Elzem`in 2.Kitabıdır!! Olaylar birbirine bağımlı ilk Elzem`i okuyun ----------------------------------------------------------------- Özlüyordum. Ölüyordum. Onun yandığını söylüyorlardı ama hayır, onun yokluğunda ben yanıyordum. Ölmezdi, Elzem ölmezdi ki, beni bırakmazdı Elzem. Hayatımda belki hiçbir şey bilmiyordum belki ama biliyordum ki benim sevdiğim beni bırakmazdı. Elzem öldü demişlerdi, ben de ölmek istemiştim. Hatta ölmüştüm de. Ama buna rağmen yaşamaya devam etmeliydim. Çünkü biliyordum ki o beni bir yerlerde bekliyordu ve o beni beklerken ben ölemezdim. ----------------------------------------------------------------- O yangından sonra Ulaç`ın öldüğüne inanmayan Saltan sevgilisini bulmaya çalışır.

UYARI:ingilizce yazicm ve hikaye COD de oldugu gibi degil ama benzeri olucak,ayri sahneler olucak mesela ayni olayin Soap,Ghost,Price ve Gaz hali olucak ama olaylar onlarin kisiligine gore degisecek.Size İyi Okumalar Diliyorum!!🩷

Ölüm bana her uğradığında çok şey götürüyordu... Hatırlamıyordum, geçmişini bilmiyordum. Gözlerimi açtığımda yanımda bir adam ve bir de gerçek vardı." Sen bizimlesin Ahsen...Altın Araf Tarikatına çalışıyorsun sen." Bu hikayede bir şah bir de mat vardı. Bu oyunu kazanmak istiyorsam şahı mat yapan ben olmalıydım...

***Küfür, Şiddet ve Cinsel öğeler içerir.*** • Bazı karanlıklar yalnızca canavarları saklamaz. Bir ölümü de saklar. Işıklar geri geldiğinde ise her şey çoktan bitmiş olur. Kalbin bir atımı, karanlıkla aydınlık arasındaki o ince çizgide yok olur. Çünkü bazen karanlık... ışıkla bile aydınlanmaz. 🕯️ Eylül Meriç Türker. Babasının geride bıraktığı dosyanın izini süren genç bir savcı. 𝓐𝓭𝓪𝓵𝓮𝓽𝓲𝓷 𝓴𝓮𝓷𝓭𝓲𝓼𝓲𝓷𝓮 𝓱𝓲𝓬̧ 𝓾𝓰̆𝓻𝓪𝓶𝓪𝓭ı𝓰̆ı 𝓫𝓲𝓻 𝓱𝓪𝔂𝓪𝓽𝓽𝓪𝓷, 𝓱𝓮𝓻 𝓼̧𝓮𝔂𝓲𝓷𝓲 𝓴𝓪𝔂𝓫𝓮𝓭𝓮𝓻𝓮𝓴 𝓬̧ı𝓴𝓶ı𝓼̧ 𝓫𝓲𝓻 𝓴ı𝔃 𝓬̧𝓸𝓬𝓾𝓰̆𝓾. - Asil Yavuzoğlu. Gücün içinde doğmuş, serveti avcunda tutan bir varis. 𝓓𝓾̈𝔃𝓮𝓷𝓲𝓷 𝓽𝓮𝓶𝓮𝓵𝓲... 𝓿𝓮 𝓮𝓷 𝓫𝓾̈𝔂𝓾̈𝓴 𝓽𝓮𝓱𝓭𝓲𝓭𝓲 𝓸𝓵𝓪𝓷 𝓪𝓭𝓪𝓶. 🕯️ Hayatta kalmayı sokakta öğrenen Eylül ile düzeni yıkmayı düzenin başındayken öğrenen Asil`in; bir kalp ile kesişen hikayesi. Bir, 𝓔𝔂𝓵𝓾̈𝓵 𝓜𝓮𝓼𝓮𝓵𝓮𝓼𝓲.

Adım Meyra okuma hevesi kursağında kalan genç bir kızım. Babam ve annem beni para için hiç tanımadıkları birine kuma verdi. Üniversiteye gideceğim yerde kuma gitmiştim. [Yorum ve Voteleriniz Benim İçin Çok Değerli]

"Sırılsıklam oldum, Yasemin. Adını dilimde gezdirmedim kirlenmesin diye ama gelirken sevdiğin çiçeklerden aldım. Yasemin, aç kapıyı beni sevdiğim çiçekten esirgeme." *** Şehre yeni biri geldi, sınırı küçülttü. Evimin içinde ayak seslerini duyabileceğim kadar yakınıma girdi. Önce bir yalan dinledi sonra kalbini saran damarlardan birini ellerime verip "Al." dedi. "Düğüm at." *** Özgürlüğü uğruna her şeyi göğüsleyebilecek tüm kadınlara...

İstanbul`dan Urfa`ya atanan dik başlı,sivri diliyle herkese haddini bildiren bir cumhuriyet savcısı Asiye Derin Kara ve Urfa`da en büyük aşiretinin ağası olan Berzan Azad Milanın anlaşmalı evliliği....

