Terk edilmek yetmedi ,şimdi avlanıyorum. Ece İsveç`te yumruklarıyla öfkesini dökerken ,lina`yla yolları kesişir. yılların yalanı patladıgında,aile sırları onları yok etmeye başlar.

günün ilk dakikalarının sırlarını öğrenmeye hazır mısınız?

Bazı sırlar mürekkeple yazılır, bazıları ise kanla mühürlenir." ​Elif, Eski Şehir Kütüphanesi’nin tozlu rafları arasında yarı zamanlı çalışan, kendi halinde bir genç kadındır. Ancak gece yarısına on dakika kala bulduğu isimsiz, lacivert ciltli bir günlük, onun sıradan hayatını bir kabusa çevirir. 20 yıl öncesinden gelen bir uyarı, kendi adıyla son bulan bir not ve karanlıkta parlayan bir fener... Elif için oyun başlamıştır: Koordinatları bulmak için sadece 24 saati vardır. ​Diğer yanda, hayatını insanları yaşatmaya adamış hırslı bir cerrah: Asel Erdem. Babasının karanlık geçmişinin bedelini, düşmanları Baran Karahan ile evlenmek zorunda kalarak öder. Beyaz önlüğünü çıkarıp siyah gelinliğini giydiği o gece, Asel için bir düğün değil, bir esir takasıdır. ​Baran Karahan; yıkmayı ve yok etmeyi bilen, merhameti olmayan bir adam. "Uçmayı seven kuşların kanatlarını kırmayı severim," diyecek kadar karanlık, ama yaralarını sadece "doktorunun" iyileştirmesine izin verecek kadar karmaşık. ​Bir kütüphanede başlayan gizemli kovalamaca, bir mafya malikanesindeki kanlı taht kavgasıyla nerede kesişiyor? ​Asel, bir yandan babasını kurtarmaya çalışırken bir yandan da Baran’ın buzdan kalbindeki çatlaklara sızabilecek mi? Yoksa o meşhur Karahan cehenneminde küle mi dönüşecek?

Clove, 17 yaşındayken gizemli bir şekilde uykuya hapsolur. Doktorlar bunun bir uyku felci olduğunu söyler; ancak bu uyku tam 10 yıl sürer. Gözlerini açtığında dünya değişmiştir… ama asıl değişen gerçeklerdir. Annesinin sessizliği, babasının kaçışı, dağılmış bir ev ve ardı ardına gelen çelişkiler Clove’u karanlık bir sırrın eşiğine sürükler. Bir telefon. Dört haneli bir şifre.

Pare Gümüş,aylar önce bir ormanda darp edilmiş halde bulunmuştur. Üç ay sonunda uyanan Pare,hayatına dair hiçbir şey hatırlamıyordur. Ailesinin ona olan nefreti,sırlar,Varenza barında yaptığı kargoculuk ve kendini öldürmeye teşebbüs eden katili... herşey tek tek üstüne geliyordur. O ise kendini tanımak ister,bütün yanıltıcı sözlere rağmen kendini bulmak için adımlar atar. Herkesin karanlık yüzü bir gün ortaya çıkacaktır. 054**;Katil içeridekilerden biri,dikkatli ol.

“Sen benim piyonumsun küçük Doktor”

Gerçek olaylar ile ilgisi yoktur

Ünlü bir savcı ve polis Hiç ruhunuzu ve bedeninizi birbirinden ayırmak istediniz mi* ben istedim....hemde defalarca ama olmadı hayat,çekmek zorunda kaldığım herşeye rağmen izin vermedi bedenimi ve ruhumu ayırmaya

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Bazı hayaller sahnede başlar. Bazıları ise bir sessizlikle biter. İlk konserlerine haftalar kala yaşanan bir gece… Kapalı kapılar, söylenmeyen cümleler ve geride kalan sorular. Bir abla. Bir kardeş. Ve herkesin bildiğinden çok daha karanlık bir geçmiş. Cevaplar geciktikçe güven çatırdar, sessizlik ağırlaşır, dans ise bir kaçış olmaktan çıkıp bir lanete dönüşür. Yıllar geçer. Ülkeler değişir. Hayatlar susar. Ta ki geçmiş, beklenmedik bir anda kapıyı çalana kadar. Bir mektup. Kısa bir not. Ve yarım kalan bir hikâye. Geri dönmek cesaret ister. Kalmaksa bedel. Soğuk bakışların, eski bağların ve saklanan gerçeklerin arasında bir kadın yalnızca sahneye değil, geçmişine de adım atmak zorundadır. Çünkü bazı sırlar zamanla kaybolmaz. Sadece doğru anı bekler.

