Karanlıktan kaçarken daha karanlık bir adama sığınmak.... Hayatının en büyük hatasımı yoksa kaderimi ? "Tehlikenin Kucağında" onun kaçış değil yeniden doğuş hikâyesi...

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Bölümler yakında eklenecektir

-Seni özledim. -Beni gömdün.

“Hayat benim “ “Kurallarda benim asya”

Güçlü kadın güçlü erkek 10 adam var yeraltına hükmeden ve birbirlerini mahveden 10 adam masanın başında olan Victor Luck en yaşlıları ve en güçlüleriydi tabi ölene dek Bu masanın bir varisi vardır değil mi?

Bazı acılar tek bir kişiye ait değildir. İdil ARSLAN, yıllar önce öldürülen babasının acısıyla ve yarım kalmış bir hesapla yaşamayı öğrenmiştir. Babasının yokluğu hayatında büyük bir eksik olmaya devam ederken intikam bir öfke patlaması değil, sabırla beklenen bir gölgedir. Koray hayatına girdiğinde varlığı, İdil`in uzun süredir kapalı tuttuğu duygularını fark etmeden yerinden oynatır. Sırlar korunur, bağlar ise yavaşça kurulmaya başlar. Yakınlık arttıkça karanlık da fark edilmeden aralarına sızmaya başlar.

Afra yıllardır babasına verdiği bordo bereli sözü tutabilmek için saatini asla yanından ayırmaz kaybederse babasına veridiği sözü unutacağını sanıyor .saatine bakarken her adımın onu hedefine biraz daha yaklaştırdığını sanıyor çok uzak bir şehirde ,kendi yolunda ilerleyen murat da yakında kaderinin kesişeceği bir maceraya adım atıyor diyarbakır`dan Antep`e uzanan bu yolculukta cesaret , fedakarlık sınanacak ."BORDO AL",kalbini ve sınırlarını zorlayacak bir hikaye

“fırtına koptuysa da deniz susmaz kalbim hala senin dalganda.”

Beste Akça, küçüklüğünden beri hiç sevilmeyeceğine inandırılan, tamamıyla yanlış bir ailede büyümüş, bu hikayenin en masumudur. Atahan ailesi ise çok yara almış ama magazinde oldukça mutlu görünen ve artık gerçek bir aile olmaktan umudu kesmiş kazazedelerdir. Beste bir Atahan olmayı kabul edecek mi ya da Atahanlar onu kabul edecek mi bilemiyoruz ama net olarak bilinen tek şey onlar artık mutlu olmayı hak ediyor... Buyurunuz efenim ilk kitabımız vatana millete hayırlı olsun.💐Bu arada kazazede derken herhangi bir doğal afetten bahsedilmiyor yaşadıkları şeyler için deniyor yanlış anlaşılmasın😆 (Telif hakları bende çalınma gibi durumlarda gerekli işlemler başlatılacaktır.)

Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

Herkesin bir dönüm noktası vardır. Benimki ise karanlığın tam ortasında başladı. Geçmişin gölgesi peşimi bırakmazken, hayatımın en yanlış yerinde onunla karşılaştım. Soğuk bakışları, mesafeli duruşu ve suskunluğunun ardında sakladığı fırtınayla… O, karanlığı seçmişti. Ben ise karanlığa mahkûmdum. Onun dünyası intikam üzerine kuruluydu; benimki ise kaçmaya çalıştığım acılarla doluydu. Ama bazen en tehlikeli insanlar, en kırık kalplere dokunur. Aramızdaki bağ bir tesadüf değildi… Bir sır, bir hesaplaşma ve belki de geri dönüşü olmayan bir seçim bizi aynı yolda yürümeye zorladı. Karanlık ikimizi de içine çekerken, aşk en beklenmedik anda aramıza sızdı. Bazı hikâyeler ışıkta başlamaz. Bazıları karanlıkta doğar… ve ya her şeyi yakar, ya da küllerinden yeniden doğar.

