Ravenwood`da işlenen cinayet ile kasaba halkı korku içinde yaşarken işlenen diğer cinayet her şeyin başlangıcıydı.

“Hayat benim “ “Kurallarda benim asya”

Ben bir ölümle doğdum. Annemin son nefesi, benim ilk suçumdu. O günden sonra ne zaman nefes alsam, biri daha ölüyordu. Babam bana hiç “kızım” demedi. Onun gözlerinde sadece yitirdiği kadının hayaletiydim. Bana sevgi değil, kurallar verdi. Merhamet değil, emirler. Oyuncaklar yerine silahlar, masallar yerine kanla yazılmış yasalar… Beni kız çocuğu gibi büyütmediler. Bir tehdit gibi eğittiler. Adımı duyanlar dizlerini bükmüyorsa, kurşunlarını hazırlıyordur. Ama bu hikâye yalnızca benimle ilgili değil. Bir ad var dudaklarımdan hiç düşmeyen. Henüz yüzünü görmedim. Henüz göz göze gelmedik. Ama adını biliyorum. Soyunu, damarlarındaki nefreti, bana miras bıraktıkları öfkeyi… Alaz Koral. Kanla beslenmiş iki isim. Hiç tanışmadan düşman olmuş iki çocuk. Ve o gün gelecek. Toprak, kanı emdiğinde, küllerin içinden sadece biri kalkacak. Ben Maria Rossi’yim. Kanla doğdum. Külle yükseleceğim. Ve bazı savaşlar… doğduğunda başlar.

Geçmişten gelen bir hesaplaşma

(Küfür bulunur) Gerçek ailem kitabı. Alçin Elis GÜVEN mi demeliyiz yoksa Alçin Elis AZİZHAN mı? 16 yaşında olan Alçin Elis`in ailesiyle arası iyi değildi. Ailesinin gerçek olmadığını, gerçek ailesinin ise Mardin`de büyük AZİZHAN aşireti olduğunu öğrendiğinde hayatı tepetaklak olmuştur. Azıcık dram. Bolca eğlence. Bolca aksiyon. Bir tutam da kaos. Daha ne olsun ki???? Benimle yeni bir evrene var mısınız??

Lisede arkadaşlık bağı kuran ama bazı nedenlerden dolayı yolları ayrı düşen Afra ve Arda yıllar sonra aynı şehrin adliyesinde karşılaşırlar. Arda hayallerindeki polis üniformasını, Afra avukat cübbesi giymiştir. Aradan geçen 5 yıl birbirlerini tanımalarına engel olmamıştır. Aynı davada biri polis diğeri avukattı. Bu dava ile ortaya çıkan sırlar ve tozlu raflardan çıkan geçmiş her şeyi değiştirecektir. “Ben hep karanlıktım herkesi koyuma boyardım. Kimse beni istemediki beyazlıyım”

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Ailesiyle düştüğü kaza sonucunda hastanedeki kaos sırasında yanlışlıkla başka bir aileye verilen 4 yaşlı Azra gerçek ailesini bulabilecekmi?

KİTAP TANITMAMI İSTEYENLER İLK BÖLÜME YAZSINLAR VE SADECE BENİM KİTAPLARIMA OY KARŞILIĞINDA TANITIM YAPILACAKTIR.

Beğendiğim Wattpad kitaplarını öneriyorum, tanıtıyorum.

Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

Emre için İrem… yanlış yerde duran bir yabancıydı. İrem için Emre… kalbini parçalayan bir zorba. Ama kimse bilmiyordu ki… Aynı gerçeğin içinde sıkışmışlardı.

