Aylin doğduğu gün hemşirenin hatası yüzünden karıştırılır ve bu hata 17 yıl sonra ortaya çıkar. Bakalım Aylin yıllar sonra bulduğu abileri , ablası , üçüzü , kardeşi , babası , annesi yani gerçek ailesiyle anlaşabilecek mi?

Sıradan bir “baklava alıp eve dönme” görevi… Elisa için günün en kolay işi gibi görünüyordu. Ama bir yanlış anlaşılma, tanıdık bir kuzen, havalı bir halı saha maçı ve beklenmedik bir kavga derken işler saniyeler içinde kontrolden çıktı. Ve Elisa şimdi tek bir şeyi düşünüyordu: “Ben sadece baklava alacaktım… nasıl buraya geldim?”

Siz: Allah aşkına, gece gece benimle derdin ne kardeşim? Bilinmeyen Numara: Bana kardeşim demesen mi? Siz: Neden demeyeyim? Bilinmeyen Numara: İleride başka birşey diyeceksin de ondan 😉

Gerçek ailem kurgusu GELECEK BÖLÜMDEN ALINTI Hızlanan yağmurların altında ateşle ikimiz karşı karşıyadık üzerimdeki bügün davet için giydiğim elbise sırılsıklam olmuş makyajım akmış bir şekilde ateşin karşısındaydım Bu yüzleşme elbet olacak dı ama bügün elinde farklı bir kadının yüzügünü takmisken geri dönülmez bir yolda olduğunu biliyordu Başını yenilmişligin verdiği galbietle eğdi gözunden akan yaşlarla bana bakıyordu “Mahşere mi kaldık şimdi “ diye sordu titreyen sesiyle Kafamı salladım dilimi damağıma vurarak “tch” dedim “Şen bizi öyle bir bitirdin ki mahşere bile kalmadık “ dedim dolu gözlerle yüzgünü göstererek “Seninle ne bu dünyada ne de öbür dünyada karşılaşmak istiyorum “dedim gururumun son kalan kırıntılarıyla “ sen beni bitirdin allah da seni bitirsin evin olsun damın olmasın çocuğun olsun ama bir kez bile sana sarılmasın” diyerek arkamı dönüp gittim Son gördüğüm yağmurun altında diz çökmüş halde bana bakıp ağlayan ateşidi Ben gittim o kaldı Ben öldüm o yaşadı

[TAMAMLANDI] BU HİKAYEYE ŞANS VERMELİSİN SEVGİLİ OKUR, PİŞMAN OLMAYACAKSIN Bu hikaye biraz karışıktı, çocukları karıştıran bir hemşire yoktu kendi çocuğunu ablasının çocuğuyla değiştiren bir adam vardı. Ve bunu kimse bilmiyordu. (Alıntı) "İstemediğin bir evde kalmaya utanmıyor musun sen?" "İstenmediğim yerlerde kalmaya alışığım ben, ikiz müsveddesi."

"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

Ayyyy ilk kitabimmm bi sans verip okur musunuzzz??

Trabzon’un o kendine has, deniz kokan dik yokuşlarından birinin tam köşesinde oturuyordum. Altımda, tekerlekleri artık iyice aşınmış ama benim için dünyanın en hızlı arabasından daha kıymetli olan emektar patenlerim vardı. Kulaklığımı sol kulağımdan kaydırıp omzuma bıraktım. Dolu Kadehi Ters Tut’un ritimleri sokağın çocuk gürültüsüne karışırken, rüzgar saçlarımı yüzüme doğru uşturuyordu. Bizim mahalle, herkesin birbirinin tenceresinde ne piştiğini bildiği o eski yerlerdendi. Ama benim için bu mahallenin özeti, tam karşı kaldırımdaki iki katlı eski ev ve o evin bahçesinde abimle kulak kafaya vermiş, ellerindeki telefondan heyecanla PUBG haritasına bakan çocukluk kabusumdu: Arda. "Yine ne işler peşindesin sen bücür?" Gelen ses abime ait değildi. Başımı kaldırdığımda Arda’nın o her zamanki sinir bozucu ama bir o kadar da tanıdık gülümsemesiyle karşılaştım. Abimin en yakın arkadaşı, mahallenin o herkesçe sevilen ağır abisi ve benim çocukluğumdan beri her düştüğümde dizimi üfleyen adam.

