ailesinin yılardır öldü diye bildikleri ispanyol kızları Tatum Mio hayatını anlatıyor yazım hatası olabilir kusura bakmayın

Gökçe’nin zihninde kurduğu aşk, kitapların arasından sızmış bir hayal gibiydi. Sayfaların arasında büyüyen, cümlelerin içinde şekillenen, her “bir gün” ile beslenen bir hayal… Ama gerçek, her zaman en beklenmedik yerden gelirdi. Koridorun ortasında duran o çocukla birlikte. Aras Koray. Ne bir roman kahramanıydı o, ne de hayal gücünün dikkatlice seçilmiş bir parçası… Gerçekti. Ve bu, Gökçe’nin bütün kurgusunu sessizce yerinden oynatıyordu. Ne de olsa “edebiyatçı kız” sadece aşkı kitaplardan okumuştu. Aşkın nasıl olması gerektiğini satırlardan öğrenmiş, cümlelerin güvenli alanına sığınmıştı. Ama şimdi… O satırların dışına taşan bir hikâyenin içindeydi. Koray Özel Lisesi Koleji’nin duvarları arasında, kendi kurduğu hayallerle hiçbir ilgisi olmayan bir gerçeklik onu bekliyordu. Aras sınıfta öylece duruyordu. Sanki oraya aitmiş gibi… Sanki hikâyenin yeni bölümü onunla başlamış gibi… Gökçe ise ilk kez, yazdığı hiçbir kitabın bu anı hazırlamadığını fark etti. Çünkü bazı karşılaşmalar planlanmazdı. Bazı insanlar hikâyeye girmezdi… Hikâyeyi baştan yazardı.

Bir gerçek ailem kurgusu!Boksör kızın hayatı Tek gecelik ilişkide olan Aria’nın gerçek babası tarafından bulunması ele alınan bu hikayede gerçekten kendim yaşıyormuş gibi hissederek yazmaya çalıştım.Düzenli bölüm atmaya çalışırım. Hayalet okuyucu olunmaması rica edilir. Tamamen kendi düşünce ve hayal gücüyle yapılmıştır. Yenisi türetilemez.

Siz: benim salak yeğenim acil pelerin kumaş lazım yoksa bu tüylerin hepsi dökülücek Sera: burası askeriye pelerinimız yok

Ne yazacağımı bilemedim Öylesine bir gerçek ailem kurgusu

üniversite ye yeni başlayan zeynep onurla tanışır ama bir yandanda ona saplantılı olan mertle uğraşır ve birgun babasının olmediğini öğrenir ve dünyası başına yıkılır

"İlaçlar öldürmüyordu, sadece gittikçe sizi daha fazla ölüme sürülüyordu." Uzun soluklu bir kitap.

1& yaş küfür argo şiddet içermektedir şimdiden rahatsız olanlar okumasın ve geçsin...

Genç edebiyat kurgusudur. Saat onikidir söndü lambalar Uyu da turnalar girsin rüyana... Kanadı kırık her kuş merhamet isterdi ama kimseden bulamadığı merhameti kitaplarında bulup köşesine çekildiğinde soğuk ve dünyaya küşmüş ilan edilirdi. 🪽🎧🪽 Eğlenceli ve içinde kendinizi bulacağınız bir kurgu

Derler ya, insan kaderini kendi yazar diye... Ben buna hiç inanmadım. Çünkü bazı hayatlar, daha ilk nefes alınmadan çok önce yazılır. Kiminle karşılaşacağın, kimi seveceğin, neleri kaybedeceğin... Hatta bazen hangi kapıdan içeri gireceğin bile. Benim hikayem de çok uzun zaman önce yazılmıştı. Öyle bir günde gözlerimi açtım ki, ait olmadığım bir soyadını taşımaya, tanımadığım insanların arasında yaşamaya ve hiç seçmediğim bir hayatı kabullenmeye mecbur bırakıldım. O gün anladım... Bazen kader, insanın elinden seçim yapma hakkını sessizce alır.

"Geçmişin kanla yazıldığı bir dünyada, masumiyet bizim için yok olsada masumiyetini kaybetmeyenleri korumak asli görevimdir." ​Yedi yaşında bir ara sokakta, babasının kollarında can verişiyle çocukluğu çalınan Heja, küllerinden bir kuruluş lideri ve adalet savaşçısı olarak doğdu. İnandığı değerler uğruna gözünü kırpmadan ölüme yürüyen bu genç kadın için hayat, dost ve düşmanın net olduğu bir operasyondan ibaretti. Ta ki o karanlık mafya yapılanmasının tam kalbindeki o adamla, Aral ile karşı karşıya gelene kadar. ​Aral... Geçmişin gölgeleri arasından sıyrılıp siyah takım elbisesiyle Heja’nın namlusunun ucunda duran, acımasız ve gizemli bir lider. Heja’nın çocukluk anılarında kalan o masum çocuk, şimdi yeraltı dünyasının en tehlikeli, en iradesiz görünen ama en güçlü piyonuna dönüşmüştü. ​İki eski dost, şimdi iki azılı düşman olarak karşı karşıya. Bir tarafta intikam ateşiyle yanan bir ajan, diğer tarafta geçmişini karanlığa gömmüş bir gölge. Heja, namlusunu Aral’a doğrulttuğunda sadece düşmanını değil, kendi kayıp çocukluğunu da vuracağını biliyordu. Ama bilmediği, bu tehlikeli zihin oyununun arkasında, ikisinin de hayatını kökten değiştirecek çok daha büyük ve karanlık bir sırrın saklandığıydı. ​Namlunun iki ucu da aynı geçmişe çıkarken, kanla kirlenmiş bir dünyada masumiyet yeniden kazanılabilir mi? ​"Buraya adım attığımda üstümde kırmızı bir elbise vardı, çıkışımın da kırmızılar içinde olmasını dilerim..."

