Yıl 1986... İstanbul’un hanımeli kokulu arka sokaklarından birinde. ​Eylül, dünyayı pencere kenarından izleyen, kalbi mürekkep ve kağıtla atan genç bir kızdır. Hayatı; annesinin lavanta kokulu telaşları, ağabeyinin korumacı gölgesi ve küçük kardeşi Zeynep’in bitmek bilmeyen oyunları arasında geçerken, sokağın köşesinde yankılanan bir sessizliğe çarpar: Erkan. ​Bazı sevdalar avaz avaz bağırılmaz; bir kitabın sayfasına bırakılan notta, gece yarısı fırlatılan bir taşın sesinde ya da bir mahalle parkının çekirdek kokulu banklarında saklanır. Eylül ve Erkan, kelimelerin yetmediği yerde birbirlerini sessizliklerinden tanımaya çalışırken; dedikodular, sahte defterler ve sert ağabey bakışları bu naif bağın etrafında bir çember oluşturur. ​Gül Sokağı; ilk aşkın o hüzünlü cesaretini, kardeşlik bağının sarsılmaz gücünü ve bazen en doğru cümlelerin, hiç kurulmamış olanlar olduğunu anlatan samimi bir büyüme hikâyesi. ​-Siz hiç, birinin adını söylemeden onu kalbinize mühürlediniz mi?-

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

En güçlüsü oydu. Bunu değiştirecek misin?

Bazı aşklar sessiz başlar ve en derin izleri de onlar bırakır. Nevra, Enver’i yıllardır kimsenin fark etmediği bakışlarla, söylenmeyen cümlelerle sever. Onun için bu aşk, dile gelmeyen ama her gün biraz daha büyüyen bir histir. Enver ise Nevra’nın varlığına alışmıştır; yanındadır ama hiç sorgulamadığı kadar uzaktır. Mezuniyet yaklaşırken herkes geleceğini planlar, Nevra ise sevdiği çocuğu ardında bırakacağını düşünür. Oysa kader, ikisi için de aynı yolu çoktan çizmiştir. Aynı üniversiteyi, aynı şehri ve aynı bölümü birbirlerinden habersiz kazanırlar. Geçmişte söylenemeyen her şey, üniversite koridorlarında yeniden karşılarına çıktığında bu kez kaçmak mümkün olmayacaktır. Bu bir tesadüf hikâyesi değil; zamanı gelince filizlenen, sabırla beklemiş bir aşkın hikâyesidir.

+16 kurguda küfür vs. vardır haberiniz olsun. "Ece..." dedi sesi ilk defa bu kadar kısık ve boğuk çıkarken. Testi bana doğru salladı. "Bu ne demek? Hamile misin?" Cevap veremedim, sadece daha şiddetli ağlamaya başladım. Baran bir anda patladı, testi lavabonun kenarına fırlattı. "Cevap versene! Kimden bu? Amına koyayım nasıl olur lan bu? Kimden bu çocuk?!" Bana doğru bir adım attığında geri kaçtım. O anki şaşkınlığı, o kadar büyüktü ki dudaklarından dökülen her kelime kalbime bir bıçak gibi saplanıyordu. "Çocuk benden mi?" diye kükredi. Sesindeki o inkar beni mahvetti. "O gece... o geceden mi?" Hıçkırıklarımın arasından yüzüne baktım. Bana her zaman tepeden bakan, beni küçümseyen o adam şimdi yıkılmış gibiydi. Ama canımı yakmasına izin vermeyecektim. "Yok Baran!" diye bağırdım, sesim koridorda yankılandı. "Benden! Sadece benden! Sen bir şey yapmadın zaten, değil mi? Senin için o gece bir hataydı, bir çöptü! Şimdi gelip hesap soramazsın!"

❝Sanrılardan ibaretti sanki bütün yaşananlar... Boğazıma oturan o koca yumru, elimden kayıp giden, bir daha da sahip olamayacağım hayallerim, hayatımdı sanki... Ağlayamadım. Bağıramadım. Durduramadım. 26 yıllık yaşamımın, 7 yılında adım atmadığım şehirde, onun tarafından bir başıma bırakılmıştım. Son umudumda da dalından acımasızca koparılıp alınmış gibi hissediyordum... Varlığımdan nefret eden insanlarla doluydu etrafım. Kaçmak isteyip, kaçamadığım bir labirentin içimdeydim sadece. Karanlık yolumu aydınlatan tek bir mumum vardı. Cılız ateşi bir sağa, bir sola savrulurken, koşmam için umut olmuştu bana... Yoktu. Artık o da yoktu. Karanlığın ortasında bir başımaydım. "Sözler hiçbir zaman tutulmaz anne... tutulmaz. Dedim sana. Ben ne sevmeyi hak ediyorum, ne de sevilmeyi. O gün... o gün ölmesi gereken bendim. Bendim." Ucunda oturduğum kayalara içindeki nefreti döküyormuş gibi çarpan o hırçın dalgalar, sanki sesim olmaya çalışıyordu. Gök gürledi. Bulutlar ağladı... Göğsüme ince bir sızı yayıldı. "Beni sevdiğine inanmamıştım zaten..." Titreyen dudaklarımı zapt etmeye çalışırken, gözlerimi karşımdaki hırçın denize çevirdim. "...şayet sen bile sevmekten vazgeçtin." Karadeniz acımasızdı. Aldığını vermez, verdiğini de acımadan ellerinin arasından alırdı... sonra elinde avucunda bir şey kalmazdı. Almıştı. Hepsini ellerimin arasından çekip almıştı. Ben Güneş. Kolu kanadı acımadan koparılan, omuzlarına tonlarca yük konulan kadın.❞ 🌑 0 4 /0 3 /2 0 2 4 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 Written by: simaara 🪶

