Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

Annesiz büyüyen Ecre Akdağ’ın hayatı Not:İlk kitabım yazım hataları varsa kusura bakmayın.

Hanzer olmak; Seçmeden içine doğduğun, İstesen de sırtından atamadığın bir hayattır. İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu belki bir kan davasıydı ama ne kin tamamen susmuştu ne de aşk masum kalabilecek kadar güçlüydü.. Alıntı; Kız arkasını dönüp gidecekken Miran kolundan tutup kendine çevirdi. -Daha söyleyeceklerim bitmedi. Sare dolu gözlerle başı dik bir şekilde kocasına bakıyordu, ne yaparsa yapsın yıldıramayacaktı onu. -Daha sıkacak kurşunun var yani. Miran karşısında ki karısının gözlerinin içine baktı. -Sen artık bir HANZER`sin o ÖZKAN`lardan kimse senin bir şeyin değil artık, kardeşlerinde dahil hiçbiriyle görüşmeyeceksin bundan sonra. Sare acıyla kapattı gözlerini. Korktuğu şey başına gelmişti, kardeşlerini de göremeyecekse daha ne için katlanacaktı bu evliliğe?

537: Küfür edip kaçmak. Zaten sana yakışır bir davranıştı. Valorant`tan söz ediyorum bu arada. Neden küfür edip kaçtın? Annem öldü lan benim. Annem öldü! Anneme küfür ettin sen? Terbiyemi bozmayacağım. Ama özür dilemeni bekleyeceğim. Siz:Ha? Neyden söz ediyorsunuz siz? Küfür etmek?Ben hiçbir şey yapmadım? Beyefendi ben Valorant oynuyorum ama, hiç küfür etmedim ki ben? Ne alâka şimdi? Yanlış Numaraya yazmış olabilir misiniz? Başınız sağolsun ayrıca. 537: Küfür etmediniz mi? Teşekkürler,ancak küfür ettiniz? Siz: Hayır etmedim.

"Reha, kendi adaletini ararken karanlık sokaklar ve etrafında ölümle örtülü sırlar... Peşinde saplantılı bir aşk, her adımı bir tehlike, her nefesi bir gizem. Kim kazanacak, kim kaybedecek?"

Mutlu sonlara inanır mısın? Bu, aşkın bedelini anlatan bir hikâye. Çünkü bazı gerçekler geç ortaya çıkar… ve ortaya çıktığında geriye sadece kırık kalpler kalır. Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

Toprak ona miras kaldı, güç ise kaderi oldu. O bir hanım ağa... rüzgârı yelesinde, sözü toprağında. Bir ağa karşısına çıktığında, bu sadece bir aşk değil; iki gücün, iki kaderin ve boyun eğmeyen iki kalbin hikâyesi. Yelesindeki Rüzgar, özgürlüğün, tutkunun ve kaderle verilen en büyük mücadelenin hikayesi...

“Çul Çürüten”, yalnızlıkla büyüyen bir ruhun, ait olduğu yeri bulma mücadelesini anlatıyor. Karışan bebekler kurgusuyla merak uyandırırken; sevgi, aidiyet ve içsel dönüşüm temalarıyla kalplere dokunuyor.

Bir ev, bir sır ve susturulan gerçekler… Murat, gündüzleri kendi dükkânında çalışan, geceleri ise kimsenin bilmediği bir hayatı yaşayan bir adamdır. Annesinin evlilik hayalleri, mahalle baskısı ve gizlenen ilişkiler, tek bir akşamda iç içe geçer. Söylenen bir yalan, kapanan bir kapı ve geride kalan kırık kalpler… Bazı gerçekler saklandıkça büyür. Bazı suskunluklar ise en yüksek çığlıktır. Bu hikâye; aşk, korku ve cesaretsizlik arasında sıkışmış hayatların, bir çay masasında dağılan dengelerin ve “şimdi değil” denilen anların romanı.

17 yıl boyunca şiddet gören Ada Yılmaz (Karakurt) yılar sonra gerçek ailesine ve abilerine kavuşması.

