Bir gencin serüvenleri

Sizlere bu kitabımda NURU PAŞA (NURİ KİLLİGİL): Baş karakter. Cesur, özverili ve duygusal bir kişilik. "Bakü`nün fatihi" olmasının yanı sıra, hayatının sonuna kadar Azerbaycan`ın bağımsızlığına sadık kalan bir vatanseverin hayatını anlatacağım. Umarım beğenirsiniz. Yorumlarınızı bekliyorum.

10. yüzyıl Orta Asya`sının uçsuz bucaksız bozkırında, bir yanda kılıcının hakkıyla sürgün bir askerden güçlü bir Uç Beyi`ne dönüşen Togan alp. Diğer yanda, babasının yurdunu korumak adına bir bedel olarak Togan`ın otağına gönderilen asil ve yaralı Çiçek Hatun. İç Oğuz ve Dış Oğuz`un, Kara Budun ve Ak Budun`un hikayesi. Tiktok`taki @bozkir.hikayeleri.ai hesabımdan paylaştığım ve kısa sürede çok sevilen Bozkırın Çiçeği adlı ai webtoon`un romanlaştırılmış halidir.

Orta çağda yaşayan Coralie Avelmont, Velmoria varisi. Babası büyük bir hastalığın eşiğindeyken son vasiyeti olarak ezeli rakipleri blackmere krallığını ele geçirmesini ister. Coralie bunun üzerine yola çıkar. Velmoria ve blackmere`ün geçmişe dayanan düşmanlıkları son bulcak mıdır? Lakin Coralie`ın bilmediği bişey vardır, Blackmere`ün varisininde en az onun kadar hırslı olduğu. "Bir süre sonra elimde çok kan olacak" "Neden?" "Tahta çıkmak başarıdır. Başarıya ulaşmak içinse elini kana bulaman gerekir. Kısacası bir taht Kandan doğar" "Senin için başarı demek taht mı demek yani? Yanlış mı anladım Yoksa benim tanıdığım küllü ay gerçekten acımasız biri mi?" "Hayır doğru anladınız" Krallıklar düşer, sırlar ortaya çıkar ve bir varis herşeyi değiştirebilir...

"Ben bu sonu kendi ellerimle Göğ`e armağan ettim!"

Kendisini günümüzden 2.Göktürk Kağanlığı döneminde bulan Teğmen Burçin`in aksiyon dolu serüveni.

1174 İnsanoğlunun en güçlü silahı hâline gelen din, tarihte bir kez daha kan ile yazıldı ve kan ile kapandı. Cüzzam Krallığının bir başka büyük dini tahtına oturan IV. Baldwin ve biz İslam devleti arasında Kudüs`ün meydan toprağına din, siyaset ve güçlü olmanın bedeli kast sistemi savaş olarak düştü. Lakin genç kız ve genç erkek kral savaş ile beraber sadece savaşta karşı karşıya kalmadıkları,inandıkları dinlerin de karşı karşıya kalmasıyla birlikte bu aşkın doğurduğu din karmaşası savaşı daha da alevlendirirken imkansız bir yeni aşk öyküsünün ağıtını tarihe yazıyor, henüz 24 yaşında ölüm tecelli eden genç bir kralın Kudüs toprakları üzerinde yatan ölü bedeninde geziniyordu. 📍Dikkat Bu hikayede dinsel olay örgüleri ve din tarikatları mevcuttur. Açıkça yazılmış ölüm sahneleri ve çeşitli dinlerden ayet ve ritueller bulunmaktadır. Herhangi bir dini aşağılama yapmaz gerçeklik algısından dışarı çıkmaz. Her hafta cuma günü yeni bölüm güncellemesi, hikâye 2005 yapımı Kingdom Of Heaven filminden ilham alınarak yazılmıştır.

Bir kitap yazdığını düşün. İçindeki krallık; entrikası bol, kardeşlerin bile birbirine düşman olduğu, taht için birbirleriyle mücadele ettikleri bambaşka bir evrende. Her kitapta olduğu gibi bunda da bir baş karakter var elbette. Günü geldiğinde tahtı alıp tacı giyecek, yeni kral olacak bu prens için her şey yolunda. Peki ya kitabın kötü adamı olarak yazdığın başka bir prens, öleceği gün odanda belirir ve kaderini değiştirmen için seni kitabın içine çekerse?

