Bu kitap, sevilmek uğruna kendinden vazgeçen bir kızın hikâyesi. İki erkek, iki farklı ihtimal ve tek bir gerçek var: Asıl kaybolan, onun kendisi. Bu hikâye, gerçek aşkı bir anda bulan bir kızın değil; önce kendini sevmeyi, sınır koymayı ve değerini hatırlamayı öğrenen bir kızın yolculuğu. Gerçek aşk, ancak o yol tamamlandığında anlam kazanacak. Bu kitap; kalmakla gitmek arasında sıkışanlara, yalnızlıktan korktuğu için yanlış sevgilere tutunanlara ve en çok da kendini en sona bırakanlara ait.

Bir karanlık içinden pembeler içinde bir umudun uyanışı,bir kızın nasıl anka kuşu misali pembe tüylerle doğduğu anlatılır...

Bir gece. Bir hata. İki çizgi. Deniz, babasının kim olduğunu bilmediği bir bebeği taşıdığını sandı. Ama öğrendiğinde artık çok geçti. Çünkü o adam sıradan biri değildi. O, karanlığın sahibiydi.

17 yaşinda genç bir kizin intihar etmeden önce gercek ailesini ögrenmesi ve uçuruma kendini birakmasiyla baslayan hikaye Kızın hastalığı ile mücadelesi Kapak resmi degişti.

Bazı hikâyeler başlarken ses çıkarmaz; fark edilmez, alkış almaz, hatta bazen yaşandığı bile anlaşılmaz. Sadece iki insanın aynı anda susmasıyla başlar. Yan yana ama eksik, tamamlanmamış bir melodi gibi… O sessizlik bir veda değildi; sadece doğru zamanda söylenmeyen bir cümlenin yükünü taşıyordu. Çünkü bazı şarkılar bitmez; yarım kalır. Ve insan, en çok da yarım kalan şeylerin yankısını zaman geçtikten sonra duyar...

Acil serviste zaman kalple yarışır. Ama bazı yaralar vardır ki ne ilaçla ne de neşterle iyileşir. Dr. Elif Arman, başkalarının kalbine dikiş atarken kendi kalbini hep açık bırakmıştır. Dr. Kerem Yalçın ise kalbini çoktan kapattığını sanmaktadır. Bir hastane, iki doktor ve iyileşmekten korkan iki kalp… Kalbime dikiş atmadım. Çünkü bazı acılar kanamayı hak eder.

Doğduğum gün, hayatım yanlış bir kalbe teslim edildi. Bir hastane koridorunda karışan bebekler, iki aile ve bölünen kaderler. Yıllar sonra ortaya çıkan bir gerçek, bildiğim her şeyi sorgulamama neden oldu. Beni büyütenler mi ailemdi, yoksa kanımdaki yabancılar mı? Kalbim bir yerde kaldı, adım başka bir hayatta yazılıydı. Şimdi tek bir sorunun cevabını arıyorum: Aile kanla mı olur, yoksa kalple mi?

Üniversiteden arkadaşının doğum gününe giden Sare, gittiği partide polis baskınına uğrayarak gözaltına alınacağından habersizdi.

_ Yetiskinler içindir _ Zorba çocuk kurgusudur Argo içerir

tutmayan kitaplarınızı yazında tanıtım ulaa

Çocukları herkesten çok seven genç bir kadın… Hayatının dönüm noktasının bir telefonla geleceğini nereden bilebilirdi? En yakın arkadaşının bulduğu iş fırsatı ona yeni bir başlangıç sunar. Sessiz, büyük ve ürkütücü bir malikanede bakıcılık yapacaktır. Görevi basittir: Küçük bir çocuğa bakmak. Ama hiçbir şey göründüğü kadar basit değildir. Çünkü o çocuk sıradan biri değildir. O, şehrin en karanlık adamının küçük kızıdır. Silah seslerinin gölgesinde, sırların duvarlara çarptığı o evde genç kadın kendini tehlikenin tam ortasında bulur. Kaçmak mı zor, kalmak mı? Masum bir çocuğun gülüşüyle karanlık bir adamın soğuk bakışları arasında sıkışan bir kalp… Bazen en büyük tehlike, en küçük ellerde saklıdır.

