Bazen bazı hikâyeler, en çok sessizlikte başlar. Söylenmeyenler, yarım kalan cümleler ve içe gömülen kırgınlıklar… dışarıdan sıradan görünen bir hayatın içinde, kimsenin bilmediği bir fırtına taşır. Şüheda için de öyleydi. Geride bırakmaya çalıştığı geçmiş, onunla birlikte yeni bir şehre taşınmıştı. Değişen sadece yerdi; hisler aynı yerde kalmıştı. Zaman geçtikçe bazı şeylerin bittiğine inanmak ister insan. Ama bazı insanlar gitmez, sadece geri dönmek için bekler. Ve bazen, en beklenmedik anda gelen bir karşılaşma, sandığından çok daha fazlasını değiştirir. Şüheda ise ne geçmişinden tamamen kurtulabilmişti ne de geleceğine tam olarak dokunabilmişti. Arada kalmış bir yerdeydi. Ve bazı hikâyeler tam da orada başlar.