Babamla annem boşandıktan seneler sonra annemin bir milyarder birisiyle benden habersiz evlenmişti ve o gün onların yanına zoraki taşınırken bana evlendiğini söylemesi tamamen beynimden vurulmuş gibi hissetirmişti

Yürüme engelli bir beyin görücüsü olduğunu nereden bilebilirdi ki? Peki, olanlardan kaçıp kendine yeni bir hayat kuran Gülnihal aşkı bulursa? Gittiği Gönülbağı Mahallesi`nde, mahallelinin "ağır abisi" Miraner Karas ile yolları kesişirse? "Abla, sana görücü geliyormuş!" Gülnihal

Bu hikaye çok başka

"Kurbanına aşık olan bir cellat mı, yoksa celladını evcilleştiren bir kurban mı? Elfida Ulu; Karan adlı ajan tesisinde çalışan bir ajandır ve hayatının en büyük görevini alır. Bir bölge liderini öldürmeyi; İlker Eren Savaş`ı öldürmekle görevli olan Elfida, Kartal dosyasındaki olayı çözümlemeye çalışma macerasını anlatıyor.

Bazı kadınlar kaçar. Bazıları savaşır. Yıldız, tahtı devraldı. Mafya dünyasının en karanlık adamlarından biriyle evli olan Yıldız, ihanetin ortasında sadece bir evliliği değil, hayatını da kaybettiğini sandığı bir gecede gerçeği öğrendi: Kendisini seven bir adam değil, sahiplenmek isteyen bir cellat vardı karşısında. Boşanmak istedi. Ama mafyada boşanmak yoktur. Sadece ölüm ya da teslimiyet vardır. Alihan’ın takıntısı, Yıldız’ın inşa ettiği imparatorluğu yerle bir etmeye çalışırken; tüm yeraltı dünyasının başındaki isim, Alaz Soykan sahneye çıkar. Güçlü, acımasız ve tehlikeli… ama Yıldız’a baktığında gördüğü şey bir kurban değil, doğuştan bir kraliçedir. Bir teklif yapılır. Bir evlilik. Bir koruma. Ve geri dönüşü olmayan bir kader. Yıldız, çocuğunu kurtarmak için bir canavarın karanlığına girer. Ama bilmediği şey şudur: Bazen karanlık, ışığı yutmaz… ona taç takar. Bu kitap; aşk sanılan takıntıyı, koruma sanılan esareti ve gücün gerçek bedelini anlatan bir hikâye. İhanetin küllerinden doğan bir kadının, mafya dünyasında kendi adını kanla yazmasının öyküsü. Çünkü bazı kadınlar kurtarılmaz. Tahta çıkar.

Hem kitap tanıtımı hemde eleştiri

Kızını ilk kez görmeye gittiğinde tutuklanan bir baba Babasından hiç haberi olmayan bir kız Babakız birleştiğinde ne olacak beraber görelim Aile birleşecek mi yoksa dağılacak mı Her şey hayal ürünüdür Argo ve küfür olabilir

|Üç yıl önce boşanan Ceren ve Aras, 6 yaşındaki kızları Ada’nın hastalığıyla yeniden bir araya gelir. Ada, en zor günlerinde anne ve babasının yan yana olmasını ister; onlar da geçmişin gölgesine rağmen birbirlerine katlanarak aynı evi paylaşır. Geçmişe dair unutulmuş anılar, yılların ardında kalan duyguları sinsice yeniden alevlendirir ve saklı kalan yaralarını yeniden ortaya çıkarır.|

Düşmanları tarafından annesi öldürülen aysima annesinin intikamı için birileri ile anlaşması

Güneşin yıllar önce doğmayı bıraktığı bir dünyada, sessizliğe mahkûm edilmiş çocuklar ve baskı altında yaşayan halk, hayatta kalmanın yollarını arıyor. Cemre Nehy, yetimhaneden kaçan bir kız, gölgelerde ve yasaklarda kendi yolunu bulmaya çalışırken, küçük bir kıvılcım büyük değişimlerin habercisi oluyor.

