Genç bir kadın, hayatını altüst eden hamilelik gerçeğiyle tek başına yüzleşmek zorunda kalır. Bu sır, hem kalbini hem de geleceğini derinden etkilerken, bebeğin babası her şeyden habersizdir. Gerçek ortaya çıktığında hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Arel Alpsoy nasıl budurumu karşılayacak? Lâvin Ural Bu durumda neler yapacak? Hep birlikte görelim

Kitap klasik yaz dizisi senaryosunu kapsıyor. Şirketin sahibi ve CEO`nun yakınlaşması romantik ve dramatik.

Enlenceli neşeli birazda çılgın olan Duru Kaya bir kaza sonucu gerçek ailesiyle tanışır fakat Duru bu şaşalı ve zengin hayata uyum sağlamakta biraz zorlanacaktır ve onu istemeyen bir kişi daha vardır Yiğit Ata Erdem

Ekranın arkasına saklanan iki inatçı ruhun, tek bir yanlış mesajla altüst olan dünyası...Bir tarafta hayata karşı kendi savunma mekanizmaları olan, mesafeli ve neşeli ama sınırları net Duru; diğer tarafta ise zekası, esprileri ve karizmatik tavırlarıyla onun o aşılmaz duvarlarında gedikler açmaya kararlı olan Emre. Arkadaşına göndereceği anlık bir sitem veya dedikodu mesajını tamamen bir numara hatasıyla yanlışlıkla Emre’nin hattına düşüren Duru, hayatının en eğlenceli fırtınasını başlattığından henüz habersizdir.Önce şaşkınlıkla, ardından merak uyandıran laf dalaşlarıyla ve bol emojili atışmalarla başlayan bu dijital bağ, zamanla ikisi için de günün en heyecanla beklenen anı haline gelir. Duru`nun inatçı ve geri adım atmayan tavrı ile Emre’nin onu sürekli köşeye sıkıştıran hazırcevaplığı, her "görüldü" bildiriminde kalplerini daha hızlı çarptırmaya başlar.Ancak ekrandaki bu gizemli ve flörtöz oyun, gerçek hayatın kaçınılmaz yüzleşmesiyle çakıştığında işler tamamen çığırından çıkacaktır. Şimdi Duru ve Emre`nin sorması gereken tek bir soru vardır: Sanal dünyadaki bu harika uyum ve çekim, karşı karşıya geldiklerinde de gerçek olabilecek mi? Selamm biraz içimiz açılsın dedim Yeni kurgumuz 💙

Siz:Hee tamam Sormadın ama bende Leyla Memnun oldum Ukala:Her şeyi yoluna koyalım bende memnun olacağım Siz:Koyarsın ya inanıyorum sana Ukala:Telefonu diyorum Siz:Hee o mu Dedim ya telefonun bende güvende Ukala:Umarım öyledir Siz:Öyle öyle *ੈ✩·₊˚༺☆༻*ੈ✩·₊˚ Leyla bankta otururken yanlışlıkla yanında ki kişinin telefonunu alır ve işler tamamen karşır, konuşmalar ise bundan sonra başlar.

“Seni yıllardır arıyorum,” dedi. Gözlerimin içine baktı. Ama ben… artık o eski ben değildim. “Keşke aramasaydın,” dedim. “Çünkü bulduğun kişi… o kişi değil.”

"Bunu okuduğunda çok geç kalmış olabilirsin." Defne`nin posta kutusunda bulduğu bu mektup kendi el yazısıyla yazılmıştı. Ama o bunu yazmadığından emindi. Peki o zaman bu mektubu ona kim göndermişti? Ya da ne zaman göndermişti? Geç kaldığı şey neydi? Geçmiş, gelecek ve şimdinin birbirine karıştığı bu hikâye, anlatımıyla sizi içine çekecek. Sırlar, oyunlar ve ters köşeler.... Hepsi ve daha fazlası için hepinizi kitabıma bekliyorum.

İntizar,sadece beklemekle değil;kalbin birini sessizce,vazgeçmeden içinde taşımaya devam etmesidir. “Ben hep İntizardaymışım Ahu,hep intizardaymışım vede seni beklemişim.”

İstanbul, 1522 Bazı insanlar günahın bir meyhanede başladığına inanırdı. Oysa günahın nerede başladığını kimse gerçekten bilmezdi. Belki de ilk yalan söylendiğinde… Belki ilk kez bir kalp, ait olmaması gereken birine çarptığında… Ya da bir kadın, kendisi için yazılmamış bir kaderi değiştirmeye cesaret ettiğinde.

