Nilüfer adlı kızımızın babası ve abilerini bulmasıyla yeni bir dönemi başlıyor𖥸

Senden hiç bir sorumluluk istemiyorum" "Sınır ihlali yapıp çok yanlış surlara girdin. Bu gece yapacağımız hatanın içinde duygu yok, sorumluluk yok sadece bir birimizin ihtiyaçlarını gidereceğiz.." Fısıldayarak devam etti "Ve bugün olanları unutsan bile sınırı zorlayıp benim topraklarıma girmeyi sen istedin. Bunu unutmayacaksın.." Gülümsedim. "Sen unut desende ben unutmayacağım."

17 yıl boyunca ailesin`den şiddet gören Leyla 17 yıl sonra gerçek ailesini bulursa neler olur

Ben Melina. Otuz yaşındayım. Savcıyım. On yaşında bir kızım var. Hayat bana hiç kolay davranmadı. Yirmi yaşımdayken hamile olduğumu öğrendiğimde eşim bebeğimizi istemedi. Bana çocuğumu aldırmamı söyledi. Ben ise kızımı seçtim. O gün eşimi geride bıraktım. Kızımı tek başıma büyüttüm. Gecemi gündüzüme kattım, hukuk fakültesini bitirdim ve savcı oldum. Şimdi ise yeni bir görev beni bekliyor. Mardin`e tayinim çıktı. Beni orada neyin beklediğini bilmiyorum. Belki çözeceğim zorlu davalar... Belki de otuz yıldır saklanan gerçekler... Ama bildiğim tek bir şey var. Ben Melina. Adalet benim mesleğim değil, yaşam biçimim. Ve ne olursa olsun, doğruluktan asla vazgeçmeyeceğim.

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan Başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

Bebekler karıştırılmıştı... O günden sonra o kız için hiçbir şey eskisi gibi olmadı, olmayacaktı. İki hayat karıştırıldı. Bir hayat cenneti, diğer hayat cehennemi yaşadı... O kız hayatını yaşayamadı çünkü onun yaşaması gereken hayatı elinden alıp o adamın kızına verdiler... Birinin hayatı cennet kadar güzel, cennetten farksızdı. O kızınsa hayatını cehenneme çevirip yok ettiler... Ama o bu savaşın içinden sağ çıktı... Acılarından yeniden doğan bir kıza dönüştü...

Hayatınızı üzerine inşa ettiğiniz geçmişin koca bir yalan olduğunu öğrenseydiniz, ait olduğunuz yere mi yürürdünüz yoksa arkanızı dönüp gider miydiniz? Genç bir doktor, bir laboratuvar raporunun soğuk satırları arasında kendi gerçeğiyle yüzleştiğinde, hayatı geri dönülemez bir şekilde sarsıldı. Damarlarında akan kan, büyüdüğü insanlara ait değildi. O, hiç bilmediği köklü bir geçmişin elinden koparılmış kayıp bir parçaydı.Kendi kimliğinin peşine düştüğü o puslu günde, yolları sarsılmaz duvarlarla çevrili, dışarıya kapalı bir aileyle kesişti. Yıllar önce bir gecede en büyük yarasını alan bu aile, şimdi karşılarında duran yabancı kadının, o kanlı geçmişin eksik halkası olduğundan habersizdi. Peki, sarsılmaz bir kale gibi birbirine kenetlenmiş bu aile, aralarına bir yabancı gibi sızan gerçeği kabul edebilecek miydi? Yoksa kopan aile bağlarını yeniden dikmek, o bağların tamamen kopmasına mı yol açacaktı?

17 yıl sonra hastanede karıştığını öğrenir ve DNA testi ile kendisini tanımadığı birçok yüzün içinde bulur. Herkesin bildiği gerçek ailem kurgusu. Bence şans vermelisiniz.

17 yaşındaki Alçin`in gerçek ailesini bulması,yaşadıkları ve yaşayacakları... Onu her şeyden çok sevdiğini düşünen ailesi tarafından kandırılan sonra gerçek ailesi ortaya çıkan genç bir kızın hikayesi... Kurgu şahsıma aittir kullanılmasına iznim yoktur.

