Not: Haftada bir yeni bölüm gelecek.Dünyama, zihnimin kuytu köşelerine hoş geldiniz ****

Gerçek ailem, teşkilat sahibi aile. İki yarım hikâyedir aslında birbirini tamamlayan. Görünmez ip dediğimiz bir değil birçok yerden bağlar iki yüreği bir birine. İki yarım hayat birleşir ve koca bir ömür olur. Ne zaman gelir karşına çıkar kimse bilemez çünkü kader planla hareket etmez.Yarın uyandığında hiç kimse ne olacağını bilemez.Çünkü kader bir oyun ve insanlar sadece onun istediği doğrultuda sahnelenen aktörler.

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Şarkıcı olmaya doğru giden kızımızın başına en fazla ne gelebilir ki?

İçimizi ısıtacak mahalle sıcaklığını hissedeceğimiz bir masum aşk hikayesine davetlisiniz efendim. Tüm sevgili okurları beklerim .

Türkiye derecesi yapıp okulun çatısından sis bombası patlatırsanız ne olur? Müdür delirir. Aileniz okula çağrılır. Ve sessizliğiyle insanın kanını donduran abinize yakalanırsınız. Ben Ada Soydemir. Kapıları hiç kilitlenmeyen bir sitede, birbirinin hayatına fazlasıyla karışan insanlarla büyüdüm. Aynı sofralarda oturduk, aynı bahçelerde kavga ettik, aynı yaz akşamlarında birbirimizin yaralarını sardık. Sorun şu ki… Bazı insanlara fazla yakın büyümek, bir noktadan sonra tehlikeli olmaya başlıyor. Çünkü çocukken “abi” dediğiniz biri, yıllar sonra kalbinizin ritmini bozabiliyor. Hele ki o kişi, abinizin en yakın arkadaşıysa. Ve mahallede herkes birbirini tanıyorsa… Hiçbir his uzun süre saklı kalmıyor. Aile baskısı, gençlik kaosu, kırık gururlar, mahalle dedikoduları, arkadaşlıklar ve yanlış kişiye aşık olmanın felaket sonuçları… Çünkü bazı sınırlar çizilmek için değil, aşılınca ortalığı yakmak için vardır.

Zambak gurubunda işler karışık ! Yılar sonra kayıp kızlarını bulan taşkıran ailesi ve her şeyi bilip sesiz kalan lâl ailesiyle aynı gurupta olan lâl`ın sakladı sırlar çıkıçak mı ? Peki taşkıran`lar lâl`la anlaşabiliçek mi ?

Abilerini bulan Duru ve ay parcalarini bulan karakurt ailesi

*Bu kitaptaki tüm olaylar ve karakterler kurgusaldır. Gerçekle ilgisi yoktur.

Bu kitapta yer alan kişi, kurum ve olaylar hayal ürünü olup, gerçeği yansıtmamaktadır.

Boynunda ülkesine kazandırdığı altın madalya, kulaklarında binlerce kişinin alkış tufanı ve gözlerinde her şeyini borçlu olduğu abisinin koltuğu... Asya için hayatının en büyük zaferi, sahne arkasından gelen bir telefonla saniyeler içinde en büyük tragedyasına dönüştü. ​ "Abiniz ağır bir kaza geçirdi. Durumu kritik." ​Hayatı boyunca düşe kalka, kendi tırnaklarıyla kazıyarak var olan inatçı bir patenci kız; abisini yaşatmak için gururunu, öfkesini ve geçmişini satmak zorunda kalırsa ne olur? gerçek ailem kurgusudur.

