Şiddet, sadece fiziksel olmaz. Psikolojik şiddetin, fiziksel şiddetten daha büyük etkileri olabilir. Klasik ama bir o kadar da klasik olmayan bir gerçek ailem hikayesi. Şu koca ülkede binlerce kadının sessiz çığlıkları.

"Bazen adaletin terazisi bozulur ve gerçeği bulmak için yerin yedi kat dibine, karanlığa sızmanız gerekir." Onlar Ankara’nın parıldayan ışıkları altında, kendi alanlarında zirveye oynamış dört yaralı kadındı: Bir savcı, bir avukat, bir cerrah ve bir spiker. Geçmişin izlerini birbirlerine sarılarak saran bu dört dostun hayatı, adliye koridorlarından yer altı dünyasının kalbine uzanan tehlikeli bir dosyayla tamamen değişiyor. Cumhuriyet Savcısı Nida Korkmaz, kanunların bittiği yerde adaleti kendi elleriyle yazmaya kararlıdır. Ancak karşısına çıkan yeraltı dünyasının karanlık ve ukala lideri Kağan Balamir, tüm ezberlerini bozacaktır. Bir tarafta hukukun sarsılmaz savunucusu, diğer tarafta kuralları kendisi koyan bir adam... Maskelerin takıldığı, kurşunların havada uçuştuğu ve aşkın en tehlikeli haliyle sınandığı bu sızma operasyonunda kim dost, kim düşman? Adaletin rengi bordodur; kanla, aşkla ve intikamla boyanmış bir bordo.

Avukat olmak isteyen Açleya Gündoğdu babasıyla tartışır ardından okula gider ve eve geldiğınde babsının cansız bedeniyle karşılasır o sırada zil çalar ve kapının önünde bir kutu bulur . Babasının katili Açelya`ya not ve bı bıçak göndermiştir. Notta; Oyun oynamaya hazır mısın Açelya? 1.kural kimseye güvenme! Ardından açelya babası ile ilgili araştırmalar yapar ve babasının odasında çekmecelerden birinde bir defter bulur içinde bir numara ve isim vardır Demir Ulusoy bu adam kimdi babasıyla ilgili birşeyler biliyor muydu Açelya babasıyla ilgili sırları bulabilecek miydi ? Demir Açelya`ya yardım edicek miydi? Açelya avukat olabilecek miydi ?

En güvenli limanın, seni fırtınanın tam ortasında terk ederse ne yaparsın?" Arel için mezuniyet gecesi, hayatının en mutlu anı olmalıydı. Ancak en yakın arkadaşının elleri onu en büyük korkusuna, zifiri karanlığa ittiğinde her şey değişti. Sığınağın soğuk duvarları arasında yankılanan o ses, sadece bir lakap değil, geri dönüşü olmayan bir yolun başlangıcıydı. "Beni tanımadın mı ha, zehirli sarmaşığım?" Güvendiğin herkes birer yabancıya dönüştüğünde, kime sığınırsın? Geçmişin kırık izleri üzerinde yürümeye hazır mısınız?

Geçmişin küllerinden doğan, gecenin karasına mahkûmdur. İntikamın, yasak bir çekimin ve kuralsız bir oyunun hikayesi başlıyor.

Hapçı annesiz babasız oğlan ile annesi babası uzakta olan avukat kız

Babasının esrarengiz ölümü ile hayatı değişen Umay`ın babasının ortağı ile karşılaşıp gerçeklerin yavaş yavaş açığa çıkan bir kurgu..

​"O gece, bir genç kızın umutları, hayalleri ve masumiyeti bedenini terk etti. Geriye sadece cam kırıkları üzerinde can çekişen sessiz bir çığlık kaldı." Kitapta tetikleyici unsurlar mevcuttur!!! Kitabı önceden yazmıştım ama yayınlamamıştım şimdi yazdığım bölümleri düzenleyip yayınlıyorum.

İstanbul`un gölgelerinde başlayan bir ihanet, yıllar sonra bambaşka bir hesaplaşmaya dönüşür. Savcı Kenan Arslan`ın verdiği emirle, yeraltı dünyasının en güçlü isimlerinden Tamer Karahan gözaltına alınır. O gece, Tamer`in küçük oğlu Yavuz`un gözleri önünde parçalanan hayat, aslında gelecek yılların karanlık yolculuğunu da başlatır. Yirmi yıl sonra... Yavuz büyümüştür. Artık babasının yokluğunda hayatta kalmayı öğrenmiş, gücün ve intikamın peşine düşmüştür. Fakat hesaplaşmak istediği düşmanlarla yüzleşirken, hayat onun önüne hiç beklemediği bir sınav çıkarır: Kardeşi Kıvanç`ın yanında beliren Miray. Bir yanda kanla yazılmış geçmişin mirası, diğer yanda hiç tanımadığı bir duygunun ağırlığı... Yavuz, adım adım karanlığa yürürken kalbinin gölgesinde yeni bir ışıkla karşılaşacaktır. Ama her ışık, gölgesini de beraberinde getirir. "Bazı hesaplar mahkemede kapanmaz. Bazı hikâyeler, babaların günahıyla oğulların omuzlarında yeniden başlar."