Tamda hayatınızı yoluna koyduğunuzu düşündüğünüzde herşey daha ne kadar sürpriz yapabilirdi ? Hayat , Larin doğduğu gün ona büyük bir sürpriz yapmıştı . Hastanede yapılan ufak bir dikkat hatası yıllarına mâl olmuştu . Gerçek ailesi yerine başka bir aileye verilmiş , yaşayacağı hayat baştan sonra değiştirilmişti . Ve şimdi herşey Sancak ailesinin yaşadığı bir kaza ile açığa çıkmıştı . Kutay Sancak , ameliyathanenin önünde öz sandığı kızını beklerken ufak bir şüphe ile yıllarca başkasına kızım dediğini öğrenmişti ... Larin , Sancak ailesini kabul edecek miydi ? Sancak ailesi ise geçmişi bırakıp yeni bir sayfa açabilir miydi ?

Ev arkadaşı olan üniversiteli dört kızın, hayatına konuk oluyoruz.. ♡ ♤ ◇ ♧ Hadi yine gel benim ol...

"Canımı al da benden gitme” Eylül ve Aras, kaderleri başkaları tarafından yazılmış iki insan. Hayatları rızaları dışındaki imzayla birleştiğinde, her şeyin kağıt üzerinde kalacağını sanmışlardı. Yanıldılar. Gizli savaşın galibi yoktu. Kalbi çoktan esir düşen adam, yenilgisini duvarları yumruklayarak haykırıyordu. Teslimiyete direnen kadın ise nefreti kalkan yapmış, özgürlüğü için savaşıyordu. Sevmek, celladına gönüllüce teslim olmaktı. Eylül kalırsa kaybolacağını biliyordu, Aras ise giderse yok olacağını seziyordu. Yuva dedikleri enkazdan geriye sadece yangın kalmıştı. Kim haklıydı? Küllerinden kaçan kadın mı, yoksa yangını büyüten adam mı?

Tek gecelik ilişkiniz hocanız çıksa ne olurdu? ... Verdigi tutkuluğu öpücüğü sonlandırdı. Aldigı derin nefesleri genç kızin dudaklarına uflemekten çekinmedi. "Umarım her hocaya bu performansı sergilemiyorsundur." Onun sorduğu bu küstah soru karşısında gulumsemesini tutamadi. Nefeslerinin arasına konustu: "Her hocamla deliler gibi sevişmiyorum""

Gerçek ailem tarzı bir kitap

Aynı yaz, farklı hayatlar. Tesadüf gibi başlayan karşılaşmalar, aslında hiç de tesadüf değildir. Herkesin sakladığı bir şey varken, bazı sırlar ortaya çıkmak için doğru zamanı bekler. Ve bu yaz sırlar ortaya çıkmayı bekliyordu...

@çigdemindelisi çiğdem ve gökalp ship ship ship @aynuristebacım Gökhanla Çiğdem kesinnn sevgililer @ekinprivcnm Çocuk yapın tm?

Arya’nın istediği tek şey futbol oynamaktı. Hatta bunun için ünlü bir takıma girmeyi bile başarmıştı. Ama annesinin evlenmesiyle birlikte bütün hayatı değişti. Yeni bir ev. Yeni bir aile. Yeni bir baba. Ve hiç tanımadığı üç abi. Babasının bıraktığı yaralar hâlâ kapanmamışken, yeni bir aileye alışması bekleniyordu. Fakat Arya ne kolay alışan ne de kolay boyun eğen biriydi. İnatçıydı. Hırçındı. Ve bu evde kimsenin onu istemediğini düşündüğü kadar, o da burada olmayı istemiyordu. Ama bazen hayat, en büyük savaşları aynı çatının altında başlatır. Peki ya bazen en büyük kavgalar, en güçlü bağların başlangıcıysa?

Her şey o kızın dönmesiyle başladı…

Susturulup bastırılacaksın. Huyum böyle diyeceksin. Kafana vura vura öğretecekler. Ben alıştım diyeceksin. Yıllara yaslanmış yakın arkadaşımla aramda bir şeylerin yaşanması kendi ellerimle işlediğim hataydı. Yaşananların videoya alınması ise bana yapılan bir hataydı. Bedelini, benim ödediğim bir hata. Yakın arkadaşımla zorla evlenerek ödetmişlerdi. Peki ya her şey değişirse?