"Hayat, bir anlık sessizlikle elinden alınanları geri vermez; ancak bazen en büyük yaraların üzerine, hiç beklenmedik bir şifalı el dokunur. Defne, abisinin kanatları altında yeğeniyle kurduğu sakin dünyasında, geçmişin izlerini silmeye çalışırken; vatanın en keskin kılıçlarından biri olan o adamla karşılaşır. Bir yanda görev ve sadakat, diğer yanda yaralı bir kalbin yeniden atma çabası... Sevdanın Rengi, sınırları aşan ve imkansızlıkları dize getiren bir tutkunun öyküsüdür."

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

Eşcinsel allert lütfen rahatsız olacaklar okumasın

genç kızların gözdesi basketbolcu baran ve fotoğrafçı alara`nın hikayesi

Ben tam önüme dönceken yanımadaki tabureye biri oturdu. Yanıma aturan kişiye dönünce beni kumrar bir erkek karsıradı.ben ona bakarken oda bana doğru döndü ve tam o esnada kahverengi gözreli benim yeşil gözrerime değdi.Ben tam önüme dönceken yanımadaki tabureye biri oturdu.

"Bugün kaçıncı kez öttü bu..." diye söylendi Mira, kolundaki sensöre sinirle bakarak. Umut gülümsedi. "Biliyor musun?" dedi. "Sensörün her öttüğünde bir çiçek dikeceğim." Mira kaşlarını çattı. "Ne?" "Böylece ondan nefret etmek yerine, her sesi yeni bir hayatın başlangıcı gibi hatırlarsın." "Bir gün çiçek dikmekten yorulursan?" Umut hiç düşünmeden cevap verdi. "O zaman orman olur." Bazı insanlar yazmak için yaşar. Bazılarıysa yaşayabilmek için yazar. Umut Aksu, hayatı boyunca kendini başkalarının hikâyelerinde arka planda kalan sessiz bir ağaç gibi hissetti. Mira Yıldırım ise kendi hayatına sığamayan bir kızdı. Biri satırlara tutunarak yaşadı. Diğeri o satırlara tutunarak hayatta kaldı. Ve bazen... İnsanı hayata bağlayan şey büyük mucizeler değil, bir ekranın ardındaki yabancı, bir sensör sesi ve o sese verilen küçücük bir sözdür. Peki ya bazen umut, bir duygu değil de bir insanın adıysa?

Sıradan bir günde çalıştığı kafede görevini yaparken bir terör saldırısı meydana gelir. Bunun üzerine kaos anında saklanmaya yer arayan Efsun`a saldırılırken her iki taraftanda yardım eli uzatılır. Efsun hangisini seçecektir? Gökhan Alp mi? Dante mi?

Dünyaca ünlü yakışıklı bir piyanist ve cafe sahibi genç,güzel bir kadın bir araya gelirse neler olur 🤭🤭

Acı geçmişin getirdiği yara izleri, Nasır tutmuş ellerimde hüzünlü çizgiler, İçimde açılan koca bir boşluk, Kalbimden kalemime dökülenler...

"Neden Timur? Ne değişti ki aramızda?" dedim, sesim titriyordu. Titremesin diye uğraşmaya tenezzül etmedim. Ensesini kaşıyıp bana geri döndüğünde, "Büyüdüm, olgunlaştım, gerçeklerle yüzleştim. Yeterli bir sebep değil mi?" dedi gözleri sinirden kararırken. "Korkuyorum demiyorsunda! `Ender, ben seni bırakıp hayatından siktir olup gittiğim için çok pişmanım, yüzüne bakamam.` diyemiyorsun! Bahanelerin arkasına sığınıyorsun!" Ağlamaktan sesim kısıldı. Bağıramadım. Bir anda omuzlarımı tutup sarsarken, "Çocuktum lan! Korktum, yapamadım işte, oldu mu? Evet korkaktım, hâlâ da öyleyim!" diye bağırdı yüzüme karşı. Gözyaşlarım yavaş yavaş dinmişken dayanamadım ve kollarına tutunup kendimi yere bıraktım. Çocuktuk, korkaktık. Bir hata yapmıştık. ————————— Kitabımın tüm hakları bana aittir çalınması, kopyalanması durumunda yasal işlemler başlatılacaktır.

