kitabım uzun aradan sonra tekrar sizinle

Fulya, erkek arkadaşı ile buluşmak için evden alelacele bir şekilde çıkar. Erkek arkadaşı, Fulya ile buluşmak için ona önemli bir konu üzerine konuşmak istediğini söyler. Fulya bu önemli konunun ne olduğu üzerine aklınca bir çıkarım yapar. Erkek arkadaşı özellikle önemli demişti , demek ki iyi bir haberdi . Yoksa , ona yani Fulya ya evlenme teklifi mi edecekti? Fulya aklınca bu kanı' ya vardı. Başka ne gibi önemli bir konu üzerine konuşacaklardı ki? Fulya kendi içinde 'Zamanı gelip te geçmişti zaten.' diye düşündü. Erkek arkadaşı ile neredeyse bir yıllık ilişki içerisinde'idi. Fulya'nın tek arzusu bu idi. Kaan ile evlenmek. Bu aralar sık sık düşündüğü şeylerin arasında geliyordu. Fulya bazen düşünüyordu da ikimizin hayatı tamamen birleşirse biz den nasıl bir çift olurdu diye. Bu düşünce bile kalbinin son sürat tekleme sine neden oluyordu. Bu zamanlarda kalbi yerinden adeta çıkacakmış gibi atıyordu.

Bugün hayatının dönüm noktası olacağını hissediyordu.

Ve tam o anda , adeta deprem etkisinde bir sarsılma oldu. Fulya bu aklındaki düşüncelere öyle bir dalmıştı ki arabasının ana yoldan saptığını bile fark etmemişti. Fulya'nın karşısında aniden bir araç belirdi ve Fulya daha kendine gelemeden karşısında ki araçla feci bir şekilde çarpıştı.

Bugün Fulya için gerçekten bir dönüm noktası olmuştu...

Fulya ölmüştü...

Fulya'nın ruhu bedeninden ayrılmış ve artık başka bir beden de can bulmuştu ...

Bazı insanlar isim aldıkları gün kaybolur. Adım Farsça’da ‘çare’ demek. Ne ironik… İnsanın bazen adını taşımaya ömrü yetmiyor. Belki de bu hayatta en çok kendime çare olmam gerekiyordu. Şimdi böyle düşününce bazen diyorum acaba ben gerçekten var mıyım? Ben onların dünyasına ait miyim ya da sadece yanlışlıkla burada unutulmuş bir yabancı mıyım? Bunları yazıyorum çünkü; hiç değilse birileri, bir zamanlar nefes almış ama yaşamayı hiç becerememiş bir kızın var olduğunu bilsin diye. Ben Darmân. Adım çare demek. Ama bu hikâyede kimse kimseye çare olamayacak.

On yaşındaki Arina’nın hayatı, Moskova’nın karlı bir gecesinde çıkan o yangınla sonsuza dek değişti. O geceden geriye kalan tek şey; ciğerlerini yakan duman kokusu ve küçük kardeşi Mila’nın zihninde yankılanan son çığlığıydı.

Şimdi 22 yaşında; soğukkanlı, gururlu ve tek bir amaca tutunan bir kadın var: Ailesinin gömdüğü sırları ortaya çıkarmak.

Fakat Dragunov ailesinin karanlık varisi Arsen Dragunov ile yolları kesiştiğinde, oyunun kuralları yeniden yazılacak. Güç, ihtiras ve iki aile arasına çekilen kanlı çizgi...

Geçmişin üzerini örten o ağır perde kalktığında, kim dost kalacak, kim küllerin arasında kaybolacak?

Ablasının intikamını almak için Hollandanın güçlü örgütlerinden birine giren Lara örgüt kurucusunu öldürme planları yaparken Örgütün Liderine aşık olur ve hayatında yeni şeylere şahit olur fakat bilmediği bir şey vardırki aslında Liderinde amacı farklıdır.

