Kısa bir anlıntı; Genç kadın, sesi arabayı dolduran şarkıya eşlik ediyordu, "Sana sarıldığım an yağmur duracaktı" Trafik sıkışık ve bunaltıcıydı kırmızı ışıkta duran genç kadın Fırsattan istifade aynalarını düzeltirken arkadaki arbadan gelen korna sesiyle irkilsede ilerledi. Arabanın fazla sıcak olduğuna kânâât getirerek klimayı kapattı ve camı hafif hafif araladıbu sırada önündeki arabanın ani fren yapmasıyla genç kadın da fren yaptı ardından gelen bir korna sesiyle iyice sinirlenmeye başlamıştı genç kadın şerit degiştiren bir sürücü camını aralayarak şunları söyledi; "Sana ehliyet verenin ***** koyiyim sağa çek" (Acemi diliyle yazılmıştır, kopyalanması haliyle adli işlemler başlatılacaktır) 14/02/2026

Hayat iki çizgi arasındaydı. Doğum ve ölüm. Başlangıç ve bitiş. Arada geçen süreye yaşam denirdi. Yaşamın hayat olması için iyi şeyler yaşamak gerekirdi. Geriye küllerin kalsa dahi küllerinden doğmak lazımdı. Küllerinden doğmak anka kuşuna özelse, anka kuşu olmak lazımdı… Ben küllerinden doğacaktım, küllerin karanlığına karşı aydınlık olacaktım. İçimdeki karanlık karadeliğe rağmen yaşayacaktım. Hayat buysa, ben seve seve göğüs gerecektim. Bu da benim karanlığımı aydınlığa çevirme hikayem…

İstanbul böyle kapışma görmedi. #adanalı #polis #ajan #aksiyon

Üniversiteden arkadaşının doğum gününe giden Sare, gittiği partide polis baskınına uğrayarak gözaltına alınacağından habersizdi.

2021 yılına damga vurmuş ve Türkiye`nin en çok aranan seri katili bir türlü bulunamayınca, hükümet bu davaların seyri için yetenekli dedektiflerden oluşan özel bir tim kurar. Timin kurulmasının üzerinden fazla zaman geçmemiştir ki, katil yeniden ortaya çıkar ve yeni bir seri cinayet davasına karışır. Dedektifler bu sefer onu yakalayabilecek mi, yoksa katil daha önce yaptığı gibi yine onlarla oyunlar mı oynayacak? Aklınızı allak bullak edecek bu sürükleyici hikaye, sizi kendi içinizle bir çelişkiye sokmayı ve düşüncelerinizi sorgulatmayı amaçlıyor.

Geçmiş... Ne olursa olsun tam anlamıyla geçmiyor. Belki zamanla verdiği acı azalıyor ama içinde bir yerlerde kalıp silinmiyor. Hep acıtmaya devam ediyor. O zaman neden ‘Geçmiş’ diyorlar? Acıtıyor, kanatıyor, yoruyor... Hatta çok fazla yoruyor. Zaman ilaç olmuyor. Bunların hepsi kandırmaca, siz kendinizi kandırmayın; Acı azalsa da izi hep kalıyor. Ben Rüya. Geçmişinden bir türlü kurtulamayan Rüya. Her gün biraz daha dibe batan Rüya. Her seferinde daha hızlı yere çakılan ama yine de yeniden çakılmak için yeniden ayağa kalkan Rüya. Mutlu olmak için hep daha fazlasını yapan, sevdikleri için kendini feda eden Rüya. Onca yalan, ölüm, ihanet arasında hala ayakta kalmaya çalışan ve bu kurulu düzeni bozmaya çalışan Rüya. Evet, geçmişi değiştiremem. Acı vermesini engelleyemem. Ama geçmiş yüzünden çekilen acıların hafiflemesini sağlayabilirim. Verdiğim tüm hasarı yeniden onarabilirim. Ben yapabilirim. Yapacağım... Bana acı çektiren ve sevdiklerime zarar veren herkesten kurtulacağım. Ben Rüya Kaçık. Bana yazılan ölümü kendi ellerimle durduracağım.

