"Bu evlilik... Gerçek bir evlilik mi olacak?" Sesim kısık çıkmıştı. Sorunun bu olduğunu anlayınca sırıtmaya başladı. "Sen nasıl olsun istersin?" Gözlerimi kırpıştırarak baktım ona. "Ciddi misin?" "Ciddiyim." "Bana bırakıyorsun her şeyi yani?" "Sana bırakıyorum her şeyi yani."

Sarayın gölgeleri, eski sırlarla doludur ve güç her zaman kanla ölçülür. Selene Draven, babasının hayatını kurtarmak için kendini krallığın acımasız kurallarının ortasında bulur. Babasının beklenmedik teklifi, onu istemediği bir evliliğe, sarayın en gizemli ve korkutucu varisi Lucien Veyron`un yanına sürükler. Gizem, ihanet ve ölümsüz tutku arasında sıkışan Selene, sarayın karanlık sırlarını keşfederken kendi gücünü ve cesaretini de sınamak zorunda kalacaktır. "Gecekanlı", kanın, aşkın ve ölümsüzlüğün gölgesinde, sınırları zorlayan bir hikaye.

Bitki genetikçisi bir kadının yaptığı araştırma devletle işbirliği yapan şirketler tarafından duyulur ve her şey tam o anda başlar. Kitaptan Kesitler “Sana güvenmiyorum.” “Zaten güvenmeni istemiyorum, güvenmeni bekleyecek vaktimiz de yok.” Dedi. “Benden ne istiyorsun?” dedim üzerine basa basa. “Buradan canlı çıkmanı istiyorum. Sorgun bittiyse hadi gel.” Dedi elimden tutup kendiyle birlikte beni de kaldırırken. Elimi ondan kurtarmaya çalışsam da bırakmıyordu. “Ölmek istemiyorsan hızlı ol.” “İstediğin neyse vereceğim, bırak beni.” Dedim. “Sen benim istediğim şeyi veremezsin Ekin Hanım.” Dedi beni götürürken. “Neyin peşinde olduğunuzu biliyorum. Bak gerçekten şifreleriyle birlikte hepsini veririm.” dedim. “Bana vermeyeceksin onu.” Dedi. Bir anda kucağına alırken “Çok yavaşsın, birazdan süzgece çevirecekler bizi.” Dedi. “Bırak beni! Ne süzgeci, ne diyorsun ya, ne değişik bir adamsın sen!” dedim sinirle. “Kurşunlar havada uçuşunca arkama geçersin ama.” dedi alayla. ------- Bir anda direksiyonu kırmasıyla savrulurken resmen beynim uçmuştu. “Ne yapıyorsun sen! Diski al git diyorum gitmiyorsun, derdin beni öldürmek mi?” dedim sinirle. “Derdim seni öldürmek olsaydı altımdayken çoktan yapardım. Artık susarsan bir operasyona odaklanmaya çalışıyorum.” Dedi. “Sen kimsin de operasyon düzenliyorsun he? Sen fazla mafya dizileri izlemişsin, kafayı sıyırmışsın. Acınası haldesin.” Dedim. “Arkaya bak.” Dedi dediklerimi yok sayarken. “Fantezin arkaya bakan insanları öldürmek mi? Böyle mi öldüreceksin?” “Saçmalama da arkandaki çantanı al, o işimize yarayacak.” Dedi. ------- “Sen kimsin?” dedim sorusuna soruyla karşılık verirken. “Öğrenirsen bir daha beni göremezsin.” Dedi gülümseyerek. “Seni görmek isteyen kim?” dedim alayla. “Ben senin gibi zeki bir kadını görmek isterdim doğrusu.” Dedi. “Ben senin gibi mafya dizilerine özenti acınası bir adamı bir daha görmek istemezdim.” Dedim meydan okurcasına. ------- Hiçbir kurum ve kuruluşla bağlantılı değildir.

"Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir." Büyükbabasın dan intikam almak isteyen Güneş Demir düşmanlarıyla anlaşma yapar ve türülüce görevlere katılır .

Şehrin en büyük suç baronu öldüğünde, arkasında ne bir vasiyet ne de bir halef bırakır. Tek bıraktığı şey, şehrin dört bir yanına dağıtılmış, kodlarla kilitlenmiş 5 farklı "emanet kasası"dır. Lal ve Milan`ın bu kargaşada sağ çıkabilmek için birbirlerine ihtiyaçları vardır.

İki farklı bir ruh iki farklı bir insan. Ama tek bir beden. 🪞 ⚰️ 🪞 Ölüm yeni bir yaşamı belirledi. Yalan büyük bir ihaneti koynunda büyüttü. Acı kimliksizliğe bürünüp onu sahte bir bedene hapsetti. Gerçekler silik bir imgeden ibaret olarak kaldı. Yalanlar bir hayatı şekillendirdi. Hiç kimse istediği bedende değildi. Hiç kimse gerçeği köreltemezdi.

