Sora ve Marco... iki kardeş. Birbirlerine yakın, aynı evde büyümüş iki insan. Ama bir akşam her şey değişti. Berbat geçen bir akşam yemeğinin ardından, Sora odasında uyuyakaldı. Ve bir portal açıldı. Sora artık başka bir evrende. Kendi olmadığı hâlde, yerine geçmek zorunda olduğu biri var: O evrenin bir kraliçesi... Ve karşısında bir düşman... Bu evrenden kurtulmak için Sora`nın iki seçeneği var: Ya düşmanını öldürmek... Ya da zaman akışını bozan kişiyi bulmak. Ama sorunlar bitmiyor. Sora, güçlü bir krallığın kralıyla evlenmek zorunda kalıyor. Ne o kral Sora`yı seviyor... ne de Sora onu seçmiş. Ama halkın gözünde mutlu bir çift gibi görünmek zorundalar. Üstelik savaşlar kapıda, düşmanlar her yanda. Sora ya bu evrenden sağ çıkacak... Ya da sonsuza dek bu yabancı dünyada, başka birinin hayatında sıkışıp kalacak.

0547****** : Merhaba..:) Satırlarında kendimi bulduğum... 0547****** : Yazar hanım kalbime ulaşmayı nasıl başardınız acaba? 0547******: Her bir bölümü merakla bekliyorum. Ama uzun süredir bölüm atmadınız. Bizi yokluğunuzla sınamayın lütfen... Siz: Merhaba? Ama siz kimsiniz? Yani numaramı nereden buldunuz? 0547******: Ben sadece bir hayranınızım... Kim olduğumu zamanla anlayacaksınız. Ancak şu an için size bunu söyleyemem. Siz sadece yazmaya devam edin. Çünkü o satırlarda bir kişi bile olsa kendini buluyor..’) Siz: Pardon ama kim olduğunuzu bilmeden sizle konuşamam. Ayrıca ben herkesten gizli bir şekilde kitap yazıyordum. Yakın çevremden olmadan bunu bilmeniz imkansız. Söyleyin hadi kimsiniz? 0547******: Evet, yakınınızdan biriyim. Sizin hiçbir zaman göremediğiniz biriyim. Ama eğerki size yazmama izin verirseniz belkide sizde beni fark edersiniz. Belkide bu sefer ben sizin kalbinize dokunurum..:) Siz: Beyefendi bakın yazdıklarımda kendinizi bulmanız çok hoş. Ve çok kıymetli ama ben gizemli kişileri sevmem. Ayrıca eğerki yakınımdaysanız sizi nasıl görmemiş olabilirim ki? 0547******: İnanın bende isterdim. Ama size adımı söyleyemem çünkü beni adımla değilde ruhumdan geçenlerle tanımanızı istiyorum. Eğerki gerçek hayatta karşınıza geçip söyleseydim bunları beni umursamazdınız. Oysa şu an bir umudum var. İnkar etmeyin sizde beni merak ettiniz. Siz: Evet merak ettim çünkü kim olduğunuzu çözemiyorum. Bana yazmanıza sadece bir şartla izin veririm. Bu oyunun sonunda sizi bulabilirsem peşimi bırakacaksınız. 0547******: Peki ya o zaman işler değişirse siz gitmek istemezsiniz ne olacak. Benim için şartlar uygun ama her şey bittiğinde gitmek isteyeceğinizden bu kadar da emin olmayın. Belkide size ilham olurum yazar hanım Siz: Hiç sanmıyorum gizemli bey... 0547******: Göreceğiz yazar hanım..:) & Anonim bir kişiden gelen mesaj hayatınız ne kadar değiştirebilir ki? Eğer merak ediyorsanız sizi sayfaların arasına davet ediyorum... Bir yazarla gizmeli hayranın hikayesi sizlerle. Umarım okurken keyif alır ve seversiniz:)

