tatlı bir mahalle kurgusu dur Aysel mahallenin gözde güzel kızlarından kıyafetler diken bir kizimizdir mutludur aysel ama tek bir yarası vardır meltemin abisi mert , mert askerden dönmesine çok az kalmıştır artık onu eskisi gibi göre bilecek ama mert onu fark edecek mi mert annesi ve kızkardesine babalık yapmış Bi adamdır hayatında olan kadınlar bellidir ve evlenemke ve aşık olmak istememektedir o arabaları ve ailesi ile mutludur o sert duvarı aysel icin yikabilecek mi

Ön Söz Bazen hayat, en beklenmedik anlarda iki kalbi aynı yolda buluşturur. Bir yanda, gecesini gündüzüne katıp adalet için mücadele eden bir yunus polisi… Diğer yanda, şefkatiyle yaraları sarmaya ant içmiş bir hemşire… İkisinin hikâyesi, yalnızca bir aşkın değil; fedakârlığın, cesaretin ve kalbin en derin yaralarını iyileştiren sevginin hikâyesidir. “Yokluğunda Kayboldum”, tehlikelerin gölgesinde filizlenen bir aşkı anlatıyor. Birbirini hiç tanımayan iki insanın, kaderin ince iplikleriyle nasıl aynı noktada buluştuğunu… Sevmenin, kaybetmenin ve yeniden doğmanın ne demek olduğunu hatırlatıyor. Her sayfasında kalbinizi biraz daha hızlandıracak, bazen gözlerinizi nemlendirecek, bazen de içinizi sıcacık eden bir gülümseme bırakacak bir yolculuğa hazır olun. Çünkü bazen en büyük mucize, en umutsuz anda karşımıza çıkan sevgidir.

"En kanlı savaşlar cephede değil, zihinde verilir. Ve bir imparatorluk, tek bir kurşun bile sıkılmadan; sadece bir bakışla devrilir." Adı, yaşamak için muhtaç olunan o "Nefes" olsa da; Ruhu, insanı içten içe çürüten o tatlı zehir: "Nefs". Öyle bir illüzyon ki; Yeteneği kartları saklamak değil, günahları arzularla maskelemek. Gözlerinin içine baktığınızda size cenneti vaat eden, ama ruhunuzu çaldıktan sonra sizi cehennemin en şık locasına oturtan bir yansıma. Herkesin kendi karanlığını gördüğü, herkesin sahip çıkmaya çalıştığı ama kimsenin tutamadığı bir duman. İradeleri kıran, kralları soytarıya çeviren o yasak elma. Ancak her illüzyonun, hileyi gören bir seyircisi vardır. Herkesin o büyüleyici günaha tapıp diz çöktüğü masada; Şeytanla pazarlık yapmayan, o pazarlığı satın alan bir Güç. Biri ateşi harlayan, diğeri o ateşin ortasında yanmadan yürüyen iki tehlikeli ruh. Onlar birbirinin düşmanı değil. Onlar birbirinin sığınağı hiç değil. Bu hikâye, iradesine yenilenlerin değil; Kendi kıyametinin karşısına geçip sigarasını yakanların hikâyesi. Oyun başladı. Ve masada tek bir kural var: Kendi "Nefs"ine yenilen, ruhundan eksilir. 🎲 KUMAR | İLLÜZYON | SESSİZ LÜKS | DARK ROMANCE

Siz: selam aleyküm gardaş Siz: nasılsın???? Siz: iyi ol. 0534**:yanlış numara sanırım. Siz: yoo gayette doğru numara birader napcam💅🏻 Siz: l- lütfen aileme zarar ferme🙏🏻🙏🏻😭🤧(korkar) 0534***: kardeşim siktir git başımdan isim gücüm var bir de seninle ugrasmayayım Siz: hele uğraşsana benimle Mehmettt ama, mehmetttttt Siz: 🦵🏻🦵🏻🙏🏻🙏🏻💅🏻💅🏻💞💕💝🩷👅👅👅 0534***:sapık misin amına koyayım ne atiyosun öyle keri Siz: sensin lan ker pic kurusu terliksi hayvan! Siz: benim gibi biriyle konuşma şansını kaybettin TEXTİNG VE BERDEL KİTABI GEL OKU ASKEEMMM Abisinin hatası yüzünden, tanımadığı bir ağa ile zoraki evlenen Berivan`ın hikâyesi... Texting var, komedi var. Her berdel gibi değil. Wattpad`da da yayınlayabilirim.

