Adım Josef Auri Ardner ama herkes bana Auri der. 27 yaşındayım.Dün doğum günümdü 17 Nisan Çarşamba fakat kimse pasta getirmedi.Sadece borcum olan Guleti ve adamları beni biraz dövdüler.Aslında her Çarşamba dayak yerim ve bu benim tek rutinim oldu. Ailemi hiç tanımadım, beni büyüten bay ve bayan Ardner`de onları hiç tanımamış.Onlar ölünce kimsem kalmadı. Kendimi büyük bir boşlukta hissettim ve onlardan kalan biraz para, fazlaca kredi ile girişimciliğe atıldım.Geleceğin teknolojisi olarak gördüğüm kripto para sektörüne girdim.Arkadaşım Daw ile kendi çevreci Token projemizi çıkarmıştık.Proje ile ilgili gittiğim konferanslar bir hayli artmıştı. Prag`da yaşayan Josef, Blockchaın girişimi başarısız olduktan sonra maddi olarak çok zor duruma düşer.Çeteler`den borç alır ama başı beladan kurtulmayan Josef iyice batağa saplanır.Üstüne üstlük kız arkadaşı da onu terk eder ve ruhsal bunalımlarıyla baş başa kalır.Hiç ummadığı bir anda iş teklifi alır ve hayatında yeni bir sayfa açtığını zanneder.Fakat bu iş onun düşündüğü gibi para kazanma arzusu üzerine kurulu değildir.Bu iş farklı hayatların yaşam mücadelesi üzerine kuruludur.Artık hayatı eskisinden çok farklı olarak, Vampirler ve oyunlar üzerine kurulmuştur.

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!"

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

O gün bana, "Aşk için neleri feda edersin?" diye sormuştu Ulaş. Yanacağınızı bile bile ateşe atlar mıydınız? Ateş oysa ben yanmaktan keyif alırdım. Ölsem onu sonsuzlukta bekleyeceğim diye heyecanlanırdım. Ben aşk için değil, onun için hem ölür hem de öldürürdüm. Yanlış bir insanı sevmek hiçbir şey ifade etmezdi bana çünkü sevdikten sonra söz geçiremezdim kalbime.... 20.01.2024

"Benim yaşamam için senin ölmen gerek..." Sadem, 17. yaşının sonlarında hayatını düzene sokmak için çalışan bir kızdır. Yaşadığı onlarca olayın üzerine bir de aynı okulda okuduğu İnanç`a aşık olur. Fakat bilmediği, farkında olmadığı, hatırlamadığı şeyler vardır. Birgün İnanç da Sadem`e aşık olduğunu itiraf eder ve sevgili olurlar. Ama hesaba katmadıkları bir şey vardır. Ne kadar uğraşsalarda kurdukları bu aşk hep inişli çıkışlı olacaktır. Birlikte olmalarını doğup batan Güneş bile istemiyordur. "O gün de böyleydi. Güneş batıyordu, hayallerim gibi." 19.01.2023

Bazı melodiler vardı, ilk kez duyduğunu sanırsın. Ancak o melodiyi yıllar önce bir yerlerde zaten duymuşsundur. Kendini lise hayatı boyunca sadece derslerine adayıp insanları boş vermiş bir kız olan Asena, şimdilerde beyaz önlüğü ile hastane koridorlarında yürüyordur. Onun için başarmak tam olarak bu demektir. Mantıklı, kontrolcü bir yanı olsa da içten içe deli ve manyak bir tarafı da vardır. Bir tarafta ise karanlık dünyaya ait bir adam vardır. Hayatın şartları onu karanlik tarafa sürüklemiştir. Mafya denince akla gelen sayılı isimlerden biri olan Aybars ise bu geleceği hiç istememiştir. Dışarıya karşı korkunç ve tehlikeli görünen bu adam aslında tanıdıkça tamamen farklı bir adama dönüşecek bir yapıya sahiptir. Bu ikili yıllar sonra tanışmış olsalar dahi aslında birbirlerini lise dönemlerinde dahi tanıyorlardır. Asena bundan bir haberken Aybars bunu çoktan fark etmişti. Bu karşılaşma yıllar önce çalan o melodileri tekrar çaldıracaktı. Çünkü bazı aşklar yalnızca duyulana kadar sessiz kalırlardı.