Laranın karşısına bilinmeyen gizemler ve yeni kapılar açılır

( Örgütün Lideri farklı örgütün kurucusu farklı insan)

( Arkadaşlar öncelikle kitapta bir çok noktalama işaretlerinin eksiği var ve bir kaç birşey daha eksik onları sonra düzelticem )

KARANLIK İHTİŞAM (Kitap Açıklaması)

"Maskelerin arkasına gizlenen sırlar, elbet bir gün kanla yıkanır."
Roberto Koleji; ülkenin en zengin, en elit ve en kusursuz ailelerinin çocuklarını ağırlayan parıltılı bir saraydı. Dışarıdan bakan herkes için buradaki hayat bir rüyadan ibaretti. Ta ki okulun yeni dönem partisinde, o parıltılı maskelerin ardındaki karanlık yüzünü gösterene kadar...
Okulun tüm gizli dedikodularını elinde tutan Melisa, o gece havuz kenarında cansız bir halde bulunduğunda Roberto Koleji'nde hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağı kesinleşmişti. Ama asıl kabus, Melisa’nın ölümüyle bitmedi; aksine yeni başladı.
Tüm öğrencilerin telefonuna aynı anda düşen o gizemli bildirim, geride kalanlar için bir ölüm fermanıydı. Okulun ünlü dedikodu sayfası ele geçirilmiş ve adı kan donduran bir gerçeğe dönüşmüştü: @DedikoducuKatil
Şimdi Layla, Derin, Rüzgâr ve okula yeni transfer olan gizemli kardeşler Bahar ile Pars, bu tehlikeli oyunun tam ortasındaydı. Herkes birbirinden şüphelenirken, katil aralarından birinin sırrını ifşa etmek için gün sayıyordu.
Güvenin tamamen yok olduğu, her köşesinden yalanların fışkırdığı bu lüks hapishanede katil kim? Katil aslında sandıklarından çok daha mı yakınlarında?
Maskeni sıkı tut, Roberto Koleji. Çünkü sıra sende...

Kapılar sessizce kapanır. Ama içeride kalanlar, kapananın gerçekten kapı olup olmadığından asla emin olamaz. İki bina. Bir avlu. Sekiz kişinin tamamlanması gereken yerde… hâlâ yalnızca beş. Dört erkek iki yıldır bekliyor. Bir kız yeni uyandı. Üç kişi daha yolda. Ses, hiçbir duygu taşımadan duyurulur: “Oyun başlıyor.” Kurallar henüz yok. Ama bir şey çoktan belli: Buraya girenler, bir daha dışarı adım atamaz.

beğendinizmiiii??? baya bir bölümlü olucak!!!

Valka'nın sessizliği

"Bazı gerçekler yıllarca saklanır. Ta ki tek bir ihtimal bütün hayatınızı değiştirene kadar..."
İnci Naz Soylu henüz üç yaşındayken ailesinden ayrıldı.
Bir kaza, yanlış bir haber ve yarım kalan bir hayat...
Soylu ailesi, küçük kızlarının öldüğüne inanarak yıllarca onun yasını tuttu. Annesi kızının sesini, babasıysa ona son sarıldığı günü unutamadı.
Ama İnci Naz hayattaydı.
Geçmişini hatırlamadan büyüdü. Nereden geldiğini, kim olduğunu ve neden içinde açıklayamadığı bir özlem taşıdığını bilmiyordu.
Bileğinde ise yıllardır çıkarmadığı bir inci bileklik vardı.
O bilekliğin ona kim tarafından verildiğini bilmiyordu.
Ta ki yolları, hiç tanımadığı bir aileyle kesişene kadar...
Bir bileklik geçmişi aydınlatmaya yeter miydi?
Peki, yıllarca öldü sandıkları kızları karşılarında dururken Soylu ailesi gerçeği anlayabilecek miydi?
Bazen bütün hayatını değiştiren şey, yalnızca bir ihtimaldir.

Bu kitap; argo ve küfürlü ifadeler, yetişkinlere yönelik temalar ve rahatsız edici olabilecek bazı içerikler barındırabilir.
Okumaya başlamadan önce bu uyarıyı dikkate almanızı rica ederim.

Bilinmeyen Numara: Saçlarını kurut, kızıl.

Siz: Kimsin?

Bilinmeyen Numara: Kim olmamı istersin?

Siz: Soruma soruyla cevap verme.

Bilinmeyen Numara: Sen de benim soruma cevap vermedin.

Bilinmeyen Numara: Saçlarını kurutman gerektiğini söyledim.

Hâlâ ıslaklar.