Zira bazı hatalar telafisi mümkün olmayan bir sessizliğe mahkumdur. (MAFYA KİTABI)

Ailesinin berdel uğruna kaderini mühürlemek istediği genç bir kadın, aşiret ağasıyla zorla evlendiği düğün gecesi onu vurup kaçarak hem kendi yazgısına hem de kanlı bir güce savaş açar.

“Beni duyduğunda ağlayacaksan, bir daha adımı bile anma.” Ayağa kalktı, sert bir adım attı geri. “Korkuyorsan, doğru yerdesin.” Dipnot: Okurken, "Burası çok saçma," diyeceğiniz yerler olabilir. Bu kitap, kafa dağıtmak, gülmek ve aynı zamanda cringelik tavan yapsın diye yazılmıştır. Yani ciddiye alıpta, kimseyi linçlemeyin. Teşekkürler...

Nilüfer Karaaslan’ın profesyonel olarak hayattaki tek misyonu insanları evlendirmekti. En azından resmi evraklarda ve teoride işler böyle yürüyordu. Pratikte ise durum tam bir modern zaman trajedisiydi. Nilüfer; imzayı atmadan hemen önce birbirine “aşkım” deyip gizlice göz deviren taze aşıkların, parmağına yüzük takılırken kafasında eski sevgilisinin muhasebesini yapan damatların ve daha taksitleri bitmemiş balayı tatiline çıkmadan soluğu mahkemede alacağı kesin olan çiftlerin yarattığı o küçük, sevimli kaosun tam merkezinde mesai harcıyordu. Yine de tecrübesi ne kadar fazla olursa olsun, hiçbir şey onu nikâh masasından arkasına bakmadan kaçan bir damat gerçeğine hazırlayamazdı. Kaan Kozanlı, tam da o kutsal düğün günü firar edince, Nilüfer kendini bir anda on santimlik topuklu ayakkabılarıyla Antalya sokaklarında damat avlarken buldu. Bu ani refleksin sebebi kesinlikle görev aşkı değildi; yıllar önce kendi ablası da o lanet masada tek başına bırakılmıştı ve Nilüfer’in, bir kadının daha aynı travmayla kalbini kırdırmaya hiç ama hiç niyeti yoktu. Fakat hesaba katmadığı devasa bir pürüz vardı: Kaçan damadın abisi, Kerem Kozanlı. Ve bu adamın, krizi çözmek gibi bir derdi kesinlikle yoktu. Mesleği boşanma avukatlığı olan Kerem rahatsız edici derecede sakin, tehlikeli şekilde zeki ve Nilüfer’in tüm sinir hücrelerini tek tek ayağa kaldıracak kadar alaycıydı. Üstelik öz kardeşinin düğün günü firar etmesini, sanki marketten ekmek almaya gitmiş gibi dünyanın en sıradan olayı olarak karşılıyordu. Gelinen son noktada işi insanları birleştirmek olan hırslı bir nikâh memuru, arkasında enkaz bırakan kaçak bir damat ve mesleği insanları ayırmak olan kibirli bir boşanma avukatı aynı kaos potasında erimeye başlamıştı. Artık ellerinde iptal edilmiş bir düğün, birbirine giren hırslı aileler, patlamaya hazır belediye skandalları ve tüm bu sinir harbini bastırmaya çalışan bol köpüklü Türk kahveleri vardı. Peki ya aşk? İşte o, bu üçlü karmaşanın içinde başlarına gelebilecek en büyük felaketti.