Instagram: azimet340 Bu ve diğer hikayelerimin bütün hakları tarafıma aittir! En ufak kopyalama ve taklitte resmi işlem başlatılacaktır! ***** Özel harekat polisi olan Alparslan Karacabeyoğlu. Yerinde duramayan, hareketli, gözü kara ama ayarsız bir adam. Biraz da deli! Müdürünün illallah ettiği biri. Hakkında ki şikayet dilekçeleri İzmir`den Ankara`ya yol oldu. Ve bir ay korumalığını yapmak zorunda olduğu kız. Nisan Yamaner... Dışardan akıllı uslu ve terbiyeli. İçindeki kızı saymazsak. Son koruması Nisandan kurtulabilmek için kendini vurdu. Bakalım iki deli bir arada kaç gün kalabilir.

Bu kitap 1985 yılında yaşayan Piraye ve diğer üç gencin naif aşkını anlatıyor. Ailesini acı bir şekilde kaybeden Piraye Maral amcalarıyla yaşamaya devam eder. Yengelerinin ona kül kedisi gibi davranmalarından artık bunalırken bir de oğullarından biri ile evlendirme isteklerine engel olmak adına pamuk şeker çalarak hırsızlık yapıp hapse girer. Dört duvarın ardının o evden daha güvenli olduğuna inanır. Kasabaya yumurta satmaya gittiğinde gördüğü ve aklından çıkaramadığı delikanlının ise orada komiser olduğundan ve nezarete pamuk şeker bırakacağından henüz haberi yoktur.

Kadın ve Adamın birbirlerine sarılarak karanlığın en dibinden çıkmasının hikayesiydi bu... En dibe doğru battığını hissediyordu kadın. Zordu. Çok zordu... Bu veballe yaşamak canını yakıyordu. Canından parça olan kız kardeşinin ve daha doğmamış bebeğinin ölümünde kendini suçlayan kadın... Melina Altuntaş Karısının ihanetinden sonra hayatını kızına adayan polis memuru Mirhan Bozdoğan... Kapak @atakanagardan `a aittir

Berdel ile evliliğe kurban giden özel harekat polisi İdil Diana Makrou ile Yüzbaşı Asır Kayra Arslanın hikayesi

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

Bir kadın herşeyiniz olabilir miydi? "Bu kadın herşeyimdi..." "Belirsizlik, seni kaybetmekten bile daha korkunç. Çünkü kaybedersem acıyı bilirim, ama böyleyken ne hissettiğini bile bilmiyorum." "Söyle, biz neydik? Başlamamış bir hikâye mi, yoksa bitmiş bir yanılgı mı?" "Sana gelemiyorum, ama sensiz de kalamıyorum. İkisi arasında kaldım; biri seni, diğeri aklımı kaybettiriyor." ************* İstanbul sokaklarında ardı ardına işlenen cinayetler... ​Öldürdüğü kurbanlarının bedenine, bir sonraki kurbanın resmini ince ince işleyen; Ressam Katil. ​Cinayet büro amirliğine bomba gibi düşen yeni bir vaka. ​Ve Cinayet masasında amirlik yapan Meral Şahin namı diğer Güvercin`in başında olduğu bir ekip. ​Onlar bir bütünü oluşturuyor. Her biri ayrı yetenek. Meslektaşları arasında ün salmış polisler. Elfida, Atlas, Mizgin, Cem ve Bulut. ​Güvercin`in Ressam Katil vakasıyla görevlendirmiş olduğu ekip, nasıl bir yol izleyecek? ​Onları belirsiz uzun bir yolculuk bekliyor...

