Annelerinin geçmişte yaptığı hatalarını öğrenmek için Rize’ye giden üç kardeş, hiç beklemediği şeyler öğrenirler. Kiraz kendisini hem aşk, hem arkadaşlık hemde bir aile komedisi içindi bulur. Bazen dram, bazen komedi bazende aksiyon yaşayan Kiraz atıldığı bu Rize macerasında hem gerçek aşkı bulacak hemde kalabalık aile dramını tadacaktı. Bu kitap tamamen bana aittir, herhangi bir kopyalama durumunda adli işlem başlatılacaktır.

Bir mesajla başladı her şey… Yanlış numara sandı, cevap vermemeliydi. Ama merak etti. İrem, sıradan bir yaz tatili beklerken tanımadığı bir numarayla konuşmaya başlar. Mesajlar arttıkça gizem de büyür. Çünkü karşısındaki kişi sadece onu tanımakla kalmaz… onu izliyormuş gibi konuşur. Peki bu sadece bir tesadüf mü? Yoksa geçmişten gelen bir hikâye mi? Güneş, deniz, arkadaşlık ve kalp çarpıntılarıyla dolu bir yazda… bazı mesajlar sadece sohbet değildir. Bazıları kaderdir.

Kitap tanıtımı yapıyorummm

Bir kehanetle nişanlımın beni gebertmesini istemediğimden dolayı gayrimeşru abisi ile anlaşmalı evlendim!

Her bir kitabımdaki karakterlerin hayatına dair detaylı bilgilerin bulunduğu bir albüm sizlerle. Onları daha iyi tanıyabilmeniz için...🤍

KAZOVA’DA AŞK Zoraki bir evlilik… Yalanlarla başlayan bir aşk… Ve kalbin inkâr edemediği bir gerçek… İstanbul’un en güçlü ailelerinden birinin varisi olan Aras, genç yaşında şirketin başına geçmiş, disiplinli ve karizmatik bir adamdır. Hayatı kontrol altında, duyguları ise mesafelidir. Ta ki Ece ile tanışana kadar… Ece, Aras’ın hayatına tutku ve baş döndürücü bir ilişki getirirken, onun kalbini değil zaaflarını ele geçirir. Ama Aras’ın kaderi çoktan yazılmıştır. Yıllar önce ailesinin söz verdiği bir isim vardır: Elif… Kazova’nın masum, temiz kalpli kızı… Çocukluğundan beri Aras’a ait olduğunu bilerek büyüyen, yıllarca onu bekleyen… Aras bu evliliği istemez. Ama babasının tek bir şartı vardır: “Ya evlenirsin… ya her şeyini kaybedersin.” Ve Aras bir seçim yapar. Ama bu bir aşk seçimi değildir. Bu bir zorunluluktur. Üstelik yalnız değildir bu kararda… Ece’nin fısıltıları kulaklarındadır: “Evlen… bırak baban öyle bilsin. Biz yine devam ederiz.” Aras, iki hayatı birden yaşamayı seçer. Bir yanda masumiyetine sığındığı Elif… Diğer yanda vazgeçemediği Ece… Ama hesaba katmadığı bir şey vardır: Kalp, oyun kabul etmez. Elif, evlendiği gece Aras’ın gerçek yüzüyle tanışırken… Aras, zamanla en büyük hatasının aslında kalbini inkâr etmek olduğunu anlayacaktır. Çünkü bazı kadınlar unutulur… Bazılarıysa insanın kaderine yazılır. Ve Aras için Elif… Sadece bir eş değil, geri dönülemez bir aşka dönüşecektir. Kazova’da Aşk, ihanetle başlayan bir evliliğin, pişmanlıkla büyüyen bir sevdanın ve kalbin en sonunda doğruyu buluşunun hikâyesi…

Sevdiği adam olan nişanlısı Arat`tan ayrılmak zorunda kalan Nazen`i zorla Devran`la evlendirmişlerdi ama yine de o Arat`tan vazgeçmemişti.

