Klasik ama bir o kadar da klasik olmayan bir gerçek ailem hikayesi. Şu koca ülkede binlerce kadının sessiz çığlıkları.

" Sahte sevgiler gerçeklere tutulan bir aynadır. " " Toz bulutu gibiydi insanın içi. Işıltılı ve bir yörünge içerisinde. Ama her toz bulutu görünmez değildir. Bazıları için siyah bir nesneyi beyaza çevirecek kadar göz çarpıcıdır. " Kaybolmak istiyor insan, her şeyi geride bırakmak istiyor. Tüm bu zorlukların arasında yaslanabileceği bir omuz, bağlanabileceği bir kişi arıyor. Gerçekten sevilmek istiyorum. Oyunlar olmadan, yalanlar olmadan, sahtelikten uzak bir yaşam istiyorum. Güvenmek zor geliyor bazen. Yıllardır uyutulup gerçeklerle yüzleştiğin an en çok kırılıyormuş insan. Geçmişi unutmak istersin hatta geleceğine odaklanmak en büyük amacın olur. Ama bazı insanlar vardır ki, sen ne kadar geleceğine baksan da onlardan gelen geçmişin izleri geleceğine kalıntılar bırakır. " Bu gece birileri anlatacak birileri ise susacak altın ayaz kızı. Bil ki eğer susarsan araya bıraktığın boşluklardan ışık illaki dışarı sızar. İçinden taşacak onca şey varken kusurlarını gizlemen imkânsız. " Altın ayaz demişti bana. Nedendi? ... " Kusur gibi gördüklerin diyorum. Kafanda açtığın bir başkaları için savaşların sonucunda ortaya çıkan o leken. Hikâyen nasıldır bilemiyorum. Ama şunu unutma ki; her iz bir dokunuş, her dokunuş ise bir yeniden doğuştur. " ... " Seni burada kalıcı tutan nedir? " bir süre dövmesine baktıktan sonra bana başını kaldırırken hiç beklemediğim bir cevapla elini cebine atıp bir kolye çıkarmıştı. Ardından sol elimi kaldırarak kolyeyi avucumun içine bırakmıştı. Ve o sözleri kurmuştu bana. " Belki bir gün yine karşılaşırsak kendi içimdeki tutsaklığımı sana kırmak isterim. O yüzden bu kolyeyi o güne kadar boynunda sakla. Kolyeyi hiç çıkarma ki o gün geldiğinde seni kolyeden tanıyabileyim. " " Şimdilik kendine iyi bak ve kimseye bağlı kalma. " demişti...

“Yalnız değilsin.” İrem, hayatı boyunca kendini ait olmadığı bir yerde hissetti. Ama bunun nedenini asla bilmiyordu… ta ki o mesaj gelene kadar. Gerçek sandığı hayatı, bir yalandan ibaretti. Ve o yalnız değildi. Onun gibi iki kişi daha vardı. Emir. Kusursuz bir hayatın içinde büyüyen, ama içindeki boşluğu saklayan biri. Ege. Geçmişi karanlık, kim olduğunu bilmeden büyümüş bir yabancı. Üç farklı hayat. Üç farklı kader. Ama… aynı kan. Geçmişin sırları bir bir ortaya çıkarken, üç kardeş sadece gerçeği değil… birbirlerini de tanımak zorunda kalacak. Ama bazı gerçekler vardır ki, öğrenildiğinde hayatı değiştirmez— paramparça eder. Karahanlılar: Gerçek Ailem Birbirini hiç tanımayan üç kardeşin, aynı kaderde buluşma hikayesi.

- Çiğköfte, ayran, yanında şalgam Memlekette lakabım "Tarkan" İki çanta, girdim banka Bu kadar nakiti n`ap`ı`c`ı` banka ( 2.22) 0563 - ne anlatıyon birader gece gece?( 3.12)

Anlaşmalı evlilik kitabıdır! Bir canavar olmak kolaydır. Asıl zor olan, canavar olarak yaşamaktır. O, ellerini kana bulamaktan çekinmeyen bir katil. Ama kimsenin yapmaya cesaret edemediğini yapan biri: çocukları, kadınları ve bu karanlık dünyanın altında ezilenleri koruyan son kalkan. Her görev, onu biraz daha parçalıyor. Her karar, vicdanıyla hayatta kalma içgüdüsü arasında bir savaşa dönüşüyor. Ve şimdi… kendi kurallarını çiğnemek zorunda. Mafya düzeninin yazılı olmayan yasaları, ihanetle örülmüş ittifaklar ve ölümle sonuçlanan bir ceza. Bu dünyada hayatta kalmak için bazen canavar olmayı kabul etmen gerekir. Çünkü o ölürse, kimse geriye kalan masumları korumayacak. Ve bu yüzden… ölme lüksü yok.