Geçmişin gölgesinde büyüyen Suna, ait olmadığı bir hayata sıkışmışken; görevle, disiplinle ve suskunlukla yoğrulmuş Arslan’la yolları kesişir. Arslan’ın mesleği kadar ağır olan duyguları, Suna’nın özgürlük arzusuyla çarpışır. Ayrılıklar, bekleyişler ve yanlış kararlar arasında ikisi de sevmekle kaçmak arasında kalır. Bu hikâye; aşkın bazen bir sığınak, bazen de en büyük sınav olduğunu anlatan, yaralı iki ruhun mücadelesidir.

Selam arkadaşlar! ✨ Harika bir haberle geldim! Uzun süredir üzerinde düşündüğüm kitap yarışmasını sonunda başlatıyorum. Aranızdaki yaratıcı ruhları görmek ve bu serüvene sizi de dahil etmek için sabırsızlanıyorum.

Bir annenin ölümüyle başlayan cehennem, bir kadının özgürlük savaşıyla küllerinden doğabilir mi? Lidya ve Derya için dünya, babalarının merhametsizliğinde boğulan bir zindandan ibaretti. Sırf kız olarak doğdukları için annelerinin ölümüne tanıklık eden iki kardeşin hayatı, bir cehennemin ortasında başladı. Ama Lidya için asıl işkence, düşman bir mafya liderinin oğlu olan Şahin’e bir barış bedeli olarak satılmasıyla başladı. Şahin’in kontrolsüz öfkesi altında ezilen bir kadın ve bu karanlığın ortasında hayata tutunmaya çalışan küçük bir kız çocuğu: Eda. Lidya, kızının kaderi kendi kaderine benzemesin diye her şeyi ateşe vermeye hazırdı. Kaçtığı o gece, attığı her adım onu bir felaketten bir savaşa sürüklüyordu. Yanlışlıkla girilen bir askeriye, patlayan silahlar ve artık kaçacak yeri kalmayan bir annenin son çırpınışı... Bir yanda öfkesiyle dünyayı yakan bir koca, diğer yanda vatanı koruyan çelikten iradeler. Lidya şimdi sadece kendi hayatı için değil, kucağındaki Eda ve kalbindeki intikam için en büyük savaşı başlatıyor. Küllerinden doğmak masallara mahsustur, Lidya ateşi yanında götürüyordu. “Annemin kanıyla mühürlenen bu cehennemden kızım için kaçarken, bir askeri nizamiyenin eşiğinde sadece geçmişimi değil, tüm dünyayı yakacak o büyük savaşı başlattım.”

Vastesya, Bakanlık’ın gölgesinde yaşayan kimsenin tam anlamıyla özgür nefes alamadığı bir bölgeydi. Şehrin ortasında yükselen Bakanlık Yurdu, dışarıdan bir eğitim kurumu gibi görünse de içeride hayatta kalmanın tek yolu sessiz kalmak, kurallara teslim olmak ve kimseye güvenmemekti. Burada yedi genç vardı.Kader diye bir şey varsa, ona bile meydan okuyan bir yedi. Her biri kendi geçmişinin yarasını saklıyordu ama asıl tehlike, gelecekte öğrenecekleri sırların ağırlığıydı. Çünkü Vastesya’nın geceleri sadece karanlık değil uzun demir tırnaklı Gece Kemiricileri sokaklarda sürünüyordu.Bir çığlık duyulursa kimse arkasına dönmüyordu çünkü dönen bir daha dönüp bakamıyordu. Yurdun duvarlarının ardında ise bambaşka bir tehdit bekliyordu. Bir cadı kadar kötü, bir kraliçe kadar güzel olan adları fısıltıyla anılan hükümdar kadınlar. Onların iktidarları, güzellikleri kadar keskin ve acımasız olurdu. Hem karanlık büyüleri hem de insan zihnini bükebilen o sinsi cazibeleri yüzünden herkes onlardan korkuyorkuyordu ama bazıları farkında olmadan onlara çekiliyorlardı da. Onlar ruh kanatıcıları Yedi genç, bu üç kabusun arasında sıkışmış durumda. Öğrendikleri her yeni sır, onları ya birbirine daha çok bağlayacak ya da paramparça edecek. Çünkü bu şehirde bilgi güç değil hayatta kalma ihtimali. Ve bazen en büyük düşman, insanın kendi içindeki karanlık oluyor.