Suskunluk bir tercih değil, ruhun üzerine giydirilmiş kanlı bir kefendi." Evin`in dünyası, annesinin soğuyan bedeninin başında, bir kumanın zehirli fısıltısıyla karardı. "Konuşursan," demişti o ses, "canından can gider." O gün Evin, kelimelerini bir mezara gömdü. Dili vardı ama yeminliydi; sesi vardı ama lal kesilmişti. O artık Mezopotamya`nın ortasında, fırtınanın kalbindeki o ürpertici sessizlikti. Baran Ağa ise, koca bir coğrafyanın kaderini iki dudağının arasında taşıyordu. Ancak eski karısının bıraktığı o kirli leke, isminin temsil ettiği "yağmur"u ondan koparıp almıştı. Dünyanın en büyük aşiretinin başındaydı ama kısırlık iftirasıyla "kurumuş bir ağaç" muamelesi görüyordu. Onuru, bir kadının hırsına kurban edilmişti; toprağı bereketliydi ama adı "verimsiz"e çıkarılmıştı. Biri sözlerini kurban etti sevdiğine, diğeri ise yarınlarını kaybetti bir iftirada. Kader, bu iki yaralı ruhu törenin soğuk ve keskin kılıcıyla birleştirdiğinde, kadim topraklar yeni bir efsaneye gebe kalacaktı. Baran, Evin`in dilsizliğinin ardındaki çığlığı duyabilecek miydi? Evin, Baran`ın üzerine çöken o kara bulutları dağıtıp, onun kurak bırakılan kalbine can suyu olabilecek miydi? Bu; dillerin mühürlendiği, gururun hançerlendiği yerde, sadece gözlerin konuştuğu o sessiz ihtilalin hikâyesidir

Bir tutulma aynı anda kaç hayatı etkileyebilir?. 💕 Gerçek miydi herşey yoksa yalan mı? Bir araç mıydım onun için yoksa gerçekten sevmişmiydi beni? 🖤 Vatan mı Aşk mı? Hangisini seçersem seçeyim kahrolan ben olacaktım..

Bize anlatılan töre hikayelerinde kız ve erkek zorla evlendirilir,oğlan kıza bir sürü zorbalık yapar ama iyi niyetli kızımız bu zorbalıklara katlanır ve sonunda erkek ve kız aşık olur, bir sürü olay yaşarlar ve hikayenin sonunda mutlu sona kavuşurlar. Oysa gerçekler çok farklıdır.Kızın elinden aşkı,geleceği elinden alınır ve kızı ölümüne kadar sürecek olan bir mutsuzluğa hükmederler.

Bir ağıt ne kadar acı olabilirdi? Bir yürek kaç darbeyle başedebilirdi? Bir beden hangi yangına körükle gidebilirdi? Bir kadın kaç farklı yerden kanatılabilirdi? Yüreği acıyla harmanlanmış bir kadın Midyat`ın tozlanmış sokaklarında büyüyüp kaderin kirli oyunuyla karşı karşıya kalırken, yanında kendi doğurduğu bir evladı ve içinde büyütüğü onlarca umudu vardı. Heja, diline vurulan prangalar eşliğinde ona gelecek darbeyi beklemeye başladı. Suskundu evet ancak bir gün elbet dilindeki anahtarın kilidini bulup çözülen kelimler özgürlüğünü ilan edecekti. Bu sefer yanan değil yakan olacaktı. İşte bu da Heja Akcan`ın kanlı yeminiydi...

Anlaşmalı evlilik kitabıdır! Bir canavar olmak kolaydır. Asıl zor olan, canavar olarak yaşamaktır. O, ellerini kana bulamaktan çekinmeyen bir katil. Ama kimsenin yapmaya cesaret edemediğini yapan biri: çocukları, kadınları ve bu karanlık dünyanın altında ezilenleri koruyan son kalkan. Her görev, onu biraz daha parçalıyor. Her karar, vicdanıyla hayatta kalma içgüdüsü arasında bir savaşa dönüşüyor. Ve şimdi… kendi kurallarını çiğnemek zorunda. Mafya düzeninin yazılı olmayan yasaları, ihanetle örülmüş ittifaklar ve ölümle sonuçlanan bir ceza. Bu dünyada hayatta kalmak için bazen canavar olmayı kabul etmen gerekir. Çünkü o ölürse, kimse geriye kalan masumları korumayacak. Ve bu yüzden… ölme lüksü yok.

Veha yaşadığı kayıp ile kendisinide kaybetmiş eksilmiş bir kız ruhunu tamir etme arzusu ile ,umudunu kaybetmiş olsada , kendi için bir adım atıyor ve yolu refa ruh ve sinir hastalıkları hastanesine düşüyor Ve hayatı tamamen ters düz oluyor . Tanıştığı yeni insanlar , yabancı duygular ve gizemler ....

