDEN UYARLANMIŞTIR.) Bazı insanlar sevgiyi büyüyerek öğrenir. Bazılarıysa ondan kaçmayı… O, sevgisizliğin içinde büyüdü. Seslerin yükseldiği, kapıların sert kapandığı bir evde… Şimdi bir öğretmen. Güçlü görünüyor. Sessiz. Kontrollü. Ama içinde hâlâ korkan bir çocuk var. Sonra hayatına biri giriyor. Bağırmayan, kırmayan, gitmeyen biri… Ve ilk kez birisi ona iyi davranıyor. Ama sorun şu ki— o, buna nasıl karşılık vereceğini bilmiyor. Çünkü bazı yaralar, sevgiyle değil… önce yüzleşmekle iyileşir. Ve bazı insanlar, en çok sevilirken kaçar.

Bir varmış, bir yokmuş… Karla kaplı dağların sessizliğinde solmuş bir kardelen ve unutulmuş aşklar… Soğuk, yalnızlık ve karanlık içinde filizlenen umutlar, kalbin derinliklerinde yeniden can bulur. Her masalın bir sırrı vardır; bazıları sıcak bir tebessümle biter, bazılarıysa sessiz bir hüzün bırakır....

En güzel hatalarımdan biriydi öğretmenime aşık olmak. "Aşkda imkansız bir şey yokmuş Savaş bunu seninle yaşarken öğrendim" NOT: KİTABIM İLE İLGİLİ KONU ÇALAN KİŞİYİ HİÇ UYARMA`DAN DİREKT YASAL İŞLEM BAŞLATIRIM... •UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERE BİLİR!!

Öğretmen bir kadın ve Aşçı bir erkek. İkiside normal bir şekilde yollarında giderken bir anda birbirlerinin yoluna girdiler. Ani ve ansızın gerçekleşen bu hikayede neler olacak hep beraber bakalım. Mahalle kurgusudur...

"Seviyorum, deyip de umut verdikten sonra çekip gidenlerin arkasında bıraktıkları enkazlara..." KÜL VE KEHLE: "Bazı insanlar doğarken ölür, bazıları ise ölürken yaşamayı öğrenir." Sevda, bazen iliklenen bir kaban düğmesinde bazen de sessiz ama keskince dökülen bir gözyaşında saklıdır. Ama bu hikâyede sevda; hem katil hem de maktul... Ölüm, bazen toprağın altına girmek değil; yaşarken giyilen bembeyaz bir kefendir. Çünkü bu hikâyede kurtuluş celladına âşık olmakta değil; celladınla birlikte yanmayı göze almaktadır. *Herkesin hududu, çizdiği keskin ve bariz olan bir sınırı varken; onlar yaşamanın ne olduğunu anlayabilecek miydi?* ***** Kitabımın tüm hakları bana aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda gerekli işlemlerin yapılacağını belirtmek isterim.

Kurgu Yüzbaşı karan Kartal ! Öğretmen Leyla Karadağ! Leyla Diyarbakır da büyük kalabalık bir ailenin kızı!! Yedi sülalesi doğulu olan Leyla, aileye Karadenizli yüzbaşı damat getirir! Leyla ile karan küçük yaşta iki aile bir ev gibi yaşayan iki arkadaştı,babalarının şehit düştüğü gün ayrılmamış lardı ama, karanın kara harp okulu nun son sınıfın`da, leyla`dan ayrıldıktan sonra,son ayrılıktı... bir daha birleşmemişler`di... taki Leyla`nın bir gün bir mafya tarafından kaçırılmasına kadar ve o gün son ayrı kalışlarıdı.çünkü ikisi kaçmak isteyipte mahkûm kalanlardı.kader onları tekrardan aynı şehirde karşılaştırır... Leyla Karadağ ⚔️ Karan Kartal Uyarı! Kitabımın kurgusu çalındığı an şikayet etmekten çekinmeyeceğim!

"Sana dedim, gerçek bir ilişkimiz yok; senin hayatın beni ilgilendirmez benim-" sözümü kesen şey, bana bir adım daha atarak alanıma dahil olmasıydı. "Seninki beni ilgilendirir." Bir adım daha attığında nefes alabildiğimden emin değilim; "Yatağıma, odama aldığım" bir küçük adım daha attı, "Öptüğüm, kadının hayatı beni ilgilendirir." 𓇢𓆸 Yeğeninin velayetinini almak için, öğrencisinin babası ile bir yıl evli kalmak için anlaşmalı evlilik yapar Ahu. ᝰ.ᐟ

Onun adı Rama. İnsanlığın var oluşundan beri gölgelerde yaşayan, dualarda lanetlenen, korkunun kendisiyle özdeşleşmiş en eski düşman. O, çağlar boyunca değişen yüzlere, yıkılan medeniyetlere ve unutulan isimlere tanıklık etti. Ölüm onun oyuncağıydı; ama aynı zamanda alt etmesi gereken bir şah. Çünkü Rama için ölüm bir son değil, sadece kazanılması gereken bir savaştı. Ateşten yaratıldı. Yakmak, yok etmek ve geride kül bırakmak onun doğasında vardı. Fakat hayat, en büyük çelişkisini tam da burada yazdı. Bir varmış, bir yokmuş. Zamanın henüz bir adı yokken, geceler gündüzlere itaat etmezken, ateş kendi gölgesinden bile korkmazken bir cin varmış. Ölümle oyunlar oynar, kaderle pazarlık eder, dünyayı bir satranç tahtası gibi izler dururmuş. Bir de insan varmış. Topraktan yaratılmış, şefkatli, kırılgan ve ölümlü. Ve hiçbir masalda yazmaması gereken bir şey olmuş: Ateş, toprağı seçmiş. Bu seçimle birlikte dünya sessizleşmiş. Kehanetler yön değiştirmiş.Çünkü ilk kez bir iblis, yok etmek yerine yaşatmak istemiş. O andan sonra hiçbir şey masum kalmamış. Çünkü ateş seçimini yaptığında, geriye yalnızca KÜL ya da İZ kalırmış.

Esvet adında genç bir kadın, lise son sınıfta hem okul, hem de şehir değiştirince; yeni okulunda gönlünü, okulun en sert kayasına çarpar. Ve tüm hayatı, adeta çıkmaz bir sokağa döner. Ancak belki de o sert kaya, henüz bu genç kadının hayatını bu denli kâbusa çevirdiğinden haberdar değildir.

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...