Yıldıztepe Anadolu Lisesi’nde her şey görünenden çok daha gürültülüydü. Koridorlarda sırlar, bahçede kavgalara karışmış aşklar, sınıflarda söylenmeyen cümleler dolaşıyordu. Duru Sönmez sadece sessiz kalmayı seçmişti. Alara Soylu ise duyulmayı. Baran Ayaz Karakoç ise susturmayı. Ve Doruk Alptekin… hep doğru yerde yanlış zamanda duran bir çocuktu. Bu okulda herkes birini seviyordu. Ama kimse yanlış kişiye düşeceğini bilmiyordu. Çünkü Yıldıztepe’de en tehlikeli şey kavga değil… teneffüs arasıydı.

!Eşcinsel bir kurgudur, homofobik ve köpekler giremez!

Özel DxN Koleji. Paranın, kibrin ve yalanların neon ışıklarla süslendiği o koca beton yığını. Yukarıda, şömine ateşiyle ısınan odalarda kuralları yazan sahte krallar ve porselen gülüşleriyle kendilerini pazarlayan plastik kraliçeler vardı. Sistem onlara tapıyordu. Onlar her şeydi. Peki ya diptekiler? Bu kokuşmuş düzenin güneş görmeyen bağırsaklarında çürümeye terk edilenler? Kendi boynundaki altın tasmayı koparmak için babasının şatosunu yakmayı bekleyen, midesi bulanan bir veliaht... İnsan ruhunu bir kasap gibi masaya yatırıp parçalayan, gözpınarları çoktan kurumuş bir çocuk... Karanlık bir kapüşonun altında, dünyanın bütün dijital günahlarını parmaklarının ucunda tutan görünmez bir kız... Soğuk fayanslarda tekmelenirken bile zihninde tanrıları dize getiren çaresiz bir kurban... Ve bütün bu riyakâr tiyatronun tam ortasına, ağzında naneli bir sakız, elinde bir çakmakla dalan, hiçbir kuralı tanımayan bir serseri. Beş arıza. Beş kanayan yara. Birbirinden kopuk bu beş anti-kahraman, sistemin midesine oturup o sahte dünyayı asitle eritmeye geliyor. Bu, seçilmişlerin, dünyayı kurtarmak isteyen iyilerin ya da mucizelerin hikayesi değil. Bu, kaybedecek hiçbir şeyi kalmayanların, yeraltından tırmanıp o çok güvendiğiniz vitrinleri paramparça etme manifestosu. Çünkü en büyük yangınları, her zaman en dipten gelenler başlatır. SIFIRINCI KAT Biz hiçtik, onlar ise her şey.

12 yaşında kurulan bir bağ 17 yaşına gelince tesadüfen aynı sınıfa düşmesi ile kesişir tabii bu tesadüfümdür yoksa kader mi?

Elisa, küçüklüğünden beri geçmişiyle alakalı pek bir şey bilmiyordu ve evlat edinildiği büyücünün yanında kalıyordu. Bir gün evine gelen mektupla tüm hayatı değişir ve cadı olduğunu öğrenir. O sırada Lunaris Akademisi`ni kurtarması gerekir ve bu süreçte bazı gerçeklerle yüzleşir.

KIRILMA NOKTASI Dört aylık bir bebekken cami avlusuna bırakılan o kızın hayatında iki isim vardı: Nefret ettiği mirası Su ve sığındığı Kader. Geçmişin acılarını gömdüğünü sanırken, uğradığı ihanetle en büyük sırrı tüm okulun önüne serilir. Karanlığın eşiğindeyken gözlerini açtığında ise karşısında okulun ulaşılmaz ikizleri Mert ve Ayaz’ı bulur. Ayaz, onun için sırlarla dolu güvenli bir sığınaktır. Mert ise öfkesiyle duvarlar ören karanlık bir fırtına... Okulun dışlanmış "evlatlık" kızı olacağını düşünürken, kendini bu tehlikeli grubun tam merkezinde bulur. Ancak bu grupta herkesin sakladığı ağır bedeller, dokunulmaz kurallar ve ardında büyük nefretler barındıran gizli isimler vardır. Su, daha ilk adımda o kuralların tam üstüne basar. Üstelik grubun en tekinsizi Cesur’un karanlık bakışları, Su`yun boynundaki doğum lekesine kilitlendiğinde geçmişin ve geleceğin tüm dengesi sarsılır. Fırtınaya karşı duran mı olacaksın, yoksa o fırtınanın kendisi mi? Unutmayın bu kurgu gerçek değil karakterleri örnek almayın.

Brazilya`nın dar sokaklarında karşılaşan bir ikili. (İlk kitap yanlışlar var.)