"Kalbine mi sıkayım? Kalbime mi sıkayım Gülyâre. Söyle ne yapayım?" Gökler ağlar mıydı insana? Toprak? Dağlar? Ağlar mıydı? Ağlardı. Şimdi gecenin bu kör vaktinde, iki yanındaki ormanda kanat çırpan kuşlar bile ağlıyordu Gülyâre`ye. Yiten umutlarına, hiç edilen sevdasına, bağrından sökülüp alınan evladına ağlıyordu gökteki kuşlar. Körpe yüreğinde büyüttüğü sevdası ise şimdi dizlerinin dibindeydi. Gülyâre`nin elindeki silahı kendi büyük elleriyle kavrayıp tam kalbinin üzerine bastırdı Hazar. Dilindeki düğümü çözüp konuşurken takati kalmamıştı artık kadının. "Başka bir sonumuz olabilir Hazar. Yapma bunu ne olur?" - - - Hazar. Gaddar Hazar. Kalpsiz Hazar. Merhametsiz Hazar. Herkese iyilik meleği olan ama Gülyâre`ye azap meleği olan Hazar. Herkesin gölgesinde nefes aldığı ama Gülyâre`in nefesini kesen Hazar. Ne yapacaktı şimdi. Tetiğe basıp yaktığı intikam ateşiyle kendini mi yakacaktı. Kendi sonu olupta, bir hiç uğruna kaybettiği kardeşlerinin üçüncüsü mü olacaktı? Yoksa vazgeçip intikam uğruna ruhunu tarumar ettiği kadından yeniden aşk mı dilenecekti. Hayır. Hayır bunu yapamazdı. Kardeşlerinin kanının üzerine mutlu sonlu bir rüyayı yaşayamazdı varlığı kabus olan bir adam. Buna hakkı da yoktu. Herkes sussa vicdanı buna izin vermezdi. Şimdi burada dizlerinin dibine yıkıldığı karısı halen Hazar`a umutla bakıyordu geldikleri sona rağmen. Başını salladı Hazar umutsuzca. "Bizim mutlu sonlu bir hikayemiz hiç olmayacaktı Gülyâre." Yutkundu. Sanki alacağı bir nefes onu bu cehennemden kurtaracakmış gibi. Ama yolun sonuydu onun için. Sonra denizlerle göklerin vuslatı gibi son defa birleşti iki çift mavi. "Oğlumuza iyi bakacağını biliyorum. Ama senden tek bir isteğim var... beni kötü bilmesin. Hak etmediğimi biliyorum ama yinede bencilce beni kötü bilmemesini istiyorum." "Yapma Hazar..." Kelimeleri umutla dolu, sesi hiç utanmadan sıkılmadan yalvardığını gizlemiyordu Gülyâre. Hazar dinlemedi karısını. Küçük basit bir hareketle tetiğe bastı. Ölüm sesi karanlık ormanda yankılanırken o küçük metal parçasının günahkar kalbini parçalamasına izin verdi. Sonra ne mi oldu? Hiç. Koskocaman bir hiç. 🥀 🥀 🥀

Ordu`nun hırçın dalgaları kadar hırçındı aşkları...

"Ya senin elin Afak?" "Ne varmış benim elimde?" "Ne mi var?" güldü, "Kulaklarında mı çınlamıyor?" diye tekrar sordu. Ben gerçekten anlamıyordum. "Niye çınlayacak?" "Eline sinmiş kokuyu, kulağına kadar getirme zahmetine girmiş rüzgarın çağrısını duymuyor musun? Toprak aç Afak. Toprak seni çağırıyor Afak. Seni istiyor Afak. İncir ağaçları hızla büyüyüp hızla soluyor Afak, sulamadın mı onları? Unuttun mu incir ağaçlarının sevdiği şeyi?" İncir ağacı, masum çocuk yemeyi severdi. Ben Habis`in mezarını o yapmıştım. Beni mi çağırıyordu? Hangi toprak kabul edecek ki bizi? Onlar yalan fısıltılar Habis, inanma onlara. Bizi hiçbir toprak saklamak istemeyecek. -- Yeryüzüne inmiş şeytan, kapılarını benim için de aç. Beni de kabul et o sofrana, yediğim tatsız. İçtiğim su yosun tutmuş. Beklediğim yağmur fırtınalara dönüşmüş. Rüzgar mı çağırmış? Hangi rüzgar seni bana taşımış, ben aç kalmışım. Duyduğum ninni ağıt olmuş, yankılarını taşımış. Ey taş duvarlar yıkılın, yolumda dönen çarkın durma vakti gelmiş. İpliğin incesi kalmış kumaşlarla da ben sarmışım. Solumdan yükselen isyan sesi sürüklemiş, kapılarını aç. Aç kapılarını fırtınaların öfkesini getirdim sana. Çarkı durdurdum, çivilerini getirdim sana. Topladığım kumaşları, kestiğim ipleri getirdim. Aç kapılarını, soframdaki sessizliğin bülbülünü getirdim.

Ben bir Mafyayım. Temizlikçiye aşık olan bir mafya. Kardeşine düşman kesilecek kadar aşk sarhoşu olan bir mafya…

Instagram: azimet340 Bu hikayemin bütün hakları saklıdır ve tarafıma aittir. En ufak kopyalama taklit v.s olursa hukuki işlemler başlatılacaktır. ******* Bildiginiz bütün beşik kertmesi hikâyelerini unutun. Babaları askerde söz verdi, Kadir ve Kader`in geleceği yazıldı. Peki onlar bunu kabul edecekler mi?