Mahalle kurgusudurrr.

Beste Akça, küçüklüğünden beri hiç sevilmeyeceğine inandırılan, tamamıyla yanlış bir ailede büyümüş, bu hikayenin en masumudur. Atahan ailesi ise çok yara almış ama magazinde oldukça mutlu görünen ve artık gerçek bir aile olmaktan umudu kesmiş kazazedelerdir. Beste bir Atahan olmayı kabul edecek mi ya da Atahanlar onu kabul edecek mi bilemiyoruz ama net olarak bilinen tek şey onlar artık mutlu olmayı hak ediyor... Buyurunuz efenim ilk kitabımız vatana millete hayırlı olsun.💐Bu arada kazazede derken herhangi bir doğal afetten bahsedilmiyor yaşadıkları şeyler için deniyor yanlış anlaşılmasın😆 (Telif hakları bende çalınma gibi durumlarda gerekli işlemler başlatılacaktır.)

Bana DM `den ulaşıp kitabın konusunu vermek . Beni takip etmek . Ve Her hangi bir kitabıma oy ve yorum vermek . Canolarrr .⚜️🦋❤️

İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu belki bir kan davasıydı ama ne kin tamamen susmuştu ne de aşk masum kalabilecek kadar güçlüydü.. Alıntı; Kız arkasını dönüp gidecekken Miran kolundan tutup kendine çevirdi. -Daha söyleyeceklerim bitmedi. Sare dolu gözlerle başı dik bir şekilde kocasına bakıyordu, ne yaparsa yapsın yıldıramayacaktı onu. -Daha sıkacak kurşunun var yani. Miran karşısında ki karısının gözlerinin içine baktı. -Sen artık bir HANZER`sin o ÖZKAN`lardan kimse senin bir şeyin değil artık, kardeşlerinde dahil hiçbiriyle görüşmeyeceksin bundan sonra. Sare acıyla kapattı gözlerini. Korktuğu şey başına gelmişti, kardeşlerini de göremeyecekse daha ne için katlanacaktı bu evliliğe?

Yeldanin hayatı 7 yaşından sonra kabusa dönüyor.

Hayat... Gelecekte çocuk sahibi olamayacak olan 21 yaşında genç bir kız. Kaya... Karısı, oğlu 6 aylıkken evi terk eden ve iflasın eşiğindeki şirketini kurtarmaya çalışan sıkıntılı bir iş adamı. Aylardır küçük oğluna bakıcı bulamayan Kaya sahibi olduğu kafeden kovduğu kızı oğlu yüzünden bakıcı olarak almak zorunda kalınca hayatlar kökünden değişiyor.

Hayat... Gelecekte çocuk sahibi olamayacak olan 21 yaşında genç bir kız. Kaya... Karısı, oğlu 6 aylıkken evi terk eden ve iflasın eşiğindeki şirketini kurtarmaya çalışan sıkıntılı bir iş adamı. Aylardır küçük oğluna bakıcı bulamayan Kaya sahibi olduğu kafeden kovduğu kızı oğlu yüzünden bakıcı olarak almak zorunda kalınca hayatlar kökünden değişiyor.

Anlaşmalı evlilik kitabıdır! Bir canavar olmak kolaydır. Asıl zor olan, canavar olarak yaşamaktır. O, ellerini kana bulamaktan çekinmeyen bir katil. Ama kimsenin yapmaya cesaret edemediğini yapan biri: çocukları, kadınları ve bu karanlık dünyanın altında ezilenleri koruyan son kalkan. Her görev, onu biraz daha parçalıyor. Her karar, vicdanıyla hayatta kalma içgüdüsü arasında bir savaşa dönüşüyor. Ve şimdi… kendi kurallarını çiğnemek zorunda. Mafya düzeninin yazılı olmayan yasaları, ihanetle örülmüş ittifaklar ve ölümle sonuçlanan bir ceza. Bu dünyada hayatta kalmak için bazen canavar olmayı kabul etmen gerekir. Çünkü o ölürse, kimse geriye kalan masumları korumayacak. Ve bu yüzden… ölme lüksü yok.

Klasik gerçek ailem kurgusudur tek fark baş karakter erkektir. Eğlencesine yazılmıştırr

Emre için İrem… yanlış yerde duran bir yabancıydı. İrem için Emre… kalbini parçalayan bir zorba. Ama kimse bilmiyordu ki… Aynı gerçeğin içinde sıkışmışlardı.

