Abisi aşkı için kardeşini satar mıydı??

⸻ İdil, üniversite için geldiği yeni şehirde her şeye yabancıdır: sokaklara, insanlara, hatta kendine bile. Yalnızlığına alışmaya çalışırken kampüste karşılaştığı biri hayatına beklenmedik bir şekilde girer. Burak. Onun yanında her şey daha kolay, daha gerçek hissettirmeye başlar. Ama İdil, bu şehirde sadece yeni bir aşkın değil, geçmişten kalan bir hikâyenin de izleri olduğunu fark edecektir. Çünkü bazen bir odaya, bir tesadüfe ya da bir insana rastlamak… hayatını sandığından çok daha fazla değiştirebilir. Ve bazı sırlar, tam mutlu olmaya başladığında ortaya çıkar.

Kendi hayatında bir misafir gibi yaşayan Zara, geçmişine dair gerçekleri öğrendikçe dengeler sarsılmaya başlar. Bu gerçeklerin ortaya çıkmasını istemeyen babası, onu kontrol altında tutmaya çalışırken hesaba katmadığı bir tehditle yüzleşir. Zara`yı kendi tarafında tutmak mümkündür belki... ama karşı cephede büyüyen tehlikeyi durdurmak sandığından çok daha zordur. Büyük günahların işlendiği bir dünyada, iki masum hayat bilinçli bir şekilde karşı karşıya getirilmiştir. Ama en büyük kötülük şurada yapılmıştır: Onları düşman etmeye çalışırken, aslında birbirlerinden vazgeçemeyecek iki insan yaratmışlardır. Babanın gözünden kaçan tek bir gerçek vardı: Ne yaşanırsa yaşansın, bazı bağlar yıkılmaz.

Kariyerinin zirvesinde olan rakip iki buz hokeyi oyuncusu ayni takimda oynamak zorunda kalınca birbirlerine karşı olan hisleri karışır…

Bazı kadınlar kaçar. Bazıları savaşır. Yıldız, tahtı devraldı. Mafya dünyasının en karanlık adamlarından biriyle evli olan Yıldız, ihanetin ortasında sadece bir evliliği değil, hayatını da kaybettiğini sandığı bir gecede gerçeği öğrendi: Kendisini seven bir adam değil, sahiplenmek isteyen bir cellat vardı karşısında. Boşanmak istedi. Ama mafyada boşanmak yoktur. Sadece ölüm ya da teslimiyet vardır. Alihan’ın takıntısı, Yıldız’ın inşa ettiği imparatorluğu yerle bir etmeye çalışırken; tüm yeraltı dünyasının başındaki isim, Alaz Soykan sahneye çıkar. Güçlü, acımasız ve tehlikeli… ama Yıldız’a baktığında gördüğü şey bir kurban değil, doğuştan bir kraliçedir. Bir teklif yapılır. Bir evlilik. Bir koruma. Ve geri dönüşü olmayan bir kader. Yıldız, çocuğunu kurtarmak için bir canavarın karanlığına girer. Ama bilmediği şey şudur: Bazen karanlık, ışığı yutmaz… ona taç takar. Bu kitap; aşk sanılan takıntıyı, koruma sanılan esareti ve gücün gerçek bedelini anlatan bir hikâye. İhanetin küllerinden doğan bir kadının, mafya dünyasında kendi adını kanla yazmasının öyküsü. Çünkü bazı kadınlar kurtarılmaz. Tahta çıkar.

Defnenin beklenmedik bir anda karşısına çıkan aileye karşı ne yapacağını bilemez gerçek ailesinin yanına gider ama karşısına hem yeni bir hayat ve hayatının aşkını bulacağını bilmez