Boynumda hissettiğim keskin soğuklukla yavaşça ayağa kalktım arkamı döndüğümde kılıcını boynuma dayamış adamın kahveleri ile karşılaştım BİR VİCDAN MESELESİ... Savaşlar yaşanmadığı için eski devletlerin ayakta durduğu bir paralel evrende yaşayan Alya`nın hayatı Bir laboratuvarda yaşayan Alya zamanının insanını kurtarmak için bir zaman yolculuğu yaparak geçmişe gidiyor İnsanları kurtarmanın yolu ise savaştan geçiyor geçmişte vicdanının çığlıklarıyla boğuşan Alya görevini tamamlayabilecek mi? Aşık olduğu o adamın gözlerine baka baka ihanet edebilecek mi? Gelecek, geçmişi yakmaya değer mi? Milyarlar ile milyonlar arasında seçim yapmak zorunda kalan bir vicdanın hikayesi...

Osmanlı İmparatorluğu`nun göz kamaştıran ama tehlikelerle dolu sarayında, Kafkas kökenli, genç bir cariyeyi, Lale`yi merkeze alıyor. Saraya on dört yaşında getirilen Lale, burada iki yıl süren yoğun bir eğitimden geçirilmiştir. Bu eğitim ona Farsça ve Arapça dilleri, edebiyat, musiki, dikiş nakış gibi geleneksel saray zanaatları ile birlikte, saray adabı ve harem kuralları hakkında derin bilgi kazandırmıştır. Lale`nin masum güzelliği, keskin zekası ve sarsılmaz azmi, onu Valide Sultan`ın keskin bakışlarının ve haremin acımasız rekabetinin odağı haline getirir. O, sadece bir cariye değil, bu altın kafesin içinde yeşeren bir umut, bir bilmece, belki de bir fırtınanın habercisidir. Lale`nin her adımı, onun ya yükselişine ya da düşüşüne zemin hazırlayacak, kendi kaderini yeniden dokuyacaktır.

Bazı hükümdarlar taç taşır, bazıları da kaderini. Yüzünü örten maske, bir gizleniş değil; zamanın çizdiği bir huduttur. Onun ardında duran, hükmü sesinde değil suskunluğunda taşıyan bir iradedir. Taht, ona verilmiş bir yükseliş değildir. Her gün yeniden omuzlanan bir yüktür. Ama o, yükü taşırken eğilmez; çünkü eğilen sırt, hükmü kaybeder. Zaman bedenine dokunur, iradesine değil. Sessizlik içinde büyüyen bir kudret vardır onda; gürültüye ihtiyaç duymayan, tanıklıkla yetinen bir güç. Yazgısını hep bildiğini sanan kral kaderin ona asla sunamayacağı bir armağanla tanışır Ama o bu armağanı bir keder olarak görür Bu gerçekten bir keder mi ? Yoksa armağan mı ? (Bu hikayede geçenler tamamen hayal ürünüdür benzerlikler tamamen tesadüfidir !!)

Bin cihana değişmem şu öksüz Türklüğümü...

Bir savaş ne kadar kanlı olabilirdi ya da ne kadar acımasız ? Sorusunun cevabını sizlere kendi yazmakta olduğum hikayeden anlatayım. Bu hikayede geçen kişiler gerçek kişileri yansıtmıyor ama verilen bilgiler detaylı araştırmalar sonucunda sizlere sunulmuştur.

"Yazgının izi sizi bulacak. Döngü tamamlanınca yurt yeniden sizi çağıracak. İçinizdeki kurt sizinle yeniden doğacak." Modern zamanın telaşı arasında aralanan bir kapıdan geçen üç gencin Göktürk dönemine gelişleri ve onları obaya bağlayan üç Göktürk gencinin yaşadıkları maceraları anlatıyorum.

