“KATİL KİM?!” (polisiye roman) Yazar: ELŞEN İSMAİL Not: Romandaki karakterler ve olaylar tamamen kurgusaldır ve gerçekliği yansıtmaz. Roman herhangi bir mesaj içermez, sadece merak uyandırmak amacıyla yazılmıştır. ** *** *** Celil Hasmammedli, lüks Range Rover`ında oturmuş, önündeki manzaraya bakarken kalbinin kulaklarında gümbür-gümbür attığını hissedebiliyordu. 60 yıllık hayatında birçok zorluk yaşamıştı, ancak bu zorluk sadece kariyerini değil, tüm dünyasını alt üst edebilirdi. Arabanın içindeki pahalı deri kokusu bile onu dışarıdaki korkunç gerçeklikten uzaklaştıramıyordu. Celil`in bakışları, 2 numaralı dev kule vincinin uçlarına sabitlenmişti. Orada, vincin çelik kolundan sarkan bir insan bedeni, her rüzgâr esintisiyle ritmik bir şekilde sallanıyordu. Bu, Rusya`dan 70 yaşında bir milyarder olan Aleksey Jukov`du; Celil`in en büyük yatırımcısı ve en zorlu ortağı...

Aşk bazen iyileştirmez. Bazen iz bırakır. Bazen yakar. Su, karanlıktan kaçtığını sanırken kendini daha derin bir gölgenin içinde buldu. Kilitli kapılar, izlenen adımlar ve cevapsız sorular... Her şey, geçmişin hâlâ nefes aldığını fısıldıyordu. Birinin gözleri hep üzerindeydi; ama bunun bir koruma mı yoksa bir av mı olduğunu ayırt etmek imkânsızdı. Noyan ise ateşten geriye kalan bir adamdı. Kaybettiklerinin küllerini sırtında taşıyor, dokunduğu her şeyi yanmaya mahkûm ediyordu. Su`ya yaklaştıkça, sınırlar siliniyor; tehlike ile arzu aynı çizgide buluşuyordu. Bazı insanlar yangından kurtulmaz. Bazılarıysa yangının ta kendisi olur. Ve bazı aşklar Sadece acıtır gibi sever..

İntikam tutkuya dönüşür mü? Gizemler çözülür, sırlar tek tek açığa çıkar mı? İntikam uğrunda çıktığı bu yolda belki yıllar önce gizlenmiş sırların, belki yeryüzüne çıkıp her şeyi tekrar darmaduman edecek gerçeklerin, duygularla çeliştiği, sürükleyici intikam ateşi dolu sayfalar~

"Avukat Hanım. Ben öldürmedim." "Ya. Öyle mi? Mesela sana neden inanayım? Mafya olduğu kesinlikle bilinen ama kanıtlanamayan şirketin veliahtı olan birine? Senin sicilinde işlemediğin bir suç var mıdır? Senin için insan öldürmek çok sıradan bir şey olmalı." Fecir gerildi. "İşlemediğim tek suçla şuan suçlanıyorum." Yüsra tekrar kahkaha attı. Ama sinirden gülüyordu. "Işlemediğin tek suç insan öldürmek mi? Güldürme beni mafya oğlu." Derin bir nefes alıp sakinleşmeye çalıştı. "Bana boş muhabbet geçme. Kısa kes. Ne diye beni ayağına çağırdın?" Fecir gülümsedi. "Tam olarak o inanmadığın şeyi inanılır hale getirmen için." Yüsra birden kaşlarını çattı. "Ne diyorsun sen be? Ne geveliyorsun ne istiyorsun?" Fecir hafifçe gülümsedi. Sesinin tonunu kıstı. Ve sadece Yüsranın duyabileceği şekilde konuştu. "Seni." Fecirin fısıltılı ses tonu Yusranın çatık kaşlarını gevşetirken gözleri hafifçe açıldı. İstemsiz bir şekilde kalbi pır pır attı. "N..Ne?" Fecirin gülümsemesi genişledi. "Avukatım olmanı istiyorum."