Bende kaçabileceğini mi sandın küçük tutsam

Yıllarca öyle anıldı. `Katilin kızı` Adı yok , sanı yok. Herkese katilin kızıydı. ------------ "İsmin ne? "dedi gözlerimin içine bakarak... aylardır tanıyordu beni ismimi bilmiyordu. "Sedef"dedim dik bakışlarımı çekmeden. Derin bir nefes aldı. Aynı odanın içindeydik. Ne zaman bu konuma düşmüştük belli değildi. "Adın ne?"dedi nefesini hissettim. "Katilin kızı"dedim. Bana öyle hitap etmişti hep. Öyle kalsındı....

Her karanlığın arkasında saklanan ışık gün gelir hayatının karanlığına doğradı. Herşeyi alt üst ettiği gibi tüm doğruları yıkar, geriye yanlışların kalırdı. Bu hikaye herşeye rağmen ayakta kalmaya çalışan ve önündeki bütün engellerden kurtulmak için savaş veren Mahira Mirazel`in hikâyesi. O savaşta yanında bulunan Karel Kartal Alacalı ona destek mi yoksa köstek mi olacak? Izdırar= Zorunluluk, Çaresizlik

Burası bir akıl hastanesi. Ama içeridekilerden korkmanız gereken tek şey delilik değil. Atlas, birini öldürdü. Kontrolünü kaybettiği bir anda. Şimdi susuyor… çünkü konuşursa tekrar yapabileceğini biliyor. Lavin ise yıllarca sustu. Ta ki susmanın onu öldürmekten beter olduğunu anlayana kadar. O da birini öldürdü. Bu sefer hayatta kalmak için. İkisi de suçlu. İkisi de haklı. Aynı koridorda kilitliler. Aynı sessizliğin içinde çürüyorlar. Ve kimse şunu kabul etmiyor: Bazen en tehlikeli insanlar… korkacak hiçbir şeyi kalmayanlardır.

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe •Mümkün olduğunca gerçeğe uygun yazılmaya çalışılmıştır. •En azından ilk birkaç bölümden sonra kesin bir yargıya varmanız önerilir.

Bazı duygular vardır, adı konulsa bile tam anlatılamaz. İçinde özlem vardır ama sadece özlemek değildir. İçinde sevgi vardır ama sadece sevmek de değildir. İşte saudade, tam olarak böyle bir duygudur… Eksik kalan bir şeyin, geri gelmeyecek bir anın ya da artık dokunamadığın birinin kalpte bıraktığı o derin, sessiz iz. Saudade, sadece bir kaybın ardından hissedilen boşluk değildir. Aynı zamanda hatırlamanın, değer vermenin ve bir zamanlar gerçekten yaşamış olmanın en güçlü kanıtıdır. Eğer bu satırları okurken kalbiniz bir an duraksar, gözleriniz uzaklara dalar ya da içinizde tarif edemediğiniz bir his belirirse… bilin ki yalnız değilsiniz. Çünkü saudade, herkesin içinde bir yerlerde saklıdır. Bu kitap, o saklı yere dokunabilmek için yazıldı.

Kusursuz bedenin kusurlu kalbi

Bazı hikayeler beyaz sayfalara değil, tozlu topraklara ve mühürlenmiş kaderlere yazılır. Alın Yazım, sadece iki gencin aşkını değil; yüzyıllık bir öfkenin, kan davasının ve imkansızlığın ortasında yeşermeye çalışan kırılgan bir umudun hikayesidir. Berfin, iki ateş arasında kalan bir yürek... Bir yanda sadakatle bağlı olduğu ailesi, diğer yanda düşman aşiretin oğlu Poyraz’a duyduğu, dile getiremediği o derin sızı. Onların birleşmesi, aslında iki tarafın da silahlarını gömme bedeliydi. Ancak Berfin için bu evlilik, bir barış köprüsü müydü yoksa ruhunun hapsolacağı altın bir kafes mi? Bu kitapta; aşkın gururla, törenin sevdayla ve kalbin mantıkla girdiği o amansız kavgaya şahitlik edeceksiniz. Her satırda şu sorunun yankısını duyacaksınız: "Kader bizi bir araya getirdiyse, neden kalplerimiz hala bu kadar uzak?" Keyifli okumalar dilerim.