antik ismi nissa ve yunanca`da `yeni şehir` anlamına gelen Neapolis..... Selçuklu döneminde fethedilip ismi `muşkara` adını alan, günümüzde ise türkiye’nin en köklü tarihi şehirlerinden biri : Nevşehir Tarihte kadının yeri çoğu zaman ikinci plana atılmış olsada türkler ve islamiyet bu algıyı kırmışlardır. maalesef günümüzde  ise bu anlayış yeniden filizlenmeye başlamıştır. Bu zihniyetin yeniden filizlendiği zamanlarda anadolu`nun kadim topraklarından biri olan nevşehir’de köklü bir ailenin torunu doğar .... sadece ailesinin başına geçmekle kalmayıp ,kadınların itibarını kazandıracak , tüm türklerin ihtişamını kavuşturacak ve hayali kurulan türk birliğine giden yolu açacak bir kadın : efsanevi NAGİHAN ALAZOĞLU

​"Bazı vedalar yarım kalır, bazı pişmanlıklar ise bir ömür sürer. Peki ya kader, size zamanı geri sarma imkanı  sunsaydı?" ​Dünyam başıma yıkılırken, sadece bir ekran ve bir isim vardı karşımda. O an, nefes almayı bıraktım. Gözlerimden süzülen yaşlar, yüreğime damlayan birer kor parçasıydı. O fotoğraftaki gülüş, o bakış... Hepsi birer hayalden mi ibaretti şimdi? Hayır, bu bir kabus olmalıydı. ​"SON DAKİKA: YİĞİT EREN AKTAŞ ŞEHİT DÜŞTÜ." ​Haber spikerinin sesi kulaklarımda uğuldarken, kendimi bir anda arabanın direksiyonunda buldum. Nereye gittiğimi bilmiyordum, sadece ondan kaçıyordum. Ondan ve o yıkıcı gerçeği kabullenmekten. Gözyaşlarımdan önümü göremiyordum, her şey bulanıklaşmıştı. O an, kaderimin başka bir yöne kırılacağından habersizdim. ​Ve sonra... ​Fren sesleri, çarpışma, metalin çığlığı... Ve karanlık. ​Gözlerimi açtığımda, karşımda lüks ofisim değil, lise sınıfının tahta sıraları vardı. Ve tam karşımda; henüz üniformasını giymemiş, gülüşüyle dünyayı aydınlatan Yiğit Eren Aktaş. ​Kader, bana en büyük kumarını oynuyor.​Bu sefer kaçmayacağım. Bu sefer ellerini bırakmayacağım. Eğer seni kurtarmak için dünyayı yakmam gerekiyorsa, kibriti ilk ben çakacağım. Elif Hancıoğlu. Yeni yayınladığım kurgum Zamanın İzleri size soluksuz bir okuma imkanı sağlayacak. #Zamanda yolculuk #ikinci şans #aile baskısı #lise aşkı #dram #şiir Ve daha nicesi bu kitabımda olacak desteklerinizi bekliyor olacağım.🤭🤗

