"Işıklar söndüğünde ve perde kapandığında, geriye sadece tek bir soru kalacak: Gördüğün her şey bir yalan, görmediğin her şey ise kaderindir."🕯️ Her şey o gece başladı. Koparılan kökler, dumanı tüten bir yuva ve bir çocuğun zihnine kazınan o ağır sessizlik... Bir daha asla eskisi gibi olamayacağını biliyordu. Kaybettiği her şeyin, çalınan her anın ardından... Geriye ne kalabilirdi ki? 🥀 Hayat, en büyük illüzyonunu en masum olanlara yapar. 🌫️ Sıradan bir hayatın parıltılı yüzeyinin altında, görünmez iplerle örülmüş, zihnin en karanlık köşelerine gizlenmiş bir plan işliyor. Şehrin soğuk sokaklarında parmak uçlarına kazınmış sırlar, sessizliğin içinde saklanan birer gölge... 🗝️ Peki, gördüklerine mi inanacaksın, yoksa hissettiklerine mi? 🌑 Geçmiş, ne kadar uzağa gidersen git, her zaman bir adım arkandadır. Maskeler düşmeye, unutulan bağlar canlanmaya başladığında; gerçek kimin tarafında olacak? ⏳ "Kusursuz bir plan, kusurlu bir geçmişi silebilir mi?" Kusursuz İllüzyon’un kapısı aralanıyor. İçeri girmeye cesaretin var mı? ✨

Bir aşiret kızı olan Hilay, aşiretinin bir mafya ile tartışmaya girmesi sonucu, işleri yoluna koymak ve düşmanlığı bitirmek adına mafyanın oğluyla evlenir.

Geçmişin gölgesinde büyüyen Suna, ait olmadığı bir hayata sıkışmışken; görevle, disiplinle ve suskunlukla yoğrulmuş Arslan’la yolları kesişir. Arslan’ın mesleği kadar ağır olan duyguları, Suna’nın özgürlük arzusuyla çarpışır. Ayrılıklar, bekleyişler ve yanlış kararlar arasında ikisi de sevmekle kaçmak arasında kalır. Bu hikâye; aşkın bazen bir sığınak, bazen de en büyük sınav olduğunu anlatan, yaralı iki ruhun mücadelesidir.

Aynanın karşısında gördüğü beden, oynayan filmin son sahnesiydi...

1.Seri◇ Kalabalığın içinde yalnızlık.Biraz garip değil mi bu cümle.... evet garip ama doğru.İnsanların sana bakınca iğrenip geri çekilmesi, acı verici dimi.... evet acı verici 16 yıl önce kızlarını kaybeden SOYKAN ailesi yıllar sonra kaçırılan kızını buldu ama bir sorun vardı; Kızları ailesini istemiyordu. EMEL ya da gerçek ismi olan HAYAL SOYKAN yıllar sonra bulduğu ailesine alışabilecek miydi? Yaşadığı olaylar buna izin verecek? Geçmişin izleri ne olacaktı? Emel aynı anda hem ailesine alışabilecek,hemde onu ilk gördüğü andan beri onu seven Ayaz ile ilişkileri ne duruma gelecekti?

Hem kitap tanıtımı hemde eleştiri

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe Instagram adresi: toprak_cicege_durdugunda •Mümkün olduğunca gerçeğe uygun yazılmaya çalışılmıştır. •En azından ilk birkaç bölümden sonra kesin bir yargıya varmanız önerilir.

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

Bazı hikayeler beyaz sayfalara değil, tozlu topraklara ve mühürlenmiş kaderlere yazılır. Alın Yazım, sadece iki gencin aşkını değil; yüzyıllık bir öfkenin, kan davasının ve imkansızlığın ortasında yeşermeye çalışan kırılgan bir umudun hikayesidir. Berfin, iki ateş arasında kalan bir yürek... Bir yanda sadakatle bağlı olduğu ailesi, diğer yanda düşman aşiretin oğlu Poyraz’a duyduğu, dile getiremediği o derin sızı. Onların birleşmesi, aslında iki tarafın da silahlarını gömme bedeliydi. Ancak Berfin için bu evlilik, bir barış köprüsü müydü yoksa ruhunun hapsolacağı altın bir kafes mi? Bu kitapta; aşkın gururla, törenin sevdayla ve kalbin mantıkla girdiği o amansız kavgaya şahitlik edeceksiniz. Her satırda şu sorunun yankısını duyacaksınız: "Kader bizi bir araya getirdiyse, neden kalplerimiz hala bu kadar uzak?" Keyifli okumalar dilerim.

