Formula1`in acımasız dünyasında karşı karşıya gelen iki pilot, rekabetle başlayan çekimin kendi kaderlerini nasıl değiştirdiğini fark etmek zorunda kalır. 🏁🏎️

"Peki o zaman... Madem her şeyi yaparsın; yatağıma gir."

Hayat, benim için istediğim gibi yaşayamayacaksam neden yaşıyorum? diyeceğim bir yerdi. Hiç bir zaman kafamı yere eğip, özür dileyen yada pısrık kalan bir kız değildim. ve böyle gideceğinden emindim. ama hayat bana inat yaparcasına karşıma çıkmaması gereken birini çıkarmıştı. Kim olduğunu bilmiyordum. Ama isminin önüne gelen tehlikeli, ve mafya kelimeleri beni ondan kaçmam için yeterliydi. Kaçtım. Başım dik bir şekilde onu her gördüğümde ağzının payı verdim ama bizi birleştiren kaderdi. bu yüzden kaçmayı bıraktım. Artık ona hayatı cehennem edecektim...

Babasını küçücük yaşta toprağa verdikten sonra Kardelen, yaşamayı hiçbir zaman gerçekten öğrenemez. Hayata tutunmaya çalışırken yolu, her gün gazetelerde ve ekranlarda adını gördüğü Lale Cinayet Grubu ile kesişti. O andan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Çünkü bazı insanlar tesadüfen karşına çıkmaz, seni ya kurtarmak ya da geri dönüşü olmayan bir karanlığa sürüklemek için gelir. Kimi yaralar zamanla kabuk bağlar, kimileri ise her gün yeniden kanar. Peki ya aşk? Aşk insanı gerçekten hayata döndürebilir mi, yoksa en derin mezarı kendi elleriyle mi kazdırır? Her cevabın yeni bir sır doğurduğu bu hikâyede güven, sevgi ve ölüm aynı çizgide yürür. Ve bazen en güzel çiçekler, en karanlık mezarlarda açar.

"Canavarı uyandırdıysan eğer uysallaştırmayı da öğreteceksin. İnine girdin bir kere, yanmayı da yakmayı da göze almak zorundasın, Vera." ❝Uyuşturucu kaçakçılığının yeni örgüt lideri olan Kutay K. Karaca, güvendiği ve her şeyini bildiği sağ kolu olan Ayaz Sarınç`ın milyon dolarlık parasını kaçırıp, tüm bilgilerini de baş düşmanına satıp ihanet ederek ortadan kaybolması, büyük bir borcu ve ödemesi gereken bir ihanet bedelini de beraberinde getirir. Ayaz`ın babası olan Ender Sarınç, kefareten Kutay Karaca`ya büyük kızı Nida`yı para karşılığı satıp ihanetin bedelini ödemeyi planlar ancak plan istedikleri gibi ilerleyemeden Nida`nın kül olan cesedi bulunur. Ablasının ölmediğinden emin olan doktor kardeşi Vera, bu işin peşine düşerken borcu ödeyecek olan yeni kişidir. Öfke dolu başladığı bu yolda hedefinde Kutay K. Karaca vardır ancak unuttuğu detay ise Vera`nın babasının geçmişte, örgütüm başına geçmek için öldürdüğü eski uyuşturucu lideri Vladislav`ın da intikamının hesabını soracak olmasıdır. Tüm ihanetin ve geçmişin bedelini başa geçen yeni örgüt lideri Kutay Karaca ödetecekken bir süpriz çıkagelir. Vera`nın lisedeyken illegal araba yarışçısı olan eski flörtünün takıntılı ezeli rakibi de yıllar sonra peşlerine düşer. ❞

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

"Unutmak bir hediye değildir; bazen en acımasız cezadır." Şehrin neon ışıklarının ulaşamadığı, hatıraların birer para birimi gibi el değiştirdiği o karanlık sokaklarda, Mihra zihinlerin mimarıdır. İnsanların en utanç verici anılarını bir neşter gibi kesip atan, hafızaların derinliklerinde sessiz izler bırakan bir "Bellek Taciri" kendi elleriyle silip attığı bir geçmişin yükü, onu şehrin en gizemli ve en tekinsiz kapısına, Alaz’ın dünyasına sürükler. Bu malikanede sessizlik, bir emirden daha serttir. Alaz; gücün, soğukkanlılığın ve yalanın vücut bulmuş hali. Mihra ise bu sarayın duvarları arasında, zihinleri yeniden şekillendirmek için biçilmiş bir silah. Ancak bu evin temelleri, gün yüzüne çıkmamış anılarla ve saklanan gerçeklerle atılmış. Mihra, Alaz’ın zihnine her dokunduğunda, sarayın gölgeleri biraz daha derinleşir. Kimin avcı, kimin av olduğu, hangi anının gerçek, hangisinin inşa edilmiş bir illüzyon olduğu birbirine karışır. Gerçekler, sadece hatırlayanlar için değil, onları yok etmeye çalışanlar için de bir tehdittir. Unutulmuş kan ve aşk: Hiçbir şey göründüğü gibi değil, çünkü hiçbir anı masum değil.

