Benim ad?m G�ne? Alkan. Baz?lar?n?n "anas?z babas?z yetim" dedi?i, fakat d�?man?n?n bile sayg? duydu?u K?demli �ste?men G�ne? Alkan. Hayat?m, ya?murlu bir 12 Ekim sabah?, yetimhane kap?s?na b?rak?ld???m o g�n ba?lad?. Do?du?um an teredd�t etmeden terk edilmi?tim. O g�nden sonra kimseyi kaybetme l�ks�m olmad?, ��nk� kaybedecek kimsem yoktu. Ta ki hayat?m?n temelinin bir yalan �zerine kuruldu?unu �?renene kadar.

Yirmi dokuz y?l �nce, masumiyetim bir ter�ristin intikam oyununa kurban gitti. Bir baban?n kararl?l???, bir annenin sevgisi ve bir ailenin hayat? o oyunun enkaz?nda kald?. Benim ger�ek ailem de o enkaz?n i�indeydi.

Ama o enkazda bir ?ey daha kaybolmu?tu: G�ne?`in kalbindeki o k���c�k ne?e k?r?nt?s? ve yumu?ac?k ger�ek benlik. Y?llard?r g�rmezden geldi?i, sert kabu?unun alt?nda saklad??? o k?r?lgan G�ne?.

Bu yol, onu yeniden tamamlayacak, sert duvarlar?n? k?racak ve hayat?nda eksik olan o tek par�ay?, o k���c�k ne?e k?r?nt?s?n? bulmakla ilgili.

G�ne?, ailesinin sevgisinde kaybolan benli?ini bulmak ve o k?r?k g�ne?i yeniden yakacak olan ????a ula?mak zorundad?r.

Bir �?retmen �?rencisinin gelece?i i�in ne kadar ileriye gidebilir?

1998 y?l?.

Erdem makina m�hendisi, mahallede ismi �ok�a duyulan ve sevilen bir gen�tir. Almanya�dan T�rkiye�ye d�nd�?�nde annesi ilk i? onu evlendirmeye kalkar.

Lakin evlendirmek istedi?i k?z Erdem�den 8 ya? k���k, okuma hayalleri olan ancak ailesi taraf?ndan bask?lanan bir k?zd?r.

Gen� bir �?retmen olan G�liz, yeni mezun etti?i bu gen� k?z?n b�yle bir evlili?e s�r�klenmemesi i�in her yolu dener.

Nihayet kendini yalan bir a?k?n i�inde bulur.

?

"Frezya �i�e?i umudu simgeliyormu?, sen kaybetti?in umudu yeniden kazan diye i�imdeki umudu getirdim sana."

Dilay umudunu kaybetmi? bir kanser hastas?d?r. Hayat? zorluklarla ge�en Dilay`?n tutundu?u tek ?ey mesle?iyken kanser hastas? oldu?unu �?renmesi ile tutunacak dal? kalmaz.

O b�yle d�?�n�rken ger�ek onun yan?ba??ndad?r. Hem ger�ek ailesini hem de kald??? hastanede a?k?n? bulan Dilay`?n hikayesi...

Merak ediyorsan e?er, �nden gel!

G��, kontrol ve tak?nt?... Baz? evlerde sevgi bile bir emir gibidir.

Yade Sanem Yi?it babas?n? topra?a verdikten sonra hayat?n? yeniden kurmak ister ama Pulsar Averin, o gece Yade`yi yan?nda tutmaya karar verir. Malik�nenin duvarlar? sessizdir... kurallar? de?il.

Pulsar Averin`in d�nyas?nda ise tek bir kural vard?r: direnmek ac?y? uzat?r.

Bu karanl?k d�nyan?n i�inde hi�bir yara ard?nda iz b?rakmadan kapanmaz.
Kur?un iz b?rak?r, ten hat?rlar.

"Se�eneklerin var gibi davran?yorsun ama sana daha �nce de s�yledim, bu evden i�eri ad?m?n? att???n andan itibaren hi� olmad?, olmayacak da."

Tek başına İstanbul`da yaşayan kimsesi olmayan konservatuar mezunu Yazgı Ona gelen teklifle bir otelin alt katında grubu ile birlikte şarkı söyleyeceklerdi solist olduğu grupla birlikte sahneye çıktı ama o gece birinin çok dikkatini çekti ama aynı zamanda yazgı`da o kişiyi fark etti. Yazgının ilk bakışı ve ilk görüşüydü ama karşı taraftan emin değildi bu bakışları biliyordu bu ilk değil sanki kendi yarattığı şaheserine bakıyormuş gibi bakıyordu. Bir anda şarkı söyleyerek geçirdiği günler tapa taklak olmuştu o kendi hiç bilmediği bir ailede hiç görmediği bir ülkeye gelmişti. 🛑BU KURGU TAMAMEN BANA AİTTİR HİÇBİR ŞEY GERÇEK DEĞİLDİR TAMAMEN HEPSİ KURGUDUR HEPSİ TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR ÇALINTI KOPYALAMA BUNA BENZER ŞEYLER DE GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR OKUDUĞUNUZ İÇİN TEŞEKKÜRLER.