1540`lı yıllarda, Bursa`nın Itır Kasabası`nda geçen imkansız bir âşkın hikâyesi... ... "Sandım ki zühre yıldızı, şavkı beni yaktı geçti..." Yazdıklarım, sustuklarımdır. Sustuklarım, hislerim… Çoğu zaman sustuğum için yazdım belki de bilmiyorum. Yazdım. Hep yazdım. Üzüldüm, yazdım. Sevindim, yazdım. Ağlıyorken yazdım, gülüyorken yazdım. Ne hissetsem onu yazdım anlayacağın. Yazmanın ruha iyi geldiğini anladığımda daha bir severek daha bir içten yazmaya başladım. Bu kitap, yazdığım ilk kitap değil ama okuyucuyla, seninle, buluşturduğum ilk kitap aziz yoldaşım. Son olmamasını ve yolumda beni yalnız bırakmamanı temenni ediyorum. ... Yine de hoş gör sen bu toy benliğimi. Yanlışlarım olursa mazur gör. Fakat bil ki, yazdıklarım elimdeki mürekkebin, dilimdeki kelimenin yanlışıdır, hislerimin değil. İnsan yanlış hissetmez. Yanlış düşünür, yanlış kararlar verir, yanlış kalemi kullanır, yanlış kitabı okur, belki yanlış kişiye verir sevgisini ama hiçbir zaman yanlış hissetmez. Hislerine güven, hisler insanı yarı yolda bırakmaz. Hep dil-hûş olasın. En güzele emanetsin. 2026/Ankara Belinây... (Tüm Hakları Saklıdır - Hikâyede Geçen Hiçbir Mekan, Kişi ve Olayın Gerçeklik İle İlgisi Yoktur.)

okuduğunuz tüm gerçek aile kurgularını unutun 17 yaşındaki güneş hilal hayatını altüst eden bir kaza sonrası hayatının tamamen değişeceğinin farkında değildir.

Altuğ ailesi öldü sandıkları kızının ölmediğini öğrenir. DAHA FAZLASINI MERAK EDENLERİ KİTABIMA BEKLİYORUM.

tatlı bir mahalle kurgusu dur Aysel mahallenin gözde güzel kızlarından kıyafetler diken bir kizimizdir mutludur aysel ama tek bir yarası vardır meltemin abisi mert , mert askerden dönmesine çok az kalmıştır artık onu eskisi gibi göre bilecek ama mert onu fark edecek mi mert annesi ve kızkardesine babalık yapmış Bi adamdır hayatında olan kadınlar bellidir ve evlenemke ve aşık olmak istememektedir o arabaları ve ailesi ile mutludur o sert duvarı aysel icin yikabilecek mi

"Nasılmış aslancığın kuzusu? Artık iyiymiş kuzucuk" Üç kurşun üç kardeş. Uluhan Kardeşleri zor bir yol bekliyordur,bu yol uğruna nelerden vazgeçeceklerdir yada ne kadar ileri gidebileceklerdir?Geçmiş ve şimdi bu üç kardeşi kapana kıstırmışken geleceklerini kurtarmaya çalışacaklardır... Bu kitapta yer alan kurum,kuruluş,olay ve kişilerin herhangi gerçek bir olay veya durum ile alakası yoktur.Her şey kurgudur. Türk ordusu,şehitlerimiz,gazilerimiz ve ailelerine ithaf edilmiştir.

Moda tasarımcısı olan Defne düğüne 7 gün kala imam nikahlı kocası tarafından terk edilmiştir ama karnındaki ufak bir yumurcakla DEFNE LAL AKIN*YAVUZ ALİ TÜRKER

Bir isimle başladı her şey. Bir soyadından geriye kalan tek parçayla. Piraye, kendisine anlatılan hayatın aslında kendi hayatı olmadığını öğrendiğinde, her şey bir anda değişir. Bildiği insanlar, güvendiği ev, “aile” diye bildiği düzen… hepsi yerinden oynar. Gerçeğin peşine düştüğünde ise onu tek bir şey bekler: kaçış. Ama bazı kaçışlar özgürlüğe değil, daha büyük bir karanlığa çıkar. Yabancı bir hayatın içinde büyütülmüş bir kız… Saklanan bir anne… Hiç bilmediği bir baba… Ve gerçeği kendi düzeni gibi kuran bir adam. Piraye, hem kendisinden kaçarken hem de kendini bulmaya çalışırken, gerçeğin sandığından çok daha tehlikeli olduğunu fark eder. Çünkü bazı aileler bağla değil, sırla kurulur. Ve bazı gerçekler, öğrenildiğinde insanı özgür bırakmaz.