Babama... Çocukluğumdan beri kalbimde siyah bir leke gibi taşıdığım, damarlarımdaki kana karışmış bir nefret vardı. Sevgisizlik, ruhumun zırhını delip iliklerime kadar işledi. Zehirli bir çiçek gibi büyüdüm, baba. Erkek bedenindeki bütün erkekleri senin yerine koydum. İçimde taşıdığım zehri onlara da bulaştırdım. Ta ki senin beni aslında ne kadar sevdiğini anlayana kadar...

Bazı hikâyeler vardır... sadece okunmaz, insanın kalbine dokunur. Nare Tekin... kırılmış ama hâlâ sevmeye cesur bir kalp. Azad Çakır... duygularını içine gömmüş, sessiz bir fırtına. Onları bir araya getiren şey aşk değildi. Bir mühürdü. Bir kaderdi. Bir zorunluluktu. Ama kader bazen en yanlış zamanı seçer... en doğru insanı getirmek için. Ve insan en çok kaçtığı kişiye... bir gün en çok "ait" olur. Bu hikâye bir evlilik değil. Bu, iki yabancının birbirine yavaş yavaş dönüşmesinin hikâyesi. Şimdi... eğer içinde küçük bir merak bile kaldıysa, bu hikâye zaten seni çağırıyordur.

Erkek kılığına giren birini tanıyorum. Kızıl saçlı, çilli ve mavi gözlü. Peçeyle yüzünü saklıyor. Yüzbaşından kılıç eğitimi alıp, Onunla yolculuk yapıyor ve aynı çadırda kalıyor. Kadın olduğu anlaşılınca evlenmek Yüzbaşı ile evlenmek zorunda kalıyor. Bu kim mi? Mahinur Hatun`dan başkası değil.

Sarayın gölgeleri, eski sırlarla doludur ve güç her zaman kanla ölçülür. Selene Draven, babasının hayatını kurtarmak için kendini krallığın acımasız kurallarının ortasında bulur. Babasının beklenmedik teklifi, onu istemediği bir evliliğe, sarayın en gizemli ve korkutucu varisi Lucien Veyron`un yanına sürükler. Gizem, ihanet ve ölümsüz tutku arasında sıkışan Selene, sarayın karanlık sırlarını keşfederken kendi gücünü ve cesaretini de sınamak zorunda kalacaktır. "Gecekanlı", kanın, aşkın ve ölümsüzlüğün gölgesinde, sınırları zorlayan bir hikaye.

**Değişen Kaderler: Karadeniz`de Kan Yanılgısı** adlı hikayenin konusu kısaca şöyledir: Karadeniz`in birbirine düşman iki köklü ailesi olan Doğanlar ve Dağlılar, aynı gece ve aynı klinikte çocuklarını kucaklarına alırlar. Ancak, bölgedeki sert fırtınanın ve hastanedeki elektrik kesintisinin yarattığı kaos ortamında, yeni doğan bebekler yanlışlıkla yer değiştirir. Kendi çocuklarının genetik özelliklerine zıt olan bebekleri, aileler büyük bir yanılgıyla kendi öz evlatları sanarak büyütürler. Düşmanının kanını taşıyan çocukların aileleri tarafından sahiplenilmesiyle başlayan bu büyük yalan, yıllar sonra ortaya çıkacak bir tesadüfle her iki ailenin de hayatını kökünden sarsacak, intikam ve sadakat duygularını karşı karşıya getirecektir.