Saplantı, teslim edilen haz ve masum olmayan mesajlar!

Anlaşmalı evlilik kitabıdır! Bir canavar olmak kolaydır. Asıl zor olan, canavar olarak yaşamaktır. O, ellerini kana bulamaktan çekinmeyen bir katil. Ama kimsenin yapmaya cesaret edemediğini yapan biri: çocukları, kadınları ve bu karanlık dünyanın altında ezilenleri koruyan son kalkan. Her görev, onu biraz daha parçalıyor. Her karar, vicdanıyla hayatta kalma içgüdüsü arasında bir savaşa dönüşüyor. Ve şimdi… kendi kurallarını çiğnemek zorunda. Mafya düzeninin yazılı olmayan yasaları, ihanetle örülmüş ittifaklar ve ölümle sonuçlanan bir ceza. Bu dünyada hayatta kalmak için bazen canavar olmayı kabul etmen gerekir. Çünkü o ölürse, kimse geriye kalan masumları korumayacak. Ve bu yüzden… ölme lüksü yok.

Sevdiği adam olan nişanlısı Arat`tan ayrılmak zorunda kalan Nazen`i zorla Devran`la evlendirmişlerdi ama yine de o Arat`tan vazgeçmemişti.

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Friendtolovers kurgusudur. » Bir tarafta onu arkadaşı olarak gören Alphan, bir tarafta ona delicesine aşık olan Bade. Bu iki taraf için her şey oldukça zorlu ilerleyecektir. Özellikle Bade Korhan için. Onun tek isteği sevgisinin karşılığını alabilmek ve onun sevdiği kadar kendisinin de sevilmesiydi. Bunlar olursa, Badenin aşamayacağı hiçbirşey yoktu bu hayatta. ^^^ Bade; sen hayırdır ya? (01.24) ‎‎Bade; ne hakla benim sevgilimi dövme hakkına sahip oldun? ‎‎Bade; sahip oldunda benim mi haberim yok, ki bu imkansız ama? ‎‎Bade; kimsin ya sen? ‎‎Bade; kendinin bir vasfın ya da yetkin olduğunu mu düşünüyorsun hayatımda? ‎‎Bade; bir daha hayatıma burnunu sokma Alphan, yoksa cidden hiç iyi şeyler olmayacak. ‎‎Bade; sadece çok yakınen arkadaşız, o kadar. ‎‎Bade; madem benim, senin hayatında bir yetkim yok? ‎‎Bade; o zaman senin de olmamalı Alphan. ‎ yazılmaya başlanan tarih: 19.11.25 yayınlanma tarihi: 06.12.25

Lise kurgusudur, eğlenmek istiyorsanız bu kitabı okuyun ⚔️ 2 Nisan 2026

❄️ Kar ve Pençe 🐾 Ona yaklaşman söylendi. Dokunman değil. Ona güvenmen söylendi. Hissetmen değil. Ama bazı hatalar… insanı değil, kaderi değiştirir. O kar gibi. Sessiz. Soğuk. Öldürmeden önce uyuşturur. O ise pençe gibi. Yavaş. Keskin. Kaçmana izin vermez. Bu bir oyun değil. Bu… avın ne zaman avcıya dönüştüğünün hikâyesi.

Tarlada başlayan Ağa`nın aşkı sonradan ,gelen bir berdel hikayesi

Kalbini kapatmayı öğrenmişti. Sevmeden yaşamayı… Bağ kurmadan devam etmeyi… Ta ki biri çıkana kadar. Ama Lavin şunu çok iyi biliyor: Sevgi, en çok yaralayan şey olabilir. Bu tek annelik hikâyesi değil… Bu, sevgiyle korku arasında sıkışmış bir kadının hikâyesi.

