Gizemli oyun ve ihanetlerle dolu bu masada söz alan liderler , bir o kadarda perdenin arkasında kalanlar ile bir savaş ortasında yeşermeyi bekleyen ruhlar arasında kazananların hamlesinden geriye kalan küller kimin eseriydi.

Aynı denizin iki yakasıyız biz, aynı fırtınanın iki ayrı yarası...

"Bazı insanlar hayatına geç kalmaz... Sadece yarım kalan yerini tamamlamak için gelir. Bir adam... Bir kız... Ve yıllar önce başlayan, kimsenin bilmediği bir hikâye. Doğduğu gün bir yetimhanenin kapısına bırakılan Derin, hayatı boyunca ait olduğu yeri aradı. Hayata karşı güçlü durmayı öğrenirken tek dayanağı, seçilmiş kız kardeşi Elif oldu. Diğer tarafta ise herkesin hayran olduğu başarılı cerrah Karan Saral vardı. Kusursuz görünen hayatının arkasında, duvarlarla örülmüş bir adam... Bir konferans günü kesişen yollar, geçmişin sırlarını, yıllarca saklanan gerçekleri ve kaçınılmaz bir bağı ortaya çıkarmaya başlayacak. Derin, ait olduğu yeri arıyordu. Karan ise yıllardır hissetmediği bir şeyi... Bazı aşklar kaderle karşılaşır... Ama emekle gerçek olur."

Mafya Kurgusu...Ben f?rt?nayd?m,Sessiz kald???m her an i�imde kopan bir sava? vard?.O ise ate?ti,ad? korkuyla f?s?ldanan, g�c�yle h�kmeden ve ge�ti?i yerde iz b?rakan bir adamd?...Biri yakmay?, di?eri savurmay? biliyordu . Yanyana gelmemiz bir kaos olmal?yd?. Ama kimse bilemezdi...Bazen en b�y�k y?k?mlar en kusursuz uyumu yarat?r...

Bu kitap fazlasıyla DRAM ve fazlasıyla ŞİDDET bulunuyor olabilir. Bu nedenle 13+okuması tavsiye edilir... Kitapta zorla evlendirilen bir kızın yaşadıkları anlatılmaktadır. OLAY TAMAMEM KURGU VE HAYAL GÜCÜNDEN OLUŞMAKTADIR.

İnsanlar, kendilerini güçsüz hissettikleri zaman tek bir limana sığınır. 𝘈𝘪𝘭𝘦. Peki ben? Ben kime sığınmalıyım? Olmayan aileme mi? Yoksa büyüdüğüm değil, büyümek zorunda kaldığım yetimhanenin duvarlarına mı? Kız çocuklarının en büyük yarası ailesi derler. Benim de öyleydi. Yıllarca bana ait olmayan odalarda, bana ait olmayan hayatların arasında kendi yerimi aradım. Kendimi eksik sandım, yarım sandım. Bazen insanı büyüten, yaralarını saran, düştüğünde elinden tutan insanlar da ailesi olabilirdi. Ben geçmişimden kaçmaya çalıştım. Unutmak istedim. Hiç yaşanmamış gibi davranmak istedim. Ama bazı yollar, insanı kaybettiği yere değil; kendini bulacağı yere götürürdü. Ve ben sonunda öğrendim... Beni bırakanların eksikliği, beni gerçekten sevenlerin varlığını gölgeleyemezdi. Çünkü bazı insanlar hayatımıza kan bağıyla değil, sevgileriyle girerdi. Ben yıllarca bir aile aradım. Meğer ailem, beni bulmayı bekliyormuş. Ve belki de her şey için gerçekten... Aʀᴛıᴋ Çᴏᴋ Gᴇᴄ̧ değildi.

Bir bakış... Bir an... Ve o andan sonra verilen emir. "O kızı bulun." Yanlış olan bir şeyler vardı. Doğru olmayan ve can yakıcak olan şeyler. O gün bir kız sessizliğin içinden çekilip alındı. Ama hesaplanan, planlanan gerçekleşmedi. ▪️Tüm hakları tarafıma aittir.

Bir ev, bir sır ve susturulan gerçekler… Murat, gündüzleri kendi dükkânında çalışan, geceleri ise kimsenin bilmediği bir hayatı yaşayan bir adamdır. Annesinin evlilik hayalleri, mahalle baskısı ve gizlenen ilişkiler, tek bir akşamda iç içe geçer. Söylenen bir yalan, kapanan bir kapı ve geride kalan kırık kalpler… Bazı gerçekler saklandıkça büyür. Bazı suskunluklar ise en yüksek çığlıktır. Bu hikâye; aşk, korku ve cesaretsizlik arasında sıkışmış hayatların, bir çay masasında dağılan dengelerin ve “şimdi değil” denilen anların romanı.