"Balo gecesi" ve "Buse" kelimeleri yan yana gelince İnci’nin boğazı düğümlendi, güçlükle yutkundu. Çünkü o gece Cem Karatay ile öpüşen kişi Buse değildi; onun yerine geçen İnci’nin ta kendisiydi. "Sen o gece görüntülerde oldukça keyifli görünüyordun," dedi İnci, sesindeki titremeyi gizlemeye çalışarak. "Şimdiyse mutlu olmadığını, bunun zoraki olduğunu söylüyorsun." "İnci, mesele de bu zaten. Ben o geceki kızın Buse olduğunu düşünmüyorum," dedi Cem, gözlerini İnci’nin gözlerine dikerek. "Çünkü o geceki kız; etkilendiğim, hoşlandığım, mütevazı ve gerçekten tatlı biriydi. Ama Buse öyle değil. Buse sadece kendini önemseyen, kendi çıkarları için en yakınına bile acımayan biri. O geceki kızın o olmadığından eminim. Sadece bu evliliğe engel olabilmek için bir kanıta ihtiyacım var." Cem bu sözlerin ardından sustu. Bu sıradan bir sessizlik değildi; çaresizliğin ve pişmanlığın ağırlığıydı.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

beleş karekter isteyen varmı Buradaaa okudum kitaplara kendim karakter bulucan Yıldızlı bölümlerde direk karakter fotosu koycam alabilirsiniz Bende bı oyunuz alırım dimi ?? -ortaasya *portiiii

Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Doktorların artık yapabileceği bir şey kalmadığında, Nazlı kızının kalan zamanını aile sevgisiyle geçirebilmesi için yıllar sonra baba evine geri döner. Bu dönüş, yalnızca bir çaresizlik değil aynı zamanda geçmişle, kırgınlıklarla ve yıllardır taşınan yüklerle yüzleşmesini sağlamıştır. Fakat nikah günü yaşanan ani kriz, Aybüke`nin hayatını tek bir ihtimale bağlar: kalp nakli. 14 Bahar, bir annenin çaresizliğiyle başlayan; sevgi, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...

sürücü kursuna yazılmak isteyen eslem, bir dolandırıcıya denk gelirse neler olur? alp: bu inat ve hırs hoşuma gitmedi değil umarım sadece bana karşı böyle değilsindir eslem: neyse ne adresi veriyor musun alp: vermiyorum çünkü güzelsin ve ben güzel kızları dolandırmıyorum not: kitabın tüm hakları şahsıma aittir. herhangi bir kopyalama, çalma, alıntılama durumunda yasal işlem başlatılacaktır. bilginize.

Geçmişte yaşadıkları yüzünden kaç kere hastanelik olan küçük Çağın, doktorların koyduğu tehşis ile yaşamaya mecbur bırakılır. Yavaş yavaş tanıştığı insanların yüzünü,ismini hatta nerede olduğunu bile unutur hâle gelen Çağın,2021 yılında kütüphanede ders çalışırken yanında kıpırtı sezer. Açık kumral teni ve lüle lüle saçları ile bir "Afet`i" andıran kıza gönlünü kaptırır. Uzun zaman kalbinde yaranan boşluğu fark eden Çağın`ın hatırladığı tek şey, kızın en sevdiği şarkı ve okuduğu okuldur. Peki, kafasına koyduğu şeyi yapmaya niyetli bir genci kim durdurabilir? ~~~~ Sınıfın sessiz ve kendisini alzheimer diye tanıtan çocuğunu merak eden Afet,okulun düzenlediği şarkı yarışmasına katılır fakat çocuğun da katıldığından bihaberdir. Öğretmenlerden numarasını alıp konuşturmaya çalışan Afet`in aklında neler vardır?

Kehanet. Her zaman benimle olacaktı. O benim bir parçamdı. Benden annemi alandı, benden hayatımı çalandı, benden kalbimi alandı. "Ruhum gökte süzüldü ve onu buldu. Hiç var olmamış gibi göçüp gittik bu dünyadan. Kehanet beni seçmişti, bu kötü dünyayı korumak için benim ruhumu almıştı benden.

"Ben kim miyim? Sadece mizahı yerlerde sürünen bir lise öğrencisi... Ciddi bir kişiliğim yok; biriyle kavga etsem bile asla agresifleşmem. Hayatta bir amacım var elbet ama dürüst olmam gerekirse, ben buraya sadece taşak geçmek için geldim. Ben `Arka Sıradakiler`im. Dünyama hoş geldiniz! Burada hem asosyal hem sosyal kelebek, hem utanmaz hem de utangaç bir kızı okuyacaksınız. Evet, ortası yok; ya fazla ya az, tam arafta gibi... Ne dersiniz? Hikayem sizi bekliyor."

"Herkesin bir celladı vardır. Bazıları canınızı alır, bazıları ise canınız olur." Bir yanda ihanetin gölgesinde büyüyen Ada, diğer yanda buzdan bir imparatorluğun tek sahibi Cihan Soykan. Bu hikaye, bitmiş bir sonun değil, küllerinden doğan bir başlangıcın hikayesi.