Bazı günahların bedelini, o günahı hiç işlemeyenler öderdi. Deniz Ege sustuğu ne varsa geceleri tellere fısıldarken, Kumsal Ada geçmişin yükünü kütüphanenin tozlu rafları arasına gizliyordu. Aynı enkazın altında, farklı acılarla büyüyen iki gencin yolları yıllar sonra yeniden kesiştiğinde, ikisi için de artık hiçbir şey saklandığı raflar ve gitarın telleri kadar güvenli olmayacaktı. Bu hikâye; karanlıkta yönünü şaşıranların değil, güpegündüz görünmez olmaya mahkûm edilenlerin hikâyesiydi. 09.01.2026

f:siktir ufff J:noldu aq CB: kesin yan dolama koydu notu F:CHAN NİN DEGİL HYUNJİN NİN DOLAMİNA KOYMUSUM CB:dedim

Türkiye derecesi yapıp okulun çatısından sis bombası patlatırsanız ne olur? Müdür delirir. Aileniz okula çağrılır. Ve sessizliğiyle insanın kanını donduran abinize yakalanırsınız. Ben Ada Soydemir. Kapıları hiç kilitlenmeyen bir sitede, birbirinin hayatına fazlasıyla karışan insanlarla büyüdüm. Aynı sofralarda oturduk, aynı bahçelerde kavga ettik, aynı yaz akşamlarında birbirimizin yaralarını sardık. Sorun şu ki… Bazı insanlara fazla yakın büyümek, bir noktadan sonra tehlikeli olmaya başlıyor. Çünkü çocukken “abi” dediğiniz biri, yıllar sonra kalbinizin ritmini bozabiliyor. Hele ki o kişi, abinizin en yakın arkadaşıysa. Ve mahallede herkes birbirini tanıyorsa… Hiçbir his uzun süre saklı kalmıyor. Aile baskısı, gençlik kaosu, kırık gururlar, mahalle dedikoduları, arkadaşlıklar ve yanlış kişiye aşık olmanın felaket sonuçları… Çünkü bazı sınırlar çizilmek için değil, aşılınca ortalığı yakmak için vardır.

O gece sadece dans ettik kimse bunun bir savaşın başlangıcı olacağını bilmiyordu

Kerem zengin ve zekiler sınıfındaydı. Ama yerinde duramıyordu. Bir kavga sonrası sınıftan atıldı ve herkesin çekindiği hocaların bıktığı o sınıfa 11/E`ye gönderildi. Bakalım Kerem`in atılması kimleri karşı karşıya getirecekti?

Bir okul. İki rakip. Tek bir kalp. Mizgin için lise sadece derslerden ve arkadaşlıktan ibaretti... ta ki okulun en iyi iki sokak yarışçısı olan Asır ve Karan hayatına girene kadar. Asır, sessiz ama kararlı. Karan, cesur ve hırslı. Pistte birbirlerine rakip olan bu iki genç, zamanla kalplerinde de aynı kişi için savaşmaya başlar. En yakın dostu Selin her zaman yanında olsa da, Eylül`ün beklenmedik hamleleri dostlukları sarsacaktır. Burak ise kuzeni Karan`ın en büyük destekçisi olarak olayların tam ortasında kalacaktır. Motor sesleri yükseldikçe sırlar ortaya çıkacak, dostluklar sınanacak ve herkes bir seçim yapmak zorunda kalacaktır. Çünkü bazı yarışlar kupa için değil, kalp için kazanılır. Peki sen olsan... Asır`ı mı seçerdin, Karan`ı mı?

Öğretmen öğrenci kurgusudur

Ceren yeni bir şehire okumaya gelen güzel bir kız aynı okul ortamında bulunan Berk ise zorba ,kendini beğenmiş, kıskanç biri bu hikayede zamanla ceren ve Berkin arasında geçen olayları görücezz

Lisenin son senesinde, gönlünü kaptırdığı okulun futbol takımı kaptanı olan Samet Er`e yakın olmak isteyen Merve, kendini futbol takımının başkan yardımcısı olarak bulur. Kusursuz olacağını düşündüğü planları, aynı takımda olan ve 9 numaranın sahibi Emirhan Lala sayesine suya düşer. Kendini asla içinde bulmak istemediği bir koşulda, karşısında neyin olacağını bilmediği bir şekilde hayatının akışı değişir. Öğrenmesi gereken gerçekler, geçmişine tutulması gereken ışık ve ona yol gösterici bir takım arkadaşı gerekir. Bir, planlama grubunda başlayan konuşma, bir süre sonra soruların bahanesi haline dönüşür. Kabullenmekte güçlük çektikleri bu durum içinde kalan Emirhan ve Merve`yi uzun bir aşk serüveni eşlik eder.

