Gece, abimin ellerine bulaşan kanla başladı; benim üzerime dikilen kefenle son bulacaktı. Ölümümün kurgulanmış videosu ekranlara düştüğünde, abimin çığlığı sessizliğe karışırken ben bir canavarın ininde, buzdan bir kalbin ortasındaydım. Herkes benim öldüğümü sanıyordu, oysa ben onun en derin nefretinin içinde nefes alıyordum. Beni öldürmek için alan adam, gözlerimin içine baktığında orada ölümü değil, kendi karanlığının yansımasını gördü. Namlunun ucu kalbimdeyken, parmağı tetiğe gitmedi. Çünkü cellat, kurbanının gözlerinde ilk kez kendi ruhunu bulmuştu...🥂

Bir berdel başladı Diyarbakır`ın kanlı toprağında,Bu Rezan Şahmeran ile Azra Demirşah `ın hikâyesidir ... 🍁🍁 NOT: KİTABIM İLE İLGİLİ KONU ÇALAN KİŞİYİ HİÇ UYARMA`DAN DİREKT YASAL İŞLEM BAŞLATIRIM... •UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

𝐀𝐬𝐦𝐢𝐧 𝐇𝐚𝐧𝐳𝐚𝐝𝐞 & 𝐌𝐢𝐫𝐚𝐧 𝐀𝐥𝐩 𝐃𝐞𝐦𝐢𝐫𝐡𝐚𝐧 Aşiret kurgusudur. Berdel

" Sahte sevgiler gerçeklere tutulan bir aynadır. " " Toz bulutu gibiydi insanın içi. Işıltılı ve bir yörünge içerisinde. Ama her toz bulutu görünmez değildir. Bazıları için siyah bir nesneyi beyaza çevirecek kadar göz çarpıcıdır. " Kaybolmak istiyor insan, her şeyi geride bırakmak istiyor. Tüm bu zorlukların arasında yaslanabileceği bir omuz, bağlanabileceği bir kişi arıyor. Gerçekten sevilmek istiyorum. Oyunlar olmadan, yalanlar olmadan, sahtelikten uzak bir yaşam istiyorum. Güvenmek zor geliyor bazen. Yıllardır uyutulup gerçeklerle yüzleştiğin an en çok kırılıyormuş insan. Geçmişi unutmak istersin hatta geleceğine odaklanmak en büyük amacın olur. Ama bazı insanlar vardır ki, sen ne kadar geleceğine baksan da onlardan gelen geçmişin izleri geleceğine kalıntılar bırakır. " Bu gece birileri anlatacak birileri ise susacak altın ayaz kızı. Bil ki eğer susarsan araya bıraktığın boşluklardan ışık illaki dışarı sızar. İçinden taşacak onca şey varken kusurlarını gizlemen imkânsız. " Altın ayaz demişti bana. Nedendi? ... " Kusur gibi gördüklerin diyorum. Kafanda açtığın bir başkaları için savaşların sonucunda ortaya çıkan o leken. Hikâyen nasıldır bilemiyorum. Ama şunu unutma ki; her iz bir dokunuş, her dokunuş ise bir yeniden doğuştur. " ... " Seni burada kalıcı tutan nedir? " bir süre dövmesine baktıktan sonra bana başını kaldırırken hiç beklemediğim bir cevapla elini cebine atıp bir kolye çıkarmıştı. Ardından sol elimi kaldırarak kolyeyi avucumun içine bırakmıştı. Ve o sözleri kurmuştu bana. " Belki bir gün yine karşılaşırsak kendi içimdeki tutsaklığımı sana kırmak isterim. O yüzden bu kolyeyi o güne kadar boynunda sakla. Kolyeyi hiç çıkarma ki o gün geldiğinde seni kolyeden tanıyabileyim. " " Şimdilik kendine iyi bak ve kimseye bağlı kalma. " demişti...

Karadeniz`in hırçın dalgaları arasında yok oluyorduk. Ben kimsin bir Saralmı yoksa Aris mi? Karanlık içine çekiyordu herkes bir birinden nefret ediyordu. Nefretin getirdiği bir tutku vardı çünkü insanlar imkansızı her zaman severler. Bizim olan herşey imkansızdı...

Eylül, adını bilmediği bir hayatın içine bırakıldığında tek istediği şey biraz huzurdu. Miraç ise bu evliliğin sadece bir zorunluluk olmadığını kendine bile itiraf edemiyordu. Aynı evde, aynı sofrada, aynı kalabalığın içinde… Ama bambaşka yalnızlıklarda. Miraç, Eylül’ün yabancılık çekmemesi için çabaladıkça; Eylül, kalbini korumak için bir adım geri durdu. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar, ama güven zamanla yazılır. “Bir Papatya Meselesi”, iki inatçı kalbin, gururla sevgi arasında verdiği sessiz mücadelenin hikâyesi. Aynı zamanda ise sırların, travmaların içinde olan bir hikaye.

