"Bazı sırlar,mezara değil,insanın ruhuna gömülür.Yıllar önce yaşanan ve herkesin `kaza` diyerek üzerini kapattığı o gece,aslında bir başlangıçtı.Şimdi şehrin şişli sokaklarında,kimliği belirsiz bir gölge,adaleti kendi yöntemleriyle sağlamak için geri döndü.Elara,geçmişin tozlu sayfalarını aralamaya çalıştığında,sadece suçlularla değil,kendi karalarıylada yüzleşmek zorunda kalacak.Şüphe bir virüs gibi yayıldığında kime güvenebilirsin?En yakın dostun mu,yoksa hiç tanımadığın bir yabancı mı? İzler silinse de,gölgeler asla yalan söylemez.Gerçeğe giden yol,sandığından çok daha karanlık."

Bir seri katilin hikayesi. Bakalım bu katil arkasında ne gibi izler bırakacak.. Kurbanlarını özenle seçiyor, onları avlamak için gece bara gidiyor. Bu dedektif hikayesi, polisiye sevenler için! İyi okumalar.

Eliote; dünyanın en merhametsiz adamı. O acımasızlığın vücut bulmuş hali, yeraltı dünyasının soğuk nefesi. Yeşil ve gri tonları arasında gidip gelen, her baktığında insanın ruhuna işleyen o tekinsiz gözleri, asla merhamet barındırmadı. O, kusursuz takım elbiseleri, arkaya taranmış simsiyah saçları ve bastonunun her adımda beton zeminde bıraktığı o yankılı sessizlikle, herkesin korktuğu karanlığın ta kendisiydi. ​Lena ise bu karanlığın zıttıydı; narin, inatçı ve kendi halinde bir hayatın sahibi. Ancak babasının Eliote’nin tehlikeli dünyasına bulaştırdığı bir sır, tüm dengeleri bozmaya yetti. Kendi masumiyetine tutunan Lena, bir sabah gözlerini Eliote’nin o soğuk sorgu odasında, demir parmaklıkların ardında açtı. ​Babası adına ödenmesi gereken bir bedel, şimdi onun omuzlarındaydı. Eliote bir piyon olarak gördüğü bu "cadaloz" kızı, o karanlık hapishanede tutsak ederken, Lena hayatındaki en büyük sınavla karşı karşıyaydı: Buzdan bir duvarı olan bu adamın merhametine değil, kendi inatçı özgür ruhuna tutunarak hayatta kalmak. Kitap hakkında ki düşüncelerinizi belirtip oy verirseniz çok sevinirim. İyi okumalarr🖤💋

Peşinde ve Peşimde hangisini seçerdiniz? Seçebilir miydiniz? Bir hata nelere mâl olabilir? Düşünmeden hareket etmek nelere mâl olur? Hiç düşündün mü? ~Düşünmek istemeyenlere...

Her cinayet bir iz bırakır. Bazı izler ise yalnızca gecede görünür. Şehrin karanlığını saran esrarengiz cinayetler, yıllardır çözülemeyen bir dosyayı yeniden açar. Genç bir komiser, katili bulmak için zamana karşı yarışırken yolu, geçmişi sırlarla dolu bir kadınla kesişir. Gerçekler ortaya çıktıkça güven yerini şüpheye, şüphe ise beklenmedik duygulara bırakır. Çünkü gecenin bir adı vardır: Leyl

“Bazı dosyalar kapanmaz. Sadece daha derine gömülür…” Avukat Duru Demir, sıradan sandığı bir cinayet davasının içine girdikçe geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalır. Birbirine bağlanan cinayetler, saklanan gerçekler ve karanlık sırlar arasında artık tek soru vardır: Katil kim? Yoksa gerçek suçlu, yıllardır saklanan geçmiş mi? 🖤 ADALETİN GÖLGESİ Bir dava değil… Bir çöküş hikayesi.

