İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Sevgi, muhabbet ve aşk dolu bir mahalle hikayesi okumak ise maksadınız.. Doğru adrestesiniz 🫠🫶

Kardelen bir sabah kapılarına gelen mektupla bütün hayatının bir yalan olduğunu öğrenmiştir.17 yıllık hayatı gözlerinin önünden film şeridi gibi geçerken geçmişi ve güvendiği tüm gerçekler üzerine yıkılmıştı. Sahi yaşadıkları gerçek miydi? Bunca senesi bir oyun muydu? hiç bir cevap, hiç bir hikâye yeterli değildi şuan onun için. Bunca zaman sonra ortaya çıkan gerçekler hayatın okkalı bir tokadı gibiydi onun için. •••

Düşman iki okul, kızlarla beraber biriktirilen binlerce güzel anı ve ansızın gelen aşk...

Türkiye derecesi yapıp okulun çatısından sis bombası patlatırsanız ne olur? Müdür delirir. Aileniz okula çağrılır. Ve sessizliğiyle insanın kanını donduran abinize yakalanırsınız. Ben Ada Soydemir. Kapıları hiç kilitlenmeyen bir sitede, birbirinin hayatına fazlasıyla karışan insanlarla büyüdüm. Aynı sofralarda oturduk, aynı bahçelerde kavga ettik, aynı yaz akşamlarında birbirimizin yaralarını sardık. Sorun şu ki… Bazı insanlara fazla yakın büyümek, bir noktadan sonra tehlikeli olmaya başlıyor. Çünkü çocukken “abi” dediğiniz biri, yıllar sonra kalbinizin ritmini bozabiliyor. Hele ki o kişi, abinizin en yakın arkadaşıysa. Ve mahallede herkes birbirini tanıyorsa… Hiçbir his uzun süre saklı kalmıyor. Aile baskısı, gençlik kaosu, kırık gururlar, mahalle dedikoduları, arkadaşlıklar ve yanlış kişiye aşık olmanın felaket sonuçları… Çünkü bazı sınırlar çizilmek için değil, aşılınca ortalığı yakmak için vardır.

Aleda`nın bir gecede tüm hayatı değişir. Önce yıllardır yaşadığı ailesinin yalan olduğunu anlar. Sonra gerçek ailesinin yanına gitmek istememesine rağmen gitmek zorunda kalır ve oraya alışamamasıyla devam eder. Eğer gerçek ailem temalı bir kitap arıyorsan benim kurguma bayılacaksın. Hemen kooooş :)

Mayısın Külleri, annesinin gidişi ve babasının kaybıyla çok erken yaşta büyümek zorunda kalan Elaya`nın; yasla, yalnızlıkla ve sessizlikle örülü iç dünyasını konu alır. On üç yaşında ailesinin dağılmasıyla sarsılan Elaya, dört yıl sonra babasını kaybettiğinde hayata tutunduğu son dayanağını da yitirir. Babasının ölümünden sonra geride bıraktığı bir mektup, Elaya`nın hayatında yeni bir kapı aralar: varlığından habersiz olduğu bir abisi vardır. Bu beklenmedik gerçek, Elaya`nın parçalanmış dünyasında ilk kez bir bağ hissi yaratır. Abisiyle kurduğu ilişki, Elaya`nın yasla baş etmeye çalıştığı bu süreçte en büyük desteği olur. Psikolojik destek alarak amcasının yanında yaşamaya başlayan Elaya, üniversite eğitimi için Ankara`ya gider. Yeni bir şehirde, geçmişinin ağırlığını omuzlarında taşıyarak ayakta kalmaya çalışırken, en yakın arkadaşı Ayza ve onun abisi Ahlas ile yolları kesişir. Kendinden dört yaş büyük Ahlas, Elaya için yalnızca bir aşk değil; yeniden tutunabileceği bir umut, sessizliğini anlayan bir sığınak olur. Ancak her şey yoluna girmeye başlamışken Ahlas, hiçbir açıklama yapmadan ülkeyi terk eder. Elaya, bu ani gidişle birlikte bir kez daha yarım kalmışlıkla baş başa kalır. Dört yıl boyunca sevmenin bazen beklemek, bazen de susarak katlanmak olduğunu öğrenir. Yıllar sonra Ahlas geri döndüğünde, zaman herkes gibi onları da değiştirmiştir. Geçmişin küllerinden yeniden bir bağ doğup doğmayacağı ise belirsizdir. Mayısın Külleri, kayıpların ardından iyileşmenin ani değil zamana yayılan bir süreç olduğunu; sevmenin ise bazen yalnızca kalabilmekten ibaret olduğunu anlatan bir romandır. Bazı yaralar kapanmaz, sadece sessizleşir. Ve bazı aşklar, küllerin altında hâlâ sıcaktır.