Sınıfa yeni gelen bir kız ve okulun zorba çocuğu. Yakın iki arkadaş bu yeni gelen kıza aşık olur. Kendi halinde olan çocuk ve zorba çocuğun arası bu yüzden açılır. Peki kız kimi seçecek?

Tüm hakları fikir ve sınai mülkiyet kanunları kapsamında saklıdır ve şahsıma aittir. Yaş otuz beş. Yolun yarısı eder, der Cahit Sıtkı Tarancı. Sonra devam eder. Dante gibi ortasındayız ömrün. Delikanlı çağımızdaki cevher, Yalvarmak, yakarmak nafile bugün, Gözünün yaşına bakmadan gider. Şimdi yaş daha on yedi. Yolun yarısı bile değil tamamı eder. Delikanlı çağımdaki cevher, Şimdi hepten gider.

Gülce ile hayatına yeni girdiğini zannettiği Poyraz`ın hikayesidir. Hayat bazen en olmadık yerlerde karşımıza hayatımız olacak o kişiyi çıkarır. Tesadüf sandığımız karşılaşmalar belki de tesadüf değildir. Başlangıç tarihi: 31.03.2026

*Kitapta öğretmen öğrenci ilişkisi, argo, düşük düzeyde şiddet, yaş farkı, ayrıntılı +1& içerik vb bulunur. Okurların bunun bilincinde hareket etmesi beklenir... ​"Ben senin odağını tamamen dağıtabilirim." ​Geçmişin takıntılı gölgelerinden kaçmaya çalışan Gece, hayatına fırtına gibi giren yeni edebiyat öğretmeni Barkın’ın karanlık ve sert sınırlarına çarpar. Aralarındaki tehlikeli çekim büyürken, çiğnenen her yasak onları geri dönüşü olmayan bir yangına sürükleyecektir. ​Arzu, kıskançlık ve tehlikeli bir oyun... Karanlık alana hoş geldiniz.

"Herkes susuyordu çünkü gerçek düzeni bozar"

Başka bir zamanda olsa, bekleyen ve beklenen olur muyduk senle?

"Bu okulun kurallarını zenginler yazar, kurallara uymayanları ise fırtına yutar." Güç, para ve popülerlik... Onun dünyasında her şeye sahip olmak çok kolaydı, ta ki o burslu çocuk okula adımını atana kadar. Biri sırf varlığıyla meydan okuyordu, diğeri ise gücüyle ezmeye çalışıyordu. Bu sert çatışmanın ortasında, nezaketiyle bilinen yakın bir arkadaşın korumacı kalkanı yükseldi. Ama bu hikayenin asıl savaşı, koruyucu bir gölgenin altında değil; birbirine nefretle bakan o iki gözün arasında yaşanıyordu. Acımasızca başlayan bir oyun, kalbin kurallarıyla yeniden yazılabilir mi? Not: Kitap `Boys Love`dur.

Spot ışıkları başkalarının üzerindeydi. Ama gerçek hikâye sahne arkasındaydı… Siena Cruels duygularıyla baş etmeye çalışırken, Luna Hale enerjisiyle her ortama ışık saçıyordu. Rowan Skye, her zamanki gibi herkesi korumaya çalışırken, Nova Blair kendi iç savaşlarıyla boğuşuyordu. Zane ve Milo Carter ikizdiler—biri sahnenin yıldızı, diğeri arka plandaki kahkaha. Kai Vexley geçmişinden kaçıyordu, Eli Rowe ise ilk defa bir yere ait hissetmek istiyordu. Bir kurs. Bir sahne. Birbirinden bambaşka hayatlar. Hayal Sahnesi sadece bir kulüp değildi, onları değiştiren yerdi. Dans ettikleri yalnızlıkları vardı. Yazıya dökülmüş kırıkları. Müziğe gizlenmiş sırlar, dramaya taşınmış kalpler... Aşk, dostluk, hayal kırıklığı ve yeniden başlama cesareti. Bu hikâyede roller değişebilir, ama bir gerçek var: Sahne arkası bizdik.

Bazı hikâyeler bir bakışla başlar, bazılarıysa yanlışlıkla atılan bir topla. Söylenemeyen duygular bazen en güvenli yolu seçer: anonim kelimeleri. Bir ekranın arkasına saklanan cümleler, gerçekte söylenemeyenleri fısıldar. Masum bir bahane, beklenmedik bir yakınlığa dönüşürken; kelimeler, cesaretin yerini tutabilir mi? Yoksa gerçekler, er ya da geç kendi yolunu mu bulur? BASKET, kalp atışlarının mesaj bildirimlerine karıştığı, gençliğin en sessiz ama en gürültülü duygularına dokunan bir hikâye.