iki masum adamı belkide  benim Yüzümden öldürmüştü artık nefes alamıyordum bu kadarıda fazlaydı.. Karan eğilerek kolarımdan tutup ayağa kaldırdı beni. Hiç birşey yapmıyordum kımldamıyordum bile sadece ayakta karana bakıyordum bana yaklaştı her yer karanlıktı  beni belimden tutarak kendine çekti  ve kulağıma doğru fısıladı "Sana seçim hakı sunmuştum ama sen kaybetin." Diyerek kulağımdan uzaklaştı. Belimi Çok sıkı tutuyordu donuk bir şekile ona bakıyordum  burnunu burnuma yasladı.  Kendimi  konuşmaya zorlayarak "Beni kendi karanlığına çekme.." dedim. Burnunu burnuma sürterek konuştu "Uslu durmadığın sürece seni kendi karanlığımda boğacağım."dedi. Ürperdiğimi fark etim ama kıpırdayamıyordum bile üzerimde Gelinlik niyetine giydiğim kefen vardı. Çok karanlık bir oda da Beni karanlığında boğacağını söyleyen bir adam vardı. Kumru yok oluyordu artık kumru karanlıkta kalacağından emindi artık. Belkide o karanlıkta bogulacaktım  nefeslerimiz bir birine karışıyordu burnumu burnuna sürterek konuştum. "Sana yemin olsun ki Seni kendi soyadınla yakacağım!" Dedim.    Soyadı Ateş ti onu kendi soyadıyla yakacaktım.. Gerekirse onun karanlığında   boğulacaktım.. Kurgu tamamen hayal ürünüdür!!!

Kitabımı beynemenizi umuyuyorum.

İnsan en çok yaşarken ölür derler.Ölen insan yaşar mı hiç? Senin hikayen bittiğinde,yitip gittiğinde silinirdi her şey.Şeytanın ateşinden kurtulmak için suya atlarsın.Düşmanına bakarsın,dönerse senindir,arkasını döndüğünde ölüm kefenindir...

Kan Banyosu halka kazandırılamayan insanların bir yere kapatılıp birbirlerini katlettikleri bir oyundur. Bu sistem getirildikten yaklaşık 10 sene sonra baştakiler halkı cezalandırmak için baş kaldıran, kurallara uymayıp onların kölesi olmayı reddeden insanları da bu oyunun içine katmış ve bunu halka canlı yayınlamaya başlamıştı. Peki bu düzen sonsuz muydu? Her sefaletin, cehaletin ardında bir güneş var mıydı? İşte bu tam bir muammaydı

Bir kadının bir adama duyduğu aşk nasıl biter?Oysa Gaye Yavuz`a kadar ne aşka.ne evliliğe inandı.Belki inanmayarak kalmayı yeğlerdi.Yavuz Gaye ınandırdığı herşeyden vazgeçtirdi.Gaye o gün ışığını kaybetti yıllar önce Yavuz`un kaybettiği gibi aradaki fark Yavuz karanlıktan çıkaran bir Gayesi olmasıydı.Gayeyi ise o karanlığa Yavuz itmişti.Yıllar önce "Güneşini Kaybetmiş İki Ay`a"ışık olmuştu Gaye bir Ayı onun için dönmeyi bıraktı.Diğer Ay ise onun için dönmeye devam ediyordu.Diğer Ay Yavuz`un babası Şinasi. Bu bağdan ne Yavuz`un nede başka birinin haberi yoktu.Ama sohbet arası "Kaç çocuğun vardı senin Şinasi abi denilince ?" ŞİNASİ AMCA "Bir...Bir Kızım var "derdi Yavuz onun yok hükmündeydi.

Bir kehanetle nişanlımın beni gebertmesini istemediğimden dolayı gayrimeşru abisi ile anlaşmalı evlendim!

Birini sevdin. Ama o… seni aynı şekilde sevmedi. Yine de kaldın. Belki bir gün olur diye. Belki biraz daha konuşursanız düzelir diye. Belki de gitmeye cesaret edemediğin için. Bu kitap bir aşk hikâyesi değil. Bu… gitmek isteyeni kalıyormuş gibi sevenlerin hikâyesi. Bir akıl hastanesinde geçen bu hikâyede “deli” sandığın insanları okuyacaksın. Ama sayfalar ilerledikçe şunu fark edeceksin: Onlar farklı değil. Sadece hissettiklerini saklamıyorlar. Ve belki de en rahatsız edici gerçek şu: Bu hikâyede bir yerlerde… kendini bulacaksın.

Savaş, en ölümcül anlarda bile bir kalp çarpıntısıyla son bulabilirdi, o benim kalbimi paramparça edip gitmişti, geriye ise yalnızca hiçlik kalmıştı.

Her yarış bir seçim, her seçim bir bedel. • Ada Aksoy • Alaz Arslan 28 Nisan 2026 Yayımlanma tarihi: 2 Mayıs 2026

En büyük aşklar nefretle başlamaz mıydı?

Güneş o gün doğmamıştı belkide.... Aslında güneş Eylül için hep bir ışıktan ilerisi olamamıştı.......

"Mantığın esiri olan Kroma, on yıl önce yitirdiği tüm güzelliği geri getirecek, buz tutmuş ruhlara dokunacak kadim bir tınının ilk yankısına hasretti..."