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Parmaklarımdaki o pırlantanın ağırlığı, bazen adliyedeki en zorlu dosyalardan bile daha ağır geliyordu. Ben Leyal Tekin Serter; İstanbul Barosu`nun en dişli, en tavizsiz avukatlarından biriyim. Serter Malikanesi`nin o ihtişamlı yemek odasında, porselen tabaklara çarpan gümüş çatal seslerinin arasında, hayatımın en büyük tiyatrosunu oynuyordum. Atlas Serter ile evlenmem, ne bir aşk masalıydı ne de tesadüf. Babasının holdingi, Avrupa ayağındaki çok uluslu bir davanın eşiğindeydi ve rakipleri onları içeriden çökertmek üzereydi. Şirketin tüm gizli açıklarını bilen, yargıdaki bağlantıları güçlü bir `içeriden` dosta ihtiyaçları vardı. Karşılığında ise benim yıllardır hayalini kurduğum kendi hukuk büromun sınırsız finansmanı ve babamın geçmişteki o karanlık borç dosyasının tamamen imhası vardı. Ben özgürlüğümü, Atlas ise imparatorluğunu satın almıştı. Tam bir yıl olmuştu. Bir yıldır her sabah bu masada, Perihan Anne ve Serdar Bey`in önünde `mutlu çift` maskelerimizi takıyorduk. Oysa kapı arkasında birbirimize attığımız bakışlar, keskin birer neşterden farksızdı. Atlas, o her şeyi yönetebileceğini sanan kibirli veliaht; ben ise onun sarsılmaz otoritesine boyun eğmeyen o `hukukçu kadın`.

Merhaba, yeni kurguma hoş geldiniz! 💗💗 Bize bir şans verdiğiniz için teşekkür ederiz... --- Muavinin seslenmesiyle gözlerimi açtım. Terminallere varmıştık. Esnemekten kendimi alamadım, her yerim tutulmuştu. Ayağa kalkıp seri hareketlerle toparlandım, otobüsten indim. Yere ayak basar basmaz derin bir nefes aldım. Muavinin yanına gidip bavulların çıkarılmasını bekledim. Bir-iki dakika sonra benimkileri de çıkarmıştı. Bavullarımı alıp taksi aramaya koyuldum. Kısa bir süre sonra boş bir taksi bulup bindim. "Nereye gidiyoruz abla?" dedi taksici. Yeni evimin adresini verip, "Küçükçekmece." dedim. Araba hareket etmeye başladı. Ben de gözlerimi yola çevirdim. İşte buradayım... Başarmıştım. Tüm o "Yapamazsın." diyenlere rağmen, ben başarmıştım. Hayalimi gerçekleştirmiştim. Tabii bu hayalime ulaşmamda en büyük destekçilerim abilerimdi. Her koşulda yanımda oldular, beni desteklediler ve hep cesaret verdiler. İyi ki varsınız, sizi çok seviyorum! Hayalim İstanbul`a gitmekti. Orada mesleğimi yapmak... Annemle babam başta sıcak bakmadılar bu fikre. İstanbul onlara korkutucu geliyordu. Hele ki anneme... Haklılardı da. Kim ister ki evladının bilmediği, uzak bir şehirde tek başına yaşamasını? Ama bu işi de abilerim halletti. Bir de abimin askerdeki arkadaşı olan Cüneyt abinin, taşınacağım mahallenin muhtarı olması... Bu durum, babamları biraz daha rahatlattı. Nihayetinde ikna oldular. Arabanın durmasıyla geldiğimizi anladım. Ücreti ödeyip indim. Taksici abi bavullarımı da indirdi. Teşekkür edip mahalleye doğru yürümeye başladım. Daha önceden geldiğim için evin yolunu biliyordum. Yaklaşık 10-15 dakika yürüdükten sonra yaşayacağım yere ulaştım. İçime derin bir nefes çektim. Gözlerimi kapadım. Dudaklarımdan tek bir cümle döküldü: "Yeni hayatına hoş geldin, İris Mira Demiray.."

Gece Erguvan,küçüklükten beri hayallerini süsleyen pastaneyi açmak için sayısız işlerde çalışmıştır.Çalıştığı yerlerde başından geçen olayları okuyacağımız bir kitaptır.Gece’nin diğer bir hedefi ise yurt dışına çıkıp orada pastane açmak istemesidir.Fakat bu hayali o kadar kolay olmayacaktır.Hayatının aşkını bulacağından habersizdir