Çapkın sırıtışını görünce sordum “Kaç sevgilin var lan senin?” sorumla birlikte sırıtışı iyice yüzüne yayıldı fakat cevabı pek yüzüyle uyuşmuyordu “Ayıp ediyorsun namuslu çocuğum ben”

eskişehirde okumaya başlayan bir kızın gözünden hayatı anlatan kurgu

Yıllar sonra basit bir DNA testi yüzünden hayatı tepetaklak olan His, travmalı geçmişi ile yeni ailesine alışabilecek mi? Bir ömür boyunca kendini ait hissedemeyen, acılarıyla büyüyen, yaralarını sessizce içinde taşıyan bir kız... Şimdi ise hiç tanımadığı bir aileye, hiç bilmediği bir hayata "ev" demeyi öğrenmek zorunda. Peki geçmiş, gerçekten geride bırakılabilir mi? Asi tavırlarının ardına sakladığı kırık bir çocuk kalbi, yıllardır susturduğu acılarla yüzleşebilecek mi? Yoksa kader, ona yine aynı karanlığı mı sunacak? Küçük bir beyaz ışık, ona mutlu sonlu bir masal mı? Yoksa kaderi en baştan beri yazılmış olan hikayeleri mi vaadedecek? Peki His, 𝘔𝘢𝘷𝘪 𝘨ü𝘭𝘭𝘦𝘳𝘪 𝘢𝘳𝘵ı𝘬 𝘴𝘦𝘷𝘦𝘣𝘪𝘭𝘦𝘤𝘦𝘬 𝘮𝘪? Yoksa mavi güller, ona hep kaybettiklerini hatırlatan, dokunmaya bile cesaret edemediği bir hatıra olarak mı kalacaktı? 💙⃝🌹 Çünkü her masal mutlu bitecek diye bir kural yoktur. Asıl masal, mutsuz sonu hak edenlerin hikayesidir. Vedalar aslında sarılıp, gitmek değildir. Bir gün ansızın hayata sırtımızı dönüp, bir daha geri gelmeyeceğimizi yokluğumuzula can acıtmak demektir. Ve, her imkânsız olay, imkân dahilinde değildir. Bir cümlede imkânsız geçiyorsa, bilinmeli ki; hayal kurmak bile insana zehir gibi gelir. ◇ ❝𝘌𝘭𝘣𝘦𝘵 𝘨ü𝘯𝘦ş 𝘥𝘰ğ𝘢𝘤𝘢𝘬.❞ ❝𝘎ü𝘯𝘦ş 𝘣𝘦𝘯𝘪𝘮 𝘪ç𝘪𝘯 𝘩𝘪ç 𝘥𝘰ğ𝘮𝘢𝘺𝘢𝘤𝘢𝘬.❞ • 𝘉𝘦𝘯 𝘏𝘪𝘴, 𝘷𝘢𝘳𝘭ığı 𝘩𝘪𝘴𝘴𝘪𝘻𝘭𝘪𝘬𝘵𝘦𝘯 𝘪𝘣𝘳𝘦𝘵 𝘰𝘭𝘢𝘯 𝘏𝘪𝘴.

Korkularını işiyle başarılarıyla kapatmaya Çalışan bir kadın bir gün en büyük korkusunu gözlerinde orman yanan bir adamda görür.

Araf dediler bana. Dünya üzerinde bana koyulabilecek en son isim bile değilken hem de. Ben ya heptim ya hiç. Ya siyahtım ya beyaz. Ya var ya da yok. "Bunun için koydum bu ismi sana" demişti bir keresinde başkan. "Dünya senin bildiğin gibi bir yer değil,arada griler var,Araf var arada" demişti.

"Derin",yüzeyde sıradan görünen bir hayatın altında saklı kalan duyguların,yarım kalmış cümlelerin ve unutulmamış acıların hikayesidir.Her insanın içinde kimseye göstermediği bir dünya vardır bu kitap,o dünyanın kapısını aralar.

Kayıp bir gece de tüm dünyası değişen genç bir kadın kendisini daha önce kurallarına hiç alışkın olmadığı bir ülkede bulur. İzinsizce adım attığı ülkenin sert yasalarıyla karşı karşıya kalacağından bir haber kendisini köle pazarında bulur. Zalimce pazarda uçuk fiyatlara gideceğini görüp direnmeye çalışırken kalabalığı yaran sert bir ses duyar; "Köle benim! " Arlen Revenor & Alyesa Varden

"Kocam Bey?" "Gece Çiçeği?" "Gece Çiçeği mi"

17 yıl sorna Nilsu Taşın Gerçek Ailesini bulması.

