"Kırılma tanımladığı bir dönüşüm sürecidir.

1 kız 4 abi ve kızın üçüzleri. 16 yaşındaki gece, ailesiyle güzelce yaşarken evlerine bir mektup gelir, mektupta DNA testi ile bir mektup vardır, kız o mektubu okuyunca yıkılır ancak ailesini tanımaya gider ve orda sorunlar yaşar abileri ve üçüzleriyle. Gece gidecek mi? Kalacak mı? Sizce ne yapacak?

"Hastanenin o ağır, ilaç kokan koridorlarında tek duyulan şey, makinelerin ritmik ve sinir bozucu sesiydi. Sefer Ağa yatağa adeta çivilenmişti; gözleri bir şeyleri anlatmaya çalışsa da bedeni ona ihanet ediyordu. Kapı büyük bir gürültüyle açıldığında içeri giren Aslan, Çağrı, Alaz ve Yiğit’in yüzündeki buz gibi ifadeyi gördüm. Ahsen ise tam kapının önünde, elinde tableti ve ağzına kadar dolu valiziyle duruyordu. O meşhur, herkesi kandıran `kız kardeş` maskesi artık tamamen düşmüştü. Yüzünde, bu zamana kadar sakladığı o soğuk ifadeyle abilerine baktı." "Yiğit hırsla yanındaki sandalyeyi devirip Ahsen’in üzerine yürüdü, `O mektubu okuduk Ahsen! Kim olduğunu, neyi çaldığını, hayatımızı nasıl bir enkaza çevirdiğini biliyoruz artık!` diye bağırdı. Ahsen hiç oralı olmadı, sadece zafer kazanmış bir komutan edasıyla gülümsedi. `Öğrenmişsiniz demek... Geç kaldınız. Ben artık bu yalan dolu hayatın, bu sizin `mükemmel` ailenizin bir parçası değilim,` dedi. Bakışlarını yatakta kıpırdayamayan babasına çevirdiğinde sesi daha da soğuklaştı: `Beni evladın gibi büyüttüğünü sandın, değil mi? Oysa ben senin o çok sevdiğin şirketini, onurunu ve tüm geleceğini adım adım yaktım. Gerçek ailemi bulmaya gidiyorum, beni bir daha asla bulamayacaksınız.`" "Ahsen masanın üzerine bir kağıt bıraktı, `Sizinle paylaştığım her ekmek zehir zıkkım olsun. Paralarınızla, mülkünüzle batın! İnşallah hepiniz ölürsünüz,` yazan notu sanki bir hançer gibi masaya çiviledi. Aslan ona hamle yapacakken Ahsen gölge gibi odadan süzülüp çıktı. Topuk sesleri koridorda yankılanıp kaybolurken, odada boğucu bir sessizlik kaldı. Not masada öylece duruyordu, abiler öfkeden çıldırmış haldeydi, babaları ise sadece sessizce akan gözyaşlarıyla o nota bakabiliyordu. Artık o odada bir aile değil, birbirine yabancılaşmış dört adam ve çaresizce ölümü bekleyen bir baba vardı."

"Mert malmısın gecenin 3 de aranırmı " " Ateş ne olduğuna inanamicaksın " " Uykumdan önemlimi " " Evet " dediğinde derin bir nefes verdim " Tamam konuş " " Ben doğumda karıstırılmısım , beni sabah aradılar hastaneden . Bebeği ölen bir hemşire  bebekleri  karıştırmış" " Eeee " " Dna mena dediler gitmiyiçem " Dundan bana ne ? Uykum var y-LAN Bİ DAKİKA #B×B#GERÇEK AİLEM

Arslantaş ve Bozkurtay… İki soy. Tek kader. Tek gerçek. Ya birlikte yükselecekler ya da birlikte batacaklar. Ailesinden koparılan bir çocuk, yıllar sonra geri döndüğünde geçmiş sandığı hiçbir şeyin gerçek olmadığını öğrenir. * Kurgu şahsıma ait. İsim ve kurgunun hiçbir şekilde kopyalanmasına izin vermiyorum. Kapak fotoğrafı ChatGPT tarafından tasarlandı.