Güzin hayatı boyunca ailesini ilkelerini protesto eden bir genç kızdı. Ailesi kızın protestolarından bıktıkları için onu evlendirmeye kara verirler güzinse evlenememek için evden kaçar sonrasında ailesin öz olmadığın hata bunca yıl baba bildiği adamın aslında onu kaçıran kişi olduğunu öğrenir. İntikam uğruna hayatı yok olan o genç kız hayatı boyunca yanlızdı ama artık üçüzleri ve abileri hata ve hata bir sürü arkadaşı olursa yanlız genç kız uyum sağlayabilir mi? Gerçekten hayat iyi mi? Yoksa kötü mü? Gibi bir çok sorunun cevabın bulmak için hayatın herşeyin sorgulayan Genç kız yeni hayatına ve ailesini uyum sağlayabilir mi? Ve ya onu kaçıran bunca yıl baba dediği adam onun peşini bırakır mı,ailesi onu sevicek mi yoksa yanlız kalmaya devam mı edecek?

"Evlen benimle," dediğimde kendimden emin çıkan sesim beni bile bozguna uğrattı. İlk defa geldiğim bu şehirde, yabancısı olduğum bu dört duvarın arasında ve sadece bir kez gördüğüm bir adama evlenme teklifi ediyordum. "Ne saçmalıyorsun sen?! Böyle bir şey olmayacak!" Kaşları şiddetle çatılırken ses tonu bile öfkesini yansıtmaya yeterdi. "Ben niye tanımadığım bir kadınla evleneyim?!" Ben taraftaki eli yatağın üstünde yumruk hâlini alırken sesi kısıldı. "Üstelik bu hâldeyken..." Belden aşağısının felç olması evlenmemize engel değildi. "Görücü usulü diye bir şey duymadın mı sen hiç?" "Duydum duydum ama senin kadar ısrarcı bir gelin görmedim!" Kınayan bakışlarla bana baktı. Ardından gözleriyle kendini işaret etti. "Gerçekten hayatında sadece bir kez gördüğün ve felçli bir adamla evlenmek mi istiyorsun? Delirmişsin sen!" Benim de kendime göre birtakım sebeplerim vardı elbet. Hayatta hiçbir şeye böyle imkansız gözüyle bakmamalıydı, ona bunu öğretecektim. Oturduğum koltuktan kalktım ve odanın kapısına yönelirken duyacağı bir şekilde konuştum. "Gidiyorum ve dışarıdakilere yakında düğünümüz olduğunu söylüyorum." Ben odadan çıkarken öfkeyle söylendiğini duymuştum. "Deli kadın! Seninle evlenmeyeceğim! Git ve diğer görücülerini bekle!" ••• Bazen, sadece devam edebilmek bile müthiş bir meziyettir. Kaybedişlerin kucağında, hiçliğin ortasında. Bazen de bir uçurumun kıyısında... ••• Bu isimle yayınlanan ilk hikayedir.

Hayatın peş peşe sıraladığı talihsizlikler, artık genç kızların omuzlarına ağır bir sis gibi çökmüştü. Gülüşleri hâlâ sıcak, umutları hâlâ canlıydı... ama içlerinde hep aynı soru büyüyordu: Yaşadıkları hayat gerçekten onların mıydı? Yoksa ailelerinin onlar adına çizdiği, başkalarının beklentileriyle şekillenmiş bir yolun yolcusu olmaya mahkûm edilmişler miydi? Her genç kız gibi onların da hayalleri vardı kocaman, rengârenk ve özgür. Bu yüzden bir gün cesaretlerini yanlarına alıp, yaşadıkları şehirden ayrılarak İstanbul`a doğru yola çıktıklarında, hayatlarının artık eski düzenine dönemeyeceğini biliyorlardı. Burası; kalabalığıyla, ışıklarıyla, bir o kadar da zorluklarıyla yeni başlangıçların şehriydi. Onları bekleyen mücadeleler çoktu; ama bu mücadelelerin arasında en beklenmedik olanı, hiç planlamadıkları bir anda kapılarını çalacak aşk olacaktı. Nehir, içi kıpır kıpır, her adımı sevgi dolu, neşesi dalga dalga etrafına yayılan bir kızdı. Çınar`la tanıştığında ise onun donuk, mesafeli hâlini hiç ama hiç sevememişti. Hatta kendi içinde ona "soğuk nevale" adını takacak kadar rahatsız olmuştu bu halinden. Fakat hayat tuhaftı... İnsan bazen hiç hoşlanmadığı birinin gözlerinde kendini bulur, hiç ummadığı bir kalpte sığınacak bir sıcaklık keşfederdi. Ve Nehir çok geçmeden şunu fark edecekti: Aşk, hiçbir zaman kurallara göre oynamazdı. Zıt kutupların birbirine çekilme huyu, bazen kaderin en güzel oyunuydu. Eğer; kalabalık ve eğlenceli bir kadro kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan güçlü kadınlar ve herbirine ayrı ayrı hayran olacağınız erkek karakterler okumak istiyorsanız tam olarak doğru yerdesiniz.

İşsizlikten yazdığım bir kitaptır.