Elçin Karadağ… O hayatı dolu dolu yaşamayı severdi. Ama abisinin bir hatası onu hiç bilmediği ve bilse de hiç istemeyeceği bir hayatın içine sürgün etmişti. Sürgün edildiği yabancı bir kalbin içinde ya yeniden yaşayacak ya da bir daha hiç uyanamayacak. İki aşık uğruna feda ediliyordu adeta. Ama kendisinin bundan henüz haberi yoktu. 2007 Bir kan davası. Tek miras bir kan damlası onlara. En büyük abi sevdiğini öldürdü. Küçük abi sevdiğini kaçırdı. Ve minik Elçin dünyaya geldiği gün satıldı. Bir kurbanlık gibi. Elinden bir şey gelemezdi. Kitabım aşkları uğruna umursamazca satılan bir kızın hikayesini anlatır. İyi okurlar. Takipte kalın. Kar kürelerim❄️❄️

.​"Bir yanda İstanbul`un özgür rüzgarıyla büyümüş bir avukat, diğer yanda kardeşinin intikamıyla buz kesmiş bir aşiret varisi..."

Bir ressam en çok resimlerinde saklar kendini. Renklerle konuşur, acılarını tuvale gömerdi. Ama bazı kaderler tuvale sığmazdı. Yıllardır süren kan davası bir gecede yön değiştirdi. Bir kurşun sıkılmadı. Bir mezar kazılmadı. Onun yerine bir isim seçildi. Bade Erinç. Renklerin arasına saklanan bir ressam. Çocukların gözlerinde huzur bulan bir öğretmen. Bir ailenin en zayıf halkası sandığı kadın. Abisinin işlediği günahın bedeli, onun hayatıyla ödenecekti. Bir gece her şey elinden alındı. Gözlerini açtığında artık kendi dünyasında değildi. Yıllardır kanla beslenen bir düşmanlığın ortasındaydı. Erinç ve Arkın aileleri arasındaki savaş, bu kez bir bir kurşunla değil, bir kadınla sürdülüyordu. Düşmanının evinde uyanan bir kadın... Kalbiyle ailesi arasında sıkışan bir adam... Ve aralarında masum bir çocuk. Peki ya, kanla başlayan bir savaş... Kalple bitebilir miydi? Çünkü bazen en büyük intikam... Öldürmek değil, sevmektir.

"çıkar üzerindekileri" dedi bana bakmadan " hayır " dedim kaşlarini kaldırdi "hayır mı? sonsuza kadar onunlamı kalıcaksın?" dedi " burda giyeceğim bir şey yok farkındamısın " " sana kıyafet getirdim" dedi eline çanta alıp " burda giyine bilirsin " o çapkin gülüşünü takındı yine " hayata senin yanında giyinmem sap*k" dedim çantayı alıcakken kolumu tutup kendine çekti " okadar emin olma derim"dedi fisiltar gibi

"Kadın ağadır erkekler paçavra.Bu törenin dedigidir. Erkek kısmısı çok konuşmaz keje! Çok yüz verirsen tepene çıkar. Nerde görülmüş erkegin ikinci kadını aldığı!? Neuzibillah! Namusumuz elden gider! Cehennem ateşlerinde yanarız." Dedi Xalte Ağa

Bir aşkın nasıl büyüdüğü ve nasıl söndüğü. Düşmanlık yüzünden mahvolan iki hayat...Ayben ve Alparslan`ın geçmeyecek yaraları. Şimdi aşk mı yoksa savaş mı?

Kan davası yüzünden evlenen bir genç.

"İstanbul`da kendi küçük pastanemde hayatımı kurmuş bir kızken, bir gecede her şey elimden alındı. Yıllar önce terk edilmiş bir çocukken, yıllar sonra Mardin`in iki büyük aşiretini barıştırmak için bana ait olmayan bir evliliğe sürüklendim. Onlar için benim kaderim buydu... Ama ben, Cahan. Kimsenin barışı için kurban olmamaya kararlıyım. Ve bu, benim isyanımın hikâyesi."

"Yıllar sonra memleketime döndüm bunun sebebi neydi? İntikam için olabilir miydi? Ya istediğimi kazanıcam ve babamın kanını yerde bırakmıycam yada kendi ölüm fermanımı yazıcam... Ben Elfida KILIÇ oyunu en baştan başlatıyorum..."

Bir kan dava sonucunda kurban seçilmiştik biz. ......... Ve ailelerimizin sebep olması sonucunda ölmüştük yani ben kendi açımdan. Peki ben kim miyim? Doğa ışıltan mardinin ikinci ünlü, korkulan ışıltan aşiret aileyiz ve ailenin ilk kızarı, ve kız kardeşim den en büyük kızıyım Babamı gören korakar... Annemi gören ise zavallı derler... ....... Biz... Biz beş kardeş ise sonu bucağı olmayan bir cehennemin içindeyiz...