Bu hikâye bir aşkla başlamadı; bir kararla başladı. Bir kadını hayatta tutmak için alınmış, geri dönüşü olmayan bir kararla. O karar verildiği anda dünya artık eskisi gibi kalmadı; krallıklar çatlamaya, yeminler anlamını yitirmeye, iyilik ile suç arasındaki çizgi silinmeye başladı. Bir hayat kurtuldu ama karşılığında sayısız hayat sustu. Çünkü bazı seçimler, yalnızca tek bir kalbi yaşatırken geri kalan her şeyi felaketine kurban bildi. Bir zamanlar adı fısıltıyla anılan bir kadın vardı. Adı önce yasaklandı, sonra tarihten kazındı, en sonunda da kendi zihninden sökülüp atıldı. Unutmak ona bir merhamet gibi sunuldu; oysa bu, onu hayatta tutmanın en acımasız yoluydu. Hafızasından silinen yalnızca bir isim değildi. Bir aşk, bir suç, bir krallığın kanla yazılmış kaderi de onunla birlikte gömüldü. Zaman geçti. Taçlar el değiştirdi, hanedanlar çöktü, eski günahların üzeri yeni düzenlerle örtüldü. Ama bazı şeyler gömüldüğü yerde çürüyüp yok olmadı. Zaman bazıları için hiç akmadı. Geçmiş, uygun anı bekledi. Döndüğünde de şefkat değil; hakikat getirdi. İhanetiyle, kanıyla, yarım bırakılmış yeminleriyle geri döndü ve herkesi kendi payına düşen gerçekle baş başa bıraktı. Bu hikâyede yeniden doğmak ikinci bir şans değildir. Hatırlamak bir kurtuluş hiç değildir. Bu, ertelenmiş bir hesaplaşmanın hikayesidir. Çünkü hatıralar geri geldiğinde, insan yalnızca başına gelenleri değil, başkalarına yaptıklarını da hatırlar. Ve bazı gerçekler, insanın kendisiyle yaşamaya devam etmesini imkânsız kılar. Aşk burada bir sığınak değildir. Ne yaraları sarar ne de günahları siler. Aşk bu hikâyede bir kehanettir; gerçekleşmesi kaçınılmaz, sonucu ise yıkıcı. Çünkü bazı aşklar yaşatmak için seçilir, ama bedeli her şeyden vazgeçmektir. Ve bazı bedeller vardır ki… ödedikten sonra hayatta kalanlar bile affedilmemelidir..

Bazı acılar tek bir kişiye ait değildir. İdil ARSLAN, yıllar önce öldürülen babasının acısıyla ve yarım kalmış bir hesapla yaşamayı öğrenmiştir. Babasının yokluğu hayatında büyük bir eksik olmaya devam ederken intikam bir öfke patlaması değil, sabırla beklenen bir gölgedir. Koray hayatına girdiğinde varlığı, İdil`in uzun süredir kapalı tuttuğu duygularını fark etmeden yerinden oynatır. Sırlar korunur, bağlar ise yavaşça kurulmaya başlar. Yakınlık arttıkça karanlık da fark edilmeden aralarına sızmaya başlar.

Kaçmak istiyor… saklamak istiyor… yok saymak istiyor. Ama Emre’nin karanlık gölgesi her adımda peşinde. Çünkü bazı bağlar kopmaz. Bazıları… zorla kurulur. Ve bazı gerçekler… ne kadar saklanırsa saklansın ortaya çıkmanın bir yolunu bulur. Peki ya en büyük sır, kalbinin altında büyüyorsa

“Bazı aşklar seçilmez… yazılır.” Kumsal Erzenay, kaderin ona biçtiği hayatı kabullenmek zorunda bırakılınca da kendini kimseye ezdirmemiş gücünü asla kaybetmemiş. Berdelin sert ve sessiz kurallarıyla, hiç tanımadığı bir adamın hayatına adım attı. Ama o, kendi hikâyesinde kaybolmayı değil, yeniden doğmayı seçtmişti Miran Alkanay Suskunluğu derin, bakışları ağır bir adam. Kalbinin kapılarını çoktan kapattığını sanıyordu. Ta ki Kumsal gelene kadar… Zorunlu başlayan bu bağ, zamanla kalplerine dokunan bir hikâyeye dönüşürken; ikisi belki de aşkın hiç bilinmeyen yüzüyle yüzleşiceklersir... Çünkü bazen en güçlü kadınlar, en kırık kalpleri iyileştirir… Ve bazen en sessiz adamlar, en derin şekilde sever.

“Bazı aşklar seçilmez… yazılır.” Kumsal Erzenay, kaderin ona biçtiği hayatı kabullenmek zorunda bırakılınca da kendini kimseye ezdirmemiş gücünü asla kaybetmemiş. Bu kan davasının sert ve sessiz kurallarıyla, hiç tanımadığı bir adamın hayatına adım attı. Ama o, kendi hikâyesinde kaybolmayı değil, yeniden doğmayı seçtmişti Miran Alkanay Suskunluğu derin, bakışları ağır bir adam. Kalbinin kapılarını çoktan kapattığını sanıyordu. Ta ki Kumsal gelene kadar… Zorunlu başlayan bu bağ, zamanla kalplerine dokunan bir hikâyeye dönüşürken; ikisi belki de aşkın hiç bilinmeyen yüzüyle yüzleşicektirler... Çünkü bazen en güçlü kadınlar, en kırık kalpleri iyileştirir… Ve bazen en sessiz adamlar, en derin şekilde sever.