Londra’da sıradan bir hayat süren ve editörlük yapan Anna, bir gün hayatının en büyük sürpriziyle karşı karşıya kalır. Beklenmedik bir anda, geçmişin çözülmemiş cinayetlerini aydınlatmak için özel olarak seçilir: Onu benzersiz kılan DNA`sı sayesinde, 19. yüzyıl Londra`sına gönderilecektir. Bir anda kendini Viktorya Dönemi`nin sisli, karanlık ve gizem dolu sokaklarında bulan Anna, ne polislik eğitimi almıştır ne de bir dedektifin deneyimine sahiptir. Elinde sadece keskin zekası, derin tarih bilgisi ve modern dünyanın sağladığı avantajlar vardır. Şimdi, her köşesinde tehlikenin pusuda beklediği bu yabancı dünyada, geçmişin gölgelerinden gelen bu gizemi çözmek zorundadır. Ancak zaman daralıyor… Anna`nın en büyük düşmanı, belki de kendi korkularıdır.

Bazı suçlar karanlıkta işlenmez. Işıkların altında, sessizlikle yapılır. Kimse görmediğinde değil, görenlerin konuşmadığında büyür. Tanık yoksa masumiyet de yoktur. Sadece susmayı seçenler ve suskunluğun bedelini başkalarına ödetenler vardır.

İncelikle rivayet edilmiş kutsal kitaptan bir adam cümleler okurdu. Kadın adamı dinler ve iman ederdi. Adamın sözcüklerinin kıyısına köşesine kıvrılır, uyuklardı. "Biraz daha dinlemek istiyorum." Kadın, mahmur sesiyle mırıldandı. Adamın gözlerinden inci taneleri gibi dökülen merhamet, kadının yanaklarındaki çukurda birikmeye başladı; ona kıyamıyordu. "Uykun geliyor, Eslem." Kadın, küçük bir kız çocuğu gibi dudaklarını büktü. Adam, o dudaklara buse kondurdu. Kaderleri, pembe bir alın yazısı gibi gözüküyordu. Fakat kaderlerini yazan kalem tükenmişti. Yarım kalan kaderlerini adam ısrarla yazma çalıştı. "Bu evren ve hayat sen varsın diye var. Eğer yoksan yok." Kadın bir aynayla anlaştı; ruhunu sattı. Adam, açık artırmaya çıkmış bu ruhun peşine düştü. İşte bu noktada kaleme mürekkep doldurdu. Yazdı... Yazdı... Ve kadını sevdi.

Yalnızlığın kimsesizlğin hiçliğin kıyısında adım adım ilerleyen Feride Meva Ahlas, mutlak gerçeğin bütün ürkünç ve doğruluğuyla Ejder denilen bir ` Mafya bozuntusu `karşılaşır. Hayatının asıl o zaman değiştiğini kimse bilmese de annesi her şeyi en başından bilmekte ve yakından tanık olmaktadır. ༺═────❦─────═༻" "Ne var kardeşim bu adamda? Ne sus sus deyip duruyorsunuz? Neden korkacakmışım?" `...` "Adım ejder , bu kadarı da yetmiyorsa diğerlerine `insan kasabı ` diye sorarsan onlar beni titrek parmaklarıyla göstereceklerdir minik serçe" 🪽 Bu kurgunun tüm hakları saklıdır. Metnin tamamı veya herhangi bir bölümü yazarın açık izni olmaksızın hiçbir şekilde çoğaltılamaz yayımlanamaz veya farklı platformlarda kullanılamaz. Aksi bir durumun tespiti halinde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. Bu kurguda yer alan olaylar karakterler ve davranışlar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan unsurların gerçek hayatla herhangi bir bağ kurulmadan yalnızca kurgu çerçevesinde değerlendirilmesi önemle rica olunur. Metinde yer alan hiçbir durum veya davranış gerçek yaşamda kabul edilebilir ya da örnek alınabilir nitelikte değildir.

Geçmişin karanlık yüzü yıllar sonra aydınlığa çıkar. Peki karanlık mı aydınlığa mahkumdur yoksa aydınlık mı karanlığa, Bir polisin dostluk için yaptığı seçimler bazı hayatların yanan ateşi oldu.. Abisinin intikamı için bu yolda yıllarca inandığı yalanla sevdiği kadını kullanan bir Adam ona koşulsuz şartsız aşık olan bir kadın ve ölümünden sonra bile mektuplarla kardeşine yol gösteren bir Abi, meşale kim için yandı kim için düştü kimi yaktı..