`Foggy`e hoş geldin, merhaba demeyecek misin?` Her şey böyle başlamıştı. •∆• Alıntılar 👇🏻 "Zorunda değilim Kandemir. Duydun mu, zorunda değilim! Az önce sen söyledin, ne istersem onu yapabilirim. Şimdi burdan defolup gidiyorum. Sen de ister gelirsin, ister kalırsın." "Hiçbir yere gitmiyorsun, Ömür. Beni zor kullanmak zorunda bırakma. Bu senin görevin, Kılıç`ın görevi. Bir kere buraya girdiysen maç bitene kadar çıkamazsın. Anladın mı?" "Sikeyim Kılıç`ı!" Kolunun karnıma bıraktığı ağırlıktan kaçmaya çalışıyordum ama milim kıpırdamama izin vermiyordu. "Kara gözlerini de sikeyim!" Duraksadı. Ben de duraksadım. Neden böyle bir şey dediğimi bilmiyordum ama daha onunla tanışalı saatler olmuşken sanki yıllardır aklımın içinde gezinip duruyormuş gibi hissediyordum. Bu yüzden ona karşı bir filtrem yoktu. Şaşkınlıktan açık kalan ağzımı eğlence pırıltıları taşıyan gözlerinin dudaklarıma düşüşü nefesimi kestiğinde fark ettim. Dudaklarımda olan bakışlarını gözlerime çevirip yüzünü yüzüme yaklaştırdı. Ben kimdim, o kimdi, şu an burda ne yapıyorduk unutmuştum. "Nesi varmış kara gözlerimin? Hım?" Konuşuyordu, görüyordum ama algılama işinde sıkıntı yaşıyordum şu an. Fısıltıyla sordum. "Ne?" "Diyorum ki, nesi varmış gözlerimin? Ah pardon, kara gözlerimin." •∆• kandemir: Yarından itibaren Foggy`e daha sık gelip gitmeye başlasan iyi edersin. Maçlarımı takip edecek, analiz yapacaksın. kandemir: Zaten sana dövüş öğreteceğim bilgisi çoktan amcana gitmiştir, onu da aradan çıkartırız. omurdilaygocmen: Ben ne anlarım dövüşten be? Analiz yapacaksın diyor bana. omurdilaygocmen: İstersen hakemlik de yapayım? He? omurdilaygocmen: Sanki görmedin tanıştığımız gün kaçıp gitmek istedim maç sırasında.

DANİ DANİ DANİ assiri absurt olaylar barindirir Çisçis: Melo Bir ihtimal Bak sadece soruyorum Bir ihtimal Senin şu Cani😠 Çirkin🤢 Meymenetsiz🤮 Dediğin mafya babası *fotoğraf* Bu, son derece normal bu katta tek erkek olan GARSON olabilir mi? Sadece bu adam var da bu katta görüldü×2 Text+düz Text ağırlıklı

cekirdeksizhurma: Yunus Ben ve arkadaşın Tarık çok yakisiriz biliyor musun?.. Bir düşün derim:)

Nicole her kötü hissettiğinde, bu his bir şekilde geçiyor. Ama geçerken… sanki bir şey eksiliyor. Hatırlamadığı bir geçmiş, adını bilmediği bir bağ, ve her defasında bedel ödeyen başka biri var... Bir söz tutuluyor. Bir mühür çalışıyor. Ama kimse bunun farkında değil. Nicole iyileştikçe biri siliniyor. Ve bazı fedakârlıklar vardır ki kim için yapıldığını bile bilmezsiniz. Bu, kaderin merhametsiz olduğu bir hikâye. Çünkü bu dünyada bazı mucizeler… başkasının hafızasında gerçekleşir.

"Leyla." "Efendim?" Çenesini alnına sürttüğünde kadının gözleri kendiliğinden kapandı. "Yüreğim yanıyor Leyla. Yok mu bunun bir çaresi?" Kafasını kaldırıp yüzbaşıya baktığında onu ilk defa bu kadar çaresiz ve aciz görüyordu. "Çay demleyim mi? Sen seversin." "Artık çay içmek istemiyorum."  Leyla ağlayacak gibi oldu. Ne yaparsa o hüzünlü gözler ışıl ışıl parıldardı? "Gel buraya." dedi en sonunda. Boş bakışlar üzerine çevrildiğinde derin bir nefes alarak dizini pat patladı ve uzanması için komutana yer açtı. "Hadi." İkiletmeden genç kadının dileğini yerine getirerek başını dizine yasladı. "Leyla." dedi tekrardan. "Ölüyorum." "Biliyorum." dedi kadın. "Bende yandım." Dikkat! Bu kitap tamamen eğlencesine kaleme alınmış bir kurgudur. Dolayısıyla kitapta geçen olay, kişi, zaman, mekan gibi unsurların gerçek hayatla hiçbir ilgisi yoktur. Wattpad platformunda yazılmış, daha sonra Kitapped`e taşınmıştır.

