Masum bir sevdaya dahil olmak Suedâ’nın yolcuğuna eşlik etmeye hazır mısınız? O halde bağlayın kemerleri uçuşa geçiyoruz. ••• “Kedi misin sen neden miyavlıyorsun?” Dedi genç adam. Genç kız utançla başını kaldırıp usulca baktı yanakları çoktan kızarmıştı. “Şey halinden anlamaya çalışıyorum.” Dedi usulca. Genç adam gülümseyerek; “Keşke benim de biraz halimden anlasan.”

Kimliğini kaybetmiş bir kız olan Adelina, ünlü balerin olan Adelina ve gizli boksör Asalet aynı beden üç ruh. Gerçek ailesini bulan Adelina bunca yaşamı boyunca uğraşmıştı. Ve artık bütün uğraşı boşunaydı. Ne yapabilirdi ki... Bütün hayatı sarpa sarmıştı resmen.

Arzulardan doğan bir çocuk.. dünyaya gelmemesi gereken bir çocuk.. şanssız bir çocuk.. doğumunda hiç bir yetkisi ve kararı olmayan bir çocuk sırf doğdu diye çektiği sıkıntılar bir gün kendisine ilk defa uzanan yardım sever ellerle talihi tersine çeviriyor. İçinde geçmişi geleceği, doğaüstü durumları ve reenkarnasyon barındırıyor.

Annesinin ölümüyle sesini kaybeden Mihra, altı ay boyunca sessizliğiyle yaşamaya çalışır. Her şey, annesinin sakladığı bir mektubu bulmasıyla değişir. Mektupta bir askeri bulması istenir. Mihra o askeri bulduğunda ise sadece bir insanla değil, geçmişin sırları ve kendi yaralarıyla yüzleşeceği bir yolculuk başlar.

Bade sıradan bir dağ kızıydı, Karadeniz güzeliydi, kendisi bir ordulu olmasına rağmen kendisi kürt arkadaşı olan ömer aksoyla kalıyordu, bir gün aniden gelen mektupla hayatı tepetaklak olmuştu, söylesenize bir insanın hem laz hemde kürt olabilir miydi, bu bade için geçerliydi, bakalım bade yeni bir aileye alışabilecek mi? Hemde bu kadar kalabalık...

Bazı yaralar vardır. Kapanmaya yüz tutan kapanmayan ve iz tutan yaralar bu 3 yara da bende var hepsi. 17 yıl kolay değil 17 yıl ben 17 yıl boyunca canavar bir ailede büyüdüm. Yanlış onlar beni büyütmediler ben büyümek zorunda kaldım. 17 yıl boyunca çektiğim acılar hepsi boşuna mıydı? Ben 17 yıl boyunca çektiğim acıyı tek başıma çektiğimi sanıyordum. Hâlbuki hiç tanımadığım ikizim Efe Saygın Efe de 17 yıl boyunca çektiğim acıların aynısını kalbinde yaşıyormuş. Bana bu acıları yaşatan hiç kimseyi affetmiyeceğim ama kendim için değil ikizim diğer yarımda bu acıları hissettiği için. "Abinim kızım ben senin abinim"Alp "Tabiki de sana akıl vericeğiz abiyiz biz abi" Sarp "Kim ne diyor sen abilerine karşı mı geliyorsun çiçeğim abiyiz biz abi" dedi. Doğu Diğerlerinin bir şey demesine izin vermeden bağırdım. "YETER! NE ABİYMİŞ. EYY GÜZEL ALLAH`IM BEN SENDEN BİR TANE İSTEDİM 6 TANE İSTEMEDİM Kİ"

Aile kurgusu Yaren Turan`ın yeni ailesiyle tutunma çabası

Bazen kader nasibini sana bir çarpışmayla getirirdi. Bir mahalle ortasında, ilk defa gördüğün bir yüz sana bütün hayatını unutturur, kalbini onun avucuna usulca teslim ederdi. O an anlardın; bazı insanlar tanışılmazdı belki, ama kalben hatırlanırdı. Çünkü ruhun onu çoktan tanırdı. Tüm hakları saklıdır. Kopyalanması ve (ç)alınması durumunda gerekli işlemler yapılacaktır.

Gerçek ailem kurgusu,ama erkek versiyon… (B x b) vardır(!)

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Didem: Peki tahminen ne zaman konuşuruz bunları? Ozan: Dudak dudağa olduğumuz bir zaman diliminde ••• Bolca kahkahanın olduğu bir mahalle hikayesi Yarı texting

Yanımda Sen, yazlık bir sahil kasabasında yaşayan bir kızın hayatının, onu zor bir durumdan kurtaran gizemli bir çocukla tanışmasıyla değişmesini anlatır. Aynı apartmanda yaşadıklarını fark eden ikili zamanla yakınlaşırken, yaz boyunca dostluklar, sırlar ve beklenmedik duygular oraya çıkar.

Ve her şey… benim attığım o ilk mesajla başladı: "Komşu Komşu Hu Hu…" Her masal kötü cadının lanetiyle başlamaz. Bazıları bir prenses tarafından yazılır ve sonsuzluğa kadar yaşar. Fakat bu masalda her şey tek bir şeye bağlı: Önce prens, prensesi hatırlamalı... · · ─ ·𖥸· ─ · · O küçük mesaj, yıllardır kalbimin bir köşesinde bekleyen heyecanı uyandırdı. Küçükken yalnızca arkadaşım olan Miraç’la yollarımız ayrı düşmüştü; ama işte şimdi, hayatımın en tatlı karmaşası olarak geri dönmüştü. Her bakışı, her sessiz mesajı kalbimi hızla çarptırıyor, hem gülümsetiyor hem de içimdeki heyecanı kabartıyordu. Kim derdi ki “hu hu” ile başlayan bir mesaj, yılların özlemini ve gençliğin bütün renklerini tekrar getirecek? Ve ben, her anında hem neşeyi hem de kalp çarpıntısını hissederek, bu hikâyeye adım attım.