Kapının önünde sessizce bekleyen Aypare, zaman geçtikçe huzursuzlanmaya başlamıştı. Dewran Ağa içeride hâlâ çıkmamıştı. İçini kemiren belirsizlikle baş edemeyince, elini temkinli bir şekilde kaldırıp kapıya iki kez hafifçe vurdu. Kapının ardında, sessizce bekleyen Aypare, içeriden gelen tok ve net "Gel," sesiyle irkildi. Nefesi kesilir gibi oldu. Kalbi, kaburgalarına sığmayacakmış gibi atmaya başladı. Mağaza artık neredeyse boştu. Ne Nurcan ne de Emin görünürdeydi. Sessizlik neredeyse elle tutulur hale gelmişti. El mahkûm, kapıyı yavaşça araladı. İçeri adımını attığında, bir ayağı hâlâ dışarıda gibiydi. Tüm temkinini üstüne giymişti adeta. Gözleri çevresini tarıyor, zihninde olası senaryolar dönüp duruyordu. Yakışıklı olmak, iyi niyetin garantisi değildi. Onu da hayat öğretmişti Aypare`ye. Dewran Ağa ise hâlâ gömleğinin ön kısmını iki eliyle tutuyor, bakışlarını kaçırıyordu." Düğmeleri kapatamıyorum. Yuvası kapalı," dedi. Bu sözler Aypare`nin içini bir nebze rahatlattı. En azından derdi başka şeydi." Makas alıp geliyorum hemen," deyip hızla dışarı çıktı. Az sonra elinde küçük, sivri uçlu bir makasla yeniden içeri girdiğinde içten içe bir çatışma yaşıyordu. O anın gerektirdiği yakınlık, içinde bir huzursuzluk yaratıyordu. Ama başka bir yolu yoktu. Düğmeler gömleğin üst kısmındaydı, Dewran Ağa`nın eliyle açması mümkün değildi. Aypare yaklaşırken gözleri gömleğin düğmelerine takılmıştı ama elini uzattığında, parmak uçları kazara adamın tenine değdi. Sıcaktı... Teni, yaz güneşine tutulmuş bir taş gibi sıcak ve diri. Bu sıcaklık Aypare`nin soğuk ellerine yayıldı. Parmakları ürperdi ama titremedi. Dewran Ağa, Aypare`nin her hareketini göz ucuyla takip ediyordu. Ama gözü en çok onun dudaklarında takılı kaldı. Yüzünü ilk defa bu kadar yakından görüyordu. O anda Aypare`nin güzelliğini inkâr edemedi. Sade ama etkileyici bir güzelliği vardı. Yüzündeki duruluğun altında derinlik, gözlerinde susturulmuş kelimeler vardı. Ama bu büyülü anın içinde başka bir isim geldi aklına: Bade. Gözlerini sıkıca kapattı bir an. İçinden kendine ağır küfürler savurdu. Sevdiği bir kadın varken, karşısındaki başka bir kadına böyle bakması... Onu kendi içinde öfkelendirdi. Aypare, görevini tamamladı. Düğme yuvalarını tek tek açtı, sonra birkaç adım geriye çekildi. Dewran Ağa da içten içe bu yakınlıktan rahatsız olmuştu. Elini hızlıca gömleğin düğmelerine götürüp ilikledi. Ama bakmadı Aypare`ye. Bir kez olsun gözlerini kaldırmadı.

Bir damla kan uğruna birleşen iki hayata intikam yemini dahil olursa. *** Düşman aşiretin kızıyla bir dama kan uğruna evlendiği için kızın konağa geldiği gün Mardini terk eden adam.. Düşman aşiretin oğluyla bir damla kan uğruna evlendiği gün evlendiği adam tarafından terk edildiği için intikam yemini eden kadın.. *** Başlama tarihi; 09.04.2025

Türk Mafya Lideri Harun Cihan Aktan ile Cumhuriyet Savcısı Firuze Aldinç... Bir aile meselesi ile yolları kesişen iki insanın hikayesi, Cihan Mavisi.

Denisin hayatı 17 yasında bi anda hayatının altüst oluşu

32 yaşında karıştırıldığını öğrenen Angaralı, koyu Beşiktaşlı, yaşadığı mahallenin siniriyle ve yardımlarıyla bilinen Rıza Karadağ....

İrem, genç ve güçlü bir kadındır. Hayatını kendi başına sürdürmeye çalışırken, 2,5 yaşındaki kızı gece mira varlığı hayatına bambaşka bir yön verir. Gece mira İrem’in hayatındaki en değerli varlığıdır; onun neşesi, sorumluluğu ve aynı zamanda en büyük sınavıdır. İrem’in geçmişte yaşadığı tek gecelik ilişki, şimdi gece`nin babası olan Emre ile yeniden yüzleşmesini gerektirir. Emre, ilk başta sorumsuz ve çekingen bir baba gibi görünse de, kızının hayatında gerçek bir rol almak zorunda olduğunu fark eder. İrem ve Emre arasında yaşanan bu karmaşık duygular, hikayeye dramatik ve romantik bir boyut kazandırır

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.