Eylülün geçmişte yaşadığı şeylerin bir bir gün yüzüne çıkması…

Bazı çocuklukla sessiz çığlıklarla büyür. Laura`nınki ise kırık bir evin duvarlarında yankılanan korkularla başladı. Alkolün gölgesinde geçen geceler ve yarım kalan bir anne... Laura, küçük yaşta güçlü olmayı öğrenmek zorunda kalan bir kızdı. Kardeşi Lily`i korumak, onun için bir seçim değil,hayatta kalma biçimiydi. Ama bazı geceler vardır;kaçmak bile kurtuluş olmaz. Bir gün her şey ikiye bölünür. Aynı evde çıkan iki kardeş, aynı kaderi paylaşamaz. Yıllar geçer. Biri geçmişini geride bıraktığını sanır, diğeri geçmişiyle birlikte büyür. Biri düzenli bir hayatı içinde nefes alırken, diğeri karanlık sokakların dilini öğrenir. İsimler değişir, yüzler sertleşir, sessizlik alışkanlık olur. Laura`nın kimliği yoktur. Hikayesi anlatılmaz. Zaman, yarım kalan her şeyi tamamlamaz. Bazı bağlar kopsa bile yok olmaz. Ve kader, iki yabancıyı hiç beklemedikleri bir anda yeniden karşı karşıya getirir. Tanıdık gelen bir bakış, açıklanmayan bir his, adı konmamış bir yakınlık... Geçmişte verilen bir karar, yıllar sonra herkesin hayatına gölge düşürür. Bazı gerçekler yanlış kişiler tarafından bilinir, bazı sorular ise cevapsız kalır. Ve bu hikayede herkes bir şey kaybeder. Laura ise kaybettiklerinden kendine bir güç yaratır.

Selam Sevgilim; Bugün doğum günün. İyi ki doğdun... Demek isterdim ölüm yıldönümünde. Bilirsin önem vermem pek doğum günlerine ama ölüm yıldönümünü kutlamak benim için bir şereftir. Tüh, bak ölümünden bahsetmeyecektim ama konu açılmışken fikrimi belirteyim. Değil mi? Çok erken gittin. Hiç böyle diyeceğim aklıma gelmezdi. Sen ve... Ölüm! Cidden çok komik. Sen mezardasın, en yakın arkadaşın ise hapishanede. Ne acıklı bir hikaye. Öyle değil mi?? En yakın arkadaşından beklemezdin böyle bir şey. Eee beklemezdin sen. Çünkü herkesi kendin gibi sanırdın. Yazık oldu sana. Belki de kankin öldürmedi seni, belki de böyle bir şeyi yapacağını düşünmediğin biri öldürdü ve suçu bana takıntılı en yakın arkadaşına attı. Böylesi daha kolayına geldi, belki de. Belki de... Bendim seni öldüren. Son anında var mıydım? Desene bana! Kimseye güvenilmeyeceğini söylemedi mi annen sana? Hah, duyamadım? Şuan mezarının yanındayım. Parçalanmış kemiklerin var sadece şurada. Bir bütün halinde bile değilsin! De hadi bana, "Hak etmedim!" de! Yoook. Hak ettin! Sen de biliyorsun bunu. En yakın arkadaşınla aynı kızı sevmenin cezası bu olsa gerek! İkinizde hayatınızı doğru düzgün yaşayamadınız bile. Yazık! Çok yazık! Kahkahalar atıyorum, bunu yazarken sana. Biliyorum, okuyamayacaksın bunu. Ama çok eğlenceli. Sen de denemelisin. Son bir soru. Sen neden öldün ya da öldürüldün? Sahi en yakın arkadaşın neden hapishanede? Neyse seni çoook çok öpüyorum. İyi geceler sana sevgilim. Geri dönülmez bir gecenin sonu daha senin için. Ben hayatımı yaşamaya gidiyorum. En yakın arkadaşınla iyi geceler size. İyi uykular hayatım. Seni çok ama çoook seven sevgilin Vera GÜNAY ♥

Köyün Gizemi...

