Selammmm 💞

~Bu benim ilk kitabım umarım beğenirsiniz.

~Yazım yanlışım olursa kusura bakmayın.

💞 💞 💞

"O gece, o konağa adım atmamalıydım."

~20 yaşındaki Asena`nın hayatı, gizemli bir miras ve sırlarla dolu bir konakla değişir. İlayda`nın koruması altında hayatta kalmaya çalışırken, hem katili hem de kalbini kaybedecektir.

~Polisiye / Gerilim / Romantik

Aynı şehir, iki farklı kişi. Bir telsiz, iki farklı anons. Tek Emniyet, iki farklı alan. Benzer görünüş, zıt kişilik. Ve görünmeyenler...

Dikkat! Yetişkinlere yöneliktir. Bir lise cinayet mahallinde bulunan cesedin bel hizasının altında üç başlıklı mızrak bıçağıyla çizilmiş, hâlâ kanayan bir yara vardır ve kurbanın baş parmağı yoktur. Karan Sancaktar davaya atanır. Ardından her yeni dava da, farkı liselerde aynı imza ile cinayet işlenir. Kurbanların hepsi 7 ölümcül günahtan birini işlemiş öğrencilerdir. Karan hem katili durdurmak hem de kendi zihnini korumak zorundadır.

Eda Yıldız 23 yaşındaydı, hayatının en güzel yıllarını yaşarken hayatına giren Kenan'la o güzel giden yılları bir anda kabusa dönmüştü.

Kenan Eda'yı parçalamış ve hayatını mahvetmişken, Eda'nın ailesi ona değil de Kenan'a inanmış ve öz kızlarını yabancı birisi için kapı dışarı atmışlardı.

Eda'nın bu hayatta kimsesi kalmamıştı, ailesi hayattayken yetim kalan Eda, biricik dostu, kardeşi bildiği, Tuğçe'nin yanına sığınıp yaşama tutunmaya çalışmıştı. Ama Eda'nın yaşadıkları o kadar çok ağırdı ki aldığı nefes ona haram gibi geliyordu. Artık dayanamadı ve ölmek istedi, çareyi ölümde aradı. Denedi ama başaramadı çünkü uçurumda görünen bir silüet onu yaşama döndürmeye yetmişti.

Aylar geçmiş, Eda az olsa da yaşadıklarını sindirmeye başladıktan sonra tekrar bir darbe daha yemiş ve bu darbe hepsinden de daha güçlü olmuştu çünkü tutunduğu dal bu sefer kökünden kopmuştu.

Eda dayanamamıştı artık 'elimi neye atsam kırılıyor' diyerek ölmek için teşebbüste bulunmuştu bu sefer 'öldüm' diye düşünürken yine olmamıştı çünkü bu sefer de gizemli bir adam tarafından kurtarılmıştı. O günden sonra Eda artık ölmek için değil yaşamak için savaşmaya başlamıştı, aynanın karşısına geçmiş ve ' Yemin olsun ki bana bunu yaşatana bin katını yaşatacağım, andım olsun ki, ben nefes aldığım sürece o kişinin nefesini kesmek için uğraşacağım' diyerek intikam yemini etmişti.

Polisliğe yazılmış ve en sonunda da başarılı bir komiser olmuştu.

Eda'nın Henüz haberi yoktu ama yıllar sonra hayatını borçlu olduğu adamla bir karakolda karşılacak ve düğümler yeniden atılacaktı..

Kerem Yılmaz, yıllar önce bir kadını ölümden kıl payı kurtarmıştı ama kim olduğunu nerede yaşadığını, adını bile bilmiyordu. Ama o inat etmiş ve onu bulmaya yemin etmişti.

Onu bulacağına inanıyordu- ki bulacaktı da. Hem de yıllar sonra bir karakolda o kadını karşısında amiri olarak.....

EdaA.

