devam ediyor 2h önce güncellendi
KAÇIN KURASI (Gerçek Ailem)
@kalbisakin2
Okuma
24
Oy
11
Takip
5
Yorum
9
Bölüm
1
Devrim gerçek kızının mezarına bakıyordu.
Arkasından sessiz adımlarla İskender geldiğinde gözyaşlarının akmasına engel olamaz ve yaşarmış gözleriyle önündeki kuru toprağa bakarken, "Çay içmez. Yumurtanın beyazını yemez. Kahve içer ama uykusuz kalır. Korku filminden korkar. Korkmuyorum der ama korkar, inadına da izler. İzlediği geceler yalnız bırakmam hiç. Yalnız kalmaya alışkın değil çünkü benim kızım." Demişti sesi kısık çıkarken.
Gözyaşları sessizce ancak su gibi mezara akarken, alt dudağını ısırıp, "Senin kızın ne sever?" Demişti Devrim acıyla.
"Benim kızım yaşamadı." Demişti İskender mezara bakarken. "Öldü. Kendi ellerimle gömdüm minik bedenini." Bunları derken sesi titriyordu İskender`in.
O toprağın başında senelerce ağlamıştı İskender, şimdi Devrim`in oturduğu kenarda kaç kez onun baktığı gözlerle bakmıştı bu mezara, bilmiyordu.
"İskender." Demişti Devrim içindeki yangını sesindeki öfkeyle dışarı atarken. "Senin benim canıma ne kastın var, söyle? Geliyorsun kızımı benden alıyorsun, o benim kızımdır, diyorsun. Ve benim kucağıma bir avuç toprak bırakıyorsun. İnsanlık mı ulan senin bu yaptığın?" Demişti acıyla Devrim.
"Ben o toprakta yıllar boyu kaldım Devrim. Ben senin yaşadığın acıyı 17 yıl yaşadım. Ama artık yeter.. Artık kızımı sana bırakmam!" Dediği anda İskender, Devrim hışımla kalkmış arkada kalmış olan İskender`in yakasına yapışmıştı.
"Sen bu toprağa benim cesedimi de koymadan, onu benden alamazsın! Benim kızım o, kanı umrumda bile değil, duydun mu beni? O benim kızım!" Demişti karşısında adama nefretle bakıp, konuşarak.
İskender de içine dolan kinle aynı şekilde karşısındaki adama bakarken onun yakasına yapıştığında, "O toprağa, sen de girersin o vakit!" Demişti kızını ondan geri almaya yemin eder gibi.