Bir otobüs kazasıydı: Bir annenin ölümüne sebep olan Bir kızın çocukluğunu unutup farkında olmamasından. Sedef`in Poyraz`la geçen çocukluğunu hatırlamamasını sağlayan "Işıkları kim söndürürse, en son o uyur." Kısaca; Masum bir cana kıyanlar, huzura eremez. Vapur iskeleleri, beklenmedik kazalar, cinayetler, mizah dolu sahneler ve unutulmaz anlar sizi bekliyor!

“Kalbin çok hızlı atıyor bayım. Bir mermiden bile daha hızlı…” “Bende mermi etkisi yaratıyorsun demek ki…” ———————————— "Sen benim sadece bir parçam değil, sen benim her zerremsin. Her hücrem sensin. Ben tamamen senden ibaretim. Seninleyken adım gibiyim, yanıyorum. İçimde bir sen var... beni ısıtıyor hatta yakıyor. Ama seni de yakıyor." ———————————— Yalanların yaşadığı doğruların ölmeye yüz tuttuğu bir hikaye... Her şey ortaya çıkacak! Ateş`ten bu çember hepimizi yakıp yıkacak. Bizler küllerimizden doğacak olanlarız!🔥 ———————————— Hayatım bir korku filminden farksızdı zaten. Ruhum cinayete kurban gitmişti. Ama bir cinayete katilin en yakınıyla beraber tanık olmak! İşte bu her şeyin tamamen bittiği noktaydı o anda. Ama ne derler bilirsiniz `Her son bir başlangıçtır` ———————————— "Bir insan daha kaç yerden kırılabilir? Bir ruh daha ne kadar parçalanabilir? Ölü bir ruhu bile nasıl hala öldürmeye çalışabilirler!? Daha ne kadar sürecek bu eziyet, daha ne kadar çekeceğim ben bu hayatı. Dönüyor, durmuyor. Sanki beni her defasında daha da sert düşürmek için çabalıyor" diyebildim gözyaşlarımın arasında. "Düşmek bir yana dursun, ben olduğum sürece bir daha asla üzemeyecekler seni. İzin vermem buna. Parçalanmış kalbini iyileştiremem ama senin için kendi kalbimi söker takarım sana. Sen benim hem gündüzüm hem gecemsin. Ancak kalbim sende atarken ben nefes alabilirim. Sen benim her şeyimsin lan" diyerek kendine çekti beni. Sıkı sıkı sarıldı sanki bir daha hiç bırakmayacak gibi. Ona tutundum sadece. Yaşamak için aşık olduğum adama tutundum sadece. Nefes alabilmek için ona tutundum... ———————————— Tüm hakları saklıdır, bana aittir. En ufak bir parçasının, detayının (ç)alınması durumunda dava açarım, bilginize :)🪐

Bazı insanlar karanlıktan korkar. Bazıları ise karanlığı içinde taşır. Su, yaz tatilini geçirmek için döndüğü kasabada her şeyin sakin olacağını düşünüyordu. Çam ağaçları, sessiz sokaklar ve unutulmuş anılar… Ama orman konuşmaya başladığında, hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. İşlenen cinayetler, kasabayı bir korku hikâyesine çevirirken polisler çıkış yolu arar. Ve çözüm sandıkları şey, aslında en büyük hataları olur: Su’yu soruşturmanın merkezine almak. Su yardım eder. Su yönlendirir. Su gerçeği anlatır gibi yapar. Ama kimse şu soruyu sormaz: “Gerçeği anlatan kişi gerçekten masum olabilir mi?”