2 başkomserin birlikte oluşturduğu bir kitabın filmini yapacaklardır.Ama önce sahne için bir mekan bulmalılardır.Kendilerink buldukları mekanın yakınlarında işlenen bir cinayet olayının döngüsünde bulurlar

Alev, onun acımasızlığı yoktu ama bedel ödetirdi o kimdi ki onu bağlamıştı o kimdi ki onu ilaçlarla susturmuştu ve o kimdi ki onu çocukluğundan mahrum bırakmıştı Alev bundan hesabını onlara sormayacak mıydı ama başına öyle bir şey geliyor ki 2 seçeneği vardı ya gelecek ya da geçmiş ya geçmiş için af dileyecekti bedelini ödetecekti ya da gelecek için aşkına diretecekti

ATEŞİMİN ALEVİ SENMİYDİN?

🩷beğendiysenniz devamını atacağım

KLİNİK İFADE

Bazı gerçekler kanla yazılır. Bazı sırlar ise karanlığa gömülür.

Mina Aydın, gerçeğin peşinden gitmekten korkmayan, keskin zekâsı ve sert mizacıyla tanınan bir polistir. Onun için her suç mahalli bir hikâye, her delil gerçeğe açılan bir kapıdır.

Atlas Erdem ise ölülerin bile anlatacak bir hikâyesi olduğuna inanan, alaycı tavırları ve sinir bozucu özgüveniyle insanı çileden çıkarabilen bir adli tıp uzmanıdır.

Birbirlerine tahammül edemeyen bu iki insanın yolları kesiştiğinde, ortaya yalnızca tartışmalar ve çatışmalar çıkmaz.

Çünkü bazı davalar göründüğü kadar basit değildir.

Bazı insanlar göründüğü kadar masum değildir.

Ve bazen gerçeği bulmak, her şeyi kaybetmek anlamına gelir.

Peki ya karanlık, sakladıkları sırdan çok daha fazlasını biliyorsa?

Cumhuriyet Savcısı Ahu Soyer ve Cinayet Şüphelisi Sancar Karalar... Ahu, işinde gayet başarılı bir savcıdır. Sancar ise, Ahu`nun hayatının iki yüzüdür: hem en büyük hatası, hem de en büyük `iyi ki`si...

İstanbul Rüya Okulu`nda herkesin bilmediği bir şey vardı.

Leyla nın sakladığı bir şey... miraç'in söylemediği bir şey...

Ve ikisinin de henüz farkında olmadığı başka bir şey.

Bazı oyunlar bir hamleyle başlar.

Bazıları ise bir bakışla.

Şatranç oynanmaya başladığında, kimse taşların hangi tarafta olduğunu bilmiyordu.

"Çocukluğumun hangi sokakta, hangi masum hayalle unutulduğunu bile bilmiyorum; çünkü ben daha adımı bilmezken acıyla büyümeye mahkûm edildim. Almanya’nın o kasvetli, buz tutmuş duvarları arasında, bir mafya babasının gölgesinde, 19 çocukla aynı odayı paylaşarak öğrendim hayatta kalmayı. Gecelerimiz sessiz gözyaşlarıyla, günlerimiz ise bedenimize kazınan o acımasız darbelerle geçti. Ne bir el uzandı saçımı okşamak için ne de bir nefes 'korkma' dedi kulaklarıma. Hayat bana hissetmeyi yasakladı; zırh giymeyi, güçlü durmaktan başka bir şansım olmadığını ezberletti. Şanslı mıydım yoksa bu dünyanın en kimsesiz yetimi mi, hâlâ çözebilmiş değilim. Fakat buraya, bu topraklara adım attığım an... İçimde yıllardır demir vurup kilitlediğim o buz dağları tek bir bakışla yerle bir oldu. Ve ben, o acıdan örülmüş zırhımı ilk defa bilerek ve isteyerek indirdim. Hayatımda ilk defa bu kadar savunmasız, ilk defa bu kadar gerçek hissettim. Şimdi söyle bana; kalbi çoktan sökülmüş sanılan bir kız, ilk defa aşık olduğunda bu kişiye görevi için ihanet edebilirmi?"

KALBİMDEKİ SUÇLU 🖤

Bir komiser… Bir mafya lideri… Ve saklanmış gerçekler.

Simay, suçluları adalete teslim etmeye yemin etmiş bir komiserdir. Baran Ateş ise dosyalarda tertemiz görünen, ancak karanlık dünyanın en tehlikeli isimlerinden biridir. Simay onun suçlu olduğunu bilse de bunu kanıtlayamaz.

