@perisanıyor:Umarım kediler ve şarkılardan vazgeçmezsin. @perisanıyor:Çünkü ben senden vazgeçmeyeceğim. @ilgazmrt:Pardon? @ilgazmrt:Bu nasıl bir taktik? Her gün kedi fotoğrafları ve şarkı önerileri ile beni tavlayabileceğini mi sanıyosun? @ilgazmrt:Senin gibi küçük kızlarla işim yok. Hayır, anlamıyorum gidiyorsunuz saçma sapan kitaplar okuyorsunuz sonra bizi rahatsız ediyorsunuz. |Görüldü -Kitapta reklam yapmayınız. Başka kitaplardan bahsetmeyiniz. -Küfür, argo içerir.

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe Instagram adresi: toprak_cicege_durdugunda •Mümkün olduğunca gerçeğe uygun yazılmaya çalışılmıştır. •En azından ilk birkaç bölümden sonra kesin bir yargıya varmanız önerilir.

kitap cinsellik,şiddet,ve küfür içeriyor yaş sınırı koymadım çünkü bu uygulamayı her yaşta insan kullanıyor ve yaşa bakmadan okuyorlar herneys eiyi okumalar

“Bir hatanın bedelini binlerce kez ödeyebiliriz…Ama sevgi, doğru zamanda gelir ve her şeyi değiştirir.Güler, acı ve baskı içinde büyüdü.Sinan ise onu gördü, korudu ve sevdi.Zamanla Güler de öğrenecek:Sevmek, güvenmek ve hayallerin peşinden gitmek mümkün.Bu hikâye, kırılmaların ardından gelen umut ve sevginin hikâyesi.” .... Gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanmıştır .

Beğendiğim Wattpad kitaplarını öneriyorum, tanıtıyorum.

Bir ağıt ne kadar acı olabilirdi? Bir yürek kaç darbeyle başedebilirdi? Bir beden hangi yangına körükle gidebilirdi? Bir kadın kaç farklı yerden kanatılabilirdi? Yüreği acıyla harmanlanmış bir kadın Midyat`ın tozlanmış sokaklarında büyüyüp kaderin kirli oyunuyla karşı karşıya kalırken, yanında kendi doğurduğu bir evladı ve içinde büyütüğü onlarca umudu vardı. Heja, diline vurulan prangalar eşliğinde ona gelecek darbeyi beklemeye başladı. Suskundu evet ancak bir gün elbet dilindeki anahtarın kilidini bulup çözülen kelimler özgürlüğünü ilan edecekti. Bu sefer yanan değil yakan olacaktı. İşte bu da Heja Akcan`ın kanlı yeminiydi...

Kendimi bir genelevin içinde bulmayı beklemiyordum. Senelerce o dört duvarın arasına hapsolacağımı da. Kaçmayı denedim. İzin vermediler. Bu dünyadan uzaklaşmayı da denedim. Engel oldular. Sonra gözlerinin ardında saklamayı başaramadığı vahşi bir hayvan taşıyan, gördüğüm en güzel gülümsemeye sahip genç bir polis geldi ve bana dışarıdaki dünyayı gösterdi. Sonsuz olasılıkları. Şansın varlığını. Hayatın belki de görmeye asla imkânım olamayacağı güzelliklerini. Karanlığın içinde bana bir umut verdi. Beni bırakmayacağını, benim için her şeyi yapacağını söyledi. Ve böylece hayatımı mahvetti.

Ben bir ölümle doğdum. Annemin son nefesi, benim ilk suçumdu. O günden sonra ne zaman nefes alsam, biri daha ölüyordu. Babam bana hiç “kızım” demedi. Onun gözlerinde sadece yitirdiği kadının hayaletiydim. Bana sevgi değil, kurallar verdi. Merhamet değil, emirler. Oyuncaklar yerine silahlar, masallar yerine kanla yazılmış yasalar… Beni kız çocuğu gibi büyütmediler. Bir tehdit gibi eğittiler. Adımı duyanlar dizlerini bükmüyorsa, kurşunlarını hazırlıyordur. Ama bu hikâye yalnızca benimle ilgili değil. Bir ad var dudaklarımdan hiç düşmeyen. Henüz yüzünü görmedim. Henüz göz göze gelmedik. Ama adını biliyorum. Soyunu, damarlarındaki nefreti, bana miras bıraktıkları öfkeyi… Alaz Koral. Kanla beslenmiş iki isim. Hiç tanışmadan düşman olmuş iki çocuk. Ve o gün gelecek. Toprak, kanı emdiğinde, küllerin içinden sadece biri kalkacak. Ben Maria Rossi’yim. Kanla doğdum. Külle yükseleceğim. Ve bazı savaşlar… doğduğunda başlar.