Her şey sıradan bir gün atılan yanlış bir mesajla başladı... Azra, ödev için arkadaşına yazmak isterken mesajını yanlış bir numaraya gönderir. Karşısındaki kişi ise beklediğinden çok daha farklı biridir: Ege. İlk başta birbirlerine tahammül edemeyen bu iki genç, gün geçtikçe hayatlarının en önemli parçası hâline gelir. Mesajlarla başlayan sohbetler kahkahalara, sırdaşlığa ve zamanla kalplerini ele geçiren duygulara dönüşür. Ama aşk her zaman kolay değildir. Yanlış anlaşılmalar, kıskançlıklar ve korkular onların ilişkisini sınarken Azra ve Ege bir seçim yapmak zorunda kalacaktır: Vazgeçmek mi, yoksa birbirleri için savaşmak mı? Bazen kader kapınızı büyük olaylarla çalmaz. Bazen sadece telefonunuza gelen tek bir mesajla hayatınızı değiştirir. Aşkın, dostluğun ve tesadüflerin iç içe geçtiği bu hikâyede, bir yanlış mesajın nasıl doğru bir kalbe ulaştığını keşfedeceksiniz.

Ben bir masal kahramanı değilim, bu da bir masal kitabı değil. Bu benim hayatım. Mucizeler pek olmaz hayatta ya da bana uğramayı pek seçmezler, buna rağmen savaşmaksa beni hayatta tutan tek şey

Abisinin boks hayatını tekrar kurtarmak için çabalayan Asena, okların çıktığı koleje üç arkadaşıyla kaydolur. O gün üç yıldır görmediği ve nefret ettiği eski sevgilisiyle aynı okula düştüğünü görür. Ne kadar istemese de abisinin hayatını ve hayallerini kurtarmak için bir işe atılır. Ama sandığı kadar masum olmayan bir dünyaya gireceğinin farkında bile değildir.

Aile... Ne demek ki? Sözlük anlamı; toplumun en küçük yapı taşı. Ailenin yapı taşı ne peki, Anne mi? Baba mı? Yoksa çocuklar mı? Belki de duygulardır ailenin yapı taşı,iyi hissettiren duygular. Rüya Açar bir ailenin içine doğmuş ama bir aileye sahip olamamış bir çocuk. Ona ev olması gereken o insanlar, acıdan başka hiçbir şey olmadı. Rüya için aile ölüm demekti. İyi hissettiren duygular değil... Babasız büyüyen her kıza hitaben.. Kitapta geçen hiçbir şeyin gerçeklik ile alakası yoktur tamamen benim hayal gücüme dayalıdır. Yani kurguda geçen hastalıklar,tedaviler,kurum ve kuruluşlar gibi bir çok şey hayal gücümün ürünüdür.

Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.

Leyla, okul çıkışında şiddetli bir yağmura yakalanmıştı. Islanmamak için okulun yakınlarında bulunan küçük bir kafeye sığındı. Kafenin tabelasında yazan isim dikkatini çekti: 29 Numaralı Kafe. İsmi ona garip gelse de bunu fazla önemsemeden içeri girdi. Tam o sırada, yıllardır platonik olarak sevdiği Serap`ı gördü. Onu ilk kez fotoğrafların ve uzaktan bakışların ötesinde, karşısında canlı canlı görüyordu. Ve her şey, işte o anda başladı.

Ceylin Şahiner, yıllardır başka birinin hayatı uğruna kendi kimliğini kaybetmiş genç bir kadındır. Hazal Neva Kurter ise ölümün kıyısında geçen ömrünün yüküyle yorulmuş, kırılmış ve tüm bu duygularını öfkeye dönüştürmüştür. Bir cenaze nedeniyle Amerika`dan Türkiye`ye döndüklerinde, geçmişten gelen bir trajedi, onları yıllar sonra aynı kıyıya sürükler ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Tunç Karan Gökdemir, kendi vicdanıyla verdiği savaşın faturasını, sekiz yaşındayken yaşadıkları olayın bir diğer şahidine, Hazal`a kesmek ister. Ancak onun yerindeki kişi aslında Ceylin`dir. Ve Ceylin haberdar dahi olmadığı bir geçmişin yükünü taşırken, Tunç`un öfkesinin tam ortasında kalır. Hakketmediği bir nefretle, sahibi olmadığı bir vicdan azabıyla sınandığında bir yandan da kendine ait bir hayatı keşfetmeye başlayacaktır. Tunç, nefret etmesi gerektiğini düşündüğü birine çekilirken; Ceylin başkasına ait olan bir kimliği sahiplenir. İnsan bazen bir yalanın içinde bulur kendi gerçeğini ancak bir yalan üzerine kurulan aşk, gerçeğe dönüşebilir mi? "Kimim, nereye aitim, neden doğdum, ne zaman öleceğim bilmiyorum ama mesele nefes almaksa; ilk defa nefes aldığımın bu kadar farkındayım." ✨

17 yıl ailesi olduğunu sandığı kişiler yüzünden acı çeken liya yeni ailesinde neler yaşayacak 6 abi üçüzler ve erkek kardeşiyle hayatı düzene nasıl olacak ? ilk kitabım biraz yanlış olabilir

Öylesine arkadaşlarıyla dışarıya çıkıp gülüp, eğlenen Arya nerden bilebilirdiki bir ispanyol mafya`sının dikkatini çekebileceğini?

