1.Seri◇ Kalabalığın içinde yalnızlık.Biraz garip değil mi bu cümle.... evet garip ama doğru.İnsanların sana bakınca iğrenip geri çekilmesi, acı verici dimi.... evet acı verici Yalanlar,sırlar,acılar, İhanetler. "Ben o gün... kaybolmadım. Ben o gün... içimden silindim 16 yıl önce kızlarını kaybeden SOYKAN ailesi yıllar sonra kaçırılan kızını buldu ama bir sorun vardı; Kızları ailesini istemiyordu. Emel yıllar sonra bulduğu ailesine alışabilecek miydi? Yaşadığı olaylar buna izin verecek? Geçmişin izleri ne olacaktı? Emel aynı anda hem ailesine alışabilecek,hemde onu ilk gördüğü andan beri onu seven Ayaz ile ilişkileri ne duruma gelecekti?

Kılasik gerçek ailem kurgusu ufak tefek farklar var Umarım okunur ve beğenirsinizz

Bazı duygular vardır, adı konulsa bile tam anlatılamaz. İçinde özlem vardır ama sadece özlemek değildir. İçinde sevgi vardır ama sadece sevmek de değildir. İşte saudade, tam olarak böyle bir duygudur… Eksik kalan bir şeyin, geri gelmeyecek bir anın ya da artık dokunamadığın birinin kalpte bıraktığı o derin, sessiz iz. Saudade, sadece bir kaybın ardından hissedilen boşluk değildir. Aynı zamanda hatırlamanın, değer vermenin ve bir zamanlar gerçekten yaşamış olmanın en güçlü kanıtıdır. Eğer bu satırları okurken kalbiniz bir an duraksar, gözleriniz uzaklara dalar ya da içinizde tarif edemediğiniz bir his belirirse… bilin ki yalnız değilsiniz. Çünkü saudade, herkesin içinde bir yerlerde saklıdır. Bu kitap, o saklı yere dokunabilmek için yazıldı.

Kızı ile yalnız yaşayan Civan Ayaz Gençer`in bir anda hayatı tepetaklak olur. Kızı ile sınanır ve bu mücadelede ona yoldaşlık eden bir avukat ile karşılaşır. Geçmişinde bıraktığı o çocuk büyüyüp avukat olarak karşısına yeniden çıkar. Civan Ayaz Gençer bir yandan kızıyla sınanırken bir yandan da kalbinin en zayıf yerinde vurulacaktır...

1972 İstanbul`unda uyandığında her şey yabancıydı. Sokaklar, insanlar ve aslında hiç tanımaması gereken bir adam. Orhan... Onu fotoğraflardan tanıyordu. Ama Orhan onu ilk kez görüyordu. Bazı hikayeler ilk kez yaşanmaz. Sadece yeniden başlar.

Beste Akça; küçüklüğünden beri hiç sevilmeyeceğine inandırılan, bunca yılını yanlış bir ailede harcamış, hayatı elinden alınan üstelik erken büyümek zorunda bırakılmış bir kızdır. Atahan ailesi ise çok yara almış olmasına rağmen magazinde mutlu rolü yapmaya çalışan ancak artık gerçek bir aile olmaktan umudu kesmiş kazazedelerdir. Beste bir Atahan olmayı kabul edecek mi ya da Atahanlar onu kabul edecek mi bilemiyoruz ama net olarak bilinen şey onlar artık hem mutlu olmayı hemde aile olmayı hak ediyor... Buyurunuz efenim ilk kitabımız vatana millete hayırlı olsun.💐Bu arada kazazede derken herhangi bir doğal afetten bahsedilmiyor yaşadıkları şeyler için deniyor yanlış anlaşılmasınn (Telif hakları bende çalınma gibi durumlarda gerekli işlemler başlatılacaktır.)

İrem, kendini hiçbir zaman ait hissedemedi. Ne büyüdüğü evde, ne kurduğu hayatta, ne de aynaya baktığında gördüğü kişide… 20 yaşında, iki çocuk annesi. Giray ve Gece onun en büyük gerçeği… ama aynı zamanda en büyük sorumluluğu. Geçmişi ise karanlık bir boşluk.

Şu hayattaki en şanslı insan aklı ile kalbi aynı düşünen insandır.