Sanat galerimin açılışı için son dokunuşları yaparken, Kintsugi sanatını kullandığım vazoya ilgiyle baktım. Lacivert vazodaki sır, geceyi andıran derin bir deniz gibi; çatlaklar ise altınla ışıldıyordu. Her bir kırık bana geçmişin bir anısını fısıldıyordu. Kırık her bir parçayı altın rengiyle onardım. Vazonun üzerinde küçük küçük yıldızlar serpiştirmiştim; kuzey yıldızını andıran, yol gösteren ışıklar. Onlara bakarken içim gururla doluyor. Kırılan vazo mucizevi bir şekilde bir araya geldi. Parçaları belli oluyor ama orada işte, hâlâ güçlü. Bu sanat kalbimde kırgın bir kalbin yeniden doğuşunu hatırlatır gibi çarpıyordu. Altın çizgiler galerinin loş ışıklarıyla parlıyor, küçük yıldızlar zemindeki gölgelerle dans ediyordu. Gözlerim ondan ayrılmıyor. Güzel, öyle değil mi? Kırıldığı için utanmıyor. Aksine, kırıldığı yerlerden ışıldıyor… Tıpkı biz insanlar gibi. Bir eşya parçalanır; kırıklar ortaya çıkar, eksikler görünür. Ama işte tam o noktada Kintsugi ortaya çıkar. Altın, gümüş veya platinle bir araya getirilir parçalar. Parçaların birleştiği yerler, ışığı yansıtan çizgiler gibi parlar; geçmişin yükünü, zamanın acısını ve tekrar doğmanın güzelliğini anlatır. Kintsugi, kırılmışın yeniden doğuşu; tam da bu yüzden, kusursuzlukla değil, kırılganlıkla güzeldir. Her altın çizgi, yaşanmışlık ve sabrın şiirsel bir izidir; her çatlak, bir ruhun hikayesini taşır. Sanat galerisi, sohbetlerin uğultusu ve kadehlerin tok sesleriyle doluydu. Yaklaşan ayak sesleri bana tanıdık bir koku taşıdı: vanilya ve sandal ağacının sıcak karışımı, hafif tütün notalarıyla Kaan’a özgü bir koku. Gözlerimi özlemle birkaç saniyeliğine kapattım, anılar zihnimde film şeridi gibi akarken, kalbim hafifçe hızlandı. Gözlerimi açtığımda, Kaan önümde duruyordu. Galerinin kalabalığı, bir an için tamamen silinmişti. Sanki zaman sadece ikimizin etrafında dönüyordu. “Biliyor musun,” dedi Kaan, sesi fısıldar gibi ama her kelimesi ağır ve anlamlı, “Bu vazo… Kırık parçalarını bir araya getirdiğin o şaheser, senin ellerinden çıktı. Her çatlağı onardın ve ortaya gözle görülür bir masal çıkardın. Bizim masalımız gibi." Sesinin derinliği, gözlerindeki kararlılık beni içine çekti. "Biliyorum, kalbini ve güvenini kırdım. Ama ben hâlâ bize karşı büyük bir umut besliyorum. Bu vazoyu onardığın gibi, biz de kırılan her parçayı birlikte onarabiliriz. Nare… Senin için her şeyi yaparım. Bu zamana kadar da sadece seni korumaya çalıştım." Kalbim hızla atarken, nefesimi topladım ve karşılık verdim. “Boşanmamızı ailem için ertelediğimi biliyorsun. Her şey benim için fazlasıyla zor lütfen daha fazla zorlaştırma Kaan." deyip derin bir nefes aldım. Kaan tedirgin bir şekilde ellerime doğru uzandı. “Bekleyeceğim. Ne kadar sürerse sürsün, her kırık parçamızı birlikte onaracağız. Ve sana ait kalacağım, Nare… Senden asla vazgeçmeyeceğim.” Acının tebessümü dudaklarıma yansırken, bakışlarımı birleşen ellerimizden onun gözlerine doğru çevirdim. "Çaban nafile. Artık her şey için çok geç. Sen... Beni kaybettin Kaan. Eskiden sana hissettiğim huzur, güven, umut... Kalbimde bir parçası bile kalmadı. Seni dünyadaki tüm duyguların en güçlüsüyle seven bir kadını kaybettin." Onu bırakmamdan korkar gibi elimi daha sıkı tuttu. Kalbimde fırtınalar koptu, düşmemek için onun beni tutmasına izin verdim. Belki de son kez yan yana duruyorduk. Çenesini omzuma dayadı ve derin bir nefes aldı. Dışarıdan görenlerin imrendiği aşkın acı verici ateşinde yanıyorduk.