Fakat bazı sırlar sonsuza kadar saklı kalmaz…

Peki ya kalbinin suçlu ilan ettiği adam, hayatının en büyük sınavına dönüşürse?

Çünkü bazen en tehlikeli suçlu, kalbine en yakın olandır.

Bazı dosyalar kapanır bazı geçmişler asla. Başkomiser Yelda Turhan, on iki yıllık meslek hayatında nice suçluyla, nice karanlık dosyayla karşılaşmıştı. Fakat hiçbir dosya, geçmişinden çıkıp karşısına dikilen bir adam kadar canını sıkamazdı.

Fatih Barva Sıraçoğlu.

Bir zamanlar hayatının merkezinde olan, sonra ardına bakmadan sevdasından vazgeçen adam… Şimdi aynı emniyet çatısı altında, üstelik yeni amiri olarak karşısındaydı.

Sakarya'da işlenen bir cinayet, cevapsız sorular ve her yeni ipucuyla derinleşen bir soruşturma… Yelda ve Fatih, geçmişini geride bırakıp adaletin peşinden gitmek zorundaydı.

Ama bazı sırlar, yıllar geçse de gömüldükleri yerde kalmaz. Ve bazı hesaplaşmalar insanın en son karşılaşmak istediği kişiyle yapılır.

#yediveren #polisiye #suç #cinayet #soruşturma #eskiSevgililer #geçmiş #hesaplaşma #romantikGerilim #atışma #aşkVeNefret #dram

Satır satır örülen bir cinayet ,sırlar ve gerilim dolu bir roman

" Ben kaderimi yıllar önce seçtim şimdi sadece bana düşen bu hayatı yaşamak "

Uzun bir aradan sonra kitap yazdım

Onlar bir anlaşma yapmıştı. Anlaşma, dedektif ile seri katil arasındaydı ama bu durum sadece dedektifin gözünde öyleydi. Dedektiflerin görevi gizemli olayları çözmek, gerçekleri gün yüzüne çıkarmaktır. Ama Asmin Sarsılmaz`ın amacı gizemli olayları çözmek değil, onun amacı kendi gerçeklerini gün yüzüne çıkarmak. Kendisi için değerli olan birini arama yolunda dedektif olan Asmin, bu yol üzerinde bir dava alır ve tutuklaması gereken bir seri katil ile anlaşma yapar. Ancak onun hiçbir şeyden haberi yok. Sizin de öyle... Hiçbir şeyden haberi yokmuş gibi davranan insanların sizce de çok şeyden haberi yok mu?

24 kişilik bir ekip dünyaca ünlü bir katil tarafından köşeye sıkıştı yaşamak için korkusuz olmak gerekir peki ekip yeterince korkusuz mu?

Hilal Deniz ve Pamir Altan hem 20 yıllık bir davayı çözecekler hemde birbirlerine olan nefretlerini de davaya dökecekler

Hediyeleri sever misiniz?

Peki ya aldığınız hediye kutuların içinde insan beyni çıksa ne yapardınız?

Öldürdüğü insanların organlarını hediye eden psikopat bir katil, onu bulmaya çalışan bir polis ve bir kadının hikayesini okumaya hazır mısınız?

" Umarım hediyeni beğenirsin, senin için özel olarak seçtim. "

Bazı hikâyeler bir karşılaşmayla başlamaz.

Bazıları, yıllar önce açılmış bir yaranın hâlâ kanamasıyla başlar.

Kimi insanlar sevgiyi kaybetmekten korkar, kimi insanlar ise bir daha sevilmeyeceğine inanır.

Ama kaderin garip bir huyu vardır.

En kırık kalpleri, hiç beklemedikleri yerde birbirine denk getirir.

Ve bazen bir insanın hayatını değiştirmek için büyük mucizelere gerek yoktur.

Bir çift göz…

Bir çocuk gülüşü…

Ve hiç beklenmeyen bir el yeter...

Gerisi zamana kalır.

Çünkü bazı kalpler, sevmeyi unutmaz.