Kitaplarınızı yoruma yazın anında yaparım ama şart beni takip ederseniz

Yine parmaklarımı kütlettim, ellerim kavuşup birbirlerine baskı uygulamaya devam etti. "Peki, ya sana ihaneti başarırsa ve kaybeden sen olursan" Bir süre düşündü, belki de aklında toparladı. Derin bir nefes aldı. Bunun cevabını gerçekten de merak ediyordum. İnanmıyordum, bana bir şey olacağına. Hata mı ediyordum? Belki de. Fakat istesemde olmuyordu. "Ben tek başıma kaybetmem. Ben kaybedersem çevremdekiler de kaybeder." Durmadım, devam ettim sormaya. "Ya senin yakınında değilse?" "Uzağımda olması neyi değiştirir? Ben kaybedersem tek kaybetmem. Yakınımdaysa benimle birlikte dibe batar. Uzağımda ise tek başıma patlamam. Ben yanarsam yakarım."

Bazen imkansızlıklar can yakar

Elzem`in 2.Kitabıdır!! Olaylar birbirine bağımlı ilk Elzem`i okuyun ----------------------------------------------------------------- Özlüyordum. Ölüyordum. Onun yandığını söylüyorlardı ama hayır, onun yokluğunda ben yanıyordum. Ölmezdi, Elzem ölmezdi ki, beni bırakmazdı Elzem. Hayatımda belki hiçbir şey bilmiyordum belki ama biliyordum ki benim sevdiğim beni bırakmazdı. Elzem öldü demişlerdi, ben de ölmek istemiştim. Hatta ölmüştüm de. Ama buna rağmen yaşamaya devam etmeliydim. Çünkü biliyordum ki o beni bir yerlerde bekliyordu ve o beni beklerken ben ölemezdim. ----------------------------------------------------------------- O yangından sonra Ulaç`ın öldüğüne inanmayan Saltan sevgilisini bulmaya çalışır.

"Sen 19 yaşındasın Arya. Benden fazlasıyla küçüksün. Niye evlenmek istiyorsun?" "Çünkü bu evden kurtulmak için tek çarem bu." "Benim çıkarım ne?" "İster misim bilmem ama ne istersen yaparım. Boşanana kadar." "Ne istersem mi?" Yüzünde fesat bir gülümseme oluştmuştu.

Yaşanmışlıkların anlatımı!

Berzan için hayat baştan zor yazılmıştı. Ailesi onun sığınağı değil, kaçması gereken kaderiydi. İmkânsız denilen bir kadına âşık olduğunda, yazılan her kuralı karşısına aldı. Kader Çizgisi, bir adamın aşk uğruna kaderini bozmasının hikâyesi.

Binlerce yabancı yüz, tek bir tanıdık bakış... Ve yarım kalan bir şarkı." ​Trabzon`un hırçın dalgalarında başlayan çocuklukları, Aydın`ın karanlık ve şiddet dolu iki ayında darmadağın oldu. Lina kaçtı, Ege kovaladı. Biri aydınlığa saklandı, diğeri İzmir sokaklarında o aydınlığı aradı. ​Dört yıl süren derin bir sessizlik... ​Tam her şey bitti dediği anda, bir konser kalabalığının orta yerinde yankılandı o ses: "Gördüm deli gözlerini, birden belki tanımazdım seni..." ​Lina için kaçış o gece bitti. Ama asıl imtihan sabahında, kuzeni Yağız`ın sesiyle başladı: "Ege ile tanışın." ​Dört yıl sonra, aynı evin içinde, aynı geçmişin gölgesinde... Işık denize kavuşacak mı, yoksa fırtına ikisini de yutacak mı?

ESENDERE`YE yeni bir başlangıç için gelmişti inci. ama daha ilk anda kendi yansıması gibi duran o adamla yolları kesişti Yüzbaşı Korhan.. İkisi de kendi sessizliğinde yaşayan birer kalpti ama aralarındaki çekim sanki herkesin duyabileceği kadar gürültülüydü. Bir sınır köyünde başlayan yakınlık...Birbirlerine yaklaşmaktan korkan iki yabancının aynı sessizlikte aynı ateşte yanmasıydı onlarınki.. İnci kendini ararken yüzbaşıyı bulmuştu. peki ya yüzbaşı ne yapacaktı?