Kesit = “Dilek” Bugün bar için iş görüşmesine gidecektik, o kadar iş ilanına baktım en uygunu buydu bizim için, Eylül böyle işleri pek sevmez, çünkü böyle ortamlara genelde sapiklar gelir, bu yüzden sıcak bakmıyordu, ama bize de iş lazımdı, görüşmeye gidecektik, bize de yakındı bu bar adı da değişik “Kafkas Bar” anlamayarak baktım, bu nasıl bir isimdi, bu isimle ne anlatmak istemişlerdi, içeriye girdim ve tedirgindim, ıçerde kucağında oturmuş bir kiz ve kalçasından okşayan bir adamı görüp iğrendim... Ama ilerde koltuktaki adamı görünce durdum bu neydi böyle... “Eylül” Burası gerçekten değişik bir yerdi ve mide bulandırıcıydı, kızı yatırmış içine giriyordu resmen, kafamı cevirdim ve görüşme yerine doğru adımlarımı yönlendirdim, ablama söyleyecem burda çalışamazdım, burası resmen kerhane yeriydi pek de farkı yoktu diyecektim ki onu görene kadar... karşımdaki adamın gözleri beni kendine çeken tek şeydi. Bana bir bakışı yetmişti... Değişik bir psikopat kitabı yazmaya karar verdim....

"EĞER YENECEĞİNİZ KENDİNİZSE KAYBEDECEKSİNİZ DE, BUNU GÖZE ALABİLECEK MİSİNİZ?" Adım, Evan. Yaşamayı seviyorum. Etrafım, arkadaşlarım ve ailemle çevrili. Sevdiğim ve sevildiğim harika bir hayata sahibim. Girdiğim koma sonucu gözlerimi burada açtım. Buraya ait değilim. Hayır, tüm hayatım bir yalan. Yaşadığım dünyadan silindim. Ben hiç var olmadım. Diyar bizi çağırıyor. Burası benim gibi kaybolmuşlarla dolu. Ve bir de o var. Benim yalancı İnci’m. O gözümün önünde kendini feda ediyor. Ama ben onu görmezden geliyorum. Adım, Amaya. Etrafımdakileri kurtarmak için kendimi hapsettiğim evden uzağım. Bu dünyayı tanımıyorum. Getirildiğim akademiyi tanımıyorum. Diyar bizi çağırıyor. Güce hükmetmemizi emrediyor. Her zaman farkındaydım ama kabullenmeyeceğim. Kendinden nefret etmenin nasıl bir duygu olduğunu biliyorum. Başka kimse kendinden nefret etmesin diye yalnız savaşıyorum. Onları kurtaracağım, hayallerini yok etmek pahasına. Ölümsüzlüğün öldürücülüğünü görmeyecek kadar aptallar. Ve bir de o var. Benim iyimser tarafım. Benden nefret ediyor, diğerleri gibi. Ama hayatım, hayatına bağlı.

Bir kurul, gizem dolu, sırlarla bürünmüş. Kapalı kapılar yavaş yavaş açılıyor. Murat Barlas Ardınç iş toplantısına acele ile giderken bir anda arabaya atlayan bir kadın görür. Şoförü arabayı fren yaparken araba tam durmayarak kadına çarpar. Kadin acıyla bağırırken murat kadını hastaneye götürür. Murat kadının bir muhbir olduğunu düşünüp onu korumalarının araştırmasını ister. Kadın hastane yatağından adamla konuşurken adam kadının bilgilerine bakıyordu. Dosyanın içinden bir fotoğraf düşer. O fotoğrafta kızın fotoğrafı vardır. Kız kendinin bilgilerini izinsiz bakıldığında görünce sinirlenip adama tokatı yapıştırıp oradan ayrılır... Onları bir araya getiren kader mi yoksa tesadüf mü? Hiç bir zaman tesadüf olmaz...

"Hayatında en pişman olduğun an neydi?" Bana baktı gülümsedi, "Sana aşık olmak..."

"Bu intikam oyununda özellikle benimlesiniz." İşaret parmağı o kızın üzerinde durdu. Kahverengi ve dalgalı saçları, saçlarından daha koyu kahve gözleri ve dolgun olmasına rağmen uzaktan ince ve uzun görünen dudakları olan kıza bakarak konuştu. "Özellikle de sen, fırtına öncesi" daha ilk günden gözlerinde ki fırtına öncesi sessizliği görmüştü. Bu saatten sonra bu kız o adam için en önemli silahtı.