Güvenmediğimden değil sadece.." "Kime ne anlatıyorum ki , sadece sen , diyecek bir lafın bile yok, sen yaramı sarmıyorsun Leyla, içten içe daha çok kanatıyorsun. Senin için aşk, sevgi, birine güvenmek böyle şeylerin hiç bir önemi yok dimi. Benim duygularımın senin gözünde değeri bile yok, niye beni sevmiyorsun Leyla, dağı, taşı seven kalbin beni niye sevmiyor. Sevince kendi sevginle avunuyorsun da, Güvensizlik insanı içten içe öldürüyor be Leyla öldürüyor....

Sevdiği adam olan nişanlısı Arat`tan ayrılmak zorunda kalan Nazen`i zorla Devran`la evlendirmişlerdi ama yine de o Arat`tan vazgeçmemişti.

"... ben istenmeden de olsa, herkesin hayatını mahvedecek biriydim. Kendimden, herkesten ve herşeyden nefret ediyordum. Yıllar önce köpeğini yaygın da kaybeden Vaka, bu kaybedişi kendinden sorumlu tutar. Geçmişte yaşadıklarının telafi etmenin yolunu ise itfaiyeci olarak düzeltmeye çalışır. Kendini geliştirip askeri itfaiyeci Ankara`da onun lanetli topraklarında görev alır. İçine kapanık biri olmasına rağmen kendisini hayata bağlayan arkadaşlıklar edinir. Bu yolda Vaka ile beraber olmak isterseniz Yangının eşiğinde`yi okuyabilirsiniz. " Kendimi hep çıkmaz yolda hisseder, çıkmanın bir yolunu bulurdum. Ama ben artık enkazda ölmeyi tercih eden oldum."

Bazen en büyük yabancılık insanın kendi ailesinin yanında hissettikleridir

Aşk; üç harf bir heceydi. Gerçekten de o kadar kısamıydı aşk? Bunu görücektik. Aşk yalan mıydı, yoksa doğru muydu?

Hem kitap tanıtımı hemde eleştiri

Yüksek Ateşli bir arzu fırtınası 🔥

Bazı sırlar, kan kadar derindir… Demir ve İnci Kâinat; biri polis, diğeri avukat olan çift yumurta ikizleridir. Farklı yollar seçmiş olsalar da, adalet duygusu onları aynı karanlığa sürükler. Şehirde ardı ardına, organları alınmış çocuk cesetleri bulunmaya başlandığında, bu soruşturma sıradan bir dava olmaktan çıkar. Bu dosyada sadece katiller değil, susturulanlar da vardır. Yıllar önce kaybettikleri anne ve babalarının ölümü yeniden gündeme geldiğinde, ikizler bir gerçekle yüzleşir: Bazı kazalar tesadüf değildir. Gerçek derinleştikçe, İnci ve Demir yalnızca suçlularla değil, kendi geçmişlerinin karanlığıyla da karşı karşıya kalacaktır. Çünkü bu kez adalet, başkalarını değil, kendilerini yargılamaktadır. “Bazı acılar unutulmaz… çünkü hâlâ canlıdır.”

Saplantı, teslim edilen haz ve masum olmayan mesajlar!

Hayat, bazen kâğıttan yapılmış birkaç yıldızın içine sığdıralacak kadardır. ☆ 06.09.2025`

Her şey bir çok konuda başarılı olmuş bir kızın sorgulamaya başlamasıyla başladı. Neyi mi? Her bir seçimini, kim olduğunu, neyi istediğini, neden burada olduğunu, ve dahası; hissizliğini. Hissizleştiğini fark ettiğinde hala bu dünyadan çok şey istiyordu, aşk, zenginlik, mutlu bir yuva... Bu kitapta karakterin iç dünyasında kendiyle olan hesaplaşmalarına bol bol şahit olacak, korkularıyla nasıl yüzleştiğini göreceksiniz. Bazen ağlayıp bazen güldüğümüz sıcak bir hikaye. Hepimiz kusursuz bir akışın parçasıyız. Kusursuz olmaya çalışmak yerine bunun farkındalığına erebilmek belki de mesele.

Geçti mi? Herkesin sorduğu… Ama kimsenin gerçekten cevaplayamadığı o soru. Zeynep o gece her şeyini kaybetti. Bir hastane koridorunda, umutla beklerken… Hayatının en ağır sessizliğiyle tanıştı. “Geçti… geçti…” dedi amcası. Ama bazı şeyler geçmez. Sadece insanın içine gömülür. Sessizleşir. Ve en beklenmedik anda yeniden can yakar. Bir kız çocuğunun yarım kalan hayatı… Söylenemeyen sözler, tutulamayan eller… Ve kapanmayan bir yara. Peki zaman gerçekten iyileştirir mi? Yoksa sadece alışmayı mı öğretir? Geçti mi? Yoksa sen hâlâ o gecede misin?