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... • ÇOCUKLUK AŞKI •YAŞ FARKI •POLİS/HUKUKÇU •ABİMİN ARKADAŞI •YAŞ FARKI (6) Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara`ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara`da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza`nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara`ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

Sevmeyi bilen, incitmeden, kırmadan seven adam, merhameti, şefkati ve sevgisiyle sarmalayacaktı canından çok sevdiği kadının yaralarını... Merhametine aşık olacaktı kadın adamın. Çünkü çok yakışıyordu merhamet adama... Güzel seven, merhametli adamla aşkı öğrenecek kadının hikayesi ... Leyal❤Mirza *Dilem= Gönül ilacı

Hayatın yollarını kesiştirdiği insanlar birlikte tüm yaşananlara rağmen mücadele edecek, mutlu olmağı öğreneceklerdi. Pamir Karabulut: hayatın sert darbelerini defalarca yemiş yaralı bir adam. Fatih Karabulut: Pamir`in yeğeni, küçük omuzlarında hunharca acı taşıyan yaralı bir çocuk. Lalin Yılmaz: çocuk psikoloğu, güzel, sevecen ve alanında başarılı bir genç kadın. Onlar hayatın onlar için hazırladığı sürprizlerden habersizdi. #Romantizimde 1. sıra - 02.04.2023 Kapak @-mahbub `e aittir Başlama tarihi: 11.08.2020

"Sana yardım edeceğim" sert ve erkeksi sesiyle konuşmuştu adam. Kelimeler ağzından hangi ara çıkmıştı hiç fark etmemişti. "Nasıl?" diye sordu kadın masmavi gözlerinden umut kırıntıları geçerken. Deli gibi merak ediyordu karşısında oturan daha bugün tanıdığı adamın ona nasıl yardım edeceğini. "Benimle evleneceksin" adamın ağzından dökülen iki kelime yetmişti kadının gözlerini irice açmasına. "Nee?" Allak bullak olmuş duygularına, mahv olmuş hisslerine, karışık düşüncelerine rağmen tek bir kelime çıkmıştı gökyüzü gözlü, gece karası saçlı kadının dudakları arasından... *** Acılı hayatlar... Kesişen yollar... İstanbul`dan Karadeniz`e kadar uzanacak sürükleyici bir aşk hikayesi... Efsa❤Yaman... Başlama tarihi: 02.10.2020

Yaşanmışlıkların anlatımı!

Öldü sanılan Şimal`in 17 yıl sonra gerçek ailesini bulmasıyla başlayan hikaye. Hem hüznü hem aşkı hemde komediyi barındıran bir hikaye. Klasik gerçek ailem kurguları gibi bence bir şans ver, seveceksin 😉😉

Hem kitap tanıtımı hemde eleştiri

"Beni koruduğuna emin misin?" diye sordum, sesimdeki o hırçınlığı bastıramayarak. Elini indirip yumruk yaparken,"Evet" dedi, sesi bu sefer daha derin, daha yaralı bir tona bürünmüştü. "Ama siz ısrarla o ateşin içine, sırf birilerine inat olsun diye yürüyorsunuz." "Babam beni böyle büyüttü." dedim bakışlarımı ondan kaçırarak. Kuzey’in göz bebekleri bakışlarımı takip ederek, yüzümde karanlık bir harita çizer gibi gezindi. "Seni mermilerden koruyabilirim Arselen," dedi, sesi hırıltılıydı. "Seni pusulardan, namlulardan, o sikik heriflerden koruyabilirim. Ama kendi hırsından, o dinmek bilmeyen öfkenden ve kendimden koruyamam." Öfkeyle soludum. "Sadece işini yap Kuzey! Sakın bir daha benim kararlarıma bu tonda müdahale etme. Fazlasını istemiyorum." "Siz fazlasını çoktan aldınız." dedi, bir adım geri çekilip mesafeyi tekrar o soğuk profesyonelliğe çekerken. Kalp atışlarım hızlanırken dediğini duyamamış gibi yaparak bakışlarımı ondan yine kaçırdım. Arkamı dönmeden önce, omzumun üzerinden ona son bir kez, en keskin bakışlarımla baktım. Bu, bu geceki son ikazımdı. ​"Ve bir şey daha," dedim, sesimdeki o otoriter tınıyı yeniden kuşanarak. "Bana sadece sinirlendiğinde sen diye hitap etmeyi kes. Ya hep, ya hiç." Ona bu kadar yakınken kuralları hatırlatmak, aramıza o aşılmaz uçurumu yeniden kazımaktı. Ben bir Arselen’dim o ise benim gölgem. Sınırları belirleyen bendim, o ise o sınırların içinde kaybolan. Seçimi ona bırakmıştım ve Kuzey Koroğlu, “hiç” olmayı seçecek kadar gururluydu.