Alina, bir gece sahafta "tesadüfen" bulduğu, distopik ve ilgi çekici ama basım hatalı olan bir kitabı "yanlışlıkla" alır ve hayatı hiç beklemediği bir şekilde tamamen değişir. Ertesi sabah hiç bilmediği bir evrende uyanır; kitap onu kendi içine davet etmiştir. Geçiş yaptığı evren, Valeria, yapay zeka kullanılarak insanları köleleştirilmiş, özgür iradesi ellerinden alınmış bir evrendir. Ve Alina`nın görevi, ona yardımcı olacak elementleri bularak baş kaldırmak ve evrene özgürlüğünü geri vermektir, bu sayede geçit açılacak ve Alina dünyaya geri dönebilecektir. Ama her şey onun düşündüğünden daha karmaşık ilerler, sırlar ortaya çıkar, geçmiş ona bilmediği kapıları aralar ve tanıştığı her element, yeni bir psikolojik durumla onu zorlar. Altı başrol karakter, altı gerçek psikoloji, onların yaşanmışlıkları, bu günleri ve çok daha derin konular, “ZİHİR; Ölü Ruhların Uyanış Şarkısı” serisinde sizlerle. Eğer çoklu karakter, eğlenceli dinamikler, zekice yazılmış bir kurgu, satranç üzerine inşa edilmiş bir evren, plot twistler ve her detayın birçok olaya uzandığı bir kitap okumak isterseniz, Valeria evreni sizi bu serüvene bir savaşcı olarak davet ediyor. Çünkü bu kurguyu okumak bile, yozlaşmış düşünce kalıplarına ve bize dayatılmaya çalışan her şeye bir başkaldırıdır. Peki ya siz, bu daveti kabul edecek kadar, cesur musunuz? Bu hikaye bir kaçış, bir özgürlük, bir tutsaklık, bir direnişin hikayesi ama her şeyden önce... Gerçekliğin ta kendisi. Şimdi tarafınızı seçin; Özgür iradesi olmayan, sisteme boyun eğen bir senkral mı olacaksınız, yoksa savaşa rağmen başkaldıran ve o kapıyı açan bir arıza mı?

Gece her şeyi saklar… ama onları saklayamadı. Birbirine tamamen yabancı iki kadın, aynı karanlığın içinde yollarının kesişeceğinden habersizdi. Geçmişleri peşlerini bırakmazken, güvenmek en büyük risk haline geldi. Bu hikâyede herkesin bir sırrı var. Ve bazı sırlar… öldürür.

Leyla, Vefa ve Mert için hayat, sadece bir şarkıdan ibaretti. Ta ki, metroda yaşanan küçük bir kaza, o şarkıyı bir kaçış melodisine çevirene kadar. Peşlerinde kim olduğunu bilmedikleri birileri varken, hayatları bir gecede değişecekti."

YALANIN GÖLGESİNİ HİSSEDİYOR MUSUN? KADERİN SANA GÜLÜYOR MU, YOKSA ALAY MI EDİYOR? TEK BİR ŞANSIN VAR. FIRTINANIN ORTASINDA HANGİ YOLU SEÇECEĞİNİ BUL. Elirya gözlerini açtı. Saray sessiz. Zincirler sessiz. Ama fırtına… fırtına nefesini tuttu. Her adım bir tuzak. Her nefes bir oyun. Babası mı? Kader mi? Bilmiyor. Ama biliyor… Oyun başladı. Ve kaybederse… Sadece kendisini değil, krallığı da yok edeceğini biliyor. Gerçek mi? Yoksa bir yalan mı? Kim doğru söylüyor? Kim yalan söylüyor? Unutma… Bazı gölgeler kendi karanlığında büyür. Bazı prensesler kendi ateşinde yanar. Bazı kaderler ise… kırılmayı bekler. Ve artık… Kurallar yok. Savaş senin elinde. Kader nefesini tutuyor. BEN ONUN OYUNU DEĞİLİM. BEN… ONU YAKAN, GÖLGEYLE ATEŞİN KESİŞTİĞİ SON KIVILCIMIM.

Saat şu an tam olarak 00.00 gösetriyodu . Herhangi bir günün yeni başlangıcıydı.....herkes için . Bir kişi hariç , bi kız seneler önce tam bu gün başlamıştı hayata. ~~~ Gecenin karanlığında ortak olan ayla birlikte seyrediyordu gökyüzünü saati beliyodu . Yeni yaşını kutlayıp ayakları üstünde duracaktı artık. Tabii bu sadece onun düşüncesiydi fakat kaderi başka yol seçmişti onun için . Hiç bilmediği ıssız bi yer , Başka bi boyut , Farklı yaşamlar.... Onun beklediği sade çikolatalı bir pastanın üstünde yanan mumlarla doğum gününü kutlamayı, nerden bilecektin ki aslında damarlarında akan kanın bir ateş varisine mühürlendiğini . Nasıl anlayacaktı doğum günü kutladığı gün yeni bir kapı açılacağını . Ama o bilmese bile biri onu bekliyordu onunla birlikte , gölgesinde sessizce..... Olmuştu ama artık ateş varisi onu almaya gelmişti ama o gününü mutlulukla kutlamayı hayal eden lavinya bundan bi haberdi ♤ Tüm hakları şansıma aittir en ufak alıntı ve konu benzerliğinde işem başlatılacaktır .