Defne, lise son sınıfta kendi halinde bir öğrenciydi. Dersleri, arkadaşları ve sıradan hayatı dışında büyük bir sorunu yoktu. Ta ki bir gece telefonuna gelen bilinmeyen bir mesajla her şey değişene kadar. "Yarın saat 16.00`da Eski Çınar Parkı`na gel." Defne bu mesajı önemsemedi. Bir şaka olduğunu düşündü. Ama ertesi gün saat tam 16.00`da Eski Çınar Parkı`nda yaşanan olay, bunun basit bir mesaj olmadığını gösterdi. Artık ortada cevaplanması gereken sorular vardı. Bu mesajı kim göndermişti? Defne neden seçilmişti? Ve en önemlisi... Bir sonraki mesaj geldiğinde, bir hayatı kurtarmak için yeterince hızlı olabilecek miydi? Zaman ilerliyor. Saat işliyor. Ve biri Defne`yi izliyordu.

Tik... Tak... Tik... Tak... Ölüm saatine son 10 dakika. Arabada. Yolda. Tik... Tak... Tik... Tak... En sevdiğim eğlence. ... 5... 4... 3... 2... 1... Ve 0... Kalbi durur. Nefes alamaz. Araba kaza yapar. Beyin sarsıntısı ve ölür.

​"Bazı dosyalar tozlanınca değil, kan kuruyunca açılır." ​On altı yaşındaki bir kız çocuğu, kardeşini buz gibi bir ceset torbasına mahkûm ettiğinde sadece yas tutmaz; bir intikam yeminini ruhuna kazır. Alara Güz Valente Yıllar sonra İstanbul`a indiğinde, bu kadim şehir onu bir dost gibi değil, bir alacaklı gibi karşıladı. Çünkü bu bir dönüş hikâyesi değil; bir infaz planıydı.​Kapısına bırakılan isimsiz bir kutu, zihnindeki mühürleri paramparça etti. Kız kardeşi Alçin`in dosyası bitmemişti, örtbas edilmişti. Karşısında her kapıyı kilitleyen karanlık bir ağ var. ​Alara Güz Valente, sustuğu yerden çığlık atmaya, tozlu rafları kendi damarlarını kanatarak temizlemeye geldi. Unutmayın, kan sustuğunda geçmiş bağırmaya başlar. "Kimseye gün yüzü göstermeyeceğim. Bundan sonra sadece GüzYüzü"

Bazen hayat bizi tekrar geçmişe sürükler

"Bazı evlere kapılarından girilmez; bazen o evlerin içine bir kurban olarak sürüklenirsiniz." Laura, kütüphanede saklandığı o karanlık köşede sadece bir cinayete tanıklık etmemişti; aynı zamanda kendi sonunun başlangıcını izlemişti. Şimdi, polisin adını bile anmaya korktuğu o malikânede, kuralları Victor koyuyor. Victor, soğuk bir cellat; Silas ise o celladın gölgesinde büyüyen bir iblis. Laura, bu iki yırtıcının arasındaki bir oyuncak mı, yoksa tüm düzenlerini yıkacak tek şahit mi? Sınırların ötesine geçtiğinde, sadece bir tanık değil, en karanlık sırrın bir parçası olacaksın." 🖤Oy verip, hikâye hakkında ki yorumlarınızı belirtirseniz memnun olurum. İyi okumalar. 🖤

Her cinayet bir iz bırakır. Önemli olan, o izi görebilmektir. Şehir, ardı ardına işlenen cinayetlerle sarsılırken tüm deliller çıkmaza girer. Olay yerlerinde neredeyse kusursuz bir düzen vardır. Katil hata yapmıyor gibi görünmektedir. Komiser Arda Kırca ve Komiser Yardımcısı İncila Min, her yeni dosyayla birlikte gerçeğe biraz daha yaklaşırken, aslında katilin onları adım adım yönlendirdiğini fark eder. Şüpheliler çoğalır. Güven azalır. Ve hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmaz. Bazen tek bir ayrıntı, yıllardır çözülemeyen bir dosyayı aydınlatır. Bazen ise herkesin gözünün önündeki gerçek, en son fark edilendir. Çünkü her yalanın ardında bir gerçek… Ve her gerçeğin ardında bir son kanıt vardır. (Diğer kitapların bittikten sonra yazmaya başlanılacak bir kitabı takip etmeniz yeterli) Kitabın bütün hakları bana aittir ⚠️