Afra, bir doktorun kızı olarak büyüdüğü o steril hayatın, aslında bir mezarlığın üzerine inşa edildiğinden habersizdi. Yusuf; babasının en büyük günahı, bir zihin temizliğinin enkazı ve Afra`nın tek kurtuluşuydu. Ya o sahte geçmişin enkazında ölecekti ya da babasının yarattığı o karanlık canavarla birlikte, cellatlarının peşine düşecekti. Çünkü bazı sırlar, ancak kanla mühürlendiğinde susar.

Bazı hikayeler beyaz sayfalara değil, tozlu topraklara ve mühürlenmiş kaderlere yazılır. Alın Yazım, sadece iki gencin aşkını değil; yüzyıllık bir öfkenin, kan davasının ve imkansızlığın ortasında yeşermeye çalışan kırılgan bir umudun hikayesidir. Berfin, iki ateş arasında kalan bir yürek... Bir yanda sadakatle bağlı olduğu ailesi, diğer yanda düşman aşiretin oğlu Poyraz’a duyduğu, dile getiremediği o derin sızı. Onların birleşmesi, aslında iki tarafın da silahlarını gömme bedeliydi. Ancak Berfin için bu evlilik, bir barış köprüsü müydü yoksa ruhunun hapsolacağı altın bir kafes mi? Bu kitapta; aşkın gururla, törenin sevdayla ve kalbin mantıkla girdiği o amansız kavgaya şahitlik edeceksiniz. Her satırda şu sorunun yankısını duyacaksınız: "Kader bizi bir araya getirdiyse, neden kalplerimiz hala bu kadar uzak?" Keyifli okumalar dilerim.

Babası amcasının intikamını almak isterken bunun için kızını öne atmaktan çekinmez. Hazen ya bu uçuruma kendisini ya da babasını kaybeden kuzenini atacaktır. Hazen`in seçimi tüm olayları başlatmayacak ancak ateşi harlayacaktır.

Büyük evin çalışma odası, sadece dışarıdaki fırtınanın uğultusuyla doluydu. İçeride ne bir ışık yanıyordu ne de bir ses vardı. Emir, pencerenin önündeki o ağır deri koltukta, sırtı kapıya dönük bir şekilde oturuyordu. Heykelden tek farkı, parmaklarının arasındaki sönmek üzere olan sigaranın ince dumanıydı. ​Kapı hafifçe aralandı. Asya, elinde bir tepsiyle içeri girdi. Adımları halının üzerinde neredeyse hiç ses çıkarmıyordu ama Emir’in o keskin, askerden kalma kulakları onun geldiğini çoktan anlamıştı. Yine de ne başını çevirdi ne de bir tepki verdi. ​Asya tepsiyi masanın kenarına bıraktı. "Yemek yemedin," dedi sesi bir ricadan çok, bitmek üzere olan bir sabrın son kırıntısı gibiydi. "İlaçlarını da içmen lazım Emir. Lütfen." ​Emir cevap vermedi. Bakışları, camın üzerindeki yağmur damlalarındaydı. O an Asya için Emir, dokunabileceği kadar yakın ama ulaşamayacağı kadar uzaktı. Sanki ruhu o samanlıkta, o yangının içinde kalmıştı da buradaki sadece bir kılıftı. ​Asya dayanamayıp koltuğun yanına geldi, önüne diz çöktü. Emir’in ellerini tutmak istedi ama Emir, ellerini yavaşça dizlerinin üzerine çekti. Reddedilmenin o soğuk sızısı Asya’nın kalbine bir kez daha oturdu. ​"Bana bakmayacak mısın?" diye fısıldadı Asya. "Buradayım. Yanındayım. Yalvarırım, tek bir kelime et. Küfret, bağır, kır dök ama böyle yapma. Bir gölgeyle yaşamaktan yoruldum Emir." ​Emir o an başını çok yavaş bir hareketle Asya’ya doğru çevirdi. Gözleri kapkaraydı; içinde ne bir nefret ne de bir sevgi vardı. Sadece derin, uçsuz bucaksız bir hiçlik... Bakışları Asya’nın üzerinde bir saniye bile durmadan geçip gitti, yine camdaki yağmura çakıldı. ​Dudakları hafifçe kıpırdadı ama ses çıkmadı. Söylemek istediği her şey o boğazdaki düğümde boğulup gitti. Asya o an anladı; Emir o cam kafesi kendi üzerine sadece kilitlememiş, anahtarı da o yangının tam ortasına atmıştı. ​Asya ayağa kalktı, gözyaşlarını sildi. Odadan çıkarken arkasında kalan tek şey, karanlıkta parlayan o küçük sigara ateşi ve yaşayan bir adamın ölü sessizliğiydi.

