Kâbûs gördüm yine her zamanki gibi. Yataktan kalkar kalmaz banyoya koşup elimi yüzümü yıkayıp aynaya baktım. Aynada ki kişi bensem o anıları yaşayan kimdi? Neden rüyam da nefret ettiğim o çocuğa aşık gibi bakıyordum tıpkı anılarımda ki ben gibi? Ne yaparsam yapayım anlam veremiyordum.Kahvaltı edip okula gitmeye hazırlandım hava soğuk diye şişme montumu giyip fermuarları çekerken hafızamda canlanan o görüntülerle duraksadım ellerim üşüyor diye deniz ellerimi kendi ceplerine koyuyor ben de gülümseyerek ona bakıyorum ve bir anda yanağıma bir buse kondurunca başımı sağa sola sallayıp irkilerek kendime geliyorum"Bu neydi ya?","Ben ne yaşadım önce " Denizden öyle böyle değil çok nefret ediyordum 11.sınıftayken ilk dönem onu tanımadan sadece dış görünüşünü beğenmiştim onun dışında onu ve çevresini görüp istemeden tanıyınca ondan nefret etmiştim. Şimdi ise 12ydim 11.sınıfı nedense hâyâl meyal hatırlıyorum her gün kâbûslar ve denizle yaşadığımız anılar beliriyor kafamda. Galiba deliriyorum ama kimseye bundan bahsedemiyorum. ... Gizem ve gerilim dolu anlar sizi bekliyor:)

Sevene zordur vedalar. Sevda da ölür cesedi bulumaz.

02:14`te duran bir saat... Hatırlamaması gereken bir kız... Ve saatin içinde sıkışıp kalan bir çocuk... Lavin, kasabada herkesin korktuğu eski tren istasyonuyla ilgili bir sırrı uyandırır. Zaman bozuldukça anılar parçalanır, gerçek ile hayal iç içe geçer. Bazı hatıralar unutulmak ister. Bazı suçlar ise zamanı bile durdurur. Bu hikâyede soru şu: Gerçekten kimi kurtarıyorsun... ve kimi feda ediyorsun?

Bele’nin hayatı

"Sıcak bir yuva mı, yoksa kanlı bir geçmiş mi daha ağırdır?" İzem Ayaz, adının hakkını veren dondurucu bir sessizlikle büyüdü. Hayatı boyunca bir canavar gibi yetiştirildi, karanlığın içinde hayatta kalmayı ve iz bırakmadan yok etmeyi öğrendi. Onun için dünya; avcılar ve avlardan ibaretti. Ta ki sahte bir hayatın içine hapsedildiğini tesadüfen öğrenene dek. Yıllar önce yaşanan bir "karışıklık", İzem’i ait olduğu varlıklı ve sevgi dolu Soykan ailesinden koparıp bir katilin ellerine teslim etmişti. Şimdi İzem, elinde gerçek ailesinin adresi ve ruhunda dindiremediği öldürme arzusuyla geri dönüyor. Soykanlar, yıllar önce kaybettikleri kızlarının yasını tutarken, kapılarında beliren bu buzdan kadının içindeki karanlıktan habersizdir. İzem, bir yandan hiç bilmediği "ev" sıcaklığına uyum sağlamaya çalışırken, bir yandan da onu bu hayattan çalanların peşine düşecektir. İzem Ayaz için intikam, aile bağlarından daha güçlüdür. Peki, bir seri katil sevilmeyi öğrenebilir mi? Yoksa kan bağı, sadece dökülecek yeni kanların habercisi midir?

Yeni evlerine taşınan Karadağ ailesi kendilerini bekleyen beladan habersizdir yolda kimsenin tanımadığı biri artık onların ailesi olmuştur ama aile her zaman mutluluk getirmeyebilir…

Yetimhanede kurallar vardı. Bazıları yazılıydı, bazıları fısıltıyla dolaşırdı. Kadınlar bölümüne kimse giremezdi. Ta ki o kapı açılana kadar… Kapının Ardında yasakların sakladığı sırları ve sessizliğin içindeki tehlikeyi anlatıyor.

Bu kitap, Herkes yağan ilk kar tanesini konuşurken yalnız soğuğu duyanlar için... Gazetecilik kulübünün küçük çaplı yazarı Turna,kalbinin kanatlandığı çocuğu her gördüğü an için defterine bir yazı yazmaktadır.Bu anı defterindeki küçük notlardan biri,aşık olduğu çocuğun kardeşi ile ilgili gerçeklerin yazdığı gazeteye karışır.Sırlar gazete sayfalarıyla buluşurken ,cinayetin yanında insanların dikkatini çeken bir konu daha vardır;Turna`nın Ufuk Kayra`ya yazdığı not. Gazete sayfalarına bulaşan isimsiz ve dilsiz satırlar okulda büyük bir yankı uyandırır.Çünkü notun sahibi bilinmese de ithaf edildiği kişi okulda oldukça popüler olan eski basketbol kaptanıdır.

