Bir söz vardı. İki hayat vardı. Ama kimseye sorulmadı. Dilan Karahanlı, öğretmen olarak hayata tutunduğunu sanırken, kaderinin çoktan beşikte yazıldığını öğrenir. Azad Berzam ise bir sözün ağırlığıyla büyümüş, töre ile vicdan arasında sıkışıp kalmıştır. Bu bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, susturulan bir hayatın hikâyesi. BANA SORULMADI

“Bazı kadınlar gelinlikle değil, suskunlukla evlenir.” Toprak... Bazılarının ayak bastığı bir zemin, Bazılarının ise yüreğinde taşıdığı kadim bir sükûttur. Bu hikâye, o topraklarda doğan bir erkeğin – Behram’ın – sadece aşiret gelenekleriyle değil, kendi kalbinin çığlığıyla da sınandığı bir zamana aittir. Bir sesin, bir bakışın, bir kaderin ağırlığını taşıdığı Mardin’in taş sokaklarında yazılmıştır bu hikâye. O bir “Aladağ”dı. Soyadıyla değil, yüküyle yaşadı. Ve o bir “gelin”di. Bir aşiretin değil, bir kalbin eşi olmayı diledi. İki kişinin değil, üç kalbin sınandığı bu hikâyede, sevda sadece göz göze gelmekle başlamadı. Bir suskunlukla, bir yasakla, bir töreyle büyüdü. Aşkı konuşmayan, ama aşkı yaşayanların romanıdır bu. Aladağ’ın Gelini; bir aşkın değil, bir aşiretin içinde gömülen yüzlerce sözcüğün ağıtıdır. Okuyacaksan eğer... Susarak oku. Çünkü bazı aşklar, ancak sükûtla duyulur

Şair demiş ya " Der misin ki bir gün inşallah çok bekletmedim seni." Şair demiş ya " Herkesin gidecek yeri vardı. Ben kalktım SANA GELDİM." Herkesin kendinden birşeyler bulacağı bir kasaba. Adı yok, adını sen koy... Beklesem gelir mi diyeceğin kişi, sen sabret nasibinse gelir... Gidecek yerim yok kime gideyim dediğin anda, nasibin seni beklediğini unutma... "Sen çiçek olup etrafa gülücükler saçmaya söz ver. Toprak olup seni başının üstünde taşıyan bulunur..." Mevlana

Bazı kalpler vardır ki sevgi girdimi içine, ölüm siner sinesine... Asker/Öğretmen kurgusu. Yüksek dram bulunmaktadır. Peçete bulundurun yanınızda...

Yaş Farkı Çok Değildir.Bir Şans Verin.💮🏹🏹🏹

Tek gecelik ilişkiniz hocanız çıksa ne olurdu? ... Verdigi tutkuluğu öpücüğü sonlandırdı. Aldigı derin nefesleri genç kızin dudaklarına uflemekten çekinmedi. "Umarım her hocaya bu performansı sergilemiyorsundur." Onun sorduğu bu küstah soru karşısında gulumsemesini tutamadi. Nefeslerinin arasına konustu: "Her hocamla deliler gibi sevişmiyorum""

"Sana dedim, gerçek bir ilişkimiz yok; senin hayatın beni ilgilendirmez benim-" sözümü kesen şey, bana bir adım daha atarak alanıma dahil olmasıydı. "Seninki beni ilgilendirir." Bir adım daha attığında nefes alabildiğimden emin değilim; "Yatağıma, odama aldığım" bir küçük adım daha attı, "Öptüğüm, kadının hayatı beni ilgilendirir." 𓇢𓆸 Yeğeninin velayetinini almak için, öğrencisinin babası ile bir yıl evli kalmak için anlaşmalı evlilik yapar Ahu. ᝰ.ᐟ

Bazen hüznün bazen neşenin bazen aşkın ve büyük bir gizemin yer aldığı bu kitapta, Cansel`i ve Mert`i, onların sevgileriyle birlikte mücadelelerinin de yer aldığı bu kitabı okumaya hazır mısınız? O zaman başlayın, çünkü pişman olmayacaksınız..

