her şey olağan akışında ilerliyordu Beyza için ta ki o güne kadar...

Edebiyat dersinin sonlarına doğru titreyen telefonum beni rahatsız etmeye başlamıştı. Nihayet öğretmenimiz bizi bıraktığında sınıftan çıkar çıkmaz telefona sarıldım hemen. 0535*******: Sesli bir mesajınız var. Sesi açmadan hızla sınıfa girip yakın arkadaşlarımın yanına doğru yaklaştım. Dördü birden oturmuş bir şeyler konuşuyorlardı. Telefonumu önlerine koyup yakınmaya başladım. "Ben ne yapacağım? Bu ne oğlum? Kafayı yersin heee!"

Tatlı mı? Evet. Belalı mı? Kesinlikle..:) ✮⋆˙✮⋆˙✮⋆˙ "Bana nasıl oldu da sadece Tuna dedin sen demin?" Merakına yenik düşerek sorduğu soruyla yüzümde minik bir tebessüm belirmişti. "Hmm, bilmem o an sadece Tuna gibiydin. Şef maskenden arınmış ve biraz daha az sinir bozucu. Bu yüzden Tuna dedim." Verdiğim yanıtla ufak bir gülüş döküldü dudaklarından. Ben de eşlik ettim o gülüşe. "Demek öyle tatlıcı hanım. Siz de şu an daha Irmak gibisiniz. Hem bugünkü performansınız takdire şayandı. Tebrik ederim." "Teşekkür ederim şef bozuntusu. Her zamanki halim." "Tabii ona ne şüphe." Sözlerimi inkar etmek yerine bana katılmasıyla eğlenerek güldüm. "Benimle bir gün bile vakit geçirmek size yaradı valla. Daha eğlenceli birisine dönüştünüz." Sözlerim üzerine yapay bir üzüntüyle dudak bükerek beni yanıtladı. "Ne yani eskiden sıkıcı bir adam olduğumu mu söylüyorsun şu an? Çok alındım." "Yani çok da eğlenceli birisi olduğunuz söylenemezdi ama merak etmeyin ben olduğum sürece hâlâ umut var." "Kızıl Irmak, Tuna Nehri`ne öğretir diyorsun yani." "Hıhım, öyle diyorum."

Siz Falcı ismini verdi Kim bu seni çok seviyor dedi Gerçekten o kadar mı seviyorsun beni? Bir zamanlar camdan bir kalp yapmıştı ve elleriyle vermişti bana. Ben o camdan kalbi o kadar beğenmiştim ki kalbimin yerine koymuştum. Kalbin asıl sahibi oydu, unutmuştum. Efnan uzun zamandır geçmişindeki kişiden kaçıyordu. bu kişi lisedeki eski sevgilisi egemendi ama kaçtıkları sürekli karşısına çıkıyor, ihtimaller kafasında dönüyordu. O da kaçmayı bıraktı ve yazdı. Acaba egemenin tepkisi ne olacaktı?

Eski sevgilisi ayrılıklarından üç hafta sonra nişanlandı. Meltem ise hâlâ kim olduğunu bulmaya çalışıyordu. Sevmediği bir iş, içinde kendini göremediği bir ayna ve başkası için harcadığı yıllar… Belki de mesele terk edilmek değildi. Belki de Meltem, bir başkasını severken kendini unutmuştu. Şimdi sıra kendisindeydi.

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

"Leyla." "Efendim?" Çenesini alnına sürttüğünde kadının gözleri kendiliğinden kapandı. "Yüreğim yanıyor Leyla. Yok mu bunun bir çaresi?" Kafasını kaldırıp yüzbaşıya baktığında onu ilk defa bu kadar çaresiz ve aciz görüyordu. "Çay demleyim mi? Sen seversin." "Artık çay içmek istemiyorum."  Leyla ağlayacak gibi oldu. Ne yaparsa o hüzünlü gözler ışıl ışıl parıldardı? "Gel buraya." dedi en sonunda. Boş bakışlar üzerine çevrildiğinde derin bir nefes alarak dizini pat patladı ve uzanması için komutana yer açtı. "Hadi." İkiletmeden genç kadının dileğini yerine getirerek başını dizine yasladı. "Leyla." dedi tekrardan. "Ölüyorum." "Biliyorum." dedi kadın. "Bende yandım." Dikkat! Bu kitap tamamen eğlencesine kaleme alınmış bir kurgudur. Dolayısıyla kitapta geçen olay, kişi, zaman, mekan gibi unsurların gerçek hayatla hiçbir ilgisi yoktur. Wattpad platformunda yazılmış, daha sonra Kitapped`e taşınmıştır.

Şansa inanır mısınız?

Vural Karacahan ve Gece Soydan kızlarının velayeti için ne kadar ileri gidebilirler? Geçmişte yaşanan kırgınlıklar, geri dönülmez yollar çözülebilir mi?

Siz: yemin ederim anatomi beni benden alıyor Siz: fizyoloji çalışırken kendimden geçiyorum Siz: ÇOK ZOR Siz: o yüzden dedim ki Siz: bana bir tıpçı lazım Siz: bende seni seçtim Siz: İyi yapmış mıyım?(09.09)