Belki öğrenci evi değilde..Kader bir araya getirmişti bizi? Mizahın da bulunduğu bu genç kurgu kitabı ile evimize davetlisiniz

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Dinlemek için ne gerekir? Kulaklarını tıkasanda duyman yazılmışsa duyarsın. Nasibinde varsa o ses kalbine yazılır... Bazen... Sadece dinlemek yeter. Gerçek kurum kuruluş kişilerle ilgisi yoktur. Tamamen kurgudur.

İlk kitap BORÇ ile başlayan o karanlık anlaşma, şimdi yerini geri dönüşü olmayan bir yeminine bırakıyor. Geçmişin borçları ödendi, mühürlü mermiler adresini buldu ve Ali Keser’in mirası, kızı Diana’nın avuçlarına bir kor gibi düştü. Ancak bu mirası taşımak, sadece silahları ateşlemek değil; ruhunu da o namlunun ucuna sürmekti. Diana, babasının emaneti olan bu dünyada kendi krallığını kurmaya kararlı. Ancak bir yanda kalbini söküp alan kızı Alessia’nın taze mezarı, diğer yanda yaralı bir aslan gibi başında bekleyen kocası Demir Aslan... Demir, Diana için sadece bir eş değil; bu kanlı satranç tahtasındaki en güçlü hamlesi. Fakat kader, onlara en acı oyununu oynamaya hazırlanıyor. Michael’ın gölgesi henüz silinmemişken, şatonun koridorlarında yankılanan o fısltı her şeyi değiştirecek: "Bir kraliçe, eğer bir varis veremiyorsa; tahtı mı devrilir, yoksa kalbi mi?" Küllerinden doğan bir aşkın, imkansızlıklar ve sırlar arasında verdiği hayatta kalma mücadelesine hazır olun. Saf tutkuyla harmanlanmış, her dikişi acıyla atılmış bir hikaye... Gelişme bölümü bitti. Şimdi herkesin canını yakacak o son, sessizce yaklaşıyor. ⚠️ NOT: Bu kitap, BORÇ isimli kitabın devamıdır. Olay örgüsünü kaçırmamak için önce serinin ilk kitabını okumanız tavsiye edilir.

Bazı kayıplar, insanı karanlığa sürüklemez. Karanlığın kendisi yapar. Ateşin içinden sağ çıkan biri külden neye dönüşür? Her şeyin bittiği yerden başlıyor.

Çocukluğundan beri ailesiyle arası iyi olmayan Derya, mesleğini daha yapmak için yurtdışına çıkar. Ama geri döndüğünde ailesi tamamen değişmiştir. Hem fiziksel hemde manevi anlamda. Yepyeni bir ev, yepyeni kıyafetler ve eskisinden daha kaba davranışlar. En yakın arkadaşını hapis cezasından kurtarmak için geri dönen Derya hem arkadaşının savaşıyla hemde ailesi hakkında öğrendiği gerçeklerle ilgilenirken çok yıpranır. Bakalım Derya bu savaşı kazanabilecek mi?

Bir Yankı, Bir Düşüş, Bir Fısıltı

Yazgıya Atılan Düğümün Hikayesi... Zinar aşiretinin ağası Viran Zinar Sipanların büyük torunu Afşin`i isteyecek zannederlerken asıl isteyecekleri kişi Nalin Sipan`dır. Fakat Nalin bu evliliği onaylamaz ama kader bir şekilde ağlarını örer.

Seviyorum seni çilli kız. Bırak hayatım seninle güzel olsun. Mutluluğunda sen ol sonum da

Lidya ailesi ile yeni bir yere taşınarak yeni bir hayata başlarlar fakat Lidya yeni okulunda olan zorba olan Ayaz ile karşı karşıya gelir ve düşman olurlar bu düşmanlıkları sürdükçe hisleride değişir ve bu düşmanlık gittikçe aşka dönüşür.