Sadece yeniden sevmek için doğru zamanı bekler.✨🖤

Bir şehir. Üç cinayet. Ve ardında kalan derin bir sessizlik. Başkomiser Okan’ın peşinde olduğu sırlar, suskunluk içinde örülen bir ağ gibi. Susmak bazen zorunludur, ama susturulan sesler mutlaka duyulur. Ve bazen en yakın dostun bile gölgesinde, gerçekler en soğuk yüzünü gösterir. Bu hikâye, kaybolanların ve unutturulanların öyküsü. Sayfalar ilerledikçe, gerçekler bulanıklaşır, şüpheler artar, karanlık büyür. Gerçeği arayanlar için bu yol kolay değil. Çünkü her cevap, yeni bir soru getirir. ⸻ Gazeteci Devrim İplikçi’nin ölümü, sadece bir cinayet değil; şehrin en karanlık sırlarını ortaya çıkaran bir kapı aralıyor. Başkomiser Okan, doğudaki güçlü bir çetenin gölgesinde, sessizliğin ve korkunun içinde gerçekleri açığa çıkarmaya çalışıyor. Şehrin üstü örtülmüş sırları, dostlukların ardındaki ihanet ve susturulmuş sesler, gerçeğin peşindekiler için tehlikeli bir yolculuğun başlangıcı. Devrim’in hayatı ve ölümü, bu yolun hem anahtarı hem de uyarısıdır.

"Kalem kırıldığında adalet yerini bulur derler. Peki ya o kalemi bir katil tutuyorsa?" Ankara’nın gri gökyüzü altında, kendini yazar, kurbanlarını ise birer sayfa olarak gören bir katil... Kurbanlarının son nefesini eski bir daktilonun şeritlerine kazıyan bu karanlık zihin, şehri kusursuz bir tiyatro sahnesine çevirmiştir. Bu kanlı oyunun karşısında, yılların yorgunluğunu gözlerindeki karanlık kuyuya kilitlemiş, aşılmaz bir adam durmaktadır: Başkomiser Borahan Aslan. Ve onun o buzdan dünyasına, inatçı zekası ve içindeki harlı ateşle meydan okuyan genç polis Umay Güneş. İki zıt ruh, kan ve mürekkebin birbirine karıştığı bu labirentte omuz omuza yürümek zorundadır. Ancak katil, romanının en acımasız bölümünü yazmak için kaderin zarını attığında, vurulan sadece sıradan bir beden değil; Umay’ın bütün dünyası olacaktır. O gün geldiğinde, adalet arayışı yerini intikam ateşine bırakacak; hiçbir kurala, hiçbir duyguya yenilmeyen Borahan, paramparça olmuş bir kadını kollarında tutabilmek için kendi inşa ettiği o buzdan şatoyu ateşe verecektir. Mürekkep kuruduğunda geriye sadece acı kalır. Peki, bu hikayenin son sayfasını kim yazacak?

​"Bazı dosyalar tozlanınca değil, kan kuruyunca açılır." ​On altı yaşındaki bir kız çocuğu, kardeşini buz gibi bir ceset torbasına mahkûm ettiğinde sadece yas tutmaz; bir intikam yeminini ruhuna kazır. Alara Güz Valente Yıllar sonra İstanbul`a indiğinde, bu kadim şehir onu bir dost gibi değil, bir alacaklı gibi karşıladı. Çünkü bu bir dönüş hikâyesi değil; bir infaz planıydı.​Kapısına bırakılan isimsiz bir kutu, zihnindeki mühürleri paramparça etti. Kız kardeşi Alçin`in dosyası bitmemişti, örtbas edilmişti. Karşısında her kapıyı kilitleyen karanlık bir ağ var. ​Alara Güz Valente, sustuğu yerden çığlık atmaya, tozlu rafları kendi damarlarını kanatarak temizlemeye geldi. Unutmayın, kan sustuğunda geçmiş bağırmaya başlar. "Kimseye gün yüzü göstermeyeceğim. Bundan sonra sadece GüzYüzü"

Tik... Tak... Tik... Tak...
Ölüm saatine son 10 dakika.
Arabada.
Yolda.
Tik... Tak... Tik... Tak...
En sevdiğim eğlence.
...
5...
4...
3...
2...
1...
Ve 0...
Kalbi durur.
Nefes alamaz.
Araba kaza yapar.
Beyin sarsıntısı ve ölür.

“Bir kadının hayatı sona erdiğinde değil, sesi duyulmadığında da adalet sorgulanmalıdır.”