Ordu`nun hırçın dalgaları kadar hırçındı aşkları...

Bazı kararlar mahkemede değil, kalpte verilir… Derin ve Yağız, tesadüfen kesişen yollarıyla birbirlerinin hayatında derin izler bırakır. Yaşanan beklenmedik bir karşılaşma, eski yaraları yeniden kanatırken, yeni umutların da filizlenmesine neden olur. Ancak Derin’in alacağı kritik bir karar, sadece kendi geleceğini değil, Yağız’ın hayatını da değiştirecektir. Aşk, güven, ihanet ve affetmenin sınandığı bu hikâyede, kalplerin vereceği hüküm her şeyin önüne geçebilecek mi? ---

Seren, kalabalıklardan uzaklaşıp Diyarbakır`ın bir köyüne atanarak öğretmen olarak gelir. Yeni bir başlangıç, yeni hayatlar ve dokunacağı umutlar vardır. Karan Ağa ise bu toprakların gücü kadar merhametini de taşıyan bir adamdır. Sessizdir, ağırdır ama kalbi sandığından çok daha iyidir. Aynı gökyüzü altında, iki yabancı kalp yavaş yavaş birbirine alışır. Bu hikâye; bağırmadan sevmenin, sabırla yaklaşmanın ve kalpten gelen bir aşkın hikâyesidir.🎀❤️ Karan Soysalan & Seren Aydar♾️💍 ~Alev saçlı melek KADINA ŞİDDET, KUMA OLAYLARI YOKTUR!.

Senden hiç bir sorumluluk istemiyorum" "Sınır ihlali yapıp çok yanlış surlara girdin. Bu gece yapacağımız hatanın içinde duygu yok, sorumluluk yok sadece bir birimizin ihtiyaçlarını gidereceğiz.." Fısıldayarak devam etti "Ve bugün olanları unutsan bile sınırı zorlayıp benim topraklarıma girmeyi sen istedin. Bunu unutmayacaksın.." Gülümsedim. "Sen unut desende ben unutmayacağım."

17 yıl boyunca şiddet gören Ada Yılmaz (Karakurt) yılar sonra gerçek ailesine ve abilerine kavuşması.

Sevmeyi bilen, incitmeden, kırmadan seven adam, merhameti, şefkati ve sevgisiyle sarmalayacaktı canından çok sevdiği kadının yaralarını... Merhametine aşık olacaktı kadın adamın. Çünkü çok yakışıyordu merhamet adama... Güzel seven, merhametli adamla aşkı öğrenecek kadının hikayesi ... Leyal❤Mirza *Dilem= Gönül ilacı

Kan ve Vahşet bulunabilir. 🪷🪷🪷 " Sende pek güçlü değilsin. " " sende pek adam değilsin." Avukat Mihra Koral. Sevgiden her zaman uzak büyütülmüş bir kızdır. Güveni kırılmış ama yıllar sonra ilk defa kalbinin kapılarını açınca onu kıracak kişinin farkına varamamıştır. Annesinin intikamı için Mihrayı kullanan Alkan, aylar sonra aynı evi paylaşacağını bilmiyordur. Mihra da öyle. Biri ihanetin biri de nefretin tohumlarını büyütürken aynı evde durmak ikisi içinde zor olacaktır. Zoraki evlilik yüzünden ya üzülecekler ya da pişman olacaklar. 🪷🪷🪷 iyi okumalar 🪽🪽🪽

