Safir kitabımın devam kitabıdır. Bağımsız okunabilir.

Tek isteği; bebeğiyle sakin bir hayat kurmak olan bir kız, bebeğinin babasının eli kanlı bir mafya olduğunu öğrenir.

Öfke. Artık ona duyduğum en büyük duygu bundan ibaretti.

"Ya...yalvarırım, beni öldürme" "Şşş, sana zarar vermeyeceğim. Sen zarar vereceğim son kişi bile değilsin" "N-ne istiyorsun benden?" "Vakti var, güzelim. Zamanı geldiğinde bundan sonra sadece sen ve ben olacağız. O günü iple çekiyorum..."

Kaçırılan genç kızlar, dondurulan hayatlar ve çığlıkların porselenin altında sessizleştiği bir atölye. 🔞 "Güzellik, nefes almayı bıraktığında kusursuzlaşır." Sammy için lise koridorları, içinde yürümek zorunda olduğu kirli bir bataklıktan farksızdı. O, yaşayan her şeyin içindeki o kusurlu "et" yığınından nefret ediyordu. Onun dünyası; odasındaki dilsiz, sağır ve asla yaşlanmayan porselen bebeklerden ibaretti. Ta ki dolabına bırakılan o porselen parçasına kadar... Gerçek bir parmak kadar detaylı, bir ceset kadar soğuk. Sammy, kendi karanlığına ayna tutan o adamla, Metin ile tanıştığında; "sanatın" ne kadar ileri gidebileceğini keşfedecek. Bu bir aşk hikayesi değil; bir evrim süreci. Kaçırılan genç kızlar, dondurulan hayatlar ve çığlıkların porselenin altında sessizleştiği bir atölye. Hazır mısın? Çünkü Metin’in fırçası bu kez senin tenine dokunmak için sabırsızlanıyor. “Onları öldürmüyorum Sammy. Onları ölümsüzleştiriyorum.”

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı`nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

”İçimi yakan şey ne biliyor musun? Yaşadığım herşeyin boşuna olduğunu anlayıp, yok olacağım zamanı hatırlamak..” Telefonum elimdeyken notlarıma yazdığım cümle buydu. Sağ elimdeki telefonu bırakıp sol elimdeki sigarayı ağzıma götürdüm. Çakmakla sigarayı yaktım. Dudaklarımla buluşan sigara, çektiğim duman ile hafifçe sıyrılıp gitti. Gözümle gördüğüm kirli nefesim havada süzülüp yok oldu. Soğuk kaldırım taşına oturmuş, yanan sokak lambasının altında izlendiğimi hissederek, sarı ışığın düşüncelerime karışmasına izin verdim. Karşımdaki bahçenin demir parmaklarının arkasında bir çift beyaz renk gözüme parladı. Ülkede tanınan yer altı mafyasının oğlu Aslan Karahan, gece yarısı olan ring maçından sonra yıllar önce kıymetli bir gece geçirdiği Sura Efsunu gördüğünde ona olan duyguları tutkuya dönüşür. Zengin iş adamının manevi kızı ve Mafyanın oğlu MMA dövüşçüsünün hikayesi..

İnternette tanıştığın birine ne kadar güvenebilirsin. Belki de hissettiğin o his sevginin değil vahşetin çağrısıdır... Korkup kaçar mısın? Ya kendinden nasıl kaçacaksın. Sakin ol! Arkanı dönme! Kimseye güvenme...

​"O gece, bir genç kızın umutları, hayalleri ve masumiyeti bedenini terk etti. Geriye sadece cam kırıkları üzerinde can çekişen sessiz bir çığlık kaldı." Kitapta tetikleyici unsurlar mevcuttur!!! Kitabı önceden yazmıştım ama yayınlamamıştım şimdi yazdığım bölümleri düzenleyip yayınlıyorum.

Beni sevilmemek öldürür sanmıştım. Sevdiğim adamın, prensesin elini öptüğünü gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şehrimize saldıran bir canavar oldu. Ölürken gördüğüm son şey ise, beni kurtarmayı seçmeyen o adamdı. Kader mi yoksa kehanet mi bilmem, gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!

