"Vefakâr sevgisi geçici olmayan kişiye denir, ben seni sevmekten bir an bile vazgeçmedim." Diye konuştu genç kız narin sesiyle. Yeşil gözleri karşısındaki adamın çakır gözlerini bulduğunda usulca yutkunup acı bir tebessüm kondurdu solgun dudaklarına. "Sen ise beni bir an bile sevmeyi düşünmedin Civan Mert." Başlama tarihi; 23/ 03/ 2025

Sevdiği adam olan nişanlısı Arat`tan ayrılmak zorunda kalan Nazen`i zorla Devran`la evlendirmişlerdi ama yine de o Arat`tan vazgeçmemişti.

"Ben seni sevemem Orhan." Evla bunu söylerken sesi titremiyordu ama gözleri başka bir şey anlatıyordu, çünkü bazı insanları sevmek kolay değildi, özellikle de yanlış zamanda karşına çıkmışlarsa. Orhan uzun süre hiçbir şey söylemedi. Sadece ona baktı. "Neden ama ?"dedi sonunda. Evla`nın boğazı düğümlendi. Çünkü cevap basit değildi. Bir insana geçmişte sıkışıp kaldığını, bir gün aniden kaybolabileceğini, bu hikayenin sonunda birbirlerini hatırlayıp hatırlamayacaklarını bile bilmediğini nasıl anlatabilirdi? Gözlerini kaçırdı. "Çünkü buraya ait değilim,"dedi sessizce. "Ve sana alışmak geri dönmeyi zorlaştırıyor." Bazı insanlar vardır,ne kadar kaçmaya çalışırsan çalış, kalbin onları çoktan seçmiştir.

Aslının gerçek ailesini bulup yeni hayata başlaması

Bu kitap + içermektedir.‼️ Tiktok hesabımın ismi (@yazarr_aysee) takip ederseniz sevinirim canlarr💕

Hayaller hiçbir zaman kurulduğu günkü gibi kalmıyormuş. Oysa onu ilk gördüğümde, koyu mavi gözleri gözlerime ilk hapsolduğunda onunla kurduğum hayaller çok güzeldi. Ben o zamanlar heyecanla kurduğum hayallerin şimdiki hâline dönüşmesini hiç istemezdim.

Ayça ve Mevsim okulda sıradan bir gün geçirirken sürekli kendi aralarında konuşur, okul içindeki kişiler ve olaylar hakkında yorum yaparlar. Aralarındaki diyaloglar hem eğlenceli hem de biraz atışmalı bir şekilde ilerler. Gün içinde yeni biriyle ilgili bazı konuşmalar geçer ve bu kişinin okula yeni geldiği fark edilir. Karakterler arasında merak, dedikodu ve küçük çatışmalar oluşmaya başlar. Aynı zamanda bazı özel mesajlaşmalarla karakterlerin okul içindeki ilişkileri ve duygusal durumları da yavaş yavaş ortaya çıkar.

Her şey bir çok konuda başarılı olmuş bir kızın sorgulamaya başlamasıyla başladı. Neyi mi? Her bir seçimini, kim olduğunu, neyi istediğini, neden burada olduğunu, ve dahası bunları sorgularken hala bu dünyadan çok şey istiyordu, aşk, zenginlik, mutlu bir yuva... Bu kitapta karakterin iç dünyasında kendiyle olan hesaplaşmalarına bol bol şahit olacak, korkularıyla nasıl yüzleştiğini göreceksiniz. Bazen ağlayıp bazen güldüğümüz sıcak bir hikaye. Hepimiz kusursuz bir akışın parçasıyız. Kusursuz olmaya çalışmak yerine bunun farkındalığına erebilmek belki de mesele.