Bu kitap, gençlik, yalnızlık, sevgi ve güven temalarını sorgulayan bir şiirsel düşünce kitabı. Her bölüm, bir duygu ya da durumu sorgulayan kısa şiirlerden oluşuyor. “Yalnızlık”, “Dışlanmak”, “İhanet”, “Sevilmek” gibi temalar ana hatları oluşturuyor.

ESENDERE`YE yeni bir başlangıç için gelmişti inci. ama daha ilk anda kendi yansıması gibi duran o adamla yolları kesişti Yüzbaşı Korhan.. İkisi de kendi sessizliğinde yaşayan birer kalpti ama aralarındaki çekim sanki herkesin duyabileceği kadar gürültülüydü. Bir sınır köyünde başlayan yakınlık...Birbirlerine yaklaşmaktan korkan iki yabancının aynı sessizlikte aynı ateşte yanmasıydı onlarınki.. İnci kendini ararken yüzbaşıyı bulmuştu. peki ya yüzbaşı ne yapacaktı?

En fazla bir siteyi hackleyicem en fazla ne olabilirki?

Ben bir ölümle doğdum. Annemin son nefesi, benim ilk suçumdu. O günden sonra ne zaman nefes alsam, biri daha ölüyordu. Babam bana hiç “kızım” demedi. Onun gözlerinde sadece yitirdiği kadının hayaletiydim. Bana sevgi değil, kurallar verdi. Merhamet değil, emirler. Oyuncaklar yerine silahlar, masallar yerine kanla yazılmış yasalar… Beni kız çocuğu gibi büyütmediler. Bir tehdit gibi eğittiler. Adımı duyanlar dizlerini bükmüyorsa, kurşunlarını hazırlıyordur. Ama bu hikâye yalnızca benimle ilgili değil. Bir ad var dudaklarımdan hiç düşmeyen. Henüz yüzünü görmedim. Henüz göz göze gelmedik. Ama adını biliyorum. Soyunu, damarlarındaki nefreti, bana miras bıraktıkları öfkeyi… Alaz Koral. Kanla beslenmiş iki isim. Hiç tanışmadan düşman olmuş iki çocuk. Ve o gün gelecek. Toprak, kanı emdiğinde, küllerin içinden sadece biri kalkacak. Ben Maria Rossi’yim. Kanla doğdum. Külle yükseleceğim. Ve bazı savaşlar… doğduğunda başlar.

Bazı hikayeler beyaz sayfalara değil, tozlu topraklara ve mühürlenmiş kaderlere yazılır. Alın Yazım, sadece iki gencin aşkını değil; yüzyıllık bir öfkenin, kan davasının ve imkansızlığın ortasında yeşermeye çalışan kırılgan bir umudun hikayesidir. Berfin, iki ateş arasında kalan bir yürek... Bir yanda sadakatle bağlı olduğu ailesi, diğer yanda düşman aşiretin oğlu Poyraz’a duyduğu, dile getiremediği o derin sızı. Onların birleşmesi, aslında iki tarafın da silahlarını gömme bedeliydi. Ancak Berfin için bu evlilik, bir barış köprüsü müydü yoksa ruhunun hapsolacağı altın bir kafes mi? Bu kitapta; aşkın gururla, törenin sevdayla ve kalbin mantıkla girdiği o amansız kavgaya şahitlik edeceksiniz. Her satırda şu sorunun yankısını duyacaksınız: "Kader bizi bir araya getirdiyse, neden kalplerimiz hala bu kadar uzak?" Keyifli okumalar dilerim.