"Herkesi öldüğüme inandırmıştım ama sen beni zaten öldürmüşsün; anılarından, geçmişinden,hayallerinden,hediyelerin den,zihninden beni silmişsin!" Bana şaşkın şaşkın bakan adamın gözlerine acıyla baktım. "Ben bir tek seni hatırlarken sen beni nasıl unutursun Kardan Adam..."

MAHŞERİN GÜLÜ:"Bazı günahlar unutulur, bazı borçlar silinir. Ama dökülen ilk kanın bedeli, ruhun karanlığa hapsolmasıdır."Karanlığın Başladığı Yer:Liyan Çelik için hayat, abisinin öfkesiyle çizilmiş morluklardan ibaretti. O tozlu okul bahçesinde, Alaz Soylu’yu zorbaların elinden çekip aldığı an, aslında kendi celladını kurtardığını bilmiyordu. Yıllar geçti, o masum çocuk büyüdü; şehrin en karanlık köşelerine hükmeden bir imparator oldu. Liyan ise abisinin kumar masasında bir "bedel" olarak sürüldü: Alaz’ın kucağına.Zehirli Bir Uyanış:Bir gece, her şeyi değiştirecek o puslu saldırı kapıyı çaldı. Damarlarda dolaşan soğuk bir zehir, sadece bir bedeni değil, bir geçmişi de kuruttu. Liyan o gece masumiyetini bir kenara bıraktı. Gözlerini açtığında artık korkak, saf ve boyun eğen o kız değildi. Zihnindeki boşluğu nefretle dolduran, parmakları tetiğe aşık, kalbi ise buza kesmiş bir yabancıydı. O artık mahşerin ortasında açan, dikenleri zehirli bir güldü.İntikamın Soğuk Tadı:Hafızasının silik izlerinde tek bir isim yankılanıyor: İhanet. Liyan şimdi kendisine bu acıyı yaşatan herkesten, en başta da onu bir mal gibi satan öz abisinden ve onu küçük yaşlarında defalarca taciz eden amcasından hesabını tek tek soruyor. Alaz Soylu, korumaya çalıştığı o masum kızın içindeki canavarın uyanışını izlerken, aşkın mı yoksa intikamın mı galip geleceğini görecek.🖋️ Yazar Notu: > "Bu sadece bir aşk hikayesi değil; yıkılan bir kadının kendi enkazından bir imparatorluk kurma hikayesidir.(İlk kurgum Kalemim size garip gelebilir.Umarım hoşunuza giderr💖)

Konusu; Bengi, bir kafede calisiyordu(yaptiklari isler kendi aralarinda degisiyor) normalde barista olan bengi, arada bir degisimli olarak kasaya geciyordu ve uzun suredir tam olarak kendi alanini yapmiyordu. Bir gun bir adam kafeye gelir ve adami cok begenir ama adamla konusamaz. Bu adam kahvesini icip gider. Sonra ertesi gun tekrar gelir bu adam, cikmadan once de kahve bardaginin ustune numarasi+ismini yazar. Bengi, bu bardagi cantasina koyar ve eve gidince yazar numaraya. Bu adam ile Bengi`nin konuşmaya başlaması ile oluşan olayları anlatır.

zorlama ben seni istemiyorum yeter artık!!!