Bir şehir. Üç cinayet. Ve ardında kalan derin bir sessizlik. Başkomiser Okan’ın peşinde olduğu sırlar, suskunluk içinde örülen bir ağ gibi. Susmak bazen zorunludur, ama susturulan sesler mutlaka duyulur. Ve bazen en yakın dostun bile gölgesinde, gerçekler en soğuk yüzünü gösterir. Bu hikâye, kaybolanların ve unutturulanların öyküsü. Sayfalar ilerledikçe, gerçekler bulanıklaşır, şüpheler artar, karanlık büyür. Gerçeği arayanlar için bu yol kolay değil. Çünkü her cevap, yeni bir soru getirir. ⸻ Gazeteci Devrim İplikçi’nin ölümü, sadece bir cinayet değil; şehrin en karanlık sırlarını ortaya çıkaran bir kapı aralıyor. Başkomiser Okan, doğudaki güçlü bir çetenin gölgesinde, sessizliğin ve korkunun içinde gerçekleri açığa çıkarmaya çalışıyor. Şehrin üstü örtülmüş sırları, dostlukların ardındaki ihanet ve susturulmuş sesler, gerçeğin peşindekiler için tehlikeli bir yolculuğun başlangıcı. Devrim’in hayatı ve ölümü, bu yolun hem anahtarı hem de uyarısıdır.

Elois geçmişi kötü olan biridir.Sürekli gizemli olan ve ortadan kaybolan Elois bir takım işlere bulaşmasının sonucu kendisine bir suikast girişimde bulunulur.Hastaneye kaldırılan ağır yaralı sevdiğinin haberini alan ve ona bıraktığı mektubu okuyan Marco`nun taşları oturtmak için soruşturmada polis amiri Talha ve ortak arkadaşları Sarah ile olayları çözmeye çalışması ile hikaye gelişir.Bu yolda her şeyi öğrenen Marco,Elois`i kurtarabilecek ve olayı çözebilecek mi?

𐕣

Bana güvenmek zorunda değilsin Artemis. Ama bu yolda sırtını yaslayabileceğin tek karanlık benim. Birbirimizin yarasına dokunurken canımız yanacak, biliyorum; ama bizi avlayanların arasında hayatta kalmanın tek yolu, bu cehennemde birbirimize sığınmak

“İhanet sessiz olandı, ama intikam sesini herkese duyurandı…” 🌙🪽🖤

Tüm ülkenin aradığı katil bir polisin kocası çıkarsa

On yıl önce işlenen ve arkasındaki “Dayı” kod adlı gizemli azmettiricisi yakalanmadan üsti kapatılan karanlık bir şebekenin, yıllar sonra çok daha vahşi bir intikamla geri dönmesi ile şebekenin ilk kurbanı, geçmişte şebekenin peşine düşen eski davanın müşteki vekilinin kızıdır. Davanın yeni atanan yeni Cumhuriyet Savcısı ise on yıl önce ilk soruşturmayı yürüten savcının oğlundan başkası değildir…

Ben Melis SOYLUER . Ama bana komiserim de derler. Bu zamana kadar hiçbir zaman böyle bir his duymamıştım. Ama galiba artık zamanı gelmişti. Aşık oluyordum. - Siz kimsiniz de benim dosyamı başkasına veririsiniz? + Ben Baran KARAHAN buranın yeni savcısıyım. - Kim olursanız olun dosyamı alamazsınız + Aldım bile.

Dedektifler kendilerini çözebilir mi ki?