"Ölüm kadar soğuk bir yemin, intikam kadar sıcak bir ten... Karşı karşıya gelen iki düşman ve sınırları paramparça eden bir şehvet."Fırat’ın kuruyan yatağında akan kan, iki aşiretin kaderini mühürlemişti. Su davası bir kan davasına dönüştüğünde, töre hükmünü verdi: Barış, iki düşmanın aynı yatakta erimesiyle yazılacaktı.Azen... Özgürlüğünü ve geleceğini abisinin cansız bedeniyle birlikte o çorak toprağa gömen asi bir kadın. O, Süveyda konaklarına diz çökmeye, bir kurban olmaya gitmiyordu. Göğsünde sakladığı hançerle, abisinin katillerini içeriden bitirmek için o yatağa giriyordu. Tek silahı vardı: Gururunu eğmeyen asiliği ve bir erkeğin iradesini delirtecek o buram buram yayılan şehveti.Mirza Süveyda... Kalbini ölen ilk aşkıyla birlikte toprağa gömen, yatak odasını, ruhunu ve bedenini dünyaya kapatan bir kontrol delisi. Dışarıda tek bir sözüyle aşiretleri hizaya getiren bu heybetli adam, töre zoruyla karşısına dikilen o asi kadına asla dokunmayacağına yemin etmişti. Kalbinin ortasındaki o siyah nokta gibi, kapkaranlık ve aşılmazdı.Ama o kapalı kapının ardında, loş ışıkta ne yeminler kaldı ne de kurallar...Azen’in kışkırtıcı dudaklarından döklen her kelime Mirza’nın buz tutmuş duvarlarını çatlatırken; Mirza’nın vahşi, cezalandırıcı her dokunuşu Azen’in intikam yeminlerini ateşe veriyordu. Biri geçmişin hayaletinden kaçmak istiyordu, diğeri geleceği yok etmek... Ama tenleri birbirine değdiğinde, akıl sustu; yerini sınır tanımayan, karanlık ve günahkar bir arzuya bıraktı.Onlar ne geçmişte kalabildiler ne de geleceğe yürüyebildiler. Onlar, ölümle yaşamın, nefretle aşkın tam ortasında sıkıştılar.Burası onların Berzah’ıydı. Ve bu yangından kimse sağ çıkamayacaktı.

"Sen kimsin de bana dokunabiliyorsun?" Dudaklarında acı ve buruk bir tebessüm oluştu "Sen kimsin ha?" dedi ve kafasını sağa sola salladı. "Ben sevdiğin adam değil miyim? Uğruna tüm Dünyayı karşına alırım dediğin zamanları niye hatırlamıyorsun be zümrüt gözlüm." işte şimdi acıyla bakma sırası bendeydi. Bizim hayatımızı bitirenler hep uğruna Dünyayı karşımıza alacaklarımızdı zaten. "Savaş... sana yıllar önce uğruna tüm Dünyayı karşıma alacağım adamın söylediği bir kaç cümleyi söyleyeyim mi ben?" dediğimde yüzüme yapma der gibi baktı ama yapacaktım benim canım o kadar yanıyordu ki kendimle beraber onu da yakmak istiyordum. "Dur bekle söyleyeyim neydi? ha! hatırladım Yapamıyorum, olmuyor. Allah kahretsin ki olmuyor senin sevgine karşılık veremiyorum. Savaş diyorum bu kız seni o kadar seviyor sen de dene seversin ama kalbimde bir kilit var senin anahtarın açamıyor be kızım." Tek tek bana zamanın da söylediği her kelimeyi, her cümleyi hatırlattım. Bu zehirli kelimeleri aklıma değil kalbime kazımıştım.  "Evlendin..." dedi. "En büyük pişmanlığım." dedim. "Çocuğun var." dedi. "Beni hayata bağlayan son dal." dedim. Sabrının sonuna gelmişti. "Neden bana böyle umursamazca davranıyorsun? Ne hale geldiğimi görmüyor musun? Yeşim neden bana bunu yapıyorsun? Kurbanın olayım yapma."  "Bu hayatta herkes yaptığı şeyin karşılığını verir Savaş Özdemir. Tekrardan uyarıyorum bu saatten sonra benim adım senin diline senin adın benim dilime yasaklı. Beni hayata bağlayan tek şey kızım ve bu hep böyle olacak. Son konuşmamız son hesaplaşmamızdı."  Bitmişti, bitirmiştim ve o da farkındaydı. Hiç başlamayan bir şeyi nasıl bitirebilirsin ki? "Yeşim biliyor musun kalbimin kapısında ki kilit kırıldı." dediğinde kalbim hızla çarpmaya başladı. Dudaklarımda acı bir tebessüm oluştu. "Savaş biliyor musun kilidi kırmaya çalışırken anahtar da kırıldı." ** Yeşim Vural artık saf duygularla Savaş Özdemir`e aşık olan bir kız değildi. Büyümüştü... Artık bekar bir anneydi ve onu hayatta tutan tek şey küçük kızıydı. Savaş Özdemir ise... Siz onu okuyun daha iyi anlarsınız.