Bir şehir. Üç cinayet. Ve ardında kalan derin bir sessizlik. Başkomiser Okan’ın peşinde olduğu sırlar, suskunluk içinde örülen bir ağ gibi. Susmak bazen zorunludur, ama susturulan sesler mutlaka duyulur. Ve bazen en yakın dostun bile gölgesinde, gerçekler en soğuk yüzünü gösterir. Bu hikâye, kaybolanların ve unutturulanların öyküsü. Sayfalar ilerledikçe, gerçekler bulanıklaşır, şüpheler artar, karanlık büyür. Gerçeği arayanlar için bu yol kolay değil. Çünkü her cevap, yeni bir soru getirir. ⸻ Gazeteci Devrim İplikçi’nin ölümü, sadece bir cinayet değil; şehrin en karanlık sırlarını ortaya çıkaran bir kapı aralıyor. Başkomiser Okan, doğudaki güçlü bir çetenin gölgesinde, sessizliğin ve korkunun içinde gerçekleri açığa çıkarmaya çalışıyor. Şehrin üstü örtülmüş sırları, dostlukların ardındaki ihanet ve susturulmuş sesler, gerçeğin peşindekiler için tehlikeli bir yolculuğun başlangıcı. Devrim’in hayatı ve ölümü, bu yolun hem anahtarı hem de uyarısıdır.

Bir kaza sonucu karşılaşan Baş Savcı oğuz Alay ve Adli tıp Uzmanı Açelya Tufan aynı gün işlenen bir cinayet dosyasında tekrardan karşılaşır.

Genç kaptan Göknur, ilk görevinde bir cinayetle karşılaşır. Deliller onu işaret ederken, gemideki gizemli bir katil onu hem hayatta kalmaya hem de kendi zihniyle yüzleşmeye zorlar.

Öyle bir kitap düşünün ki ters köşeli, her bir düşünceniz yanlış da çıkabilir doğru da. Belirsizliklerle dolu bir dünyada Amerika`da çıkan Arınma Gecesi olaylarını yaşayan merhametli bir Savcı.

​"Bazı dosyalar tozlanınca değil, kan kuruyunca açılır." ​On altı yaşındaki bir kız çocuğu, kardeşini buz gibi bir ceset torbasına mahkûm ettiğinde sadece yas tutmaz; bir intikam yeminini ruhuna kazır. Alara Güz Valente Yıllar sonra İstanbul`a indiğinde, bu kadim şehir onu bir dost gibi değil, bir alacaklı gibi karşıladı. Çünkü bu bir dönüş hikâyesi değil; bir infaz planıydı.​Kapısına bırakılan isimsiz bir kutu, zihnindeki mühürleri paramparça etti. Kız kardeşi Alçin`in dosyası bitmemişti, örtbas edilmişti. Karşısında her kapıyı kilitleyen karanlık bir ağ var. ​Alara Güz Valente, sustuğu yerden çığlık atmaya, tozlu rafları kendi damarlarını kanatarak temizlemeye geldi. Unutmayın, kan sustuğunda geçmiş bağırmaya başlar.

Gerçek her zaman kurtarıcımıdır yoksa yıkıcımı?...

Not: Küfür, cinsellik, cinayet, vahşet, psikolojik olaylar ve travma vardır. Hassas olan okuyucular için uygun değildir. "Ne yapıyoruz biz şuan?" Diyerek sordum. Neden iki seri katil yan yana ki? "Papatya Toprak..." Dedi kısık sesle ama duymuştum yerimde kaskatı kesildim. Adımı ve soyadımı nereden biliyordu? Elim onun elinden düştü onun bakışlarını üzerimde hissettim. Salıncaktan kalktım onu düzdüm. Sonra o da kalktı, ve bana doğru yaklaştı aramızda 2 adım vardı. 3 olmadığına sevindim uğursuz bir sayıydı. "Çift sayıları seviyorsun" bir anda gelen sesi ile irkildim. Bu neden hakkımda bu kadar çok şey biliyordu? "Nerden biliyorsun bunu?" Ters sorun ile hafifçe güldü. "Daha bir çok şeyi biliyorum." Yine sakin kaldım. "İyi dersine çalışmışsın" alay edercesine güldüm. Delici bakışları beni izliyordu. "Çalıştım" cebimde ki hançeri çıkardım elimde salladım. "Ahiret soruların için de çalış bence" alayla maskenin altında sırıtarak baktım. "Kaan Demirhan benim" bir anda gelen itiraf ile donup kaldım. Ne Kaan mı? Hadi ama umarım şaka yapıyordur. "Yalanı sevmem" "Biliyorum" "O halde neden hâlâ yalan söylüyorsun?" "Yalan söylemem" "Şuan söylüyorsun" "Yalan olan bu hayat..."