"Hastanenin o ağır, ilaç kokan koridorlarında tek duyulan şey, makinelerin ritmik ve sinir bozucu sesiydi. Sefer Ağa yatağa adeta çivilenmişti; gözleri bir şeyleri anlatmaya çalışsa da bedeni ona ihanet ediyordu. Kapı büyük bir gürültüyle açıldığında içeri giren Aslan, Çağrı, Alaz ve Yiğit’in yüzündeki buz gibi ifadeyi gördüm. Ahsen ise tam kapının önünde, elinde tableti ve ağzına kadar dolu valiziyle duruyordu. O meşhur, herkesi kandıran `kız kardeş` maskesi artık tamamen düşmüştü. Yüzünde, bu zamana kadar sakladığı o soğuk ifadeyle abilerine baktı." "Yiğit hırsla yanındaki sandalyeyi devirip Ahsen’in üzerine yürüdü, `O mektubu okuduk Ahsen! Kim olduğunu, neyi çaldığını, hayatımızı nasıl bir enkaza çevirdiğini biliyoruz artık!` diye bağırdı. Ahsen hiç oralı olmadı, sadece zafer kazanmış bir komutan edasıyla gülümsedi. `Öğrenmişsiniz demek... Geç kaldınız. Ben artık bu yalan dolu hayatın, bu sizin `mükemmel` ailenizin bir parçası değilim,` dedi. Bakışlarını yatakta kıpırdayamayan babasına çevirdiğinde sesi daha da soğuklaştı: `Beni evladın gibi büyüttüğünü sandın, değil mi? Oysa ben senin o çok sevdiğin şirketini, onurunu ve tüm geleceğini adım adım yaktım. Gerçek ailemi bulmaya gidiyorum, beni bir daha asla bulamayacaksınız.`" "Ahsen masanın üzerine bir kağıt bıraktı, `Sizinle paylaştığım her ekmek zehir zıkkım olsun. Paralarınızla, mülkünüzle batın! İnşallah hepiniz ölürsünüz,` yazan notu sanki bir hançer gibi masaya çiviledi. Aslan ona hamle yapacakken Ahsen gölge gibi odadan süzülüp çıktı. Topuk sesleri koridorda yankılanıp kaybolurken, odada boğucu bir sessizlik kaldı. Not masada öylece duruyordu, abiler öfkeden çıldırmış haldeydi, babaları ise sadece sessizce akan gözyaşlarıyla o nota bakabiliyordu. Artık o odada bir aile değil, birbirine yabancılaşmış dört adam ve çaresizce ölümü bekleyen bir baba vardı."

Boynunda ülkesine kazandırdığı altın madalya, kulaklarında binlerce kişinin alkış tufanı ve gözlerinde her şeyini borçlu olduğu abisinin koltuğu... Asya için hayatının en büyük zaferi, sahne arkasından gelen bir telefonla saniyeler içinde en büyük tragedyasına dönüştü. ​ "Abiniz ağır bir kaza geçirdi. Durumu kritik." ​Hayatı boyunca düşe kalka, kendi tırnaklarıyla kazıyarak var olan inatçı bir patenci kız; abisini yaşatmak için gururunu, öfkesini ve geçmişini satmak zorunda kalırsa ne olur? gerçek ailem kurgusudur.