İstanbul’un göbeğinde bir başkomiser kendi evinde öldürülür. Geride neredeyse hiçbir iz yoktur. Bu davayı, sonucu ne olursa olsun aydınlatmak isteyen Savcı Mehmet Kara’nın yolu, geçmişinden kaçan eski bir istihbaratçıyla kesişir: Gökçe. Ama bu dosya bir cinayetten fazlasıdır… ve bazı gerçekler ortaya çıktığında, geri dönüş yoktur.

Şehir, her gece aynı sessizliğe gömülürken geride tek bir iz kalır: iskambil kartları. Ama bunlar şans oyunu değil, bir katilin imzasıdır. Her kurban, bir kartla işaretlenir. Her kart, geçmişten taşan kirli bir sırın karşılığıdır. Ve kimse, bu oyunun kurallarını bilmiyordur… ta ki oyunun içine çekilene kadar. Genç bir araştırmacı, bu cinayet zincirinin içine sürüklenirken fark eder ki katil sadece öldürmüyor; insanları kendi geçmişleriyle yüzleştiriyor. Ve bazı geçmişler, ölümden bile daha ağırdır..

Başkomiser Yavuz son zamanlarda yaşadığı kayıplardan sonra hayata küsmüş, kendini toparlayamamıştır. Bir süre sonra yaşadığı sanrılar mesleğini olumsuz etkilemiş, sonunda akıl hastanesine yatırılmıştır. Başkomiser Yavuz üç aydır hastanede tedavi görmektedir. Bu sırada cinayet büro ekibi siyah torbaya konulmuş kesik insan parçaları bulurlar. Cinayetin arkasında kimin olduğu belli değildir. Ortada hiçbir delil yoktur. Emniyet teşkilatı her koldan harekete geçer ama haftalarca uğraşmalarına rağmen bir adım dahi ilerleyemez. Emniyet Müdürü bu işi çözecek tek kişinin Başkomiser Yavuz`un olduğuna inanır. Bu durumda Başkomiser Yavuz` un akıl hastanesinden çıkarılması gerekmektedir. Yavuz`un abisi Cihan, ve Feriha, Emniyet Müdürüyle konuşur, Yavuz`un iyileştiğini söylerler. Emniyet Müdürü, Başkomiser Yavuz`u soruşturmanın başına geçmesi için ikna eder. Yavuz akıl hastanesinden çıkıp katilin bir sonraki kişiyi öldürmeden zamanla yarışmaya başlar. Tabii kendi yöntemiyle... Ama cinayet serileri devam eder. Başkomiser Yavuz, hayatı boyunca onlarca cinayet gördü. Kan gördü. İhanet gördü. Delilik gördü. Ama böylesini hiç görmedi. İstanbul’un farklı semtlerinde ortaya çıkan kesilmiş insan uzuvları… Kimliği belirsiz cesetler… Arkasında ne parmak izi bırakan ne de hata yapan bir seri katil… Her yeni parça, şehrin karanlığını biraz daha büyütürken Yavuz ve ekibi kendilerini yalnızca bir cinayet soruşturmasının değil, insan zihninin en karanlık labirentinin içinde bulur. Bir yanda geçmişinin hayaletleri, diğer yanda parçalanmış bedenler arasında sıkışan Başkomiser Yavuz, gerçeğe yaklaştıkça insanın içindeki kötülüğün sınırı olmadığını anlayacaktır. Başkomiser Yavuz: "Eksik Parçalar”, psikolojik gerilim ile polisiyeyi birleştiren, karanlık atmosferi ve unutulmaz karakterleriyle okuru son sayfaya kadar nefessiz bırakacak bir roman.

Antalya Emniyet Müdürlüğü`ne yeni atanan Komiser Asena Arsen yeni bir başlangıç yapmaya kararlıdır fakat dahil olduğu özel tim düşündüğünden çok daha karmaşık insanlardan oluşmaktadır.