"Evet," dedi Barın sesi titreyerek. "Sevgilisiyim. Ve sevgilimle aramdaki mevzulara senin gibi bir yedek oyuncunun girmesi hiç hoşuma gitmez." "Hadi canım, inanmıyorum. Kanıtlayın o zaman!" .... "Sen... Sen ne yaptığını sanıyorsun? Beni öptün! Hem de herkesin içinde!"

Kervancıoğlu ailesi... Gücün, paranın ve korkunun diğer adı. Onlar kaybetmez. Onlar yıkılmaz. Ama bir gece... her şeye sahip olan o aile, en değerli şeyini kaybetti. Oğullarını. Yıllar geçti. Her şey kaldığı yerden devam etti. Ama kimse bilmedi... O çocuk hâlâ hayattaydı Ve kendi ailesini tanımadan yaşıyordu Aras Karahan... Kendi kimliğini bilmeden yaşayan bir adamdı. Ahu Çavdar ise... o ailenin kapısından içeri bir hizmetçi olarak giren, kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış bir kızdı. Ama bazı kapılar sadece açılmaz... kaderi değiştirirdi Çünkü Ahu`nun attığı o adım, sadece kendi hayatını değil... Kervancıoğlu ailesinin geçmişini de geri getirecekti. Ve bazı gerçekler ortaya çıktığında...

“Buyurun?” dedim soğuk bir sesle. “Size de günaydın, küçük hanım.” Kaşlarım hızla çatıldı. Kimdi bu? “Ne için gelmiştiniz, beyefendi?” dedim sertçe. Dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı. “Karımı almaya geldim, hanımefendi.” Tanımadığınız bir adamla evli olduğunuzu öğrenseniz ne yapardınız?

Bir prensesin kaybolus hikayesi ve en sonda ailesine bulması ve aşık olup evlenmesi.

17 yaşında olan Selen abileri tarafından üvey babasından kaçarken bulunur Maalesef 4 Abisi 1 İkizi 1 Kardeşi ve Selen Yalnızdır Çünkü Anneleri doğumlarında vefat etmiştir Babaları ise karısının vefatına dayanamayıp intihar etmiştir

Barda bardağımı tazelerken, hemen yanımda bir gölge belirdi. Kokusu, kulübün o ucuz parfüm kokusunu bastıracak kadar keskin ve erkeksiydi. Ona bakmadım ama varlığını her hücremde hissettim. "Bu kadar hızlı içersen, gecenin geri kalanını hatırlamayabilirsin," dedi bir ses. Derin, boğuk ve güven verici ama bir o kadar da tehlikeli bir ses. Kadehimi havaya kaldırdım, hala ona bakmadan gülümsedim. "Zaten amacım da bu," dedim. "Hatırlamamak. Hiçbir şeyi." Gözlerimi yan profilindeki o keskin hatlara çevirdiğimde, bu gecenin planladığımdan çok daha karmaşık geçeceğini henüz bilmiyordum. O an için sadece bir yabancıydı. Benim acımı dindirecek, beni bu enkazın altından çekip çıkaracak ya da beni o enkazın içine daha derine gömecek bir yabancı...

Efsunun annesi tarafından evden kovulması sonucu yakın arkadaşına gider.Bu olaydan sonra Efsunun hayatı karışır sırlar,travmalar, gerçekler ortaya çıkar Efsunun iki şansı vardır ya cennete sapan yola gitcektir yada cehenneme ikisinede gidemezse Arafta sıkışıp kalacaktır

Yıllarca sevdiğiniz, mezarında beklediğiniz asker sevgiliniz ya yaşıyorsa...

22 Nisan 2026 Çocukluk aşkıyla yıllarca ayrı kalıp görüşemeyen Beste, yıllar sonra aynı uçakta Alp`e denk gelir Beste içinde beslediği sevgiyi büyütürken Alp bundan bihaberdir. Aşkının tek taraflı olduğunu düşünen Beste, aslında Alp`in de ondan hoşlandığını bilmiyordur. Beste ve Alp, magazincilerin yalan haberleri sayesinde sevgili rolü yaparken gerçeğe dönüşen aşklarının hikayesi.