Hikaye, aile sırları, kardeşlik bağları,

Zambak gurubunda işler karışık ! Yılar sonra kayıp kızlarını bulan taşkıran ailesi ve her şeyi bilip sesiz kalan lâl ailesiyle aynı gurupta olan lâl`ın sakladı sırlar çıkıçak mı ? Peki taşkıran`lar lâl`la anlaşabiliçek mi ?

Gökçe yeni gittiği okulda okulun yakışıklı zorbasının dikkatini çeker

"Mert malmısın gecenin 3 de aranırmı " " Ateş ne olduğuna inanamicaksın " " Uykumdan önemlimi " " Evet " dediğinde derin bir nefes verdim " Tamam konuş " " Ben doğumda karıstırılmısım , beni sabah aradılar hastaneden . Bebeği ölen bir hemşire  bebekleri  karıştırmış" " Eeee " " Dna mena dediler gitmiyiçem " Dundan bana ne ? Uykum var y-LAN Bİ DAKİKA #B×B#GERÇEK AİLEM

🗡️🩺🗡️ “Bilmiyorum Delfin. İyi miyim kötü müyüm bilmiyorum. Ama bildiğim tek bir şey var o da…” beklentiyle bakıyordum yüzüne. O da gözlerimden bir umut ışığı görmek için bakıyordu bana. Ama korkusuzca baksa anlayacaktı benim içimdekini de. Acı bir şekilde tebessüm etti “O da seni çok sevdiğim. “ ben olduğum yerde mıhlanmış dururken o bir adım attı bana. “Ben senin her şeyini çok sevdim, Delfin. Rüzgarda uçuşan kumral saçlarını; sevindiğinde, üzüldüğünde, kızdığında koyulaşan yeşil gözlerini; kendinden çok sevdiklerin için atan o kalbini… Ben senin, sana ait olan her zerreni çok sevdim doktor. Senden hiçbir karşılık beklemeden, uzaktan ve acıtmadan sevdim. “ Gözlerim dolu dolu yüzümde tebessümle dinledim her bir kelimesini. Yüreği naif olsa da dışarıya göstermeyen o adam şimdi benim için yüreğini önüme sermişti. Belki de bu; hayatımda aldığım en güzel itiraf olarak kalacaktı benimle. 🗡️🩺🗡️ Annesinin ölümü ile hayatı değişin bir kadın:Delfin. Ve onunla aynı kaderi yaşayan bir adam:Safir. İlmek ilmek işleyen aşk ve verilen mücadeleler…

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...

"Kırılma tanımladığı bir dönüşüm sürecidir.

Bir isimle başladı her şey. Bir soyadından geriye kalan tek parçayla. Piraye, kendisine anlatılan hayatın aslında kendi hayatı olmadığını öğrendiğinde, her şey bir anda değişir. Bildiği insanlar, güvendiği ev, “aile” diye bildiği düzen… hepsi yerinden oynar. Gerçeğin peşine düştüğünde ise onu tek bir şey bekler: kaçış. Ama bazı kaçışlar özgürlüğe değil, daha büyük bir karanlığa çıkar. Yabancı bir hayatın içinde büyütülmüş bir kız… Saklanan bir anne… Hiç bilmediği bir baba… Ve gerçeği kendi düzeni gibi kuran bir adam. Piraye, hem kendisinden kaçarken hem de kendini bulmaya çalışırken, gerçeğin sandığından çok daha tehlikeli olduğunu fark eder. Çünkü bazı aileler bağla değil, sırla kurulur. Ve bazı gerçekler, öğrenildiğinde insanı özgür bırakmaz.

1 kız 4 abi ve kızın üçüzleri. 16 yaşındaki gece, ailesiyle güzelce yaşarken evlerine bir mektup gelir, mektupta DNA testi ile bir mektup vardır, kız o mektubu okuyunca yıkılır ancak ailesini tanımaya gider ve orda sorunlar yaşar abileri ve üçüzleriyle. Gece gidecek mi? Kalacak mı? Sizce ne yapacak?