Bir şaka için açılan sahte hesap, yanlış kişiye yazılan tek bir mesajla kontrol edilemez bir hikâyeye dönüşür.

Kapının önünde sessizce bekleyen Aypare, zaman geçtikçe huzursuzlanmaya başlamıştı. Dewran Ağa içeride hâlâ çıkmamıştı. İçini kemiren belirsizlikle baş edemeyince, elini temkinli bir şekilde kaldırıp kapıya iki kez hafifçe vurdu. Kapının ardında, sessizce bekleyen Aypare, içeriden gelen tok ve net "Gel," sesiyle irkildi. Nefesi kesilir gibi oldu. Kalbi, kaburgalarına sığmayacakmış gibi atmaya başladı. Mağaza artık neredeyse boştu. Ne Nurcan ne de Emin görünürdeydi. Sessizlik neredeyse elle tutulur hale gelmişti. El mahkûm, kapıyı yavaşça araladı. İçeri adımını attığında, bir ayağı hâlâ dışarıda gibiydi. Tüm temkinini üstüne giymişti adeta. Gözleri çevresini tarıyor, zihninde olası senaryolar dönüp duruyordu. Yakışıklı olmak, iyi niyetin garantisi değildi. Onu da hayat öğretmişti Aypare`ye. Dewran Ağa ise hâlâ gömleğinin ön kısmını iki eliyle tutuyor, bakışlarını kaçırıyordu." Düğmeleri kapatamıyorum. Yuvası kapalı," dedi. Bu sözler Aypare`nin içini bir nebze rahatlattı. En azından derdi başka şeydi." Makas alıp geliyorum hemen," deyip hızla dışarı çıktı. Az sonra elinde küçük, sivri uçlu bir makasla yeniden içeri girdiğinde içten içe bir çatışma yaşıyordu. O anın gerektirdiği yakınlık, içinde bir huzursuzluk yaratıyordu. Ama başka bir yolu yoktu. Düğmeler gömleğin üst kısmındaydı, Dewran Ağa`nın eliyle açması mümkün değildi. Aypare yaklaşırken gözleri gömleğin düğmelerine takılmıştı ama elini uzattığında, parmak uçları kazara adamın tenine değdi. Sıcaktı... Teni, yaz güneşine tutulmuş bir taş gibi sıcak ve diri. Bu sıcaklık Aypare`nin soğuk ellerine yayıldı. Parmakları ürperdi ama titremedi. Dewran Ağa, Aypare`nin her hareketini göz ucuyla takip ediyordu. Ama gözü en çok onun dudaklarında takılı kaldı. Yüzünü ilk defa bu kadar yakından görüyordu. O anda Aypare`nin güzelliğini inkâr edemedi. Sade ama etkileyici bir güzelliği vardı. Yüzündeki duruluğun altında derinlik, gözlerinde susturulmuş kelimeler vardı. Ama bu büyülü anın içinde başka bir isim geldi aklına: Bade. Gözlerini sıkıca kapattı bir an. İçinden kendine ağır küfürler savurdu. Sevdiği bir kadın varken, karşısındaki başka bir kadına böyle bakması... Onu kendi içinde öfkelendirdi. Aypare, görevini tamamladı. Düğme yuvalarını tek tek açtı, sonra birkaç adım geriye çekildi. Dewran Ağa da içten içe bu yakınlıktan rahatsız olmuştu. Elini hızlıca gömleğin düğmelerine götürüp ilikledi. Ama bakmadı Aypare`ye. Bir kez olsun gözlerini kaldırmadı.

Murat adında bir gencin hapishaneye düşmesi ve sevdiği kızın onu beklemesi

Alev’in hayatı kusursuzdu. Zenginlik, davetler, bitmeyen geceler… Ta ki o geceye kadar. Bir parti çıkışı çekilen fotoğraflar, yanındaki gizemli adamla birlikte onu herkesin konuştuğu biri haline getirdi. Ama asıl sorun bu değildi. Çünkü o geceden sonra… hiçbir şey eskisi gibi kalmadı. Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Ve bazı insanlar hayatına girmez her şeyi değiştirir.

Demirkan Pars Hanedansafir Zümrüt Anka Kefhanke