Bazı hayatlarda yazar olmak bir seçenek değildir; sadece bastırılmış bir ihtimaldir. O, yeni bir şehre taşınırken arkasında kalması gereken her şeyi de yanında götürdü. Bu hikâye, gitmenin değil… ilk kez kalmamayı seçme hikâyesi.

Taşacak bu denizdeki Eleni satılmasaydı üzerine kurulacak senaryodur.

Boksör kızın gerçek ailesini istememesi ve sonrasında olanlar

17 raporlu bir delinin σ̈zєℓ ∂σктσяυ olmak mı

Kapı iki kez vuruldu. “Gir.” Kız içeri adım attığında oda sessizleşti. Dosya kolunun altındaydı. Omuzları dikti. “Savcı Umay ERDEN” dedi. “Dava süresince karargâhta bulunacağım.” Albay başını salladı. “Hoş geldiniz Sayın Savcım.” Kız gözlerini odadaki askerlere çevirdi. İlkinin bakışı netti. Duruşu sakindi. Onu süzen bir hâli vardı. İkincisi ise tanıdıktı. Bir anlık duraksama oldu. Sadece bir an. Adamın yüzü gerildi. Kaşları hafifçe kalktı. Gözlerinde şaşkınlık vardı. Kızın yüzünde ise hiçbir şey yoktu. Ne tanıdığını belli eden bir ifade, ne de duygularını belli eden bir bakış.

Ahu, hayatı boyunca yanlış bir yerde büyüdüğünü bilmeden yaşadı. Doğumda başka bir bebekle karıştırıldı, üvey ailesinin şiddetiyle büyüdü ve sonunda kaçıp kendi yolunu çizdi. Dövüşerek, yarışarak ve hayatta kalmayı öğrenerek kendini güçlendirdi. Ancak geçmişi onu bırakmadı. Gerçek ailesi onu bulduğunda, bambaşka bir dünyanın içerisindeydi—kan, güç ve kurallarla dolu bir mafya dünyasının. Yedi abi, onlarca kuzen ve kocaman bir aşiret… Hepsi onun kim olduğunu sorguluyor, kabul etmeye yanaşmıyor. Ama bilmedikleri bir şey var: Ahu artık o küçük, korunmasız kız değil. O, dövüş ringlerinde "Gece", yarışlarda "Gece`nin fısıltısı", mafya dünyasında ise "Anka" olarak anılan biri. Ama hiçbir unvan, gerçek aile olmanın ne demek olduğunu ona öğretemedi. Şimdi, Ahu hem kendi yerini bulmalı hem de onu küçümseyenlere kim olduğunu göstermeli. Kan bağı her şeyi belirler mi, yoksa aile olmak daha fazlasını mı gerektirir?

Yeni bir hayat ve yeni bir okulve hayatın zorlukları..........

Aleyna 5 yaşından beri Ailesinden siddet görüyor 12 yaşında ilk tecavüzünu görmüş Emreden başka ardaşı yok çektiği açılarla büyümüş 17 yıl sonra karıştığını öğrendiğinde nolcak acaba

Bir kız babası yüzünden bir bataklığa düşer ve o bataklıktan çıkmaya çalışırken daha fazla boğulur

"Geleceğini düşünmedim" dedi .Gözlerimin en derinine bakarak. Gözlerimi kaçırmak istedim girdap gibi içine çekiyordu, o gittikten sonra onu asla affetmeyeceğimi hep söyledim. Ama karşısındayken gözlerinin içine bakarak tek bir duygu belirdi: kırgınlık. Hiç affetmemek mi kolaydı? Yoksa kırık bir kalp mi?

"Burada olmaz, Barlas…" diye nefes nefese fısıldadım. "Yer, mekan fark etmez… seni istiyorum…" dedi, hırıltılı nefesiyle. "Barlas! Babam!" dedim, hem heyecan hem de korku ile karışık bir sesle. (1& yaş ve üstü için uygundur.Olumsuz sahneler içeriyor..)

“Sıfır mı?” diye sordu Leyla. “Etkisiz eleman mı yani?” Emir dudaklarını kıvırdı. “Kime göre etkisiz?” Ona her baktığında, sanki bir yerlerden tanıdığı bir yüzle karşılaşıyormuş gibi hissediyordu. Geçmiş… Adını koyamadığı, eksiklerle dolu bir sır gibiydi. Hatırlayamadığı şeyleri, hissetmeye başlamıştı. Çünkü bazı sırlar, yalnızca doğru zamanda ortaya çıkmaya cesaret ederdi. Bizim hikâyemiz bir başlangıçla değil, çoktan yaşanmış bir şeyin yankısıyla başladı. Çünkü her şey… geçmişimizde saklıydı.

ilk kitabım şans verin kitaptaki kız diğer kitaplardakinin aksine daha sert mizaçlı

"çıkar üzerindekileri" dedi bana bakmadan " hayır " dedim kaşlarini kaldırdi "hayır mı? sonsuza kadar onunlamı kalıcaksın?" dedi " burda giyeceğim bir şey yok farkındamısın " " sana kıyafet getirdim" dedi eline çanta alıp " burda giyine bilirsin " o çapkin gülüşünü takındı yine " hayata senin yanında giyinmem sap*k" dedim çantayı alıcakken kolumu tutup kendine çekti " okadar emin olma derim"dedi fisiltar gibi

beni ensemden yakalıyıp serçe öpmeye başladı ne kadar onu itsemde geri çekilmedi en sonun da karşılık alamayacağını düşünüp geri çekildi ama hala dibimdeydi ve dudağımın uzatsam dudaklarına değicektim.. ikimizde nefes nefese kalmıştık ve göysüm onunkine değiyordu "karşılık ver!" "hay-... " cümlemi tamamlama bile izin vermeden tekrar yapıştı dudaklarıma....

