Leyla arkadaşını üzen çocuğa haddini bildirmek istemişti ama yanlış numaraya yazdı ve karşı taraf okulda hakkında hiçte iyi şeyler duymadığı o çocuktu

- Ama , bir mafya aşık olamaz ki ... - Kim demiş o sözü güzelim , söyle de öğretiyim Gözleri dudaklarımda oyalandı ve dudakları dudaklarım ile buluştu

Roman

Aldatıldım. Hem de en yakın arkadaşım tarafından... Nişanlım dediğim adam beni yıllarca yakın arkadaşımla aldatmış. Bizi kendisi tanıştırırken aynı zamanda sevgilime karşı ilgisi varmış. Her şey gözümün önündeymiş ama ben görmemişim. Görmek için nişan günümü beklemişim resmen... Nişan günümde, gelin odasında gördüm onları... Hem de... Öyle işte. Hiçbir şey yapmayacaktım ama çektiğim resimlerin projeksiyona yansıtılmasıyla herkes gördü onları. Ben kimsenin yüzüne bakamazken onlar pişkinlerdi. Sonra o geldi. Aslında yıllarca yanı başımdaymış ama ben görmemişim. Kör gibi gezmişim senelerce. Belki de zamanı değildi... Görmek için benim acı çekmem, gözlerimi açmam gerekiyordu. Peki bu sefer ne olacak? Tekrar nasıl güveneceğim, kalbimi birisine nasıl açacağım? Ayağa kalkıp bende seninleyim diyebilecek miyim?

15 ya??nda olan Elvan ger�ek sand??? ailesi ile mutlu bir hayat ya?amak isteyen gen� bir k?zd?r. Beklemedi?i bir anda kar??s?na �?kan insanlar onun ger�ek ailesi oldu?unu s�yler. Elvan buna inanmaz ilk ba?ta.

Fakat sonra beklemedi?i bir ?ey olur birisi onu ka�?r?r...

Defne Karaca, sevgisizliğin içinde büyümüş bir çocuktu. Ailesinin yanında vardı ama aslında hiç yoktu. Evdeydi ama hiçbir zaman "evde" hissetmedi. Küçük yaşlardan beri aynı boşluğu taşıdı içinde. Ne yaparsa yapsın dolduramadığı, adını koyamadığı bir boşluk... Bazen kendi kendine fısıldardı: "Ben neden böyleyim?" Ama zamanla şunu öğrendi: Bazı soruların cevabı yoktu, sadece acısı vardı. Yıllar geçti. Defne büyüdü. Ama içindeki o eksiklik hiç büyümedi, hep aynı kaldı. Hatta biraz daha ağırlaştı. Ve bir gün, hayat ona sessizce gerçeği gösterdi. Ne bağırarak... ne açıklayarak.... sadece hissettirdi. Defne o an, ilk kez gerçekten anladı. Sevgi sandığı şeyin ne kadar eksik olduğunu... ve aslında hiç başlamamış bir hikâyenin içinde yaşadığını. Ama Defne şunu henüz bilmiyordu: Bazı gerçekler, sevgiyle değil, acıyla öğrenilirdi.

Hiç düşündünüz mü, hayranlıkla izlediğiniz bir tiyatro oyununun sahne arkasında neler döndüğünü? Oyuncuların neler yaşadıklarını ya da? Unutmayın, bazı oyunlar perde kapandıktan sonra başlar.

kızımız belizin babası bir kafe açar ve işleri çoğaltmak için bir ortak lazımdır belizin babasının seçtiği ortaksa Kerem beydir beliz Kerem beyin oğlu olan Ege`ye platoniktir ve yılardır onu seviyordur