Erkek kılığına giren birini tanıyorum. Kızıl saçlı, çilli ve mavi gözlü. Peçeyle yüzünü saklıyor. Yüzbaşından kılıç eğitimi alıp, Onunla yolculuk yapıyor ve aynı çadırda kalıyor. Kadın olduğu anlaşılınca evlenmek Yüzbaşı ile evlenmek zorunda kalıyor. Bu kim mi? Mahinur Hatun`dan başkası değil.

Akşam güneşi avluyu altın rengine boyarken, taşlar üzerinde hafif bir rüzgâr esiyordu. Şehsuvar, iki katlı konaklarının geniş avlusunda yürüyordu. Elinde eski bir kitap vardı, ama gözleri uzaklara dalmıştı. Gözlerindeki derinlik, artık sadece meraklı bir genç kızın değil, çevresinde sözünün dinlendiği, aklı ve zekâsıyla saygı kazanan bir kadının bakışıydı. Arslan, kırsaldaki evinden dönmüştü. Atını bağladıktan sonra avluya girdi. Mavi gözleri, Şehsuvar’ın bal rengi gözleriyle buluştu. Aralarında bir sessizlik vardı; bu sessizlik, yılların birikimi değil, yılların ortak anlayışı ve güveniyle oluşmuş bağın sessizliğiydi. “Akşam rüzgârı serin,” dedi Arslan, ağır ve ölçülü sesiyle. Şehsuvar gülümsedi; gülüşünde artık sadece gençlik heyecanı yoktu, hem zekâsını hem duygusunu yansıtan bir denge vardı. “Serin… ama güzel. Kitaplarımı okuyacak zaman bırakıyor bana,” diye yanıtladı. Arslan bir adım yaklaştı, gözleri Şehsuvar’ın gözlerinde gezindi. “Biliyor musun,” dedi, “senin bu bakışın beni hem düşündürüyor hem de cesaretlendiriyor.” Şehsuvar hafifçe başını eğdi. “Sen de öyle, Arslan… Herkesin yapamadığını yapıyorsun. Gizli projelerin, stratejilerin… benim asla cesaret edemeyeceğim şeyler.” Arslan dudaklarını kıpırdattı, hafifçe bıyığını düzeltti. “Belki de… biz birbirimizi bu yüzden tamamlıyoruz.” O an, avluda gölgeler uzarken, iki kişi sadece birbirine bakmıyordu; geleceklerini, çevrelerini ve hayatlarını birlikte inşa edeceklerini hissediyorlardı. Uzaklarda çocukların sesi geliyordu. Aniden bir gümbürtü koptu; dışarıdan bağırışmalar ve çığlıklar duyuldu. İkisi de şaşkınlıkla birbirine baktı. “Arslan… neler oluyor?” Şehsuvar nefes nefese sordu. Arslan’ın gözlerinde öfke belirdi. “Bodruma inip saklan, Şehsuvar! Hemen! Ben gelene kadar oradan ayrılma. Sana öğrettiklerimi unutma sakın!” Şehsuvar, kocasının dediğini yaptı; kalbi hızla çarpıyordu. Bodruma indi, kapıyı sessizce kapattı ve nefesini kontrol etmeye çalıştı. Avluda Arslan’nın sesi ve dışarıdaki kargaşa birbirine karışıyordu; ama o biliyordu ki, şimdi sadece beklemek ve güvenmek gerekiyordu.

Yaşamak istiyorsan unutma , KOD02

​"Binlerce yıl önce, Kapadokya’nın derinliklerinde bir sır mühürlendi. Hititlerin yer altı şehirlerinde yankılanan o kadim fısıltı, yeni bir koruyucu mu bulmuştu? Elinde sönmekte olan feneriyle genç bir adam, bugün o labirentlere girdiğinde sadece geçmişi değil; kendi kaderini de keşfedecekti. Duvarlardaki Hititçe yazılar kanla değil, inançla yazılmıştı. Ve o mühür bir kez kırıldığında, tarih yeniden yazılmaya başlayacaktı."