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

Bir kadın düşünün hiç büyüdüğünü görmediği, koklayamadığı kardeşinin ölümünden sonra doktor olmaya kendince yemin edip dedesinin onu konaktan kovmasına rağmen kardeşine verdiği söz uğruna kendi ayaklarının üzerinde durup tıp fakültesini kazanıp bir yandan da hayatla mücadele ederken yıllarca buz tutan kalbi bi tek o adama erimişti... ( Kitabımın tüm hakları bana aittir, kitabımın kopyalanmasına veya kullanılmasına asla iznim yoktur!) Asker & doktor ilişkisi; imkansızlıklar peşlerini bırakmasa da onlar imkansızlıklar için doğup tüm siyahı beyaza çevirenlerdir🤍 okuduktan sonra asla pişman olmazsınız şimdiden iyi okumalar dilerim hepinize❣️

Arina, son 4 yılını Türkiye`de geçirmiş bir kızdır. Kafa dağıtmak için geldiği mekanda çıkan olaylardan dolayı mekandan ayrılmak ister, fakat işler onun isteği üzerine gitmez. Kimsenin bilmediği bir sırrı öğrenir. Bu durum yüzünden başı derde girer. Yer altı dünyasının en acımasız Patron lakabı ile tanınan adamın eseri olur. "Bunu bilmemeliydin." Gözlerim kapanmadan önce en son duyduklarım bunlar oldu. "Artık istesende kurtuluşun yok."

Bazı duygular, kelimelerle ifade edilemez. Bazı aşklar ise suskunlukta saklı kalır. Lalin’in kalbinde fısıldayan hisler, yazdığı mektuplarda ortaya dökülür; ama kimse onları okumaz... Henüz. Okul koridorlarında başlayan küçük bakışlar, gizli gülüşler ve yanlış anlaşılmalar arasında, Lalin ve Arın’ın hikayesi sessiz bir heyecanla ilerler. Bu hikaye, sevginin, cesaretin ve içtenliğin gücünü; kalbin bazen sessiz ama çok güçlü olabileceğini anlatır. ~•~•~ “Beni tutan el bırakmadı belki, ama ben kalacak kadar güçlü değildim.”

İlk bakışta hissettik birbirimizi. Bu hikaye nereye varacak bilmeden, Tekrar karşılaşır mıyız bilmeden, Birbirimize ne kadar iyi geliriz bilmeden.

Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.

🌊 Bir Dostun Vedası, Hayatınızı ne kadar etkileyebilir? Alvin için hayat, en yakın dostu William’ı toprağa verdiği o puslu gün ikiye ayrıldı. Kendi seçtiği bir sonla, o çok gitmek istediği yere giden William’ın arkasında bıraktığı tek şey koca bir "Neden?" sorusuydu. William; hayat dolu, neşeli, kütüphanelerin tozlu rafları arasında kitaplara sığınan o genç adam, nasıl olur da bir karanlığa yenik düşerdi? Ve nasıl olur da dostum dediği Alvin onu bu noktaya gelene kadar farketmezdi... 🪞 Rüyalarındaki yüz yabancılaşmaya ve hayalleri sararmaya başladığında o kilitli kapının ardındaki sır onun tek hayat amacı olacaktı... Ve Alvin vedalaştığı dostuna bir söz verecekti... Neden İntihar Ettiğini  bir şekilde öğrenecekti...🔍 Peşinden gittiği soruların cevapları onu daha da derinlere ç ektiğinde her şey gitgide daha tekinsiz bir hal almaya başlayacaktı🪦 Karanlığın perdesi aralanırken içeri dolan aydınlık asla masum değildi...🪔 Asıl hikaye ortaya çıktığında tüylerinde ki merak ve korkunun melez duygusu kalbinin en ücra yerlerinde gezinirken Alvin hiç istemediği bir masalın kahramanı olmak için çoktan yola çıkmış olacaktı...⚔️ Bu onun dostuna olan son göreviydi Hiç başlamaması gereken bir görev....🔥

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...

Hepimiz duymuşuzdur,zıt kutuplar birbirini çekermiş. Peki en fazla ne kadar zıt olabilir ki?