“Ahu” dedi. “Rengin” dedim. “Dünyaya hoş geldin” dedik.

Genç yaşta annesi cinayete kurban giden Ada yıllar sonra ajan olup o katili ararken okuldaki öğrencileri öldüren katili bulmak için görevlendirilir . Bu süreçte bir savcıyla iş birliği yapmak zorunda kalır. Daha sonra öğrencilerin katilinin ve annesinin katilinin aynı kişi olduğunu öğrenen Ada bilinmeyen gerçeklerle karşılaşır . Ada ve savcı gerçekleri öğrenebilecekler mi yoksa bir oyuna kurban mı gidecekler? "Sen benim bilinmeyenimdin nasıl bana bunu yapabildin " diye bağırdım ama sesim belli belirsiz attığım çığlıklardan dolayı kısılmıştı.Karşımdaki ses "Unutma Ada her zaman bilinmeyenler insanı yaralar çünkü o senin bilinmeyenindir ve bilmedigin gerçekler onun bilinenidir ona güç verir ve çürüyen sen olursun. Böyle bir hikayede en başından beri çürüyen sendin çünkü içine işledim her bir bıçağımı ve paslanmış her bir bıçak seni çürütmeye yetti." elindeki silahın tetiğini çekti ama ben cevap vermekten geri kalmadım. " Beni şimdi vurabilirsin ama ölmem, içime işlediğin her bir bıçağın pası sana geçmeden ölemem bu hikayede çürüyen değil çürütemeyen ölecek seni çürüttükten sonra çürütemeyen sen olacaksın kendini hazırlasan iyi olur çünkü ölümün onlarca kez ve benim elimden olucak."Dediklerime uzun bir kahkaha attı. Ben dediğimi yapardım daha önce yapmıştım istemesem bile.

İki aile arkadaşken kılınç ailesinden Karun kırşan ailesinden Kenan kırşandan daha üştün ve daha güçlü olabilmek onu öldürür ama bilmediği birşey vardı kızı Leya...

Tam gözlerimi insanlardan çekmiştim ki birine çarpmam bir oldu.Simsiyah saçları masmavi gözleri ve beyaz teniyle fazlasıyla korkunç bir adamdı.Kolumdan tutup düşmemi sağlaması iyi mi oldu kötü mü pek bir anlam veremesemde tutmuştu sonuçta. Sesler sustu.Sanki herkes bu garip adamın kim olduğunu çözmeye çalışıyor gibiydi.Karanlık çöktü,ışıklar açıldı.Gölgelerimiz bile bir değişikti sanki bir farklı.Boyu benden uzun olduğu için eğildi hafif sonra ise bedenimi ürpertecek bir sesle "Görüyor musun ardında duran gölgeyi,o gölge sensin.Burası gerçek dünya fakat sen kabüllenmeyi istemiyor,kaçıyorsun.Bu insanlardan uzak mı durmak istiyorsun dediklerimi iyi dinle o zaman.Kendi gölgende yaşa."

(Bu kitap şiddet, argo, küfür vb. Şeyler içeririr ve yetişkinlere özeldir) Özel bir fen lisesinde ikinci sınıf olan Ayça okulun 2. günü eski sınıf arkadaşı olan Sinem ile çatı katında karşılaşırlar. Ayça, Sinem`e elinden geldiğince yardımcı olmaya çalışır ve herkesden Sinem`in çatı katında olduğunu saklar. Peki Ayça bunu ne kadar sürdürebilecek?

Yıkım ve Yara. Bu iki dost insanoğlunun hayatını ne kadar etkileyebilir? İki doktor. Beş hasta. İki Psikiyatrist yarası derin beş hastasını özel bir eve yerleştirir. Zaman geçtikçe hastaları inceleyen ve gidişatlarını basına yollayan doktorlar evde çıkacak karmaşalardan ve aşk meselelerinden bir haberdir. Zaman ilerledikçe iş yalnızca bir psikiyatrik deney olmaktan çıkar. (...) "Yetişkinlik çocukluğun eseridir." Demiştim zamanında. Kimse ciddiye almamıştı. "Yaralı insan çabuk bağlanır." Demiştim sonra. Bu kez herkes ikna olmuştu. Bu evdeki herkes içinden bir şey bulmuştu çünkü...

Mina Yalçınay, on sekiz yıl önce ailesini kaybettiği o şaibeli köşk yangınının gölgesinde büyümüştür. Hayatını karartan bu trajedinin sorumlusu olarak gördüğü Kuzey Gökay`dan intikam almak için Fransa`daki yerleşik düzenini bir kenara bırakarak Türkiye`ye döner. Ancak Mina, bir yabancı olarak değil; Kuzey Gökay’ın öldüğü sanılan yeğeni Zehra Gökay’ın kimliğiyle geri dönmüştür. Sadık destekçileri Aras ve Sahra’nın yardımlarıyla, düşmanının kalesine —Gökay Köşkü’ne— sızmayı başarır.

Gerçek ailem Tüm okurların dikkatine kitabı okuyanların, baştan okumaları anlamaları için önem teşkil etmektedir.