Siz: selamm Siz: biliyorum sizi deli edeceğim ama önemli bir işim varr Siz: zengin koca bulurum Siz: kaslı hemde Siz: evlenelimmi 0527**: kimdiniz 0527: çocuklarla uğraşamam Siz: tüh gelecekte bizim olacaktı

Karmen Asena Alsay arkadaşlarıyla oynadığı doğruluk cesaretlik oyununda cesareti seçer. Arkadaşları görev olarak bir numara tuşlayıp ona yazmasını ister. Karmen Karşı da ki kişiyi amca veya dede sanar ve bir iki mesaj atıp onu siler ancak Buraz Alpay Karalar`ın namıdeğer Serserinin onu bırakmaya pek niyeti yoktur.

Ben Mavi 24 yaşındayım bir ailem yok aslında şöyle demek daha doğru olur sanırım hâlâ hayatta olsalar bile beni terk ettikleri günden beri benim için yoklar Beni bıraktıkları günden sonra zor da olsa okuluma devam edip hayallerime ulaştım ve şu an bir devlet hastanesinde doktorluk yapıyorum Mavi aniden aldığı tayin isteme kararıyla kendini yepyeni bir hayatın ortasında bulur yeni şehrinde sıfırdan bir yaşam kurumuştur ama bazı olaylar hiç tahmin etmediği gibi gelişir belki de orada kendisini bekleyen bütün hayatını değiştirecek biri vardır

"G�nd�z�n ????? kimli?imi korur, gecenin karanl??? ise vatan?.

Benim d�nyamda bir hata, binlerce insan?n hayat?na mal olurdu. Bu y�zden kimseye g�venmedim, kimseyi i�eri almad?m. Bir asker, benim gizemimi ��zmeye ant i�ene kadar...

O, emirlere ve disipline sad?kt?; ben ise g�lgelere ve kodlara. ?ki farkl? hayat, tek bir tehlikeli g�rev ve ka�amad???m?z o �ekim.

�Benden ne sakl?yorsun?� diye sordu.

G�l�msedim. �Bilmek istemeyece?in kadar �ok ?ey.�"

Gülce ile hayatına yeni girdiğini zannettiği Poyraz`ın hikayesidir. Hayat bazen en olmadık yerlerde karşımıza hayatımız olacak o kişiyi çıkarır. Tesadüf sandığımız karşılaşmalar belki de tesadüf değildir. Argo kelimeler bulunmaktadır. Başlangıç tarihi: 31.03.2026

Mahalleye gelen Altu? yeni bir arkada? grubuna dahil olur ve Leyla zaman i�inde Altu?`a a??k olur. Ani bir kararla anonim olarak yazmak ister..

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

Ben bulutlara bile anlam yükleyen insanım. Bana öyle bakma...

Hiç yazdığınız cümlelerden dolayı pişmanlık hissettiğiniz oldu mu? Her zaman kelimelerin gücüne inanan biriydim. Yazarlığı sevme sebeplerimden biri buydu. Bu dünyanın içine düşene kadar dikkatli biri olduğumu düşünüyordum. Konuşurken kullandığımız kelimelerin önemi de bununla aynıdır. Şimdiye kadar altı kitap yazdım. Bir gün, yazdığım kitaplardan birinin içine hapsolacağımı hiç hayal etmemiştim. Eğer bu hayatı ben yazdıysam, uyandığım hayat benim sayılır mı? Cumhuriyet Döneminde annemden babama, hatta beni istemeye gelen Cihan Paşa ve ailesine kadar herkesi yazan ve olay örgüsünü oluşturan kişi ben olduğum için yaşadıklarım gerçek dışı geliyordu. Hangi hayatımın hayal olduğunu sorgularken, hayatımdaki insanların karakterini tek bir kalemle belirleyen kişi olmanın tedirginliğini yaşıyorum. Farklı bir seçimin her şeyi nasıl değiştirebileceğini bilmiyorum. Yazarken de farklı bir şey yapmak istememiştim zaten. Kendimi başrolün yerine koyup, ben olsam ben de bunu yapardım demiştim. Yazdığı karakterle bağ kurmayan yazar yoktur. Yazdığım karakterler de az çok bana benziyor. İnsan kendi yarattığı dünyada rahat hissetmeli, öyle değil mi? Ama sorun şu ki: Ben bu kitabı bitiremedim. Yazmayı bitiremeyip yarım bıraktığım kitabın içine hapsoldum. Sonunu bilmediğim bir kitabı nasıl bitirecektim?