Yayım tarihi 11.07.2026

Ailesi ile oldukça mutlu bir hayatı olan Ecre`nin yolu Mardin`e düşer. Burda hem hayatının aşkını hemde biyolojik ailesini bulucaktır. Ama zaten canından çok sevdiği bir ailesi varken onu terk ettiklerini düşündüğü ailesi ile ilişkisi nasıl olucaktır Ecre`nin?? Onlara bir şans verebilecek mi? Ecre oldukça kindar, biraz şımarık, ve gerektiği yerde SAYGISIZ olucaktır, bunları dikkate alarak okuyalım.

3 yaşında hayattan bir haber olan, teyzesinin şiddeti kuzeninin eskileriyle yaşayan, evden dışarısını bilmeyen Mila... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışında terk edileceğini... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışının hayatının dönüm noktası olacağını... Kız çocuk hasreti çeken Karanoğlu ailesi bir bebeğe aile olabilecek miydi?

17 yıl sonra hastanede karıştığını öğrenen İnci`nin hikayesi. Ya ailesi sandığı cehennemin içerisinden başka bir cehenneme girdiyse... iyi okumalar dilerim...

Bazı yaralar vardır. Kapanmaya yüz tutan kapanmayan ve iz tutan yaralar bu 3 yara da bende var hepsi. 17 yıl kolay değil 17 yıl ben 17 yıl boyunca canavar bir ailede büyüdüm. Yanlış onlar beni büyütmediler ben büyümek zorunda kaldım. 17 yıl boyunca çektiğim acılar hepsi boşuna mıydı? Ben 17 yıl boyunca çektiğim acıyı tek başıma çektiğimi sanıyordum. Hâlbuki hiç tanımadığım ikizim Efe Saygın Efe de 17 yıl boyunca çektiğim acıların aynısını kalbinde yaşıyormuş. Bana bu acıları yaşatan hiç kimseyi affetmiyeceğim ama kendim için değil ikizim diğer yarımda bu acıları hissettiği için. "Abinim kızım ben senin abinim"Alp "Tabiki de sana akıl vericeğiz abiyiz biz abi" Sarp "Kim ne diyor sen abilerine karşı mı geliyorsun çiçeğim abiyiz biz abi" dedi. Doğu Diğerlerinin bir şey demesine izin vermeden bağırdım. "YETER! NE ABİYMİŞ. EYY GÜZEL ALLAH`IM BEN SENDEN BİR TANE İSTEDİM 6 TANE İSTEMEDİM Kİ"

Ece: Bir iyiliğine ihtiyacım var. Mert: Kulağa tehlikeli geliyor. Ece: Sadece iki haftalığına sevgilim olur musun? Mert: Sen benim en yakın arkadaşımın kız kardeşisin. Ece: Tam da bu yüzden kimse şüphelenmez. Mert: Ben bu fikri hiç sevmedim. Ece: Lütfen... Eski sevgilimi kıskandırmam lazım. Mert: Bu işin sonu başımıza bela açacak.

Geçmişinle yüzleşecek kadar temiz misin? O kirliydi. Ve ona bu lakabı veren yıllar sonra tekrar geri geldiğinde, geçmişiyle tekrar yüzleşmek dışında başka bir şansı yoktu. ~ "Kirliyim." dedim, yüzüne bakarak. Tıpkı küçüklüğümüzde ki gibi. Fakat o, benim aksime gülümsemedi.

Her şey daha ne kadar kötü olabilir dedikçe dahada kötüsü olması ne kadar hoştu, değil mi? Gerçek ailemi bulduğumda her şeyin düzelebileceğine bir an olsun inanmıştım ama geçmişim ve geçmişimdeki insanlar beni bırakmamıştı. Üvey babam hayatımı mahvetmişti. Ama o mahvettikçe, gerçek ailem ve sevdiğim adam beni toparladı. //You drew stars around my scars But now I`m bleedin`//

... Geçmiş, karanlık bir sokak gibidir; arkanı döndüğünü sanırsın ama ayak sesleri hep peşindedir. Unutulduğunu sandığın anılar, bir silahın soğuk namlusu gibi ensene dayanır. Adalet gecikir, aşk kanar, intikam sabırla bekler. Bir kazanın ardından kalan enkazda yalnız bedenler değil, yeminler, sırlar ve bastırılmış çığlıklar da vardır. Zaman her şeyi almaz; bazı şeyleri keskinleştirir. Ve o an geldiğinde kalbin göğsüne sığmaz, nefesin hızlanır, çünkü geçmiş geri dönmüştür... kaçmak için değil, hesap sormak için. 👉 Başlayalım o zaman>>>>

Gerçek ailem kurgusu,ama erkek versiyon… (B x b) vardır(!)