İki yıl önce yaşnan tuhaflıklar olmuştur . Seher bu kadabadan gitmiştir . İki yıl sonra döndüğünde ise bu tuhaflıklar büyümüştür. BİR GÜN HERKES KENDİ ÖLÜMÜNE GİDER

Kampta gördüğüm gizemli çocuk kimdi ve nereden çıkmıştı? Merakla onu tanımak istiyordum, sanki bir güç beni ona itiyordu... Hayatımın bir parçası olacağını hiç tahmin etmiyordum.

“Neden?” diye sordum, gözlerimden bir damla yaş istemsizce süzülürken. “Neden ben? Neden yirmi yıl sonra?” Hazar, kapıyı kapatmadan hemen önce üzerime doğru eğildi. Yüzü, yüzüme o kadar yakındı ki, nefesindeki o karanlık kokuyu aldım. Gözlerindeki o dipsiz nefretin altında, bir yerlerde gizlenmiş o eski sızıyı gördüm. “Çünkü Merya,” dedi, sesi bir bıçak darbesi gibi pürüzsüzdü. “Şahmat’ta bazen oyunun bitmesi için Şah’ın değil, Kraliçe’nin feda edilmesi gerekir. Ve senin kanın, benim oyunumun tek mürekkebi.”

Uke Jisung Seme Minho.Yaoi ficidir!

Ahsen, babasının isteği üzerine Türkiye`ye dönmüştü. Ona iyi bir evlat olmaktan çok annesinin ve kendisinin çektiklerinin hesabını sormak için gelmişti. İyi bir plan yapmasına rağmen hesaba katmadığı onlarca durumun arasından sağ çıkabilecek miydi?

Hira,aile evinde yaşadıklarından sonra abisi ile birlikte evden ayrılıp yeni bir hayata başlar fakat yeni hayatında bir gece daha farklılarını tekrar yaşar.O kişi ise hiç tanımadığı ama en yakınından birisiydi…

Özel bir fen lisesinde ikinci sınıf olan Ayça okulun 2. günü eski sınıf arkadaşı olan Sinem ile çatı katında karşılaşırlar. Ayça, Sinem`e elinden geldiğince yardımcı olmaya çalışır ve herkesden Sinem`in çatı katında olduğunu saklar. Peki Ayça bunu ne kadar sürdürebilecek?

Herkesin karşı karşıya gelmeye korktuğu bir gangster ve tranvalarla dolu bir seri katil ilişkisi sizce nasıl olur? Eğer Rana ve ardenin yalanlarla , gizemlerle ve en çokta aşkla dolu hikayesini okumaya hazır mısınız? 🌕

Sıraç, Fırat, Aras, Güneş ve Gece... Eskiden 3 kişilik bir grup vardı. 2 erkek 1 kız dan oluşan bir grup. Yer altının en önemli varisleriydi erkekler, ve onların can dostu olan kızı kardeşleri gibi görüyordular. Kız da onları abileri gibi görüyormuş. Bazı olaylar sonucunda kız hafızasını kaybetmiş. Erkekler kızı bulabilecekmi? Kız erkekleri hatırlayabilecekmi?

Bazıları doğarken ölür, bazıları ise doğduğu gün öldürür." Ben o karanlık odada, sadece yumruklarımın sesini dinleyerek büyüdüm. Kim olduğumu unuttum, ismimi nefretle takas ettim. Herkesin korktuğu o kelime, benim tek gerçeğim oldu: Uğursuz. Şimdi kapılar açıldı ve gölgeler harekete geçti. Kimse beni beklemiyordu, kimse bu kadar öfkeli olduğumu bilmiyordu. Sessizlik bitti.Sessizliğim sizi aldatmasın; fırtına koptuğunda, önce beni görmezden gelenler yıkılacak." Yazdığım kişi kızdır bilginizee

Eski bir konağın yatak odasında duran boy aynası, yalnızca yansıtmaz; saklar. Ayça, o odada kendine baktığında gördüğü şey yüzü değildir. Paçalanmış bir geçmiş, eksik hatıralar ve konuşulmamış cümleler camın ardında birikmiştir. Ayna kırıldığında, zaman da çatlar. Ev suskundur ama hatırlar. Odalar terk edilmiş ama olanları unutmamıştır. Camın ardında, bir genç kızın kendisiyle yüzleşmesini, aile içinde sessizce büyüyen yaraları ve insanın kendi yansımasına bile yabancılaşabileceği anları anlatır. Bu bir kaçış hikayesi değil; durup bakma cesaretinin hikayesidir. Bazı yüzleşmeler vardır, İnsan ancak camın ardında durarak dayanabilir.