Okulda ismi bela olarak anılan Deniz Mehir Karaca sürekli bulaştığı adamın aslında başına bela olacağını bilmiyordu. Geçmiş ve şimdi arasında gelgitlere uğrayan Deniz artık kendini değiştirmeye yemin etmiş gibiydi. Yemininin bozulmasına sebep olacak şey ise küçük motorcu çetesinin iki gizli üyesiydi. Gizli üyelerin asıl amacı Denizin başına aldığı beladan onu uzaklaştırmak ve bir hırs uğruna dağılmasını engellemekti. Denize göre oldukça saçma olan bu olay zamanla gerçekliğini kanıtlamış ve Denizin sekteye uğramasına neden olmuştu. Peki, Deniz aynı yolun yolcusu olduğu Asil ile beraber mi savaşacaktı, yoksa dik başlılığını sürdürerek karşı mı gelecekti? ••• Gözlerime yerleşen duygusuzluğun aksine bağırıp çağırmak, elimdeki kaskı beynine geçirmek istiyordum. Başımı kaldırdım “Ben Deniz`im,” inatla Mehir diyeceğini bilerek devam ettim. “Yüzmeyi bilen kurtulur, bilmeyen boğulur” Beni dumura uğratan, alık alık yüzüne bakmamı sağlayan şey ise sözleri olmuştu. “Boğulduğum Deniz`e zaafım bitmiyor” •••

ona abi demek içimde buruk bir his bırakıyor. Başka bir his ise kalbimden girmeye çalışıyor Abim ilk defa işe yaradı Çalışması halinde dava etmekten sakınmam bilginize

Bu kitap hasta bir kızın ölümle yaşam arasında ki mücadelesidir. Asphodel hayat tarafından dışlanmış kişiler içindir. İlaçlarla zihnini kontrol eden doktora karşı kendini korumak ister. Yalnız kimse inanmaz. Herkes onu öfkeli, bencil ve nicesi berbat biri gibi suçlar. Halbuki suç doktor kadar aynı zamanda ona inanmayanlara da aittir. Asphodel suçsuz yere suçlu ilan edilenlerdir. O da içinizden biridir. Asphodel zorbalık gören herkes içindir.

Bazı çocuklar büyümez… Sadece acıya alışır. Bu, kırıldığı yerde büyümek zorunda kalan bir kızın hikâyesi. İftiralarla, yalnızlıkla ve suskunlukla geçen yılların içinde… Kimse onun ne yaşadığını sormadı. Herkes kendi bildiğine inandı. Ta ki… Bir gün biri ona sarılana kadar. Bu bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, hayatta kalmanın hikâyesi. Ve bu hikâye… hâlâ yazılıyor.

Kardeşim pahalı bir arabaya çarpıp kaçtı en fazla ne olabilir ki?

İki genç birbiriyle kaçarak evlenir ancak olanlar olur ve Mardin`e gitmek zorunda kalır kızı düşman oldukları aşiretle evlendiriler

Yıllar önce babasının ölümüyle mardini terkeden büşra 10 yıl sonra mardine geri döner . Annesinin isteği üzerine mardine gelen Büşra mardine döndüğü için pişman olacağından habersizdir...

Karam, sadece bir çikolata markası, bir isim değil, bir geçmiş, bir gelecek

Zor koşullarda yetişen ağacının meyvesi hep kalın kabuklu olur. Olur ki o da zorluğa alışabilsin Ekim, geçmişinden kalan yaraları hala kensinde taşırken yeni bir hayatta da başka yaralar alır. Bir doktor kendi yarasını bile onaramıyor Kaya, adı gibi hırçın ve bir o kadar sert olsa da yeri geldiğinde o yaralara merhem olmayı bilir. O doktor değildir aksine doktorların kurtardığı canları alır. Ama o merhem olmayı da öğrenir. Bir Azrail Meleği olan Kaya ve Savaş Tanrıçası olan Ekimin hayatı Peki bu ikilinin birbirini bulması Veya birlikte aştıkları her engelin bir ayak bağından farksız olduğunu görebilecekler mi ?

Bazı hikâyeler anlatılmaz. Çünkü anlatıldığında kimse aynı kalmaz. İnci, herkesin imrendiği bir hayattı. Güzelliğiyle konuşulan, duruşuyla kıskanılan, ulaşılması zor bir kadın. Ama kimse onun neyi gördüğünü bilmiyordu. Beş yaşında öğrendi: Bir kadın, sevdiği adamı aldatabilir. Bir çocuk, susturulabilir. Ve bir aile… bir yalanın üzerine kurulabilir. İnci sustu. Büyüdü. Sevdi. Yanıldı. Ve bir gün… kaçtığı kadına dönüştü. Şimdi bir odada, beyaz duvarların arasında, bir yabancıya hayatını anlatıyor. Ama her şey sandığınız gibi değil. Çünkü bazı gerçekler anlatıldığında değil, saklandığında daha tehlikelidir. “Ben annem gibi olmadım… sadece onun yarım bıraktığını tamamladım.”