Ben Leyla, 5 senelik güzel giden bir ilişkim var sanıyordum. Sadece ben sanıyordum. Ailem, arkadaşlarım onun doğru insan olmadığını söylüyorlardı. Bunlara pek kulak astığım söylenemezdi. Haklılarmış, malesef bunu çok kötü tecrübelerle öğrenmek zorunda kaldım. Şimdi ise sadece işime odaklandım. Sadece iş. Aşk yok. "Leylaa, Leylaa !" Evet bu ses patronumdan başkasına ait değildi. Her zamanki gibi masanın başında oturmuş ve bir şeylere sinirleniyordu. "Buyrun Mete Bey."

Bazı mekânlar yalnızca insanları ağırlamaz; anıları, sırları ve unutulmuş hayatları da içinde saklar. Unutulmuş anılar, eski defterler, kilitli kapılar ve cevabı verilmemiş sorular... Gerçek bazen hatırlamaktan değil, neden unuttuğunu öğrenmekten geçer. Şehrin kalbinde yükselen 88, yalnızca seçkin insanların uğrak noktası değil; geçmişin asla gerçekten gömülmediği bir yer. Duvarları unutulmuş anılarla, masaları yarım kalmış hikâyelerle, koridorları ise kimsenin açıklayamadığı bir bekleyişle dolu. Fakat bazı gerçekler hatırlanmaya başladığında, yalnızca geçmiş değil, bugünün de temelleri sarsılır. Çünkü unutmak bazen bir ceza değil, insanın kendine verdiği son şanstır. Ve 88, bazı kapıları kapatmak için değil, açmak için vardır. 88, aşkı, gizemi ve psikolojik gerilimi karanlık fantastik bir atmosferde buluşturan; geçmiş ile bugünün, hafıza ile kaderin iç içe geçtiği sürükleyici bir roman.

Hacker kadın & Mafya adam Onlar için hazırlanmış hayatta, farklı dallara ayrılmış iki insan. Birbirlerinden haberi yok... Ama yalnızca onlar bunu bilmiyorduki, bu senaryo farklı bir şekilde zaten çoktan en güvendikleri tarafından planlanmıştı. Ama onlar bu plana uyamadı, şartlar uymadı... kader onları en imkansız derecede yazıp, derin bağlar ile sonlandırmıştı... Erken olamadı, ama geçte kalınmadı... Doğumda bebeğini kaybeden Hüma, hayattan vazgeçmişken, uçurumdan ölüme terkedilen bebeği kurtarıp ona sahip çıkar. Ta ki bir gün babası ortaya çıkana kadar! Oğlunu almak isteyen acılı ve acımasız adam Emir ve bulduğu bebeği hayatı bilmiş gizemli kadın Hüma... Hüma kılık değiştirip sırrını saklayarak görevini devam ettirip hayatını sürdürmeye çalışırken, bütün sırları, hayatı, evladı ve benliği ile Emir`in ağına takılır... Keskin mavi gözlü adam, kehribar gözlü kadın.... Emir ŞAH & Hüma KUSERLİ

İki düşmanın hiç bilmeden girdiği bu yolda işlerin ters gitmesi sonucunda işleyecekleri günah onları nasıl bi duruma getircek ve bu iki birbirlerine düşman kalabilicekler miydi?

Bir gün bembeyaz saçlı, buz mavisi gözlü bir kız çocuğu doğdu. Onun ilk çığlığıyla birlikte diyarın dengesi sarsıldı. İnsanlar en büyük korkularıyla yüzleşti. Gökyüzü sustu. Toprak nefesini tuttu. Herkes aynı şeyi hissetti; kadim bir varlık uyanmıştı. Aynı anda, Lanetli Krallık’ın unutulmuş gölgeleri yeniden harekete geçti. Yüzyıllardır mühürlü kalan karanlık, sanki o tek nefesi bekliyormuş gibi yeniden canlandı. Ve o gece… tanrılar sessizliğe gömüldü. Çünkü ilk kez, kendi elleriyle yazdıkları kaderin sonunu göremiyorlardı.

Babası tarafından hiç sevgi görmemiş ve sürekli annesinin ölümü ile suçlanan Melis Öz. Hayatında neredeyse hiç sevgi görmeyen Melis, babasıyla her gün kavga eden hiç evde durmayan bir yaptığı bir yaptığını tutmayan Mert ile tanışır. Sonlarının ne olacağı bilinmese de sürekli birbirleriyle uğraşırlar. Bu uğraşmalar yavaş yavaş aşka dönüşse de bunu kabul etmezler. Hadi sen de Melis ve Mert`in hikayesini oku.