“Sen benim piyonumsun küçük Doktor”

Savcı Nazlı yok etmesi gereken mafya ayaza aşık olur. Ayazda sonunu getireceği kadın olan nazlıya. Savcı ve suçlu aşkları için savaşırlar.

Aslında daha önce yayınlanan bi kitap fakat uygulama kapandığı için burdan devam edicem umarım beğenirsinizp

Ünlü bir savcı ve polis Hiç ruhunuzu ve bedeninizi birbirinden ayırmak istediniz mi ben istedim ama olmadı hayat çekmek zorunda kaldığım herşeye rağmen yinede izin vermedi

Acaba toprak sevdiklerimizi aldığı için mi bu kadar güzel kokar?

Kâbuslarının baskıcı atmosferi altında nefes alan avukat Çağrı, yalnızca dosyaları değil, aynı zamanda ruhunu da saran yoğun bir kabus zinciriyle boğuşuyordu. Bu rüyaların ürpertici gölgesi, onun zaten kırılgan olan aşk hayatına da yansımış, sevgilisi İlkin Ersöz`ün soğukluğu, Çağrı`nın güvenin yıkımını derinden hissetmesine neden olmuştu. Etrafındaki herkese karşı geliştirdiği insanlara güvenmemek eğilimi, bu iklimde hayatta kalma mekanizması haline gelmişti. Çağrı`nın kişisel karmaşası, patronundan gelen bir telefonla tüm şehri sarsan bir cinayet vakasıyla kesişti. Başlangıçta sadece bir profesyonel görev olan bu soruşturma, Çağrı`yı tahmin bile edemeyeceği bir korku labirentine sürükledi. Ekip, titiz bir olay yeri temizleme operasyonuyla neredeyse hiçbir iz bırakılmamış soğuk bir sahneyle yüzleşti. Ardından başlayan sorgu süreçleri, şüpheli karakterlerin gölgeli ifadeleriyle, Çağrı’nın zaten sarsılmış olan güveninin son kalıntılarını da darmadağın etti. Ancak hikayenin en büyük dönüm noktaları Çağrı`yı bekliyordu. Rüyalarına sızan ürkütücü şato, tam da "Barut Kokusu" başlıklı bu bölümde, görkemli ama zehirli bir balo daveti ile somutlaşacaktı. Bu davet, zehirlenme ve barutun gizemli izleriyle Çağrı`nın hayatını geri dönülmez şekilde değiştirecek olayların fitilini ateşleyecekti. Tüm bunlar yetmezmiş gibi, Çağrı en büyük sırla yüzleşmek zorunda kaldı: Annesinin fısıltıları, Çağrı’yı sadece bilinmeyen bir katilin kimliğine değil, aynı zamanda rüyalarındaki şato ile distopik düzen arasındaki korkunç bağlantıya da götürecekti. Çağrı, artık sadece bir avukat değil, annesinin gölgesinde, kabus gibi bir gerçekliğin peşindeki yalnız bir figürdü. Sizler de bu derin labirente adım atarsanız, bunun pek de kolay bir yol olduğunu söyleyemem... •KÂBUS`A HOŞ GELDİNİZ•

"Geçmişin kanı geleceği kirletir " Lüks ve ihtişamın ardında saklanan karanlık sırlar, aşk ve ihanetin harmanladığı bir oyun

Her ölüm bir baloyla başlar. Her balo, yeni bir seçimi zorunlu kılar. Kızıl Sarmaşıklar, sanatın şifa sayıldığı, sahnenin kader belirlediği gizemli bir düzenin içinde; geçmişle bugünün iç içe geçtiği karanlık bir hikâye. Masal gibi başlayan bir anlatı, 1989 yılının soğuk kış gününde gerçekliğe sızar. Çocuklara anlatılan hikâye, sadece bir kurgu değildir; sahnesi kapanmış olması gereken bir oyunun yankısıdır. Ve o yankı, dört çocuğun kaderini çoktan işaretlemiştir. Babasının gözleri önünde götürülmesiyle çocukluğunu kaybeden Açelya, saklaması gereken bir kasetle birlikte cevaplardan çok sorularla baş başa kalır. Onu yalnız bırakmayan dostluklar, masum bir kaçış planı ve karanlıkta büyüyen sırlar; bu hikâyeyi sadece bir çocukluk dramı olmaktan çıkarır. Sahne ile gerçek, geçmiş ile şimdi, suç ile kader arasındaki sınırlar silinirken, Kızıl sarmaşıklar gibi dolanan yazgılar, karakterleri kaçamayacakları bir sona doğru sürükler. Çünkü bazı oyunlar perde kapandıktan sonra başlar. Ve bazı cinayetler... çok daha eskidir.

Anne ve babasının ölümüyle evsiz kalan Vera ve kardeşi Saba, açlıkla mücadele ederken bir sabah öksürük krizine giren saba vefat ediyor. Bu vefattan sonra neler olacak ,hep beraber okuyalım.