Kanseri yenen Belinay`ın nükseden hastalığı sebebiyle onkoloji hastanesine yatışı yapılır, hayatta kalma ve hayattan kalma sınavı bir kere daha şartları zorlar.

Finalll yaklaştııı. Lisenin son dönemi. Bir cinayet ve saklı olan sırlar. Gülce başına açtığı dertlerden kurtulabilecek mi ? Yoksa daha fazla belaya mı bulaşacak. Bu hikaye çok karmaşık. Çok iki yüzlü. Ve son derece rahatsız edici..

Limon tadında bu hayat. Şekeri katıp limonata yapmak da tuz basıp yemek de sana kalmış... Bir ninni çağırdığın vakit, ben o kayan yıldızın rûyasına uyanacağım limon çiçeğim... 🍋 17 yaşında yazmaya başladığım bu romanı bitirmem yaklaşık beş yılımı aldı. Şimdi ise onunla tekrar yüzleşip Kitappad`de değerli okuyuculara sunuyorum... umarım beğenirsiniz... Kapak çizimi bana aittir.

Ordu`dan Samsun`a kesişen aşk mı ? tesadüf mü ? yoksa kader mi?

Lütfen kitabımı okuyun, oy verin ve takip edin.Lütfen.

Psikolog olan Mira, abisinin hiç tanımadığı bir ikizi olduğunu ve Rusya`da mafyalık yaptığını öğrenir. İlk uçakla Rusya`ya gittiğinde abisinin ikizinin en büyük düşmanı olan mafya, kıza ilk gördüğü an takıntılı hale gelir ve abisini kaçırıp onunla evlenmesini söyler. Kız reddedince haftada bir gün kızın psikiyatri kliniğinde seansa girer

Saf ve korkak bir kızın bir grup tarafından hayatında hiç görmediği kadar zorbalanması ve acı çekmesidir🍂

Elisa’nın hayatı, annesinin ölümüyle sessizliğe gömülmüştü. Ama Araf’ın gelişi, saklı kalan sırların gün yüzüne çıkmasına yol açacak, her adım tehlike ve ihanetle örülecekti. “O Saklanan Gece”, aşk, güven ve karanlık geçmişin iç içe geçtiği bir hikâyeye davet ediyor.

-sen mi yaptın -n-neyi ben mi yaptım -sen mi tarih sınavında saraya zigot yazdın -özür dilerim söz Birdaha bilicem bu bilgileri

Ayağıma bakıyordu,kafamı eğip baktığı yere bakınca,dövmeme baktığını anladım. “Bi anlamı varmı serçe’nin” dedi. O an istemsizce gözlerim doldu ve boğazım düğümlendi. Derin bir nefes alıp, “Beni simgeliyor..” dedim gözyaşlarım eşliğinde…

Benim hayatım sorulardan ibaretti.Aslında ben çocukluğumdan beri sorularla büyümüştüm. Neredeydin? Ne yaptın? Gibi sorularla büyüdüm ben ama hala cevabını bilmediğim sorular da vardı. Bu sorulardan biri de annemin ölümüydü.Ben 4 yaşındayken annem ölmüştü. Babamın anlattığına göre kalp krizi geçirmişti. Ama ben öyle bir şey hatırlamıyordum. Tam anlamıyla hiç bir şey hatırlamıyordum çünkü küçüktüm fakat annemin kalp krizi geçirdiğiyle ilgili bir anı da zihnimde yoktu. Yinede babama güveniyordum her ne kadar o bana güvenmese bile...