"Ecmel Hanım, bu noktada yatışınız acilen yapılmalı ve ameliyata almamız gerekli. Aksi takdirde, bunun geri dönüşü olmaz." Demişti doktor bana ciddiyetle tüm olacaklardan bahsederken. Aylardır gelip kemoterapi görüyor, inatla tümörlerin küçülme yapmasını bekliyordum. Olmuyordu. Metastaz yapmaya devam ettiği için sigorta kapsamından da çıkmıştı, benim tedavinin kalanında kullanılacak ilaçlara verebilecek bir bütçem kalmamıştı. "Ne kadar sürem var?" Demiştim aylardır gelip gittiğim doktora ifadesizce bakarken. Bu sorumu beklemediği açıktı. "Tedavi devam ettikçe en azından ameliyat tarihini ileri.." Diyordu ki açıklamasını kesip, "Doktor Bey, ben daha fazla devam etmeyeceğim. Ne kadar daha yaşayabileceğim?" Demiştim kesin bir cevabı ondan duymayı bekleyerek. Tavrımın netliği karşımdaki yaşlı adamı dumura uğratmış ve gözlüklerini gözüne geri itip sonuçlarıma tekrar bakmıştı sıkıntıyla. "En fazla sekiz ay." Demişti Doktor Bey aynı sıkıntılı ifadeyle. Sekiz ay. Güzel, diye geçirmiştim içimden. Babamla tanışmak için önümde sekiz ayım vardı.

Eski çocukluk arkadaşlarının uzun süre sonra denk gelmesi ve birbirlerini tanıyamamaları...

Sevgili okur,

Belki de baz? hik�yeler, daha ilk c�mlesinden nereye varaca??n? bilmeden yaz?l?r.

S�veyda'n?n hayat?, abisinin yan?na ta??nmas?yla hi� beklemedi?i bir y�ne savrulurken; kar??s?na �?kan Alptekin, onun i�in yaln?zca abisinin en yak?n dostu olarak kalmayacakt?.

Alptekin ise y?llard?r al??t??? d�zenin, disiplinin ve kurallar?n aras?nda ya?amaya devam ederken S�veyda'n?n geli?iyle kendisine bile a�?klayamad??? bir karma?an?n i�inde bulacakt? kendini.

?ki farkl? hayat.
Ayn? evin i�inde kesi?en yollar.
Ve s�ylenemeyen onca ?ey...

Belki de baz? insanlar hayat?m?za tam zaman?nda de?il, tam da ihtiyac?m?z oldu?u anda girer.

Ben onlar?n hik�yesini yazarken ne kadar?na kendim ?a??raca??m? bilmiyordum.

?imdi s?ra sende.

K?r?k Kur?un'da g�r�?mek �zere. ?

� K�bra B.

Ege Aksoy insanların anlattıklarından çok, sakladıkları şeylerle ilgilenirdi. Bu yüzden gece yarısı gelen o mesaj dikkatini çekti. Bir fotoğraf. İki kelime. Ve kim olduğunu söylemeyen bir kız. Süveyda. Aynı okulda olduklarını söylüyordu. Onu uzun zamandır tanıyormuş gibi konuşuyordu. Ama Ege onu tanımıyordu. En azından öyle sanıyordu. Her gece biraz daha uzayan mesajlar... Paylaşılan şarkılar... Saklanan gerçekler... Ve cevabı giderek daha tehlikeli hâle gelen bir soru: Bir insanı hiç tanımadan sevebilir misin? Yoksa bazen en büyük sır, her gün yanından geçip giden kişidir? Belki tekrar konuşurlar. Belki de hiçbir şey eskisi gibi olmaz

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. GECE KRALİÇESİ KİTABIMIN SERİSİDİR. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

❗️BÖLÜMLER HER PAZAR GELECEKTİR.❗️ ---------- BİLİNMEYEN NUMARA: Aslında yazmayacaktım ama dünden sonra merak etmeden duramadım. Bugün nasılsın? SİZ: Dünden daha kötü. BİLİNMEYEN NUMARA: Peki o zaman sana bir soru sorayım; Anlatırsan rahatlar mısın? SİZ: Belki. BİLİNMEYEN NUMARA: Anlat o zaman. Hem bu sorunun cevabını bulmuş olursun. ---------- ❗️Kitaptaki hiç bir karakterin gerçeklikle ilgisi yoktur. Olay örgüsü tamamen benim hayal ürünümdür.

Henüz 17 yaşındaki Mai, hiç tanımadığı ailesinin kanlı töresi yüzünden İstanbul’daki hayatından koparılıp bir berdelin ortasına atılır. Karadağ Konağı’nın acımasız kurallarına ve kaderini mühürleyen adamlara karşı tek başına amansız bir direniş başlatır. Ancak bu esaretin ortasında onu, karanlığa gömülmüş ve herkesin ümidini kestiği felçli bir adam beklemektedir: Mirza. Mai, kendi yaralarından kan akarken, ruhu ve bedeni tutsak kalmış Mirza’ya derman olacak; iki yaralı ruh bir olup bu cehennemi baştan yazacaktır. Kırık porselenlerin üzerinde başlayan bir isyanın, iki kalbi yeniden hayata döndüren fırtınalı hikâyesi…

Gaza �yle y�klenmi?tim ki Karan'?n pencereye �arpmas?na ramak kalm??t?...