Aylarca eğitim aldıktan sonra, Doğu`nun en hassas bölgelerinden birinde, kasaba okulunda öğretmen olarak konumlandırılan Eflin Karan`ın kod adı `Salkım`dı. Görevi, bölgedeki terörist ile iş birliği yapan öğretmeni bulmak ve gözlem raporlarını merkeze aktarmaktı. Ali ise `Kırağı` kod adıyla tanınan özel kuvvetlerde ünü olan, korkusuz bir yüzbaşıydı. Bölgeye gelmesinin sebebi, güvenlik sızıntısının tam merkezine konumlandırılmış öğretmeni bulmaktı.Sızan bilgiler, içeride birinin olduğunu gösteriyordu. Şüpheli listesinde bir isim dikkatini çekiyordu: Eflin Öğretmen. İlk karşılaşmaları mesafeli olsa da, birbirinden hoşlanmadıklarını anlamışlardı. Fakat merkezden gelen beklenmedik bir emir ikisinin de hayatını değiştirecekti. "Derinliği arttır Yüzbaşı Türkoğlu. Salkım ile teması resmi hale getirin. Operasyonel evlilik izni verildi."

" Ben size ümit verecek bir şey mi yaptım?" Dedi yiğit. Gözleri hala kapalıydı. Ben bu sözü duyduktan sonra elektirik çarpmış gibi irkildim. Gözlerim dehşet içinde açılmıştı. Ne diyordu ya?! Siz mi? Yanlış mı? Ha?! " Ne?" Dedim fısıldar bir biçimde. Yiğit gözlerini açtı ve baktı. Ama hâlâ aynı soğukluk vardı gözlerinde. Sanki gözlerinden kovulmuş gibi hissettim kendimi. O gözlerindeki sıcaklıktan kovulmuş gibiydim. İçim bir kez daha üşüdü. " Eğer böyle bir şey yaptıysam özür dilerim. Yemek zaten hataydı bu yüzden gelmedim zaten. Siz sadece komutanımın kız kardeşisiniz. Başka bir şey olmaz. Zaten bir şey yoktu. Bundan sonra da asla biz diye bir şey olamaz zaten. Kendiniz kendinizi mi umutlandırdınız?" Dedi. ..... Umay asla ayak basmam dediği şehire gidiyordu. Babası şehit olmuştu o şehirde.Ama görev görevdi. Bakalım o şehirde neler olacak , neler yaşayacaktı? 🇹🇷BU VATAN İÇİN ŞEHİT DÜŞENLERİ UNUTMAYACAĞIZ! UNUTTURMAYACAĞIZ!!!!!🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷 (Her türlü kopyalama işleminde işlem başlatılacağını söylemek isterim. )

Bazı ilişkiler bir anda başlar.. Bizim de onunla tanışmamız bir an da olmuştu. Hatta daha ne olduğunu anlamadan gelin bile olmuştum. Ama kimsenin bilmediği şey, Aramızda imzasını attığımız anlaşmaydı...

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...

Efsun yetimhanede büyümüş ve öğretmen olmuştur. Yıllar önce onu yetimhaneye bırakan annesi bebek battaniyesi`nin arasına bir mektup iliştirmiş ve iliştirdiği mektupta Mardinli olduğunu yazmıştır Efsun Mardin`e annesini bulmak için giderken öğretmenlik yapacağı Mardin`de bir kaç öğrencinin de hayatına dokunacaktır. Aynı zamanda bu bir aşk hikayesidir

Hayatın acısıyla mesleğine tutunan Eliska Petrova ve hayatını işine ve kızına adamış Arven Karahanlı; tesadüfler onları bir araya getirdiğinde, tutku ve sırlar her şeyi değiştirecek.

yıllar önce Mardin sokaklarında işlenen bir günah o günah gecesine şahit olan bir çocuk. günahın üzerinden yıllar geçse de en büyük hesaplaşma daha başlamamıştı. köklerini arayan Umay öğretmen. onu korumaya yemin etmiş bir Türk askerî Cihangir Ulusoy. Ezelden ebediyete kaderin zinciriyle bağlı olan bu iki kalp YARIM AY tamamlanan bilecek mi?