"Senden nefret ediyorum " diye tısladım . Hiç aldırış etmeden belimi kavradı ve beni göğsüne yapıştırdı "Bende seni seviyorum bebeğim " diye fısıldadı saçlarımın arasına ... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Kitapta cinsellik yaş farkı ve şiddet gibi unsurlar bulunmaktadır. Karakterler ve kurgu tamamen bana aittir. (Ç)alma gibi durumlarda her türlü işlem yapılacaktır

Darsel ailesi, beşiz çocuklarından birinin tehlikeli bir lanetle doğduğunu öğrendiğinde, onu herkesten saklamaya kalkar. Ancak hiçbir sır sonsuza dek sürmez. Yalnızca bir gecede Tanrının laneti büyük bir yıkıma sebep oldu. Masallarda hiçbir zaman öcüler kazanmaz. Bu hikaye, mutlu sonla biten masalların iç yüzü… 🍎🍎🍎 Bu kitabın tüm hakları saklıdır. Çoğaltılması veya herhangi bir şekilde kopyalanması durumunda yasal işlemler uygulanacaktır!!!

"Sarayın mermer koridorları soğuktu ama Vael`in bakışları tenimi yakıyordu. Babamın en sadık köpeği Caelum, hemen arkamda bir gölge gibi dikilmiş, elini kılıcının kabzasına atmıştı. Vael ise kuralları hiçe sayarak bir adım daha yaklaştı. Saçlarımdaki kar tanelerine bakıp sırıttı. `Vaeloria`nın buzdan prensesi,` diye fısıldadı sesi limanlardaki fırtınalar gibi gürleyerek. `Dışarıdaki kar bile senin bu kibirli bakışlarından daha sıcak.` Caelum öne atıldı ama elimle onu durdurdum. Bu korsanın gözlerinde gördüğüm şey nefret değildi; bu, bir avcının avını tanıdığı o anın zaferiydi."

Bir varmış, bir yokmuş. Güzel prenses beyaz atlı prensini beklerken, onu bir haydut bulmuş.

Bir tarafta üstüme yıkılan esaretim, diğer taraf özgürlüğümdü. İki tarafın arasında, araftaydım.

Bir gecede bütün hayatımız değişti Bir gece....... İki kaçırılış Ama en sonunda aşk 1&

Karanlık Romantizm | Psikolojik Gerilim

"Numaramı nereden buldun?" Adam dudaklarını sinirden kemiriyordu. "Sen." dedi nefretle. "Sen karşına çok yanlış bir kişiyi aldın. Eninde sonunda bana yakalanacağını biliyorsun değil mi? Benden gerçekten kaçabileceğini mi sanıyorsun? Nefes aldığın bu ülke bile bana aitken?" Kadın ses değiştirici cihazın ardından yalandan gülümseyerek konuştu. Halbuki içi acıyordu. "Beni yakalayacağın gün ben değil sen öleceksin. Bunu göze alabilecek kadar cesaretli bir adam değilsin sen." Adam olumsuzca başını iki yöne doğru salladı. "Bizi bu hale sen getirdin." dedi içinden atamadığı nefretle. "Şu lanet dünyada bir seni sevmiştim, onu da piç ettin. Aşkımı nefrete çevirdin, bedelini de kan vere vere ödeyeceksin." "İhanetimi çok büyütmüyor musun sencede Zifir?" dedi kadın umursamaz görünmeye çalışarak. "Hadi diyelim hayatımı mahvettin. Bir gün elindeki her şeyi kaybedince ne yapacaksın peki? Sadece eli armut toplayan sen değilsin sonuçta. Bende seninle savaşıyor olacağım." Derin bir sessizlik oluştu. İki aşık. Kafaları karışık. Hayır çiz, iki düşman. Sonu ise hüsran. "Sen beni bitiremezsin Evren Yıldırım." Diyerek devam etti hattın diğer ucundan Güneş. "Çünkü seni ben var ettim, ben yoksam sende ölürsün. Buna cesaret edemezsin." "Canavar tarafımı uyandırdın bir kere. Birlikte öleceğiz, bana ihanetinin bedelini ödemeden seni siksen bırakmam bu saatten sonra. Senin için köpek olacak eski sevgilin değil, ihanet ettiğin düşmanın var karşında. Kaçacak delik bul, seni yakaladığım an bir daha kaçamayacaksın ve hayatıma hapsederek cehennemin olacağım senin biricik eski sevgilim."

