Görüyor musun ruhunu ölü bedenimde? Bir insanın ruhunu nasıl 10 günde [10 yılda] cesede çevirebilirsin ki Çağan? Düşün bakalım, görecek misin bedenimi o soğuk morarmış halde.

Miray yeni okuluna başladığı gün bilinmeyen bir numaradan mesaj alır. “Hoş geldin Miray.” Ama Miray numarasını okuldan kimseye vermemiştir. Günler geçtikçe mesajlar devam eder. Mesaj atan kişi okulda olan her şeyi biliyordur. Miray bu gizemi çözmeye çalışırken yanında sadece Sena vardır. Ama Miray’ın bilmediği bir şey vardır… Bu gizem Sena’nın düşündüğünden çok daha tehlikelidir.

Okulun koridorları hiç bu kadar sessiz ve bir o kadar da gürültülü olmamıştı... Simay ve Melis için her şey sırada bir okul günü gibi başlamıştı. Ama derinliklerde buldukları eski notlar ve duvarların arkasından gelen o ince fısıltılar her şeyi değiştirdi. Zil çaldığında herkes evine giderken bu okulda asıl macera yeni başlıyor. Kapalı kapıların ardındaki sırlar gün yüzüne çıkmayı bekliyor ama bir sorun var. Fısıltıları duymaya başladıysanız artık çok geç...

Adeta mahşerin 5 atlısı fakat biri gidiyor ve mahşerin 4 atlısı oluyor

Hayat mıknatıs gibidir zıt kutuplar birbirini çeker… Bir katil ve bir kızın hikayeleri. Dikkat edin bu hikaye bağımlılık yapabilir. Nefesini tut çünkü başlıyoruz… Son…2…3…4…

İntikam tutkuya dönüşür mü? Gizemler çözülür, sırlar tek tek açığa çıkar mı? İntikam uğrunda çıktığı bu yolda belki yıllar önce gizlenmiş sırların, belki yeryüzüne çıkıp her şeyi tekrar darmaduman edecek gerçeklerin, duygularla çeliştiği, sürükleyici intikam ateşi dolu sayfalar~

Küçükken her masal dinlemiş çocuk dünyayı iyiliğin kurtaracağına, sevgisiz büyümüş her çocuk ise iyiliğin masal kitaplarında yazan hayali bir unsur olduğuna inanır.

Minho kafasından bir numara atar ve ona yazar ama onun jisung, yani okuldaki sürekli tartıştığı kişi olduğunu bilmiyordu

Son Mesaj, gizemli bir telefon mesajıyla başlayan olayları anlatır. Bir karakterin aldığı son mesaj, geçmişte saklanan sırları ortaya çıkarır ve hayatları değiştirir. Hikâye; aşk, ihanet ve gizem temalarıyla ilerler ve sonunda büyük bir gerçeği açığa çıkarır.

Bir ev her zaman güvenli değildir. Lavin bunu çok geç anlayacak. Çünkü bazı kapılar açıldığında, sadece içeri girmezsin… Aynı zamanda bir şeyleri de içeri alırsın.

Adalet mülkün temelidir dediler fakat temel kimin elindeydi? Bunu düşündükçe insanın aklı daha da karışıyordu çünkü cevap sandığımız kadar net değildi. Aşk ve Adalet arasında sıkışıp kalmış bir kız aşkına sahip çıkabilir miydi? Bazen insan kalbinin dediğiyle dünyanın dayattığı arasında kalır ve hangi tarafı seçerse seçsin bir şey eksik kalır. Beraber aynı davaya bakan iki yabancıydılar sonra araya Adalet girdi aşk bitti sandılar bir daha görüşmediler, sandılar ki görüşmezsek her şey daha iyi olur Ama unuttukları bir şey vardı umutsuz olmaz aşksız yaşanmaz`dı. Çünkü bazı bağlar, uzaklaşınca kopmaz sadece daha sessiz hale gelir. Kim haklı kim haksız, kimi haklı kimi haksız, haklının da vardır bir haksızlığı, haksızlığın da vardır bir haklılığı... Ve belki de bu yüzden hiçbir karar tam anlamıyla iç rahatlatmazdı. İyi olmak kolaydır zor olan adil olmaktır. en mükemmel Adalet ise vicdandır. İnsan en çok da kendi vicdanıyla baş başa kaldığında zorlanırdı. Soğukkanlı bir savcı, neşeli bir adli tıp uzmanı ile karşılaşır Kader onları pamuk ipliğine bağlayıp çekmişti birbirlerine, ama görmedikleri bir şey vardı pamuk ipliği görünmezdi onlar birbirlerini hissederek buldular ve yavaşça ipi çektiler sonra ise olanlar oldu... Ve hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacaktı.

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Içerik şiddet dolu , mazoşist Dark Romance tarzında pisikolojik bir metindir. Muhtemelen tiksinecek, tahrik olacak, kapatmak isteyecek, devam edecek , zihninde oluşan istek den rahatsız olacak , kendine kızacaksın.... Yinede okuyacaksın....