" Sana ka� kere dedim ?u virajlar? keskin alma diye "

Sen halen konu?uyor musun Karan...

" Kes sesini zeytinya?? gibi �ste �?kmaya �al??ma. "

" �ek sa?a. ?n a?a?? ben kullan?cam"

" Ama kocam... "

Baz? ba?lang?�lar isteyerek yap?lmaz.

Mavi Ada Diyar i�in Ku?ak Koleji'ne gelmek de b�yle bir ba?lang?�t?.

???????

Baz? g�zler, insan?n b�t�n d�nyas?n? de?i?tirecek kadar mavidir.

?ki ailenin �ocuklar? birbirine a??k olursa ne olur

Alya 20 ya??nda bir mafya babas?n?n k?z? �niversitede Uras ile tan???r.

Uras�?n babas? Cemal Ko� Alya�n?n babas? Kadir Arslan ile aras?nda uzun zamand?r sava? var ama, Bu iki gen� onlar? bir araya getirecek�

Ailesini trafik kazasında kaybeden Gizem Başar`ın yolu aynı gece havuz partisinde arkadaşını kaybeden Kaan Sönmez ile kesişir.

İşaret parmağıyla sus işareti yaptı. "Elimi çekeceğim ve sen de susup beni dinleyeceksin." Ses tonu sakindi ama bakışları insanı delip geçiyordu. "Anladın mı?" Başımı salladım korkuyla. Bütün bu olanlar korkunç bir kabusun içindeymiş gibi hissettiriyordu. Elini indirdi. "Bana bak küçük şeytan, ne olursa olsun buraya gelmek istemediğini söyleyeceksin. Tamam mı? Ne olursa olsun. Buraya bir daha adımını bile atmayacaksın. Ben ne Atlas kadar ılımlı ne de Ata kadar hassas biriyim. Çocuk falan dinlemem senin canını yakarım. Anlıyor musun beni?" Cevap alamayınca kolumu sıktı. "Anlıyor musun dedim!" Bir an önce kurtulmak için onayladım. Geriye çekildi ve kolumdan tutarak itti beni. "Şimdi hangi cehennemden geldiysen oraya geri dön." "Yanlış adres." dedim içimden. "Burası benim evim değil." Öyle ya... Bazı evler sizi içeri alır fakat asla size ait olmazdı. Mutlu değilseniz, etrafa bakın. Belki de yanlış adrestesinizdir.

"Beni ba?lamadan �nce �zerimi araml?yd?n?z."

"Uyuyordun. �zerinde b?�a??n ne i?i var ?"

"Her an ne olaca?? belli olmaz. Herzaman haz?r?m. S�ylesene beni niye ka�?rd?n?z."

"Adam?m? �ld�rd�n."

"O senin adam?nm?yd? ya. Beni g�rd� diye �ld�rm�?t�m ben onu."

Valemont Krall???n?n prensesi olan Vespera, halk? taraf?ndan ho? kar??lanmayan ve genelde ailede d??lanan bir k?zd?r. Hayat? s?radan bir d�ng�de ge�iyordu. Taki, o karar al?nana kadar� Vespera, d�?man krall???n varisi ile evlendirilmek zorunda kal?r. Birbirinden hi� ho?lanmayan ve d�?man ailelerden gelen bu ikili zamanla birbirine al??acak m?? yoksa hayat �nlerine �?kard??? zorluklarla buna engel mi olacak?

En güvendiğiniz insanların aslında yabancılar olduğunu bilmek, insanı sonu olmayan dipsiz bir kuyuya iter.

Bu kitap, geçmişin tozlu raflarında saklanan gerçeklerin, ne pahasına olursa olsun açığa çıkma hikayesidir.

???

Okudunumuz çoğu gercek ailem kurgularında genellikle abilerin,kardeşlerine ön yargılı başrol kızın sadece ailesinin kabullenmesini beklediğimiz kurgular.