Siz: Kimsin dedim?

Bilinmeyen Numara: Yakında öğreneceksin, kızıl. Ama önce yatağından çık ve o güzel saçlarını kurut.

Bilinmeyen Numara: Umarım banyoya saçlarını kurutmak için gitmişsindir.

Bilinmeyen Numara: Uslu kızları severim.

Bilinmeyen Numara: İyi geceler, kızıl.

Bir katil düşünün suçlu masum demeden adam öldürüyor. Ve bir gün kadın ana karakterin evinde de cinayet işliyor ama kızı öldürmüyor. Katili görüyor ama hatırlamıyor. katili bulmak için kurulun Mühür Ekibi ise olanları araştarıcak ama akıllarında tek bir soru olacak. "katil kızı neden sağ bıraktı?"

Tayla 3 gecedir uyumuyor.

Çünkü rüyasında bir kızı görüyor. Sandalyeye bağlı. Saatte 03:13.

Ertesi gün kız ölü bulunuyor.

Egemen deftere yazıyor. Henüz olmamış cinayetleri.

Kuzey geçmişini saklıyor.

Asya herkesin bildiğinden daha fazlasını biliyor.

Ve her gece 03:13'te telefon çalıyor.

KATİL: "1. gece başlıyor. Kurtarabilir misiniz?"

13 kurban. 13 gece.

1. gece okul. 2. gece hastane. 3. gece ev...

Kural basit: Bul, kurtar. Bulamazsan... o ölür.

Aranızdan biri katile yardım ediyor mu?

Yoksa katil aranızdan biri mi?

Ve en önemlisi: 13.kim?

Saat ilerliyor.

Sözleşme bozulamaz.

Sadece sen kurtarabilirsin

Geçmişin acısı ile kavrulan Gece`nin hiç beklemediği bir anda geçmişteki sırları öğrenmesi. Kapısının önünde bulduğu mektup Gece`yi bir örgütün içine çekecektir. Bad Dream Örgütü. Bad Dream ülkeyi bir parazit gibi yiyen rejimi yok etmek için kurulmuştur. tabii bu görünen yüzü "Bad Dream Örgütü bir aileydi. onlar örgüt bile değildi. onlar özgürlük için bağıran insanların sesiydi. Bad Dream benim geçmiş ve geleceğimdi"

LRA

KARAR VERILDI:ADALET YOKSA ADALETI YARAT

NOT: kitapdaki adalet kavramı gerçeklik ile karıştırılmamalıdır tamamıyla kurgudur gerçek adalet öldürerek değil daha iyi bir gelecek ve doğru kararlar ile sağlanır

Bazı insanlar unutulur. Bazılarıysa hiç var olmamış sayılır.

Lalin Veyra, hiç var olmadığı söylenen ikiz kardeşini ararken yedi kişinin, karanlık sırların ve yıllar önce işlenmiş bir günahın ortasında kalır.

Herkes bir şey saklıyordur.

Herkesin bir sırrı vardır.

Peki ya en büyük sır, Lalin’in kendisiyse?

Geçmiş küle döner. Ama her kül, bir şeyi hatırlar.

melek atılgan, arkadaşının Rusya’ya gitmesi üzerinden numarasını değiştirdiğinde,melekte arkadaşının numarasını yazdığında son iki hanesini yanlış yazdığı için tanımadığı birine mesaj atmıştır ama melek arkadaşı sanıyordur…

Her şey aslında çok normalken bir anda olayların gelişmesi her şeyin alt üst olması beklenmedik bir şeydi...

Bazı hikâyeler bir başlangıçla değil, bir kayıpla başlar. Hayat, her dönüşte bizi biraz daha değiştiren bir döngüdür. Bazen kaybettiklerimizin ardından yürür, nereye gittiğimizi bilmeden cevaplar ararız. Oysa bazı yollar bizi kaybettiklerimize değil, kendimize götürür. Miray’ın hikâyesi de bir kayıpla başlıyor. Bir insanın sessizce hayatından çıkmasıyla başlayan arayış, geçmişin unutulmuş sırlarına ve cevapsız sorulara uzanıyor. Çünkü bazı gerçekler unutulmaz. Bazı yaralar kapanmaz. Ve bazı sırlar… Anlaşılmayı değil, bulunmayı bekler.