Bütün benliğini vatanına adayan, onun aşkıyla tutuşan bir asker için ay yıldızdan başka sevda olamazdı. Kanının son damlası, bayrağının dalgalanması, son nefesi, milletinin istikbâli için feda edilirdi. Gönüle kor gibi düşen bir yaren bile, şehidin son örtüsüne el bastıran o kutlu yemini bozdurmazdı. Üsteğmen Selçuk Atagün`ün hayatı, kendisini vatan yemini ve sevdası arasında bıraktıracak bir kadınla tanıştığında tamamen değişecekti.

"Kendi dünyasında her şeyin yolunda gittiğini sanan Eliz, bir gün öğrendiği gerçeklerle sarsılır ve tüm hayatını geride bırakır. Yaşadığı korkunç olayın ortasında bir adamla tanışır ve kendini onun peşinde bulur. Ona güvenmemesi gerektiğinin farkındadır ama ne yapacağını bilemez halde onu takip ederken kendisini bir anda şehrin Yasak Bölgesi TİAZZA`nın önünde bulur. Buraya girdiğinde bir daha çıkamayacağını bilir. Gidecek başka bir yeri olmayan genç kız, kendisini kurtaran adamın zoruyla Tiazza`ya adım atmak zorunda kalır. Ardında kalan oyunlardan ve düşmanlardan habersiz olan Eliz`i Tiazza da yeni bir hayat bekler. Her şeyin bir nebze düzeleceğini sanan Eliz, tüm gerçeklerle daha da sarsılacaktır. "Burası..." derken sesimin titrediğinin farkındaydım. Nefes almak zorlaştı ve bir anlığına gözlerim karardı. Kötü insanlardan kaçmama yardım eden adam aslında kötünün ta kendisiydi ve o an ben bir şeytanla anlaşma yapmıştım. Üst dudakları yukarıya doğru keyifle kıvrıldı. Halinden oldukça memnun görünüyordu. Dudakları aralanırken ortaya attığı sözler bomba etkisi yarattı. "Tiazza`ya hoş geldin kaçak!" NOT : Tiazza herhangi bir ülkede bulunan bir mahalle/cadde/ bölge vs. bir yer değildir. Tamamen benim hayal gücümle uydurduğum bir isim ama siz kendi yaşadığınız şehirde bir yermiş gibi hayal edebilirsiniz.

"Beyaz laleler mi?" "Evet beyaz laleler Bal" Söylediği cümle duraksama sebep olmustu beyaz laleler tesadüfdür diye fazla üstünde durmamıştım fakat Balı da biliyor bu olabilir miydi gerçekten o kisi benim geçmişim olabilir miydi "Sen" dediğimde Kaşlarım benden bağımsız çatılmıştı "Karan Demir Alkın"

Oksijen kriziyle boğuşan bir dünya var artık. İnsanlığa sunulan tek çözüm: yeraltı devletleri. Kurallarla çevrili, yaşamakla sınırlandırılmış yeni bir düzen… Tek bir farkla: –gökyüzü. Peki, buna gerçekten yaşamak denir mi? İtaatle özgürlük, yaşamla vicdan arasında sıkışıp kalmış bir kadın… Ve tüm sınırlara, tüm bu düzene karşı duran bir adam… Hangisi haklıdır sizce? Dünya ikiye bölünmüştür artık: yer üstü ve yer altı. Bir protokol bozulduğunda, bir isyan başladığında ve gökyüzü ilk kez gerçekten kaybedildiğinde… Soru nettir: Sen hangisinde yaşamak isterdin?

Malihülya: Kimsenin okuyup da anlamayacağı dilden, defterime sayfalarca senden bahsettim. (gözleri dolu dolu bakar.) Malihülya: Söylesene! Sen değer miydin buna? Adam öyle sert öyle kırıcıydı. Peki, şimdi neden karşısındaki kadına akmakta olan yaşlarla bakıyordu? Bu bir oyunsa, o çok iyi bir oyuncuydu. Yabancı: Sen beni sayfalara yazmışsın. Bense seni gözlerine baktığımda kaybettiğim o aklıma yazdım. Yabancı: Sen söyle değer miymişim?

Bir Türk Çocuğu ve Arap Kızı`nın hikayesi. Askeri kurgudur.