Selam arkadaşlar! ✨ Harika bir haberle geldim! Uzun süredir üzerinde düşündüğüm kitap yarışmasını sonunda başlatıyorum. Aranızdaki yaratıcı ruhları görmek ve bu serüvene sizi de dahil etmek için sabırsızlanıyorum.

Küçüklükten beri ailesinden psikolojik ve fiziksel şiddet gören Asya`nın bir gece babası tarafından evden kovulmasi sonucu bir parka gitmesi. Gittiğinde babası kızına birşey gelmesinden değilde başına bela almamak için kızının peşinden gelmesi orda çıkan ikisi arasındaki kavgaya ise bir kişinin daha katılması bu kişi ise en başta ABD olmak üzere birçok ülkede aranan seri katil Ayaz Demir Algan olmasıdır.

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

"Beni koruduğuna emin misin?" diye sordum, sesimdeki o hırçınlığı bastıramayarak. Elini indirip yumruk yaparken,"Evet" dedi, sesi bu sefer daha derin, daha yaralı bir tona bürünmüştü. "Ama siz ısrarla o ateşin içine, sırf birilerine inat olsun diye yürüyorsunuz." "Babam beni böyle büyüttü." dedim bakışlarımı ondan kaçırarak. Kuzey’in göz bebekleri bakışlarımı takip ederek, yüzümde karanlık bir harita çizer gibi gezindi. "Seni mermilerden koruyabilirim Arselen," dedi, sesi hırıltılıydı. "Seni pusulardan, namlulardan, o sikik heriflerden koruyabilirim. Ama kendi hırsından, o dinmek bilmeyen öfkenden ve kendimden koruyamam." Öfkeyle soludum. "Sadece işini yap Kuzey! Sakın bir daha benim kararlarıma bu tonda müdahale etme. Fazlasını istemiyorum." "Siz fazlasını çoktan aldınız." dedi, bir adım geri çekilip mesafeyi tekrar o soğuk profesyonelliğe çekerken. Kalp atışlarım hızlanırken dediğini duyamamış gibi yaparak bakışlarımı ondan yine kaçırdım. Arkamı dönmeden önce, omzumun üzerinden ona son bir kez, en keskin bakışlarımla baktım. Bu, bu geceki son ikazımdı. ​"Ve bir şey daha," dedim, sesimdeki o otoriter tınıyı yeniden kuşanarak. "Bana sadece sinirlendiğinde sen diye hitap etmeyi kes. Ya hep, ya hiç." Ona bu kadar yakınken kuralları hatırlatmak, aramıza o aşılmaz uçurumu yeniden kazımaktı. Ben bir Arselen’dim o ise benim gölgem. Sınırları belirleyen bendim, o ise o sınırların içinde kaybolan. Seçimi ona bırakmıştım ve Kuzey Koroğlu, “hiç” olmayı seçecek kadar gururluydu.

