17 yaşında olan Selen abileri tarafından üvey babasından kaçarken bulunur Maalesef 4 Abisi 1 İkizi 1 Kardeşi ve Selen Yalnızdır Çünkü Anneleri doğumlarında vefat etmiştir Babaları ise karısının vefatına dayanamayıp intihar etmiştir

Geçmişin hataları yürekte yangın iken, Biri pişmanlıkla, Diğeri ise acıyla yoluna devam etti. Calton beklediklerinin yükünü de sırtlanırken her yerde eşini aradı. Enna ise kayıp bir ruh iken yeniden canlanmayı başardı.

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

İki yıldır platonik aşık olduğunuz kıza tam açılmak üzereyken onun zaten bir sevgilisi olduğunu öğrenen Kaan kılıç duygularını içine gömüp ailesi ile beraber Ankara’ya taşınır. Burada asker olup hayatına daha güzel bir şekilde devam eder takii... Ailesi öldürülene kadar. Ailesi öldürüldüğünde askerliği bırakıp Amerika`ya taşınır ve burada Dünya`ca aranan bir seri katil olur. Ama kader o dur ki o seri katili yakalamak için kurulan timin lideri seçilip platonik aşık olduğu kızla aynı timde olacağını nereden bilebilirdi ki? "İnsanın sevdiği mutlu ise ölüm döşeğinde olsa bile mutlu olurdu. Ceylan gözlüm mutluydu. Bende ondan uzakta, onun aşkını kalbime gömmüş ama mutluydum. Eğer o mutluysa aşkımı daha da derine gömmeye hazırdım. Yeter ki sevdiğim mutlu olsun. Bana ne olduğu pekte umurumda değildi."

Her yarım kalmış ya da öksüz bırakılmış hece, imkânsızı zorlar. Bu satırlarda kendinizden bir iz bulacağınıza inanıyorum.

"Sen 19 yaşındasın Arya. Benden fazlasıyla küçüksün. Niye evlenmek istiyorsun?" "Çünkü bu evden kurtulmak için tek çarem bu." "Benim çıkarım ne?" "İster misim bilmem ama ne istersen yaparım. Boşanana kadar." "Ne istersem mi?" Yüzünde fesat bir gülümseme oluştmuştu.

Zeray ve Karan... 10 yaşına kadar çocukluklarını birlikte geçiren iki çocuk.. Karan`ın ise duymaması gereken ve Zeray`ın hayatını değiştirecek olan sırrı duyup, Zeray`a söylemesiyle artık yolları ayrılmak zorunda kalır. Onlar bu iki çocuğun bağının artık koptuğunu ve birbirlerini asla göremeyeceklerini sanarlar. Birbirlerine olan bütün pişmanlık ve suçluluk duygularına rağmen ulaşmaya çalışırlar. Ulaşamazlar... Ancak yıllar sonra yolları tekrar karşılaşır. Gerçek hayattan uyarlanmıştır, yaşanan olaylar tamamen gerçektir! "Beni hiç mi hatırlamadın Zer`im. Hemde ben seni o günden beridir aklımdan çıkartmazken..."

Bu hikaye biraz karışıktı, çocukları karıştıran bir hemşire yoktu kendi çocuğunu ablasının çocuğuyla değiştiren bir adam vardı. Ve bunu kimse bilmiyordu. ... Bazen hayat olur olmadık yerlerde bambaşka hislere meydan okur. (Alıntı) "İstemediğin bir evde kalmaya utanmıyor musun sen?" "İstenmediğim yerlerde kalmaya alışığım ben, ikiz müsveddesi."

Cemre: Selam, yavru ceylanım. :) Yavru Ceylan: Pardon?? Yavru Ceylan: Kimsiniz? Cemre: Beni nasıl tanımazsın yaaa! Yavru Ceylan: Yabancı numara; numaramı nereden buldunuz? Sizi tanımıyorum. Cemre: Karınım, çocuklarınla bırakıp gittiğin karınım

Genç bir kız, karmakarışık duygular... Huzuru sağlamak için kendi hayatını riske atan insanlar... Heyecan, macera ve tutkulu bir aşk! Gizli, zorlu görevler. Cinayetler ve daha fazlası Bu kitapta. İdil, önce hayatıyla sınanacak ama zaman içinde gerçek dostluğu, sevgiyi ve paylaşmayı görecektir sonra aşkla çarpışacaktır. Felaketteki Aşk, hayata yeni başlayanların, sıfırdan kuranların, bulunmak istemeyeni aramayanların, kendine verdiği sözü unutmayanların hikayesidir aslında. Ama her şeyden önce şiddetli ve yakıcı bir sevginin hikayesidir. Hayat savaşı doğduğu gün başlayan İdil ve hayatla savaşmaktan hiç yılmayan Emre. Ayakları yerden kesen, dizlerin bağını çözen, aklı baştan alan tarifsiz bir sevda! Siz deyin "hayal gücü", ben diyeyim " insanoğlunun en gerçek yanı".