Asil Ağa isimli bu hikayenin tüm hakları diğer hikayelerimde olduğu gibi tarafıma aittir. En ufak kopyalama taklit v.s de gerekli hukuki işlemler başlatılacaktır. Instagram: azimet340 🍁🍁🍁 Bildiğiniz bütün ağa hikâyelerini unuttun. Klasiklerin dışında bir hikâye. Bu Asil Ağa`nın hikâyesi. Hikayemizin bir ucu Şanlıurfa bir ucu İstanbul... 🍁🍁🍁 Erkek evlat sahibi olamayan Reşo Ağa nihayet üçüncü karısından ikiz çocuk sahibi olacaktı. Biri kız biri erkek. Zeliha`ya 9 ay gözü gibi baktı Reşo Ağa. Ne de olsa erkek doğuracaktı. Altı kızdan sonra Nihayet bir kız daha olsada Allah onunla birlikte bir de erkek evlat verecekti. Büyüdüğünde babasının desteği olacak, zamanı gelince yerine geçecekti oğlu. Ağa oğlu ağa olacaktı. Doğduğunda kurbanlar kesecekti Reşo Ağa oğlu için. Ama olmadı. Büyük konuşan Ağa`ya Allah yine erkek evlat vermedi. Oğlu dünyaya geldiğinde sadece yarım saat yaşadı. İşte o gün yazıldı Asil`in ateşten harflerle kaderi. Annesi adını Asya koyacakken babası ölen erkek kardeşinin suçunu da adını da yeni doğan kız bebeğe yükledi. Babası bir erkek gibi büyüttü yetiştirdi kızı. Sonunda Asil olan kızın adının arkasına Ağa eklendi.

"Reha, kendi adaletini ararken karanlık sokaklar ve etrafında ölümle örtülü sırlar... Peşinde saplantılı bir aşk, her adımı bir tehlike, her nefesi bir gizem. Kim kazanacak, kim kaybedecek?"

Asil Ağa isimli bu hikayenin tüm hakları diğer hikayelerimde olduğu gibi tarafıma aittir. En ufak kopyalama taklit v.s de gerekli hukuki işlemler başlatılacaktır. Instagram: azimet340 🍁🍁🍁 Hikayede geçen isimler karakterle yerler hayal ürünüdür. Bildiğiniz bütün ağa hikâyelerini unuttun. Klasiklerin dışında bir hikâye. Bu Asil Ağa`nın hikâyesi. Hikayemizin bir ucu Şanlıurfa bir ucu İstanbul... 🍁🍁🍁 Erkek evlat sahibi olamayan Reşo Ağa nihayet üçüncü karısından ikiz çocuk sahibi olacaktı. Biri kız biri erkek. Zeliha`ya 9 ay gözü gibi baktı Reşo Ağa. Ne de olsa erkek doğuracaktı. Altı kızdan sonra Nihayet bir kız daha olsada Allah onunla birlikte bir de erkek evlat verecekti. Büyüdüğünde babasının desteği olacak, zamanı gelince yerine geçecekti oğlu. Ağa oğlu ağa olacaktı. Doğduğunda kurbanlar kesecekti Reşo Ağa oğlu için. Ama olmadı. Büyük konuşan Ağa`ya Allah yine erkek evlat vermedi. Oğlu dünyaya geldiğinde sadece yarım saat yaşadı. İşte o gün yazıldı Asil`in ateşten harflerle kaderi. Annesi adını Asya koyacakken babası ölen erkek kardeşinin suçunu da adını da yeni doğan kız bebeğe yükledi. Babası bir erkek gibi büyüttü yetiştirdi kızı. Sonunda Asil olan kızın adının arkasına Ağa eklendi.

İlk kitapım değil daha òncede oldu fake hesapımı kullanmaya karar verdim inş beğenirsiniz

Efsun ve Yaman’ın hikayesi; birinin masumiyetle örülü dünyasının, diğerinin sanayi isine ve ring tozuna bulanmış karanlığıyla çarpışmasını anlatan sarsıcı bir dram.