Zeynep, hukukun adaletini öğrenmeye çalışan on dokuz yaşında bir üniversite öğrencisiydi. Emir, sınırda görev yapan yirmi yedi yaşında bir asker. Biri kelimelerle, diğeri suskunlukla yaşıyordu. Bir uygulamada başlayan basit bir konuşma, ikisini de en savunmasız yerinden yakaladı. Mesafeler vardı, yasaklar vardı, korkular vardı. Ama bazı duygular ne sınır tanır ne de zaman. Bu hikâye, bir mesajla başlayıp kalbe yazılan bir aşkın hikâyesi.

Bazı yaralar görünmez. Ama en derin olanlar…en çok kanayanlardır. Kaan Altuğ, emirleri sorgulamayan bir askerdi. Ta ki uyguladığı emrin sonucu masum bir hayatı alana kadar. Derin İpekçi, insanların kırık zihinlerini onaran bir psikologdu. Ama bazı yaralar vardı ki… ne teşhis konulabiliyordu ne de iyileştirilebiliyordu. Ve kader… Bu iki yabancıyı aynı odada karşı karşıya getirdi. Biri yaşadığı gerçeği biliyor. Diğeri ise bildiği gerçeğin yalan olduğuyla yüzleşeceğinden habersiz. Bir operasyon… İki ayrı yara… Ve kapanmayan bir geçmiş. Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazıları …hesaplaşmadır.

"Kader tesadüfler değil, olması gerekenlerdir."

Spot ışıkları başkalarının üzerindeydi. Ama gerçek hikâye sahne arkasındaydı… Siena Cruels duygularıyla baş etmeye çalışırken, Luna Hale enerjisiyle her ortama ışık saçıyordu. Rowan Skye, her zamanki gibi herkesi korumaya çalışırken, Nova Blair kendi iç savaşlarıyla boğuşuyordu. Zane ve Milo Carter ikizdiler—biri sahnenin yıldızı, diğeri arka plandaki kahkaha. Kai Vexley geçmişinden kaçıyordu, Eli Rowe ise ilk defa bir yere ait hissetmek istiyordu. Bir kurs. Bir sahne. Birbirinden bambaşka hayatlar. Hayal Sahnesi sadece bir kulüp değildi, onları değiştiren yerdi. Dans ettikleri yalnızlıkları vardı. Yazıya dökülmüş kırıkları. Müziğe gizlenmiş sırlar, dramaya taşınmış kalpler... Aşk, dostluk, hayal kırıklığı ve yeniden başlama cesareti. Bu hikâyede roller değişebilir, ama bir gerçek var: Sahne arkası bizdik.

Mafya ile mafya’nın düşmanlığı

Zorla evlilik töre

Reyhan, genç yaşta anne olmuş, dünyasını oğlunun etrafında kurmuş bekar bir kadındır. Cihan ise hayatın bütün zorluklarına rağmen kızına hem anne hem baba olmaya çalışan, bunu başarabilmek için hayatla oldukça inatlaşan bekar bir babadır. İkisi de aşkı çoktan geride bıraktıklarını sanarken, bir doğum gününde karşılaşırlar. Yıllarca kendi kalplerini susturup çocuklarını her şeyin önüne koyan iki insanın yolları kesiştiğinde, ilk kez birbirlerinin önceliği olmayı öğrenirler. Ne var ki bazı aşklar, başlamadan önce bile sınanmaya mahkûmdur.

30 Kasım 2025. Bu ve diğer hikayelerimin bütün hakları tarafıma aittir. En ufak taklit kopyalama yapılırsa savcılık yolu açıktır. 💥💥💥 İstanbul`dan İtalya`ya uzanan bir hikâye. Öldürülen bir sahaf. Babasının ardından tek başına kalan bir kız. Leyla... Şifreli karakterlerle yazılı ve sır dolu bir günlük. İtalya`nın üç büyük mafya ailesinden biri. Ölüm döşeğindeki baba. Güç savaşına giren iki kardeş. DRAGO ve MATTEO. Şifreli bir not. Ve bir vasiyet. İkisi de Leyla`nın peşinde. Biri öldürmek için diğeri çıkarı için. Bu defter de başka neler var peki? Instagram: azimet340 Takip edin ki herşeyden haberdar olun. ;)