Osman Bey`in kızı Umay hatun ve karesi Bey`in oğlu tuğrul bey

Çok çok eski zamanlardan bugüne İnsanlar ve Ezakiler arasında süregelen bir savaş vardı. İki ırkı da tüketen, bitmeyen bir savaş. Bir gün iki ordu hayatlarındaki en büyük savaşı vermek için Demirci Vadisi`nde karşı karşıya geldiler. İnsanların Kralı olarak Kadu, Ezakilerin Kralı olarak Zend savaşta öne çıktı. Ancak bu savaş diğerlerinden çok farklıydı. Savaş esnasında kadim ağaç onları uyardı ve yıllardır süren bu savaşı bir şekilde durdurdu. Uzun süre iki krallıkta da barış hüküm sürdü. Aradan yıllar geçti. Bu barıştan rahatsız olmuş Ezakilerin önde gelenlerinden biri, barışı kanla bozdu. Bütün umutların tükendiği o an yaşlı Kral Kadu kadim ağaca sığındı. Ağaç ona halkını kurtaracak sırrı açıkladı. 12 kutsal yaratık ve cillelerin gücü. Bunu fark eden Ezakiler Kadu`yu durdurmak için yola çıktı. Bu uzun mücadelenin sonunda barış yeniden hüküm sürecek mi? Kapının ardındaki gerçek, sandığınızdan çok daha karanlık. Unutulan gerçege tanıklık etmeye hazır olun. Çünkü Kadu`nun sırrı korunmalıydı, ve siz şimdi nedenini öğreneceksiniz. Cille`nin geçmişini öğrenmeye hazır mısınız? "Tarih her zaman tekerrür etmez, çünkü bazen biri buna `dur` der."

Bir uç beyligin yükselişi

1918… Osmanlı İmparatorluğu kan kaybediyordu. Haritalar, kalemle değil kanla çiziliyor, milletler hayal olup yıkıntılar altına gömülüyordu. Geceleri top sesleri değil, halkın içten içe çürüyen umudu yankılanıyordu. Her şey, bir devrin sona erdiğini haykırıyor; ama kimse bunu yüksek sesle söyleyemiyordu. Saraylar sessiz, sokaklar tetikteydi. Sadakat bir yemin değil, bir yük olmuştu. Dostluklar kırılgan, ittifaklar rüşvetle örülüyordu. Herkes birbirini tartıyor, her bakışta bir hainlik, her susuşta bir sır gizleniyordu. Çünkü bu, bir savaşın değil — bir çözülüşün hikâyesiydi. Ve böyle zamanlarda, gerçek savaşlar cephelerde değil, zihinlerde kazanılırdı. Tetikten önce fikir, silahtan önce strateji konuşurdu. Taşlar tahtaya dizilirken aslında insanlar dizilirdi. Her piyon bir halktı. Her vezir, ya bir ihaneti temsil ederdi ya da suskun bir kahramanlığı. Bu, görünmeyen bir savaşın hikâyesidir. İçinden ihaneti, sadakati, sükûneti ve ihtilali aynı anda geçiren bir satranç tahtasında; akıl, cesaretle; vicdan, korkuyla yüzleşir. Taşlar yer değiştirdikçe, kader de yönünü değiştirir. Ve bazen… Bir ülke yeniden doğar.

Dünya bir gecede sustu. Sokaklar boşaldı, şehirler karanlığa gömüldü. İnsanlık, kendi sonunu izlerken hiçbir şey yapamadı. Salgın hızla yayıldı. Önce panik başladı… sonra kaos… sonra ölüm. Şimdi geriye kalan tek şey hayatta kalma savaşı. Mete, bu yıkımın ortasında nefes almaya çalışan bir adam. Ama karşısındaki tehlike sadece enfekteler değil. Açlık, soğuk, ihanet ve insanın içindeki karanlık da peşinde. Bu yeni dünyada kurallar değişti: Güvenmek intihardır. Merhamet zayıflıktır. Sessizlik ise bazen hayatta kalmanın tek yoludur. Ve Mete çok geçmeden anlar… Bu kıyamette en korkunç olan şey ölüler değil. Hayatta kalanlardır.

Zamanın kapısı açıldığında, geri dönülen yer çoğu zaman insanın kendisidir. Hudut, zamanın değil insanın sınırını çizer.

Mehpare`nin küçük yaşta yanlışlıkla geçitten geçip günümüze gelmesi ile bugün ki dünyada geçer. Yıllar sonra farkında olmadan tekrar geçidi kullanarak obasına, ailesine döner.