Sınıf öğretmeni ile savcının tanışma hikayesi

Arabayla dümdüz bir yolda giderken birden takla atmak gibiydi hayatım; hızlı, aniden ve acı verici. Kader miydi bu olanlar, yoksa kendi kaderimizi biz mi yazıyorduk? Hayat mı sille vuruyordu bize, yoksa insanların acımasızlığı mı? Belki de her şey, içinde olduğumuzu fark edemediğimiz bir simülasyondu. Kim bilebilirdi? Ölünce hakkında ne diyeceklerini düşündün mü hiç? Gerçi bunların hepsi ben öldükten yıllar sonra adımı ve yüzümü insanlara anımsatacak kadar güçlü değildir ama ben hatırlanmak, anımsanmak istiyorum ama yaptıklarımla değil yaşadıklarımla, bana yaşatılanlarla anımsanmak istiyorum. Sizin gözünüzde psikopat bir seri katil değil buna mecbur bırakılmış bir kadın olmak istiyorum. Ben sadece hayatta kalmak için savaştım, kalabildim mi bilmiyorum. Çünkü hayatta kalmak sadece nefes almak, kalbinin atması değildir. İnsan, arkasında bıraktıklarıyla da yaşar. Hatta asıl kişiliği, geride kalanlarda saklıdır. Yaşamın boyunca ne kadar iyi olursan ol, arkanda bıraktıkların seni kötü anlatıyorsa, sonunda kötü biri olarak hatırlanırsın. İnsanlar bir söz, bir hırka, bir anı ya da birini bırakırlar arkalarında ve arkalarında bıraktığı şeyler var olmaya devam ettikçe o kişi hayatta kalmış olur aslında. Benimde sonum öyle olacak, arkamda bırakacağım tek şey bu sayfalar ve bu sayfalar okundukça kulaktan kulağa, elden ele gezdikçe ben hayatta kalacağım. Şimdi söyle bakalım hayatta kalabildim mi?

Lalezar; 1980’lerin gölgesinde, kendi yolunu arayan asi ruhlu bir genç kadının hikâyesi. Lale, kalabalıkların içinde bile yönünü kalbinden alan, durduğu yerde kök salmak yerine yürümeyi seçen biridir. Hayatı sorgular, kuralları sessizce aşar ve bazen kaçmayı bir tercih hâline getirir. Onun hikâyesi; susması beklenen bir dünyada konuşmayı, durması istenen yerde yürümeyi ve kendi yolunu kendi çizme cesaretini anlatır. Lalezar; özgürlüğün, cesaretin ve kendin olmanın hikâyesi.

Dolmuşta birbirlerini görür görmez etkilenen iki gencin yıllar sonra tekrar bir dolmuşta karşılaşmasıyla olaylar sarpa sarar. Hayatın onlara sunduğu ikinci şansı nasıl gerçekleştireceklerini bilmeden yaşamlarına devam etmeleri kaderi sinirlendirmiş olmalı ki sürekli yollarını birbirlerine çıkartıp yeni bir aşk doğurmuştur... Öğretmen olarak atanan Kardelen lise yıllarında karşılaştığı çocukla beraber yıllar sonra tekrar karşılaşır. Bu süreç boyunca kendisini bir askere aşık olmamak için zorlayan Kardelen en sonunda kaderin oyununa yenik düşer. Sinan ise Kardelen`i ilk gördüğü anda ona vurulmuş ve uzun zamandır sıkıcı olan hayatı renklenmişti fakat sorunlar asla peşlerini bırakmıyordu. Biri bitip diğeri başlayan engeller yüzünden Sinan kökten çözüm bulmuştu...