Birçok şey ve hiçbir şey üzerine

"Beyaz laleler mi?" "Evet beyaz laleler Bal" Söylediği cümle duraksama sebep olmustu beyaz laleler tesadüfdür diye fazla üstünde durmamıştım fakat Balı da biliyor bu olabilir miydi gerçekten o kisi benim geçmişim olabilir miydi "Sen" dediğimde Kaşlarım benden bağımsız çatılmıştı "Karan Demir Alkın"

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Başıma gelecek her şeyden habersiz bir şekilde, o yağmurlu gecede dışarı çıktım ve hiç beklediğim o kişiyi gördüm.

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi? Not: Küfür ve argo içerir

“Ve bazı karşılaşmalar, daha ilk anda, insanın yolunu değiştirirdi.” * * * * 15/01/2026

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

Soylu bir ailenin göz kamaştıran serveti içinde büyüyen bir kız… Ama altın kafes kadar dar bir hayat. Herkes onun kusursuz bir hayat yaşadığını sanırken, o geceleri kimsenin duymadığı şarkılarla hayatta kalıyor. Müziği, özgürlüğü ve kendisini… herkesten gizleyerek. Bir gün, en güvendiği arkadaşlarıyla gizlice katıldığı bir yarışma her şeyi değiştiriyor. Sahne ışıkları altında sadece sesi değil, cesareti de ortaya çıkıyor. Yeni insanlar, yeni hayaller ve asla tatmadığı bir özgürlükle tanışıyor. Fakat bu yeni dünya, tehlikeleri de beraberinde getiriyor. Dinçer ailesinin veliahtlarıyla yolları kesiştiğinde, kız kendini entrikaların, sırların ve güç oyunlarının ortasında buluyor. Üstelik en başından beri yanında olan o adamla arasına giren karmaşalar, kalbinin en zor sınavı oluyor.

Çocukluğundan beri ailesiyle arası iyi olmayan Derya, mesleğini daha yapmak için yurtdışına çıkar. Ama geri döndüğünde ailesi tamamen değişmiştir. Hem fiziksel hemde manevi anlamda. Yepyeni bir ev, yepyeni kıyafetler ve eskisinden daha kaba davranışlar. En yakın arkadaşını hapis cezasından kurtarmak için geri dönen Derya hem arkadaşının savaşıyla hemde ailesi hakkında öğrendiği gerçeklerle ilgilenirken çok yıpranır. Bakalım Derya bu savaşı kazanabilecek mi?

Füsun. Sesi olmayan ama sesini şarkılarla anlatan bir kadın. Hayatı araf da kalmakla geçmiş bir kadın. Erken olgunluk kazanan ve abisiyle bir mahallede yaşantısını sürdüren sessiz bir kadın. Peki yıllar önce unuttuğu kişi geri dönerse. Gri gözler yıllar sonra o siyahlar da can bulursa. Bir meyhanede karşılaştı unuttuğu adamla. Belkide o adam onun sesi, hayatı veya aşkı olacaktı. Ya da... ölümü, sonu ve hayalkırıklığı olacak. Sezen Aksu`yla büyümüş bir kadındı o. Füsun kendini Sezen ablanın şarkılarına gömmüş ve acısını o şarkıları dinleyerek çıkarmıştı. Her daim kavgaya hazır olan ve sessiz gibi dursa da yumruğu ile haksızlığı dile getiren bir kadındı. Onun hayatı artık bir çamura batmıştı. Bir çete de kendini bulan ve abisi yüzünden battığı bu bataklıkta dibe girmemek için çabalayan kadının hayatını okumaya hoş geldiniz. " Bu çikolata nereden çıktı? " " Hediyem olsun" " Ama niye? Sürekli başka çikolatayla geliyorsun " " Birşey hatırlatır diye " " Birşey mi hatırlamam lazım ?" " Birşey değil, bin şey hatırlaman lazım, Tesoro"