Annesini kaybetti, babasının zulmüyle büyüdü. Herkes onun sessiz çığlıklarına sağır kaldı. Ta ki bir gece, komşusu sesini duyana kadar…
Herkes gitti, sen kaldın. 🥀❤️

İDDİANAME

Bazı davalar yalnızca hukuku değil, insanın geçmişini de yargılar.

Savcı Efsun Aksoy, hayatını adalete adamış, duygularını kimsenin görmesine izin vermeyen ve geçmişini ardında bıraktığını düşünen bir kadındır. Onun için her dosyanın bir gerçeği, her suçun bir karşılığı vardır. Ta ki karşısına Karahan Holding davası çıkana kadar…

Büyük bir yolsuzluk soruşturmasıyla başlayan bu dava, kısa sürede kayıp belgelerin, silinen kayıtların ve yıllardır saklanan sırların birbirine bağlandığı karanlık bir labirente dönüşür. Üstelik bütün delillerin ortadan kaybolması, Efsun’u yalnızca gerçeğin peşinden gitmeye değil, kendi geçmişini de sorgulamaya zorlar.

Bu labirentte karşısına çıkan isim ise başarılı, kendinden emin ve çözülmesi hiç de kolay olmayan avukat Karan Alaca Çetin’dir. Başlangıçta aynı davanın karşı taraflarında duran Efsun ve Karan, kayıp delillerin peşine düştükçe kendilerini aynı tehlikenin içinde bulurlar. Fakat adliyedeki ihanetin ortaya çıkmasıyla hiçbir şey eskisi gibi kalmayacaktır.

Yıllar önce Karahan Vakfı’nın duvarları ardında yaşananlar, bugün hâlâ birilerinin hayatını yönetmektedir. Eski bir kayıt, unutulmuş bir isim ve geçmişten kalan bir sır, Efsun’un hayatını altüst etmeye yeter. Çünkü bu kez soruşturduğu dosya, yalnızca başkalarının suçlarını değil, kendi hayatının karanlıkta kalmış sayfalarını da barındırmaktadır.

Peki Efsun, adalet uğruna kendi geçmişiyle yüzleşmeye hazır mıdır? Karan’ın sakladığı gerçekler, onu hakikate mi götürecektir, yoksa yıllardır güvendiği her şeyi yıkacak yeni bir bilmecenin içine mi sürükleyecektir?

Bazı gerçekler delillerle ortaya çıkar. Bazılarıysa insanın bütün hayatını sorgulatır.

Ve bazen en zor iddianame, insanın kendi geçmişine yazdığıdır.

Hayatın alışıldık düzeni bir anda altüst olduğunda, geriye sadece yabancı bir ev ve yeni sorular kalır. Ediz, geride bıraktığı her şeyin ardından annesi ve dedesiyle aynı çatı altında yaşamaya başlar. Bu yeni evin duvarları arasında sıkışan sırlar ve yılların getirdiği mesafeler onu zorlu bir uyum sürecine sürükler. Geçmişin gölgesi peşini bırakmazken, Ediz hem bu kırılgan bağı korumak hem de içindeki fırtınayla baş etmek zorundadır. Her şeyin bir emanet olduğu bu yolda, gerçeği bulmak büyük bir cesaret isteyecektir.

~Bazı anları zaman silmez sadece geceye gömer~

Ekim Karlı, ilk davasını aldığında bunun sıradan bir dava olmadığını bilemez. Bu dava geçmişi bir bir aralarken beraberinde ihaneti, pişmanlıkları ve korkuları da getirir.

Ve dava, Başkomiser Dağhan Kor ile yollarını kesiştirir.

İkisi aynı kaderin farklı ucu mudur?

Yoksa her şey ayın karanlık yüzünde mi saklıdır?

Geceye saklanan her sır güneşle açığa çıkar. Yalnızca zamana ihtiyaç vardır.

On dakika, On can, Tek doğru karar...

Yanındaki gölgelerin gölgesinde ezilirken, dışarıya hiçbir şey hissetmiyormuş gibi görünmek zorunda kalıyordum. İçindeki fırtınalara rağmen yüzünde tek bir mimik bile kıpırdamıyordu benim.