Bazı insanlar bir meslek seçer. Bazıları ise hayatta kalabilmek için ona tutunur. Çocukluğu sevgiyle değil, korkuyla; güvenle değil, sessizlikle geçti. Geride bırakmak istediği aile, peşini hiç bırakmadı. O ise geçmişinden kaçmanın tek yolunu disiplin, eğitim ve görevde buldu. Yıllar sonra, Özel Kuvvetler Komutanlığı`nda kıdemli üsteğmen olarak en zorlu operasyonlara katılan genç kadın, savaşmayı çoktan öğrenmişti. Fakat bu kez karşısındaki düşman yalnızca görev sahasında değildi. Geçmişin gölgeleri yeniden karşısına çıktığında, kaçmak artık bir seçenek olmayacaktı. Çünkü bazen en büyük mücadele, insanın kendi hayatıyla başlar.

Anne ve babası ölen Eflal.. Eflal`e iki yıldır aşık olan Taygun...

ÖNSÖZ Bu kitap, doğru ile yanlış arasındaki çizginin silindiği bir yerde başlar. İnsanların kendilerini savunmak için sustuğu, suskunluğun zamanla bir dile, o dilin de bir karara dönüştüğü bir yerde. Dengesizler, düzenin dışına itilmiş insanların hikâyesi değildir yalnızca; düzenin bizzat kendisiyle hesaplaşan karakterlerin anlatısıdır. Burada yaşananlar bir tesadüfün sonucu değil, birikmiş duyguların, bastırılmış öfkelerin ve ertelenmiş yüzleşmelerin kaçınılmaz patlamasıdır. Bu sayfalarda anlatılan dünya, güvenli değildir. İnsanlar yarım kalır, kararlar gecikmez, bedeller ertelenmez. Sevgi, korunaklı bir alan değil; çoğu zaman insanı en savunmasız hâline getiren şeydir ve kayıp, yalnızca bir eksilme değil, insanın içindeki dengeyi bozan bir kırılmadır. Bu romandaki karakterler kusursuz değildir. Hataları vardır, zaafları vardır ve çoğu zaman doğru olanı değil, katlanabildikleri yolu seçerler. Çünkü bazı insanlar için adalet bir kavram değil, bir eylemdir ve eylemler, sonuçlarıyla birlikte gelir. Anlatılanlar bir kahramanlık öyküsü değildir. Bu, bir adamın ya da bir grubun “iyi” olmak için verdiği mücadele de değildir. Bu kitap, insanın sevdiğini kaybettiğinde neye dönüşebileceğini, sınırların hangi noktada anlamını yitirdiğini ve bir kez geçilen çizgilerin neden geri dönülmez olduğunu anlatır. Okurdan beklenen, taraf tutması değil; tanıklık etmesidir. Çünkü bu hikâyede herkes kendi gerekçesiyle haklıdır ve herkes, bir başkasının felaketinde pay sahibidir. Dengesizler, rahatlatmak için yazılmadı. Teselli sunmak, yol göstermek ya da umut dağıtmak gibi bir niyeti yok. Bu metin, yalnızca olanı olduğu gibi anlatır: Sert, karanlık ve filtresiz. Eğer bu kitabın sayfalarını çevirmeye devam edersen, şunu bilerek ilerle: Burada bazı soruların cevabı yoktur. Bazı yaralar kapanmaz ve bazı insanlar, bir kez değiştiğinde, bir daha eski hâline dönmez. Bu bir hikâye değil sadece. Bu, bir kırılmanın kaydıdır.

90 lar dan bir mahalle..

Maskeler, insanların yüzünü gizlerler peki içlerindekilerini duygularını gizlemeye gücü yeter miydi maskelerin? Ben Ada Atay sonuna kadar gizleyecektim ,duygularımı sonuna kadar saklayacaktım gerçek yüzümü, ne için ? İşte bunu bende sizinle beraber görecektim. _____________________________________________ Görevi kabul etmiştim neden? Babamı bulabilmek için...

Peri, yeni tanıştığı Efe`den hoşlanmaktadır. Bu heyecanını en yakın arkadaşlarıyla paylaşırken bilmediği bir gerçek vardır. En yakın arkadaşı Emir de ona âşıktır. Fakat ne Emir duygularının adını koyabilmiştir ne de Peri, onun kalbindeki yerini bilmektedir. Biri yeni bir aşka adım atarken, diğeri aynı duyguyu sessizce içinde yaşamaktadır. Söylenmeyen hisler, yanlış zamanlar ve küçük tesadüfler, üç gencin hayatını hiç beklemedikleri bir yöne sürükler. Çünkü bazen en büyük hikâyeler, hiç söylenmeyen duygularla başlar. Ve kalpler konuşmaya başladığında, hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalamaz.

İlk kitabım o yüzden hatalarıma takılmayınız

Azêm şimdilerde yalnız bir adam...ama aslında yıllardır sevilmek için çırpınırken büyümek zorunda kalan bir genç. Artık tamamen bittiğini ve yalnız kaldığını düşündüğü anda hayat ona yepyeni deneyimler kazandıracak bir sürpriz yapıyor.