tatlı bir mahalle kurgusu dur Aysel mahallenin gözde güzel kızlarından kıyafetler diken bir kizimizdir mutludur aysel ama tek bir yarası vardır meltemin abisi mert , mert askerden dönmesine çok az kalmıştır artık onu eskisi gibi göre bilecek ama mert onu fark edecek mi mert annesi ve kızkardesine babalık yapmış Bi adamdır hayatında olan kadınlar bellidir ve evlenemke ve aşık olmak istememektedir o arabaları ve ailesi ile mutludur o sert duvarı aysel icin yikabilecek mi

Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…

Bir ailenin sokaktan evlat edindiği küçük çocuk Atlas`ın ve ailenin kızı Asel`in yaşadığı yasak aşk...

Ali Fırat, nişanlısının dayatmasıyla hafta sonu için Eskişehir`e tatile gider. Aslıhan alışverişe takılırken Ali, sıkılıp yakınlardaki bir el sanatları atölyesine girer, Elif’in atölyesine. İçeridekilerin sessizliği, çamurun kokusu, Elif’in ellerindeki izler, onun için bir sığınak gibi gelir. Ve o anda hiçbir şeyin “rastlantı” olmadığını hissettiği ilk karşılaşmaları yaşanır.

Öz ailesinin kendine yetemediklerini düşündüğü için sanaldan aile ortamı kurduğunu düşünen bir kız. Yaptığı şey onu toparlayacak mıydı, yoksa daha çok darmadağın mı edecekti?

17 yaşında ki Nehir YKS senesinde ki bir öğrenci olarak kendini derslere kapatmış kalbini de hayatına zarar vermemesi adına çikolataya kaptırmıştı. Biraz da İnstagram var tabi. Okulunda ki popülerliği sayesinde instagram da tanınan Nehir’in hayatı ev-okul ve instagram arasında gidip geliyordu. Ta ki o güne kadar… Bir anda yabancı numaradan aldığı mesajla çakılan Nehir’in önünde iki seçenek vardı. Ya her zamanki gibi hemen abisine koşacaktı bu duruma karşı. Ya da bu sefer kendi çözecekti bu durumu… 05*********: Çikolata güzeli, istediğin kadar görüldü at mesajlarıma. Sen bana cevap verene kadar pes etmeyeceğim. *Bu kişiyi engellediniz*

Babasının ölümüyle hayatı ikiye bölündü: Bildikleri ve bilmemesi gerekenler. Bir cinayet, devlet sırları, kaçtığını düşündüğü bir geçmiş vardı. Adını anmadığı, yüzünü silmeye çalıştığı biri vardı. Hayatından kendi isteğiyle çıkan, ardında yarım kalmış cümleler bırakan bir adam ve cinayetin ardından başlayan bir yüzleşmenin hikâyesi. Aşkın, sırların ve sadakatin aynı dosyada yer alamadığı bir dünyada, bazı vedalar gerçekten biter mi?

İlk kitap BORÇ ile başlayan o karanlık anlaşma, şimdi yerini geri dönüşü olmayan bir yeminine bırakıyor. Geçmişin borçları ödendi, mühürlü mermiler adresini buldu ve Ali Keser’in mirası, kızı Diana’nın avuçlarına bir kor gibi düştü. Ancak bu mirası taşımak, sadece silahları ateşlemek değil; ruhunu da o namlunun ucuna sürmekti. Diana, babasının emaneti olan bu dünyada kendi krallığını kurmaya kararlı. Ancak bir yanda kalbini söküp alan kızı Alessia’nın taze mezarı, diğer yanda yaralı bir aslan gibi başında bekleyen kocası Demir Aslan... Demir, Diana için sadece bir eş değil; bu kanlı satranç tahtasındaki en güçlü hamlesi. Fakat kader, onlara en acı oyununu oynamaya hazırlanıyor. Michael’ın gölgesi henüz silinmemişken, şatonun koridorlarında yankılanan o fısltı her şeyi değiştirecek: "Bir kraliçe, eğer bir varis veremiyorsa; tahtı mı devrilir, yoksa kalbi mi?" Küllerinden doğan bir aşkın, imkansızlıklar ve sırlar arasında verdiği hayatta kalma mücadelesine hazır olun. Saf tutkuyla harmanlanmış, her dikişi acıyla atılmış bir hikaye... Gelişme bölümü bitti. Şimdi herkesin canını yakacak o son, sessizce yaklaşıyor. ⚠️ NOT: Bu kitap, BORÇ isimli kitabın devamıdır. Olay örgüsünü kaçırmamak için önce serinin ilk kitabını okumanız tavsiye edilir.