Kadeh, başarılı bir psikologtur lakin geçmişi yakasını hiç bırakmamaktadır. Beş yıl önce babasını kaybeden Kadeh, yalnız kalmıştır. Kendisine atılan bir iftira sonucu babasına ait bir akıl hastanesine kapatılan Kadeh orada sadece kafa dinleyecek ve bir ay kalacaktır. Bir aylık sürede hiç tahmin edemeyeceği şeyler yaşayan Kadeh, geçmişteki gömülü sırlarının tek tek ortaya çıktığını fark eder. "Geçmiş karanlığımda boğulmuştu ama yok olmamıştı."

Sadece bir mesajdı. Yanlış kişiye gittiğini düşündü. Ama o kişi, onu çoktan bekliyordu. Geçmişi, alışkanlıkları, o gün yaptığı şeyler… hepsini biliyordu. Gerçek şu ki, bu bir hata değildi. Bu, çoktan başlamış bir oyundu.

Hayatım ölümlerle geçti ve bu ölümler hayatım için hep bir dönüm noktası oldu. Beklenmeyen ihanetler, zorlu bir yaşam mücadelesi. İnsan yaşarken kendini unutur mu? Ben unuttum. Bir daha da hatırlayamam sanmıştım. Taki o güne kadar... ARKADAŞLAR BU BENIM İLK KİTABIM DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM!!!🙃

Tae ve jkin istemeden karşılaşması üzerine doğan dostlukları ve sevgileri ile başlayan gizem dolu bir kitap..

Alara, astımına rağmen cesur ve maceraperest bir genç kızdır. Bir sabah tesadüfen Sarp’la karşılaşır ve hayatları beklenmedik bir şekilde kesişir. Küçük olaylar ve gizemli ipuçları, ikisini sürükleyici bir maceranın içine çeker. Alara ve Sarp, peşlerinden gelen tehlikeli bir grubun izini sürerken hem birbirlerine güvenmeyi hem de cesaretlerini sınamayı öğrenirler.

"Tüm ışıklar söndüğünde gök yüzünde bir tek ışık parlayacak, o ışık yolunu değil çektirdiğin acıların, bedelinin doğuşunu aydınlatacak." Bazı sırlar vardır ki ortaya çıkmak için aşkı bekler. Ve bazı aşklar vardır ki yaşanmak için kan akmasını bekler. Yirmili yaşların başında olan Güneş Rize`de hemşirelik yapar. Her şey onun için yolundadır. Taki memleketi Ankara`dan gelen bir telefonla;Anne ve babasının ölüm haberini alana kadar. Bu haberle apar topar yakın erkek arkadaşıyla memleketi olan küçük bir kasabaya gider. Memlekete gittiğinde ise bu ölümün normal bir ölüm olmadığını ve cinayet olma olasılığının yüksek olma ihtimalini öğrenince ailesinin ölümünün ardındaki sır perdesini aralamak için çabalarken bulur kendini. Ama bu çabada yalnız değildir. Soruşturmanın başında olan genç ve idealist komiser ayazla arasında bir elektriklenme olur. Bu elektriklenme ile birlikte herkesten,beraber çalıştıklarını gizleyerek üç kişi cinayeti çözmeye çalışırlar. Ama bilmedikleri birşey vardır ki sırlar aydınlanmaya başlayınca O sırların arasında kendilerinden de büyük bir parça bulacaklardır.

Bu hikâyede kimse masum değil. Bazıları gerçeği sakladı. Bazıları gerçeği değiştirdi. Bazıları ise gerçeğin ne olduğunu bile bilmeden yaşadı. En tehlikelisi hangisi, biliyor musun? Gerçeği bildiğini sananlar. Çünkü insan, en büyük hatayı başkalarına güvenerek değil… kendine güvendiğinde yapar. Hatıralarına. Kararlarına. Kim olduğunu sandığın şeye. Ama ya hepsi yanlışsa? Ya seni sen yapan şeyler… bir başkasının ellerinde şekillendiyse? Bu bir hikâye değil. Bu bir yüzleşme. Okudukça şüpheleneceksin. Karakterlerden değil… kendinden. Ve en sonunda şu soruyla baş başa kalacaksın: Gerçekten masum musun… yoksa sadece hatırlamıyor musun?