Eğer düşlersen içinde doğar hayatın sırrı derdi annem. Ben Hayal. Hayal Çiçek. Bu benim düşlerimi bulmamın hikayesi. Bu bir aşk romanıdır.

Bilinmeyen : ben seni rastgele sevmedim ki Bilinmeyen: ihtimallerden seçmedim ki Bilinmeyen: yanarsa yansın canım Bilinmeyen: ben senden razıyım

Kalplerin ve sırların kesiştiği bir hikâye… Ali Haydar, inancıyla sınanan bir imam; Nuray ise hayatın acımasız yüzünü gören genç bir kadın. Bir tesadüf, iki farklı dünya… Peki sırlar ortaya çıkınca kalpler nasıl dayanacak? Saklı Yazgı, aşkı, imanı ve kaderi sorgulatan etkileyici bir roman.

Alt tarafı lise de arkadaşım sandığım çocuğa aşık oldum. Ne olabilir ki?

Sağanak yağmur şiddetini artırıyorken ihtiyar mekanının girişinde sandalyesinde çayını yudumluyordu. Yağmur damlaları arasında bir silüet çekti dikkatini. Ağır adımlarla tam önüne kadar gelen kıza baktı. Yüzündeki morluklar yağmurdan ıslanıp yüzüne yapışan saçlarından bile belli oluyordu ama adamın ilgisini çeken şey bu değildi sırtında kendiyle aynı yaşta zayıf çelimsiz soluk suratlı bir çocugu taşıyordu. Zorlansada ihtiyara hiç bakmadan adım atmaya devam etti. "Öldü mü" diyen ihtiyarı yeni fark etmişcesine irkilerek durdu. Asi gözleri adama döndü. İhtiyar sırıttı. "Ölmediyse getir içeride yardımcı olalım" kız adama boşca baktı. "Bana hastane lazım. Burası öyle değil gibi ihtiyar?" adam gayriihtiyarı güldü. "Haklısın burası hastane degil" ayağa kalkıp genç kızın ıslak saçlarını geriye itti. "Burası" dedi adam koyu gozlere sahip kıza bakarak. "Sansar`ın Yuvası. Sansar olmak ister misin?"

Efsun yetimhanede büyümüş ve öğretmen olmuştur. Yıllar önce onu yetimhaneye bırakan annesi bebek battaniyesi`nin arasına bir mektup iliştirmiş ve iliştirdiği mektupta Mardinli olduğunu yazmıştır Efsun Mardin`e annesini bulmak için giderken öğretmenlik yapacağı Mardin`de bir kaç öğrencinin de hayatına dokunacaktır. Aynı zamanda bu bir aşk hikayesidir

Beni bir otobüsten aldılar. Nereye gittiğimi sormadım, çünkü zaten cevap vermeyeceklerdi. O andan sonra hiçbir şey bana ait değildi: ne yol, ne karar, ne de suskunluğum. Burada kalmam gerektiğini söylediler. Korunduğumu. Ama kimse, bir insanın korunurken bu kadar yalnız kalabileceğini söylemez. Bu ev sessiz. Sorular yarım, bakışlar dikkatli. Geçmiş, konuşulmadıkça ağırlaşan bir yük gibi duvarlara sinmiş. Ve herkes, aynı isimden kaçıyor: Defne. Onun ardından kalanlar, yas tutmuyor. Hesap kesiyor. Ben bu hikâyeye ait değilim. Ama bir şekilde, onun merkezindeyim. Bir kardeş için başlatılan arayışta, en kolay cevap gibi duruyorum. Suç bana mı ait, yoksa sadece taşımam mı istendi? Bilmiyorum.

Instagram: azimet340 Bu ve diğer hikayelerimin bütün hakları tarafıma aittir! En ufak kopyalama ve taklitte resmi işlem başlatılacaktır! ***** Özel harekat polisi olan Alparslan Karacabeyoğlu. Yerinde duramayan, hareketli, gözü kara ama ayarsız bir adam. Biraz da deli! Müdürünün illallah ettiği biri. Hakkında ki şikayet dilekçeleri İzmir`den Ankara`ya yol oldu. Ve bir ay korumalığını yapmak zorunda olduğu kız. Nisan Yamaner... Dışardan akıllı uslu ve terbiyeli. İçindeki kızı saymazsak. Son koruması Nisandan kurtulabilmek için kendini vurdu. Bakalım iki deli bir arada kaç gün kalabilir.