Kucağında bir bebek, peşinde geçmişi olan bir kadın… Leyla için bu hikâye kaçmakla değil, hayatta kalmakla ilgili. Silahların, sırların ve yarım kalan hesapların arasında, kim dost kim düşman belli değil

Bazen en iyi rol kendin olmak değildir. - Bazı insanlar birbirine iyi gelmez. Ama yine de birbirlerinden vazgeçemezler. Liay’ın hayatı, sürekli sorun çıkaran iki kişiyle kavga ederek, sokaklarda sürünerek ve her günü ayrı bir olayla geçirerek devam ediyordu. Düzenli olan tek şey ise birbirlerine alışmış olmalarıydı. Ama bazı geceler insanın içinde susturamadığı şeyleri ortaya çıkarır. Kahkahaların arasına sıkışmış yorgunluklar, sürekli kaçıyormuş gibi hisseden insanlar ve ait olduğu yeri bulmaya çalışan kalpler… Çünkü bazı insanlar kaybolmaya çok önceden alışmıştır.

Morehead kasabasında sıradan bir yaşam süren Mira, bir gece eve dönerken hayatının geri dönülmez biçimde değişeceğini bilmiyordu. Gökyüzündeki tuhaf ışık, açıklanamayan uğultu ve ardından gelen karanlık… Mira gözlerini açtığında, artık Dünya’da değildi.

Aras, gücünü yıkımdan, otoritesini ise korkudan alan bir adam. Onun dünyasında sevgi bir zaaf, merhamet ise ölümdür. Ta ki geçmişinin silik bir hatırasında saklı olan o masumiyet, Aslı’nın gözlerinde yeniden canlanana kadar. Aras için Aslı, sadece bir saplantı değil; ruhundaki karanlığı aydınlatacağını sandığı tek kaçış noktasıdır. Onu bir kafese hapsederken aslında kendi yalnızlığını zincirlediğinin farkında değildir. ​Aslı ise özgürlüğün gökyüzü olduğunu sanırken, kendini bir celladın göğsünde nefes alırken bulur. Kaçtığı her yolun Aras’ın bakışlarına çıktığını, attığı her çığlığın Aras’ın duvarlarında yankılandığını gördüğünde anlar: Bazı kafesler altındandır ve bazı anahtarlar celladın kalbine saklanmıştır.

Ben Lina, peşimde olan bir adamdan kaçarken kurtulmak için başka bir adamın arabasına binmiştim. Acaba bu adam da kaçtığım adam gibi biri miydi, yoksa beni kurtarabilecek biri mi?

Asena ailesinde gördüğü şiddete dayanamayarak İtalya’ya kaçar ve italyan mafyası Dante Vitale ile karşılaşır

Arkadaşına takıntılı olan mafyadan onu kurtarmak isteyen Doğa. Yağmurdan kaçarken doluya tutulur. Kendini hiç istemediği bir olayda bulur artık hiç bir şey eskisi gibi olmaz.

“Bazı biletlerin üzerine varış yeri yazılmaz. Çünkü o yolun sonu bir şehre değil, bir yok oluşa çıkar.” İstanbul’dan Doğuya doğru giden bir tur otobüsü... İçinde bitirme projesi için yanıp tutuşan üç genç ve onlara tutunan bir arkeolog. Hedefleri; dünyanın en kapalı, en tehlikeli ve en dilsiz bölgesi olan Qharsha-Khaar. Burası öyle bir yer ki; bir fotoğraf makinesinin deklanşörü, bir tüfeğin tetiğiyle aynı sesi çıkarır. Ve deklanşöre bastığınız an, kendi infazınızı başlatmış olursunuz. Kendi sert yasaları ve karanlık inançlarıyla yönetilen bu bölgeye adım attıklarında, sadece bir belgesel çekmeyeceklerini, bir hayatta kalma savaşının tam ortasına düştüklerini fark ettiler. Borahan, her şeyi bir merceğin arkasından izlemenin kendisini koruyacağını sanıyordu; ancak o tozlu sınırdan geçtikleri an, dünyayı izlediği o şeffaf camın aslında kendi sonunu hazırlayan bir kefen olduğunu anladı.

Instagram: azimet340 Bu ve diğer hikayelerimin bütün hakları tarafıma aittir! En ufak kopyalama ve taklitte resmi işlem başlatılacaktır! ***** Özel harekat polisi olan Alparslan Karacabeyoğlu. Yerinde duramayan, hareketli, gözü kara ama ayarsız bir adam. Biraz da deli! Müdürünün illallah ettiği biri. Hakkında ki şikayet dilekçeleri İzmir`den Ankara`ya yol oldu. Ve bir ay korumalığını yapmak zorunda olduğu kız. Nisan Yamaner... Dışardan akıllı uslu ve terbiyeli. İçindeki kızı saymazsak. Son koruması Nisandan kurtulabilmek için kendini vurdu. Bakalım iki deli bir arada kaç gün kalabilir.

Eğlencesine yazıyoruz