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

Yıllar önce ardına bile bakmadan Kara Liman`dan kaçıp giden Alya Ala Alsancak yıllar sonra geri döndüğünde Kara Liman`ın artık sadece bir mahalle olmadığının farkına varmıştı. Geçmişiyle bugününü aynı limanda karşı karşıya gören Alya geleceğinin ona uzanan elleriyle geçmişinin onu kendine çeken kolları arasında sıkışıp kalmıştı. --- "Eğer o gün her şeyi fazlasıyla yapsaydım şimdi her şey daha farklı olurdu."

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

ÖNSÖZ Hayat tüm beklentileri karşılayabilir, eğer siz kendinize güvenirseniz. Her şey sizsiniz ve sizin eliniz ışığın tek var oluş kaynağı. Güvenin. Kendinize ve başarabileceklerinize güvenin. Sizi görmezden gelmelerine müsaade edin ki, kendilerini görünür kılabilsinler. Sevin, ama severken incinebileceğinizi unutmadan gücünüzü her zaman muhafaza edin. Sevgi, sevgiyi öğreterek filizlenir ve hayat parmaklarınızın ucunda şekillenir. Tarifi tutturmak önce kendinizle başlar. Tüm acılara ve görünmezliklere rağmen. Bu hikâye başarmaktan korkmayan tüm insanlara, kız çocuklarına bir armağan. Değişimi kabullenebilen her erkeğe ise sevginin bir ipucu sadece. Değişimden ve sevmekten korkmayın. Sevginin rol modelinden çok içten gelen o ufacık dürtüye ihtiyacı vardır. Her ailede görmezden geldiğimiz o ışık, sevgiye ve mutluluğa açılan küçük bir kapının anahtarıdır sadece. Yeter ki gözler görmeyi reddetmesin. Sarılmak ve gülümsemek yaşamsal tüm fonksiyonları iyileştiren en büyük buluştur. Öfke ve şiddet ise hem toplumların hem insan sağlığının görünmeyen kanseridir. Ve unutmayın, klişeler her zaman hayat kurtarır.

Zambak gurubunda işler karışık ! Yılar sonra kayıp kızlarını bulan taşkıran ailesi ve her şeyi bilip sesiz kalan lâl ailesiyle aynı gurupta olan lâl`ın sakladı sırlar çıkıçak mı ? Peki taşkıran`lar lâl`la anlaşabiliçek mi ?

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Bir isimle başladı her şey. Bir soyadından geriye kalan tek parçayla. Piraye, kendisine anlatılan hayatın aslında kendi hayatı olmadığını öğrendiğinde, her şey bir anda değişir. Bildiği insanlar, güvendiği ev, “aile” diye bildiği düzen… hepsi yerinden oynar. Gerçeğin peşine düştüğünde ise onu tek bir şey bekler: kaçış. Ama bazı kaçışlar özgürlüğe değil, daha büyük bir karanlığa çıkar. Yabancı bir hayatın içinde büyütülmüş bir kız… Saklanan bir anne… Hiç bilmediği bir baba… Ve gerçeği kendi düzeni gibi kuran bir adam. Piraye, hem kendisinden kaçarken hem de kendini bulmaya çalışırken, gerçeğin sandığından çok daha tehlikeli olduğunu fark eder. Çünkü bazı aileler bağla değil, sırla kurulur. Ve bazı gerçekler, öğrenildiğinde insanı özgür bırakmaz.

Eylül, etrafını saran o muazzam sevgi çemberinin içinde güvende olduğunu sanıyordu. Ta ki bir gecede tüm hayatı, kendi iradesi dışında bir pazarlık masasına meze edilene kadar… Bir yanda sevdiklerini korumak için kendi ipini boynuna geçirmeye hazır bir genç kız, diğer yanda onun için dünyayı yakmayı göze almış beş farklı irade… Eylül, o çemberi korumak adına tek başına ateşe yürümeye kararlıdır. Fakat hesaba katmadığı bir şey vardır: Fısıldanan tehlikeli bir teklif tüm dengeleri altüst edecek ve o beş adamın, onun tek bir saç teli için neleri yakabileceğini herkes acı bir şekilde öğrenecektir. Çünkü bazen kurtuluş, en çok korktuğun karanlığa teslim olmaktan geçer.