Biliyorum. Dünya bazen çok gürültülü. Cennet’in sesi de bu bitmek bilmeyen gürültüler arasında kaybolup gitmişti. O, sesini dünyaya sadece şarkılarla duyurabilen, dışarıdan bakıldığında sessiz ama içinde koca bir senfoni taşıyan o kızdı. Onu kalabalıklar değil; kendini dış dünyadan çok iç sesine hapsetmiş, duygu karmaşalarıyla boğuşan ve "anlaşılmamanın" ne demek olduğunu iyi bilenler anlardı. Tam kendini gerçekten kaybettiğini düşündüğü o en karanlık dönemde, karşısına çıkan bir avuç insan onun umut ışığı oldu. Ama bizim senfonimiz, Cennet’in zihnindeki o karmaşık koridorlarda farklı bir yöne evriliyor. Kendi çocukluğunu karşısında görmeye başlayan ve Tourette Sendromu’nun ağırlaşan yüküyle dünyadan yavaş yavaş kopan bir kızın, gerçeklikle bağını koruma mücadelesi bu. Ayaz, Cennet’teki bu değişimi fark ettiğinde sadece bir hastalığın izini sürdüğünü sanıyordu; ancak karşısına çıkan sırlar beklediğinden çok daha derindi. Ayaz, Asiye ve Berkcan... Onlar Cennet’i yeniden hayata bağlamak için, kaçtıkları ve asla dönmek istemedikleri o "yer altına" girmek zorunda kalacaklar. Ve o karanlığa girmelerinin sebebi, okuyan herkesin canını biraz yakacak. Gerilimle romantizmin iç içe geçtiği, her şeye rağmen iyileşmeye çalışan kırılgan bir ruhun ve ona her ne pahasına olursa olsun yardım etmeye hazır bir adamın hikayesi bu. Kırık Sesler Senfonisi’ne hoş geldiniz. İlk notayı duyabiliyor musunuz?

Bazı borçlar para ile değil kanla ödenir Sana ait olanı benden alamzalar

Hazal Soykan... Soykanların son kanı. Yıllardır ailesi bildiği adam ve kadın, aslında onu gerçek ailesinden koparmıştı. Hazal bu karanlık gerçeği 24 yaşında "anne" ve "baba" dediği insanların ölümünden sonra öğrenir. Kökleriyle yüzleştiğinde hem geçmişin yükü hem de soyunun sırrı omuzlarına biner. Ama bu gerçek ONUN SONKAN OLMASINI DEĞİŞTİRMEZ.

Yüksek Ateşli bir arzu fırtınası 🔥

Suskunluk bir tercih değil, ruhun üzerine giydirilmiş kanlı bir kefendi." Evin`in dünyası, annesinin soğuyan bedeninin başında, bir kumanın zehirli fısıltısıyla karardı. "Konuşursan," demişti o ses, "canından can gider." O gün Evin, kelimelerini bir mezara gömdü. Dili vardı ama yeminliydi; sesi vardı ama lal kesilmişti. O artık Mezopotamya`nın ortasında, fırtınanın kalbindeki o ürpertici sessizlikti. Baran Ağa ise, koca bir coğrafyanın kaderini iki dudağının arasında taşıyordu. Ancak eski karısının bıraktığı o kirli leke, isminin temsil ettiği "yağmur"u ondan koparıp almıştı. Dünyanın en büyük aşiretinin başındaydı ama kısırlık iftirasıyla "kurumuş bir ağaç" muamelesi görüyordu. Onuru, bir kadının hırsına kurban edilmişti; toprağı bereketliydi ama adı "verimsiz"e çıkarılmıştı. Biri sözlerini kurban etti sevdiğine, diğeri ise yarınlarını kaybetti bir iftirada. Kader, bu iki yaralı ruhu törenin soğuk ve keskin kılıcıyla birleştirdiğinde, kadim topraklar yeni bir efsaneye gebe kalacaktı. Baran, Evin`in dilsizliğinin ardındaki çığlığı duyabilecek miydi? Evin, Baran`ın üzerine çöken o kara bulutları dağıtıp, onun kurak bırakılan kalbine can suyu olabilecek miydi? Bu; dillerin mühürlendiği, gururun hançerlendiği yerde, sadece gözlerin konuştuğu o sessiz ihtilalin hikâyesidir

Bir anda ortaya çıkan ailesine alışmaya çalışırken gerçeklerin çok farklı olduğunu öğrenen Umay`ın hayatını okuyacağız...