“Ben gölgelerdeyim. Adımı bilmeyeceksin, ama her çığlıkta beni duyacaksın. Her cinayet bir işaret, her beden bir mesaj. Ben öldürmüyorum… ben seçiyorum. Onların kanı, benim ritüelim. Ve sen, sayfaları çevirdikçe, bu oyunun içine daha da çekileceksin. Adaletin yüzünü takıyorum, herkes bana güveniyor. Ama maskemin altında yalnızca karanlık var. Kim suçlu, kim masum? Bunu öğrenmek için sonuna kadar benimle kalmalısın. Çünkü bu şehirde tek gerçek var: Bir gün sıra sana da gelecek.” LÜTFEN 15YAŞINDAN KÜÇÜKLER OKUMASIN! kORKU VE ŞİDDET BARINDIRIR. VE BİR SERİ KATİLİN AĞZINDAN YAZILMIŞTIR! 27 Mart 2026 saat 09:20

Oyunchat adında bir oyun uygulaması, birinci yıl dönümüne özel, en sevilen ve en çok oynanan oyunu olan vampir köylü oyununu gerçek hayata geçirmeye karar verir. Bu oyun için uygulama üyelerinden 10 kişi seçilir. Her şey planlandığı gibi gideceği düşünülürken, ilk kurbanın beklenmedik ölümü gerçekleşir. 10 oyuncu ve onları yöneten sunucu, aralarında bir katil ile yapay bir köyde sıkışıp kalırlar. Çıkmanın tek yolu ise vampiri bulmaktır. Vampiri bulmaya çalışırken ya vampirin kurbanı olacaklar yada oy birliği ile katil olacaklardır... Onlarla oynamaya var mısınız?

"Yeni hizmetçi sen olmalısın"

"Hayat kâbus ve gerçeği ayırt edemediğinizde, cehenneme dönüşürdü ve cehennem kanınıza karıştığında ilk önce kalbinizi yakardı. Sonra tüm varlığınızı; duygularınızı, inançlarınızı, rüyalarınızı… İnsan bir cehennem çukurunda, kalbi küle dönmüşken bile âşık olabilirdi. Çünkü aşk kalpte yaşanmazdı; aşk varlığın kendisiydi..." Çok küçük yaşlarda kardeşini kaybeden Gül; bu acıyla büyümüş, kalbinde kopan fırtınaları kimseye duyurmadan yaşamayı öğrenmişti. Ancak hayat onu hiç beklemediği bir anda bir dönüm noktasına sürükledi ve aşkın en gerçek haliyle tanıştı. Tüm o fırtınanın ortasında sadece Gül Sezer ve Doruk Demirkan vardı. Geçmişi kanla mühürlenmiş iki insan... Bu sadece geçmişlerini değil, geleceklerini de kanla yazmış iki insanın hikayesiydi. "?" ise geçmişten gelen sırlarıyla peşlerini bırakmayacaktı. Ama bilmedikleri ve acıyla öğrenecekleri bir şey vardı; o denli çok kanın içinde, insanın boğulması kaçınılmazdı...

Bir cinayet büroda komiser yardımcısı olan kadın, yeni işlenen cinayet dosyasında iki yıl önce mesleğini bırakmış komiser ile ortak olarak çalışmak zorunda kalır. Fikirleri ve yöntemleri zıt ola ikili başta birbirilerinden hiç hoşlanmaz. Ama zıt kutuplar birbirini çeker, değil mi?

Bir polis ve gizemli bir mafya varisi intikam dolu bir anlaşmayla iki kız çocuğunun şaibeli ölümünün peşine düşerler ve bu esrarengiz oyuna birlikte dahil olurlar. “Bir intikam uğruna anlaşma onlar için çoktan imzalanmıştı.”