BİR BOŞANMA AYRILAN KARDEŞLER BİR ÖLÜM BİRLEŞEN KADERLER

Düşman iki okul, kızlarla beraber biriktirilen binlerce güzel anı ve ansızın gelen aşk...

*Bu kitaptaki tüm olaylar ve karakterler kurgusaldır. Gerçekle ilgisi yoktur.

Türkiye derecesi yapıp okulun çatısından sis bombası patlatırsanız ne olur? Müdür delirir. Aileniz okula çağrılır. Ve sessizliğiyle insanın kanını donduran abinize yakalanırsınız. Ben Ada Soydemir. Kapıları hiç kilitlenmeyen bir sitede, birbirinin hayatına fazlasıyla karışan insanlarla büyüdüm. Aynı sofralarda oturduk, aynı bahçelerde kavga ettik, aynı yaz akşamlarında birbirimizin yaralarını sardık. Sorun şu ki… Bazı insanlara fazla yakın büyümek, bir noktadan sonra tehlikeli olmaya başlıyor. Çünkü çocukken “abi” dediğiniz biri, yıllar sonra kalbinizin ritmini bozabiliyor. Hele ki o kişi, abinizin en yakın arkadaşıysa. Ve mahallede herkes birbirini tanıyorsa… Hiçbir his uzun süre saklı kalmıyor. Aile baskısı, gençlik kaosu, kırık gururlar, mahalle dedikoduları, arkadaşlıklar ve yanlış kişiye aşık olmanın felaket sonuçları… Çünkü bazı sınırlar çizilmek için değil, aşılınca ortalığı yakmak için vardır.

Tıp öğrencisi Alçin kaldığı yurttan çıkıp Bursanın Sancak mahallesinde küçük bir daire tutar. Karşı komşularının iki kardeş olduğunu ve içlerinden komiser olan Selim`in sevgilisi, onun kardeşi Sude`nin ise en yakın arkadaşı olacağından henüz haberi yoktur. ... Ben önüme dönmüş ve düşüncelerimle boğuşurken omzumda hissettim az önce elinde tuttuğu ceketi. Yavaşça omuzlarımın üzerine bırakmıştı. Hareketiyle ona döndüm, o zaten bana bakıyordu. "Üşüyor gibiydin. " dedi. "Biliyorsun, komşu ko- " Gülerek böldüm onu, lafını devam ettirdim. "Komşu komşunun ceketine muhtaçmış. " Sözünü tamamlamamla gözlerinde parıltılar oluştu sanki ya da bana öyle geliyordu. Ama sırıttığı kesindi. Cekete sarıldım iyice. "Üşüyordum, evet. " dedim. "Sen gelmeden önce... " Güldü, bu lafım hoşuna gitmişti. Ceketin altında kalan saçlarıma uzandı eli. Yaklaştı bana doğru ve altta kalan saçlarımı ceketin üzerine çıkardı. "Üşüyordun. Ben gelmeden önce... " diye tekrarladı beni elini çekerken.

## "SİBER KAN" Bu sürükleyici, siber dünyayı ve aile bağlarını konu alan hikayenin bir kitaba dönüşmesi harika bir fikir! Hikayemizin tüm hatlarını yansıtacak resmi kitap künyesi şu şekildedir: ### 📖 Kitabın Adı: **SİBER KAN** * **Alt Başlık:** *Maskelerin Düştüğü Gece* ### 📝 Kitabın Konusu (Arka Kapak Yazısı) Doğumda yaşanan trajik bir karışıklık, otuz yıl boyunca saklı kalan büyük bir siber savaşın fitilini ateşler. İstanbul’un en köklü ve güçlü ailelerinden biri olan **Karenler**, el üstünde büyüttükleri evlatlık kızları Hayal’in bencil hırslarıyla çalkalanırken; Palo Alto’nun karanlık siber dehlizlerinde, tüm dünyayı diz çöktüren bir yazılım dehası gizlenmektedir: **Yaşamsü (Derin) Karen**. Londra’dan İstanbul’a, Palo Alto’dan yeraltı siber sunucularına uzanan bu amansız hikayede; ihanet, hırs ve pişmanlık dijital kodlarla çarpışıyor. Hayal Su, arkasına aldığı karanlık siber örgütler ve hamilelik iddialarıyla Karen ailesinin adını lekelemek için son kozunu oynarken; yoğun bakımdan yeni çıkan büyük abi Toprak, elleri kanayan psikolog Çınar ve pişmanlıkla kavrulan doktor Aras çaresizdir. Ancak onların unuttuğu bir şey vardır: Gerçek kraliçe sahneye çıktığında, siber dünyadaki hiçbir yalan, damarlardan akan o asil kanın gücünü durduramaz. **"Siber Kan"**; kırılan kalplerin, siber dünyada kurulan ittifakların ve ne olursa olsun ailesini korumak için klavyenin başına geçen bir kadının mutlak adalet savaşının hikayesidir. > *"Biz o ekrandaki sahte yüzlerin arkasına saklanmıyoruz. Biz annemizin karnındaki o son kutsal emanetiz. Ve bir Karen, ailesi darmadağın olurken arkasını dönüp kaçmaz!"* >