Berdel`i kabul eden Bige Sara Kandemir ve Koray Ateş Kanlıca`nın karşılarına çıkan zorluklar

Valentina Romano… Ailesi tarafından parayla susturulmuş bir kız. Alaz Karahan… Karanlığın içinde büyümüş, adı gibi yakıcı bir oğul. Aynı lisede yolları kesiştiğinde bu sadece bir tesadüf değildi. Biri kaçmayı öğrendi. Diğeri yakmayı. Ama bazı savaşlar kalpte başlar. Ve bazı aşklar… en çok karanlıkta büyür.

Yeni bir Krallık`ta yeni bir varis aslında en büyük hainse?

"Karanlık bir geçmişin gölgesinde, Karadeniz’in kalbinde filizlenen bir umut." Şeyma ve arkadaşları için sıradan başlayan bir gün, hiç beklenmedik bir anda tehlikeli bir oyunun parçası haline geldi. Geçmişin hesapları Bora’nın gölgesiyle üzerlerine çökerken, Şeyma’nın tek dayanağı, her zaman sert ve otoriter bildiği Enes’ti. Ancak bu kez düşman sadece dışarıda değil, kendi kırgınlıklarındaydı. Vurulmanın verdiği acı, bir yuva kurmanın heyecanı ve bir kadının "anne olamam" korkusuyla yüzleşmesi... Enes ve Şeyma’nın hikayesi, kurşunların arasından çıkıp bir beşik başında noktalanan zorlu bir yolculuk. İki insan, bir kurşun yarası ve her şeye rağmen yeniden başlayan bir hayat. Senin masalın, onların mucizesi. Peki, gerçek bir aşk her yara izini silebilir mi?

Çocukluktan süregelen şeyler bazen sadece sevdiğim yemekler ya da sevdiğimiz renkler mi olur? Kalbimiz çocukluktan beri aynı kişiyi sevemez mi? Peki bu sevgi alışkanlık mı olur aşk mı?

"Bazı imzalar kalemle değil, kanla atılır; bazı borçlar ise parayla değil, bir ruhun feda edilmesiyle ödenir." Vera, henüz on sekizinde, hayalleri olan bir genç kızdı. Geleceği psikoloji kitaplarının sayfaları arasında şekillenmeyi beklerken, ailesinden kalan karanlık bir borç, onu bir kafese hapsetti. Ancak bu kafes demirden değil, soğuk bir malikaneden ve o malikanenin buzdan veliahtı Demir Karaca’dan inşa edilmişti. Demir; bir yanda babasının kanlı mirasını sırtlayan bir cellat, diğer yanda ellerindeki kanı silmeye çalışan, geçmişi yarım kalmış biri... İki farklı kimlik, tek bir karanlık adam. Bir tarafta özgürlüğü için her şeyi göze alan asi bir ruh, diğer tarafta kontrolü hayatının tek pusulası yapmış bir hükümran. Demir ve Vera arasındaki bu tehlikeli oyun, bir "müstakbel eş" maskesiyle başlar ancak partilerin görkemli ışıkları söndüğünde, silahların gölgesinde tek bir gerçek kalır: Aşk, bu evde bir lütuf değil, en ağır cezadır. Vera, hayallerine giden yolu bu karanlık adamın kalbinden mi açacak, yoksa Demir’in sakladığı sırlar ikisini de mi küle çevirecek? "Benden nefret etmeye devam et Vera. Çünkü beni sevmeye başlarsan, bu hikayenin sonu ikimiz için de karanlık olur."

İntikam uğruna kötü kalpli adam tarafından kaçırılan 2 çocuk biri 6 diğeri 8 yaşında ayliz ve barlas 2 yıl boyunca dağ evinde tutsak edilir kaçmaya çalışırlarsa ve sessiz olmazlarsa şiddet görürler. Ailelerin onları istemeyip bilerek bu adama verdiklerine inandırırlar. 2 yıl sonra kaçmaya çalışırlarken barlası yakalayan kötü kalpli adam onu döver barlasın öldüğünü sanıp kaçar. Aslında o gün barlas ölmemişti acıdan bayılmıştı ama ayliz o gün barlası öldü sandı onu istemeyen ailesi onu bulmasın diye kaçtı. "Barlascım gökyüzü ne kadarda büyük değil mi?" diye sordu ayliz odalarındaki gökyüzünü gösteren devasa cama bakarak. "Evet ay ışığım çok büyük." dedi barlas. "Peki sence bir sonu var mıdır yoksa sonsuz büyük müdür?" diye sordu ayliz. "Sonsuz büyüktür güzelim." dedi barlas. Ayliz heyecanla ona döndü "O zaman birini çook sevdiğimizde ona olan sevgimizi seni gökyüzü kadar sonsuz seviyorum diyer." dedi barlas onun saçlarına bir öpücük kondurdu. "Bende seni gökyüzü kadar çok seviyorum ay ışığım." dedi. Yıllar sonra tekrar evine dönen ayliz bunca acıdan sonra nasıl toparlanıcaktı? Barlasın aslında yaşayıp onu bırakmış oluşunu nasıl hazmedecekti?