Sevene zordur vedalar. Sevda da ölür cesedi bulumaz.

3 kız arkadaşın okulda bir ceset bulmasıyla başlayan bir cinayet kurgusu. Sizce katil kim?

SEZON 1. Arkadaşımla yazdığım bu kitap. Sizi bu sezon çokta şaşırtmayacak. Diğer sezonlara göre daha az şaşıracaksınız. Başrolümüz Yuna ve Nam-joo . Arkadaşımın hakkını yemek istemiyorum. Feray... Öyle oturup normalde de yazmadık. Her dakika gülüşerek yazdık. Şimdide kitappada döküyorum kitabı. İlişkimiz hiç bitmesin kişilerinden. Hayatıma renk katan biri yani. Vazgeçilmez. Müptela misali...

Bir yalanın kaç rengi olur? Beyaz bazen masumiyetimi gizlediğim temizlik. Siyah ruhumdan sızan hazzın kokusu. Kırmızı en sevdiğim renk. Mavi bazı hayalleri oraya asıp sallandırdığım gökyüzümdü. Sarı kaçtığım gölgelerin içinde sığındığım tek aydınlık nokta. Yeşil onlara görmek istediklerini yansıttığım yansımam. Pembe dudaklarımdaki gülümsememin tonu. Kahverengi ise saçlarıma verdiğim isim fakat göremedikleri tarafımdı. Hangi rengim eksik? Bütün boyalarımı kullanırken dikkat et sende boyanma.

Farkında mısınız sayfalarda her zaman geçen kelime "ummak" çünkü benim hayatım ummaktan ibaretti

Hiç kimseye kendinizden çok güvenmeyin. Gün gelir herkes sizi sevdiğine satar. Bir kac kişi hariç. O insanlar hayatınızda sectiginiz en iyi insanlar olabilirler. Dikkat onların güvenini siz yitirmeyin. Siz onları satmayın. Unutmayın zaman herkesi değiştirir. Sizde dahil olmak üzere...

Gece 03.17`de gelen bir aramayla uyandım. Geri yatmak üzereyken beni şok eden bir detay beni ürküttü; Arayan kişi bendim.

Sadece dışına bakmamalı içini görmelisin. Gördüğünde ise bedelini ödemelisin, kopardığı kıyametin. Her an yakalayabilir sizi şeytan görünümlü bir fani, Faniler yapacağı hareketi iki kez düşünmeli. Bilmelisiniz ki derinleşmek üzere bu kuyu. Kuyu`nun sahibi şeytanın kuyruğu.

Neden annemin eşyaları burada?

"Bir kalp, kırık ve ışığı arasında sıkışıp kaldı… Her çatlağından bir umut sızıyor her karanlık köşesi bir sır saklıyor. Kırık Kalbin Işığı, kaybolanları, yeniden bulunmayı ve kalbin en karanlık anlarda bile parlayabileceğini anlatan bir yolculuk. Hazır mısın, kırık kalbin ışığını bulmaya?"

Graymoor kasabası, yıllardır sislerle örtülü, unutulmuş bir yer. Aysu Karahiras, geçmişinden kaçmak için İngiltere’ye geldiğinde kendini bu kasabanın gizemli sokaklarında bulur. Her adımda, görünmez bir gölge onu izliyordur. Kaybolan insanlar, eski sırlar ve kasabanın derinliklerinde saklı gerçekler… Aysu, kendini bir sır perdesinin içinde bulur ve fark eder ki, bu sır sadece kasabanın değil, kendi hayatının da kaderini değiştirecektir. Sislerin ardında neyin gizlendiğini çözebilecek mi, yoksa sır onu da içine mi çekecek?

Saat kulesindeki gizemli bir ışığın peşinden giden Defne, kendini 1923 yılında işlenmiş esrarengiz bir cinayetin ortasında bulur. Geçmişe ait sırlar, kaybolan bir zaman mekanizması ve peşlerindeki polislerle mücadele ederken Kerem’le aralarında güçlü bir bağ oluşur. Aşk, ihanet ve zamanın karanlık sırrı iç içe geçerken Defne hem gerçeği hem de kalbini kurtarmak zorundadır.