Beyazlarla sarılı bir hayatın inde doğan Afra bu hayatını siyaha bürümeye çalışan insanlardan uzak kalabilcek mi? Peki ya geçmişi? Her olayda olduğunda kanatları sağlam kalabilecek mi?

1540`lı yıllarda, Bursa`nın Itır Kasabası`nda geçen imkansız bir âşkın hikâyesi... ... "Sandım ki zühre yıldızı, şavkı beni yaktı geçti..." Yazdıklarım, sustuklarımdır. Sustuklarım, hislerim… Çoğu zaman sustuğum için yazdım belki de bilmiyorum. Yazdım. Hep yazdım. Üzüldüm, yazdım. Sevindim, yazdım. Ağlıyorken yazdım, gülüyorken yazdım. Ne hissetsem onu yazdım anlayacağın. Yazmanın ruha iyi geldiğini anladığımda daha bir severek daha bir içten yazmaya başladım. Bu kitap, yazdığım ilk kitap değil ama okuyucuyla, seninle, buluşturduğum ilk kitap aziz yoldaşım. Son olmamasını ve yolumda beni yalnız bırakmamanı temenni ediyorum. ... Yine de hoş gör sen bu toy benliğimi. Yanlışlarım olursa mazur gör. Fakat bil ki, yazdıklarım elimdeki mürekkebin, dilimdeki kelimenin yanlışıdır, hislerimin değil. İnsan yanlış hissetmez. Yanlış düşünür, yanlış kararlar verir, yanlış kalemi kullanır, yanlış kitabı okur, belki yanlış kişiye verir sevgisini ama hiçbir zaman yanlış hissetmez. Hislerine güven, hisler insanı yarı yolda bırakmaz. Hep dil-hûş olasın. En güzele emanetsin. 2026/Ankara Belinây... (Tüm Hakları Saklıdır - Hikâyede Geçen Hiçbir Mekan, Kişi ve Olayın Gerçeklik İle İlgisi Yoktur.)

Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten."

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Devrim, Defne ve Derin... Bu üç kız kardeş ailelerinden uzakta, sevgi görmeden, her türlü kötülüğün ortasında büyümüş iken aileleri ortaya çıkarsa ne olur? Biri her yükü üstlenmiş ve kirlenmişken Biri yürüyemiyorken Biri sevgi görmek için her şeyi yapmış iken geç kalmamış mıydılar?

Gerçek ailesini yeni bulan bir ünlü dansçının hikayesi....( şiddet unsuru vardır)

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

İki büyük aşiretlerin bebeklerin karışması sizce bu tesadüfmüdür... Bozkurt ile Ateşoğlu aşiretleri

Sır saklayan bir amca. Suçlamaların arasında sıkışıp kalan Atlas ve ailesi olarak gördüğü abilerinin ona alışma süreci.

" Kıraç Abi" dedim onu biraz sinirlendirerek, boynunda ki damarları belirginleşmişti.İstediği mi aldığım için zevkle gülümseyip bana sinir ile bakan Kıraça baktım. "Bakalım altımda inlerken abi dicekmisin" NOT: KİTABIMA BENZER BİR ŞEKİLDE YAZIPTA ÇALAN KİŞİYİ HİÇ UYARMA`DAN DİREKT YASAL İŞLEM BAŞLATIRIM.... •UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERMEKTEDİR!!!

Senden büyüğüm kızım! Abin sayılırım ben senin!" demişti küçük çocuk sinirle. "Değilsin lan! Değilsin işte?" diye cırladı küçük kız. "Lan mı?" gözlerini kocaman açarak şaşkınlıkla kıza bakıyordu çocuk. Ne kadar değişik bir kızdı bu böyle! Daha sonra kaşları hızla çatıldı. Boyundan büyük lafları vardı bu bücürün. Tam konuşacakken; "Kızım ayıp! Lan denir mi?" diye çıkıştı annesi, karşısındaki çocuğun annesine mahcubiyet dolu bir bakış fırlatırken. Emre abisi "Anne bir de kızına yarmagül diyoruz diye kızıyorsun" deyip bir kahkaha savurdu. Bunu duyan küçük çocuk da gülmeye başlamıştı! Küçük kız kaşlarını çattı usulca, sinirlenmişti onlara. Hemen bir şeyler düşündü ve basit planını o an uygulamaya koydu: hem abisi hem de o gıcık çocuk alınlarına birer taş yemiş ve kahkahaları, yerini tüm mahalleye yayılan, acı bir feryada bırakmıştı... 🖤Leyla Gül & Ömer 🖤 Yarmagül adında yayınlanan ilk ve tek kitappad kitabıdır... Tamamen şahsıma aittir!

tatlı bir mahalle kurgusu dur Aysel mahallenin gözde güzel kızlarından kıyafetler diken bir kizimizdir mutludur aysel ama tek bir yarası vardır meltemin abisi mert , mert askerden dönmesine çok az kalmıştır artık onu eskisi gibi göre bilecek ama mert onu fark edecek mi mert annesi ve kızkardesine babalık yapmış Bi adamdır hayatında olan kadınlar bellidir ve evlenemke ve aşık olmak istememektedir o arabaları ve ailesi ile mutludur o sert duvarı aysel icin yikabilecek mi