Savcı Ahsen Yıldız, üniversite için gittiği şehirde 14 yıl sonra geri döndüğünde, geçmişte kalbini bıraktığı Ateş Yılmaz yeniden karşısına çıkar. Abisiyle olan güçlü bağı, babasıyla kırık ilişkisi ve annesinin yokluğu kalbinde derin izler bırakmıştır. Ateş`le arasında yıllardır söylenemeyen duygular, tehlikeli bir operasyonun gölgesinde yeniden alevlenir. Bazı Aşklar, Zaman Geçse Bile Küllenmez... Sadece Doğru Anı Bekler.

İki ayrı insan tek bedenin aşkı kavuşmalarımız mesleklerini yapmak istemeleri. Mafyamm kitabının devamııı!!

Gerçek ailem kurgusudur! 5 yaşında öz bildiği anne ve babasını kaybettikten sonra yetimhaneye verilmiş 16 yaşında gerçek ailesinin Diyarbakır’da en zengin mafya ailesinde olduğunu öğrenir. Deflin Ala Gökçelik..

...Her ne kadar korksam da derin bir nefes aldım ve fısıltı gibi çıkan sesimle "Kusura bakmayın ama kimsiniz acaba?" Adam şaşkınlığını atlatmış olacak ki gözlerindeki şaşkınlığını yerini anlamlandıramadığım bir şefkat oturdu. "Ben senin abinim Feyza"

Yağmurun altında söylenmeyen cümleler, bir kitabın arasında unutulan mektuplar ve dokunulamayan duygular.

Su, tayini çıktığında Mardin’in adını yalnızca haritada bir şehir olarak biliyordu. Taş sokaklarını, gece sessizliğini, insanın içine işleyen sıcak rüzgârını bilmiyordu. En önemlisi, orada bir kalple karşılaşacağını da… Askeriyede hemşire olarak göreve başlayan Su için her gün disiplin, mesafe ve sorumluluk demekti.Beyaz önlüğünün ardında duygularını saklamayı öğrenmişti; çünkü bu şehirde zayıflık lüks sayılırdı.Hayat kurtarmak, sakin kalmak ve görevini eksiksiz yapmak zorundaydı.Pamir ise yıllardır görevdeydi. Emir vermeye, beklemeye ve gerektiğinde susmaya alışkındı.Bir komutan olarak duygularını kontrol altında tutmayı öğrenmişti; çünkü savaş alanında kalbin sesi duyulmazdı. Onların yolları bir kriz gecesinde kesişti. Ameliyathane ışıkları altında, kapalı kapıların iki tarafında…Biri içeride hayat için savaşırken, diğeri dışarıda beklemenin en ağır hâlini yaşadı.Bu bir ilk görüşte aşk değildi. Ne ani bir yakınlaşma ne de kolay bir itiraftı. Bu;bakışlarla başlayan, sessizlikte büyüyen, kahve molalarında nefes alan ve görev çizgilerinin arasında sıkışıp kalan bir bağdı.Su ve Pamir için aşk, yan yana ama temkinli durmaktı. Hisleri inkâr etmeden ama acele etmeden tanımaktı.Taş bir şehirde, iki güçlü insan, aynı nefesi paylaşmayı yavaş yavaş öğreniyordu.Çünkü bazı aşklar bağırarak değil,sessizce yerleşir insanın içine.Ve bazen bir şehir,insana hem yarayı hem de şifayı aynı anda sunar.

Eğer eski sevgiliniz, Türkiye`nin en büyük futbol takımlarından birine yeni transfer olmuşsa hayat sizin için çekilmez bir hâl almaya başlıyordu. Özellikle bu, sizinle aynı kulüpte çalışıyor olduğu anlamına geliyorsa. Hayat bunu bana birinci elden öğrenme şansı vermişti. "Sana maçlarını izlediğimi düşündüren ne?" Buz gibi çıkan sesimle duraksayıp yutkunduğunda ben bile sesimin tonuna şaşırmıştım. Yine de rahatsız değildim. "Beni hâlâ sevdiğine olan inancım." "İkimiz de yanlış şeylere inanmışız desene,"