"Bazı insanlar küllerinden doğar, bazıları ise o küllerin içinde boğulur." O gece, sağanak yağmurun altında metalin metale çarpma sesi sustuğunda; bir hayat bitti, bir diğeri o enkazın içinden ayağa kalktı. Ayris, gözlerini zifiri bir karanlığa açtı. Ne bir isim, ne bir geçmiş, ne de onu ölüme sürükleyen o son viraj... Hafızası bir hiçlikten ibaretti ama ruhu hâlâ aynıydı: Mağrur, keskin ve sarsılmaz. Karanlık dünyasının kapılarını bu gizemli kadına açan Ateş, sadece yardıma muhtaç bir kazazedeyi kurtardığını sanıyordu. Ancak karşısındaki kadın, bir kurbandan çok, tahtını arayan bir kraliçe gibiydi. Şakağından sızan kana rağmen çarşafların kalitesini sorgulayan, ölümü ensesinde hissederken bile duvarındaki tabloyu düzelten bu "Küçük Prenses", Ateş`in bugüne kadar kurduğu tüm sert kuralları yerle bir etmeye kararlıydı. Ayris kim olduğunu hatırlamıyordu. Ama birileri onun kim olduğunu çok iyi biliyordu. Ve o gece yarım kalan işi bitirmek için kapıya dayandıklarında, karşılarında sadece savunmasız bir kadın değil; Ateş’in bile hayal edemeyeceği kadar derin bir uçurum bulacaklardı. "Kaçtığım şey her neyse, onu benden önce bulmaman senin yararına olur. Çünkü ben uyandım ve artık hiçbir şey eskisi kadar mükemmel olmayacak."

Bazı aşklar nikâhta değil, mezar taşında susar. Bazı vedalar ise hiç söylenmemiştir. Sude, güçlü durmayı meslek edinmiş bir psikologtur. Ama sevdiği adamın adı anıldığında, en derin yaraları kanar. Emre… Üniformasıyla sevmiş, sessizliğiyle yakmıştır. Bir şehit haberiyle yarım kalan bir aşk, yıllar geçse de dinmeyen bir mâteme dönüşür. Geçmişle şimdi arasında sıkışmış anılar, susulan gerçekler ve sabırla taşınan bir acı… Mâtem-i Aşk, sevmenin bedelini ömür boyu ödeyenlerin hikâyesi.

12 saat, 4 günahkar, devasa yalan! Yer altındaki ölümcül maskeli baloda oksijen bitiyor. Bu zihinsel labirentten çıkış yok!

Katre, küçük yaşta ailesini kaybettiği trafik kazasının ardından hayattan uzaklaşmayı seçmiştir. Yıllar boyunca kurduğu düzen, geçmişinden kaçmasına yetmiş gibi görünse de hayatına giren yeni insanlar her şeyi değiştirecektir. Çünkü onlar, yıllardır bir kaza olarak bilinen o gecenin aslında göründüğü kadar masum olmadığını bilmektedir. Katre, ailesinin ölümüne dair gerçeğin peşine düşerken yalnızca saklanan sırlarla değil, yıllardır kaçtığı geçmişiyle de yüzleşmek zorunda kalacaktır. Bazı gerçekler ortaya çıktığında hayatı değiştirir. Bazıları ise insanın kim olduğunu.

Canınız sıkıldığında okuyabileceğiniz çerezlik hikayeler topluluğu..