Güvenin Yoksa, Sessiz Kal. Alev Simtah Kurt... Hakkında konuşulmaz, iz bırakmaz. O, Kurtlar arasında yetişmiş; sadakati, gücü ve zekâsıyla gölgede parlayan bir ateş. Ancak karanlık geçmişin hesapları kapanmaz. Bozlar’la yarım kalan kan davası, yıllar sonra masaya geri gelir. Ve bu kez mesele sadece aile, sadece intikam, sadece güç değildir. Alev, geçmişiyle yüzleşirken, adını bile duymaya tahammül edemediği bir düşmana güvenmek zorunda kalacak. Bu bir oyun değil. Bu, sessizliğin hükmettiği bir dünyanın en tehlikeli kuralı: "Hayatta kalmak istiyorsan, önce seni yakacak gölgeyi tanımalısın."

En büyük aşklar nefretle başlamaz mıydı?

En fazla bir siteyi hackleyicem en fazla ne olabilirki?

Hem kitap tanıtımı hemde eleştiri

Çalışmaya başladığı şirketin CEO`sunun en büyük zaafı olucağından habersizdi

Elzem`in 2.Kitabıdır!! Olaylar birbirine bağımlı ilk Elzem`i okuyun ----------------------------------------------------------------- Özlüyordum. Ölüyordum. Onun yandığını söylüyorlardı ama hayır, onun yokluğunda ben yanıyordum. Ölmezdi, Elzem ölmezdi ki, beni bırakmazdı Elzem. Hayatımda belki hiçbir şey bilmiyordum belki ama biliyordum ki benim sevdiğim beni bırakmazdı. Elzem öldü demişlerdi, ben de ölmek istemiştim. Hatta ölmüştüm de. Ama buna rağmen yaşamaya devam etmeliydim. Çünkü biliyordum ki o beni bir yerlerde bekliyordu ve o beni beklerken ben ölemezdim. ----------------------------------------------------------------- O yangından sonra Ulaç`ın öldüğüne inanmayan Saltan sevgilisini bulmaya çalışır.

Arzulardan doğan bir çocuk.. dünyaya gelmemesi gereken bir çocuk.. şanssız bir çocuk.. doğumunda hiç bir yetkisi ve kararı olmayan bir çocuk sırf doğdu diye çektiği sıkıntılar bir gün kendisine ilk defa uzanan yardım sever ellerle talihi tersine çeviriyor. İçinde geçmişi geleceği, doğaüstü durumları ve reenkarnasyon barındırıyor.

Gerçek ailem erkek versiyon... Bir karışmanın her şeyi mahvedeceğini nereden bilebilirdi ki insan… Yada doğduğundan beri şiddete maruz kalacağını… Gerçek ailesi sandığı ailenin yanında tamı tamına on beş yıl yaşayacağını ve çocukluğunun mahvolacağını… "Ben bu hayatta en yakınıma bile güvenemiyordum.Kime güvenecektim ki? Annemden tonlarca hakaret işitmiştim,babamdan şiddet görmüştüm,kardeşimde beni sırtımdan vurmuştu. Bu hayat bana acı dışında hiçbir şey vermemişti. Hayatım aynı ACI MIKNATISI gibiydi..."

"Bir kalbe iki aşk da sığıyormuş sevgilim; bir vatan bir sen..." Küçüklüğümden beri bir kalbe iki sevginin sığacağına hiç inanmazdım. Bir sevgi varsa bununla yetinmeliydik. Biri varsa diğeri eksik olmalıydı. Annem varsa babam,babam varsa annem olmayacaktı. Böyle de oldu. Hayatımın hiç küçümsenemeyecek kadar büyük bir bölümünü buna inanarak geçirdim. İki sevgiyi asla aynı anda hissetmedim. Bir kalbe iki sevgi sığmıyordu buna emin olmuştum. Sonra gerçek ailem geldi. Bana bir kalbe iki sevginin sığacağına inandıran annem ve babam vardı. Abilerim,hatta kardeşim bile vardı. Çok sevdiler, çok istediler. Anne,baba ve çocuktan oluşan o ailenin içine düşmek beni hiç olmadığı kadar afallattı. Ne yapacağımı asla bilemedim. Ailem vardı bu çok güzel bir şeydi. Abilerim benden nefret ediyordu bu çok kötü bir şeydi. İçine düştüğüm bu ehvenişer yani kötünün iyisi hâli kendi içimde çok uzun sürdü. Ne onlara kendimi açabildim ne de aramızdaki duvarları indirebildim. Beceriksizce kendi çapımda sevdim onları yalnızca. İçimde kimseye hissettirmediğimi sandığım savaşım hiç bitmedi ama ben hepsini çok sevdim. Zaman gerçekten her şeyin ilacıydı. Birdenbire kaldıramadığım o duvarlar kendiliğinden yıkılmaya başlayınca daha iyi anladım bunu. Bir şey istediğimiz anda olmuyorsa zorlamamak gerekiyordu. Daha güzel daha doğru bir anda bizi öyle veya böyle buluyordu. Ve bunlar olurken tüm savaşlarımın, gözyaşlarımın ve acılarımın şahidi ve mükâfatı olan adamlar benimleydi. Şahit abim, mükâfat sevgilim. Abimle kurduğumuz küçük dünyamıza inat,bizden bağımsız kurulan büyük dünyayı ben çok sevdim. 21/09/2021 💫 Kapak: @okyanus_grisi Bu bir KURGU`dur. Gerçek meslek, kişi ve kuruluşlarla alakası yoktur. Aile+aşk kurgusudur💙

İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu belki bir kan davasıydı ama ne kin tamamen susmuştu ne de aşk masum kalabilecek kadar güçlüydü.. Alıntı; Kız arkasını dönüp gidecekken Miran kolundan tutup kendine çevirdi. -Daha söyleyeceklerim bitmedi. Sare dolu gözlerle başı dik bir şekilde kocasına bakıyordu, ne yaparsa yapsın yıldıramayacaktı onu. -Daha sıkacak kurşunun var yani. Miran karşısında ki karısının gözlerinin içine baktı. -Sen artık bir HANZER`sin o ÖZKAN`lardan kimse senin bir şeyin değil artık, kardeşlerinde dahil hiçbiriyle görüşmeyeceksin bundan sonra. Sare acıyla kapattı gözlerini. Korktuğu şey başına gelmişti, kardeşlerini de göremeyecekse daha ne için katlanacaktı bu evliliğe?

Kitaplarınızı yoruma yazın anında yaparım ama şart beni takip ederseniz

Hayat upuzun bir yoldur; acısıyla tatlısıyla yaşanır ve sonunda ölünür. Acı, bizi kendimize getirir, intikam ateşini harlar. Hayatımızda tatlı şeyler de vardır elbet; ama her şeyin bir sonu var ya, o da son bulur işte. İnsanlar size yalanlar söyler, kandırır. Kimse sütten çıkmış ak kaşık değildir bu hayatta. En sevdiğiniz bir gün sizin felaketiniz olur, en güvendiğiniz size ihanet eder ve geriye yalnızca kararmış bir kalp bırakır. Ve en sevdiğiniz bir gün ansızın güvercin gibi göğe karışır. Ulaşmak imkânsızdır ama iyi bir yerde olduğunu bilmek güzeldir. Güzeldir ama kırar, çünkü onunla asla buluşamayacağınızı bilirsiniz.

Ben bir ölümle doğdum. Annemin son nefesi, benim ilk suçumdu. O günden sonra ne zaman nefes alsam, biri daha ölüyordu. Babam bana hiç “kızım” demedi. Onun gözlerinde sadece yitirdiği kadının hayaletiydim. Bana sevgi değil, kurallar verdi. Merhamet değil, emirler. Oyuncaklar yerine silahlar, masallar yerine kanla yazılmış yasalar… Beni kız çocuğu gibi büyütmediler. Bir tehdit gibi eğittiler. Adımı duyanlar dizlerini bükmüyorsa, kurşunlarını hazırlıyordur. Ama bu hikâye yalnızca benimle ilgili değil. Bir ad var dudaklarımdan hiç düşmeyen. Henüz yüzünü görmedim. Henüz göz göze gelmedik. Ama adını biliyorum. Soyunu, damarlarındaki nefreti, bana miras bıraktıkları öfkeyi… Alaz Koral. Kanla beslenmiş iki isim. Hiç tanışmadan düşman olmuş iki çocuk. Ve o gün gelecek. Toprak, kanı emdiğinde, küllerin içinden sadece biri kalkacak. Ben Maria Rossi’yim. Kanla doğdum. Külle yükseleceğim. Ve bazı savaşlar… doğduğunda başlar.