"Ecmel Hanım, bu noktada yatışınız acilen yapılmalı ve ameliyata almamız gerekli. Aksi takdirde, bunun geri dönüşü olmaz." Demişti doktor bana ciddiyetle tüm olacaklardan bahsederken. Aylardır gelip kemoterapi görüyor, inatla tümörlerin küçülme yapmasını bekliyordum. Olmuyordu. Metastaz yapmaya devam ettiği için sigorta kapsamından da çıkmıştı, benim tedavinin kalanında kullanılacak ilaçlara verebilecek bir bütçem kalmamıştı. "Ne kadar sürem var?" Demiştim aylardır gelip gittiğim doktora ifadesizce bakarken. Bu sorumu beklemediği açıktı. "Tedavi devam ettikçe en azından ameliyat tarihini ileri.." Diyordu ki açıklamasını kesip, "Doktor Bey, ben daha fazla devam etmeyeceğim. Ne kadar daha yaşayabileceğim?" Demiştim kesin bir cevabı ondan duymayı bekleyerek. Tavrımın netliği karşımdaki yaşlı adamı dumura uğratmış ve gözlüklerini gözüne geri itip sonuçlarıma tekrar bakmıştı sıkıntıyla. "En fazla sekiz ay." Demişti Doktor Bey aynı sıkıntılı ifadeyle. Sekiz ay. Güzel, diye geçirmiştim içimden. Babamla tanışmak için önümde sekiz ayım vardı.

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

17 yıl kendini aile sanan kişilerle bir arada yaşayan İzgi yılların ardından kendini bir karmaşanın içinde bulursa voleybol oynamak onun bu acısını da bastırabilecek mi? Üvey ailesi hayatı İzgi`ye dar ederken İzgi onların aksine umursamazlığıyla onların kararlarının bir değeri olmadığını hissettirebiliyordu.

Bir haber küpürü başlatmıştı hikayemi. Gerçekliğim parçalanırken, hayatta kalmaya çalışan bendim.

"Mert malmısın gecenin 3 de aranırmı " " Ateş ne olduğuna inanamicaksın " " Uykumdan önemlimi " " Evet " dediğinde derin bir nefes verdim " Tamam konuş " " Ben doğumda karıstırılmısım , beni sabah aradılar hastaneden . Bebeği ölen bir hemşire  bebekleri  karıştırmış" " Eeee " " Dna mena dediler gitmiyiçem " Dundan bana ne ? Uykum var y-LAN Bİ DAKİKA #B×B#GERÇEK AİLEM

Tıp öğrencisi Alçin kaldığı yurttan çıkıp Bursanın Sancak mahallesinde küçük bir daire tutar. Karşı komşularının iki kardeş olduğunu ve içlerinden komiser olan Selim`in sevgilisi, onun kardeşi Sude`nin ise en yakın arkadaşı olacağından henüz haberi yoktur. ... Ben önüme dönmüş ve düşüncelerimle boğuşurken omzumda hissettim az önce elinde tuttuğu ceketi. Yavaşça omuzlarımın üzerine bırakmıştı. Hareketiyle ona döndüm, o zaten bana bakıyordu. "Üşüyor gibiydin. " dedi. "Biliyorsun, komşu ko- " Gülerek böldüm onu, lafını devam ettirdim. "Komşu komşunun ceketine muhtaçmış. " Sözünü tamamlamamla gözlerinde parıltılar oluştu sanki ya da bana öyle geliyordu. Ama sırıttığı kesindi. Cekete sarıldım iyice. "Üşüyordum, evet. " dedim. "Sen gelmeden önce... " Güldü, bu lafım hoşuna gitmişti. Ceketin altında kalan saçlarıma uzandı eli. Yaklaştı bana doğru ve altta kalan saçlarımı ceketin üzerine çıkardı. "Üşüyordun. Ben gelmeden önce... " diye tekrarladı beni elini çekerken.