Gerçekler bazen yaşayanlardan değil, ölülerden öğrenilir. Başkomiser Nilüfer Tüzün, İstanbul Cinayet Büro Amirliği`nde çalışan deneyimli bir polistir. Onun için adalet, kanun kitaplarında yazanlardan ibaret değil; bazen bir bakışta, bazen ise bir sessizlikte gizlidir. Ama bazı vakalar vardır ki, hiçbir delil bırakmaz. Ne tanık, ne iz, ne kamera görüntüsü. Sadece... yok oluş. Bir gün, çıkmaza giren bir kayıp vakasında, meslektaşlarının ciddiye bile almadığı bir öneri gelir: Bir medyum. Ve Nilüfer, mesleki ve dini inançlarına ters düşse de, Sarp Ermiş adındaki serseri görünümlü, alaycı ama tuhaf biçimde çekici bir adamla tanışır. Sarp sıradan biri değildir. Çünkü o, arafta kalan ölüleri görür... Cinayet dosyaları birer birer açılır, ruhlar geçmişin karanlık perdesini aralar. Nilüfer delillerin, Sarp ise görünmeyen işaretlerin peşine düşer. Her çözülen vaka, onları hem gerçeğe hem birbirlerine biraz daha yaklaştırır.

Bir şehir. Bir cinayet. Ve ardında kalan derin bir sessizlik. Başkomiser Okan’ın peşinde olduğu sırlar, suskunluk içinde örülen bir ağ gibi. Susmak bazen zorunludur, ama susturulan sesler mutlaka duyulur. Ve bazen en yakın dostun bile gölgesinde, gerçekler en soğuk yüzünü gösterir. Bu hikâye, kaybolanların ve unutturulanların öyküsü. Sayfalar ilerledikçe, gerçekler bulanıklaşır, şüpheler artar, karanlık büyür. Gerçeği arayanlar için bu yol kolay değil. Çünkü her cevap, yeni bir soru getirir. ⸻ Gazeteci Devrim İplikçi’nin ölümü, sadece bir cinayet değil; şehrin en karanlık sırlarını ortaya çıkaran bir kapı aralıyor. Başkomiser Okan, doğudaki güçlü bir çetenin gölgesinde, sessizliğin ve korkunun içinde gerçekleri açığa çıkarmaya çalışıyor. Şehrin üstü örtülmüş sırları, dostlukların ardındaki ihanet ve susturulmuş sesler, gerçeğin peşindekiler için tehlikeli bir yolculuğun başlangıcı. Devrim’in hayatı ve ölümü, bu yolun hem anahtarı hem de uyarısıdır.

Tik... Tak... Tik... Tak... Ölüm saatine son 10 dakika. Arabada. Yolda. Tik... Tak... Tik... Tak... En sevdiğim eğlence. ... 5... 4... 3... 2... 1... Ve 0... Kalbi durur. Nefes alamaz. Araba kaza yapar. Beyin sarsıntısı ve ölür.

GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİNDEN UYARLANMIŞTIR! "Bazı aşklar zamanla değil , zamansızlıkla sınanır. Onun adı Hümasra`ydı. Ne bir kuştu , Ne bir kadın...Belki de sadece gökyüzüne yazılmış bir dua...

"Yıldız çiçeğim..." "Deme bunu,bana en son annem dediğinde ölmüştü.Ben seni kaybetmek istemiyorum"

"Bir Apartman Hikayesi"... "İlk Müdahale : Aşk"

Bazı aşklar yolda bazen hiç ummadık yerde karşımıza çıkıyor ve belkide berdel de Ama benim aşkım cinayet mahalinde geçiyor 45 45 dinlemede

Ahenk, kampa gittiği arkadaşının büyük bir talihsizlik sonucu gözlerinin önünde bilinmeyen bir kişi tarafından öldürülmesinden sonra suç onun üstüne kalır. Polislerden ormanda koşarak kaçarken karşısına çıkan ilk eve girip yardım ister. Yardım istediği kişi bir polistir ve Ahenk kendisini polise açıkladıktan sonra onun suçsuz olduğunu kanıtlamak için uğraşırlar.

Aşık olduğu kadından boşandığından beri iç aleminde yalnızlıkla boğuşan Teoman başkomiserin annesinin ölmesiyle başlayan bu sürükleyici hikaye, bedenlerine numaralar kazınmış cesetlerin peşi sıra bulunmasıyla ilginç bir hale bürünür.

“Sevmek, kaçabilme ihtimali varken kalmayı seçmektir.”