Arslantaş ve Bozkurtay… İki soy. Tek kader. Tek gerçek. Ya birlikte yükselecekler ya da birlikte batacaklar. Ailesinden koparılan bir çocuk, yıllar sonra geri döndüğünde geçmiş sandığı hiçbir şeyin gerçek olmadığını öğrenir. * Kurgu şahsıma ait. İsim ve kurgunun hiçbir şekilde kopyalanmasına izin vermiyorum. Kapak fotoğrafı ChatGPT tarafından tasarlandı.

*Bu kitaptaki tüm olaylar ve karakterler kurgusaldır. Gerçekle ilgisi yoktur.

Yıllar önce ardına bile bakmadan Kara Liman`dan kaçıp giden Alya Ala Alsancak yıllar sonra geri döndüğünde Kara Liman`ın artık sadece bir mahalle olmadığının farkına varmıştı. Geçmişiyle bugününü aynı limanda karşı karşıya gören Alya geleceğinin ona uzanan elleriyle geçmişinin onu kendine çeken kolları arasında sıkışıp kalmıştı. --- "Eğer o gün her şeyi fazlasıyla yapsaydım şimdi her şey daha farklı olurdu."

ÖNSÖZ Hayat tüm beklentileri karşılayabilir, eğer siz kendinize güvenirseniz. Her şey sizsiniz ve sizin eliniz ışığın tek var oluş kaynağı. Güvenin. Kendinize ve başarabileceklerinize güvenin. Sizi görmezden gelmelerine müsaade edin ki, kendilerini görünür kılabilsinler. Sevin, ama severken incinebileceğinizi unutmadan gücünüzü her zaman muhafaza edin. Sevgi, sevgiyi öğreterek filizlenir ve hayat parmaklarınızın ucunda şekillenir. Tarifi tutturmak önce kendinizle başlar. Tüm acılara ve görünmezliklere rağmen. Bu hikâye başarmaktan korkmayan tüm insanlara, kız çocuklarına bir armağan. Değişimi kabullenebilen her erkeğe ise sevginin bir ipucu sadece. Değişimden ve sevmekten korkmayın. Sevginin rol modelinden çok içten gelen o ufacık dürtüye ihtiyacı vardır. Her ailede görmezden geldiğimiz o ışık, sevgiye ve mutluluğa açılan küçük bir kapının anahtarıdır sadece. Yeter ki gözler görmeyi reddetmesin. Sarılmak ve gülümsemek yaşamsal tüm fonksiyonları iyileştiren en büyük buluştur. Öfke ve şiddet ise hem toplumların hem insan sağlığının görünmeyen kanseridir. Ve unutmayın, klişeler her zaman hayat kurtarır.

Tıp öğrencisi Alçin kaldığı yurttan çıkıp Bursanın Sancak mahallesinde küçük bir daire tutar. Karşı komşularının iki kardeş olduğunu ve içlerinden komiser olan Selim`in sevgilisi, onun kardeşi Sude`nin ise en yakın arkadaşı olacağından henüz haberi yoktur. ... Ben önüme dönmüş ve düşüncelerimle boğuşurken omzumda hissettim az önce elinde tuttuğu ceketi. Yavaşça omuzlarımın üzerine bırakmıştı. Hareketiyle ona döndüm, o zaten bana bakıyordu. "Üşüyor gibiydin. " dedi. "Biliyorsun, komşu ko- " Gülerek böldüm onu, lafını devam ettirdim. "Komşu komşunun ceketine muhtaçmış. " Sözünü tamamlamamla gözlerinde parıltılar oluştu sanki ya da bana öyle geliyordu. Ama sırıttığı kesindi. Cekete sarıldım iyice. "Üşüyordum, evet. " dedim. "Sen gelmeden önce... " Güldü, bu lafım hoşuna gitmişti. Ceketin altında kalan saçlarıma uzandı eli. Yaklaştı bana doğru ve altta kalan saçlarımı ceketin üzerine çıkardı. "Üşüyordun. Ben gelmeden önce... " diye tekrarladı beni elini çekerken.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.