Bazı aileler kan bağıyla, bazıları ise verilen sözlerle kurulur. ​Mavi, 17 yıllık hayatında annesi Esra ile mutlu bir dünyadaydı. Ancak geçmişin tozlu sayfaları açıldığında, öldüğünü sanan bir baba ve varlığından habersiz beş erkek kardeşle karşı karşıya kaldı. ​Önyargıların gölgesinde, `istenmeyen` bir misafir olarak girdiği bu evde Mavi’nin tek bir amacı vardı: Sadece kabul görmek değil, gerçekten ait olmak. Bu, bir `bulunuşun` değil, yeniden bir aile olma çabasının hikayesi. ​`Artık beraberiz...` demişti Mavi. Peki, bu söz fırtınayı dindirmeye yetecek miydi?

Mardin`in taş duvarları arasında çırpınan iki yürek; Sencer ve Sarya.

``Özür dilerim`` dedi. Pişman mıydı? ``Tahammül edemedim Eflin özür dilerim. Peş peşe arayınca kontrol edemedim kendimi.`` Elimin tersiyle yanağımdaki yaşı sildim. Gözleri ellerime, titreyen dudaklarıma takıldı. Yüzündeki pişmanlık şimdi okunabiliyordu. Pişman olacaksa neden yapıyordu? ``O adamın varlığı beni öylesine rahatsız ediyor ki...Nasıl dizginleyeceğim kendimi bilmiyorum. Sana bunları yaşatmak istemiyorum. Yanımda sürekli ağlıyorsun. Görmek istediğim bu değil.`` Kaşlarım şaşkınlıkla havalandı. ``Ağlıyorum...`` diye yeniledim sözünü. Gözlerini kapattı kısa bir süre. ``Ağlatıyorum.`` dedi. Eli yanağıma doğru yol aldığında sertçe ittim. Gözbebekleri yine titriyordu. Elime uzandı ve kalbine doğru götürdü. Gözlerine şaşkınlıkla bakıyordum. Daha önce böylesi bir duruma hiç şahit olmamıştım. Bir insanın gözbebekleri neden titrerdi? ``Gözlerindeki korkunun, hüznün sebebi olmaktan nefret ediyorum. İğrenerek bakıyorsun bana. Hakkın var Eflin. Aksi için çabalamadım ama benimde bildiğim tek yol bu...`` Kalbinin üstündeki elim yine tüm varlığıyla hissediyordu onu. Öyle hızlı atıyordu ki gözbebeklerine olan şaşkınlığımı gölgede bırakıyordu. Elimin üstünde duran elini kalbine daha da bastırdı. Diğer eli yanağımı bulduğunda bu sefer karşı çıkamadım. ``Ölmemi isteyen tek kişi değilsin`` dedi gülerek. Keyiften uzak acı bir gülüştü. ``Keşke istemesen...``

“Hayat benim “ “Kurallarda benim asya”

Didem: Peki tahminen ne zaman konuşuruz bunları? Ozan: Dudak dudağa olduğumuz bir zaman diliminde ••• Bolca kahkahanın olduğu bir mahalle hikayesi Yarı texting

Dokuz yıl önce işlenen bir günahın bedelini, ödemek; masum bir cana kalır. İntikam için çıktığı yolculukta hiç ummadığı bir şey çıkar karşısına. Hesapsızca duyulan bir aşk. Aşk her şeyin ilacı olur muydu? Yaşananları unutturur muydu? Gülüp eğlensekte, tenlerimiz defalarca kez birbirine değse de, kalplerimiz aşkla dolsa da, geçmişi geride bırakmaya çalışsakta, hatta ileride bir çocuğumuz olsa da... Tek bir şey değişmeyecekti. Günün sonunda o mezarın soğukluğu, bizi hep birbirimizden uzak noktalara savuracaktı. O savrulduğumuz noktalardan, bir daha bir araya gelemeyecektik belki de... Yaptığımız hatalar büyük olacak, geri dönülemez yollara girecektik. Mesafeler büyüyecek, ortaya çıkan sırlar bizi yerle bir edecekti. Ödenen bedellerin, bir önemi kalmayacaktı. Masumlar, yandığı kadar yakacaktı. Günahkarlar, yaktığı kadar yanacaktı. Aşk her şeye rağmen yine galip gelebilecek miydi?