Şarjörü doldurup atış kulaklığımı taktım. Karşımdaki hedefin kırmızı alanını delik deşik ederken rahatladığımı hissediyordum. Şarjördeki mermi bittiğinde atış kulaklığımı enseme indirip masanın üzerindeki mermilere uzandım. O sırada kulağıma dolan tok postal sesleri bana kimin geldiğini müjdeliyordu. Bir adamı yürüyüşünden tanıyor olmak garipti. Üsteğmen hala yanıma gelmemişti, merakla başımı geriye çevirdim. Arkamdaki masaya yaslanmış anlamlandıramadığım bakışlarla beni izliyordu. Bir eli yaslandığı masada, diğer eli de palaskasındaydı. Genelde omzuna asmaktan hoşlanmadığı bordo beresi ise tıpkı benimki gibi omzundaydı. Başımla kısa bir selam verip önüme döndüm. Tekrar pozisyon alıp hedefime odaklandım. Ben atış yaparken üsteğmen de yanımdaki alana girip atışa başlamıştı. Kavga eder gibiydik o an, kurşun seslerimiz ise sustuğumuz kelimelerimizi ifade ediyordu. İkimizin de kurşunları bitmişti, bakışlarımız birbirini bulduğunda yine o gizemli karaları karşıladı beni. Ben savaşmaya devam etmek ister gibi mermilere uzattım elimi, ama susmayı da beceremedim işte. ``Yurdunuzu arıyor gibisiniz üsteğmenim, gözleriniz sürekli bir arayışta sanki.`` Ona bir cevap hakkı tanımadan atış yapmaya başladım, silahımın tetiğine basmaya devam ederken yanımdaki adamın da pür dikkat beni izlediğini biliyordum. Son mermime de veda etmiştim. Başımı çevirdiğimde yine o bakışlara mahkum edildim. Aramızdaki birkaç adımlık mesafeyi sonlandırıp yanıma geldi, elini uzatıp atış kulaklığımı çıkardı. Aramızdaki tek engel o kulaklıkmış gibi biraz daha yaklaştı bana, gözlerime daha yakından baktı. ``Belki de yurdumu bulduğum için sürekli gözlerine bakıyorumdur teğmenim.`` Bordoya boyanırken aşka karışan iki yürekli askerin hikâyesi...

Yumruklarıyla mı serilmek istersin yere? Yoksa silahımın tiz sesiyle mi? Düzene bağlı bir kız, Düzensizliğin içinde yok olmuş bir oğlan, Bir numara ile başlayan, bir dosya ile biten hikaye. Belki tozlu raflar arasındadır bu dosyanın yeri, Belki de kor ateşin külleri arasında...

Çocuklukta yolları kesişen Firuze ve Yaman’ın, kaderin bir oyunu ile yıllar sonra yeniden karşılaşmasını anlatıyor. Bir ameliyat masasında kurtarılan bir hayat, unutuldu sanılan anıları gün yüzüne çıkarır. Dostluklar, yaralar ve yarım kalan duygular eşliğinde, bazı kalplerin zamanı olmadığını fısıldayan dokunaklı bir hikâye…

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir — ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır.

Senden büyüğüm kızım! Abin sayılırım ben senin!" demişti küçük çocuk sinirle. "Değilsin lan! Değilsin işte?" diye cırladı küçük kız. "Lan mı?" gözlerini kocaman açarak şaşkınlıkla kıza bakıyordu çocuk. Ne kadar değişik bir kızdı bu böyle! Daha sonra kaşları hızla çatıldı. Boyundan büyük lafları vardı bu bücürün. Tam konuşacakken; "Kızım ayıp! Lan denir mi?" diye çıkıştı annesi, karşısındaki çocuğun annesine mahcubiyet dolu bir bakış fırlatırken. Emre abisi "Anne bir de kızına yarmagül diyoruz diye kızıyorsun" deyip bir kahkaha savurdu. Bunu duyan küçük çocuk da gülmeye başlamıştı! Küçük kız kaşlarını çattı usulca, sinirlenmişti onlara. Hemen bir şeyler düşündü ve basit planını o an uygulamaya koydu: hem abisi hem de o gıcık çocuk alınlarına birer taş yemiş ve kahkahaları, yerini tüm mahalleye yayılan, acı bir feryada bırakmıştı... 🖤Leyla Gül & Ömer 🖤 Yarmagül adında yayınlanan ilk ve tek kitappad kitabıdır... Tamamen şahsıma aittir!

Acı dolu geçmişine rağmen dimdik durabilen güçlü kadın karakterin hayatı...

Bir zamanlar lise yıllarında birbirlerine aşık olan Eslem ve Şahin son derece cesur kararlar alırlar.Eslem`in ailesi bu duruma şiddetle karşı çıkar ve Şahin`in ailevi durumlarıda ilişkilerini bitirir.Yıllar sonra amansız bir mücadelenin içinde buluşan ikili, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının farkındadır.Fakat ikisinin kavuşması zamanla imkansız hale gelen aşıklar; Şahin`in mücadelesi ve Eslem`in acıları arasında sıkışıp kalacaktır.