Nişanlımın erkek kardeşine aşık oldum! Bu bir aşk hikayesi değildi, bu bir aşk ihanetiydi Hafızasını kaybeden Burcu gozlerini açtığında nişanlısı olduğu söyleyen adama karşı hiçbir şey hissetmez, zamanla nişanlısının kardeşi Aytuğ`a aşık olur

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların `mecnun` olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam`ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

Ben küldüm. Dokunduğu her şey biraz daha dağılan. O ise gölgeydi. Nereye gitsem sessizce peşimden gelen..." Kül yanıp bittikten sonra geriye kalandı. Gölge ise hiçbir zaman gitmeyendi.

Bir haber küpürü başlatmıştı hikayemi. Gerçekliğim parçalanırken, hayatta kalmaya çalışan bendim.

Bazı acılar tek bir kişiye ait değildir. İdil ARSLAN, yıllar önce öldürülen babasının acısıyla ve yarım kalmış bir hesapla yaşamayı öğrenmiştir. Babasının yokluğu hayatında büyük bir eksik olmaya devam ederken intikam bir öfke patlaması değil, sabırla beklenen bir gölgedir. Koray hayatına girdiğinde varlığı, İdil`in uzun süredir kapalı tuttuğu duygularını fark etmeden yerinden oynatır. Sırlar korunur, bağlar ise yavaşça kurulmaya başlar. Yakınlık arttıkça karanlık da fark edilmeden aralarına sızmaya başlar.

“Bazı kapılar sadece doğru anahtarla açılır. Boran’ın anahtarı bir kılıçtı… Ve Nisan’ın kalbinde saklıydı.” Boran Soykan, karanlıkla çevrili bir geçmişin mirasçısı. Ailesinden kalan gizli kasayı açmanın tek yolu, “kalp kolyesinin” sahibini bulmak.Yıllarca onu aradı.Bulduğunda ise öldürmek istedi ama kader buna izin vermeyerek onlar için ağlarını ördü. Nisan Erden, sıradan bir mimarken bir sabah arabasında bir cesetle uyanır.İşlemediği bir suçtan dolayı yargılanır.Arabasında bulunan kişi ise Boran Soykan’ın abisidir.Boran Soykan kurtuluşu sandığı ama celladı olan kişi.Mahkemede Nisan’ı kurtarır ve ona iki seçenek sunar.Ölüm ya da evlilik. “O giydiğin gelinlik sana kefen olacak Nisan.Sen celladınla evleneceksin.Bu düğün bir kutlama değil,infaz.Ben sana aşk değil mahkumiyet vaad ediyorum.” İntikamla başlayan bu evlilik, büyük bir aşkın mı yoksa geri dönülmez bir yıkımın mı başlangıcı?

Bir zehir önce kanınıza karışır, ardından hücrelerinize yayılır ve en sonunda siz ne olduğunu fark edememişken sizin soluğunuza kast ederdi. Onun hislerinin gözümdeki tasviri buydu. Oysa o, buna inatla aşk diyordu.

Mafya Kurgusu...Ben fırtınaydım,Sessiz kaldığım her an içimde kopan bir savaş vardı.O ise ateşti,adı korkuyla fısıldanan, gücüyle hükmeden ve geçtiği yerde iz bırakan bir adamdı...Biri yakmayı, diğeri savurmayı biliyordu . Yanyana gelmemiz bir kaos olmalıydı. Ama kimse bilemezdi...Bazen en büyük yıkımlar en kusursuz uyumu yaratır...

"Pişmanım,çok pişmanım... Biliyorum haklısın ama ne olur...Ne olur bir şans ver" Pişmanlık. "Pişmanım"demek yetiyor muydu?Bunca acının kefaretini ödüyor muydu? Ödemiyordu. Çünkü her acının sonu ya ayrılıktı yada huzur. Genç kız karşısında duran adama baktı. Ne de çok sevmişti onu... Ne de çok yüreğinde büyütmüştü. Ama... Ama o bu sevgiyi kendi yüreğinde büyütememişti. Ne demesi gerekirdi? Bir şans daha verip sonucu görmeyi beklemek mi yoksa o şans vermeyip ardına dönüp gitmek mi? &&& #Kitabın tüm hakları saklıdır# #Şiddet,argo kelimeler barındırır# &&& Kitaba istenildiği gibi yorum yapılabilir. Bu konuda her hangi bir sınır olmayacaktır.