İki Dünyanın Arasında Bir Aşkın Peşinde! Elçin, geçmişinin ağırlığını sırtında taşıyan bir kadındır. Şehit babasının mirası, ona vatan sevgisini ve güvenliğini her şeyden önce tutmayı öğretmiştir. Fakat, yıllar önce hayatını değiştirip kendisinden uzaklaşan eski sevgilisi Giray, Elçin`in ruhuna dair gizli bir kırılma noktası bırakmıştır. Özel Harekat Polisi olan Giray aslında karanlık tarafı olan bir adamdır, Elçin`i terk etmiş olsa da onu seneler boyu Doğu görevi yapmak için geldiği şehirde gizlice izlemeye devam etmiş ve aralarındaki bağ hiçbir zaman kopmamıştır. Ama şimdi, Elçin tehlikeli bir sınavla yüzleşmektedir, Erdem... Karşısındaki bu soğuk, manipülatif kaymakamın, her şeyi gerilim dolu bir şekilde değiştireceğini bildiğinden, Elçin`in hayatı bir kez daha tehdit altına girecektir. Tutkunun, öfkenin ve ihanetin iç içe geçtiği bu evrende, Giray`ın Elçin için her şeyi göze alabileceği bir noktaya gelirken, ikisi arasındaki duygusal bağın sınırlarını zorlayacak. Bir aşk, iki kayıp, ve kaçınılmaz bir tehlike... Aralarındaki bu sarsılmaz bağ, hem aralarındaki savaşı hem de kalplerini ateşle yoğuracak. "Sen.." dedi öfkeyle yüzüme bakarken. "Sen, dokunmaman, sevmemen gereken bir insanı delicesine istemenin nasıl acı verdiğini biliyor musun, söyle bana!" bir iki adımla bana yaklaştığında ondan uzaklaştım. "Benden uzakta, varlığımdan bihaber yaşayıp kendine yeni bir hayat kurmanı izlemek, kolay mıydı sanıyorsun?" Biliyordum, o hissin nasıl insanın içini körlemesine yaktığını biliyordum. Ama ona ve mesleğine zarar vermemek için ondan uzakta durmam gerektiğini de biliyordum. "Dokunamıyorsan, istemeyeceksin de." diye fısıldadım yapay bir nefretle. "Senin artık hiç bir şeye hakkın yok Giray!"

"Adalet bazen gecikirdi, ama 02.17 asla sekmezdi." Zaman, herkes için aynı hızda akmazdı. Bizim için her şey, o puslu karakol odasında, saatin yelkovanı son bir gayretle yerinden oynadığında durdu: 02.17. Önümde duran ceset bir son değil, yıllar önce üzerine "Kapatıldı" damgası vurulmuş bir geçmişin kanlı bir davetiydi. Mutfak tezgahında bulduğum ve üzerine kendi baş harflerimin kazındığı o not, beni sadece bir katilin peşine düşürmedi; kendi vicdanımın karanlık dehlizlerine geri itti. Beş kişilik ekibimiz dağılmanın eşiğinde, güven ise en büyük lüksümüzdü. Bu kaosta tutunabildiğim tek el, liderimiz Soykan’ın sarsılmaz güveniydi. O yanımdayken adaletin yerini bulacağına inanıyordum. Ama bilmediğim bir şey vardı: Bazı kapıları açmak için anahtar yetmezdi; bazen o kapının ardındaki karanlığın bizzat kendisine dönüşmeniz gerekirdi. Ben Serra Aksoy. Ve bu, 02.17’de donmuş bir hayatın, küllerinden yeniden doğma ya da tamamen yanma hikayesi.

Onu kaybedemem... Hayır... Onu kaybettim...

"Bazı mühürler tene değil, ruha kazınır. Ve bazı sırlar, sadece buzdan bir kalbi parçalayarak gün yüzüne çıkar." Adliye koridorlarında topuk sesleri yankılanan, bakışlarıyla meslektaşlarını bile titreten bir kadın: Savcı Firuze Karahanlı. Geçmişin ağır yükünü omuzlarında taşıyan, çocuk yaşta kaybettiği kardeşinin acısını adaletin soğuk terazisinde dindirmeye çalışan "Buz Kraliçesi".

“Hey Yargıç, beni hatırladın mı?” Ege Kasır’ın kayboluşuna çözmeye çalışan Ece, hayatının en büyük ihanetlerini yaşar.

İdil komiserin karanlık hikayesini ve geçmişini konu edinir .

Okumak için gittiği kasabada işlenen cinayet yüzünden artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

İntikam, Sude`nin yüreğine işleyen tek gerçekti. Ailesi acımasız bir suikasta kurban gitmişti. Adalet susmuştu. O susmadı. Geçmişinden kalan tek bağ, çocukluk arkadaşı Ali`ydi. Ama şimdi aralarında sadece anılar değil, kan vardı. Sude, gerçeğe ulaşmak için karanlık bir örgüte katıldı. Her adımda daha çok kayboldu; kim olduğunu, neye inandığını, kimi sevdiğini sorguladı. Bu, bir kadının intikamla aşk arasında sıkışan hikâyesi. Ve unutmayın bazı yollardan geri dönüş yoktur.