Vera Lalin Kora, geçmişin gölgesinde kaybolmuş bir isimdi. Artık Derin Lara Koral olarak doğmuş, kendi cenazesini izledikten sonra yeniden hayata tutunmuştu. Ama geçmiş sadece unutulmamıştı; Noir’in sessiz ve acımasız bakışı, her adımı takip eden bir gölge gibi üzerindeydi. Şimdi Derin, tanımadığı bir ekiple birlikte, görünmeyen düşmanların ve kendi sınırlarının içine çekileceği bir oyunun tam ortasında. Her nefes bir risk, her bakış bir sınav… Ve tek gerçek var: hayatta kalmak için birbirlerine güvenmek zorundalar. Zamanla insanlar girdi hayatına. Birbirlerini nereden tanıdıklarını bilmeden aynı masaya oturanlar. Gülüşleriyle geçmişi hafifleten, susarak da anlaşabilen bir grup. Dostluk, onlar için bir kelime değil, bir tutunma biçimiydi. SAMSARA, insanın kendini başkalarında bulduğu bir hikâye. Yeniden doğuşun sessiz hâli. Küller savrulmadan önce hissedilen sıcaklık. o samsarayla bir bütün olduğunu düşünürken aslında Noir ile bütün olduğunu bilmiyordu. "Sen Derin… Samsara’nın ta kendisisin…" "Ve ben o Samsara’da kaybolmak isteyecek kadar vurgunum…"

Aynı acının intikamını farklı şekillerde alan iki kişi... Başkomiser Serdar Sancak ve ekibi, cinayet büroya gelen, inşaat alanında canice öldürülmüş genç bir inşaat mühendisi olan kızın ölümünü araştırır. Genç kız 14 yerinden bıçaklanmış ve dili kesilmiştir. İlk başta öğrenmemesi gereken bir şeyi öğrendiği için öldüğünü düşünen cinayet büro ekibine aynı yöntemle öldürülen bir cinayet daha geldiğinde işler karışır. Aynı acıyı yaşayan iki kişi de intikamını farklı şekilde almaya çalışır. Biri öldürerek, diğeri ise hayatta kalarak. "Bizi bir çukura atmışlardı. İntikam ancak çukurdan çıkarak alınabilirdi. Birimiz başarılarını üst üste koyarak çıktı o çukurdan. Diğerimiz ise cesetleri üst üste yığarak."

Lisede asıkını görmezden geldiği kıza , yıllar sonra aşık olan kağan ... Elif`i askına inandırabilecek mi ? Not : düzenli bölüm geliyordur. Yunus polisi - öğretmen aşkı Siirt - Bursa başta biraz mesafe ...

Mahalle kurgusudur.

Kaçıp gitmek bazen doğru bir seçenek değildir. Kaçtığın yer arkandan gelir. Geçmiş peşini asla bırakmaz

Yaren, Komutan Akın`ı mesleği yüzünden bırakır. Yaren bu duruma daha sonradan pişman olsa da geri dönmek ister. Ve Akın` a mesaj atar. Devamını hadi gelin birlikte okuyalım. Siz: Ayrılsak ölürüz biz. Siz: Bir bedende bütünüz biz. Siz: Ellerde ölürüz biz. Siz: Yok dokunduğun her yerim acıyor şimdi. Siz: Gidemezsin ki, gidemezsin ki. Siz: Biliyorum deli gibi sevdin. Siz: Ayrılalım artık diyemezsin ki, diyemezsin ki. 053**: Sen kendin gitmeyi tercih ettin. 053**: Ben her şeye rağmen sana kal dedim. Siz: Hatırlar mısın? Siz: Bu şarkı bizim şarkımızdı. Siz: Senden sonra bir daha bu şarkıyı dinleyemedim. Siz: Dinlemeyi geç. Siz: Şarkıyı duyduğumda seni hatırlamamak için kuytu köşe bir yere geçip ağlıyordum. 053**: Sahi, söylesene. 053**: Ağlamak unutmak için çözüm niteliğinde mi? 053**: Eğer öyleyse gittiğinde benim senin için döktüğüm gözyaşları neydi?