Aşk entrika dram

Çiçek açmasını beklerken, güneşe döndüm yüzümü. Bekledim. Sessizce… Sabırla… Ne bir tomurcuk çatladı içimde, ne de güneş ısıttı bu bekleyişi. Şimdi karanlık bulutlar dolaşıyor üstümde. Yağmur yağıyor; gecikmiş, ağır, usandıran bir yağmur. Yine de bekliyorum. Yağmur diner belki diye. Çünkü insan, en çok da artık inanmadığı bir güneşi beklerken yoruluyor. (Karakter yoktur, sadece hisler ile yazılan bir kitap olacak) Bilginize. Şimdiden iyi okumalar. Sevgilerimle...

Yeni bir mahalle, yeni bir hayat ve hiç beklenmeyen bir aşk… Birce ve Akın arasında başlayan bu yakınlık, eski aşkların gölgesi, kıskançlıklar ve mahalle dedikodularıyla karmaşık bir hâle gelir. Peki, gerçek hisler bu kaosun içinde ayakta kalabilecek mi?

Herkes gül alırdı sevdiğine, kırdığına, özlediğine... Hiç bakmazlarmıydı diğer çiçeklere anlamlarına,yaşanmışlıklarına, hissettirdiklerine Gül aşk ve tutkunun simgesiyken papatya saflık masumluğu, menekşe sadakat ve alçakgönüllülüğü temsil ederiken zambak saflığın ,masumiyetin ve bağlılığın simgesiydi.

Aras, odadaki gürültülü hengameyi tek bir el işaretiyle susturduğunda, bakışları hala benim üzerimdeydi. Duvara yaslanmış, titreyen ellerimi önlüğümün cebine gizlemeye çalışıyordum. Adımları ağır, kendinden emin ve fazlasıyla tehlikeliydi. Tam önümde durdu; aramızdaki o ince mesafe, barut kokusu ve benim kesik kesik aldığım nefeslerle doldu. "Bana öyle bakmayı kes, doktor," dedi Aras. Sesi, bir emir gibi sarsılmaz ama bir fısıltı kadar yakındı. "Nasıl bakıyormuşum?" diye dikleştim. Korkumun yerini yavaş yavaş o çocuksu ama sert inadım alıyordu. "Katil mi yoksa kahraman mı olduğunu çözmeye çalışıyorum. Dudaklarının kenarı, alaycı bir ifadeyle çok hafifçe kıvrıldı. Bir adım daha attı; o kadar yakındı ki, Kıyafetinin altındaki o sert göğüs kafesini neredeyse hissedebiliyordum. Elini yavaşça kaldırdı, parmak uçları tam şakağımın kenarındaki firari bir saç tutamına değdi. Dokunuşu buz gibiydi ama tenimi yakmıştı. "İkisi de değilim," diye mırıldandı, sesi iyice boğuklaşmıştı. "Sadece işini yapan biriyim. Ve şu an işim, senin bu karanlıkta neden titrediğini bulmak." "Titrediğim falan yok," dedim, gözlerimi o koyu harelerinden kaçırmadan. "Sadece... Oda çok havasız." Aras, hafifçe eğilip yüzünü yüzüme yaklaştırdı. Gözleri dudaklarıma kayıp tekrar gözlerime çıktığında, kalbimin atış sesini koridordaki doktorların bile duyduğuna yemin edebilirdim. "Havasız olan oda değil, Doğa," dedi, ismimi ilk kez bu kadar vurgulu söyleyerek. "Havasız olan sensin. Nefes almayı unutuyorsun." Elimi göğsüne koyup onu hafifçe itmeye çalıştım ama bir milim bile kımıldamadı. Aksine, elime değen o sıcaklık parmak uçlarımdan kalbime giden bir akımı başlattı. "Benden uzak durun," diye fısıldadım, sesim benliğime ihanet edercesine güçsüz çıkmıştı. Aras, elini saçlarımdan çekip cebine koydu ama bakışlarını bir an bile ayırmadı. "İstesen de duramam," dedi buz gibi bir ciddiyetle. "Çünkü bu hastaneden sağ çıkana kadar gölgen bile benden izin alacak. Anlaşıldı mı, doktor?" Yutkundum. "Anlaşıldı."