Şarjörü doldurup atış kulaklığımı taktım. Karşımdaki hedefin kırmızı alanını delik deşik ederken rahatladığımı hissediyordum. Şarjördeki mermi bittiğinde atış kulaklığımı enseme indirip masanın üzerindeki mermilere uzandım. O sırada kulağıma dolan tok postal sesleri bana kimin geldiğini müjdeliyordu. Bir adamı yürüyüşünden tanıyor olmak garipti. Üsteğmen hala yanıma gelmemişti, merakla başımı geriye çevirdim. Arkamdaki masaya yaslanmış anlamlandıramadığım bakışlarla beni izliyordu. Bir eli yaslandığı masada, diğer eli de palaskasındaydı. Genelde omzuna asmaktan hoşlanmadığı bordo beresi ise tıpkı benimki gibi omzundaydı. Başımla kısa bir selam verip önüme döndüm. Tekrar pozisyon alıp hedefime odaklandım. Ben atış yaparken üsteğmen de yanımdaki alana girip atışa başlamıştı. Kavga eder gibiydik o an, kurşun seslerimiz ise sustuğumuz kelimelerimizi ifade ediyordu. İkimizin de kurşunları bitmişti, bakışlarımız birbirini bulduğunda yine o gizemli karaları karşıladı beni. Ben savaşmaya devam etmek ister gibi mermilere uzattım elimi, ama susmayı da beceremedim işte. ``Yurdunuzu arıyor gibisiniz üsteğmenim, gözleriniz sürekli bir arayışta sanki.`` Ona bir cevap hakkı tanımadan atış yapmaya başladım, silahımın tetiğine basmaya devam ederken yanımdaki adamın da pür dikkat beni izlediğini biliyordum. Son mermime de veda etmiştim. Başımı çevirdiğimde yine o bakışlara mahkum edildim. Aramızdaki birkaç adımlık mesafeyi sonlandırıp yanıma geldi, elini uzatıp atış kulaklığımı çıkardı. Aramızdaki tek engel o kulaklıkmış gibi biraz daha yaklaştı bana, gözlerime daha yakından baktı. ``Belki de yurdumu bulduğum için sürekli gözlerine bakıyorumdur teğmenim.`` Bordoya boyanırken aşka karışan iki yürekli askerin hikâyesi...

#gerçekaile #askeri #namaz Bu roman, gerçek mekân adları kullansa da anlatılan sistem ve olaylar yazara ait kurgusal bir evrende geçmektedir. Geçmişi karanlık, geleceği ise kendi ellerinde. Burçe Seyra, çocuk yaşta elinden alınan bir hayata rağmen ayakta kalmayı başaran genç bir kadın. Güçle büyüdü, sessizce değişti. Şimdi kader, onu geçmişiyle yeniden yüzleştirirken Burçe ilk kez kendi hikâyesini yazma şansı bulacak.

Bazen içindekileri haykırmak istersin ya hani böyle ses tellerin yırtılana kadar bağırıp, ağlamak içinde ki bütün nefreti acıyı kusmak... Her şey bitsin istersin her şeyin bir kabus olmasını ve uyanınca tekrardan eski günlere geri dönmek istersin... "Sen kalpsizsin bende senin kalpsizliğini göremeyecek canavar yönünü fark edemeyecek kadar salağım." dedim gözlerimin içi yanıyordu "Ben bir günahkarım sende benim günahlarımı göremeyecek kadar salak değil masumsun..." dedi ve bir adım daha yaklaşıp çenemi yukarı doğru kaldırdı... "Benden başka yolun yok Yeşim, bu saatten sonra seçeneğim değil seçimimsin, en başta seni kendimden korumak istediğimde pes etmeden kalbime girmek istedin değil mi? artık istesen de çıkamazsın çıkartmam." Aynı mahallede yaşayan iki dost ailenin çocukları birbirine aşık olur fakat Yeşim Vural`ın bilmediği bir şey vardır Savaş Özdemir hiç de göründüğü gibi biri değildir ve onun kollarına bir kez giden bir daha o kollardan çıkamaz.. İLK AŞKLAR HİÇ BİR ZAMAN UNUTULMAZ... Yeşim ve Savaş`ın Gizli Saklı Aşkı...