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Nüket Kozcu, kendi halinde üvey annesinin yaptıklarından hoşnutsuz bir üniversite öğrencisidir. Bir gece bara gider ve tanımadığı bir adamla beraber olur. Ah, yanlış oldu; adamı çok iyi tanıyordur fakat sarhoşluğundan kim olduğunu anlamamıştır. Yakın arkadaşının abisi olduğunu farkettiğindeyse çoktan olayların akışına istemeden de olsa sürüklenmiştir. Nüket Kozcu bu geceyi aklından çıkarmayı planlarken, planları Savaş Akduman`ın planlarına toslar. Savaş Akduman, o gecenin etkisinden kurtulamaz ve Nüket`i beklenmedik bir şekilde kendi dünyasına davet eder. Nüket tarafından aldığı olumsuz yanıtlar ise Savaş`ı durdurmaya yetmeyecektir. Savaş için her şey `Şehvetten` ibarettir, Nüket ise `Aşk` istemektedir. Ya şehvet kazanacaktı, ya da aşk. Arası yok! "Sen satranç oyuncusu gibisin Savaş, hedefi değil hedefe giden yolu seviyorsun." (Nüket Kozcu) "Sen etrafına at gözlüğüyle bakarken birinin de çüş demesi bir zahmet zoruna gitmesin, güzelim." (Savaş Akduman)

Bazen hayatı akışına bırakmak gerekir. Ben Çağla. Çağla Deniz Soylu yani...öyle dediler. Hayatının her santimini planlayan ben bu durumu hiç düşünmemiştim. Merak etmiştim ama gerçek ailemin beni istediğini, sevdiğini düşünmemiştim. Peki yeni ailemle ne yapacaktım? Yada onlar benimle ne yapacaktı? Her zaman abla olmak isteyen benim karşıma çıkıp senin kardeşin var demişlerdi. Beni yurttaki çocuklar sevmezdi ki.. beni kimse sevmezdi. Kardeşim beni sever miydi?

"Oğluşum, sonunda evin yolunu bulmuş." "Oğluşuna sahip çık, kızımın peşinde dolanıyor."

Bazı insanlar hayatınıza tesadüfen girer. Bazılarıysa arkadaşınızın kardeşi olduğu için başınıza bela olur.

Hayat sorunlarıyla baş etmeye çalışan Sare Uysal bambaşka bir acıyla sınanır.

A Kakslsl kslsks

...Her ne kadar korksam da derin bir nefes aldım ve fısıltı gibi çıkan sesimle "Kusura bakmayın ama kimsiniz acaba?" Adam şaşkınlığını atlatmış olacak ki gözlerindeki şaşkınlığını yerini anlamlandıramadığım bir şefkat oturdu. "Ben senin abinim Feyza"

Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Doktorların artık yapabileceği bir şey kalmadığında, Nazlı kızının kalan zamanını aile sevgisiyle geçirebilmesi için yıllar sonra baba evine geri döner. Bu dönüş, yalnızca bir çaresizlik değil aynı zamanda geçmişle, kırgınlıklarla ve yıllardır taşınan yüklerle yüzleşmesini sağlamıştır. Fakat nikah günü yaşanan ani kriz, Aybüke`nin hayatını tek bir ihtimale bağlar: kalp nakli. 14 Bahar, bir annenin çaresizliğiyle başlayan; sevgi, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...

Kız Neşesi Serisi-1 Zengin bir ailenin tek kızı olan Pelin Karahanoğlu, düğün günü damadın annesiyle kavga edince artık dayanamaz ve düğününden kaçmaya karar verir. Mert Demir ise sıradan bir aileden gelen birisiydi. Ama magazin muhabiri olarak bilgi toplamak için Pelin`e yaklaşması gerekiyordu. Kendi vicdanının sesini mi dinleyecekti yoksa patronunu mu dinleyecekti?

​-Tanıtım- ​Okulun son sınıfıydı. ​Aklımdaki tek şey Güzel Sanatlar sınavını kazanmak ve tuvalime düşecek yeni renklerdi. ​Ama hayat, bütün planlarımı tek bir saat içinde kanla boyadı. ​Sadece resim kağıtlarını almaya gitmiştim. Okulun en üst katındaki o küçük depoya... ​Ve orada, tuvallerin üzerinde onu gördüm. ​Karnından defalarca bıçaklanmış, kıvırcık saçları darmadağın, teni ceset gibi beyazlamış bir kız. Yüzünde ise dehşet. Yüzü ölmenin, dahada beteri öldürülmenin verdiği dehşetle donakalmış. ​Yere dökülen boyaların arasına karışmış, kan kokusu... Tanıtımın tamamı bölüm olarak atılmıştır. Yukarıda bir kısmı mevcuttur. Psikolojik, gerilim, aşk iç içe geçmiş roman. Tüm hakları saklıdır. Kitap tamamen şahsıma aittir. Çalınması durumunda yasal işlem başlatılacaktır. ~~ ​Katil dışarıda adım adım yaklaşıyor, zaman tükeniyor. ​Ve biz, kimin sıradaki kurban olacağını bilmeden aynı karanlığın içine sürüleniyoruz. ​"Bir kabusun ortasındaydık. Ve bu kabustan uyanmanın tek yolu, katilin koleksiyonunu tamamlamasını beklemekti."

Şurimşine: Lazca canımın içi sevdiğim. 2000`ler de geçen bir aşk hikayesi. Mert Ali ve Leyla`nın hikayesi. Şiddet ve korkutularak büyütülen Leyla ilk kez sevilmeyi tadacaktı belki de. Saf sevgiyi. Leyla`dı o Mert Ali için annanesinin koyduğu ismi vardı sadece. Onu satan babasının hiç bir şeyi olsun istemiyordu karısının üzerinde.

Elinin arkasında güneş duruyordu, aylardan kasımdı üşüyorduk.

Çerezlik bir yaz kurgusu okumak ister misiniz? O zaman sizi Hazan`ın Yaz Seferi ile başbaşa bırakıyoruum...

Ben küldüm. Dokunduğu her şey biraz daha dağılan. O ise gölgeydi. Nereye gitsem sessizce peşimden gelen..." Kül yanıp bittikten sonra geriye kalandı. Gölge ise hiçbir zaman gitmeyendi.