Bu bir intikam hikâyesi değil. Ya da en azından sadece intikamdan ibaret değil. Bu, bir insanın kırıldıktan sonra nasıl yeniden şekillendiğinin hikâyesi. Gücün nereden geldiğini, korkunun nasıl sessizleştiğini ve acının bir silaha nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Çünkü bazı yaralar kapanmaz; sadece sahibini değiştirir. Bu sayfalarda anlatılanlar, kahramanlık masallarına benzemez. Burada kimse masum değildir. Seçimler vardır, bedeller vardır ve bazen geri dönüşü olmayan kararlar. Sevgiyle şiddet, sadakatle ihanet, korkuyla cesaret iç içe geçer. Kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değildir; herkes hayatta kalmak için bir şeylerden vazgeçmiştir. Bu hikâyede güç, doğuştan gelmez. Kazanılır. Kaybedilerek. Ödenerek. Geçmiş, bu sayfalarda bir yük değil; bir gölgedir. Kaçtıkça uzayan, yüzleştikçe şekil değiştiren bir gölge. Karakterler bu gölgenin içinde yürürken, bazen kendilerini kaybeder, bazen de ilk kez gerçekten kim olduklarını bulurlar. Eğer bu kitabı açtıysan, şunu bil: Burada adalet yok. Burada kurtuluş yok. Ama gerçek var. Ve bazen, insanı ayakta tutan tek şey de budur. URAGİRİ

Kitabım mafya+örgüt lideri ve savcı arasındaki aşka ithafen yazılmıştır. Kitabıma edit alıntı yapılacaksa kitappad hesabımın etiketlenmesini isterim okuduğunuz için teşekkürler.Editlerden haberdar edilirsem sevinirim.

​Düşmanının kanını taşımak mı daha zordu, yoksa o kana aşık olmak mı? ​Rüya, hayatı boyunca tek bir gerçeğe inandırıldı: O bir kurtarıcıydı. Ancak sığınağın kapıları açıldığında, karşısında sadece düşmanını değil, aynadaki yansımasını buldu. ​Ivan Volkov. Acımasız, sarsılmaz ve Rüya’nın hayatını mahvetmek için yetiştirilmiş bir canavar. Ya da o, sadece Rüya’nın tahtına giden yoldaki en tehlikeli basamaktı. ​İki düşman soyun birleştiği o lanetli sığınakta, nefret ile arzu arasındaki çizgi kanla siliniyor. Rüya, annesinin bıraktığı o karanlık mirası temizlemeye çalışırken, düşmanının gözlerinden süzülen o tek damla yaşta boğulmak üzere. Güç, kontrol ve kimlik arasında sıkışan bu hikâyede soru nettir: Gerçek tehlike mafya mı, yoksa ondan kaçamayan kalp mi? 𝐾𝑎𝑟𝑎𝑛𝑙ı𝑘 𝑐𝑜𝑘𝑡𝑢𝑔𝑢𝑛𝑑𝑒, 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑒𝑛 𝑎𝑐ı𝑚𝑎𝑠ı𝑧 𝑜𝑙𝑎𝑛𝑙𝑎𝑟 ℎ𝑎𝑦𝑎𝑡𝑡𝑎 𝑘𝑎𝑙ı𝑟.

İstanbul hayali kuran bir kız... Ailesinin kuralları arasında sıkışmış bir hayat... Ve karşısına çıkan bir teklif: "Benimle evlenir misin?" Ama bu bir aşk hikâyesi değil. Sadece bir yıl sürecek, tamamen formalite bir evlilik... Kuralları olan, duygulara yer olmayan bir anlaşma. Peki ya kurallar bozulursa? Ya kalp, imzalanan sözleşmeleri dinlemezse?

süveyda...kalbinin ortasında var olduğuna inanılan siyah nokta..

Bir deli katilin hastanede gördüğü küçük çocuğu o büyüyene kadar takip etmesi ve ona delirircesine aşık olup kıskanması

"Güzellikle gelirsen abine bir şey olmaz, ha ama yok ben illa zoru seviyorum diyorsan abinin beynini patlatırım, arından seni sırtıma alıp götürürüm!" İnsanların deli gibi korktuğu bir adam...bir seri katil...bana aşık olup beni tehdit ederse ne olur? Bunun sonu aşk olur mu mesela?...