Ben normalde watpaddi kullanıyordum ama dedim burada da neden yazmıyorum ve yazmaya başladım Size cringe gelebilir ama yazmaya devam edeceğim Klasik bir gerçek ailem kurgusundan farklı olarak ana kız karaktererimiz bir bebek gerisini de okuyarak öğren tatlım

Talya Ahenk Kutseli, kelimelerin ardında yaşayan bir kadındı. Sürgün edilmiş bir geçmişin, diplomatik bir sessizliğin ve adı konmamış bir boşluğun çocuğu... Boris Artem Krylov ise buzdan örülmüş bir hayaletti- kayıplarını toprağa gömmemiş, intikamını zamana yatırmış bir adam. Talya bir çeviri için Rusya`ya gittiğinde, aslında kendi hikâyesinin en karanlık cümlesine adım attığını bilmiyordu. Her kelime bir ipucu, her satır bir tehditti. Ve her bakışta, Boris`in soğuk duvarlarına bir çatlak daha düşüyordu. İkisinden biri geçmişiyle yüzleşecek, diğeri kendi karanlığında ya tamamen dağılacak ya da ilk kez insanlaşacaktı. Çünkü bazı sırlar sessizliğe gömülmez, bazı aşklar ise ölümle yazılır.

Malihülya: Kimsenin okuyup da anlamayacağı dilden, defterime sayfalarca senden bahsettim. (gözleri dolu dolu bakar.) Malihülya: Söylesene! Sen değer miydin buna? Adam öyle sert öyle kırıcıydı. Peki, şimdi neden karşısındaki kadına akmakta olan yaşlarla bakıyordu? Bu bir oyunsa, o çok iyi bir oyuncuydu. Yabancı: Sen beni sayfalara yazmışsın. Bense seni gözlerine baktığımda kaybettiğim o aklıma yazdım. Yabancı: Sen söyle değer miymişim?

Mira güçlü olmayı seçmedi. Güç, ona miras kaldı. Mafya dünyasında doğmuş, sessizlikle büyütülmüş bir kadın. Onun için sevgi bir zayıflık değil, doğru elde bir silahtır. Babası bu dünyanın kurallarını yazanlardan biridir. Serhat, onun yanında durmayı bilen tek adam. Her şey kontrol altındayken, bir ses Mira’nın hayatına girer. Bu ses her şeyin değişeceğinin işaretidir. Arkan Kaya Karasu... Bir lider. Bir düşman. Ve Mira’nın asla hafife alınmaması gereken aynası. Bu, iki mafya arasındaki bir savaşın hikâyesi değil. Bu, bir kadının kimin hayatında kalacağına karar vermesinin hikâyesi. "Kelebekler masum sanılır. Oysa bazıları ateşe bilerek uçar. Ve yandıklarında, geriye sadece küller kalmaz."...

Ben Aysun Yıldız, adı kadar parlak olamayan, soy adı kadar göz kamaştırıcı olamayacak olan o kadın, ablası`nın gölgesinde nefes alan o karanlık taraf, ailedeki kimseye benzemeyen, ötekileştirilmiş kişi, babası`nın görmezden geldiği, annesinin nefret ettiği kızı . Ben Aysun Yıldız, ne ailede nede çevreden sevgi görememiş olan o kız çocuğu. Ben Aysun Yıldız, artık ona yeni verilecek isimle hayata tutunacak olan ve o hayata mahkum olacak o zavallı kadın. Ben Aysun Yıldız, milyonlarca kişinin çığlıklarının arasında sadece oturup dudaklarının arasından değilde, kirpiklerinin arasındaki elalarıyla çığlık atmaya çalışan sıradan bir gölge...

Seviyorum ulan çok seviyorum ama olmaz abime yapamam bunu

On altı yıl boyunca aile sevgisinden yoksun, vatanına ihanet edilmesi için yetiştirilmiş bir kız. Tam kurtuldum derken kendini başka bir cehennemde bulur ve orada bazı gerçeklerle yüzleşir, ya da gerçek sanılan yalanlarla. Fakat daha sonrasında yaşadığı veya yaşamak zorunda bırakıldığı hayat ona başka bir kapı açar. Öz ailesini...

(Hepimizin watpad kitaplarını çok özlediğini biliyorum oku pişman olmazsın). Telefonuma bir bildirim geldi”daltonlar”grubuna eklendiniz.

"Bir can için bir can, bir ömür için bir ömür... Kalplerin rızası sorulmadan kesilen bu hüküm, ya iki hayatı kül edecekti ya da küllerinden yeni bir hikaye var edecekti." Mardin`in sert rüzgarları, iki yabancıyı "Berdel" adı altında aynı kaderin zincirine vurduğunda; ne töre aşkı tanıyordu ne de aşk töreyi. Bir yanda sessizliğini yemin bilen bir kadın, diğer yanda hükmünü yüreğiyle vermeye hazırlanan bir adam. Hüküm verildi, kalem kırıldı. Şimdi sıra yüreğin sesinde. . . . . . . . Mirza ve Dilan kaçınca, töre gereği ölüm fermanı verilecekken; Zerya`nın babası Reşat, oğlunu kurtarmak değil, kızından kurtulmak ve ağaya dünür olmak için berdel teklif eder. Hazar Ağa, sevdiği kadına kavuşacağını düşünerek (gerçek acısını bilmeden) bu teklifi kabul eder. Zerya ise abisinin hatasını canıyla ödeyeceğini düşünerek büyük bir korku ve babasından yediği son dayakların izleriyle konağa gelin gider. ZERYA VE HAZAR AGANİN AŞKI

Yıllar önce öldü olarak gösterilen bebek Asya Dışarıdan mutlu gibi görünen ama içi kan ağlayan kız