Şarjörü doldurup atış kulaklığımı taktım. Karşımdaki hedefin kırmızı alanını delik deşik ederken rahatladığımı hissediyordum. Şarjördeki mermi bittiğinde atış kulaklığımı enseme indirip masanın üzerindeki mermilere uzandım. O sırada kulağıma dolan tok postal sesleri bana kimin geldiğini müjdeliyordu. Bir adamı yürüyüşünden tanıyor olmak garipti. Üsteğmen hala yanıma gelmemişti, merakla başımı geriye çevirdim. Arkamdaki masaya yaslanmış anlamlandıramadığım bakışlarla beni izliyordu. Bir eli yaslandığı masada, diğer eli de palaskasındaydı. Genelde omzuna asmaktan hoşlanmadığı bordo beresi ise tıpkı benimki gibi omzundaydı. Başımla kısa bir selam verip önüme döndüm. Tekrar pozisyon alıp hedefime odaklandım. Ben atış yaparken üsteğmen de yanımdaki alana girip atışa başlamıştı. Kavga eder gibiydik o an, kurşun seslerimiz ise sustuğumuz kelimelerimizi ifade ediyordu. İkimizin de kurşunları bitmişti, bakışlarımız birbirini bulduğunda yine o gizemli karaları karşıladı beni. Ben savaşmaya devam etmek ister gibi mermilere uzattım elimi, ama susmayı da beceremedim işte. "Yurdunuzu arıyor gibisiniz üsteğmenim, gözleriniz sürekli bir arayışta sanki." Ona bir cevap hakkı tanımadan atış yapmaya başladım, silahımın tetiğine basmaya devam ederken yanımdaki adamın da pür dikkat beni izlediğini biliyordum. Son mermime de veda etmiştim. Başımı çevirdiğimde yine o bakışlara mahkum edildim. Aramızdaki birkaç adımlık mesafeyi sonlandırıp yanıma geldi, elini uzatıp atış kulaklığımı çıkardı. Aramızdaki tek engel o kulaklıkmış gibi biraz daha yaklaştı bana, gözlerime daha yakından baktı. "Belki de yurdumu bulduğum için sürekli gözlerine bakıyorumdur teğmenim." Bordoya boyanırken aşka karışan iki yürekli askerin hikâyesi...

İki farklı hayat… İki ayrı şehir, iki ayrı kader, iki bambaşka yol… Biri geçmişinin yükünü omuzlarında taşıyarak yürüdü. Diğeri duvarlarının arkasına saklanarak yaşamayı seçti. Zaman geçti. Hayaller büyüdü. Yollar uzadı. Her ikisi de kendi savaşını verirken, hayat onlara bambaşka yönler çizdi. Ama bazı insanlar ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın, kader aynı noktada buluşturur. Bir gün, hiç beklemedikleri anda yolları kesişti. İlk bakışta değişen şey sadece kalpleri değildi; geçmişleri, korkuları ve geleceğe dair tüm bildikleri sarsıldı. Ayrı başlayan iki hikâye… Sonunda aynı cümlede buluştu. Karan Karabey&iren Baybars

Hayat, bazen kâğıttan yapılmış birkaç yıldızın içine sığdıralacak kadardır. ☆ 06.09.2025 - 06.05.2026.

Hayatları birbirinden farklı iki kardeş karşılaşırsa ne olur? Gerçek ailem kurgusu

(Küfür bulunur) Gerçek ailem kitabı. Alçin Elis GÜVEN mi demeliyiz yoksa Alçin Elis AZİZHAN mı? 16 yaşında olan Alçin Elis`in ailesiyle arası iyi değildi. Ailesinin gerçek olmadığını, gerçek ailesinin ise Mardin`de büyük AZİZHAN aşireti olduğunu öğrendiğinde hayatı tepetaklak olmuştur. Azıcık dram. Bolca eğlence. Bolca aksiyon. Bir tutam da kaos. Daha ne olsun ki???? Benimle yeni bir evrene var mısınız??

​"Bazı sesler sığınaktır, bazı bakışlar ise fırtına..." ​Sancak Mir Karer için hayat, çizdiği mimari projeler kadar keskin ve hatasızdı. Kusursuz imparatorluğunda tesadüflere yer yoktu. Ta ki bir gece, karanlığını dağıtan o duru sese rastlayana kadar. Kim olduğunu bilmediği o kadın, Sancak’ın ruhundaki en sert duvarları tek bir cümlesiyle sarsıyordu. ​Verda Lavin ise sadece sesini paylaşıyordu dünyayla. Hayatının bir radyo frekansına sığacağını sanırken, kaderin onun için çok daha büyük bir projesi olduğundan habersizdi. ​Biri şehri inşa eden adam, diğeri o şehre ruhunu fısıldayan kadın. ​Asalet ve gururla örülü duvarlar, bir sesin kıyısında ne kadar güçlü kalabilir? Aralarındaki çekim bir tesadüf mü, yoksa inşa edilen her şeyin yıkılmasına sebep olacak o büyük fırtına mı? ​"Çünkü bazen sadece dinlemek yetmez, kıyısına vurmak istersin."