Diyarbakır’ın sert dağlarıyla, Batman’ın asi rüzgârları arasında yıllardır süren bir düşmanlık vardı. Bedirhan, kudretiyle saygı duyulan bir aşiret ağası; Zelal ise düşman aşiretin güzelliğiyle dillere destan kızıydı. Bir gece alınan karar, iki gencin kaderini çok değiştirecekti. Bedirhan, Zelal’i kaçırdı; çünkü aşkları, töreye ve kanla yoğrulmuş geleneklere meydan okuyordu. Bu yol, iki aşireti ateşe sürecek; aşkları ise hem en büyük güçleri hem de en büyük sınavları olacaktı. Oysa kader, hiç kimsenin tahmin edemeyeceği oyunlarla onları sınayacaktı.

°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°` Nil, 24 yaşında, babasıyla arası çok kötü, annesi çok küçükken.babasının zulmüne dayanamayıp evi terk etti ablası onu büyüttü ablası birinden hamile kalıp kapı dışarı edilince zor şartlardada olsada nil in yardımıyla çocuğunu doğurur babası ablasından daha çok nefret eder ve 3 yıl önce onunla yaşadığı bir kavgada ablasını iter ve ablası merdivenerden yuvarlanıp hayatını kaybeder. Babası esrarengiz bir şekilde bu olayın üstünü örtmeyi becerir. Nil bu olayın peşini bırarkmak istemez. O sırada ablasının çocuğu Bulut`a teyzelik yapmalıdır. Babasının bir gün eve tekrar sarhoş gelişi ile sinirlenerek Bulut`a saldırmayı dener. Nil bunca zaman onu korumuştur ve yine koruyacayacaktır. Vücudunu nefret ele geçirince çok yanlış şeyler yapar ardından tam bu korkunç olaydan sıyrılmak için çabalarken, babasının çalan telefonundan sonra her şey değişir. °`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`•°`

Artık aramızda bir kan davası vardı.Düşmandık.Ve bu Aslanlı aşiretinin ruh hastası ağası beni kaçırmıştı...

Aşk bazen bir mucize değildir…Bazen lanet gibi çöker iki yüreğin arasına. Atlas ve Eliz…Birbirlerinin ilk aşkıydılar. Ve birbirlerinin en büyük yarası. Aileleri, yıllar önce dökülen kanın hesabını hâlâ kapatmamışken, Kader onları aynı cinayet davasında yeniden karşı karşıya getirdi. Nefretin gölgesinde yanan o kıvılcım, Hiç sönmemişti aslında…Sadece küllerin altında saklanmıştı. Eliz, kalbini korumak için Atlas’a düşman olmak zorundaydı. Atlas ise onu korumak için Bütün dünyayla savaşıyordu. Onlar, aşkın iki yüzüydü: Biri ateş… Diğeri o ateşte yanmayı göze alan bir kalp. Bu, geri dönüşü olmayan bir savaşın hikâyesi…Aşkla nefret arasında çizilen ince bir kaderin…Ve sonunda tüm kurşunlara rağmen Birbirine yeniden tutunan iki yüreğin hikâyesi. Her aşkta yanarsın…Ama bazı aşklar yakmaya değer.GU4554TC

Kan davası onları bağlarsa ne olur? Ya da canlarını acıtırsa?

Mahallenin yaptığı yardımları ile dilinden düşmeyen, bütün kızların deli divane olup peşinden koştuğu, ağırbaşlı, yardımsever ve bir o kadar da sert bir ağır abisi ile evlendiğinizi düşünün... Murat Karasu. Namı değer "Kara Murat" ile tanışmaya ne dersiniz? Uyarı: Bu kurgu tamamen bana aittir! Cinsellik, şiddet ve bağımsız öğeler içermektedir! Reşit olmayanların okumasını tavsiye etmiyorum

İmkansız aşk. İnsanı belirsizlik içinde sürükleyerek, tüm aydınlığı çökerten iki kelime. Dilek Karasu, yıllardır platonik olarak aşık olduğu adamın, tam da her şey düzelecek derken, ailesini bitirmeye ant içmiş can düşmanına dönüşceğini nereden bilecekti ki? Derman Karadağ, intikamın vücut bulmuş hali. Okyanusu andıran mavi, keskin gözleri Karasu ailesinin üzerindeydi. Bir gün onları tamamen bitirecek ve tek tek hepsini Karadenizin hırçın dalgalarında boğacaktı. İntikam onun kanında adeta akıyordu. Bu yol geri dönülmezdi. "Beni seviyorsun, ama benimle olamıyorsun. Neden?" "Çünkü seni sevdiğim için olamıyorum, Dilek. Senin yanında kalırsam hayatını karartırım." "Ben karanlıkta kalmaya razıyım, yeter ki sen ol." "Ben değilim mesele. Ben seni aydınlığa bırakmalıyım. Benimle gökyüzüne bakamazsın, ancak yere çakılırsın." "Peki ya ben senden başkasını göremiyorsam?" "Gözlerini kapatmayı öğren. Çünkü benimle bakacağın her yer çıkmaz sokak

Mert ve Eliz birisi 22 yaşında birisi 19 yaşında küçük kalpleri ile ailelerinin istedikleri,kan davası olmadan can kaybı vermeden,berdel anlaşması yapmaktı..

Zorla Miran Bekiroğlu ile evlendirilen Helin aslantop`un hikayesidir.