Peki ya tam tersi olsayd??

Bu kurgu gerçek ailesine ön yargılı bir kız ve yıllardır karderdeşlerini arayan, ona hasret olan bir aile...

Alt tarafı markete ekmek almaya gittim.

En fazla ne olabikir kiii

Bir şans verin derim??

?Hayalet okuyucu olmay?n lütfenn.

Bir kurşun... İki aşiret... Ve uğruna ömür boyu feda edilecek bir aşk. Yıllar önce sıkılan tek bir kurşun, Şahinbeyler ve Doğanbeyler arasında oluşacak düşmanlığı ateşler. O günden sonra iki aşiret arasında büyük bir kan davası ortaya çıkar. Fakat yıllar sonra kan davasını bitirecek bir tohum serpilir toprağa. Bu tohumun adı da; Aşktır. İki genç birbirine deli gibi aşık olmuştur. Ne var ki, iki aşiret arasında olan kan davası yüzünden birbirine kavuşmaz sevdalılar. Aşiretler toplanır, umutlar tekrar toprağa ekilir. Lakin alınan tek karar düşmanlığın devam etmesidir. Herkes düşmanlığın tekrar devam edeceğini zannederken aralarında bir kişi bu zinciri kırar; Hicran Doğanbey. Bir insan iki aşiretin arasında ki düşmanlığı bitirebilecek mi? Bir insan iki aşiretin arasında ki kaderi değiştirebilecek mi? Peki ya bunun bedeli kendi hayatı olursa? Kan mı kazanacak, yoksa aşk mı?

? Sizleri bir Tilki ve onu avlamaya �al??an bir avc?n?n oyununa davet ediyorum ?

??????????????? ????? serisinin 1.kitab?d?r

"A?lama Defne..."

S?cak ve iri avucu, so?uktan buz kesmi? yana??ma yasland???nda tenindeki o kavurucu s?cakl?k bedenime yay?ld?. Parmaklar?n?n dokunu?u, f?rt?nan?n ortas?ndaki tek s???nakt? belki de; fakat bu temas g�zya?lar?m?n bendini y?kmaktan ba?ka bir i?e yaramad?. Yana??mdan s�z�len damlalar, onun s?cak avucunun i�inde kayboluyordu.

"Bu can seninle huzur bulurken a?lama..."

S�zleri bir yemin kadar a??r, bir yalvar?? kadar k?r?lgand?. Dudaklar? dudaklar?ma de?di?inde zaman birdenbire durdu. Dokunu?u o kadar hafif, o kadar varla yok aras?ndayd? ki, amans?z bir k�busun ortas?nda zihnimin bana oynad??? g�zel bir hayal olup olmad???n? anlayamad?m. Nefesim g�?s�mde kilitlenmi?, ger�eklikle r�ya aras?ndaki o ince �izgide as?l? kalm??t?m.

Fakat hemen ard?ndan, beni bu belirsizlikten �ekip �?karan bir h?rsla dudaklar?ma daha sert, daha tutkulu bir ?ekilde bast?rd? dudaklar?n?. Sanki d�nyadaki t�m kaosu d??ar?da b?rakmak, beni tamamen kendi ger�ekli?ine hapsetmek istiyordu.

"A?lama..."dedi, sesi dudaklar?m?n �zerinde �aresiz bir yalvar??a d�n�?erek.
Ve ard?ndan, o karanl?k c�mlenin zehri tekrar d�k�ld� dudaklar?ndan. Sesinde saklanan o kaderin ka�?n?lmazl???, kemiklerime kadar hissettirdi kendini:

"Her g�nah?n bir bedeli vard?r..."

S�zleri bitti?inde dudaklar?n? yeniden dudaklar?ma bast?rd?. Bu seferki �p�?� sert de?ildi; aksine, k?r?lmaktan korkan bir ?efkatle kapl?, yumu?ak ve kabulleni? dolu bir �p�?t�. Bir teslimiyetin ve sonsuz bir m�h�rlenmenin �p�c�?�yd�.
Dudaklar?m?z?n aras?ndaki o darac?k alanda, kaderimizi yeniden yazan son f?s?lt?s? d�k�ld�:

"Sende benim g�nah?m?n bedelisin"