Darsel ailesi, beşiz çocuklarından birinin tehlikeli bir lanetle doğduğunu öğrendiğinde, onu herkesten saklamaya kalkar. Ancak hiçbir sır sonsuza dek sürmez. Yalnızca bir gecede Tanrının laneti büyük bir yıkıma sebep oldu. Masallarda hiçbir zaman öcüler kazanmaz. Bu hikaye, mutlu sonla biten masalların iç yüzü… 🍎🍎🍎 Bu kitabın tüm hakları saklıdır. Çoğaltılması veya herhangi bir şekilde kopyalanması durumunda yasal işlemler uygulanacaktır!!!

Geceleri üzülürken mi sevdim seni bilmem ama bildiğim tek şey var benden nefret ettiğin. Herkesten farklı olmak için geceden nefret eder mi insan. Gecenin karanlığında söylenen yalanlar, beklenen insanlar ve diz çöküp ağlayan ben. Sessizliğe gömülüp harika olduğumumu düşündün. Sevildiğimi mi düşündün. Tek bir kelimeyle insanların benden nefret edeceğini ve bunu senin için yapabileceğim düşünmedin mi?

Her karanlığın arkasında saklanan ışık gün gelir hayatının karanlığına doğradı. Herşeyi alt üst ettiği gibi tüm doğruları yıkar, geriye yanlışların kalırdı. Bu hikaye herşeye rağmen ayakta kalmaya çalışan ve önündeki bütün engellerden kurtulmak için savaş veren Mahira Mirazel`in hikâyesi. O savaşta yanında bulunan Karel Kartal Alacalı ona destek mi yoksa köstek mi olacak? Izdırar= Zorunluluk, Çaresizlik

Doğunun sert topraklarında başlayan bir intikam hikayesi… Güç, aşk, bağlılık ve intikamın iç içe geçtiği zorlu bir berdel. Hazal Karahan; güzelliği ile nam salmış kırılgan ama asi bir kadın. Ailesinin yükü omuzlarında acılarla yoğrulmuş bir kadın. Azad Mirzahan; kimsenin karşısın da duramadığı, korku ve kudretin vücut bulmuş hali. Soğuk, acımasız, ama içinde sakladığı kırılgan bir sır… Bir yanda kanla yazılan töreler, bir yanda aşkın imkansızlığı… Kaderin zincirlerini kırmak için yanmaya mahkum iki yürek… KIZIL GELİNE AĞIT. Tüm hakları saklıdır ve bana aittir.

Aşk, bazen bir silahın gölgesinde doğar. Ve bazı yazgılar, kınayla değil kanla mühürlenir. Heja, Mardin`in taş avlularında narinliğiyle büyümüş bir genç kadındır. Ancak bir sabah, abisinin düşman aşiretin kızını kaçırdığı haberiyle dünyası yerle bir olur. Uçurum kenarında alınan bir kararla, iki düşman ailenin kanı durdurulur-ama bir bedelle: berdel. Heja, sevmediği bir adamla; Baran ise adını bile duymadığı bir kızla evlenmeye zorlanır. Bir taraf için fedakârlık, diğer taraf için mecburiyettir bu evlilik. Ama içten içe, kırgın bakışlar, susturulmuş hayaller ve geçmişin kanlı gölgeleri arasında bir kıvılcım belirir. Baran`ın kalbinde bir şeyler kıpırdamaya başlar. Heja`nın sessizliği, içindeki fırtınaya dönüşür. Kimi kaderini seçemez, ama bazıları o yazgıyı yeniden yazmaya cesaret eder...

Hayattan ümidini kesen insanlar için yaşadıkları değişimler pek önemli olmaz. Yani en azından öyle olmalı. Fakat benim hayatım basit bir değişikliğe tabi tutulmamıştı. Derinden sarsılmış, hiç olmayacağı kadar karanlığa sürüklenmişti. ~~~ Alyna hayatının da ismi gibi ışık sahibi olmasını isterdi. Fakat bilmiyordu. Onun hayatı karanlığa mühürlenmişti. Bir gün bulacağı kolye onun hayatının en büyük dönüm noktası olacaktı. Beklemediği yerden vurulacak, sıradan hayatının aslında hiç sıradan olmadığı gerçeğiyle yüzleşecekti. Bir lanetin bedeli olacak, ya ölecek yada öldürecekti. Ya karanlığın içinde ki ışık okacaktı yada o karanlığa karışacaktı...