+16 yazıyorum yine ona göre okuyup yorum yaparsınız. Kurguda her şey açık açık olamasa da değinilmiştir. "Evlen benimle," dedi Aras birden. Sesinde en ufak bir şüphe yoktu. Ahu donup kaldı. "Ne? Ne diyorsunuz Aras Bey?" "Doğru duydun. Evlen benimle." "Benim kalbim..." dedi Ahu, eliyle göğsünü tutarak. "Satılık değil." "Kararın değiştiğinde..." dedi Aras, sesi şimdi daha alçak ve etkileyiciydi. "Ya da o yorgun kalbinin artık gerçekten yeni birine ihtiyacı olduğunu anladığın an... Bana sadece `Evet` diye mesaj atmanı bekliyorum." "Evet" yazmak, hayatını bir yabancıya teslim etmek demekti. Yazmamak ise... Yazmamak, sonunu bildiği bir hikayeyi beklemekti.

17 yaşında ki Nehir YKS senesinde ki bir öğrenci olarak kendini derslere kapatmış kalbini de hayatına zarar vermemesi adına çikolataya kaptırmıştı. Biraz da İnstagram var tabi. Okulunda ki popülerliği sayesinde instagram da tanınan Nehir’in hayatı ev-okul ve instagram arasında gidip geliyordu. Ta ki o güne kadar… Bir anda yabancı numaradan aldığı mesajla çakılan Nehir’in önünde iki seçenek vardı. Ya her zamanki gibi hemen abisine koşacaktı bu duruma karşı. Ya da bu sefer kendi çözecekti bu durumu… 05*********: Çikolata güzeli, istediğin kadar görüldü at mesajlarıma. Sen bana cevap verene kadar pes etmeyeceğim. *Bu kişiyi engellediniz*

"Bilmezsin tabii! Nereden bileceksin ki? Anlamazsın o yüzden, boş ver!" diye kestirip attım. Ne yaşadığımdan zerre haberi yoktu. "Neyi bilmiyorum ben? Söyle de anlayalım!" dedi o da yakınarak. Şöyle bi baktım ona. Bazen kendime o kadar kızıyordum ki! Sanki dünyada insan kalmamış gibi neden gidip onu sevdim ki? Hiçbir zaman beni anlamayacaktı işte. Görmeyecekti beni hiç. Böyle uzaktan sorup duracaktı sadece. Sonrasında cevapsız sorularıyla beraber hayatına kaldığı yerden devam edecekti. İşte bu kadar umurundaydım onun. "Neyse ne. Gidiyorum ben." dedim umursamazca. Artık ona açıklama yapacak kadar takatim kalmamıştı. Madem umurunda değilim, o zaman benimle vaktini boş harcamasındı. Arkamı dönüp kapıya ilerledim. Birkaç adımdan sonra tam kapıyı biraz aralamıştım ki duyduğum ayak sesi ve hemen ardından az açılan kapının sertçe kapatılmasıyla olduğum yerde kaldım. Kapının sert sesi yüzünden ve onun ani hareketlerinden dolayı biraz yerimde sıçramıştım. Daha ne olduğunu anlayamadan kolumdan tuttuğu gibi beni kendine çevirip dibime kadar girdi ve tam olarak gözlerimin içine baktı. "Hiçbir yere gitmiyorsun!" diye tısladı adeta. "Bu mesele hemen şimdi çözülecek! Başka bir alternatifi yok!" Yakınlığından dolayı elim ayağım titremeye başlamıştı bile. Her ne kadar kocam da olsa bu yakınlık fazlaydı benim için. Alışkın değildim bi kere. Yine de yutkunup gözlerimi kaçırdım. "Halledecek ne var ki sanki?" diye konuştum kendi kendime. O ise biraz daha yaklaşıp beni iyice kapıyla kendi arasına sıkıştırmıştı. Kendimi kapıyla bütünleştirmeye çalışırken o hala gözlerimin en içine bakıyor beni çok daha zor bir duruma sokuyordu. "Bu tavırların sebebini öğrenmeden seni bırakmaya niyetim yok. Ya bana neler olduğunu anlatırsın ya da bu şekilde sabaha kadar seni bekleriz. Seçim senin karıcığım."