aslan yolu......

Hayatta tutunacak bir dalın kalmadığını düşündüğün anlarda, yanlış bir numaraya gönderilen bir mesaj bile seni hayata bağlayabilir. >Kim olduğumu değil, kimsem olmadığını bil istiyorum. 🍂🤎 > İsmim Safir Alp. Memnun oldum Ahera.

Senden büyüğüm kızım! Abin sayılırım ben senin!" demişti küçük çocuk sinirle. "Değilsin lan! Değilsin işte?" diye cırladı küçük kız. "Lan mı?" gözlerini kocaman açarak şaşkınlıkla kıza bakıyordu çocuk. Ne kadar değişik bir kızdı bu böyle! Daha sonra kaşları hızla çatıldı. Boyundan büyük lafları vardı bu bücürün. Tam konuşacakken; "Kızım ayıp! Lan denir mi?" diye çıkıştı annesi, karşısındaki çocuğun annesine mahcubiyet dolu bir bakış fırlatırken. Emre abisi "Anne bir de kızına yarmagül diyoruz diye kızıyorsun" deyip bir kahkaha savurdu. Bunu duyan küçük çocuk da gülmeye başlamıştı! Küçük kız kaşlarını çattı usulca, sinirlenmişti onlara. Hemen bir şeyler düşündü ve basit planını o an uygulamaya koydu: hem abisi hem de o gıcık çocuk alınlarına birer taş yemiş ve kahkahaları, yerini tüm mahalleye yayılan, acı bir feryada bırakmıştı... 🖤Leyla Gül & Ömer 🖤 Yarmagül adında yayınlanan ilk ve tek kitappad kitabıdır... Tamamen şahsıma aittir!

Elvin, öz bildiği ailesinde sorunlar yaşayan yine de en büyük abisinin varlığının verdiği huzur ile o ailede yaşamaya devam eder daha ki abisini bir kaza da kaybedene kadar. Elvin Erçil, bu benim hayatım. 05.01.2025

Bazen tesadüfler bir karşılaşma için değil, dengeni bozmak için gelirdi. Aden için kontrol her şeydi. Mesafesini korumayı, kimseye güvenmemeyi ve geçmişin izlerini kimseye göstermemeyi öğrenmişti. Hayatını planlı, duygularını kilitli yaşamaya kararlıydı, ta ki karşısına Karan çıkana kadar... Karan, tehlikeyi sessiz taşıyan adamlardandı. Soğukkanlı, sınır tanımayan ve kimseye hesap vermeyen biri. Onun olduğu yerde kurallar değişir, dengeler kayardı. Ve Aden, ne kadar kaçmaya çalışsa da kendini hep onun karşısında buluyordu. İlk başta sadece çatışmaydı bu. Sözler sertti, bakışlar daha sert. İkisi de geri adım atmıyordu. Ama bu çatışma, yerini açıklanamayan bir çekime bıraktığında işler değişti. Çünkü bazı insanlar seni en çok yaralayabilecek olanlardır… en çok yakışanlar da. Şimdi aralarında sadece rekabet yoktu. Güven, ihanet ve inkâr edilen bir aşk vardı. Ve bazen kalp, en yanlış zamanlarda atardı. Abimin Arkadaşı Savcı -Suçlu (savcı da suçlu aynı zamanda) Hasta kız- Doktorluğu bırakmış adam Rekabet