"İçmeyecek misin?" dedim ağlayan buğulu sesimle. Sesim ağlıyordu benim yerime. Eliyle kavradığı saçlarımı yüzüne götürdüğünde burnuna yaslayarak içine çekti kokusunu. İki yana salladı gayriihtiyari bir yavaşlıkla kafasını. "İçmeyeceğim." dudaklarından çıkan kelamlar saçlarımın arasında kaybolduğunda elinde kırılacak bir eşya gibi tuttuğu saçıma kondurduğu öpücüğü içimi titretti. Titretmedi, salladı. Yıkılan binaların altında ise kalbim ve ben kaldık. Birde kalbimin canı pahasına koruduğu o. "Çünkü içersem, kokusu parmaklarıma siner. O zaman sevemem saçlarını. Benim gibi bir adamın kokusu yeterince tenine sinmişken bırak saçların sen gibi koksun." Yutkundum. Belki de yutkunamadım. Her bir hecesini kafama kazıdığım cümleleri aciz ruhumda bahar havası estirdiğinde merdivende yaşadığım anlar silindi birden bire zihnimden. "Zafir." dedim acı çektiğimi belli etmek için boğazımdan gelen boğuk bir yakarışla. "Söyle." kalın ve davudi sesi içime yenisini çektiğim sigara dumanıyla kulaklarımdan içeri sızdı. "Hiç." dedim usulca doğrulurken. "Adını söylemek hoşuma gidiyor." *** Kırmızı oda. Oda dolusu saat. Saat iki. Günlerden birisi. Kadın ağlarken adamın gülümsemesi.

"Gerçek ailen bile seni sevmemiş seni ben mi sevicem?Ben kullandım sadece seni.Hiçbir zaman ben tarafından gerçekten sevilmedin." Sevgilim aslında benim ........di

Olduğu yerde kaldı; bir iki dakika boyunca karşısında yükselen koca yapıya baktı. Ev… Hayır, ev değil. Konak demek lazımdı. Ev dediğin sıcak olurdu, samimi olurdu. İçinde aile olurdu. Kürşat için burası iki buçuk sene önce evdi. Şimdi ise taş duvarları olan, soğuk, sessiz bir konaktı.

Vaktiyle herşey gün yüzüne çıkar ve hayat dengen alt üst olurken Hazelin aklında ki tek şey " Bu zamana kadar nasıl belli etmedin bana "

"Kaçtığın kişi, aslında olman gereken kişiyse?" Herkesin bir maskesi vardır; dünyaya gösterdiği, gülümseyen, uyumlu ve güvenli... Ama ya o maskenin arkasında, karanlıkta bıraktığımız, sesini kıstığımız asıl benliğimiz bizi bekliyorsa? Bu hikaye, adı olmayan birinin değil; aslında senin hikayen. Modern dünyanın gürültüsünde kendi sesini kaybeden, aynadaki aksine yabancılaşan bir ruhun, saklanan o "gerçek" benliği bulmak için çıktığı puslu yolculuğa davetlisin. Bu kitapta ana karakterin bir ismi yok. Çünkü o boşluğa kendi ismini fısıldadığında, yolculuk tam anlamıyla başlayacak. • Kendinden ne kadar uzağa kaçabilirsin? • Yüzündeki maskeler düştüğünde, altında kalan yabancıyla tanışmaya hazır mısın? • İçindeki gerçeği bulmak mı daha zordur, yoksa onunla yaşamayı öğrenmek mi? "İçimizdeki Gerçek", sadece bir kurgu değil; ruhunun derinliklerine tutulan bir ayna. Maskelerini dışarıda bırak ve kendi benliğine giden o ince çizgide yürümeye başla. Çünkü bu yolculuğun sonunda karşılaşacağın kişi, her zaman sendin.

Bazıları doğarken ölür, bazıları ise doğduğu gün öldürür." Ben o karanlık odada, sadece yumruklarımın sesini dinleyerek büyüdüm. Kim olduğumu unuttum, ismimi nefretle takas ettim. Herkesin korktuğu o kelime, benim tek gerçeğim oldu: Uğursuz. Şimdi kapılar açıldı ve gölgeler harekete geçti. Kimse beni beklemiyordu, kimse bu kadar öfkeli olduğumu bilmiyordu. Sessizlik bitti.Sessizliğim sizi aldatmasın; fırtına koptuğunda, önce beni görmezden gelenler yıkılacak." Yazdığım kişi kızdır bilginizee