Bu hikaye biraz karışıktı, çocukları karıştıran bir hemşire yoktu kendi çocuğunu ablasının çocuğuyla değiştiren bir adam vardı. Ve bunu kimse bilmiyordu. ... Bazen hayat olur olmadık yerlerde bambaşka hislere meydan okur. (Alıntı) "İstemediğin bir evde kalmaya utanmıyor musun sen?" "İstenmediğim yerlerde kalmaya alışığım ben, ikiz müsveddesi."

Bu kitap, bir kadının küllerinden doğuşunun ve bir adamın buz tutmuş kalbinin vatan aşkıyla nasıl eridiğinin hikayesidir. İzem Asena, mühendislik hayallerini ve masumiyetini Suriye’deki karanlık bir mahzende bırakırken, amcası Hazar Başkan’ın ellerinde devletin en keskin kılıcına dönüşür. Beş yıl sonra Ankara’nın Özel Harekat timinde Aybars ile karşı karşıya geldiğinde, aralarındaki çekim sadece bir aşk değil, aynı zamanda geçmişin kanlı bir hesaplaşmasıdır. Hikaye, karakterlerin kişisel intikamlarından sıyrılıp 15 Temmuz gecesinin karanlığında devletin beka mücadelesine evrilirken; okuyucuyu operasyonlardan, devletin en mahrem sırlarının saklandığı arşiv odalarına kadar uzanan soluk soluğa bir serüvene davet ediyor. Her satırında "sadakat nedir?" sorusunu soran bu roman, ihanetin en ağır yüzüyle yüzleşmeye hazır olanlar için kaleme alındı. 15 temmuz darbesi öncesi, darbe gecesi ve sonrasını konu alıyor!!!

Afra, bir doktorun kızı olarak büyüdüğü o steril hayatın, aslında bir mezarlığın üzerine inşa edildiğinden habersizdi. Yusuf; babasının en büyük günahı, bir zihin temizliğinin enkazı ve Afra`nın tek kurtuluşuydu. Ya o sahte geçmişin enkazında ölecekti ya da babasının yarattığı o karanlık canavarla birlikte, cellatlarının peşine düşecekti. Çünkü bazı sırlar, ancak kanla mühürlendiğinde susar.

Askeriyeden evime geldiginde kapimda bekleyen polislerden ogrendim onun varlığını

Bazı aşklar nikâhta değil, mezar taşında susar. Bazı vedalar ise hiç söylenmemiştir. Sude, güçlü durmayı meslek edinmiş bir psikologtur. Ama sevdiği adamın adı anıldığında, en derin yaraları kanar. Emre… Üniformasıyla sevmiş, sessizliğiyle yakmıştır. Bir şehit haberiyle yarım kalan bir aşk, yıllar geçse de dinmeyen bir mâteme dönüşür. Geçmişle şimdi arasında sıkışmış anılar, susulan gerçekler ve sabırla taşınan bir acı… Mâtem-i Aşk, sevmenin bedelini ömür boyu ödeyenlerin hikâyesi.

Soğuk kalplerin savaşı

İstanbul’un modern dünyasında kurduğu hayatı, tek bir gecede Mardin’in töresine kurban giden bir kadın: Efsun Soyhan. Kardeşinin hatasıyla namlunun ucuna sürülen Efsun, hayatı boyunca kaçtığı o topraklara, bu kez bir "bedel" olarak dönmek zorundadır. Karşısında ise yıllardır intikam ateşiyle kavrulan, bakışları kurşundan ağır Karan Karadağ vardır. Karan için bu evlilik bir vuslat değil; bir aileyi yok etmek, bir gururu diz çöktürmek için kurulan en büyük tuzaktır. Bir yanda özgürlüğü çalınan bir mimar, diğer yanda nefreti aşkından büyük bir ağa... Mardin’in taş duvarları arasında sessiz bir savaş başlıyor: Ya bu nefret bir aşka teslim olacak ya da bu konak her ikisine de mezar olacak. "Sen benim sevdam değil, ömür boyu ödeyeceğim diyetimsin." ⚠️“Olgun temalar içerir.”⚠️

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

Bir sonbahar günü doğdum. Acı bir Hazan. Bir mum verildi elime, yolumu bulurum sandım. Yolum aydınlandı aydınlanmasına, benim yanışımla. Bir çiçekle başladı her şey. Bir çiçekle mi bitecekti? Bilmiyordum. Hazan`dım. Acıydım, vedaydım, kayıptım. Birileri beni bulabilecek miydi? Hazan`dım ben. Soğuk bir sonbahar akşamıydım. İçleri ürpertir, alev alev yanardım. Birileri beni bulabilecek miydi?