Bir prensesin kaybolus hikayesi ve en sonda ailesine bulması ve aşık olup evlenmesi.

Ben sevilmeyen bir çocuktum en azından annesi tarafından... Ben papatyaları kirletecek kadar karanlıktım... Onu sevene kadar... Bazı bölümler 🌃(akışı ifade eder)üste çıkması için boştur. Siyah Papatya ismi tamamen bana aittir bu isimde farklı bir kitap kitappadde bulunmamaktadır. 07/03/2026

Bir bakış… Bir zambak… Ve birbirine dokunan iki kalp… 🌸

Mardin`in en nadide mücevheri: Viyan Cevherizade. Herkesin uzaktan bakıp iç geçirdiği, ama kimsenin dokunmaya cüret edemediği yasak elma. 💎 Dışarıdan bakıldığında o, Cevherizade Konağı`nın etrafı koruma duvarlarıyla örülü, kibirli ve ulaşılamaz kızıydı. Kimsenin yüzüne bakmaz, kimseyle göz göze gelmezdi. İnsanlar bunu asaletinden ya da kibrinden sanırdı. Oysa gerçek, Viyan`ın ruhuna ve bedenine vurulmuş görünmez bir mühürdü. Bir erkeğin tenine değmesi, Viyan için karanlığa düşmek demekti. Bedeni, yabancı bir dokunuşa isyan edip bilincini kapatırken; Viyan çareyi kimseye ümit vermemekte, gözlerini yerden kaldırmamakta bulmuştu. O, cam bir fanusun içindeki "Seyirlik Bebek"ti. Dokunmak yasaktı, sadece izlenebilirdi. Ta ki Agir Dervişoğlu, o fanusun camına elini yaslayana kadar... Mardin`in hükümranı Agir, herkesin "buzdan prenses" dediği Viyan`ın gözlerindeki o saklı korkuyu gördüğünde, imkansız bir yangının fitilini ateşledi. Dokunmadan sevmek mümkün müydü? Yoksa Agir, yanacağını bile bile o cama dokunup "Seyirlik Bebeği" uykusundan uyandıracak mıydı?

İki aile… Bir köy… Yıllar süren düşmanlık… 🩸 Eski hesaplar, gizli sırlar ve yasak aşk… Her adımda gerilim artıyor, her yemin bir bedel ödetiyor. 💥 İlk bölümde, geçmişin gölgesinde başlayan hesaplaşma… Siz hazır mısınız? #KanVeYemin #Dizi #Gerilim #AileSırları

tatlı bir mahalle kurgusu dur Aysel mahallenin gözde güzel kızlarından kıyafetler diken bir kizimizdir mutludur aysel ama tek bir yarası vardır meltemin abisi mert , mert askerden dönmesine çok az kalmıştır artık onu eskisi gibi göre bilecek ama mert onu fark edecek mi mert annesi ve kızkardesine babalık yapmış Bi adamdır hayatında olan kadınlar bellidir ve evlenemke ve aşık olmak istememektedir o arabaları ve ailesi ile mutludur o sert duvarı aysel icin yikabilecek mi

Siz: Allah aşkına, gece gece benimle derdin ne kardeşim? Bilinmeyen Numara: Bana kardeşim demesen mi? Siz: Neden demeyeyim? Bilinmeyen Numara: İleride başka birşey diyeceksin de ondan 😉

Arkadaşlarının düğününde tanışan Ada ve Savaş, düğünde ikisinin de eski sevgilisi olduğunu görünce sevgili taklidi yapmaya karar verirler. Fakat ileride gerçekten öyle olacaklarına habersizlerdir...

Reyhan, genç yaşta anne olmuş, dünyasını oğlunun etrafında kurmuş bekar bir kadındır. Cihan ise hayatın bütün zorluklarına rağmen kızına hem anne hem baba olmaya çalışan, bunu başarabilmek için hayatla oldukça inatlaşan bekar bir babadır. İkisi de aşkı çoktan geride bıraktıklarını sanarken, bir doğum gününde karşılaşırlar. Yıllarca kendi kalplerini susturup çocuklarını her şeyin önüne koyan iki insanın yolları kesiştiğinde, ilk kez birbirlerinin önceliği olmayı öğrenirler. Ne var ki bazı aşklar, başlamadan önce bile sınanmaya mahkûmdur.

Arkadaşına takıntılı olan mafyadan onu kurtarmak isteyen Doğa. Yağmurdan kaçarken doluya tutulur. Kendini hiç istemediği bir olayda bulur artık hiç bir şey eskisi gibi olmaz.