Herkes onu ‘Kartal’ diye bildi. Adını ise sadece geçmişi fısıldadı... Çünkü o isim, kanayan bir yaraydı. Kartal’dı o… Gökte süzülen bir yalnızlık. Adıysa toprağın altında bir sır gibi gömülüydü. Ve onu ortaya çıkaracak tek kişi, bir kadın… ve sadece bir geceydi.”

"Sevgili günlük, bugün birini öldürdüm"

Rauf bir isimdi. Sonra bir yük oldu. Şehirler değişti. İsimler değişti. Yüzler değişti. Her yeni isim, Rauf’tan biraz daha uzak demekti. Peki bir insan kaç kez değişirse artık kendisi olmaktan çıkar? Bir arayış değil; bir kayboluşun anatomisi.

Morehead kasabasında sıradan bir yaşam süren Mira, bir gece eve dönerken hayatının geri dönülmez biçimde değişeceğini bilmiyordu. Gökyüzündeki tuhaf ışık, açıklanamayan uğultu ve ardından gelen karanlık… Mira gözlerini açtığında, artık Dünya’da değildi.

Gizemli Sır Ortaya Çıkıyor...

Yeni kurguyla selamlar 👏👏👏 Bir şans verir misin acaba ? İlk defa yazıyorum macera başlasın 🥰

Baykuş adam kim ??? Büyük gizem ve çarpıcı gerçekler. Güzel bir hikâye bekliyor sizi keyifli okumalar.

GEÇMİŞİN BAĞLARI Masum bir kızın kanla yazılmış geçmişi. Hayatındaki oyunun başrolü "Eğer kaçamayacaksam geçmişimle yüzleşmeliyim geleceğimle" YAPBOZ PARÇASI HİKAYENİN GÖRÜNEN TARAFI Bir kız bir erkek Bir geçmiş bir gelecek Bir ölüm bir kalım Sizlere sunarım Parçaları tamamlayın

Yağmurun ardında saklanan bir şehir… ve kapının önüne bırakılan kırmızı bir zarf. Açelya, gerçeğin peşinden gitmeyi meslek değil, bir zorunluluk haline getirmiş genç bir gazetecidir. Sessiz bir akşamda kapısının önünde bulduğu gizemli zarf, onun bildiği hayatı tek hamlede parçalar. İçinden çıkan fotoğraflar ise bir cinayeti değil, çok daha büyük bir oyunu işaret etmektedir. Açelya, geçmişi kanla yazılmış bir cinayetin izini sürerken, kendini yalnızca bir soruşturmanın içinde değil; kimin av, kimin avcı olduğunun bilinmediği tehlikeli bir oyunun merkezinde bulur. Her yeni bilgi, gerçeği biraz daha karanlığa sürüklerken, en yakınındaki insanlar bile şüpheli hale gelir. Ve artık tek bir gerçek vardır: Bu hikâyede unutulanlar ölü heykellerde değil… insanlar.

Ebru ve ablası, yıllar önce hiç bilmedikleri bir sebeple terk edilirler. O gün anne ve babaları işten dönmez, kapı çaldığında karşılarında teyzelerini bulurlar. Teyzeleri, onlara acilen toparlanmaları gerektiğini, anne ve babalarının işleri çıktığını söyler. İki kardeş o gün teyzenin yanına gider ama bir daha anne ve babalarını hiç görmezler.

Asker bir kızın Ailesinden asker olduğunu saklamasıyla başlayan hikayesi ve diğer gizemlerin çözülmesi.

Zihnindeki gürültüden kaçıp ıssızlığın kucağına sığınan bir yazar… Dalgaların dövdüğü kayalıklar arasında, terk edilmiş bir kulübenin tozlu raflarında saklanan, sonu gelmemiş bir elyazması bulur. Sayfalar ilerledikçe yazarın depresif ruhu, kitabın kasvetli satırlarıyla tuhaf bir bağ kurar. Ancak son sayfaya geldiğinde onu büyük bir boşluk beklemektedir: Hikâye bitmemiştir. ​Yarım kalan her cümle, yazarın zihninde bir saplantıya dönüşür. Eksik olan o son satırları yazmak, sadece bir kitabı bitirmek değil, kendi ruhunu da iyileştirmek demektir. Kalemi eline alır, mürekkebi kağıda akıtır... Ama bilmediği bir dehşet vardır: Tamamlamaya çalıştığı şey kurgusal bir kâbus değil, yıllar önce işlenmiş, kan dondurucu bir cinayetin gerçek günlüğüdür. ​Mürekkep tazeledikçe, geçmişin gölgeleri canlanır. O son noktayı koymak için kurulan her hayal, katilin yarım bıraktığı işi tamamlamaya giden bir yoldur. Şimdi, kurbanının son nefesini kağıda döken gerçek katil ile o satırları sanatıyla hayata döndüren yazar, kurgu ile gerçeğin birbirine girdiği o karanlık sınırda karşı karşıyadır. ​"Senin hayal gücün, benim gerçeğimdi. Şimdi söyle yazar; bu hikâyenin sonu kimin kanıyla yazılacak?"