Ben kimseyi öldürmedim. Ama beni yaktıkları yerden küllerimle çıktım. Lavin Asel Varyan, işlemediği bir suçun bedelini yedi yıl boyunca demir parmaklıklar ardında ödedi. Sevdiği adamın ailesinin ölümüyle suçlandı, ailesi tarafından reddedildi ve geride yalnızca sessizlik bırakıldı. Cezaevinden çıktığında onu bekleyen bir ev yoktu. Bir açıklama yoktu. Sadece eline tutuşturulan, sahibini bilmediği bir telefon ve geçmişten kaçamayacağını fısıldayan bir mesaj vardı. İhanetin kimden geldiğini bilmeden, intikamın ateşiyle yürümeye başlayan Lavin; adaletin işlemediği yerde kendi adaletini yazmaya karar verir. Küllerinden doğan her Anka, önce enkaz olur

Bazı yollar, kesişmek için değil, yara açmak için var gibidir. Ve bazı insanlar... hayatınıza dokunur ama bir daha asla eskisi gibi olmanıza izin vermez. Eylül, küçücük yaşta terk edilmişliğin ve reddedilmenin soğuk gerçeğiyle tanıştı. Yetimhanede geçen çocukluğu, ardı ardına kayıplarla örülmüş bir geçmişe dönüştü. Gerçek ailesini bulduğunda ise onu bekleyen, sarılmaya hazır bir aile değil; sevgisizlikle örülmüş bir duvar bulmuştu. Asilhan... karanlık geçmişinden sıyrılmaya çalışan ama içindeki fırtınaları susturamayan bir adam. Sevgiyi kaybetmiş, güveni yitirmiş bir kalp. Ama Eylül`ün saf bakışı, inatla iyileştirmeye çalıştığı ruhuna dokunduğunda, geçmişin zincirleri bir bir kırılmaya başladı.. Bir yanda onu kabullenmek istemeyen ailesi.. Diğer yanda Eylül`ün her adımında yanında olmaya söz veren, sevmenin yeniden öğrenilebilir olduğunu kanıtlayan Asilhan... Peki Eylül, bir ömür boyunca peşinden koştuğu "ait olma" duygusunu geçmişte mi, yoksa yavaş yavaş örülen yepyeni bir hayatta mı bulacak? "Kaderin İki Yüzü", yalnızlıktan doğan bir kızın kendini ve sevgiyi bulma hikâyesi. Aile nedir, sevgi ne kadar iyileştirir ve insan kaç kere yeniden başlayabilir... hepsi bu satırlarda." *** Herkese Selam!🫡 Yeni bölümler her pazar burada olacak☀️

Arkadaşına yazacağı sırada yanlışıkla bir numarayı farklı yazıp Rus mafyasına yazar ve o andan itibaren hayatı değişir. Artık Rus mafyasına bulaşan Sedef, rus mafyası olan Vladislav Morozov`ı kendine aşık eder.

Gerçek ailem kurgusu GELECEK BÖLÜMDEN ALINTI Hızlanan yağmurların altında ateşle ikimiz karşı karşıyadık üzerimdeki bügün davet için giydiğim elbise sırılsıklam olmuş makyajım akmış bir şekilde ateşin karşısındaydım Bu yüzleşme elbet olacak dı ama bügün elinde farklı bir kadının yüzügünü takmisken geri dönülmez bir yolda olduğunu biliyordu Başını yenilmişligin verdiği galbietle eğdi gözunden akan yaşlarla bana bakıyordu “Mahşere mi kaldık şimdi “ diye sordu titreyen sesiyle Kafamı salladım dilimi damağıma vurarak “tch” dedim “Şen bizi öyle bir bitirdin ki mahşere bile kalmadık “ dedim dolu gözlerle yüzgünü göstererek “Seninle ne bu dünyada ne de öbür dünyada karşılaşmak istiyorum “dedim gururumun son kalan kırıntılarıyla “ sen beni bitirdin allah da seni bitirsin evin olsun damın olmasın çocuğun olsun ama bir kez bile sana sarılmasın” diyerek arkamı dönüp gittim Son gördüğüm yağmurun altında diz çökmüş halde bana bakıp ağlayan ateşidi Ben gittim o kaldı Ben öldüm o yaşadı