Bu kitabın telif hakkı tamamen bana aittir , alıntı, benzerlik yapılmasına karşıyım. Biri, spot ışıklarının altında binlerce kişiye ruhunu haykıran gürültülü bir melodi... Diğeri ise kütüphanenin kuytu köşelerinde, dağınık A4 kağıtlarına kendi yalnızlığını fisıldayan sessiz bir gölge. Bora Yankı, hayatı sahnelerden, alkışlardan ve kalabalıkların coşkusundan ibaret olan bir rock solistidir. Onun dünyasında her duygu yüksek perdeden yaşanır, her firtına bir şarkıyla kopar. Ta ki eylül ayının o serin gecesinde, kampüs festivalinin en arkasındaki loş kör noktada dikilen o yabancı kızı görene kadar. Herkes sahneye çekilirken, elindeki kalın kitaplarla dünyaya görünmez duvarlar ören bu kız, Bora`nın içindeki isimsiz sızıyı tetikler. Umay Akça, kalabalıkların gürültüsünden kaçıp kütüphanenin mutlak sessizliğine sığınan, kendi hayatının taslaklarını odasındaki beyaz sayfalara gizleyen disiplinli bir yalnızdır. Kendi dünyasında açtığı o derin savaşı, kalemiyle kağıt üzerinde vermektedir. Bora, o gizemli gölgenin peşinden kütüphanenin ağır sessizligine adım attığında özgüvenini kaybeder, yaklaşamaz. Ancak o masanın köşesinde, dağınık A4 kağıtlarının üzerinde karalanmış o iki kelimeyi görür: Gölge Ritmi. "Herkes sahnedeki müziği dinler, Bora. Kimse arkadaki gölgelerin ne kadar gürültülü olduğunu bilmez." Zıt dünyaların, sessiz taslaklarda buluşan büyüleyici hikayesi.

"Merza..." dedi, nefesi dudaklarıma değerken. "Seni seviyorum demeyeceğimi sanıyorsan beni hiç tanımamışsın." Yutkundu. "Seni seviyorum. Sana sahip olmayı hiç hak etmeyecek kadar çok seviyorum." Göğsümde bir şeyler parçalandı. Onun acısı, benimkine karıştı. "Peki..." dedim fısıltıyla. "Madem seviyorsun neden kaçıyorsun?" O anda gözlerini açtı. Bakamadığı tüm anların intikamını alırcasına, beni öyle bir bakışla delip geçti ki, kalbim göğüs kafesime tutsak oldu. O bakışta hem aşk, hem korku, hem teslimiyet, hem de sonsuz bir çaresizlik vardı. "Çünkü..." dedi, dudakları benimkine dokunacak kadar yaklaşarak, kelimeleri adeta dudaklarımdan çeker gibi fısıldadı. "Eğer şimdi seni öpersem bir daha bırakamam..." 𓇢𓆸 Üst komşunun evinden gelen müzik sesinden rahatsız olan Avukat İzgi Merza Soylu komşusuna yazar. Halbuki bilmediği bir şey vardır: Yazdığı adam, sevgilisinin ezeli rakibi olan "VSD" lakaplı boksör bir savcıdır. 𓇢𓆸 Kitap çok kısa bir texting bölümüyle başlayıp, sonrası düz yazı olacak şekilde ilerliyor. İlk 4 bölüm çok kısa ama diğer bölümler gittikçe uzuyor, bilginize. Ayrıca yorumlarda başka kitaplardan ve başka kitap karakterlerinden bahsetmezseniz sevinirim. Başlangıç tarihi: 28 Mart 2025. Kitapta geçen tüm kişi, yer, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünü olup, gerçeklikle hiçbir ilgisi yoktur. Her sahne kurgudan ibarettir.

TARİH: 6 ŞUBAT 2023 SAAT: 04.17 Gecenin bir vakti kopan bir gürültü yaşanan büyük bir sarsıntı 11 şehirde duyulan yardım çığlıkları Yıkılan 6.624 bina ve altında kalan milyonlarca insan Bunlardan sadece biriydi Mihriban Öztürk ve beş yıldır sevdiği adam Murat Kaya enkaz altında başlayan bir aşktı onların ki... Hikâye kurgusu tamamiyle bana aittir çalınamaz ve kopyalanamaz.

Bildiğin her şey bir yalandan ibaretse, gerçeği öğrenmeye ne kadar hazırsın? Hayatını bir yalan üzerine kuran bir adamın kızı, o yalanın yıkıntıları arasında kendi gerçeğini arıyor. İki ölüm, bir mektup ve karanlıktan gelen bir adam... Afra için artık sadece iki seçenek var: Ya geçmişin enkazında yok olacak ya da kendi intikamını kendi elleriyle yazacak.

Umay en yakın arkadaşı Ezel` le artık ezelî düşman olmasını umursamamış ve Ezel`le iletişimini kesmişti. Daha sonradan Ezel` le bir çok kez tekrar arkadaş olmak istemiş ancak Ezel` in kindar kişiliğinden dolayı hırs yapmış ve onunla bir daha muhatap olmamaya hırs yapmıştır Ancak... Uzun süre sonra Ezel aldığı bir haber sonrasında kendine gelememiş ve Umay`a tutunmuştur Aralarında geçen onca olay sonrasında yaptıklarını unutabilir ve normal arkadaşlıklarına devam edebilirler mi?