Evlendiğini sandığın adam aslında yanlış kişiyse? Bir miras oyununa kurban gitmiş bir kadın ve bir adam. Birbirini seven bir çift ve aşklarına damga vurmuş bir oyun.

Ne derler bilirsiniz: Tüm muhteşem hikâyeler iki şekilde başlar; ya bir insan yolculuğa çıkar ya da bir şehre bir yabancı gelir. Arya Laren, yaşadığı o satıfatlı hayattan istifade edip üniversite için Sisliova’ya gelen genç bir kızdı. Bu küçük kasabadaki zamanını sakin, sıkıcı bir üniversite hayatı yaşayarak sonlandıracağını düşünüyordu. Ta ki kapısının, yabancı ve çaresiz, elleri kanlı biri tarafından çalındığı o güne kadar. O günden sonra hiçbir şey aynı olmadı. Bir katile gerçekten gerek var mıydı? Gelecek, geçmiş ve bugünün sırları, zaten herkesi ezmeye yetecekken…

Gündüzleri mahkum olup geceleri serbest olan herkes bir gün karanlık 4 duvarın arasında yaşamaya mahkumdur. Adalet her zaman her konuda eşit şekilde hareket etmez, kimine göre insanın kendi doğruları gerçek doğrlardır kimine göre de hayatta doğru diye bişi yoktur ama aslında ikisi de bir oyundan ibarettir.. Bu kitapta katil olmuş bir adamı okucaksınız ama bu diğer okuduklarınıza benzeyeceğini sanmıyorum.. İyi okumalar...

ÖN SÖZ: Mafya Düşmanlığı ​Zamanın durduğu o anlarda, kaderin çarkları en acımasız oyunlarını oynamaya başlar. Bir yanda sadakat yemini etmiş dostlar, diğer yanda geçmişin gölgesinden sıyrılıp gelen ezeli düşmanlar... ​Mafya Düşmanlığı, sadece bir güç savaşı değil; aynı zamanda güvenin ihanetle, sevginin ise intikamla sınandığı bir yolculuktur. Atlas’ın sarsılmaz iradesi, Alya’nın masumiyeti ve Yiğit’in gizem dolu adımları, sizi bir gizli karargahın sessizliğinden, namluların soğuk nefesine kadar sürükleyecek. ​Bu hikayede; paylaşılan bir bardak çayın sıcaklığını, çaresiz bir amcanın dualarındaki umudu ve her şeye rağmen dalgalanan şanlı bayrağın gururunu hissedeceksiniz. Ama unutmayın; düşmanlık bir kez başladığında, artık kimse masum değildir ve saatler kaçınılmaz olan o karşılaşma için işlemeye devam eder. ​Hazır olun; çünkü kapılar kapandığında ve maskeler düştüğünde, yalnızca en güçlü olanlar hayatta kalacak.

Kardeşinden hatıra kalan tek şey bir dilek olduğu için polis olan Sonay Duman, yalnızlığın derinlerindeki o kadındı. Ne bir mutluluk ne bir sevinç... Bütün olumsuz duygulara sahipti. Ancak tek bir günle bütün hayatı değişti. Hayat sadece hayatta kalmak için olan bir yer değildi. Hayat mutlu olmak içindi.

Dalya ve ailesi mutlu huzurlu yaşıyorken dalya için işler o kadar da iyi gitmez üniversite için başka bir şehire giden dalyan`ın uzun bir süre sonra ölüm haberi gelir ailesi bu duruma yıkılır Adalet arayışını gerçekleştirirler fakat başaramazlar küçük kız kardeşi enda kendisinin bu duruma el atacağını belirtir ve harekete geçer ama işler o kadar diye gitmez endayı Gizem ,korku bilinmezlik daha çok şey bekler.

Adalet, bazen sessiz ve gölgelerde saklı bir güçle gelir. Elara Kovalenko, namı diğer “Kara Zambak”, kadınları öldüren erkekleri hedef alıyor. Her ölüm bir uyarı, her hamle bir plan… Türkiye’den İsviçre’ye, gizli kameralar, sahte kimlikler ve karanlık sırlarla dolu bir dünya. Ama Elara sadece bir suikastçı değil; geçmişinin yükü ve kayıplarıyla şekillenen bir stratejist. Ayrıca katillerin de katili. Kadın cinayetlerini baz aldığım bu kitabımda beraber olur muyuz? :)