Öğretmen öğrenci kurgusudur

Onun adı Rama. İnsanlığın var oluşundan beri gölgelerde yaşayan, dualarda lanetlenen, korkunun kendisiyle özdeşleşmiş en eski düşman. O, çağlar boyunca değişen yüzlere, yıkılan medeniyetlere ve unutulan isimlere tanıklık etti. Ölüm onun oyuncağıydı; ama aynı zamanda alt etmesi gereken bir şah. Çünkü Rama için ölüm bir son değil, sadece kazanılması gereken bir savaştı. Ateşten yaratıldı. Yakmak, yok etmek ve geride kül bırakmak onun doğasında vardı. Fakat hayat, en büyük çelişkisini tam da burada yazdı. Bir varmış, bir yokmuş. Zamanın henüz bir adı yokken, geceler gündüzlere itaat etmezken, ateş kendi gölgesinden bile korkmazken bir cin varmış. Ölümle oyunlar oynar, kaderle pazarlık eder, dünyayı bir satranç tahtası gibi izler dururmuş. Bir de insan varmış. Topraktan yaratılmış, şefkatli, kırılgan ve ölümlü. Ve hiçbir masalda yazmaması gereken bir şey olmuş: Ateş, toprağı seçmiş. Bu seçimle birlikte dünya sessizleşmiş. Kehanetler yön değiştirmiş.Çünkü ilk kez bir iblis, yok etmek yerine yaşatmak istemiş. O andan sonra hiçbir şey masum kalmamış. Çünkü ateş seçimini yaptığında, geriye yalnızca KÜL ya da İZ kalırmış.

"Bazı renkler, en karanlık dağlarda bile parlar." Firuze Aydın, İstanbul’un konforlu hayatını ve ailesinin dayatmalarını arkasında bırakarak, Hakkâri’nin karlı zirvelerindeki bir sınır köyüne, Kuyuobası’na adım attığında sadece bir öğretmendi. Ya da o, öyle sanıyordu. Kalbinde babasından kalan yarım kalmış bir hikâye, bileğinde 16:40’ta durmuş eski bir saatle, buz kesmiş bu topraklara umut ekmeye gelmişti. Ancak bu dağların kendi kuralları, bu kuralların ise tek bir sahibi vardı: Yüzbaşı Yaman Karahan. Sert, sahiplenici ve bir kale kadar yıkılmaz olan Yaman için Firuze, bu tehlikeli coğrafyada korunması gereken bir "ayak bağı"ydı. Yaman’ın barut kokan dünyasıyla Firuze’nin gökyüzü rengi hayalleri çarpıştığında, sadece karlar erimeyecek; sırlar da bir bir dökülecekti. On kişilik efsanevi Pençe Timi`nin gölgesinde, her anı bir operasyon, her bakışı bir savaş olan bu yolculukta; sadakat en büyük sınav, aşk ise en tehlikeli cephe olacaktı. "Bana bak öğretmen hanım; bu kapıdan dışarı adımını attığın an, bastığın toprak da soluduğun hava da benim sorumluluğumda. Benim iznim olmadan yerinden kımıldamayacaksın." Bir tarafta görevine aşık, vatanı için yaşayan bir asker... Diğer tarafta bir halkın umudu, inatçı bir kadın... Soğuk bir kış masalı değil, bir direniş hikâyesi.

ASKERİ KURGUDUR! . Alya, Diyarbakır’ın naçizane bir köyüne atanan bir öğretmendir. Alya, atandığı köyü tanımak için küçük bir gezintiye çıkar. Olacaklardan habersiz bir şekilde kırlara doğru yürümeye başlar. “Hey, dur!” Alya, arkasını döndüğü zaman gördüğü insanla şok oldu. Bu bir askerdi. “Kimsin?” Karşısındaki asker ona doğru silah tutunca, Alya irkildi. Ve o an arkasına bile bakmadan koşmaya başladı. Ta ki bir mayına basana kadar.

Oğuz, bordo bereli bir asker olarak vatanı için hayatını adarken, annesi Emine Hanım onun artık yuva kurmasını istemektedir. Mahallenin çalışkan kızı Sıla’yı gelin adayı olarak seçse de, Oğuz bu fikre asla yanaşmaz. Ancak kaderin oyunuyla, Oğuz ve Sıla’nın yolları beklenmedik şekilde kesişir. İstemediği bu kız, zamanla Oğuz’un kalbinde yer etmeye başlar.Sıla’nın Oğuz’un görev yaptığı şehre atanmasıyla, zorlu bir aşk hikayesi başlar. Peki, Oğuz’un savaş alanında çelik kadar sağlam olan kalbi, aşk karşısında aynı direnci gösterebilecek mi?

Bismillah diyin ve başlayın.