Bildiğin her şey bir yalandan ibaretse, gerçeği öğrenmeye ne kadar hazırsın? Hayatını bir yalan üzerine kuran bir adamın kızı, o yalanın yıkıntıları arasında kendi gerçeğini arıyor. İki ölüm, bir mektup ve karanlıktan gelen bir adam... Afra için artık sadece iki seçenek var: Ya geçmişin enkazında yok olacak ya da kendi intikamını kendi elleriyle yazacak.

Bazı hikayeler beyaz sayfalara değil, tozlu topraklara ve mühürlenmiş kaderlere yazılır. Alın Yazım, sadece iki gencin aşkını değil; yüzyıllık bir öfkenin, kan davasının ve imkansızlığın ortasında yeşermeye çalışan kırılgan bir umudun hikayesidir. Berfin, iki ateş arasında kalan bir yürek... Bir yanda sadakatle bağlı olduğu ailesi, diğer yanda düşman aşiretin oğlu Poyraz’a duyduğu, dile getiremediği o derin sızı. Onların birleşmesi, aslında iki tarafın da silahlarını gömme bedeliydi. Ancak Berfin için bu evlilik, bir barış köprüsü müydü yoksa ruhunun hapsolacağı altın bir kafes mi? Bu kitapta; aşkın gururla, törenin sevdayla ve kalbin mantıkla girdiği o amansız kavgaya şahitlik edeceksiniz. Her satırda şu sorunun yankısını duyacaksınız: "Kader bizi bir araya getirdiyse, neden kalplerimiz hala bu kadar uzak?" Keyifli okumalar dilerim.

İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu belki bir kan davasıydı ama ne kin tamamen susmuştu ne de aşk masum kalabilecek kadar güçlüydü.. Alıntı; Kız arkasını dönüp gidecekken Miran kolundan tutup kendine çevirdi. -Daha söyleyeceklerim bitmedi. Sare dolu gözlerle başı dik bir şekilde kocasına bakıyordu, ne yaparsa yapsın yıldıramayacaktı onu. -Daha sıkacak kurşunun var yani. Miran karşısında ki karısının gözlerinin içine baktı. -Sen artık bir HANZER`sin o ÖZKAN`lardan kimse senin bir şeyin değil artık, kardeşlerinde dahil hiçbiriyle görüşmeyeceksin bundan sonra. Sare acıyla kapattı gözlerini. Korktuğu şey başına gelmişti, kardeşlerini de göremeyecekse daha ne için katlanacaktı bu evliliğe?

Aşk; üç harf bir heceydi. Gerçekten de o kadar kısamıydı aşk? Bunu görücektik. Aşk yalan mıydı, yoksa doğru muydu?

Selam arkadaşlar! ✨ Harika bir haberle geldim! Uzun süredir üzerinde düşündüğüm kitap yarışmasını sonunda başlatıyorum. Aranızdaki yaratıcı ruhları görmek ve bu serüvene sizi de dahil etmek için sabırsızlanıyorum.

Birini sevdin. Ama o… seni aynı şekilde sevmedi. Yine de kaldın. Belki bir gün olur diye. Belki biraz daha konuşursanız düzelir diye. Belki de gitmeye cesaret edemediğin için. Bu kitap bir aşk hikâyesi değil. Bu… gitmek isteyeni kalıyormuş gibi sevenlerin hikâyesi. Bir akıl hastanesinde geçen bu hikâyede “deli” sandığın insanları okuyacaksın. Ama sayfalar ilerledikçe şunu fark edeceksin: Onlar farklı değil. Sadece hissettiklerini saklamıyorlar. Ve belki de en rahatsız edici gerçek şu: Bu hikâyede bir yerlerde… kendini bulacaksın.

Bir şaka için açılan sahte hesap, yanlış kişiye yazılan tek bir mesajla kontrol edilemez bir hikâyeye dönüşür.

Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

Bir zorba kitabı

"Bu kadın vallahi deli. Sen nereden geldin be kadın Mardin`e......." ................................... "Allah`tan başkasından korkmam Mustafa Hamza Alibeyoğlu" ................................... "Seni seviyorum Mustafa. Benim bedenim de kalbim de hayatım da senin. Sen benim kış güneşim, sen benim huzurum, yeniden bana getirdiğin neşemsin. Ben sana gözüm kapalı güveniyorum. Sende bana inandığın, güvendiğin için çok teşekkür ederim"

Yüksek Ateşli bir arzu fırtınası 🔥