Geçmişin gölgesinde büyüyen Suna, ait olmadığı bir hayata sıkışmışken; görevle, disiplinle ve suskunlukla yoğrulmuş Arslan’la yolları kesişir. Arslan’ın mesleği kadar ağır olan duyguları, Suna’nın özgürlük arzusuyla çarpışır. Ayrılıklar, bekleyişler ve yanlış kararlar arasında ikisi de sevmekle kaçmak arasında kalır. Bu hikâye; aşkın bazen bir sığınak, bazen de en büyük sınav olduğunu anlatan, yaralı iki ruhun mücadelesidir.

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

Herşey üst üste geliyordu ve bende bunları kaldıracak güç artık yoktu.. Tek yapman gereken sessiz bir şekilde ölümümü beklemekti

Bir karışmanın her şeyi mahvedeceğini nereden bilebilirdi ki insan… Yada doğduğundan beri şiddete maruz kalacağını… Gerçek ailesi sandığı ailenin yanında tamı tamına on beş yıl yaşayacağını ve çocukluğunun mahvolacağını…

Aynanın karşısında gördüğü beden, oynayan filmin son sahnesiydi...

Senden büyüğüm kızım! Abin sayılırım ben senin!" demişti küçük çocuk sinirle. "Değilsin lan! Değilsin işte?" diye cırladı küçük kız. "Lan mı?" gözlerini kocaman açarak şaşkınlıkla kıza bakıyordu çocuk. Ne kadar değişik bir kızdı bu böyle! Daha sonra kaşları hızla çatıldı. Boyundan büyük lafları vardı bu bücürün. Tam konuşacakken; "Kızım ayıp! Lan denir mi?" diye çıkıştı annesi, karşısındaki çocuğun annesine mahcubiyet dolu bir bakış fırlatırken. Emre abisi "Anne bir de kızına yarmagül diyoruz diye kızıyorsun" deyip bir kahkaha savurdu. Bunu duyan küçük çocuk da gülmeye başlamıştı! Küçük kız kaşlarını çattı usulca, sinirlenmişti onlara. Hemen bir şeyler düşündü ve basit planını o an uygulamaya koydu: hem abisi hem de o gıcık çocuk alınlarına birer taş yemiş ve kahkahaları, yerini tüm mahalleye yayılan, acı bir feryada bırakmıştı... 🖤Leyla Gül & Ömer 🖤 Yarmagül adında yayınlanan ilk ve tek kitappad kitabıdır... Tamamen şahsıma aittir!

Yeraltı 60 – Açıklama Yer altında, karanlık ve sessizlik içinde büyütülen 60 çocuk… 30 kız, 30 erkek. Gözleri görmüyor, dünyayı sadece dokunuş ve sesle tanıyorlar. Bebekliklerinden beri süren sıkı bir disiplin ve askeri eğitimle yetiştirilen bu gençler, kendilerini sadece bir sistemin parçası sanıyorlar. Ta ki bir ölüm, ta ki ilk yüzeye çıkış… O an her şey değişiyor. Bir dış dünyadan gelen yabancı, onlara Braille ile yazılmış bir Kur’an meali uzatıyor ve ilk kez akıllarına soru düşüyor: “Gerçek nedir? Neden buradayız?” Yavaş yavaş meal okumayı öğrenen çocuklar, aralarındaki farkındalıkla büyüyen bir bilinçle yüzleşiyor. Ama öğrendikleri her gerçek, sistemin onları kandırmak için kurduğu yer altı üslerinin korkunç gerçeğini açığa çıkarıyor: Ülkenin dört bir yanında böyle üsler kurulmuş ve onlar, farkında olmadan yetiştirilen birer araç olmuşlar. Yeraltı 60, insan doğası, özgür irade ve manipülasyonun sınırlarını sorgulayan bir distopya; karanlıkta büyüyen çocukların, ilk ışığı gördüklerinde verdikleri hayatta kalma ve kendini bulma mücadelesinin hikâyesi.