“Ona herkes Melis diyordu, ama adamın dudaklarında o hep Buse’ydi.” Bazı sırlar bir ömür saklanmak için, bazı isimler ise sadece bir kişi tarafından söylenmek için vardır. Özgür Deniz yıllar sonra Londra’dan döndüğünde, karşısında bıraktığı o küçük kızı değil; tüm savunmalarını tek bir bakışıyla yıkan bir kadını buldu. Aralarındaki yaş farkı bir engel, sevdiği kadının, kardeşiyle olan dostluk bağları ise bir prangaydı. Ama Deniz’in kimsenin bilmediği bir sırrı vardı: O, Melis’e her "Buse" dediğinde, aslında onu ruhundan öpüyordu. Melis’in ise kalbinde sakladığı "Deniz Abi" aşkının, aslında yıllardır karşılıklı olduğundan ve o özel ismin altındaki yakıcı arzudan haberi yoktu... Şimdilik. İki tıp öğrencisi, yıllanmış bir sessizlik ve tek bir isimle bozulan yeminler.

Babam, annem ve kardeşlerimin ölümünden sonra tekrar evlenmişti. Eşinden boşanan bir aşiret kadınıyla. En fazla ne olabilirdi ki?! Ve benden iki yaş büyük bir oğlu varken? Ben Defne Şahin. Dümdüz bir şekilde yol alan hayatımda Aşiret bir sülale girmişti.

Normallerin dışında bir aile kurgusu... İskoçya`dan Türkiye`ye uzanan bir hikaye. . Ardından Gordania`yı kolundan çekip tezgahkara gösterdi. "Bak gözel abem. Bu kız taa İskoçyalardan gevur memleketlerden geldi. Dedi bana Buğra benim canım çilek çekeyyo bana çilek alacan mı? Dedim almam mı? Sana dedim kurban olsun çilek yatadana kurban olduğum." Sonra Alp`in kolundan çekiştirdi. İkisinin ortasında Buğra vardı. "Aha bak bu da nişanlısı kızı bir üzmüş bir üzmüş. Gönlünü almek için geliverdik buraya. Bir kapandı ayağıma bir kapandı sorma. En gözel çileğe alakta barışsın benlen hurma tanem diyiverdi de buraya gettim onları. Senden başka gözel çilek saten bulamadım burda." Alp ve Gordania şok ile tezgahkar ise memnun bir ifadeyle bakıyordu. "Bulaman tabi. Rahmetli anamın ata tohumlariylen eki verdim ben bunları. Güvercin boku serpiştirdim gübre diye. Tabi güzel olacak." "Ya ya. Nası gözel abem." Buğra tezgahkarın yaklaşmasını istedi ve kulağına eğildi. Fısıldayarak konuştu ama Alp ve Gordania onu duydu. "Bi de biliyonmu gözel abim bu oğlan çok fakir bak şu ayağında ki çarığa taşlı maşlı erkek adam giyer mi bunu. Napsın süt oğlan mecburiyet.... çöpten buluverdi de giyiverdi... Nasıl sevindi bir göreydin. Gel sen şunu yap 15 kayme. Tüm gönüller mutlu olsun." Tezgahkarda onun kulağına fısıldadı. Acıyıvermişti çocuğa, içi kıyılmıştı resmen. "Çok mu fakir?"

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Arslantaş ve Bozkurtay… İki soy. Tek kader. Tek gerçek. Ya birlikte yükselecekler ya da birlikte batacaklar. Ailesinden koparılan bir çocuk, yıllar sonra geri döndüğünde geçmiş sandığı hiçbir şeyin gerçek olmadığını öğrenir. * Kurgu şahsıma ait. İsim ve kurgunun hiçbir şekilde kopyalanmasına izin vermiyorum. Kapak fotoğrafı ChatGPT tarafından tasarlandı.

MAHALLE KURGUSUDUR!!! Bir fırtına tuttu bizi, deryaya kardı O bizim kavuşmalarımız a yarim, mahşere kaldı O bizim kavuşmalarımız a yarim, mahşere kaldı Mapushanede yata yata, yanlarım çürüdü Pencereden baka baka aa yarim, ela gözler süzüldü Pencereden baka baka aa yarim, ela da gözler süzüldü.