Bazı evler vardır, kapısını açtığında sıcaklık değil sessizlik karşılar. Bazı insanlar vardır, kalabalığın içinde bile yer bulamaz. “Sana Yer Yok”, dışlanan, görmezden gelinen ve susturulan gençlerin aynı çatı altında kesişen hikâyesini anlatıyor. Bir dolabın kenarında başlayan bu hikâyede, dört kız geçmişlerinden kaçarken aslında en büyük yüzleşmeye doğru sürüklenir. Dostluk, kıskançlık, ihanet ve saklanan sırlar zamanla iç içe geçer; kimin masum, kimin suçlu olduğu belirsizleşir. Bu evde herkesin bir yeri vardır. Ama bazıları için… yer çoktan başkasına ayrılmıştır.

Hayat bazen, en sağlam sandığımız düzeni bile alt üst edebilir. Keskin Ailesi’nin görkemli yalısında, aşk, ihanet ve sırlar birbirine karışıyor. Eylül ve Ekim Tuncay kardeşler, kendi hayatlarının ağırlığını taşırken, güçlü ve otoriter Keskin Ailesi ile yolları kesişir. Görkemli düğünler, gizli ilişkiler ve beklenmedik sırlar, bir ailenin çöküşünü ve yeniden doğuşunu tetikler. Kim sadık, kim ihanet eder? Kim kazanır, kim kaybeder? Bu hikâye, aşkın, gücün ve hesaplaşmanın sınırlarını zorlarken, okuyucusunu her sayfasında nefesini tutmaya davet ediyor. Keskin Ailesi’nin perde arkası dünyasına adım atın; sırların ortaya çıkışı, hiç kimseyi hazırlıksız yakalayacak.

Yıllar önce yaşadığı bir ihanetin ardından memleketini terk eden Defne, annesinin hastalığı nedeniyle çocukluğunu geçirdiği mahalleye geri döner. Eski arkadaşları, küllenmiş duygular ve gizlenmiş sırlarla yüzleşmek zorunda kalır.

Babası amcasının intikamını almak isterken bunun için kızını öne atmaktan çekinmez. Hazen ya bu uçuruma kendisini ya da babasını kaybeden kuzenini atacaktır. Hazen`in seçimi tüm olayları başlatmayacak ancak ateşi harlayacaktır.

Çok yakında sizlerle... Asker Kıvanç Aran Gökmen 🗝️❤️‍🔥 Doktor Nilvera Bayraktar

Bir ev, bir sır ve susturulan gerçekler… Murat, gündüzleri kendi dükkânında çalışan, geceleri ise kimsenin bilmediği bir hayatı yaşayan bir adamdır. Annesinin evlilik hayalleri, mahalle baskısı ve gizlenen ilişkiler, tek bir akşamda iç içe geçer. Söylenen bir yalan, kapanan bir kapı ve geride kalan kırık kalpler… Bazı gerçekler saklandıkça büyür. Bazı suskunluklar ise en yüksek çığlıktır. Bu hikâye; aşk, korku ve cesaretsizlik arasında sıkışmış hayatların, bir çay masasında dağılan dengelerin ve “şimdi değil” denilen anların romanı.

Beğendiğim kitapları öneriyorum, tanıtıyorum.

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe Instagram adresi: toprak_cicege_durdugunda

Güneş Deniz, İstanbul`da psikologluk yapmaktadır. Ülkenin iki büyük adamından biri olan Tuğrul Garez bir gün hastası olarak gelir. Herşey böyle başlar. Tuğrul`un baş düşmanı Karan Kızılkurt`da artık bu olaydadır.

"Sen 19 yaşındasın Arya. Benden fazlasıyla küçüksün. Niye evlenmek istiyorsun?" "Çünkü bu evden kurtulmak için tek çarem bu." "Benim çıkarım ne?" "İster misim bilmem ama ne istersen yaparım. Boşanana kadar." "Ne istersem mi?" Yüzünde fesat bir gülümseme oluştmuştu.

Yaşadığım günler çektiğim acıdan daha fazlaydı, ama çektiğim acılar, yaşadığım mutluluktan bin kat fazlaydı... 317 gün benim izlerimi taşıyordu. Ben ise 317 günün... 17 gün ise benim lanetimdi. Bütün acılarımın süresi 17 gündü.

Berdelin nefretiyle doğan bir aşktır bu ve berdelin gerçke yüzüdür